အခန်း (၂၀၅)

လူတိုင်းမှာ အနေရခက်သွားကြသည်။

ယဲ့ဖျင်က အလေးအနက် ထောက်ခံသည်။

"အဆောင်လက်ဖွဲ့ပညာကို သင်ယူရတဲ့ ခက်ခဲမှုက ကိုယ်ဖျောက်အတတ်ကို သင်ယူရတာထက်တောင် ပိုခက်ခဲနိုင်တယ်..."

ရွှီရန်ကတော့ ဘာမှပြန်မပြောတော့ပေ။

အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ ရေးထွင်းရတာ တကယ်ပဲ ခက်ခဲလွန်းတာကြောင့် ဒါကို သူတစ်ယောက်တည်းပဲ လုပ်နိုင်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဖုန်းထန်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ အကောင်းမြင်စိတ်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ဒီလိုပါရမီရှင်မျိုး ထပ်မပေါ်လာရင်တောင် ရှောင်ရန်ရဲ့ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းနဲ့ဆိုရင် ဟွာရှရဲ့ ထိပ်သီးပါရမီရှင်တွေကို အဆောင်တွေ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။ တစ်နေ့ကို အချိန်နည်းနည်းပေးပြီး အခုသုံးရာလောက် ရေးရင်တောင် တစ်လကို ကိုးထောင်လောက် ထွက်တာပဲ"

"ဒါနဲ့... ဒီဆတိုးရတနာအဆောင်ငယ်အကြောင်းကို ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ဆီ တိုက်ရိုက် တင်ပြသင့်သလား"

ဖုန်းထန်သည် ရွှီရန်၏ သဘောထားကို တောင်းခံရင်း မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှောင်ရန်က ဤအဆောင်ကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြရဲသည်ဆိုကတည်းက ၎င်းကို ပြန့်ပွားအောင်လုပ်ရန် ဝန်မလေးသည့်အပြင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေသည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "သေချာတာပေါ့ တင်ပြလို့ရပါတယ်။ ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ဖုန်းထန်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားကာ "ရှောင်ရန်... ငါ အာမခံရဲတယ်။ ဒီကိစ္စက ကြီးမားတဲ့ ကုသိုလ်ထူးပဲ။ အထူးကောင်းမှုတွေထက်တောင် ပိုမြင့်မားနိုင်တယ်။ အဆောင်ရဲ့ အရေးပါမှုကို ထည့်တွက်ရင် ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်က မင်းကို ထူးခြားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ သေချာပေါက် ပေးပါလိမ့်မယ်"

ဘေးနားရှိ ကျောင်းအုပ်ကြီးကလည်း အသာအယာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့... မင်း ရတနာတိုက်ထဲက တိုက်စောင့်ရတနာတစ်ခုကိုတောင် ယူခွင့်ရနိုင်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှီရန်၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွသွားတော့သည်။

"တကယ်လား ကျွန်တော် အလင်းလိပ်ခွံကို လိုချင်တယ်"

"မဟုတ်သေးဘူး... အမည်မဲ့လှံရှည်ကိုလည်း လိုချင်သေးတယ်"

"ယွီချန်း သန့်စင်သော သစ်သားကလည်း အသုံးဝင်မယ့်ပုံပဲ..."

ရွှီရန်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီး ယဲ့ဖျင်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

"မင်းက ရွေးတောင် ရွေးနေပြီလား မင်းကို တိုက်စောင့်ရတနာတစ်ခု ယူခွင့်ပြုနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့လည်း..."

ရွှီရန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "အဓိကက ရတနာသုံးခုစလုံးက အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး ရွေးရခက်နေလို့ပါ အားလုံးကိုပဲ လိုချင်မိတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ပြုံးရင်း ရွှီရန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ "တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပေါင်း တစ်ရာကျော်တောင်က နောက်ထပ် အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခု ထပ်တိုးလာသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ဟင် နောက်ထပ် အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခု ဟုတ်လား။

ရွှီရန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘာအဖိုးတန်ရတနာလဲခင်ဗျာ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စင်တီမီတာ ရှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော လေးထောင့်ပုံစံကို ဖော်ပြရင်း ကျောက်တုံးအုတ်ချပ်တစ်ခုပဲဟု ဆိုသည်။

"ကျောက်တုံးအုတ်ချပ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သတ္တုရိုင်းနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အုတ်ချပ်တစ်ခုပေါ့။ အဲဒါကို လုပ်ထားတဲ့ နည်းစနစ်က အရမ်းထူးခြားပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်က အကြွင်းအကျန်တစ်ခုလိုပဲ။ သုတေသနပညာရှင်တွေက ဒါက ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်း မသိကြဘူး။ ညစ်ညမ်းဇုန်ထဲမှာ တွေ့လို့ ဘေးကင်းဇုန်ဆီ ယူလာခဲ့ကြတာ"

"အဲဒါက အရမ်းကို ခိုင်ခံ့တယ်။ အမည်မဲ့လှံရှည်ရဲ့ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းနဲ့တောင် အဲဒီအုတ်ချပ်ပေါ်မှာ အဖြူစက်လေးတစ်စက်တောင် ထင်ကျန်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး"

"ဒါတင်မကဘူး။ သူက ညစ်ညမ်းမှုတွေကိုလည်း သန့်စင်ပေးနိုင်သေးတယ်။ သူ့ရဲ့ အာနိသင်က အမည်မဲ့လှံရှည်ထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်"

"သုတေသနပညာရှင်တွေ ခန့်မှန်းတာကတော့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာပဲ။ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ညစ်ညမ်းဇုန်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့တာပေါ့"

ဖုန်းထန်၊ ယွမ်ယန်၊ ဟယ်စီဖန်းနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဤသတင်းအချက်အလက်ကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။ ယဲ့ဖျင်မှာလည်း ထပ်တူပင် အံ့ဩနေမိသည်။

"ဒါက တခြားကမ္ဘာက ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေများလား"

ကျောင်းအုပ်ကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဖြစ်နိုင်တာပဲ... ဒီလိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အုတ်ချပ်မျိုးကို လုပ်နိုင်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုက ငါတို့ ဟွာရှယဉ်ကျေးမှုထက် အဆပေါင်း ကုဋေကုဋာမက ပိုသန်မာမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ယဉ်ကျေးမှုမျိုးတောင် မျိုးတုံးသွားရတယ်ဆိုရင်... ဒါက တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ"

ထိုအရာက အင်မတန် စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ ကောင်းလှသည့် အချက်ပင်။ ဤကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားကို ပိုမိုသိရှိလာလေလေ ပို၍ပင် စိတ်ပျက်မိလေလေ ဖြစ်ရသည်။ ၎င်းက နှလုံးသားကို ပူပန်စေပြီး အောင်ပွဲ၏ အရုဏ်ဦးကိုပင် မမြင်နိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ခဏမျှ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "ငါ စကားတွေ လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ငါဆိုလိုတာက... အခု ရတနာတိုက်ထဲမှာ ညစ်ညမ်းမှုကို နှိမ်နင်းပေးမယ့် နောက်ထပ် အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခု ရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်းအနေနဲ့ တိုက်စောင့်ရတနာ ဟတစ်ခုကို ယူဆောင်သွားခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေပြီ"

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ပြုံးလိုက်ရင်း "ဒါက ခုနက ငါပေးချင်တဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ"

"မင်းအနေနဲ့ ညစ်ညမ်းမှုတွေကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မလား အကယ်၍ မင်းသာ ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုရင်... ရတနာတိုက်ထဲက ညစ်ညမ်းမှုတွေကို အဆောင်တွေနဲ့ နှိမ်နင်းထားလို့ ရသွားပြီ"

"ဒါတင်မကဘူး မင်းရဲ့ ဆတိုးအဆောင်ငယ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းက စူပါပါရမီရှင်တွေအားလုံးဆီ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်... ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်က မင်းကို အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခု ယူသွားဖို့ သေချာပေါက် ခွင့်ပြုပါလိမ့်မယ်"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းဖန်တီးပေးလိုက်တဲ့ တန်ဖိုးက အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းလို့ပဲ"

“ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့အကြံကတော့... မင်းရဲ့ ဆတိုးရတနာအဆောင်ငယ်အကြောင်းကို ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ဆီ တင်ပြမယ်။ ပြီးရင် ဒီနှစ်ကျင်းပမယ့် နိုင်ငံတော်အဆင့် နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ ရွေးချယ်ပွဲ ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲပေးဖို့ အုပ်ချုပ်သူတွေကို တောင်းဆိုမယ်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းမူကြိုကျောင်း အသီးသီးက စူပါပါရမီရှင်တွေကို ဒီ ကျင့်ကျိုးပြည်နယ်ဆီ ရက်ပေါင်း ၁၀၀ ကြိုတင်လာခိုင်းပြီး... မင်းရဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့နဲ့အတူ အတူတူ ကျင့်ကြံခိုင်းမယ်”

“တကယ်လို့ ပါရမီရှင်အားလုံးဟာ မင်းကြောင့်မို့လို့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရသွားမယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်က မင်းရဲ့ တိုက်စောင့်ရတနာ တစ်ခု ယူချင်တယ်ဆိုတဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ဘယ်လိုမှ ငြင်းပယ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

“သူတို့ ငြင်းလည်း မငြင်းနိုင်သလို ငြင်းဖို့လည်း မျက်နှာပူသွားလိမ့်မယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ရွှီရန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ရွှီရန်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ “ဟုတ်ကဲ့ အဲဒါ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်ပဲ ကျောင်းအုပ်ကြီးက တကယ့်ကို အကြံအဖန် ကျွမ်းကျင်တာပဲ... အဲလေ စဉ်းစားပုံက အရမ်းစေ့စပ်တာပဲ”

ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်းသာဆိုလျှင် သူသည် ဘေးကင်းဇုန်၏ သတ္တမမြောက်အဆင့် ရတနာတိုက်ထဲမှ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုကို သေချာပေါက် ယူဆောင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အမည်မဲ့လှံရှည်လား၊ အလင်းလိပ်ခွံလား၊ ယွီချန်း သန့်စင်သောသစ်သား လား သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကျောက်တုံးအုတ်ချပ် လား ဆိုတာကိုတော့... ထိုအချိန်ရောက်မှသာ သူ ဆုံးဖြတ်တော့မည်ပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုတော့ ယူမှာပဲ။

တကယ်လို့သာ သူ ပံ့ပိုးပေးနိုင်တဲ့ တန်ဖိုးက အဆမတန် ကြီးမားသွားမယ်ဆိုရင် နှစ်ခုလောက် ယူနိုင်ဖို့က ပိုတောင် အဆင်ပြေဦးမည်။

ရွှီရန်က သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း “ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ဆီ လုပ်ငန်းစဉ် ပြောင်းလဲဖို့ လျှောက်ထားလိုက်မယ်။ ဒီည မင်း ငါ့အတွက် ဆတိုးအဆောင်ငယ် အခုငါးဆယ်လောက် ရေးပေးပါ။ အဲဒါတွေကို ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် အာနိသင်ကို ခံစားကြည့်ပြီးမှ ပိုပြီး ယုံကြည်သွားအောင်လို့ပေါ့”

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ရွှီရန်အတွက် ထိုစူပါရတနာကြီးကို မရရအောင် ကူညီပေးရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပုံပင်။

ယခုအချိန်တွင် အခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ အနာဂတ်မှာလည်း မရေမရာ ဖြစ်နေသည်။ စူပါပါရမီရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခြင်းက ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်၏ အဓိကတာဝန်တစ်ခုပင်။

ရွှီရန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် ဦးစားပေးပြုစုပျိုးထောင်ခံရရန် ထိုက်တန်နေပြီဖြစ်ရာ မူကြိုကျောင်းပေါင်း ၃၂ ကျောင်းမှ စူပါပါရမီရှင် ၇၀၀ နီးပါးအတွက်ပါ အကျိုးရှိမည်ဆိုပါက ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်သည် ဤတောင်းဆိုချက်ကို သေချာပေါက် လက်ခံလိမ့်မည်ဟု ယူဆရသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ရွှီရန်လည်း စိတ်အေးသွားသည်။ သူသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားကာ တောက်ပစွာ ပြုံးရင်း “ဟုတ်ကဲ့ပါ နောက်မှ ကားပေါ်ရောက်ရင် ကျွန်တော် ဆတိုးရတနာအဆောင်ငယ်တွေကို ရေးလိုက်ပါ့မယ်...”

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ကာ “ကောင်းပြီ။ မင်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ။ မင်းက အဆောင်ရေးတာကိုပဲ အာရုံစိုက် ကျန်တဲ့ သူတို့ကို နားချမယ့် စာတမ်းရေးတဲ့အပိုင်းကိုတော့ ငါ တာဝန်ယူမယ်။ မင်း အဖိုးတန်ရတနာ ရဖို့ ရာခိုင်နှုန်းက ကိုးဆယ်လောက် သေချာနေပြီ”

ယဲ့ဖျင်ကလည်း “ အဲဒီလောက်တော့ သေချာသလောက်ပဲ။ ဒီထက်တောင် ပိုမြင့်နိုင်ပါသေးတယ်” ဟု ထောက်ခံသည်။

လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရင်း အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေကြသည်။

ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတင်မကပါဘူး... အိပ်မက်ဆိုး ကလဲ့စားချေမိခင်ကို တစ်ကိုယ်တော် သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စူပါပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ရဲ့ အထူးဦးစားပေးစာရင်းထဲမှာ ပါဝင်နေပြီးသားပါ။

အခုတော့ သူက စူပါပါရမီရှင်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ သီးခြားစနစ်တစ်ခုကိုပါ ဖန်တီးလိုက်ပြီဆိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ဘက်က သေချာပေါက် တုံ့ပြန်လာမှာပဲ။

ဖုန်းထန်: "ငါ့အမြင်အရတော့ ဒါက အတည်ဖြစ်ဖို့ ကျိန်းသေနေပါပြီ"

ဟယ်စီဖန်း: "ဟုတ်ပါတယ်"

ရွှီရန်က မျက်ခုံးပင့်ရင်း: "တကယ်လားဗျ"

ယဲ့ဖျင်က ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း: "လမ်းတစ်ဝက်မှာတင် အောင်ပွဲခံဖို့ အလျင်မလိုပါနဲ့ဦး။ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို အရင်လျှောက်ခိုင်းကြည့်လိုက်ပါ။ ရလဒ်ထွက်လာဖို့ နှစ်ရက်ပဲ ကြာမှာပါ"

ရွှီရန်: "ဟုတ်ကဲ့ပါဗျ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး: "ကဲ... ဒါဆိုရင် ငါ ရှောင်ရန်ကို ပြန်လိုက်ပို့တော့မယ်။ အချိန်မီ လျှောက်လွှာရေးဖို့ ငါ လောနေပြီ"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် ရှောင်ရန် အားတဲ့အခါ လာလည်ဦးနော်"

ရွှီရန်က လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း အထူးကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

အထူးကားလေးသည် လေနှုန်းနှင်သကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ရွှီရန်က နောက်ခန်းမှာ ထိုင်ရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင် အဆောင်များကို ရေးထွင်းနေ၏။ ကျောင်းအုပ်ကြီးက စိုက်ကြည့်နေရင်း ပို၍ပင် အံ့ဩလာရသည်။ ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းလှသည်။ ဘေးကနေ ကြည့်နေရုံတင် သူကိုယ်တိုင်တောင် ခေါင်းမူးချင်လာသလို ခံစားရသော်လည်း...

ဒီကောင်လေးကတော့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကလဲ့စားချေနတ်ဘုရားဆီက နည်းစနစ်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၊ အခြေခံသဘောတရားတွေကို လေ့လာပြီး ညစ်ညမ်းမှုကင်းတဲ့ အဆောင်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ရေးထွင်းနိုင်ခဲ့တယ်။

တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်မူလအရိုးပါပဲ။ စကားတစ်လုံးတည်းနဲ့ ပြောရရင်တော့ အနှိုင်းမဲ့ သန်မာသူ ပေါ့။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက တဖျတ်ဖျတ် မြည်အောင် လျှာသပ်ရင်း အာရုံစိုက်နေတဲ့ ကောင်လေးကို ကြည့်ကာ ကြည်နူးနေမိသည်။

ဒါက သူ မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ စူပါရတနာကြီးပင်။

တကယ့်ကို ပျော်ရွှင်စရာပါပဲ။

သူ ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ...

ရုတ်တရက် ကျောင်းအုပ်ကြီးက အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော အချက်တစ်ခုကို သတိထားမိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူ ရုတ်တရက် ရွှီရန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး...