အခန်း (၃၁၃-၃၁၄)

အပိုင်း(၃၁၃) ယန်ကွမ်းမြို့သစ်ထဲက မှောင်ခိုဈေး

"တိုက် ၈၇... လိုင်ကျစ်ရုံ ဟုတ်လား"

လင်းယွမ်က ထိုနာမည်ကို မှတ်သားလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "သူ့မှာ ဘာအစွမ်းရှိလို့လဲ"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်မသိဘူး... တကယ်မသိတာပါ... သူက အရမ်းစွမ်းတယ်လို့ လူတိုင်းက သတင်းလွှင့်ထားကြတာ... ကျွန်တော်တို့ အရင်က နှစ်ကြိမ်လောက် သွားပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖူးတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့နယ်မြေဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ပြဿနာမရှာရဲပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သူ့လက်အောက်မှာ အရမ်းစွမ်းတဲ့ လူတချို့ရှိတယ်... သူတို့ လက်စွမ်းပြတာကို ကျွန်တော် မြင်ဖူးတယ်"

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော် လမ်းပြပေးပါ့မယ်... ဟိုရောက်ရင် အဲဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် လက်ညှိုးထိုးပြပါ့မယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းကာ မေးလိုက်၏။ "အောက်ထပ်က မိန်းမတွေ ကလေးတွေနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကရော မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ မတောင်းပန်ခဲ့ဘူးလား"

ထိုလူ၏ တောင်းပန်သံက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွား၏။

လင်းယွမ်က ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည့်ကာ အခန်းထဲတွင် စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

"မင်းတို့ဆီပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်"

သူ့အသံက အေးစက်စက်ဖြင့် ခပ်သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဒီလို တိရစ္ဆာန်မျိုးကို သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်မရှင်းချင်တော့ပေ။

နိချီနှင့် မာကျီတို့က ထိုလူများကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အမုန်းတရားများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

……

မကြာမီတွင် ဖီးနစ်သင်္ဘောက လူလာကြိုရန် လှေငယ်သုံးစင်းကို ထပ်မံ စေလွှတ်လိုက်၏။

လီရှန်ယန်နှင့် ကျန်းရုံရုံတို့က ထိုဒုက္ခသည်များကို လှေပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

လင်းယွမ်ကလည်း တိုက်ထဲမှ ယူဆောင်သွား၍ရသော ပစ္စည်းမှန်သမျှကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက ခေါင်မိုးထပ်သို့ ရောက်လာပြီး ထိုနေရာရှိ ပစ္စည်းအိုပစ္စည်းဟောင်းများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မပြီးပြတ်သေးသော သစ်သားဖောင်တစ်ခုကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဒီလူတွေကလည်း တိုက်ကနေ ထွက်သွားဖို့ အစီအစဉ် ရှိနေကြတာပဲ"

လင်းယွမ်က ဒီနေရာက လူတွေလည်း အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

စားစရာ သန္ဓေပြောင်းငါးတွေ ရှိနေရင်တောင် မီးမွှေးစရာ ပစ္စည်းတွေ သိပ်မရှိတော့ပေ။

သူတို့အနေဖြင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး အခြား ရှင်သန်နိုင်မည့် နေရာများကို ရှာဖွေရုံသာ ရှိတော့၏။

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားပြီး ဤတွေ့ရှိချက်အရ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသူများသည် အပြင်သို့ ထွက်လာရန် ဖိအားပေးခံရမည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။

အကယ်၍ သူတို့က အစိမ်းစားရသော ဘဝကို သည်းခံကာ သန္ဓေပြောင်းငါးများကို အစိမ်းလိုက် မစားနိုင်ပါက လောင်စာမရှိဘဲ ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာများကို စားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤလူများသည် ရှင်သန်နိုင်မည့် နေရာများကို ရှာဖွေရန် သေချာပေါက် အပြင်ထွက်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ယန်တောင်က အနီးနားရှိ အမြင့်ဆုံးနေရာ ဖြစ်သလို ရှင်သန်ရန် အသင့်တော်ဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်၏။

သူတို့က ထိုက်ယန်တောင်သို့ သွားရန် သေချာပေါက် နည်းလမ်း ရှာကြမည်သာ။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ထိုက်ယန်တောင်သည် ယခင်က မကြုံဖူးသော ဖိအားများနှင့် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ခေါင်မိုးထပ်ပေါ်တွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် လုပ်ထားသော သစ်သားဖောင်မှလွဲ၍ အခြား ဘာပစ္စည်းမှ မရှိပေ။ ပန်းအိုးများသည်လည်း စောစောစီးစီး ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ကိုင်းခြောက်များနှင့် မိုးရေစိုနေသော ရွှံ့များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုသစ်သားဖောင်ကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က ခေါင်မိုးထပ်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် ခုန်ချလိုက်၏။

စိတ်စွမ်းအင်၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် သူက လေဟာပြင်တွင် ခြေလှမ်းလှမ်းကာ မနီးမဝေး ရေပြင်ပေါ်ရှိ လှေငယ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ထူလုံက အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။ "ဆရာလင်းယွမ်... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

လင်းယွမ်က ပြန်မေးလိုက်သည်။ "လူတွေကို လှေပေါ် တင်ပြီးပြီလား"

ထူလုံက ခေါင်းတဆတ်ဆတ် ညိတ်လိုက်၏။ "အားလုံး လှေပေါ် ရောက်သွားပါပြီ... စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုသမှု ခံယူဖို့ မုန့်ယိုယိုဆီ အပ်လိုက်ပြီ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဒီလှေက အရင်မပြန်နဲ့ဦး... မင်းတို့ ငါနဲ့အတူ တိုက် ၈၃ ကို လိုက်ခဲ့... မှောင်ခိုဈေးဆိုတာကို သွားကြည့်ရအောင်"

လှေငယ်ပေါ်တွင် ထူလုံနှင့် လင်းယွမ်အပြင် ဝမ်ရှောင်ယာ၊ ချန်ယန်းနှင့် နိချီတို့ အပါအဝင် စုစုပေါင်း လူငါးယောက် ရှိနေ၏။

လင်းယွမ် ရှိနေသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ဘဲ တိုက် ၈၃ သို့ တိုက်ရိုက် လှော်ခတ်သွားကြသည်။

လှေငယ်က ရေပြင်ပေါ်တွင် လှော်ခတ်သွားရင်း အချို့သော တိုက်ခန်းများရှေ့မှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်သံများကို ရံဖန်ရံခါ ကြားနေရ၏။

လင်းယွမ်က တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ပြန်လွှဲလိုက်သည်။

ထိုတိုက်များထဲတွင် သူတို့ဘက်သို့ လက်လှမ်းပြနေသူများ ရှိပြီး သူတို့ကို လာစေချင်နေပုံရသည်။

ထို့ပြင် ပြတင်းပေါက်တွင် ရပ်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော လူပုံစံ သတ္တဝါများလည်း ရှိပြီး အပြင်ထွက်ချင်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ပြတင်းပေါက်မှ မထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြ၏။

ဒီလိုအရာမျိုးတွေက ကြည့်လိုက်တာနှင့် သန္ဓေပြောင်း ဘီလူးတွေမှန်း သိသာတာမို့ စိတ်ဝင်စားစရာ မရှိပေ။

"ကယ်ကြပါဦး... ကယ်ကြပါ"

တိုက်တစ်ခုရှေ့မှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် ရုတ်တရက် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ပြတင်းပေါက်မှ ခေါင်းထွက်လာပြီး လင်းယွမ်တို့၏ လှေငယ်ဘက်သို့ အလောတကြီး အော်ဟစ် အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။

ချန်ယန်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်နေ၏။

ထိုစဉ် ပြတင်းပေါက်မှ လက်တစ်ဖက် ထွက်လာကာ ထိုအမျိုးသမီး၏ ခေါင်းကို အတင်းဆွဲသွင်းသွားပြီးနောက် အမျိုးသမီး၏ စူးရှသော အော်သံနှင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ဆဲရေးတိုင်းထွာသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် ပြတင်းပေါက်မှ အမျိုးသားတစ်ယောက် ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး လှေငယ်ကို သတိထားကာ ကြည့်လိုက်၏။

လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ခဏနေ ပြန်လာမှ ဒီလူတွေကို ရှင်းကြတာပေါ့"

ထိုအခါမှသာ ဆရာလင်းယွမ်က ဂရုမစိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ အပြန်ကျမှ လက်စွမ်းပြရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ချန်ယန်း နားလည်သွားသည်။

သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှေကိုသာ အာရုံစိုက် လှော်ခတ်နေလိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ ရုတ်တရက် ဘိုင်းကနဲ အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး တစ်စုံတစ်ခု ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် စောစောက ပြတင်းပေါက် နေရာမှ လူရိပ်တစ်ခုက မှန်ကို ခွဲကာ အထပ် နှစ်ဆယ့်ကိုးလွှာ အမြင့်မှ တိုက်ရိုက် ခုန်ချလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"စွပ်"

ထိုသူက ရေထဲသို့ ကျမသွားဘဲ အောက်ထပ် ပြတင်းပေါက်မှ ထိုးထွက်နေသော သံချောင်းတစ်ချောင်း၏ ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သံချောင်းပေါ်တွင် တွဲလောင်း ချိတ်ဆွဲလျက်သား ဖြစ်သွားတော့သည်။ သွေးများက သံချောင်းတစ်လျှောက် အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်ကာ ကျဆင်းနေ၏။

လင်းယွမ်တို့လူစုက တစ်ပြိုင်နက် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချန်ယန်း၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသထွက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ "အဲဒီ အမျိုးသမီးပဲ"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာလည်း မှုန်ကုပ်သွားပြီး ထိုအခါမှသာ ရေပြင်နှင့် နီးသော တိုက်များ၏ အထပ်များတွင် အထက်သို့ စောင်းနေသော သံချောင်းများ သို့မဟုတ် ချွန်ထက်သော သံပိုက်များကို တပ်ဆင်ထားကြောင်း အားလုံး သတိထားမိသွားကြသည်။

လင်းယွမ်က အစပိုင်းတွင် ဤအရာများသည် ရေအောက်ရှိ ဧရာမ သန္ဓေပြောင်းငါးများကို ကာကွယ်ရန်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။

ယခု တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ချလာသော အမျိုးသမီး၏ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူ နားလည်သွားတော့သည်။

ဤစောင်းနေသော သံချောင်းများသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုထဲမှ ခုန်ထွက်လာနိုင်သော ဧရာမ သန္ဓေပြောင်းငါးများကို ကာကွယ်ရန်သာ မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အထပ်မြင့်များတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသူများ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ချ ထွက်ပြေးမည်ကို တားဆီးရန်လည်း ဖြစ်၏။

သံချောင်း စူးဝင်ခံထားရသော အမျိုးသမီးမှာ ယခုအချိန်အထိ အသက်မသေသေးဘဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း အသေအလဲ ငိုကြွေးနေသည်။

"ကျွန်မကို ကယ်ကြပါဦး... ကယ်ကြပါ"

သူမက အားကုန်သုံးကာ အော်ဟစ်နေသော်လည်း သံချောင်းက ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ဝင်သွားသည့်အတွက် အော်လိုက်တိုင်း အလွန်အမင်း နာကျင်နေပြီး အသံကျယ်ကျယ် မထွက်နိုင်ပေ။

အပေါ်ထပ်မှ အမျိုးသားက ထပ်မံ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ "တောက်... ခွေးမ"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ သစ်သီးလှီးဓားတစ်ချောင်းကို ရုတ်တရက် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

သစ်သီးလှီးဓားက လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာပြီး သံချောင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲခံနေရသော အမျိုးသမီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားရန် ဦးတည်နေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လှေပေါ်ရှိ ဝမ်ရှောင်ယာက အရင်ဆုံး သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

သူမက ရေစီးကြောင်းကို အပြင်းအထန် ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ ဝုန်းကနဲ အသံနှင့်အတူ ရေနဂါးတစ်ကောင်က ရေအောက်မှ ချက်ချင်း လိပ်တက်လာပြီး ထိုသစ်သီးလှီးဓားကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ဒိုင်းကနဲ အသံနှင့်အတူ သစ်သီးလှီးဓားက ရေစီးကြောင်းကြောင့် လမ်းကြောင်း လွဲသွားပြီး အဝေးရှိ ရေပြင်ဆီသို့ လွင့်စင်သွား၏။

ချန်ယန်းက ထိုလူနှင့် အလှမ်းဝေးလွန်းသဖြင့် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင် ထိုးနှက်ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်၍ မရသောကြောင့် အော်ပြောလိုက်ရသည်။ "နိချီ... မြန်မြန် သွားကယ်လိုက်"

နိချီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မသိစိတ်က လင်းယွမ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။

လင်းယွမ်ကမူ "ထူလုံ" ဟုသာ ခေါ်လိုက်သည်။

ထူလုံက ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ "ဆရာလင်းယွမ်... ကျွန်တော့်တာဝန် ထားလိုက်"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဧရာမ လင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တောင်ပံနှစ်ဖက်ကို ခတ်လိုက်ရာ ဝှစ်ကနဲ အသံနှင့်အတူ အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

အမျိုးသမီး၏ အထက်သို့ ရောက်သောအခါ လင်းယုန်ကြီးက သူမကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အားသုံးပြီး ဆွဲနှုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် တစ်ချက် လှုပ်လိုက်သည်နှင့် အမျိုးသမီးထံမှ စူးရှသော အော်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံချောင်း စူးဝင်နေသော နေရာမှ သွေးများ ချက်ချင်း စီးကျလာသည်။

ထူလုံက အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံကာ တုံ့ဆိုင်းနေမိ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် ပြတင်းပေါက် နေရာမှ လူရိပ်အတော်များများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သံချောင်းတစ်ချောင်းက လေထဲရှိ ထူလုံဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုက လင်းယုန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ထူလုံကို လွှမ်းခြုံလာသည်။

ထိုမျှမကသေးဘဲ အပူချိန်မြင့်မားသော အနီရဲရဲ သံချွန်နှစ်ချောင်းလည်း ပစ်လွှတ်လာသေး၏။

ဤတိုက်ထဲတွင် လူကယ်နေသော ထူလုံကို တိုက်ခိုက်ရန် အစွမ်းပိုင်ရှင် သုံးယောက် တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထူလုံကို အရင်ဆုံး ထိမှန်သွားသည်မှာ ထိုစိတ်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်၏။

ထူလုံမှာ စိတ်စွမ်းအင် ထိမှန်သွားသဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းမူးသွားပြီး လင်းယုန်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

ဝမ်ရှောင်ယာက ချက်ချင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကာ ရေစီးကြောင်းကို အလျင်အမြန် ထိန်းချုပ်ပြီး ထိုသံချွန်နှင့် သံချောင်းများကို အမြန်တားဆီးလိုက်၏။

လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်နှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကာ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဒီနေရာက ထိုသုံးယောက်နှင့် ပေ ၁၆၀ ထက် မပိုသောကြောင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှု အတိုင်းအတာအတွင်း၌ ရှိနေ၏။

"ဘိုင်း"

"ဘိုင်း"

တုံးတိတိ အသံနှစ်သံ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်ရှိ လူနှစ်ယောက်၏ ခေါင်းများ ချက်ချင်း ပိန်လိန်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ထိုနှစ်ယောက်လုံး ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ ရေပြင်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ပြုတ်ကျသွား၏။

သို့သော် အောက်သို့ မကျမီမှာပင် အောက်ထပ် ပြတင်းပေါက်များရှိ သံချောင်းများနှင့် တိုက်ရိုက် စူးဝင်ခံလိုက်ရပြီး လေထဲတွင် တွဲလောင်းဖြစ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ရှိနေသော ပြတင်းပေါက် နေရာမှ စိတ်စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်က ညည်းတွားသံ တစ်ချက်ထွက်လာပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အဆင့်မြင့် စိတ်စွမ်းအင်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ရှိနေတယ်ဟေ့"

ထို့နောက် တိုက်ထဲမှ ရှုပ်ထွေးဆူညံသော အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်ရှောင်ယာကို ပြောလိုက်၏။ "မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြ"

"ရွှစ်"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုတိုက်ထဲသို့ လေထဲမှ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဝမ်ရှောင်ယာ၊ နိချီနှင့် ချန်ယန်းတို့က အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံများကို ကြားလိုက်ရ၏။

ထိုပေါက်ကွဲသံများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငိုကြွေးသံများနှင့် စူးရှသော အော်ဟစ်သံများလည်း ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တိုက်ထဲမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူက လေဟာပြင်ကို နင်းကာ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာပြီး သံချောင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲခံနေရသော အမျိုးသမီးကို သံချောင်းနှင့်တကွ ဆွဲထုတ်ကာ လှေငယ်ပေါ်သို့ ပြန်ဆင်းသက်လာသည်။

ထူလုံကလည်း လှေငယ်ပေါ်သို့ ပြန်ဆင်းလာပြီး လူပြန်စင်သွား၏။

ဝမ်ရှောင်ယာက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုထူလုံ... အဆင်ပြေရဲ့လား"

ထူလုံက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဆရာလင်းယွမ်... အထဲမှာ ဘယ်လိုနေလဲ... ဖီးနစ်သင်္ဘောက လူတွေကို ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ဖို့ အကြောင်းကြားရမလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ "မလိုတော့ဘူး... အထဲကလူတွေ အကုန်သေကုန်ပြီ"

လူအများမှာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် မျက်နှာများ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။

ချန်ယန်းနှင့် နိချီတို့နှစ်ယောက်က လင်းယွမ်ကို ကြည့်ရာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဆရာလင်းယွမ်... ရှင်... ရှင် သာမန်လူတွေကိုတောင် သတ်ပစ်လိုက်တာလား" ချန်ယန်းက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

လင်းယွမ်က သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သံချောင်းပေါ်မှ အမျိုးသမီးကိုသာ သတိပြန်လည်လာအောင် လုပ်ပေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်မှုနှင့် သွေးထွက်လွန်မှုတို့ကြောင့် မျက်နှာက ဖြူရော်နေ၏။

သူမက မျက်လုံးပွင့်လာပြီး လင်းယွမ်တို့ကို အားနည်းစွာ ကြည့်ရင်း တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကယ်... ကယ်ပါဦး"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်၏။ "မင်း သွေးထွက်လွန်နေပြီ... ကလီစာတွေလည်း ပျက်စီးနေပြီ... ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ ဆေးပညာ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆို မင်းကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး"

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီးနောက် အမုန်းတရားများ ပေါ်လွင်လာကာ အားနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကူ... ကူညီပါ... လက်စားချေပေးပါ"

လင်းယွမ်က မေးလိုက်၏။ "အပေါ်ထပ်မှာ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဒုက္ခရောက်နေတာလား... တခြားသူတွေရော မရှိတော့ဘူးလား"

အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ သွေးများ စတင် စီးကျလာပြီး စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ... ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာ... ကျွန်မ အစ်မရယ် ညီမရယ်... အားလုံးက ဒီခွေး... ဒီတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ မှောင်ခိုဈေးမှာ အရောင်းခံလိုက်ရပြီ"

"သူတို့က တိရစ္ဆာန်တွေ... မ... မလှည့်စားခံရစေနဲ့... လုံးဝ မ"

အမျိုးသမီးမှာ စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးသွားကာ လည်ပင်း ကျိုးကျသွားပြီး အသက်ထွက်သွားတော့သည်။

မိုးရေများက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျဆင်းလာရာ သူမ၏ မျက်ရည်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏။

သူမက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားပြီး ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

တိုက်ပေါ်မှ ရန်သူများကို ကြည့်နေသလိုလို၊ သူမကို ဘာကြောင့် ဒီလို ဒုက္ခတွေ ခံစားရစေတာလဲဟု ကောင်းကင်ကြီးကို မေးခွန်းထုတ်နေသလိုလို ပင်။

ချန်ယန်းတို့လူစုက ချက်ချင်း လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများပင် နီရဲလာကြ၏။

ဒေါသနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့က သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုများ ပေါ်လာပြီး ဘေးရှိ ထူလုံက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။ "ဒီ မှောင်ခိုဈေးဆိုတဲ့ နေရာက လူကုန်ကူးတဲ့ အလုပ်ကိုပါ လုပ်နေတာလား"

ဝမ်ရှောင်ယာကလည်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "သူတို့က လူတွေကို ရောင်းဝယ်ပြီး ဘာလုပ်ကြမှာလဲ... လူဦးရေ များလာရင် သူတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မနေဘူးလား"

ဤတိုက်များထဲတွင် ပစ္စည်းများ ပြတ်လပ်နေရုံသာမက မီးမွှေးနိုင်သော ပစ္စည်းများပင် သိပ်မရှိတော့ရာ ဒီလူတွေက လူတွေကို ဝယ်ပြီး ဘာလုပ်ကြမည်နည်း။

လင်းယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့က မိန်းမတွေ ဖြစ်နေလို့ နေမှာပေါ့"

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် ချန်ယန်းနှင့် ဝမ်ရှောင်ယာတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။

သူတို့သည်လည်း မိန်းမသားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လင်းယွမ်၏ စကားထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားကြ၏။

မိန်းမတွေကို ဝယ်သွားပြီး ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။

ဒါကတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ခဏချင်းမှာပင် အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသော ချန်ယန်းနှင့် ဝမ်ရှောင်ယာတို့၏ မျက်နှာများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။

လင်းယွမ်က ထိုအမျိုးသမီး၏ အလောင်းကို ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်၏။ "သွားမယ်... တိုက် ၈၇ ကို သွားမယ်"

လူအများက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ယန်ကွမ်းမြို့သစ် ရပ်ကွက်ထဲတွင် တိုက် ၈၇ ကို ရှာဖွေရန် လှေငယ်ကို လှော်ခတ်သွားကြသည်။

ရေလှိုင်းများက အနိမ့်အမြင့် ဖြစ်နေပြီး ရေခိုးရေငွေ့များကလည်း ဝေဝါးနေ၏။

တိုက် ဆယ်ခုကျော်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အရှေ့ရှိ တိုက်တစ်ခုထဲတွင် မီးရောင် လင်းလက်နေသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုမျှမက ထိုတိုက် ပတ်လည်ရှိ ပြတင်းပေါက်များတွင် ချွန်ထက်သော သံချောင်းများကို စောင်းချိတ်ထားရုံသာမက အောက်ဘက် ရေပြင်နှင့် နီးသော နေရာတွင် သစ်သားဖောင်များ၊ ပလတ်စတစ်ဖောင်များ စသည့် ယာဉ်များစွာ ဆိုက်ကပ်ထားသည်ကိုပါ တွေ့ရ၏။

ရေပြင်ပေါ်တွင် ပလတ်စတစ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ပလက်ဖောင်း အမြောက်အမြားကိုပင် ခင်းကျင်းထားရာ ရေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော မြေပြင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရေပေါ် ပလတ်စတစ် ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် တဲအချို့နှင့် ပလတ်စတစ် အမိုးများကို တည်ဆောက်ထားပြီး အထဲတွင် လူအချို့ တပ်စွဲထားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်၏။

အချို့လူများက ပလတ်စတစ်ဖောင်များ၊ သစ်သားဖောင်များပေါ်မှ ဆင်းလာကာ အထုပ်အပိုးကြီးငယ်များကို ကျောပိုးလာကြပြီး သို့မဟုတ် ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော အမျိုးသမီးအချို့ကို အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။

လင်းယွမ်က ထိုတိုက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ တိုက်၏ ဘေးဘက်ရှိ အခန်းနံပါတ်မှာ ကွာကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤတိုက်က မှောင်ခိုဈေး ရှိနေသည့် တိုက် ၈၃ ဖြစ်လောက်သည်ဟု လင်းယွမ် ခန့်မှန်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က ထူလုံကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထူလုံက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဝမ်ရှောင်ယာကို ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ယာ... ကပ်လိုက်"

ဝမ်ရှောင်ယာက ခေါင်းညိတ်ကာ ရေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လှေက ထိုတိုက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကပ်သွား၏။

မကြာမီတွင် လှေငယ်က ရေပြင်ပေါ်၌ တည်ဆောက်ထားသော ပလတ်စတစ် ပလက်ဖောင်းများ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မနီးမဝေးရှိ တဲထဲမှ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက် ချက်ချင်း ထွက်လာ၏။

သူက ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲနှင့် ညစ်ပတ်နေကာ သွားများကလည်း ဝါထိန်နေပြီး လှုပ်ရှားသံ ကြားသောအခါ ဤဘက်သို့ ကြည့်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ဟေ့... မင်းတို့က ဘယ်တိုက်ကလဲ... အဲဒီဘက်ကို ဘယ်သူက ကပ်ခိုင်းလို့လဲ... ဘေးဘက်ကို ကပ်စမ်း"

သွားဝါဝါနှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ဆဲရေးတိုင်းထွာကာ ဟောက်လိုက်၏။

လင်းယွမ်က စကားမပြောဘဲ နေလိုက်ပြီး ထူလုံကမူ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆောရီးပါ... ဆောရီးပါဗျာ... ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ ဘေးကပ်လိုက်ပါ့မယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက လှေကို ဟန်ဆောင် လှော်ခတ်ကာ ဘေးဘက်သို့ ကပ်လိုက်၏။

ထို့နောက် လူလတ်ပိုင်းက လျှောက်လာပြီး လူအများကို အကဲခတ်လိုက်ကာ ချန်ယန်းနှင့် ဝမ်ရှောင်ယာတို့ကို အဓိကထား ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှေကို ထပ်ကြည့်ကာ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အိုး... ဒီလှေက မဆိုးဘူးပဲ... မင်းတို့က ဘယ်တိုက်ကလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလှေမျိုး ရှိနေတာလဲ"

ထူလုံက ချက်ချင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့က တိုက် ၂၁ ဘက်က လာတာပါ... ဒီလှေကလည်း အနီးအနားကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ"

လူလတ်ပိုင်းက ပါးစပ်ကို ဖြဲကာ ဝါထိန်နေသော သွားများကို ပေါ်စေပြီး ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလှေက စားစရာ တော်တော်များများနဲ့ တန်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

သူက ချက်ချင်းပင် လှေပေါ်ရှိ လူများကို ထပ်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။ "မင်းတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေရော... ဒီကောင်မလေး နှစ်ယောက်က ကုန်ပစ္စည်းလား... မင်းတို့ အဖော်တွေလား"

ထူလုံက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ အဖော်တွေပါ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းက"

သူက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်က နောက်ကျောမှနေ၍ ပိုက်ရှန်း ခေါက်ဆွဲခြောက် အထုပ်ကြီး တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ရမလား"

ထိုလူလတ်ပိုင်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး သွားရည်များပင် ကျလာမတတ် ဖြစ်သွားကာ အံ့ဩတကြီး အော်လိုက်၏။ "တောက်... မင်းတို့ဆီမှာ ဒီလိုပစ္စည်းကောင်းမျိုးတောင် ရှိနေတာလား... ဒါက အရမ်းကို ရတာပေါ့ကွာ"

သူက ချက်ချင်း လက်ကို ပွတ်သပ်ကာ တဟီးဟီး ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "စည်းကမ်းတွေကိုတော့ သိတယ်မလား"

ထူလုံက ကြောင်အသွားပြီး မေးလိုက်၏။ "ဘာစည်းကမ်းလဲ"

လူလတ်ပိုင်း၏ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့က ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာလား... မှောင်ခိုဈေးရဲ့ စည်းကမ်းက မဝင်ခင် အရင်ဆုံး ဆက်ကြေးပေးရတယ်"

"ဒီခေါက်ဆွဲခြောက် တစ်ထုပ်ကို ပေးရမယ်" လူလတ်ပိုင်းက ချက်ချင်း ဟောက်လိုက်၏။

လင်းယွမ်၏ လက်ထဲရှိ ခေါက်ဆွဲခြောက်မှာ အထုပ်ကြီး ဖြစ်ပြီး အထဲတွင် အထုပ်ငယ် ငါးထုပ် ပါဝင်သည်။

သူက ခပ်သဲ့သဲ့ ပြောလိုက်၏။ "ငါ အရောင်းအဝယ်တောင် မလုပ်ရသေးဘူး... မင်းတို့ကို အရင် ဆက်ကြေးပေးရမယ်ပေါ့"

လူလတ်ပိုင်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက စည်းကမ်းပဲ... အရောင်းအဝယ် ပြီးသွားတဲ့အခါ မင်းတို့ ခိုးပြေးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လင်းယွမ်က သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါက်ဆွဲခြောက် ထုပ်ကို ဖောက်ကာ တစ်ထုပ် ထုတ်ယူ၍ လှမ်းပေးလိုက်၏။ "ငါ့အတွက် သေချာ သိမ်းထားပေး"

လူလတ်ပိုင်းက သူ၏ စကားထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ဘဲ ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှမ်းယူလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "ဝင်သွားကြတော့"

လင်းယွမ်တို့လူစု ပလတ်စတစ် ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြရာ သူတို့ ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် နိမ့်ကျသွားပြီး ရေလှိုင်းများနှင့်အတူ တစ်ချက် ယိမ်းထိုးသွား၏။

လင်းယွမ်က ထိုပလတ်စတစ်များကို သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ အလွန် သာမန်ဖြစ်သော ပလတ်စတစ်ပြားများနှင့် ပလတ်စတစ်ဘူးများကို သေချာစွာ ကပ်ထားသော ပြန့်ပြူးသည့် အရာများသာ ဖြစ်သည်။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ဤအရာများသည် ဤမျှ အားကောင်းသော ရေပေါ်ပေါ်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ပေ။

သူက လူလတ်ပိုင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဒီပလတ်စတစ်ပြားတွေက ရေပေါ်ပေါ်နိုင်စွမ်း တော်တော်ကောင်းတာပဲ... ငါတို့ ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေကိုတောင် သယ်နိုင်တယ်"

လူလတ်ပိုင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း သတိထားသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "စကားများလိုက်တာကွာ... ဝင်မှာလား မဝင်ဘူးလား"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဤပလတ်စတစ်ပြားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ပလက်ဖောင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိသွား၏။

ဤသို့ ကပ်ထားသော နည်းစနစ်များက သန္ဓေပြောင်း ပင်လယ်မျှော့များ၏ အချွဲရည်များကို အသုံးပြုကာ ကပ်ထားသည်နှင့် တူနေသည်။

သို့သော် သန္ဓေပြောင်း ပင်လယ်မျှော့များ၏ အချွဲရည်များတွင် ဤမျှ အားကောင်းသော ရေပေါ်ပေါ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ဒီထဲမှာ သေချာပေါက် ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု ရှိရမည်။

"ဒီ မှောင်ခိုဈေးမှာ နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သူတွေလည်း ရှိနေတာပဲ"

လင်းယွမ်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။

ဒါက သူ ချက်ချင်း တက်လာပြီး ဒီမှောင်ခိုဈေးကို တိုက်ရိုက် မဖျက်ဆီးပစ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာမှာ ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရုံသာမက သူ ရေလွှမ်းမိုးမှုထဲမှ ထွက်ခွာသွားစဉ် အချိန်အတွင်း ဤရေလွှမ်းမိုးမှုထဲတွင် ပိတ်မိနေသူများက ဤရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးနှင့် မည်သို့ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ရမည်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ယူတတ်မြောက်လာကြပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် ဤရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးထဲတွင် ရှင်သန်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ဤအရာများက လင်းယွမ် အဓိက အလေးထားသော အရာများလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၃၁၄) မှောင်ခိုဈေးအတွင်းမှ ပစ္စည်းများ

လင်းယွမ်က ဘာသံမှမထွက်ဘဲ ထူလုံတို့အဖွဲ့နှင့်အတူ တိုက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူက ယန်ကွမ်းမြို့သစ်ရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက်ဆိုသည့် နေရာကို စိတ်ဝင်စားသွား၏။

လူသားများ၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက အလွန် အားကောင်းလှသည်။

ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ကို ရေကြီးရေလျှံမှုကြီးက ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လျှင်တောင် သူတို့က ရှင်သန်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေကြဦးမည် ဖြစ်သည်။

အခြားသော သက်ရှိများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူသားများတွင် အလွန်အားကောင်းသော အားသာချက်တစ်ခု ရှိနေ၏။

ထိုအရာက ဉာဏ်ပညာပင် ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်ပညာက လူသားများအား ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းထားသည်။

ဤရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးထဲတွင်ပင် သူတို့က လူအများကို မျက်စိကျလောက်စေမည့် အရာအချို့ကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြ၏။

လူစုက ပလတ်စတစ် ပလက်ဖောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားကြပြီး တိုက်၏ လှေကားထစ်များဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

လှေကားတစ်လျှောက်တွင်လည်း တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသား အနည်းငယ် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ သွေးသားစွမ်းအင်နှင့် အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤလူအနည်းငယ်က အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ရမည်ဟု လင်းယွမ်က ထက်မြက်စွာ ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ဤမှောင်ခိုဈေးကွက်လေးတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင် အနည်းငယ်ကို တံခါးစောင့်အဖြစ် ထားနိုင်သည်မို့ အမှတ်(၈၇) တိုက်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင် အရေအတွက်က နည်းပါးမည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးလိုက်မိ၏။

တံခါးစောင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် အနည်းငယ်က လင်းယွမ်တို့ကို အထက်အောက် အကဲခတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့က မျက်နှာစိမ်းများဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။

ထိုအထဲမှ လူတစ်ယောက်က စီးကရက်တိုကို ရုတ်တရက် ခေါက်ထုတ်လိုက်ရာ စီးကရက်တိုက လေထဲတွင် မျဉ်းကွေးတစ်ကြောင်း ဖန်တီးသွားပြီး ဦးဆောင်လာသော လင်းယွမ်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ကျလာသည်။

စီးကရက်တိုမှ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားချိန်တွင် လင်းယွမ်က ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို တည်ငြိမ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

စီးကရက်တိုကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည့် အမျိုးသားက အသက် သုံးဆယ်ကျော်ခန့် ရှိပြီး ကတုံးတုံးထားကာ နှုတ်ခမ်းတစ်ဝိုက်တွင် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှိနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက အနည်းငယ် ကြမ်းကြုတ်မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

သူက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အသစ်ရောက်လာတာလား... အရင်က မင်းတို့ကို မမြင်ဖူးပါဘူး"

လင်းယွမ်က မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်နေပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... အသစ်ရောက်လာတာ"

"ဘယ်တိုက်ကလဲ" လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သေချာအကဲခတ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"အပြင်ကလူက မေးပြီးသွားပြီလေ"

"ဖူး... ငါက မင်းကို မေးနေတာကွ" လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ချက်ချင်းပင် တံတွေးတစ်ချက် ထွေးလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို အေးစက်စက် ပြုံးကာ စိုက်ကြည့်လာသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ စိတ်စွမ်းအင်များကို အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ့ထံမှ မျက်မြင်မရသော ဖိအားတစ်ခုက လွှမ်းခြုံလာ၏။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားနှင့် သူ၏အနောက်ရှိ လူအနည်းငယ်က ချက်ချင်းပင် မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားကြပြီး မသိစိတ်အရ ဓားမြှောင်စသည့် လက်နက်များကို အသီးသီး ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

ထူလုံက ချက်ချင်းပင် အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဘာလဲ... မင်းတို့က အခု မှောင်ခိုဈေး မလုပ်တော့ဘဲ ဓားပြတိုက်တော့မလို့လား"

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားနှင့် သူ၏အနောက်ရှိ လူအနည်းငယ်တို့၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပသွားကြသည်။

ထို့နောက် အပြင်ဘက်မှ အခြားလူ အနည်းငယ် ဝင်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရ၏။

သူတို့က ဘာသံမှမထွက်ဘဲ လက်နက်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကြပြီး လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတိုင်း မေးကြည့်တာပါ... ဝင်သွားကြပါ"

သူက လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ စောစောက တင်းမာနေသည့် အခြေအနေက စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည့်အလားပင်။

လင်းယွမ်က ဤအဆင့်နိမ့် နောက်လိုက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အပေါ်ထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ယာ၊ ချန်ယန်းနှင့် နိချီတို့ သုံးယောက်က နောက်မှ လိုက်သွားကြပြီး ထူလုံကတော့ အနောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါသွား၏။

"အစ်ကိုဝမ်... ဒီမျက်နှာစိမ်းတွေက သောက်ရမ်း မာနကြီးတာပဲ" တပည့်တစ်ယောက်က လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အေးစက်စက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း အပြင်သွားပြီး ဝူလောင်ဆန်းကို သွားမေးကြည့်... သူတို့က ဘယ်တိုက်ကလဲ... ဘာပစ္စည်းတွေ ပါလာလဲဆိုတာကို"

"နားလည်ပြီ... အစ်ကိုဝမ်"

တပည့်ဖြစ်သူက ကမန်းကတန်း ပြေးထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ပြန်ရောက်လာကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝမ်... ကျွန်တော် ဝူလောင်ဆန်းကို မေးကြည့်တော့ ဒီလူတွေက အမှတ်(၂၁) တိုက်ကတဲ့... ခေါက်ဆွဲခြောက်တွေ ပါလာတယ်တဲ့"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ရင်ခွင်ထဲမှ ခေါက်ဆွဲခြောက်များကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ဝူလောင်ဆန်း ဆီကနေ အချိုးကျ ယူလာတာ... ဒီအသစ်ရောက်လာတဲ့ ကောင်တွေက စည်းကမ်းမသိဘူးလေ... အချိုးကျ ပေးရမယ့်ပစ္စည်းကို အပေါ်ထပ်မှာ ပေးရမယ်ဆိုတာ မသိကြဘူး"

အစ်ကိုဝမ်က ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို ယူလိုက်ပြီး သံသယဖြစ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမှတ်(၂၁) တိုက် ဟုတ်လား... အမှတ်(၂၁) တိုက်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က အစ်ကိုယွီ ဆိုလားပဲ... သူက စိတ်စွမ်းအင် ပညာရှင်တစ်ယောက်လေ... စောစောကလူက အစ်ကိုယွီလား... ရုပ်က မတူသလိုပဲနော်"

အခြားလူအနည်းငယ်ကလည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး ယန်ကွမ်းမြို့သစ်တွင် အဝင်အထွက်ရှိသော လူဦးရေက မနည်းလှသဖြင့် သူတို့က အခြားတိုက်များရှိ ခေါင်းဆောင်များ၏ အမည်များကို အကြမ်းဖျင်း မှတ်မိနိုင်သော်လည်း မည်သို့ ရုပ်ရည်ရှိကြောင်းကိုမူ သေချာ မတွဲစပ်နိုင်ကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုလူများက နေ့တိုင်း လာနေကြသည်မှ မဟုတ်ဘဲ။

တပည့်ဖြစ်သူက ပြောလိုက်၏။

"အမှတ်(၂၁) တိုက်မှာ ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပြီး ဟို အစ်ကိုယွီ ဆိုတဲ့လူ သေသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒီကောင်လေးရဲ့ အရှိန်အဝါက မနိမ့်ဘူး... အမှတ်(၂၁) တိုက်က ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီးမှ ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာဖြစ်မယ်"

သူတို့အနည်းငယ်က ထိုအကြောင်းများကို ဆွေးနွေးနေကြစဉ် လင်းယွမ်တို့က ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယထပ်ဟု ဆိုသော်လည်း ၎င်းက ရေလွှမ်းမိုးမှု အဆင့်အရ ပြောခြင်းသာဖြစ်ပြီး လက်တွေ့တွင်မူ ဤနေရာက နှစ်ဆယ့်သုံးလွှာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်သောအခါ လင်းယွမ်တို့ကို အခြားလူတစ်ယောက်က ထပ်တားလိုက်ပြန်၏။

"ဘာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်လို့လဲ"

လင်းယွမ်ကို တားဆီးလိုက်သူမှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့်ရှိ ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ် ဆောင်းထားသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က မေးလိုက်၏။

"ဒီတိုင်း လျှောက်ကြည့်လို့ ရမလား"

ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် လူငယ်က အေးစက်စက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရတော့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ အချိုးကျ အခွန် အရင်ပေးရမယ်"

ထူလုံက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

"အခွန် ဟုတ်လား... စောစောက အောက်ထပ်မှာ လှေရပ်တုန်းက ကောက်ပြီးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် လူငယ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အောက်ထပ်ရှိ ဝူလောင်ဆန်း၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရသော အသစ်ရောက်လာသည့် အရူးအနည်းငယ် ဖြစ်ပုံရ၏။

သူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"အောက်ထပ်က ကိစ္စတွေကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒီနေရာမှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်ရင် အခွန် အရင်ပေးရမယ်"

ထူလုံ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲလာပြီး ဤလူစုက တကယ်ကို လောဘကြီးလွန်းလှသည်။

လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အခွန်က ဘယ်လို တွက်တာလဲ"

"မင်းတို့ ယူလာတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းပေါ် မူတည်ပြီး နှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ယူတယ်"

လင်းယွမ်က ခေါက်ဆွဲခြောက်များကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"လေးထုပ်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

"ဒါဆို တစ်ထုပ် ပေး" ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် လူငယ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်၏။

လင်းယွမ်ကလည်း သူ့ကို စကားအပို မပြောတော့ဘဲ တစ်ထုပ်ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအပြုအမူက ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် လူငယ်ကို အနည်းငယ် အံ့သြသွားစေပြီး ဤလူစုက ပြဿနာရှာမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ဤမျှ လိမ္မာနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူက လမ်းဖယ်ပေးကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီအထပ်ကတော့ လူကုန်ကူးတဲ့ နေရာပဲ... အခန်းတိုင်းမှာ အမျိုးအစားစုံတဲ့ အလှလေးတွေ ရှိတယ်... အရင် ကစားကြည့်လို့ ရတယ်... သဘောကျမှ အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ ရတယ်"

"အသက်ငယ်တာကို လိုချင်ရင် အပေါ်ထပ်ကို သွား... ယောကျာ်းလေးရော မိန်းကလေးရော ရှိတယ်"

"တတိယထပ်က စားစရာ သောက်စရာတွေပဲ... စတုတ္ထထပ်နဲ့ အထက်ကတော့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေ လက်နက်တွေ ရှိတယ်"

ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် လူငယ်က ပြောပြီးသည်နှင့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကာ လင်းယွမ်တို့ကို ထပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လူကုန်ကူးခြင်းနှင့် အစားအစာ အရောင်းအဝယ်များကို သူ ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် စတုတ္ထထပ်နှင့် အထက်တွင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ ပစ္စည်းများနှင့် လက်နက် အရောင်းအဝယ်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူက မေးလိုက်၏။

"မိန်းမတွေကို ဘယ်လို အရောင်းအဝယ် လုပ်တာလဲ"

"အရည်အသွေးကို ကြည့်ရတာပေါ့... ငယ်လေ ပိုဈေးကြီးလေပဲ... အသက် နှစ်ဆယ်ကနေ သုံးဆယ် ကြားဆိုရင် မင်းလက်ထဲက ခေါက်ဆွဲခြောက်တွေနဲ့ တစ်ယောက် ခေါ်သွားလို့ ရတယ်"

"အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် အထက်နဲ့ နှစ်ဆယ် အောက်ဆိုရင်တော့ ဈေးက နှစ်ဆ ပိုကြီးတယ်"

"ဆယ့်ခြောက်နှစ် အောက်ဆိုရင်တော့ လေးဆ ပိုကြီးတယ်"

"လက်နက်နဲ့ ပစ္စည်းတွေကရော" လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် လူငယ်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို အပေါ်ထပ်ကို သွားမေးကြည့်... ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ပစ္စည်းချင်းပဲ ဖလှယ်လို့ ရတယ်"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သန္ဓေပြောင်း ပစ္စည်းတွေနဲ့ လက်နက်တွေကို အရင် သွားကြည့်မယ်"

သူက ထူလုံတို့ သုံးယောက်ကို ခေါ်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားလိုက်၏။

ဝမ်ရှောင်ယာက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က တကယ်ပဲ လူကုန်ကူးတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေကြတာပဲ"

ချန်ယန်း၏ ရင်ထဲတွင်လည်း သိက္ခာကျမှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

"အရွယ်ရောက်ပြီးသား အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ ခေါက်ဆွဲခြောက် လေးထုပ်တောင် မတန်ဘူးတဲ့လား... ဒီ တိရစ္ဆာန်ကောင်တွေ"

နိချီက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးလင်းယွမ်... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ... ဒီ တိရစ္ဆာန်ကောင်တွေကို ဒီတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်တော့မလို့လား"

လင်းယွမ်က ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်ရာ ထူလုံက နိချီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မလောနဲ့... ဒီက အခြေအနေကို အရင် လေ့လာကြည့်ကြတာပေါ့... ခဏနေမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းကြမယ်"

နိချီက လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်ကာ လင်းယွမ်၏ အနောက်မှနေ၍ အပေါ်ထပ်သို့ ဆက်တက်သွားသည်။

ဒုတိယထပ်နှင့် တတိယထပ်တို့တွင် မရပ်တန့်တော့ဘဲ စတုတ္ထထပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွား၏။

အထပ်များကြားတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များက စောင့်ကြပ်နေကြပြီး အခန်းတိုင်းတွင်လည်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များက နေရာယူထားကြပုံ ရသည်။

လင်းယွမ်က စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်သောအခါ အခန်းအသီးသီးမှ ဝင်ထွက်နေသော လူအများအပြားကို မြင်လိုက်ရ၏။

စောင့်ကြပ်သူမှာ ပါးသိုင်းမွေးနှင့် လူသန်ကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူက လင်းယွမ်တို့ကို အေးအေးဆေးဆေး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း စကားအပို မဆိုခဲ့ပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ အောက်ထပ်မှ ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် လူငယ်ကသာ အခွန်ကောက်သူ အစစ် ဖြစ်ပုံရသည်။

အပေါ်ထပ်တွင်တော့ မကောက်တော့ပေ။

လင်းယွမ်တို့က ပထမဆုံး အခန်းသို့ ရောက်သောအခါ အခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသောသူ၊ ရပ်နေသောသူ လူသန်ကြီး လေးငါးယောက်ခန့် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

အခန်းထဲတွင် အရိုးလှံများ၊ အရိုးကြာပွတ်များနှင့် ကြီးမားသော ငါးအရိုးများဖြင့် ယက်လုပ်ထားသည့် အရိုးဒိုင်းလွှားများကိုလည်း ပြသထားသည်။

အရိုးဓားများ၊ အရိုးဓားရှည်များနှင့် အရိုးတူရွင်းများလည်း အများအပြား ရှိနေပြီး ပုံစံများက အလွန် ထူးခြားကာ ရှေးဟောင်းဆန်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။

တံခါးဝရှိ လူသန်ကြီး တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအရိုးတွေက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အရိုးတွေချည်းပဲ... သဘာဝအတိုင်း မာကျောပြီး သွေးထားတာမို့ ထက်မြက်မှုနဲ့ ခံနိုင်ရည်က အလွန် ကောင်းတယ်... စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တပ်ဆင်လိုက်ရင် အထူး အာနိသင်တွေကိုပါ ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်သေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဒီမှာ လက်နက်ပဲ ရောင်းတာ... စွမ်းအင်ကျောက်တုံး လိုချင်ရင်တော့ ဘေးခန်းမှာ သီးသန့် သွားဝယ်ရမယ်"

သူက မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ထပ်မပြောတော့ပေ။

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သန္ဓေပြောင်း သားရဲများ၏ အရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်နက်များကို စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တပ်ဆင်လိုက်လျှင် အထူး အာနိသင်များ ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်သည် ဟုတ်လား။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော ဒီဇိုင်းနှင့် အကြံဉာဏ်များကို မစမ်းသပ်ဖူးခဲ့ပေ။

ချက်ချင်းပင် သူက အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး အရိုးဓားရှည် တစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။

ဤအရာက သန္ဓေပြောင်း ငါးတစ်မျိုး၏ နံရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ဓားသွားက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ထက်မြက်နေပြီး နှစ်ဖက်စလုံးကို ချောမွေ့ထက်မြက်အောင် သွေးထားကာ အသက်အန္တရာယ် မဖြစ်စေနိုင်သော ဆီတစ်မျိုးကိုလည်း သုတ်လိမ်းထား၏။

လင်းယွမ်က အနံ့ခံကြည့်လိုက်ရာ ငါးဆီ ဖြစ်ပုံရသည်။

သူက အရိုးဓားရှည်ကို သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အရိုးဓားရှည်ပေါ်တွင် အထူး သင်္ကေတများ ရှိနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်၏။

ဤသင်္ကေတများက လူသားများက နောက်ပိုင်းမှ ရေးထွင်းထားသည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

သင်္ကေတများက လက်ကိုင်နေရာအထိ ရှည်လျားစွာ ပါဝင်နေ၏။

လက်ကိုင်နေရာရှိ ဓားအိမ်တွင် ဖွင့်၍ရသော အချိုင့်လေးတစ်ခု ရှိနေပြီး ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို တပ်ဆင်နိုင်ပုံ ရသည်။

ဤနေရာက စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကို တပ်ဆင်ရမည့် နေရာဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ်က ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။

သူက ဤအရိုးဓားရှည်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အပေါ်ရှိ သင်္ကေတများကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက သင်္ကေတ ပညာရပ်ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ စစ်တပ်က ထုတ်ဖော်ပြသထားတဲ့ ဘယ်သင်္ကေတ အမျိုးအစားနဲ့မှ မတူဘူး"

လင်းယွမ်က စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အရိုးဓားရှည်ကို ပြန်ချကာ အနီးနားရှိ အရိုးတူရွင်း တစ်လက်ကို ထပ်သွားကြည့်လိုက်၏။

ဤအရိုးတူရွင်း၏ ခေါင်းပိုင်းကို သန္ဓေပြောင်း ငါးတစ်ကောင်၏ ခေါင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး လက်ကိုင်ကိုတော့ ငါးအရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

တူရွင်းခေါင်း၏ ငါးမျက်လုံးနေရာတွင် အချိုင့်လေး နှစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီး ဤနေရာက စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကို တပ်ဆင်ရမည့် နေရာဖြစ်သည်။

သင်္ကေတများကိုမူ တူရွင်းခေါင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားပြီး အချိုင့်လေးများထဲသို့ တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ထား၏။

လင်းယွမ်က အပေါ်ရှိ သင်္ကေတများကို ကြည့်လိုက်ရာ အရိုးဓားရှည်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများနှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။

သူက အရိုးတူရွင်းကို ပြန်ချလိုက်ပြီး အရိုးကြာပွတ် တစ်ချောင်းကို ထပ်ကြည့်လိုက်၏။

ဤအရာက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ တစ်မျိုး၏ ကျောရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရိုးကြာပွတ် ဖြစ်သည်။

ကျောရိုး၏ အထူး တည်ဆောက်ပုံကြောင့် ၎င်းကို ကွေးညွတ်နိုင်စေပြီး အရိုးကြာပွတ် ကဲ့သို့သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာစေခြင်း ဖြစ်၏။

အရိုးကြာပွတ်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများကို ကျောရိုးပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော်လည်း အရိုးကြာပွတ်က တစ်ဆက်တည်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖန်တီးသူက အထူး ဖန်တီးကာ အရိုးကြာပွတ်၏ အဆစ်များထဲတွင် အကြောအမျှင် ကဲ့သို့သော ဆွဲဆန့်နိုင်သည့် ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

သင်္ကေတ အချို့၏ ချိတ်ဆက်မှုကို ဤအကြောကြီးက ထိန်းသိမ်းပေးထား၏။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအရိုးကြာပွတ်၏ ဖန်တီးမှု ပြောင်မြောက်လှခြင်းကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤမှောင်ခိုဈေးကွက်ထဲတွင် အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ယောက် ရှိနေပြီး သင်္ကေတ ပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနှင့် အကြံဉာဏ်များလည်း အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။

အရိုးကြာပွတ်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် သူက ဘေးရှိ အရိုးဒိုင်းလွှားကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

အရိုးဒိုင်းလွှားတွင် ပုံစံနှစ်မျိုး ရှိပြီး တစ်မျိုးမှာ သေးသွယ်သော အရိုးစူးများဖြင့် ယက်လုပ်ထားသည့် ဒိုင်းလွှားမျက်နှာပြင် ဖြစ်၏။

အခြားတစ်မျိုးမှာမူ အရိုးတစ်ခဲလုံးကို ဒိုင်းလွှားမျက်နှာပြင်အဖြစ် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အရိုးစူးများဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော ဒိုင်းလွှားမျက်နှာပြင်ကိုတော့ ထွေထွေထူးထူး ပြောစရာမလိုဘဲ ကြိမ်နွယ်များဖြင့် ယက်လုပ်ထားသည့် ဒိုင်းလွှားတစ်ချပ်နှင့် ဆင်တူလှ၏။

အရိုးတစ်ခဲလုံးကို ဒိုင်းလွှားမျက်နှာပြင်အဖြစ် ပြုလုပ်ထားသည့် အရာကမူ ကာကွယ်ရေး လုပ်ဆောင်ချက်များ ပါဝင်ရုံသာမက ဒိုင်းလွှားတစ်ချပ်လုံး၏ နှစ်ဖက်စလုံးကို ချောမွေ့အောင် သွေးထားပြီး ထက်မြက်သော အလင်းရောင်များပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤဒိုင်းလွှားမျိုး၏ တစ်ခုလုံးက ဘဲဥပုံစံ ရှိပြီး ထိပ်နှစ်ဖက်ကို ချွန်မြအောင် သွေးထားကာ ကြည့်ရသည်မှာ ပြည်ကြီးငါး၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ကြီးမားသော အရိုးဖြူကြီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

ဤဒိုင်းလွှား၏ အတွင်းဘက်တွင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ထည့်ရန် အချိုင့်လေးတစ်ခု ပါရှိပြီး ၎င်း၏ လက်ကိုင်ကိုမူ အခြားအရိုးများကို အပေါက်ဖောက်ကာ ဝက်အူလှည့်ဖြင့် တပ်ဆင်ထားသည်မို့ အလွန် ခိုင်မာပုံ ရသည်။

လင်းယွမ်က ဤအရိုးလက်နက်များကို အကြမ်းဖျင်း တစ်ပတ်လောက် ကြည့်လိုက်ရာ အမြင်ကျယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤလက်နက်များကို ဖန်တီးသူက အလွန် ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်နှင့် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

တစ်ဖက်လူက ဤနေရာ၏ ခေါင်းဆောင် လိုင်ကျစ်ယုံ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိပေ။

"ဟေ့... မင်းတို့ ဝယ်မှာလား... မဝယ်ရင် လျှောက်မကိုင်နဲ့"

အခန်းထဲရှိ လူသန်ကြီး တစ်ယောက်က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အေးစက်စက် အသံဖြင့် အော်ငေါက်လိုက်၏။

လင်းယွမ်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သေးငယ်သော အရိုးဓား တစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီအရိုးဓားကို ဘယ်လို အရောင်းအဝယ် လုပ်မလဲ"

"မင်းဆီမှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်စရာ ဘာပစ္စည်း ရှိလို့လဲ" လင်းယွမ်က အရိုးဓား ဝယ်ချင်သည်ကို မြင်သောအခါ လူသန်ကြီးက ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မေးလိုက်၏။

အခြား လူသန်ကြီး အနည်းငယ်ကလည်း လှမ်းကြည့်လာကြသည်။

လင်းယွမ်က ခေါက်ဆွဲခြောက် လေးထုပ်ကို ထုတ်ယူကာ မေးလိုက်၏။

"ဒါတွေနဲ့ ရမလား"

"ခေါက်ဆွဲခြောက် ဟုတ်လား"

"ပိုင်ရှန်း တံဆိပ်တောင် ဖြစ်နေသေးတယ်"

"လေးထုပ်ကတော့ နည်းလွန်းတယ်"

လူအနည်းငယ်က အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်လာကြပြီး ခေါက်ဆွဲခြောက် လေးထုပ်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ကြ၏။

လင်းယွမ်က လက်လှမ်းကာ ရင်ခွင်ထဲမှ ချောကလက် တစ်ထုပ်ကို ထပ်ထုတ်လိုက်ပြီး စူပါမားကတ်များတွင် ရောင်းချလေ့ရှိသည့် ရွှေဒင်္ဂါးပြား ပုံစံ ချောကလက်မျိုး ဖြစ်သည်။

တစ်ထုပ်တွင် အခု ဆယ်ဂဏန်းမှ အခု နှစ်ဆယ်ခန့် ပါဝင်၏။

"ဒါတွေပါ ထပ်ပေါင်းပေးမယ်ဆိုရင်ကော"

ဤချောကလက်များကို မြင်သောအခါ လူသန်ကြီး အနည်းငယ်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

သူတို့ ဤကဲ့သို့သော အရာများကို မစားရသည်မှာ မည်မျှကြာပြီဖြစ်ကြောင်း နတ်ဘုရားမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ရေကြီးရေလျှံမှုကြီး မဖြစ်ခင်က အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အနည်းငယ်သာ ဤအရာကို စားလေ့ရှိကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအရာက သကြားဓာတ် အလွန်များပြားပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသူများ အများကြီး စားမိပါက အလွယ်တကူ ဝလာနိုင်ကာ ဆီးချိုရောဂါပင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ကလေးငယ်များကမူ ဤအရာကို အလွန် ကြိုက်နှစ်သက်ကြ၏။

သို့သော် ရေကြီးရေလျှံမှုကြီး ဖြစ်ပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ စားစရာ သောက်စရာ ရှားပါးနေကြရာ ချောကလက် ကဲ့သို့သော ကယ်လိုရီ မြင့်မားသည့် အစားအစာများက အလွန် လုဝယ်ရသည့် သရေစာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအထဲမှ လူသန်ကြီး တစ်ယောက်က ချောကလက်များကို ကမန်းကတန်း လှမ်းယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက်ဆိုရတယ်"

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဓားမြှောင်ကို လင်းယွမ်ထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ခေါက်ဆွဲခြောက်များနှင့် ချောကလက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ လင်းယွမ်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။

"မင်းဆီမှာ ရှိသေးလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"နည်းနည်းတော့ ရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ လက်နက်တော့ မဝယ်တော့ဘူး... ငါ တခြားအခန်းတွေကို သွားကြည့်ချင်သေးလို့"

လူသန်ကြီးက ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ကွာ... မင်းတို့ လူဒီလောက်များတာ လက်နက် တစ်လက်တည်းနဲ့ ဘယ်လောက်ပါ့မလဲ... မင်း ကြည့်ကြည့်လေ... ငါတို့ဆီမှာ အရိုးကြာပွတ်၊ အရိုးဓားရှည်၊ အရိုးဓား၊ အာ... ဟုတ်သားပဲ... ဒိုင်းလွှားတွေ... ဒီဒိုင်းလွှားတွေက အကောင်းစားတွေချည်းပဲ... မင်း ဒီအချိုင့်လေးထဲမှာ မြေဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးလေး တပ်လိုက်လို့ကတော့ ခွန်အား အဓိက အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေတောင် မင်းကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လူသန်ကြီးက လင်းယွမ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပစ္စည်းများကို စတင် ရောင်းချနေပြီ ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဒီလက်နက်တွေကို ငါ လောလောဆယ် မလိုသေးဘူး... တခြား ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းတွေ ရှိမရှိ သွားကြည့်ချင်လို့"

"ရှိတယ်... ရှိတာပေါ့ ညီလေးရဲ့... တခြားအခန်းတွေက ပစ္စည်းတွေကလည်း ငါတို့ဆီက ဟာတွေနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး... အကုန်လုံးက လက်နက်တွေနဲ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေရဲ့ အရိုးတွေ၊ သားရေတွေ စတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါပဲ"

"ဒါနဲ့... မင်းက ဒီဓားမြှောင်ကို ဝယ်ပြီးတာတောင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး မလိုဘူးလား"

"ဒီစွမ်းအင်ကျောက်တုံးက ပစ္စည်းကောင်းကွ... တွေ့ချင်တိုင်း တွေ့ရတာ မဟုတ်ဘူး... အခုဆို အပြင်မှာ ဒီပစ္စည်းကို လုနေကြတာ"

လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

"ဘာလဲ... မင်းတို့ဆီမှာ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ရှိလို့လား"

"ဟီး... မင်းပြောပုံကလည်း... ငါတို့က အရောင်းအဝယ် လုပ်တဲ့လူတွေပဲ... သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့... မင်း ခဏလေးစောင့်... လောင်ချီ... ပစ္စည်းတွေ မြန်မြန် ထုတ်လာခဲ့စမ်း... ဒီညီလေးက ဖောက်သည်ကြီးကွ"

သူက အသက် လေးဆယ်ကျော်ခန့်ရှိ အမျိုးသား တစ်ယောက်ကို လှည့်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားက စကားကို ကြားသောအခါ မတ်တပ်ရပ်ကာ လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူက ယခင်က ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဘာစကားမှမပြောဘဲ ထိုင်နေခဲ့ရာ လင်းယွမ်ပင် သူ့ကို သိပ်သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ယခု သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သောအခါ ဤလူက အရပ် ခြောက်ပေခွဲခန့် မြင့်ပြီး သွေးသားစွမ်းအင် အလွန် အားကောင်းနေသည်ကို လင်းယွမ် တွေ့လိုက်ရ၏။

လောင်ချီက လျှောက်လာပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး လိုချင်တာလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ပစ္စည်းကို အရင် ကြည့်ချင်တယ်"

လောင်ချီက လင်းယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ထူလုံတို့ကိုလည်း လှမ်းကြည့်ကာ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးမှ အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီ အတွင်းအိတ်ထဲမှ အဝတ်အိတ်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အဝတ်အိတ်လေးထဲမှ တချွင်ချွင် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန်ခွက်များ အချင်းချင်း တိုက်မိသည့် အသံနှင့် ဆင်တူနေ၏။

လင်းယွမ်က အဝတ်အိတ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လောင်ချီက အိတ်လေးကို ဖွင့်ကာ အထဲမှ ဖန်ဂေါ်လီလုံး ကဲ့သို့သော စွမ်းအင်ကျောက်တုံး လေးငါးတုံးကို လောင်းချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဆက်ရန်...