အခန်း (၂၁၇-၂၁၈)
Vol. 22 Ch. 217-218
အခန်း ၂၁၇ - ဆယ်ဆလျော်ကြေး
"သွားပြီ ဆိုင်ရှင်လင် ဒီတစ်ခါတော့ တကယ့် သံပြားကြီးကို ကန်မိပြီပဲ"
"ဒါက သံပြားတင် မဟုတ်ဘူး တစ်တောင်လုံး သံနဲ့လုပ်ထားတဲ့ တောင်ကြီးကို ဆောင့်မိတာ"
"လမ်းကြားတာဝန်ခံ ကိုယ်တိုင်တောင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ ပဲ ရှိတာ မဟုတ်လား သူ ဒါကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ မသိဘူး"
ဆိုင်အပြင်ဘက်မှ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
စောစောက ဝိုင်းပြောခဲ့ကြသော ဆိုင်ရှင်များပင်လျှင် ဖန့်ချန် သတိထားမိသွားမည်စိုး၍ ခေါင်းငုံ့ကာ ပုန်းနေကြတော့သည်။
လင်ယွဲ့နှင့် လုဖျင်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ တောင့်တင်းနေပြီး အသက်ရှူပင် ကျပ်လာကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ထိုအချိန်မှာ ဘဝတွင် အကြောက်ရဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်က မန်နေဂျာလီကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ ဘယ်သူလဲလို့ မေးတယ်လား စောစောက ပြောပြီးပြီလေ၊ ငါ့မျိုးရိုးက ဖန့်ပါ"
မန်နေဂျာလီက လေသံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
"အစ်ကိုလေးဖန့်. ဒါတွေက နားလည်မှုလွဲတာပါ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် သေချာ ပြန်စုံစမ်းပါ့မယ်တကယ်လို့ သူတို့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းပြီး လိမ်တာဆိုရင် နဂါးကျောရိုးရဲ့ စည်းကမ်းအတိုင်း အရေးယူပေးပါ့မယ်"
"အပေါ်က ယိုင်ရင် အောက်ကလည်း ကိုင်းတာပဲ မင်းက စုံစမ်းမယ် ဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်၏ အပြုံးက ပိုကျယ်လာသည်။ သူက မန်နေဂျာလီ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ပါးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။
"မင်းပြောတာကို ငါက ယုံမယ် ထင်နေလား ခဏနေရင် မင်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုပေးပြီး သူတို့ကို ခိုးလွှတ်လိုက်မှာပဲ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါက ဘယ်သူ့ဆီ သွားရမှာလဲ ပြောစမ်းပါဦး ငါက ဒီအတိုင်းပဲ အောင့်သက်သက်နဲ့ ခံနေရမှာလား"
မန်နေဂျာလီမှာ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ ဖန့်ချန်၏ အပြုအမူကြောင့် ဒေါသထွက်မိသော်လည်း သူ ပြန်မလုပ်ရဲပေ။
ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုက ပြင်းထန်လှပြီး အဆင့် ၇ နှင့် အဆင့် ၈ ကြား ကွာခြားချက်မှာ သေးငယ်သည်မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် သူသည် ဖန့်ချန်၏ နောက်ကြောင်းကို မသိသေးသဖြင့် မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မန်နေဂျာလီက မဝံ့မရဲ မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုလေးဖန့် ဒါဆို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်စေချင်သလဲခင်ဗျာ"
"ဆယ်ဆ လျော်ကြေး သူက ငါ့ဆီကနေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ် ခြိမ်းခြောက်ယူချင်တာ မဟုတ်လား အဲဒါကြောင့် ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ လျော်ကြေးတောင်းတယ် သူတို့ဆီမှာ မရှိရင် မင်းက ကျန်တာ စိုက်လျော်ပေးရမယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါ့ကို လိမ်ဖို့ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာ မင်း မဟုတ်လား"
မန်နေဂျာလီ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံး ဟင်ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။
ထိုမျှ များပြားသော ပမာဏမှာ သူတို့ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။
လူအများစုမှာ အိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်တုံး၊ ရှစ်တုံးသာ ရှိကြပြီး အချို့မှာ တစ်တုံးမှပင် မရှိကြပေ။ ဆယ်တုံး၊ နှစ်ဆယ်တုံး ရှိသူကိုပင် သူဌေးဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
လုဖျင်း၏ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ နောင်တများဖြင့် ပြည့်နေသည်။
"ကျွန်တော်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်တုံးပဲ ရှိတာပါ"
လင်ယွဲ့မှာလည်း ထိတ်လန့်နေပြီး မန်နေဂျာလီကို အားကိုးတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
မန်နေဂျာလီက ညှိနှိုင်းပေးပြီး လျော်ကြေး လျှော့ခိုင်းလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ အရောင်းအဝယ် လုပ်လာသည့် နှစ်များစွာအတွင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကျော်လေးသာ စုမိသည်။ တကယ်လို့ အကုန်ပေးလိုက်ရလျှင် သူ ဘဝပျက်ပေလိမ့်မည်
"အစ်ကိုလေးဖန့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာဆိုတာ များလွန်းပါတယ် ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ၊ သူတို့ကို နှစ်ဆ လျော်ခိုင်းလိုက်မယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုရင် ကိစ္စပြတ်ပြီ မဟုတ်လား"
ဟု မန်နေဂျာလီက သတိထားပြီး အကြံပြုသည်။ သူသည် လင်ယွဲ့၏ ငွေကြေးအခြေအနေကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီးမှ
"ငါက မင်းနဲ့ ဈေးဆစ်နေတယ် ထင်လို့လား ဆယ်ဆ လျော်ကြေး မပေးရင် မင်းတို့ အသက်နဲ့ပဲ လျော်ရလိမ့်မယ်"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုသုံးဦးစလုံး ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး တုန်ယင်နေကြတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။
သူသည် အလွန် သာမန်ဆန်ပြီး ထူးခြားချက် မရှိလှပေ။
ထိုအဖိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် နဂါးကျောရိုးမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ရိုသေမှု ပြသကြသည်။
"လမ်းကြားတာဝန်ခံ "
မန်နေဂျာလီမှာ ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
သူက အဖိုးအိုဘက်သို့ ပြေးသွားချင်သော်လည်း ဖန့်ချန်က လမ်းပိတ်ထားသည်။
အဖိုးအိုက မန်နေဂျာလီကို ပြုံးကြည့်သည်။
"မန်နေဂျာလီ ငါ မင်းကို အမြဲ ပြောဖူးတယ် အလုပ်လုပ်ရင် သေချာလုပ်ပါ လျှောက်မရှုပ်နဲ့လို့ ငါက အသက်ကြီးပြီး သေခါနီးဖြစ်နေလို့ မင်း ငါ့ကို မရိုသေတော့တာလား"
ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မန်နေဂျာလီမှာ လမ်းပိတ်နေသော ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျသွားတော့သည်။
"လူငယ်လေး ငါ့နာမည်က စုန့်ယွီ ပါ အသက်ကြီးပြီး ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန် ကြာခဲ့လို့ ဒီနဂါးကျောရိုးရဲ့ တာဝန်ခံအဖြစ် ရွေးချယ်ခံထားရတာပါ ဒီနေရာလေးကို အစက စိတ်တူကိုယ်တူ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ စုပြီး တည်ထောင်ခဲ့ကြတာ"
"ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲဒီ ညီအစ်ကို အများစုက သေသူသေ၊ ထွက်သွားသူ ထွက်သွားကြပြီး ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာ"
စုန့်ယွီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ အချင်းချင်း ကူညီပြီး တိုးတက်နိုင်မယ့် နေရာတစ်ခု ဖန်တီးချင်ခဲ့တာပါဒါပေမဲ့ ငါက ခေါင်းဆောင်ကောင်း မပီသလို့ ဒီလို ကပ်ပါးကောင်တွေ ပေါ်လာရတာ ငါ့အပြစ်ပါပဲ"
"ဒါဆို ခင်ဗျားက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မှာလဲ"
ဖန့်ချန်က စုန့်ယွီ၏ အားနာစရာ စကားများကြောင့် လျှော့မပေးဘဲ အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။
"မင်း အကြံပြုတဲ့အတိုင်းပဲ ကိုင်တွယ်ပါ့မယ် လူငယ်လေး သူတို့ မင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ လျော်ပေးရမယ်၊ တစ်တုံးတောင် မလျော့စေရဘူး"
ဟု စုန့်ယွီက ဆိုသည်။
"သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို တွက်ချက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းခိုင်းလိုက်မယ် တကယ်လို့ မလောက်ရင် ငါကိုယ်တိုင် စိုက်လျော်ပေးပါ့မယ် အဲဒါဆိုရင် မင်း ကျေနပ်မယ် မဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိမ့်သည်။
"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျုပ် ကျေနပ်ပါတယ်"
စုန့်ယွီကလည်း ပြုံးပြသည်။
"ဒါဆို ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး ပစ္စည်းတွေကို တန်ဖိုးဖြတ်ဖို့ အချိန်နည်းနည်းတော့ ယူရမှာမို့လို့ပါ။ မင်း စိတ်မရှိဘူး မဟုတ်လား"
"ရပါတယ်"
မကြာမီ စုန့်ယွီ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ထိုနှစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စတင် တန်ဖိုးဖြတ်ကြတော့သည်။
လုဖျင်းက သူ့မှာ ရှစ်တုံးပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ တကယ့်တမ်းကျတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးဆယ် ဝှက်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လင်ယွဲ့မှာမူ တစ်ရာ့သုံးဆယ် ရှိပြီး၊ မန်နေဂျာလီကတော့ အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာတောင် ရှိနေသည်။
ထိုအချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ ဟင်ခနဲ ဖြစ်သွားကြပြီး မန်နေဂျာလီကို မနာလိုသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြတော့သည်။
စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာ့ခုနစ်ဆယ် ရရှိသည်။ စုန့်ယွီက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ အိတ်ထဲမှ သုံးဆယ်ကို ထုတ်ပြီး ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။
တစ်နာရီခန့်အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာသည် ဖန့်ချန်၏ အိတ်ထဲသို့ ရောက်သွားပါတော့သည်။
မန်နေဂျာလီနှင့် အပေါင်းအပါများမှာမူ သူတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခေါင်းငုံ့ကာ ငိုယိုနေကြသည်။
သူတို့ တုန်ယင်နေကြသည်မှာ သေမှာကြောက်လို့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စုဆောင်းခဲ့တဲ့ ဥစ္စာပစ္စည်းတွေ ကုန်သွားလို့ နှမြောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုငွေကြေးများမှာ သူတို့၏ အသက်သွေးကြော မဟုတ်ပါလား
"မင်းတို့ သုံးယောက်လုံး အခုချက်ချင်း နဂါးကျောရိုးကနေ ထွက်သွားကြတော့ နောက်နောင် ဒီနေရာကို ခြေမချဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်"
ဟု စုန့်ယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
မန်နေဂျာလီမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ
"လမ်းကြားတာဝန်ခံ ကျွန်တော် မှားမှန်း သိပါပြီ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မနှင်ထုတ်ပါနဲ့"
ဟု ငိုယိုတောင်းပန်သည်။
လင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများလည်း လိုက်၍ ဒူးထောက်တောင်းပန်ကြသည်။
သူတို့အတွက်မူ နဂါးကျောရိုးသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ နှင်ထုတ်ခံရပါက နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ရှာဖွေလျှင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူဈေးကွက်မျိုးကို တွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဈေးကွက်သို့ လာခွင့်မရတော့ခြင်းမှာ ကျင့်ကြံရေး ပစ္စည်းများ မဝယ်နိုင်တော့ခြင်း၊ ကျောက်တုံးများ မရှာနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် သေဒဏ်ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
စုန့်ယွီက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ
"ငါ အကောင်းပြောနေတုန်းမှာ ထွက်သွားကြစမ်း"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
စုန့်ယွီက တကယ် နှင်ထုတ်တော့မည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် မန်နေဂျာလီမှာ မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားရတော့သည်။
ကျန်နှစ်ဦးလည်း ဆက်၍ မတောင်းပန်ရဲတော့ဘဲ ထွက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖန့်ချန်ကို လှည့်၍ပင် မကြည့်ရဲကြတော့ပေ။
စုန့်ယွီက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"လူငယ်လေး နဂါးကျောရိုးမှာ တစ်ခုခု ဝယ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား မင်း လိုချင်တာကို ငါကိုယ်တိုင် လိုက်ရွေးပေးပါ့မယ် ဘယ်လိုလဲ"
အခန်း ၂၁၈ - ကိုးကြိမ်မြောက် ဘေးဒုက္ခ ဟင်္သာပြဒါး
"ကျုပ် က အဆောင် ရေးဆွဲတာကို ဝါသနာပါလို့ အဲဒါနဲ့ သင့်တော်မယ့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ချင်ပါတယ်"
ဟု ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"ပြီးတော့ ကျုပ် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တာလည်း နှစ်အတော်ကြာပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းက ဂျူနီယာညီငယ်တွေအတွက် လက်ဆောင်အချို့လည်း ဝယ်သွားချင်လို့ပါ ရတနာအချို့လည်း ရှာနေပါတယ်အဆင့်မြင့်ဖို့တော့ မလိုပါဘူး။"
စုန့်ယွီ ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ နွေးထွေးလာသည်။
သူ ခန့်မှန်းခဲ့သည်မှာ မမှားပေ သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် နဂါးကျောရိုးသို့ လာနေကျ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူမျိုး မဟုတ်ဘဲ စနစ်တကျ ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ် ရှိသည့် ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
"နဂါးကျောရိုးလမ်းကြားမှာ အကြီးဆုံး အရောင်းအဝယ် လုပ်ငန်းကတော့ နဂါးကျောရိုး ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ပဲ လူငယ်လေး မင်းကို အဲဒီကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်၊ တစ်ချက်လောက် ကြည့်တာပေါ့"
"စီနီယာက သိပ်ကို ကြင်နာတာပဲဗျာ"
ဟု ဖန့်ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ပြောသည်။
စုန့်ယွီက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး ငါကလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပါပဲ မင်းက ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အဆင့် ၈ ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါတို့က ရွယ်တူတန်းတူတွေလို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်"
နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောပြီးနောက် စုန့်ယွီသည် ဖန့်ချန်ကို နဂါးကျောရိုး ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။
မကြာမီ သူတို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ တာဝန်ခံမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး သူတို့ကို မြင်သည်နှင့် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုလိုက်သည်။
"ဧည့်သည်တော်ကြီးများ ကြွပါ ခင်ဗျာ"
"ဒါက မန်နေဂျာယို ပါ လူငယ်လေး"
ဟု စုန့်ယွီက မိတ်ဆက်ပေးသည်။
"သူက နဂါးကျောရိုးလမ်းကြားရဲ့ ဝါရင့်တစ်ယောက်ပေါ့ ဒီကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ကို သူ့မိသားစုက ပိုင်တာ"
"ယိုမိသားစုက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဒီလုပ်ငန်းကို လုပ်လာတာဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်တော်တော်များများမှာလည်း ဆိုင်ခွဲတွေ ရှိတယ် သူတို့ ပစ္စည်းတွေရဲ့ အရည်အသွေးကတော့ ထိပ်တန်းပဲဆိုတာ ယုံကြည်လိုက်ပါ"
ကျင့်ကြံသူ မိသားစုလား
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မန်နေဂျာယိုကို ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။
"မန်နေဂျာယို လက်မှတ်ရေးဆွဲဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ရတနာအချို့ ဝယ်ချင်လို့ပါ ခင်ဗျားတို့ဆိုင်မှာ ရှိမလား"
"ရတာပေါ့ ရတာပေါ့ မိတ်ဆွေလေး VIP ခန်းမကို ကြွပါဦး"
ဟု မန်နေဂျာယိုက ဖိတ်ခေါ်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူတို့ သုံးဦးသည် VIP ခန်းမသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
မန်နေဂျာယိုက စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ ပစ္စည်းများနှင့် ရတနာပုံကြီးကို ထုတ်လိုက်သည်။
"မိတ်ဆွေလေး ဒါတွေက အဆောင်ရေးဆွဲဖို့အတွက် သင့်တော်မယ့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေပါသာမန်ဆိုရင်တော့ ငါ ဒီပစ္စည်းတွေကို အလွယ်တကူ ထုတ်မရောင်းဘူး ဒီက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက ဒါတွေကို မဝယ်နိုင်ကြဘူးလေ"
မန်နေဂျာယိုက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သူ၏ ပစ္စည်းများကို ကြော်ငြာတော့သည်။
"ဒီစုတ်တံ သုံးချောင်းကို ကြည့်ပါ သူ့ရဲ့ လက်ကိုင်တွေကို ကောင်းကင်ပြာကျောက် အစစ်နဲ့ လုပ်ထားတာ စုတ်တံတစ်ချောင်းစီမှာ အနည်းဆုံး ကျောက်တုံး တစ်တုံး နှစ်တုံးလောက် ပါဝင်တယ်"
" ပြီးတော့ စုတ်တံအမွေးတွေက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲတွေဆီက ရတာ ငါပြောမယ် ဒီဒေသတစ်ခုလုံးမှာတောင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲဆိုတာ ရှာရမလွယ်ဘူး ဒါတွေက အဆင့် ၆ အင်ပါယာကနေ လာတာ"
စုန့်ယွီက ရယ်မောရင်း
"အဘိုးကြီးယို မင်းမှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေရှိတာကို ဘာလို့ ပုံမှန်ဆိုရင် ထုတ်မပြတာလဲငါ အခုမှ မြင်ဖူးရတာကို အတော်လေး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်"
ဟု ဆိုသည်။
မန်နေဂျာယိုက ပြုံးစစဖြင့်
"မထုတ်ပြချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်း ရတနာဆိုတာ အလွယ်တကူ မပြရဘူးလေ မင်းက အဆောင်ပညာကိုလည်း နားလည်တာ မဟုတ်တော့ ထုတ်ပြလည်း အပိုပဲပေါ့"
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"
စုန့်ယွီက ခေါင်းညိမ့်သည်။
"အဆောင် ရေးဆွဲတာက သိပ်ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန်ကိုလည်း ပေးရသေးတယ် ငါ့မှာ အဲဒီလောက် အချိန်မရှိဘူး"
ဖန့်ချန်သည် စုတ်တံ သုံးချောင်းကို ယူကာ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုလည်း အချို့အကြိမ် ထည့်သွင်းကြည့်သည်။
မန်နေဂျာယို ပြောသည့်အတိုင်းပင် စုတ်တံလက်ကိုင်များအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တည်ငြိမ်မှုမှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။ ၎င်းသည် အဆောင်ရေးဆွဲရာတွင် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"မန်နေဂျာယို ဒီစုတ်တံ သုံးချောင်းရဲ့ ဈေးနှုန်းက ဘယ်လောက်လဲ"
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
မန်နေဂျာယိုက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်
"တာဝန်ခံကိုယ်တိုင် ခေါ်လာတဲ့အတွက် ငါလည်း အများကြီး မယူပါဘူး မျှတတဲ့ ဈေးနှုန်းပဲ ထားရအောင် တစ်ချောင်းကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာစီ ဆိုရင်ကော"
"မန်နေဂျာယို ဒါက မတရားဘူးလေ"
စုန့်ယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။
"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုရင် ဝိညာဉ်တံဆိပ် ဆယ်ခုပါတဲ့ ရတနာတစ်ခုတောင် ဝယ်လို့ရတာပဲ ဒီစုတ်တံတွေကို ဘာလို့ ဒီလောက် ဈေးတင်ထားရတာလဲ"
မန်နေဂျာယိုက သက်ပြင်းချသည်။
"တာဝန်ခံစုန့် ခင်ဗျား မသိလို့ပါ ဒီစုတ်တံတွေက အပြင်မှာ ဘယ်လောက် နာမည်ကြီးလဲဆိုတာအဆောင်ပညာရှင်ကြီးတွေဆိုရင် ဒီစုတ်တံနဲ့ အဆောင်တစ်ဒါဇင်လောက် ရေးဆွဲပြီးတာနဲ့ အရင်းကျေပြီး အမြတ်တောင် ထွက်နေပြီ"
"ပြီးတော့ ဒါတွေက အဆောင်ရေးဆွဲရာမှာ အထောက်အကူပြုတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရတနာအမျိုးအစားတွေပဲ"
"ဈေးက တကယ်တော့ မကြီးပါဘူး ကျွန်တော် ယူပါ့မယ်"
ဖန့်ချန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာ ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး စုတ်တံ သုံးချောင်းလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
အဆောင် ရေးဆွဲခြင်းသည် စက္ကူနှင့် ပြဒါးမှင် ကုန်ရုံသာမက သာမန်စုတ်တံများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အချိန်ကြာမြင့်စွာ စီးဆင်းမှုကို မခံနိုင်ကြပေ။
ဖန့်ချန် ယခင်က သုံးခဲ့သော စုတ်တံများသည် သိပ်မခံပေ။
အဆင့်မြင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအဆောင် များ ရေးဆွဲရန်အတွက် ထိုကဲ့သို့ အရည်အသွေးရှိသော စုတ်တံများမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။
ယခုအခါ ထိုစုတ်တံအသစ်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော စက္ကူနှင့် ပြဒါးမှင် တို့နှင့် တွဲဖက်လိုက်လျှင် ဖန့်ချန်သည် ထိပ်တန်းအဆင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအဆောင် များကို ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
"မိတ်ဆွေလေးက တကယ့်ကို ရက်ရောတာပဲ"
မန်နေဂျာယိုက လက်မထောင်ပြကာ ကျောက်တုံးများကို ပျော်ရွှင်စွာ သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက အခြား ပစ္စည်းများကို ဆက်လက် မိတ်ဆက်သည်။
"မိတ်ဆွေလေး ဒီ လက်မှတ်စက္ကူကို ကြည့်ပါဦး ဒီစက္ကူကို လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းကလည်း အဆင့် ၆ အင်ပါယာကလာတဲ့ မိုးကြိုးသစ်သား ကနေ ရတာ မီးဓာတ်အဆောင်တွေ ရေးဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ ဒါပေမဲ့ လူတွေ သိပ်မသိကြတာက ဒီမိုးကြိုးသစ်သား စက္ကူတွေဟာ လျှပ်စီးဓာတ် အဆောင်တွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ ဆိုတာပါပဲ"
မန်နေဂျာယိုက ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချသည်။
"နှမြောစရာကောင်းတာက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအဆောင် ရေးဆွဲတတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက အလွန်နည်းတာပဲ ဒါကြောင့် ဒီ အဆောင်စက္ကူတွေက ဈေးကောင်းမရကြဘူး"
မိုးကြိုးသစ်သားလား ဖန့်ချန်က စက္ကူတစ်ချပ်ကို ယူပြီး သေချာ စစ်ဆေးကြည့်သည်။
အမှန်ပင် ၎င်းတွင် လျှပ်စီးအရှိန်အဝါ မသိမသာ ပါဝင်နေသည် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအဆောင်များအတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းပင်
သို့သော် ဖန့်ချန်က စက္ကူကို ပြန်ချလိုက်ပြီး စိတ်မဝင်စားသကဲ့သို့ ပြုမူလိုက်သည်။
"မန်နေဂျာယို ကျွန်တော်က မီးဓာတ်တို့ လျှပ်စီးဓာတ်တို့ အဆောင်တွေကို သိပ်မကျွမ်းကျင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ စက္ကူတွေက ရခဲတာတော့ အမှန်ပဲ ဈေးက ဘယ်လောက်လဲ"
မန်နေဂျာယိုမှာ စိုးရိမ်သွားသည်။
ဒီစက္ကူတွေက သူ့ဆီမှာ ရှိနေတာ ကြာလှပြီဈေးကြီးလွန်းသဖြင့် ဘယ်သူမှ မဝယ်ကြပေ။
အခုမှ အဆောင်ပညာကို စိတ်ဝင်စားပြီး ကျင့်ကြံမှုလည်း ရှိတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရတာဖြစ်လို့ ဒီအခွင့်အရေးကို သူ လက်မလွှတ်ချင်ပေ။
သူက စဉ်းစားပြီးမှ
"တစ်ချပ်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးစီ ဆိုရင်ကော"
"ခင်ဗျား လူကို ဓားပြတိုက်နေတာလား"
ဟု စုန့်ယွီက ရယ်မောလျက် ဝင်ပြောသည်။
"ဒီစက္ကူ တစ်ချပ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနဲ့ တန်လို့လား ညီငယ်လေး သာမန် စက္ကူပဲ ဝယ်ကြစို့ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးဆိုရင် အထပ်လိုက်ကြီး ရတာ"
"တာဝန်ခံ ခင်ဗျားက အဆောင်ပညာကို တကယ် မသိတာပဲ မိုးကြိုးသစ်သားရဲ့ တန်ဖိုးကို သိရဲ့လား အနည်းဆုံး ဒီလောက် တန်တာ"
မန်နေဂျာယိုက လက်ဝါးကို လှန်ပြရင်း
"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာတောင် တန်တာဗျ အဲဒါတောင် ဝယ်မရဘူး"
သူက ခဏရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
"မိုးကြိုးသစ်သား တစ်တုံး နှစ်တုံးကနေမှ စက္ကူ အချပ် ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ထွက်တာ ငါက အရှုံးခံ ရောင်းနေတာပါ တကယ် နားလည်တဲ့ ကျင့်ကြံသူနဲ့သာ တွေ့ရင် တစ်ချပ်ကို ကျောက်တုံး နှစ်တုံးတောင် ရောင်းလို့ရတယ်"
"ဈေးက အနည်းငယ် ကြီးနေတာတော့ အမှန်ပဲ"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူက မန်နေဂျာယို ထုတ်ထားသော ပြဒါးဘူး ဘက်သို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။
ဘူးအဖုံး ပွင့်နေသဖြင့် ဖန့်ချန် အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ပြဒါး လေးငါးကျပ်သားခန့် ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။
အစေ့အဆန် တစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန် သေသပ်ပြီး ခရမ်းရောင် အတိပြီးနေသည်။
သေချာကြည့်လျှင် အစေ့တိုင်းမှာ အရွယ်အစား အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်
ဖန့်ချန်က အဆောင်စက္ကူကို စိတ်မဝင်စားသဖြင့် မန်နေဂျာယို စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ပြဒါးကို ဆက်လက် မိတ်ဆက်သည်။
"မိတ်ဆွေလေး ဒီဘူးထဲမှာ ပြဒါး ငါးကျပ်သား ရှိတယ် တစ်ကျပ်သားကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ်ပါ"
"ခင်ဗျားကတော့"
စုန့်ယွီက စကားပြောရန် ပြင်သော်လည်း မန်နေဂျာယိုက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
မန်နေဂျာယိုက စုန့်ယွီကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"လမ်းကြားတာဝန်ခံ ဒီပြဒါးက တကယ့် ရတနာဗျလွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်က အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဟာ သုံးမျိုးသော ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကိုးကြိမ်မြောက်သော ဆင်းရဲခြင်း ထဲက ပထမဆုံး လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခနဲ့ တွေ့ကြုံခဲ့ရတယ်"
"အဲဒီ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးစွမ်းအားကြောင့် အဲဒီကျင့်ကြံသူကြီး သေဆုံးခဲ့ရပေမဲ့ သူရပ်နေခဲ့တဲ့ နေရာက သာမန်သဲတွေဟာ လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခရဲ့ သန့်စင်မှုကြောင့် ကိုးကြိမ်မြောက် ဘေးဒုက္ခ ပြဒါး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာ"
"ဘေးဒုက္ခ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ဒီပြဒါးတွေကို အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ခွဲဝေယူခဲ့ကြတယ် ငါ့ ယိုမိသားစုကလည်း ဈေးကြီးပေးပြီး နည်းနည်း ဝယ်ထားနိုင်ခဲ့တာ ငါတို့လည်း အမြတ်လေးတော့ ယူရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"သုံးမျိုးသော ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကိုးကြိမ်မြောက် ဆင်းရဲခြင်းလား"
စုန့်ယွီ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တည်ကြည်သွားသည်။
ထိုဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်မည့်သူဖြစ်ကြောင်း သူ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရပေ