အခန်း (၂၀၈)

အမေဖြစ်သူမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားရသည်။

"မင်း... မင်း... မင်းက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ ပါရမီရှင်တွေအားလုံးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို တစ်ဦးတည်းနဲ့ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာလား သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအချိန် တစ်ဝက်လောက်ကို သက်သာစေတာပေါ့"

ရွှီရန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း "အခုမှ မေမေ့သား ဘယ်လောက်တော်လဲဆိုတာ သိပြီမလား"

အမေဖြစ်သူက ကြက်ပေါက်လေး ဆန်စပါးကောက်သလို ခေါင်းကို တဖျတ်ဖျတ် ညိတ်ပြရင်း "ငါ့သားလေး ဖြစ်ရကျိုးနပ်ပါတယ် တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ"

အမေဖြစ်သူ၏ ချီးကျူးစကားများကြားမှာပင် နောက်ထပ် မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် အချိန်က လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ရွှီရန်သည် ဆတိုးရတနာအဆောင်ငယ် အခု ၂၀ ကို ရေးထွင်းပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့အသုတ်တွင် စူပါပါရမီရှင် ၂၀ ဦးသာ ရှိသောကြောင့် ၂၀ ခုဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ နောက်တစ်သုတ်အတွက်မူ သူတို့မှာ အသက် ၈ နှစ်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့် အဆောင်များကို အသုံးမပြုနိုင်သေးရာ ရေးထွင်းပေးရန် မလိုသေးပေ။

"ကဲ မေမေ... သား ရေးလို့ပြီးပြီ။ အတန်းဖော်တွေဆီ သွားဝေလိုက်ဦးမယ်"

အမေ: "ဂရုစိုက်သွားဦးနော် ငါ လိုက်ပို့ပေးရမလား"

ရွှီရန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း "မလိုပါဘူးမေမေ သားရဲ့ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် မေမေ့ထက်တောင် ပိုပြီး ဘေးကင်းပါသေးတယ်"

အမေဖြစ်သူမှာ ခဏမျှ ငိုင်သွားပြီးမှ "အေးပါ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ငါ့သားက အားကိုးရတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ"

"သွားလေ... မြန်မြန်သွားပြီး မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့"

အမေဖြစ်သူ၏ တိုက်တွန်းမှုနှင့်အတူ ရွှီရန်သည် အဆောင်များကို ယူဆောင်ကာ အတန်းဖော်တစ်ဦးချင်းစီ၏ အိမ်များသို့ လှည့်လည်သွားရောက်ခဲ့သည်။

ရွှီရန်: "ငါ မင်းအတွက် အဆောင်ကို အာနိသင်နှိုးပေးထားပြီးပြီ။ ဒါကိုယူသွားပြီး မင်းရဲ့ရင်ဘတ်မှာ အမြန်ဆုံးကပ်ထားလိုက်။ ခဏနေရင် ဗိုက်ဆာလာလိမ့်မယ်။ ညဉ့်နက်စာ စားဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်"

"ဒါက ဘာလဲ အစ်ကိုရန်..."

ရွှီရန်သည် အသက်အရွယ်အရ ဒုတိယမြောက် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း အတန်းဖော်များ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သူသည် အလေးစားရဆုံး အစ်ကိုရန် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရွှီရန်: "ဒါက ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ပဲ။ ပြန်ယူသွားပြီး ရင်ဘတ်မှာ ကပ်ထားလိုက်။ အင်္ကျီပေါ်က မကပ်ဘဲ အရေပြားနဲ့ တိုက်ရိုက်ထိအောင် ကပ်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ"

"အာ နားလည်ပါပြီ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် အစ်ကိုရန်"

"ကောင်းပြီ"

ရွှီရန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ နောက်တစ်အိမ်သို့ ဆက်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ကျူးယွီဟိန်"

ရွှီရန်သည် ကျူးယွီဟိန်၏ နေအိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ အားမာန်ပါပါ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ အပေါ်ထပ်မှ ပြတင်းပေါက်လိုက်ကာများ ပွင့်သွားပြီး အန်တီကျူး၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာ၏။

"အော်... ရှောင်ရန်လေးပါလား လာလေ... ရှားရှားပါးပါး ဧည့်သည်တော်ကြီးပဲ အထဲဝင်ခဲ့ပါဦး။ ထိုင်ပါဦးဦး"

ရွှီရန်: "ဒေါ်ဒေါ်... ကျွန်တော် ယွီဟိန်နဲ့ တွေ့မလို့ပါ"

အန်တီကျူး: "သူ ရေချိုးနေတယ်ကွယ် ခဏနေရင် ထွက်လာတော့မှာ။ အထဲဝင်ပြီး လက်ဖက်ရည်လေး ဘာလေး သောက်ရင်း စောင့်ပါဦး"

ရွှီရန်: "ကျွန်တော် အပြင်မှာပဲ စောင့်လိုက်ပါ့မယ်"

သို့သော် အန်တီကျူးက အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး ရွှီရန်ကို အိမ်ထဲသို့ အတင်းဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

"ယွီဟိန်လေးရေ... ရှောင်ရန်လေး မင်းဆီ လာလည်တယ်ဟေ့"

"ဟင် ဟုတ်ကဲ့... လာပြီ..."

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျူးယွီဟိန်သည် ဆံပင်များ စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်ကာ အိပ်ယာဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လျက် ထွက်လာသည်။ သူမ၏ ပြာလဲ့လဲ့မျက်ဝန်းကြီးများမှာ တောက်ပနေပြီး "ရှောင်ရန်..."

ရွှီရန်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး "ငါ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အဆောင်တစ်မျိုး ရေးထွင်းထားလို့။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ သွေးစွမ်းအင်တိုးနှုန်းက တစ်နေ့ကို ၈၆ အမှတ်မလား ဒါကို ကပ်ထားလိုက်ရင် ၁၂၉ အမှတ်အထိ တိုးသွားလိမ့်မယ်"

အန်တီကျူးမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံမှုအပိုင်းတွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှင်သန်နေသူဖြစ်ရာ ဤကိန်းဂဏန်းများက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။

ဒါက ကြောက်စရာကောင်းတယ် ဆိုတာထက်တောင် ပိုနေပြီ။

ဒါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းပါပဲ။

အန်တီကျူး: "ရှောင်ရန်လေး... ဒီအဆောင်ကို သားကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာလား"

ရွှီရန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း "ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလဲ့စားချေနတ်ဘုရားရဲ့ နည်းစနစ်တွေကနေ လေ့လာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘာညစ်ညမ်းမှုမှ မရှိပါဘူးဗျ"

အန်တီကျူးက တဖျတ်ဖျတ် မြည်အောင် လျှာသပ်ရင်း "သားက တကယ်ကို တော်တာပဲ။ အံ့ဖွယ်မူလအရိုး ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေတာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

ရွှီရန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး အဆောင်ကို အာနိသင်နှိုးလိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာသည်။

"ကျွန်တော် အာနိသင်နှိုးပေးထားပြီးပြီ။ ရင်ဘတ်မှာ ကပ်ထားလိုက်နော်။ အင်္ကျီပေါ်က မကပ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ကပ်ရင် ပိုကောင်းတယ်"

ကျူးယွီဟိန်သည် သူမလက်ထဲမှ တောက်ပနေသော ရွှေရောင်အဆောင်ကို တစ်လှည့် ရွှီရန်ကို တစ်လှည့် ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရေလှိုင်းလေးများကဲ့သို့ နူးညံ့နေပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အထဲရောက်တာနဲ့ သေချာပေါက် ကပ်ထားလိုက်ပါ့မယ်"

ရွှီရန်: "မင်း လုပ်နိုင်မှာပါ။ အခု မင်းအသက်က ၉ နှစ်နဲ့ ၂ လ၊ သွေးစွမ်းအင်က ၃၃,၀၀၀ ကျော်ရှိနေပြီ။ ဒီအဆောင်နဲ့ဆိုရင် နောက်ထပ် ရက်ပေါင်း ၁၁၀ အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က နောက်ထပ် ၁၄,၀၀၀ လောက် ထပ်တိုးလာလိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က ၅၇,၀၀၀ ကျော်သွားပြီဖြစ်လို့ မဟာကပကမ္ဘာမီးလျှံ ၄ စက်အထိ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ်"

ကျူးယွီဟိန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ခုနကအထိတော့ သူမသည် ဆတိုးရတနာအဆောင်ငယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို အပြည့်အဝ သတိမထားမိခဲ့သေးပေ။ သို့သော် ရှောင်ရန်က သေချာတွက်ချက်ပြလိုက်သည့်အခါမှ သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ကျူးယွီဟိန်: "တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အဆောင်ပဲ..."

ရွှီရန်: "ကြိုးစားထားပါ။ ဒီအဆောင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက အဆင့် ၂ စွမ်းရည်တွေကို ဖွင့်နိုင်မယ့် အမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ပြည့်ဖို့ နောက်ထပ် နည်းနည်းပဲ လိုတော့တာ"

ကျူးယွီဟိန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ရွှီရန်: "အော်... ဒီအဆောင်ကို သုံးရင် ဗိုက်ပိုဆာလာလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီည ညဉ့်နက်စာ စားဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်"

ကျူးယွီဟိန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း "အင်း... အိုကေ..."

"ကဲ... ငါ သွားပြီ တခြား အတန်းဖော်တွေကိုလည်း သွားဝေပေးရဦးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှီရန်သည် ပြန်ရန် ထရပ်လိုက်သည်။ ကျူးယွီဟိန်က ခြံဝင်းတံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေးရင်း "တာ့တာ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရွှီရန်: "တာ့တာ"

ရွှီရန်သည် ကျားမလေး၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာရာ ဝေးကွာသော နေရာမှပင် လေတိုးသံများကို ကျယ်လောင်စွာ ကြားနေရပါသည်။ တံတိုင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ကျားမလေးမှာ ရွှီရန်ကို မြင်တွေ့သောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားပြီး "အစ်ကိုရန် ဒီအချိန်မှာ မြားတိုပစ်တာ လေ့ကျင့်နေရမယ့်အစား ကျွန်မဆီလာတာဆိုတော့ နေက အနောက်ဘက်က ထွက်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု စနောက်၍ နှုတ်ဆက်ရှာသည်။

ရွှီရန်ကမူ ဆော့ကစားရန် လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော ဆတိုးရတနာအဆောင်ငယ်ကို လာရောက်ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါသည်။ ကျားမလေးမှာ အဆိုပါရတနာကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေသော်လည်း ရွှီရန်ကမူ အခြားသူများကိုလည်း ပေးအပ်ရန် ကျန်ရှိသေးသဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုဘဲ ထွက်ခွာခဲ့ပါသည်။

၎င်းနောက်တွင် ပိုင်ကျင့်ချိုး၊ ပိုင်ယွဲ့၊ ဖုန်းယန်နှင့် ကျူးကော့ဟွမ်ကျင်းတို့၏ နေအိမ်များသို့ တစ်အိမ်တက်တစ်အိမ်ဆင်း သွားရောက်ကာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။ ကျူးကော့ဟွမ်ကျင်းမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရွှီရန်ကို ကျေးဇူးရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ဖက်လဲတကင်း ပြုမူခဲ့သဖြင့် ရွှီရန်မှာ သူ့ကို တွန်းထုတ်ပြီး သုံးထောင်သော မိုးကြိုးလှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြုကာ အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့ရပါသည်။

နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရွှီရန်သည် သူသတ်မှတ်ထားသော မြားတိုပစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက်လေ့လာရာ တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့ပါသည်။ သတ်မှတ်ထားသော လေ့ကျင့်ခန်းများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ရွှီရန်သည် ရေချိုးသန့်စင်ကာ သူ၏ စားပွဲတွင် ထိုင်၍ အခြေခံအဆောင်လက်ဖွဲ့ အမျိုးမျိုးကို စတင်ရေးထွင်းပါတော့သည်။ သဋရေးထွင်းသော အဆောင်များမှာ ဝိဇ္ဇာအဆောင်၊ ကုသခြင်းအဆောင်၊ အလျင်အမြန်အဆောင်၊ ပြန်လည်နုပျိုခြင်းအဆောင်၊ ခွန်အားအဆောင်၊ ပုံရိပ်ယောင်အဆောင်၊ ကျင့်ကြံမှုအဆောင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်းအဆောင်၊ ကမ္ဘာဖျက်အဆောင် နှင့် ကိုယ်ဖျောက်အဆောင်တို့ပင်။