အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

​အခန်း ၂၁၁ - ဓားတစ်လက်ဖြင့် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ဖြတ်တောက်ခြင်း

​ဓားလေးသည် ဖန့်ချန် ၏ ဘေးတွင် ဝဲပျံကာ ကခုန်နေပြီး ချီးကျူးစကားကို စောင့်မျှော်နေသည့်အလား ရွှင်မြူးသော အမူအရာကို ပြသနေသည်။

​ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​ဓားလေးသည် သူ့ကို တကယ်ပင် စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။

မီးလုံး ဖြစ်စေ၊ ရေခဲမြှား ဖြစ်စေ ၎င်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပါ။

အဆင့်နိမ့် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင်ပင်လျှင် လမ်းလျှောက်အလောင်းများကို အနည်းငယ်သာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဓားလေး၏ ရှေ့တွင်မူ ထိုအလောင်းကောင်များသည် တို့ဟူးကဲ့သို့ နူးညံ့နေတော့သည်။

​ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေရင်းနှင့်ပင် ဓားလေးက သူ၏ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြရန် မမေ့ပေ။

"နံတယ်... နံတယ်..."

​ဇွန်ဘီများ၏ အနံ့ဆိုးက ၎င်းကို အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပုံရသည်။

​ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

"နည်းနည်းတော့ နံတာ အမှန်ပဲ..."

​"ဗိုက်ဆာတယ်... ဗိုက်ဆာတယ်... အရမ်းဗိုက်ဆာနေပြီ..."

​"ခဏစောင့်ဦး မကြာခင် မင်းကို ကျွေးမယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

​သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးအဆင့်တွင်သာ ဆက်သွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဘေးလူများမှာ ဘာမှ မကြားရပေ။

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများ မြင်ရသည်မှာ ဖန့်ချန်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးနေပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်စက္ကန့်ထက် တစ်စက္ကန့် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာကာ တစ်ပေခန့် ရှည်သော ငွေရောင်ဓားလေးမှာ သူ၏ ဘေးတွင် ဝဲပျံကခုန်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ လမ်းလျှောက်အလောင်း နှစ်ခုကို သတ်ပစ်ခဲ့သည့် ဓား

​စီနီယာအစ်ကို ကျိုး ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

လမ်းလျှောက်အလောင်း နှစ်ခုလုံးကို ဖန့်ချန်၏ ဓားက ထိုမျှ လွယ်ကူစွာ သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူပင် ထင်မထားခဲ့ပေ။

​ဓားက အလယ်အလတ်တန်းစား အဆင့် ရတနာ တစ်ခုလား ထိုအတွေးမှာ အစ်ကိုကျိုး၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူ ပြန်ငြင်းလိုက်သည်။

​မဟုတ်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အလယ်အလတ်တန်းစား အဆင့် ရတနာတွေမှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်တံဆိပ် တွေ ပါတတ်တယ်။

သာမန် ချီ သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ ဟု သူ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ဒါတင်မကဘူး၊ ဒီလို ရတနာမျိုးတွေက သွေးအလောင်းဂိုဏ်း ထဲမှာတောင် ရှားပါးလှတာ

​သို့သော် ၎င်းက အစ်ကိုကျိုး၏ အံ့ဩမှုကို လျော့နည်းမသွားစေဘဲ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကိုသာ ပိုမို ပေါ်လွင်စေသည်။

တကယ်လို့ ထိုဓားလေးသည် အဆင့်မြင့် ရတနာတစ်ခု မဟုတ်သေးဘဲ လမ်းလျှောက်အလောင်းများပင် မတွန်းလှန်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပြသနိုင်သည်ဆိုပါက ဖန့်ချန်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုရာရောက်သည်။

​သူ့ရှေ့မှ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူသည် မိမိ၏ ဝိညာဥ်ရတနာဓား ကို ထိန်းချုပ်နေသည့် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်သလား

​ထိုသည်မှာ အမှန်တရားနှင့် အလွန်နီးစပ်နေပြီဟု သူ ပိုမို ခံစားလာရသည်။

​ပြိုင်ဘက်က အစကတည်းက ဘာကြောင့် ထိုမျှ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှု အလျဉ်းမရှိရသနည်း ဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အလွန် ထူးခြားပြင်းထန်သော လူအုပ်စု ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တစ်သက်လုံးကို ဓားပညာအတွက်သာ ပုံအောထားကြပြီး ဓားတာအို ကို ကျွမ်းကျင်ရန်အတွက် တခြားသော မလိုအပ်သည့် အတတ်ပညာမှန်သမျှကို စွန့်လွှတ်ထားကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် မိမိသွားရာလမ်းအပေါ် အာရုံစိုက်မှု ပြင်းထန်ခြင်းကြောင့် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အထွက်အထိပ်တွင် ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးအားကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

သူတို့၏ ဓားများဖြင့် နည်းစနစ်ပေါင်းစုံကို ဖြတ်တောက် ချေဖျက်နိုင်ကြသည်။

​သို့သော် သူတို့တွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အလွန်အမင်း ဝါသနာပါလွန်းကြသဖြင့် သူတို့၏ သက်တမ်းမှာ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် အများကြီး ပိုတိုတတ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဘာလဲ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရန် အခွင့်အရေး ရလျှင်ပင် ထိုလမ်းကို ရွေးချယ်ချင်မှ ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

၎င်းမှာ အလွန် ငြီးငွေ့စရာကောင်းပြီး၊ တစ်ကြောင်းတည်းသော လမ်းဖြစ်ကာ သက်တမ်းလည်း တိုတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ချင်လျှင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဓားအမွေအနှစ်များမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

​အစပိုင်းတွင် အသာစီးရနေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော နှင်းရေခဲအင်ပါယာမှ လူများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်သော စီနီယာအစ်ကိုကျိုးကို အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာလည်း မကောင်းတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​မှင်တက်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာသော စီနီယာအစ်မ ဝမ် သည် အစ်ကိုကျိုးဘက်သို့ လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နင် ဘာမှ မလုပ်တော့ဘူးလား မောင်လေးကျိုး သူက ငါ့ရဲ့ လမ်းလျှောက်အလောင်း နှစ်ကောင်လုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို သူက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ"

​အစ်ကိုကျိုး၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ခါးသီးစွာ ကွေးညွှတ်သွားသည်။

"အစ်မ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်"

​"ဓားကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား"

စီနီယာအစ်မဝမ်မှာ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း မယုံကြည်နိုင်သလို ဖြစ်လာသည်။

သူမသည် ဖန့်ချန်ကို အလိုလို ကြည့်လိုက်မိပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှည့်ပတ်နေတော့သည်။

​ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း သူတို့မှာ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြဘဲ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အစ်ကိုကျိုး တွေ့ရှိထားသည့် အရိပ်အယောင်များကို သတိပြုမိသွားသည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ နာကျည်းမှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

​ဓားကျင့်ကြံသူ သူတို့က အဲဒီလိုလူတွေကို ဒီလောက်တောင် ကြောက်ကြတာလား ဖန့်ချန်သည် အစ်ကိုကျိုးနှင့် အစ်မဝမ်တို့၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး အတွေးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများက အဖြေပေးနေသည့်အလားပင်။

​သို့သော် ဖန့်ချန်သည် ဓားကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူများကြား ကွဲပြားချက်ကို မသိသေးပေ။

ကိုယ်ဓား တစ်လက်ကို ရတနာအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားရုံဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပြီလား

​"မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူ ခုနက ကိစ္စက နားလည်မှုလွဲတာပါ"

ဟု အစ်ကိုကျိုးက ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ကို ဦးညွှတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာက သူ့ခေတ်သူ့အခါမှာ နာမည်ကြီး ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား"

​ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နှင်းရေခဲအင်ပါယာမှ လူများ ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။

သူတို့ အရှုံးပေးလိုက်ပြီလား အဆင့် ၆ အင်ပါယာက ကျင့်ကြံသူတွေက အမှန်တကယ်ပဲ အရှုံးကို ဝန်ခံလိုက်ကြပြီလား

​ကျိချုံယွန်း သည် ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ ထိုအချက်ဖြင့် အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

​ကျိချုံယွန်းသည် နှင်းရေခဲအင်ပါယာ ဧကရာဇ်ကို အထင်သေးသော အပြုံးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ပဲစေ့ခန့်ရှိသော ချွေးစေးများမှာ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိချုံယွန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထင်သေးရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

​ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျုပ် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ ကျုပ် က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ"

​"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

အစ်ကိုကျိုးက ဖန့်ချန်၏ နောက်ခံအကြောင်းကို ဆက်မမေးတော့ဘဲ ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

​ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ စရိုက်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။

အမှန်စင်စစ် ဓားနှင့်အတူ နေ့စဉ် တိုက်ခိုက်နေရသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသောအခါ ထိုလူများသည် ထူးခြားသွားကြသည်။

သူတို့ကို သာမန်ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ဆက်ဆံ၍ မရပေ။

​ထို့အပြင် အဓိက အချက်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် အာဃာတ အလွန်ကြီးကြခြင်းပင်။

သာမန် အာဃာတ မဟုတ်ဘဲ အလွန် နက်ရှိုင်းလှသော အာဃာတမျိုး ဖြစ်သည်။

​အစ်ကိုကျိုး တစ်ခါက ကောလာဟလ တစ်ခု ကြားဖူးသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ကို စတင်လျှောက်လှမ်းကာစ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို စီနီယာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်လိုက်မိသည်။

ထိုဖြစ်ရပ်က ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ဆရာကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ဆရာဖြစ်သူမှာ ထိုစီနီယာကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ တိုက်ပွဲအတွင်း ဒဏ်ရာရသွားသည်။

တိုက်ပွဲ ဆက်ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဓားကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတစ်စုသည် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး ထိုစီနီယာကျင့်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ဂိုဏ်းကိုပါ တစ်ညတည်းနှင့် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုစီနီယာကျင့်ကြံသူ၏ အစွမ်းထက်သော နောက်ခံလူပင်လျှင် ကလဲ့စားမချေရဲခဲ့ပေ။

နှစ်ဖက်ကြား တိုက်ပွဲမှာ နှစ်အတော်ကြာ ဆက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပိုမို အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးမသတ်နိုင်သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

​နောက်ဆုံးတွင် ထိုစီနီယာကျင့်ကြံသူ၏ နောက်ခံလူများနှင့် သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ လူများက ဓားကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကို တောင်းပန်ခဲ့ရပြီး ကြီးမားသော လျော်ကြေးပေးပြီးမှသာ ထိုကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

​"မောင်လေးကျိုး သူက တကယ်ပဲ ဓားကျင့်ကြံသူလား"

စီနီယာအစ်မဝမ်၏ မျက်နှာတွင် အရင်က မောက်မာမှုများ မရှိတော့ဘဲ ထိတ်လန့်နေသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေတော့သည်။

သူမ၏ လေသံပင် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

​"သူသာ ဓားကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ လမ်းလျှောက်အလောင်းတွေက တစ်ကွက်တည်းနဲ့ ဘယ်လို အနိုင်ပိုင်းခံရမှာလဲ ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ မင်း ပစ်လွှတ်သမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကြတယ် လက်ထဲမှာ ဓားရှိရင် ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တကယ်ကို အနှိုင်းမဲ့ပဲ"

ဟု အစ်ကိုကျိုးက ဖန့်ချန်ကို မြှောက်ပြောရင်း ခါးသီးစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

​ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ် လူတိုင်း ဖန့်ချန်ကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အဆင့် ၆ အင်ပါယာမှ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဖန့်ချန်ကို ဖော်ပြရန် ထိုစကားမျိုး သုံးခဲ့ရသည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ ဖန့်ချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းကို စတင် စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကြပြီ။

​နောင်တ၊ အဆုံးမရှိသော နောင်တ... ၎င်းမှာ နှင်းရေခဲအင်ပါယာ ဧကရာဇ် ယခု ခံစားနေရသော တစ်ခုတည်းသော အရာပင်။

သူသည် နောင်တစိတ်ဖြင့် လောင်မြွက်နေသည်။

တကယ်လို့ ထိုကဲ့သို့ အဆုံးသတ်မည်ကို သူသိခဲ့လျှင် ထီးနန်းကို ကျိမိသားစုထံ ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ လွှဲပေးခဲ့မိလိမ့်မည်။

အနည်းဆုံးတော့ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဟန်ချင်း သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ထိုအတွေးက သူ့ကို နာကျင်စေသည်။

ဟန်ချင်းမှာ တော်ဝင်မိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ကောင်းကင်နက်နဲသောအဆင့်သို့ ရောက်သည့် လူငယ်သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သည်။ အခုတော့ သူမ မရှိတော့ဘူး။

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက နားလည်မှုလွဲတာဆိုရင် နောက်ထပ် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ"

​နောက်ထပ် ဘာလုပ်သင့်လဲ

​အစ်ကိုကျိုးသည် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် သတိထားကာ အကြံပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အစ်မ ကို ခေါ်ပြီး အခုပဲ ထွက်သွားပါ့မယ် အခုကစပြီး နှင်းရေခဲအင်ပါယာရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ကျွန်တော်တို့ ဝင်မပါတော့ပါဘူး"

သူသည် အပြစ်အားလုံးကို မိမိအပေါ်တွင်သာ ပုံချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အစကတည်းက ဝင်မပါသင့်တာပါနောက်ဆုံးတော့ မဟာရှနဲ့ နှင်းရေခဲအင်ပါယာ နှစ်ခုလုံးက မျိုးနွယ်တူတွေပဲလေ ကျားဖြူအင်ပါယာရဲ့ လက်အောက်ခံနိုင်ငံတွေ ဖြစ်သလို မြေခွေးစိမ်းအင်ပါယာ ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေလည်း ဖြစ်နေတာပဲ"

​မြေခွေးစိမ်းအင်ပါယာမှာ သူ၏ နေရပ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အဆင့် ၇ အင်ပါယာ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အုပ်ချုပ်ထားပြီး ကျားဖြူအင်ပါယာမှာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

​ဖန့်ချန်၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် ပိုကျယ်လာသည်။

"အဲဒါတော့ မဖြစ်သေးဘူး"

​အစ်ကိုကျိုး၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက သက်ပြင်းချရင်း

"ဒါဆို အခြေအနေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်သင့်တယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ"

​သူသည် သူ၏ အစ်မကို ခေါ်ပြီး ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားချင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ ဖန့်ချန်နှင့် ဘာမှ မပတ်သက်ချင်တော့ပေ။

ဓားကျင့်ကြံသူများသည် တကယ်ကို ဒုက္ခပေးတတ်သော လူများ ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလျှင ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်ကို သူ ကိုင်တွယ်နိုင်ကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်၊ သို့သော် သူ ကြောက်သည်မှာ ဖန့်ချန် မဟုတ်ဘဲ ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်မှ တည်ရှိမှု ဖြစ်သည်။

သူတို့သာ သွေးအလောင်းဂိုဏ်း အတွက် မတွန်းလှန်နိုင်သော ရန်သူကို သွားဆွဲမိလျှင် သူနှင့် သူ၏ အစ်မမှာ သွေးအလောင်းဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်ချက်ဖြင့် ပထမဆုံး အသတ်ခံရမည့်သူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​အခန်း ၂၁၂ - သိုင်းပညာအမွေအနှစ်များကို သိမ်းပူးခြင်း

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ရိုးသားမှုအပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့"

​ငါတို့ရဲ့ ရိုးသားမှု

​စီနီယာအစ်ကို ကျိုး သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများက သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် သွားကြိတ်ကာ သူ၏ တစ်သက်တာ စုဆောင်းထားသမျှဖြစ်သော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုဓားကျင့်ကြံသူ၏ ဘေးမှ အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်ချင်ရုံသာ ရှိတော့သဖြင့် တကယ်လို့ ရိုးသားမှု ပြရမည်ဆိုပါက သူသည် ဘာကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် အသင့်ပင်

​"မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူ ဖန့် ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဆေးဝါးတွေ ဝယ်ဖို့ စုထားတာပါ ဒါပေမဲ့ အတိတ်က ရန်ငြိုးတွေကို အဆုံးသတ်ဖို့အတွက် ဒါတွေအားလုံးကို ခင်ဗျားကို ပေးပါရစေ ဘယ်လိုလဲဗျာ"

ဟု အစ်ကိုကျိုးက ရိုသေစွာ ဆိုသည်။

​လင်လီ ၏ ရင်ထဲတွင် ဆုံးရှုံးမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

အခြေအနေက ဘာကြောင့် ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ အစ်ကိုကျိုးက ဘာကြောင့် ပြန်တောင် မတိုက်ခိုက်ရတာလဲ ဒါက သူ စိတ်ကူးထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပုံစံမဟုတ်ဘူး

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းကို ရိုးသားတယ်လို့ ထင်ရစေပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး"

​အစ်ကိုကျိုးက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး စီနီယာအစ်မ ဝမ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း ထုတ်လိုက်ဦး"

​တွေဝေမနေဘဲ အစ်မဝမ်သည်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါနေတုန်းပင် ဖြစ်သည်။

​အစ်ကိုကျိုး၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။

ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ သူက ငါတို့ကို လွှတ်မပေးတော့ဘူးလား တကယ်လို့ အခြေအနေက အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ သူတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ ရှိတော့သည်။

​"ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေတင် မကဘူး ရတနာတွေကိုပါ လိုချင်တာ"

ဖန့်ချန်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးသည်။

"ဒီလို ပြင်ပပစ္စည်းတွေကို အလေးမထားပါနဲ့ ဒါတွေက လာလိုက် သွားလိုက်ပါပဲ အဟောင်းသွားမှ အသစ်လာမှာ မဟုတ်လား"

​သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသလို အခက်လည်း တွေ့နေကြသည်။

​သွေးအလောင်းဂိုဏ်း သည် အဓိကအားဖြင့် အလောင်းကောင်များကို သန့်စင်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်သော်လည်းယ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူတို့တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရတနာ များ ရှိကြသည်။

ထိုရတနာများ၏ တန်ဖိုးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာထက် အများကြီး ပိုမို တန်ဖိုးရှိလှသည်.

​ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ ဆုံးရှုံးရသည်မှာ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှု ဖြစ်သော်လည်း ခြောက်လခန့်အတွင်း သူတို့ ပြန်ရှာနိုင်ကောင်း ရှာနိုင်လိမ့်မည်၊ အလွန်ဆုံး နှစ်နှစ်ပေါ့။

သို့သော် ဝိညာဉ်ရတနာ ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာမူ နစ်နာမှု ကြီးမားလွန်းပြီး ၎င်းကို ပြန်ရရန် အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာပေလိမ့်မည်

​"မိုက်မဲတဲ့ အတွေးတွေတော့ မတွေးနဲ့နော်"

ဟု ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးသည် သွားကြိတ်ကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရတနာများကို ထုတ်ယူပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့်အတူ ဖန့်ချန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ရတော့သည်။

​ဓားလေးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဝိညာဉ်ရတနာများကို ဝါးမြိုရန် ရှေ့သို့ ပျံထွက်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ဖန့်ချန်က တားလိုက်သည်။

အကယ်၍ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ရတနာများကို ဝါးမြိုနိုင်သည့် စွမ်းရည်သာ လူသိသွားပါက အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ လောဘတက်ဖွယ် အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်မိပေလိမ့်မည်။

​"အခု သွားလို့ရပြီ ငါ လိုက်မပို့တော့ဘူး"

ဟု ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။

​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဟု အစ်ကိုကျိုးက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုပြီးနောက် အစ်မဝမ်၊ လင်လီတို့နှင့်အတူ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်ကို နှုတ်ဆက်ရန်ပင် စိတ်မကူးတော့ပေ။

​နန်းရင်ပြင်ရှေ့တွင် နှင်းရေခဲအင်ပါယာ ဧကရာဇ်နှင့် အရာရှိများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အစောပိုင်းက ဖန့်ချန်ကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခဲ့သော တော်ဝင်မိသားစုဝင်များနှင့် အရာရှိများမှာ ယခုအခါ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

​ဖန့်ချန်က ကျိချုံယွန်း ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျိအိုကြီး ယ နောက်ထပ် ဖြစ်လာမဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် ကျုပ် မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်နော်"

​ကျိချုံယွန်းက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုသည်။

"သခင်လေး ဖန့် စိတ်ချပါ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်ပါ့မယ် သခင်လေးကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး"

​ဖန့်ချန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိမ့်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ ထွက်သွားသောအခါ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ကျိချုံယွန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

​"ကျိမိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ"

ဟု ကျိချုံယွန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​အရာရှိများအုပ်စုထဲမှ လူပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ထွက်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ကျိမိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ကျိမိသားစုနှင့် မဟာမိတ်ဖြစ်သော အခြားမိသားစုများမှ အရာရှိများလည်း ပါဝင်သည်။

အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ သူတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး နောက်ဘာဖြစ်လာမည်ကို ခန့်မှန်းမိပုံရသည်။

​"အရှင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နေရာက ယအခုတော့ ကျွန်တော်တို့ ကျိမိသားစု ဆက်ခံရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ မဟုတ်လား"

ကျိချုံယွန်းက နှင်းရေခဲအင်ပါယာ ဧကရာဇ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေသော ဧကရာဇ်သည် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန်နှင့် ကျိချုံယွန်းကို ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကျိချုံယွန်း မင်းက ပြင်ပလူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နှင်းရေခဲအင်ပါယာကြီး တစ်နေ့မှာ မဟာရှရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားမှာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား ဒါက ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေ သွေးချွေးတွေနဲ့ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ အင်ပါယာကြီးလေ"

​"မိုက်မဲလိုက်တာ"

ဟု ကျိချုံယွန်း က အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

"နှင်းရေခဲအင်ပါယာက မဟာရှထဲကို ရောက်သွားမယ် ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ မဟာရှမှာ ကျင့်ကြံသူတွေတွေ ရှိတယ် နှင်းရေခဲအင်ပါယာအနေနဲ့ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းရတာ ဘာမှ မနစ်နာဘူး ဒါတင်မကသေးဘူး"

သူက ခဏနားပြီး လှောင်ပြောင်သော မျက်နှာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"သခင်လေး ဖန့်က နှင်းရေခဲအင်ပါယာကို မဟာရှထဲ သွတ်သွင်းဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး နှင်းရေခဲအင်ပါယာက မဟာရှအတွက် တန်ဖိုးမရှိဘူးအကျိုးရှိလှရင်လည်း နည်းနည်းပါးပါးပဲ ရှိမှာ ကျားဖြူအင်ပါယာက ငါတို့ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံသလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ရင် မင်း သဘောပေါက်လိမ့်မယ်"

​လူတိုင်း တွေဝေသွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ ကျိချုံယွန်း ၏ စကားမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။

မဟာရှသည်လည်း ကျားဖြူအင်ပါယာကဲ့သို့ပင် နှင်းရေခဲအင်ပါယာကို အရေးစိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

​ဒါတင်မကဘဲ မဟာရှသည် ကျားဖြူအင်ပါယာကိုပင် အရေးစိုက်ချင်မှ စိုက်ပေလိမ့်မည်

​ဖန့်ချန်သည် အဆင့် ၆ အင်ပါယာမှ လူများပင် အညံ့ခံခဲ့ရသော တည်ရှိမှု ဖြစ်သည်။

မဟာရှသည် ဖန့်ချန်၏ ကျေးဇူးကြောင့် သဘာဝအတိုင်း တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်လာမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

​ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူ၏ ကိုယ်မှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော မိန်းမစိုးအိုကြီး လင် မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူ့ကို သွားရောက် ကူညီခြင်း မပြုရဲကြပေ။

ဧကရာဇ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် မနည်း ရုန်းထကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျိချုံယွန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ထီးနန်းကို မင်းတို့ ကျိမိသားစုဆီ လွှဲပေးပါ့မယ်ငါ မျှော်လင့်တာက ငါ့ရဲ့ ဟန် မိသားစုအတွက် အခြေချဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့ မြေကွက်လပ်တစ်ခု ပေးဖို့ပါပဲ"

​"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေက ညီအစ်ကိုတွေလို ခင်ခဲ့ကြတာပဲ မြောက်ဘက်ကို သွားပါ အဲဒီက မြေတွေကို မင်းတို့ ဟန်မိသားစုအတွက် ငါ ခွင့်ပြုပေးပါ့မယ်"

ဟု ကျိချုံယွန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဟု ဧကရာဇ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ဧကရာဇ်၏ ထောက်ခံသူများသည် အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ကြရသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ အသက်ကို ဘေးကင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

​နောက်ရက်များတွင် ကျိမိသားစုက နှင်းရေခဲအင်ပါယာကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည့် သတင်းမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ကူးစက်ရောဂါကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ယင်ချန်း ၊ ဟုန်ရီ နှင့် ထျန်းခွန်း တို့မှ သူလျှိုများပင် ထိုသတင်းကို ယူဆောင်သွားကြသည်။

​သို့သော် သာမန် ပြည်သူလူထုမှာမူ ထိုသတင်းကို အလွန်အမင်း အံ့ဩခြင်း မရှိကြပေ။

ကျိမိသားစုသည် နှင်းရေခဲအင်ပါယာ၏ တစ်ဝက်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရာ နိုင်ငံကို ဟန်မိသားစုက အုပ်ချုပ်သည်ဖြစ်စေ ကျိ မိသားစုက အုပ်ချုပ်သည်ဖြစ်စေ သူတို့အတွက် ဘာမှ မထူးခြားပေ။

​ထို့နောက် ဟန်မိသားစုဝင်များသည် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာကာ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် မြို့တော်၌ မနေလိုတော့သော ဝန်ကြီးဟောင်း အုပ်စုတစ်စုကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

​ကျိချုံယွန်းက သူတို့ကို မတားဆီးပေ။

သူ၏ အမြင်တွင် ဟန်မိသားစုမှာ ပြန်လည် အာဏာရရန် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိတော့သလို၊ ထိုဝန်ကြီးများမှာလည်း သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ သူတို့ သွားချင်လျှင် သွားနိုင်ပါသည်။

​ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်မှာပင် နှင်းရေခဲအင်ပါယာရှိ သိုင်းဂိုဏ်းများနှင့် ကျောင်းများစွာသည် နန်းတော်မှ အမိန့်တော်များကို လက်ခံရရှိကြသည်။

၎င်းမှာ သူတို့၏ သိုင်းပညာ အမွေအနှစ်များကို ပေးအပ်ရန် ညွှန်ကြားခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုသတင်းမှာ ဧကရာဇ် နန်းဆင်းသည့် သတင်းထက်ပင် ပိုမို တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းနေပြီး နှင်းရေခဲအင်ပါယာ၏ သိုင်းလောကတွင် ထိန်းချုပ်မရသော ဂယက်ရိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

​အချို့ဂိုဏ်းများမှာ ကျိမိသားစု၏ အစွမ်းကို ကြောက်သဖြင့် အမိန့်ကို နာခံကာ သူတို့၏ အမွေအနှစ်များကို ပေးအပ်ကြသည်။

သို့သော် အချို့ဂိုဏ်းများမှာမူ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သည့် သိုင်းပညာ ဗဟုသုတများကို မပေးချင်ကြသဖြင့် ခုခံမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

​နှင်းရေခဲအင်ပါယာတွင် သက်ရှည်ချီ အဆင့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြား မရှိသော်လည်း အရေအတွက် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေသေးသည်။

သူတို့ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ မေ့လျော့ခြင်းပင်လယ် ဓားဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ပြီး သူသည် ကျိချုံယွန်း နှင့် အဆင့်တူပင် ဖြစ်သည်။

​နှင်းရေခဲအင်ပါယာ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားဂိုဏ်း ဖြစ်သည့်အတိုင်း ထိုဂိုဏ်းမှာ အစဉ်အမြဲ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတွင် ရှိခဲ့သည်။

ဟန်မိသားစု၊ ကျိမိသားစုတို့နှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန်ဂိုဏ်းများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်အတော်များများတွင် တန်းတူ ဆက်ဆံခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​မေ့လျော့ခြင်းပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းက ခုခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် သက်ရှည်ချီ ပညာရှင်များရှိသော အခြား ထိပ်တန်းဂိုဏ်းများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုများကို ဖောက်ထွက်ပြီး သိုင်းလောကထဲတွင် လူစုခွဲကာ ပုန်းအောင်းသွားကြသည်။

​ဆယ်ရက်ကျော် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော ကျိချုံယွန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

​"ဒါတွေကို သယ်လာခဲ့ကြ"

ဟု ကျိချုံယွန်းက အချက်ပြလိုက်သည်။

​ချက်ချင်းပင် လူများက သေတ္တာ ဆယ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်သည်။

​"သခင်လေး ဖန့် ဒါတွေက နှင်းရေခဲအင်ပါယာ သိုင်းပညာ အမွေအနှစ်တွေရဲ့ ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိပါတယ် နည်းစနစ်တွေယယသိုင်းကျမ်းတွေ အကုန် ဒီထဲမှာ ရှိပါတယ်ယ ကျန်တဲ့ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကတော့ အခုလောလောဆယ် ရှာဖွေဖို့ နည်းနည်း ခက်ခဲနေပါဦးမယ်"

ဟု ကျိချုံယွန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။