အခန်း (၆၅၅-၆၅၇)

အခန်း (၆၅၅) - ရန်သူအပေါင်းကို ဖိနှိပ်ခြင်း (အပိုင်း ၄)

~ယခုအချိန်၌ နင်ချီ၏ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များသည် ယခင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ကွာခြားလွန်းလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ယူဟွာ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းမှ နောက်ထပ် "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်" ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးသည် ဓားဘိုးဘေးကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း၊ ယခုမြင်ကွင်းကြောင့် လေထဲတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဝင်တိုက်ရမလား၊ ထွက်ပြေးရမလား ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေလေသည်။

ဓားဘိုးဘေးကြီး၏ ဘေးတွင် နင်ချီ ရှိနေသည်။ နင်ချီက ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်နေမှတော့၊ သူ ဝင်တိုက်ခြင်းသည် "သေမင်းကို လက်ယပ်ခေါ်ခြင်း" နှင့် ဘာထူးမည်နည်း။

ဓားဘိုးဘေးကြီးသည် ဓားချက်တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ခဏတာမျှ အားနည်းသွားသလို ဖြစ်နေသည်။ မူလက သူသည် "မိစ္ဆာချီ" ကို ထုတ်သုံးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း၊ နင်ချီထံမှ အသံလွှင့် စကားတစ်ခွန်း ရောက်ရှိလာသည်။

"ဓားဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ... ခင်ဗျားရဲ့ ပုံမှန်စွမ်းအားနဲ့ပဲ အဲဒီ ပိုက်ကွန်ကြီးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပါ..."

ထိုစကားကြောင့် ဓားဘိုးဘေးကြီးသည် မိစ္ဆာချီကို မသုံးတော့ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုတော့ မလိုတော့ကြောင်း ထင်ရှားနေပြီ။

သောက်ကျိုးနည်း...။

ဒီကောင်လေး... (၅) နှစ်လုံးလုံး အတူတူ လေ့ကျင့်လာတာတောင် သူ့အစွမ်းအစ အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ။ ကျေးဇူးတင်ရမလား၊ ဆဲရမလားတောင် မသိတော့ဘူး။ ဒီအဖိုးကြီးကို (၅) နှစ်လုံးလုံး အရူးလုပ်ခဲ့တာလား။

သို့သော် လက်ရှိ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဓားဘိုးဘေးကြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

တကယ်တမ်းတွင် နင်ချီသည် (၅) နှစ်တာ ကာလအတွင်း ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ဝင်စားခန္ဓာကိုယ်သည် "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်" သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။ ယခင် ယဲ့ဝူရှင်း ကို သတ်ဖြတ်စဉ်ကပင် အစွမ်းကုန် မထုတ်ခဲ့ရသေးပေ။ ယခု "ထိပ်တန်းအရှင်" ဖြစ်သော ချင်ကျီကျိန်း ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သူ၏ စွမ်းအားနှင့် လုံလောက်ပေသည်။

အထူးသဖြင့် စောစောက အရောင်သုံးမျိုး စည်းမျဉ်းနတ်နဂါးသည် နင်ချီ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော "နဂါးစစ် ရွှေလေမိုးကြိုး ဖြတ်တောက်ခြင်း" ဟု ခေါ်သော နတ်ဘုရား နည်းစနစ် ဖြစ်၏။

သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့ကျင့်ခဲ့သော "နဂါးစစ် ခန္ဓာကျင့်စဉ်" နှင့် ရွှေ၊ လေ၊ မိုးကြိုး စည်းမျဉ်းများကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ယခု နင်ချီ၏ အကြည့်သည် ကျန်ရှိနေသေးသော ယူဟွာဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးထံသို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုသူသည် ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားသည်။ နင်ချီက စောစောက နည်းစနစ်ကို ထပ်သုံးမည်ကို စိုးရိမ်နေတော့၏။

နင်ချီသည် ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"ဘုန်း…”

ထိုသူသည် ဖုန်းဖေးယွီတို့ ရှိရာသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြံရွယ်နေသော်လည်း၊ မမြင်ရသော လေထုနံရံတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြီးမားသော အရာတစ်ခုက ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖုန်းဖေးယွီနှင့် အခြားလေးယောက်သည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ အရောင်ငါးမျိုး တောက်ပနေသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုက ထိုသူကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

“ဓာတ်ကြီးငါးပါး ချေမှုန်းရေး လက်ဝါး”နင်ချီ လက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်လိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သွေးပန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

နောက်ထပ် ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါး ကြွေလွင့်သွားရပြန်‌လေပြီ။

နင်ချီ လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးမိုးများသည် ဖုန်းဖေးယွီတို့ အုပ်စုပေါ်သို့ ရွာကျလာသည်။

ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင် မှာ ထိတ်လန့်နေပြီ။ ဒီကောင် ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလဲ။

သူ တောင်ပံခတ်ပြီး ဖုန်းဖေးယွီတို့ အုပ်စုထဲသို့ အမြန် ဝင်ရောက် ပုန်းခိုလိုက်၏။ ဖုန်းဖေးယွီတို့ လေးယောက်သည် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး စက်ဝန်းကို ချဲ့ထွင်ပြီး ရောင်စုံတစ်ရာကိုပါ လက်ခံလိုက်ရသည်။

သွေးမိုးများ သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာသော်လည်း ထူးခြားသော သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ သို့သော် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် "သေ"ဟူသော စာလုံး သွေးရာများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း၊ တချိန်တည်းတွင် ဒေါသထွက်မိကြသည်။ နင်ချီက သူတို့ကို သိပ်အထင်သေးလွန်းသည်။

သို့သော် နင်ချီ၏ အရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူမျှ စိန်ခေါ်စကား မဆိုရဲကြပေ။

အထူးသဖြင့် မူလက မောက်မာခဲ့သော ဖုန်းဖေးယွီတို့ လေးယောက်သည် ယခုအခါ မရေရာမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာထားများ ဖြစ်နေကြသည်။

နင်ချီက "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်" သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းနေရတာလဲ။

ဓားဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။

"ဓား... လာခဲ့..."

သူ့လက်ထဲမှ ဓားသည် ရုတ်တရက် လွတ်မြောက်သွားပြီး နင်ချီ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် နင်ချီသည် ဓားကို ကိုင်ထားရင်း၊ လက်ဖြင့် ဓားသွားကို ဖွဖွလေး သပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဖုန်းဖေးယွီတို့ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ဓားဘိုးဘေးကြီး ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။ သူ့ဓားက သူ့သခင်ထက် နင်ချီကို ပိုသဘောကျနေပုံ ရလေသည်။

နင်ချီ ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်တော့်မှာ ထုတ်မသုံးရသေးတဲ့ နတ်ဘုရားနည်းစနစ် တစ်ခု ကျန်သေးတယ်... ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ကြနဲ့နော်...”

ဖုန်းဖေးယွီတို့ ငါးယောက် လည်ချောင်းထဲတွင် တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။ ပြန်ပြောရန် သတ္တိမရှိကြတော့။

ဖုန်းဖေးယွီတို့ လေးယောက်သည် ရောင်စုံတစ်ရာကို အလယ်တွင် ထားပြီး အကာအကွယ် ပေးထားသည်။ သူတို့ လေးယောက် ပေါင်းစည်းထားသော အခင်းအကျင်း ရှိနေသော်လည်း၊ နင်ချီ၏ တိုက်ကွက်ကို ခံနိုင်ပါ့မလားဟု သံသယ ဝင်နေမိကြသည်။

“နင်ချီ... ငါတို့က ဖူယောင်နယ်မြေက 'ပြာလဲ့ နက်ရှိုင်းသော အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း' က လူတွေနော်... မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ကို သတ်ရဲလို့လား...”

နင်ချီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွှတ်သွားသည်။

“ဘာဂိုဏ်းလဲ... မကြားဖူးပါဘူးဗျာ... ပြီးတော့ စတိုက်တာက ခင်ဗျားတို့လေ...”

“ကစားချင်မှတော့... အဆုံးထိ ကစားပေးရမှာပေါ့... မကျေနပ်ရင် ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းက လူတွေ ထပ်ခေါ်ခဲ့... ကျွန်တော် အကုန် လက်ခံပေးမယ်...”

နင်ချီ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“ချွင်...”

ဓားမြည်သံသည် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကျောက်စိမ်းစမ်းချောင်းထဲမှ ရေစီးသံကဲ့သို့ ကြည်လင် ပြတ်သားလှသည်။

ဖုန်းဖေးယွီတို့ လေးယောက်သည် "စည်းမျဉ်း စွမ်းအားမျှင်" များကို ထပ်ဆင့် တည်ဆောက်ပြီး တြိဂံပုံစံ ခံစစ် အခင်းအကျင်းကို ဖန်တီးလိုက်၏။ ရောင်စုံတစ်ရာကလည်း သူ၏ ရောင်စုံ အလင်းတန်းများကို ထိုအခင်းအကျင်းထဲသို့ ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်၏။

နင်ချီ ပြောလိုက်၏။

“အခင်းအကျင်း ဖြတ်တောက်ခြင်း နည်းစနစ်”။

ဤနည်းစနစ်သည် နင်ချီ၏ မူလ "ကမ္ဘာ ဖြတ်တောက်ခြင်း" နည်းစနစ်၏ အသေးစား ပုံစံဖြစ်၏။ ဝင်စားခန္ဓာကိုယ် အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားခြင်းပင်။

ကမ္ဘာ ဖြတ်တောက်ခြင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်သကဲ့သို့၊ ဤနည်းစနစ်သည် အခင်းအကျင်းများကို ဖြတ်တောက်ရန် အထူးပြုထားသည်။

နင်ချီ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် နဂါးတစ်ကောင် အသွင် ပြောင်းလဲသွား၏။ နဂါးမျက်လုံးများတွင် ဉာဏ်အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး၊ အရာခပ်သိမ်း၏ အနှစ်သာရကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဓားအလင်း နဂါးကြီးသည် ရန်သူ့ အခင်းအကျင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်၏။

ထို့နောက်... မရေမတွက်နိုင်သော နဂါးအကြေးခွံများကို အခင်းအကျင်း အတွင်းသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုချင်းစီသည် ဓားငယ်လေးများ သဖွယ် ဖြစ်ပြီး၊ အခင်းအကျင်း၏ အားနည်းချက် နေရာတိုင်းကို တိကျစွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွား၏။

နဂါးမျက်လုံး၏ အမြင်အောက်တွင်... အခင်းအကျင်း၏ တည်ဆောက်ပုံ၊ အားအနည်းဆုံး နေရာ၊ အခင်းအကျင်း မျက်လုံး စသည်တို့သည် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် ပေါ်နေသည်။

"ကလစ်... ကလစ်..."

ဖုန်းဖေးယွီတို့ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင်၊ သူတို့၏ ခိုင်မာလှသော တြိဂံ အခင်းအကျင်းကြီးသည် မှန်ကွဲသကဲ့သို့ အက်ကွဲကာ ပြိုပျက်သွားတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော နဂါးအကြေးခွံများနှင့် ဓားအလင်း နဂါးကြီးသည် အရှိန်မသတ်ဘဲ အတွင်းမှ လူငါးယောက်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

သွေးစက်များ လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသည်။

သူတို့ ငါးယောက်စလုံး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားကြသည်။

"ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်" များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာကို စည်းမျဉ်းများဖြင့် သန့်စင်ထားကြသည်။ ဒဏ်ရာရခြင်း ဆိုသည်ကို သူတို့ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ယခုမှသာ နာကျင်မှု ဝေဒနာကို ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။

နင်ချီ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ရောင်စုံအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဓာတ်ကြီးငါးပါး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားမျှင်" တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ ငါးယောက်ကို ရစ်ပတ်လိုက်၏။

ဖုန်းဖေးယွီနှင့် အခြားလေးယောက်သည် စွမ်းအားမျှင်၏ ရစ်ပတ်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါက်ကွဲကာ မီးပန်းများ အဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်... ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

နင်ချီ သူ့ကို မသတ်ဘဲ ချန်ထားလိုက်၏။

ဒီလို သစ္စာဖောက်မျိုးကို... နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေ ကိုယ်တိုင် စီရင်ပါစေတော့...။

အခန်း (၆၅၆) - ဓားဖြင့် ယူဟွာကို ဖြိုခွင်းခြင်း

~ဖုန်းဖေးယွီ အပါအဝင် ငါးယောက်တို့၏ အကြည့်များသည် နင်ချီထံသို့ ကျရောက်နေသည်။ သူတို့သည် ချောက်ကမ်းပါး အနက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေရသကဲ့သို့ နင်ချီကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ဤခရီးစဉ်သည် "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်" မျှသာ ရှိသေးသော အားအနည်းဆုံး လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကြောင့် ကျရှုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

နာမည်ကျော်ကြားသော နျူတင်းထျန်၊ ဟူရှောင်ထျန်း သို့မဟုတ် ဓားဘိုးဘေးကြီး တို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် သူတို့ ဖြေသာကြဦးမည်။ သို့သော် အသက်အငယ်ဆုံး နင်ချီက တစ်ယောက်တည်းဖြင့် အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဖုန်းဖေးယွီတို့ ပါးစပ်ဟလိုက်ကြသော်လည်း အသံထွက်မလာကြပေ။

"ဓာတ်ကြီးငါးပါး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားမျှင်" သည် ချိပ်ပိတ်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့်၊ စကားပြောခြင်း၊ အသံလွှင့်ခြင်း နှင့် သတင်းပေးပို့ခြင်း တို့ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့ဂိုဏ်းကို သတင်းပြန်ပို့ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့။

ပို၍ စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ ကောင်းသည်မှာ... သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပြီး ရန်သူနှင့် အတူတူ သေပွဲဝင်ချင်လျှင်တောင် မလုပ်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်၏။

နင်ချီသည် ဖုန်းဖေးယွီ အပါအဝင် လေးယောက်ကို ထောင့်လေးထောင့်သို့ ရွေ့လျားစေလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်... ထိုလေးယောက်သည် ယခင်က ယဲ့ဝူရှင်း ခံစားခဲ့ရသကဲ့သို့ စွမ်းအားမျှင်များဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ် ချည်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူတို့ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းများသည် "ဓာတ်ကြီးငါးပါး စည်းမျဉ်း စွမ်းအားမျှင်" ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ စွမ်းအားမျှင်များ တောက်ပလာသည်။

“ဘုန်း...”

မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး လေးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ စွမ်းအားမျှင်များ ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ ထိုလေးယောက်သည် ရုပ်ခန္ဓာရော ဝိညာဉ်ပါ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့၏။

အောက်ဘက်ရှိ လူများသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ကြေကွဲဖွယ်ရာ မီးပန်းကြီး လေးခုကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများ ပို၍ ထိတ်လန့်နေကြသည်။ ဟူရှောင်ထျန်း ဆိုလျှင် သူ့ကျောပေါ်မှ လူများ ပြုတ်ကျမတတ် တုန်ရီနေသည်။

နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သူမှာ "ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင်" တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်၏။ နင်ချီ သူ့ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ လှပချောမောသော မျက်နှာလေးသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပင့်ကူအိမ်တွင် မိနေသော လိပ်ပြာငယ်လေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့... အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းသည် သူ့ရွေးချယ်ခွင့် မဟုတ်တော့ပေ။

နင်ချီ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးကြောင်း သိခဲ့လျှင်... သူ နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့မည် မဟုတ်။ အေးအေးဆေးဆေး ဘိုးဘေးကြီး လုပ်နေလိုက်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် နောင်တရလည်း နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်၏။ နင်ချီ အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သစ္စာဖောက်ကို နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုသင့်တော်သည်ဟု ယူဆသည်။

အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်... ဓားဘိုးဘေးကြီးသည် ခါးသက်သက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ကောင်လေး... နောက်တစ်ခါကျရင် ကြိုပြောပါကွာ... ငါ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးဖို့ အသင့်ပြင်ထားပြီးကာမှ မင်းက အကုန်ရှင်းပစ်လိုက်တော့... နောက်ဆိုရင် ငါ စတေးဖို့ သတ္တိမွေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

နင်ချီသည် အားနည်းနေသော ဓားဘိုးဘေးကြီးကို တွဲထူပေးလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

“ဓားဘိုးဘေးကြီး... အဲဒီလို မပြောပါနဲ့... ခင်ဗျားရဲ့ စတေးခံမယ့် စိတ်ဓာတ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အလားအလာတွေကို နိုးထလာစေပြီး... သူတို့ကို တစ်ချက်တည်း ရှင်းပစ်နိုင်အောင် တွန်းအားပေးလိုက်တာပါ...”

ဓားဘိုးဘေးကြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ခင်ဗျား နောက်ဆိုရင် မကြာခဏ စတေးခံပါ" ဟု တိုက်တွန်းနေသလို ခံစားနေရသည်။

ထားလိုက်ပါတော့...။

တိုက်ပွဲမှာလည်း သူ့ကို မနိုင်၊ စကားနိုင်လုလည်း မနိုင်တော့... တိတ်တိတ်နေတာပဲ ကောင်းပါတယ်။

အောက်ဘက်တွင် ဟူရှောင်ထျန်း သည်လည်း ငြိမ်မနေပါ။ နျူတင်းထျန် ကို လျှိုမြောင်နက်ကြီးထဲမှ တွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်သော တပည့်များက လျှိုမြောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ရန်သူ ရှိမရှိ ရှာဖွေနေကြသည်။

ဟူရှောင်ထျန်းနှင့် နျူတင်းထျန် တို့ နင်ချီ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။

နျူတင်းထျန်၏ မူလက မည်းနက်နေသော နွားမျက်နှာကြီးသည် ယခု စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသည်။ သွေးအလွန်အကျွံ ထွက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထက်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေပြီး၊ အရေပြားနှင့် အရိုးအနည်းငယ်သာ ဆက်နေတော့သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် သဘာဝအလျောက် သန်မာသော်လည်း၊ ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင်၏ လက်ချက်ကြောင့် ဤမျှထိ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။

အလစ်ဝင်တိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဓားဘိုးဘေးကြီး၏ ဓားချက်နှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ... နင်ချီက ပိုပြီး ဘီလူးဆန်နေသည်။ ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ် ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

“အစ်ကိုကြီးနျူ... အဆင်ပြေရဲ့လား...”

နျူတင်းထျန် အားမရှိသော အသံဖြင့် ဖြေလိုက်၏။

“မသေကောင်း မပျောက်ကောင်းပါပဲ... ခဏနေရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတုန်းက ညီလေးနင် ပေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကို သုံးပြီး ကုသလိုက်ပါ့မယ်... ခဏလေး သတိလွတ်သွားတာနဲ့ သစ္စာဖောက်ရဲ့ လက်ချက်မိသွားတယ်... ညီလေးနင် ရှေ့မှာ အရှက်ကွဲရပြီ...”

သူ နင်ချီကို ကြည့်လိုက်၏။ ယခုမှသာ နင်ချီ၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သူ အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားသည်။

အရင်တုန်းက လက်ရည်စမ်းစဉ်က နင်ချီသည် အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး သူ့ထက် သာလွန်ကြောင်း သိထားခဲ့သည်။

သို့သော် နျူတင်းထျန် ကျိန်ပြောရဲသည်။ "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်" ခုနစ်ယောက်လုံးကို နင်ချီ တစ်ယောက်တည်း အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပါ။

နင်ချီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သိုလှောင်နယ်မြေထဲမှ ဆေးပုလင်း တစ်ပုလင်း ထုတ်လိုက်ပြီး နျူတင်းထျန် ကို ပေးလိုက်၏။

“ဝိညာဉ်သွေးက ကုသရာမှာ သိပ်မကောင်းလှဘူး... ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ရလာတဲ့ ဒီဆေးကို သုံးလိုက်ပါ... တသားတည်းဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ်အတွက်တောင် အသုံးဝင်တယ်...”

နျူတင်းထျန် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မငြင်းဆန်ပါ။

နင်ချီသာ မရှိလျှင် သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြပြီ ဖြစ်၏။ ကျေးဇူးကြွေး တင်ထားပြီးမှတော့ နည်းနည်း ထပ်တင်လည်း ကိစ္စမရှိ။

နျူတင်းထျန် ချက်ချင်းပင် ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ရာကြီးသည် မျက်စိရှေ့မှောက်မှာပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ လုံးဝ ပြန်လည် သန်စွမ်းလာပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ပင် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် နင်ချီအပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခု မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားကြသည် ဆိုသော်လည်း၊ တသားတည်းဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် ဆေးလုံးကို နှမြောခြင်းမရှိ ပေးကမ်းရဲသော နင်ချီ၏ စေတနာကို နျူတင်းထျန် အလွန် လေးစားသွားသည်။

ဒီလို မိတ်ဆွေမျိုးက အသက်ပေးပြီး ပေါင်းသင်းထိုက်သူ ဖြစ်၏။

နင်ချီ လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော "ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင်" သည် သူတို့ အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“အစ်ကိုကြီးနျူ... ရောင်စုံတစ်ရာ က ခင်ဗျားတို့ နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းသား ဖြစ်နေတော့... သူ့ကို ခင်ဗျားတို့ပဲ စီမံလိုက်ပါ... စိတ်ချပါ... သူ့ရဲ့ အတွင်းအားတွေကို ကျွန်တော် လုံးဝ ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်ပြီ... အခု သူက သာမန်လူ တစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှ မခြားတော့ဘူး...”

နျူတင်းထျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ နင်ချီကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပြီးနောက် ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် နာကျင်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုများ ရောပြွမ်းနေသည်။

ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင် စကားမပြောနိုင်။ ဝမ်းနည်းပက်လက် မျက်နှာထားဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်နေပြီး၊ မျက်လုံးထဲတွင် အသနားခံသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်... နျူတင်းထျန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“ရှောင်ထျန်း... မင်းပဲ ရှင်းလိုက်တော့...”

ဟူရှောင်ထျန်း သည် နင်ချီကို လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင် ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

သူ၏ မူလ ကျားခန္ဓာကိုယ် အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ ရောင်စုံတစ်ရာ ကို တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်တော့သည်။

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားတော့၏။

အောက်ဘက်ရှိ မဟာစွမ်းအားရှင်များနှင့် အမွေခံများသည်လည်း အခြား ရန်သူများ မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

အခန်း (၆၅၇) - ဓားဖြင့် ယူဟွာကို ဖြိုခွင်းခြင်း (အပိုင်း ၂)

~ဖုန်းဖေးယွီနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများက "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်"(၇) ယောက် ရှိနေရုံနှင့် လုံလောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပုံ ရသည်။

ထို့ကြောင့် လူအုပ်ကြီးသည် ခရီးဆက်လာခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရောထွေးနေကြ၏။

ယခုအခါ ယူဟွာ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းမှ "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်" (၂) ယောက်စလုံး ကျဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဂိုဏ်းတွင် သူတို့ကို ခုခံနိုင်မည့် အင်အား မရှိတော့ပေ။ ယူဟွာဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းနေသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြောင့်ပင်။

လူတိုင်းသည် သူ့ကျောပြင်ကို ဘုရားသခင် တစ်ပါးကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေမိကြ၏။

အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းသားများကတော့ အသားကျနေပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် အစ်ကိုကြီး၏ နတ်ဘုရားဆန်သော စွမ်းအားကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာများကမူ နင်ချီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့ အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီးက ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားနိုင်ခဲ့သည့် အတွက် အလွန် ကျေးဇူးတင်နေမိကြသည်။

...

ယူဟွာ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း အတွင်း၌၊

ဂိုဏ်းချုပ် ဖန်ရှန်တောင် သည် ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် ဟိုလျှောက် သည်လျှောက် ပျာယာခတ်နေသည်။

နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်း လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော သူ့အငယ်ဆုံး သားလေးအတွက် လက်စားချေလိုစိတ်သည် နေ့ရောညပါ သူ့ရင်ကို မီးမြိုက်နေသည်။

သူသည် သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို ထုတ်သုံးပြီး ဂိုဏ်းတွင်းမှ ဘိုးဘေးကြီး (၂) ယောက်ကို ဖျောင်းဖျကာ၊ အိမ်နီးချင်း "ဖူယောင် နယ်မြေ" မှ "ပြာလဲ့ နက်ရှိုင်းသော အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း" ထံမှ အကူအညီ ရယူနိုင်ရန် စီစဉ်ခဲ့၏။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန်နှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းကို သုတ်သင်ရန်ပင်။

ယခုအချိန်လောက် ဆိုလျှင် နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းသားများ အားလုံး ငရဲပြည် ရောက်နေလောက်မည်။

သို့သော်...

"ဝိညာဉ်မီးအိမ်" များကို စောင့်ရှောက်ရသော မဟာစွမ်းအားရှင် အကြီးအကဲသည် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ထိတ်လန့်တကြား ပြေးဝင်လာသောအခါ၊ ဖန်ရှန်တောင်.. သွေးဆောင့်တက်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များက ပေ့ရွှမ်နယ်မြေကို စစ်တိုက်ရန် လွှတ်လိုက်စဉ်ကလည်း အလားတူ ထိတ်လန့်မှုမျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည်။ ဒီတစ်ခါရော...။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်... ထိုအကြီးအကဲသည် လျှာလေးအာလေးဖြင့် တုန်တုန်ရီရီ ပြောလိုက်၏။

“ဂိုဏ်း... ဂိုဏ်းချုပ်... ဒုက္ခ... ဒုက္ခရောက်ပါပြီ... ဘိုးဘေးကြီး နှစ်ပါးလုံးရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ်တွေ... ငြိမ်းသွားပါပြီ...”

ထိုစကား ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖန်ရှန်တောင်သည် ကောင်းကင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲသွားသည်။

“ဘာ...”

ထိုစကား တစ်ခွန်းသာ ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ် ခန်းမဆောင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်၏။

ဘိုးဘေးကြီး နှစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်မီးအိမ်များ ငြိမ်းသေနေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ဖန်ရှန်တောင်၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားပြီး ဝိညာဉ်လွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ပြီးပြီ... ယူဟွာ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းတော့ သွားပြီ...”

ဘေးမှ အကြီးအကဲသည်လည်း ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဖန်ရှန်တောင်ကို တွဲထူပေးရင်း အားပေးလိုက်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်... စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့... ဘိုးဘေးကြီးတွေ မရှိတော့ပေမယ့်... ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လေ... သေချာ ပြင်ဆင်မှု မလုပ်ဘဲ နေလိုက်ရင်... ဂိုဏ်းထဲက ကျန်တဲ့လူတွေ...”

ဖန်ရှန်တောင် အံကိုကြိတ်လိုက်ပြီး သတိပြန်ကပ်လာသည်။

“ချက်ချင်း အမိန့်ပေး... 'ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်း' ကို ဖွင့်လိုက်... ဂိုဏ်းဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်ပြီး ပစ္စည်းအားလုံးကို ထုတ်သုံး... အခင်းအကျင်း ပိုခိုင်မာအောင် လုပ်ကြ... ယူဟွာဂိုဏ်း အသက်ရှင်မလား သေမလား ဆိုတာ ဒီတစ်ပွဲပဲ ရှိတော့တယ်...”

အကြီးအကဲသည် အမိန့်ကို နာခံပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဖန်ရှန်တောင်သည် ဝိညာဉ်မီးအိမ်များကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ပြန်ကြည့်လိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် နောင်တရိပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အကယ်၍သာ သူသည် ပေ့ရွှမ်နယ်မြေကို နယ်ချဲ့ချင်စိတ် မရှိခဲ့လျှင်... ဒီအဖြစ်ဆိုးတွေ ကြုံရမည် မဟုတ်။

သို့သော် သူ့အတွေးက မမှားခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ စစ်ပွဲကြီး နီးလာပြီ။ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု မရှိလျှင် စစ်ပွဲ စသည်နှင့် အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။

မထင်မှတ်ထားသည်မှာ... စစ်ပွဲ မစခင်မှာပင် သူတို့ ယူဟွာဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဖန်ရှန်တောင်သည် "ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား" ကို ထုတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းကင်တာရာ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း" သို့ သတင်းပို့လိုက်၏။ နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းတို့ ကြီးထွားလာပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဆိုးကျိုးများကို အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြထားသည်။

ထို့နောက် ဖူယောင်နယ်မြေမှ "ပြာလဲ့ နက်ရှိုင်းသော အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း" ထံသို့လည်း သတင်းပို့လိုက်၏။

ဘိုးဘေးကြီး နှစ်ပါး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည် ဆိုကတည်းက၊ သူတို့ စေလွှတ်လိုက်သော (၄) ယောက်လည်း သေဆုံးသွားပြီမှာ သေချာသလောက် ရှိ၏။

သတင်းပို့ပြီးနောက် ဖန်ရှန်တောင်သည် ဝိညာဉ် ခန်းမဆောင်မှ ပြေးထွက်သွားပြီး၊ ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်းကို အစွမ်းကုန် အားဖြည့် ခိုင်းလိုက်၏။

အချိန်တိုအတွင်း ဖြိုခွင်း၍ မရနိုင်သော ခံတပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ဂိုဏ်းသားများ၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် အခင်းအကျင်းသည် ပိုမို ပြည့်စုံ ကောင်းမွန်လာသဖြင့် ဖန်ရှန်တောင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သို့သော် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ မည်သည့် ပြန်ကြားချက်မျှ မရောက်လာသေးပေ။ စိတ်သက်သာရာ ရမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရင်လေးသွားရပြန်သည်။

ကောင်းကင်တာရာ ဂိုဏ်းက မတုံ့ပြန်သည်မှာ မဆန်းပေ။ သူတို့က ဘေးထိုင် ဘုပြောပြီး အမြတ်ထုတ်ချင်သူများ ဖြစ်၏။

ဒါပေမဲ့ ဖူယောင်နယ်မြေက ဂိုဏ်းက ဘာလို့ ပြန်မပြောတာလဲ။

သူတို့ "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်" (၄) ယောက်တောင် ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာလေ...။ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း တစ်ခု အနေနဲ့ သူတို့ သိက္ခာကို ပြန်မဆယ်ချင်ကြဘူးလား။

ဖန်ရှန်တောင် စိုးရိမ်ပူပန်နေစဉ်မှာပင်... ယူဟွာဂိုဏ်း၏ အခင်းအကျင်း အပြင်ဘက်၌ လူရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

သူ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... နွားမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းသားများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖန်ရှန်တောင် တစ်ယောက်ချင်းစီကို လိုက်ကြည့်လိုက်၏။ အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်မှာ... သူတို့ဘက်က အားကောင်းမောင်းသန် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်မှ မသေဆုံးကြပေ။

သူတို့ဘက်သို့ ကူးပြောင်းလာသော "ရောင်စုံတစ်ရာ အရှင်" တစ်ယောက်တည်းသာ ပျောက်ဆုံးနေသည်။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...။

"ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်" (၆) ယောက်... မဟုတ်ဘူး... ရောင်စုံတစ်ရာ အပါအဝင် (၇) ယောက်လုံးက ရန်သူ တစ်ယောက်တည်းကိုတောင် မသတ်နိုင်ဘဲ အကုန် သေကုန်တာလား။

ဖန်ရှန်တောင် မယုံနိုင်ပေ။

"တသားတည်းဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ်"ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင်၊ (၇) ယောက် ပေါင်းတိုက်ရင် ခဏလောက်တော့ တောင့်ခံထားနိုင်ဦးမှာ သေချာသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

ဒါမှမဟုတ်... ထို (၇) ယောက်က ဒီလူတွေနဲ့ မတွေ့လိုက်ရဘဲ၊ တခြားသူတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားကြတာများလား။

တကယ်လို့သာ ဒါအမှန် ဆိုရင်... အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားက ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနေလိမ့်မည်။

ဖန်ရှန်တောင် လှမ်းအော်လိုက်၏။

“နျူတင်းထျန်... နင်ချီ... မင်းတို့ ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းက ငါ့ ယူဟွာဂိုဏ်းကို ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ...”

နျူတင်းထျန် သည် နင်ချီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

စောစောက နင်ချီသည် "ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်" (၆) ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်စဉ်က၊ ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းလုံးမှ လူများကို "ကောင်းကင် လမ်းစဉ် သစ္စာကတိ" ပြုခိုင်းပြီး နှုတ်ပိတ်ထားခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီကိစ္စက တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းသည်။

ထိုအချိန်က အခြား မျက်မြင်သက်သေ မရှိခဲ့။ ဖုန်းဖေးယွီ တို့လည်း သတင်းမပို့လိုက်နိုင်ခဲ့။