အခန်း (၄၉၆-၄၉၈)

Chapter 496: မီးတောက်သစ် နိုးထခြင်း

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်၏ သိစိတ်ထဲသို့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်တစ်မျှင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပေးပို့လိုက်သည်။

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်သည် အလွန်အမင်း ကြာမြင့်လှသော သက်တမ်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူ ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်၌ လုံးဝငြိမ်းသတ်ခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရဖူး၏။ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှန်မို၏ အသိစိတ်မှာ စွမ်းအားပိုင်းအရ အလွန်ပင် သေးငယ်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်သာ အတင်းအကျပ် ခုခံခဲ့လျှင် ရှန်မိုအနေဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း လုံးဝမရှိပေ။ ဤသည်မှာ "ထာဝရမီးတောက်"များ၏ စစ်မှန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ၊ မည်မျှပင် ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားစေကာမူ၊ ကံကြမ္မာ ခွင့်မပြုလျှင် ထာဝရမီးတောက်တစ်ခုကို ဘယ်တော့မှ ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက် ကိုယ်တိုင်ဦးစီး၍ ၎င်း၏ သိစိတ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်ကာ ရှန်မိုကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ရန် အရမ်း မခက်ခဲလှတော့ပေ။ ထို့ပြင် ရှန်မိုသည် "ကြာနီဗဟိုချက်မီးလျှံ" နှင့် "နေမင်းအနှစ်သာရမီးလျှံ" နှစ်ခုစလုံးကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်ကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် ဘာမျှပင် အားစိုက်စရာ မလိုတော့ချေ။

သူ့အသိစိတ်ကို မီးတောက်နှင့် အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်၏။ ခေတ္တမျှ ပူလောင်သည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ရှန်မိုတစ်ယောက် ရှေးဟောင်းကာ ကျယ်ပြောလှသော ဆန္ဒတစ်ခုနှင့် အောင်မြင်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှစ၍ ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်သည် လုံးဝဥဿုံ လက်နက်ချသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ တတိယမြောက် ထာဝရမီးတောက် ဖြစ်လာတော့သည်။

ရှန်မို ချက်ချင်းပင် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်တော့၏။ မသေမျိုးမြစ် ဓမ္မရုပ်ပွားတော်သည် တစ်ဖန်ပြန်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မတူညီသော ထာဝရမီးတောက် နှစ်ခုမှာ ၎င်း၏အပေါ်တွင် စီးဆင်းနေကြ၏။ တစ်ခုမှာ ရွှေရောင်တောက်ပကာ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော နေမင်းအနှစ်သာရမီးလျှံ ဖြစ်ပြီး အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကြီးအလား တောက်ပနေ၏။ ကျန်တစ်ခုမှာ ဖြူလျော့လျော့ ရေခဲမီးတောက်ဖြစ်သော ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက် ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော ရေခဲတောင်ကြီးကဲ့သို့ အေးစိမ့်နေသည်။

တစ်ခုမှာ ပူလောင်၍ တစ်ခုက အေးစိမ့်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက် မီးလျှံစွမ်းအားနှစ်ခုမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေါင်းစပ်သွားကာ လှံရှည်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"လွင်တီးခေါင် ကြွေလွင့်ကြယ်… သွားစမ်း”

ရှန်မို အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မသေမျိုးမြစ်အတွင်းမှ ရေစီးကြောင်းများမှာ ဝုန်းခနဲ ပန်းထွက်လာပြီး ထိုလှံကို ပစ်လွှတ်ရန်အတွက် ဧရာမ စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်၏။ မီးလျှံနှစ်မျိုးပေါင်းစပ်ထားသော လှံသည် လေထဲတွင် ကြီးထွားလာကာ ဖောင်းကြွလာ၏။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ပေပေါင်း နှစ်ရာကျော်အထိ ရှည်လျားသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ စတုတ္ထအလွှာ တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွက်ကာ ပဉ္စမအလွှာသို့ တည့်တည့် ပေါက်ကွဲဝင်ရောက်သွားတော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

ကျန်းလုံရှန်း၊ ထန်ကျင်လုံ နှင့် အခြား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်များမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော့ကုန်ကြ၏။

ဘယ်လောက်တောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ ဖိအားမျိုးလဲ။

ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးလျှံတွေလဲ။

အဲဒါက... ထာဝရမီးတောက်လား။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတတ်သော အန်းချန်း ၏ မျက်နှာပေးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်"

"ဒါ တကယ်ကို ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်ပဲ”

"မင်းက တကယ်ပဲ ဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့လူ ဖြစ်နေတာလား"

အန်းချန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက် ပထမဆုံး ပေါ်ထွက်လာစဉ်ကတည်းက သူ ကြိုတင်အာရုံခံမိခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို ရှာဖွေရန် သူ၏မျိုးဆက်များကို စေလွှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သဖြင့် သူ ဘယ်တော့မှ ခြေရာခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျူးရွှမ်ကျီး၊ အောက်ချင်း နှင့် အယ်ယွမ် တို့နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကို သူ တစ်ဖန်ပြန်၍ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုခံစားချက်မှာ ပို၍ပင် ထင်ရှားလှပြီး သူ့ဘေးနားတင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင်မူ သူ အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့မျက်စိရှေ့တင်ပင်။

ဤနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြစ်နေပေသည်။

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်၏ စွမ်းအားမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများအတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူငယ်တစ်ဦးက ထိုမီးတောက်ကို ဘယ်လိုများ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို အန်းချန်း စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ "နတ်ဆိုးသွေးအင်အား" ကို ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ ခရမ်းနက်ရောင် ဧရာမ တံတိုင်းကြီးတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းမှာ ပေပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး များစွာ ထူထဲလှသည်။ ထိုအရာသည် အဆုံးမဲ့သော အရင်းအမြစ်များနှင့် ပင်ပန်းကြီးစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ ကြည့်ရုံမျှဖြင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ခံစားရစေသည်။

"ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်... မင်းမှာ ဟိုးအရင်ကလို စွမ်းအားမျိုး ရှိနေသေးလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

အန်းချန်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း လှံအတွင်းမှ ဖြူလျော့လျော့ ရေခဲမီးတောက်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝုန်း!

"လွင်တီးခေါင် ကြွေလွင့်ကြယ်" သည် အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသည်။ ခရမ်းနက်ရောင် ဧရာမ တံတိုင်းကြီးမှာ နွေရာသီ နေရောင်အောက်ရှိ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ စတင် အရည်ပျော်ကျလာတော့၏။ ၎င်း၏ အရည်ပျော်နှုန်းမှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ မြန်ဆန်လှသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ အခိုးအငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အန်းချန်း မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးလှသည်လား... ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်သည် သိသိသာသာကို အင်အား ပြန်လည်ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်၏။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံထားရသော အရာတစ်ခုက... ဤမျှအဆင့်အထိ စွမ်းအား ပြန်ရလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အောက်တန်းကျလိုက်တဲ့ ထာဝရမီးတောက်။

"အချိန်ကိုက်ပဲ… အခု တိုက်ကြ"

ထန်ကျင်လုံနှင့် အခြားသူများ အံ့ဩမှင်သက်နေစဉ်မှာပင် ကျန်းလုံရှန်း သတိဝင်လာပြီး အားကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်များသည် ထိုခေါ်သံကြောင့် သတိဝင်လာကာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကိုယ်ခံပညာများမှာ ရှေ့သို့ ပန်းထွက်သွားပြီး အားလုံးမှာ အန်းချန်းဆီသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

ရှန်မို၏ တိုက်ကွက်မှ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ လုပ်ရမည့်အရာမှာ ထိုအားနည်းချက်ကို ပစ်မှတ်ထားရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့လည်း အပြောင်းအလဲတစ်ခု လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!

အန်းချန်း၏ ခရမ်းနက်ရောင် တံတိုင်းကြီးမှာ ခြစားခံထားရသော ဆည်ကြီးတစ်ခုအလား အပေါက်အပြဲများစွာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပျက်စီးမှုများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

အန်းချန်း၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားကာ တံတိုင်းကို ပြုပြင်ရန်အတွက် နတ်ဆိုးသွေးအင်အားများကို ပိုမို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ခွဲပစ်စမ်း"

ရှန်မိုက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ ဆူဝေလာပြီး ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်သည်လည်း ၎င်း၏ အပြင်းထန်ဆုံး အခြေအနေသို့ တောက်လောင်လာသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ "လွင်တီးခေါင် ကြွေလွင့်ကြယ်" ထဲသို့ ပေါက်ကွဲဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ခရမ်းနက်ရောင် တံတိုင်းကြီးမှာ မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားတော့၏။

လွင်တီးခေါင် လှံကြီးမှာလည်း အရှိန်လျော့မသွားဘဲ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲသို့ တည့်တည့် ဖောက်ဝင်သွားတော့သည်။

ဘုန်း!

အသားစိုင်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွား၏။ အရိုးစိုင်များမှာလည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်ကုန်သည်။

အန်းချန်း မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွား၏။ သူ့အတွက်မူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်သလို သူ၏ အနာဂတ်စီမံကိန်းများအတွက် မရှိမဖြစ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ၎င်းမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။ သူ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ကာကွယ်မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ထိုအပိုင်းအစများကို လိုက်လံကောက်ယူတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ လက်မ တစ်ချောင်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

"ဆက်တိုက်ကြ… သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးနဲ့”

ကျန်းလုံရှန်း မျက်လုံးများ ဝင်းလက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အခြား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်များသည်လည်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပို၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာကာ မိမိတို့၏ ဒဏ်ရာများနှင့် အနာဂတ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ အလားအလာရှိသော စွမ်းအားအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်ရပါစေ၊ သွေးများ ခန်းခြောက်သွားပါစေ အန်းချန်းအား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက် အပိုင်းအစများကို ယူခွင့်မပေးဘဲ တားဆီးကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ခွပ်!

ဖရူး!

နတ်ဆိုးသွေးများ အရူးအမူး ပန်းထွက်နေ၏။ အန်းချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရှန်မိုသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ သူ အသေအချာ မှတ်မိနေသည်မှာ ခုနလေးကတင် ပြတ်ထွက်သွားသော လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ထိုနေရာသို့ ကျခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပေ၏။

'ဒါ ဖြစ်နိုင်တာက... နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်က အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားတာတောင် အသက်ရှင်နေသေးတာလား’

'အန္တရာယ်ကို အလိုလို သိမြင်ပြီး... ထွက်ပြေးသွားတာလား’

ရှန်မို ပိုတွေးလေလေ ၎င်းမှာ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလေလေပင်။

"အဟွတ်!"

အန်းချန်း သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။ သို့သော် အကယ်၍ ကျန်ရှိသော အပိုင်းအစများကို လိုက်လံစုဆောင်းရန်အတွက် မိုက်မိုက်ကန်းကန်း ဆက်လုပ်နေမည်ဆိုလျှင် သူ ဤနေရာမှာတင် သေသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက် အပိုင်းအစများကို စွန့်လွှတ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် ဧကရာဇ်၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေကြောင်း သူသိသည်။ ဗိုလ်ချုပ်များသာ ကျန်ရှိသော အပိုင်းအစများကို ကြားဖြတ်မတားဆီးနိုင်လျှင် ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြေးကြပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဆီသို့ ပြန်သွားရန်အတွက် ကိုးခုမြောက်အလွှာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြပေလိမ့်မည်။ သူ လုပ်ရမည့်အရာမှာ... သူတို့အတွက် ထိုအခွင့်အရေး ရအောင် အချိန်ဆွဲပေးရန်သာ ရှိတော့သည်။

"ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲတစ်ခုကို ထုတ်ပြရတော့မှာပေါ့"

အန်းချန်း ဖြည်းဖြည်းချင်း အသက်ရှူထုတ်လိုက်ကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် နက်မှောင်သော မီးလျှံတစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ တောက်လောင်နေ၏။

သူ ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သေခြင်းတရား၏ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်မှာ ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ သူတို့ဆီသို့ စိမ့်ဝင်လာ၏။ လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ထိုနက်မှောင်သော မီးလျှံဆီသို့ ရောက်သွားကြ၏။

ရှန်မိုလည်း အပါအဝင်ပင်။

"အဲဒါက..."

သူ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်၏ အသံမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံ" ရဲ့ သားမီးလျှံပဲ”

ရှန်မို၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။

ဒါဆို အဲဒါက ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံ ပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ "သားမီးလျှံ" လို့ ခေါ်တာလဲ… ထာဝရမီးတောက်တွေမှာလည်း မိဘနဲ့ သားသမီး ရှိတာလား။

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်မှ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ငါက တစ်ကြိမ် ငြိမ်းသတ်ခံထားရတာဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်အတော်များများကို မေ့နေပြီ… ပြန်ရောက်ရင်တော့ အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးပါ့မယ်"

ရှန်မို လေးနက်စွာဖြင့်

"ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံရဲ့ သားမီးလျှံက... အစွမ်းထက်လား"

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အကယ်၍သာ ဒါက စစ်မှန်တဲ့ ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံသာဆိုရင် ခင်ဗျားကို ဆွဲပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးမှာ… ဒါပေမဲ့ ဒါက သေးငယ်တဲ့ သားမီးလျှံ တစ်ခုပါ… ကြောက်နေစရာ မလိုပါဘူး… ဒါပေမဲ့... ဒီနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်တွေရဲ့ ကံကြမ္မာကတော့ ပြောရခက်လိမ့်မယ်"

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဲဒါ ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံပဲ… နောက်ဆုတ်ကြ”

ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း အချိန်မဆွဲဘဲ နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်တော့သည်။

Chapter 497: ဝိညာဉ် (၃) ခုနဲ့ ပြန်လာတာလား

ကျန်းလုံရှန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ဖြူလျော့သွားသည်။ သူတို့ ထာဝရမီးတောက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မမြင်ဖူးသော်လည်း ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများစွာတွင် ဖတ်ဖူးကြ၏။

"ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံ" ဆိုသည့် နာမည်မှာ လူသိများလှသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြင်ပ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ၎င်း၏ အနည်းငယ်မျှသော လောင်ကျွမ်းမှုသည်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဘာမျှမရှိသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံသူ အတော်များများမှာ ဟာလာဟင်းလင်းပြင် ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုပင် နားမလည်ကြသလို ထိုမီးလျှံ၏ သဘောတရားကိုလည်း သဘောမပေါက်ကြချေ။ ကျန်းလုံရှန်းတို့ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များသာလျှင် ဟာလာဟင်းလင်းပြင် ရှိနေကြောင်းကို ခပ်ရေးရေး အာရုံခံနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ကြက်ဥအနှစ်နဲ့ တူပြီး ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကတော့ အဲဒါကို ဝန်းရံထားတဲ့ ကြက်ဥအကာနဲ့ တူတယ်… ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်… တခြား ထာဝရမီးတောက် အတော်များများဟာ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ရင်မဆိုင်နိုင်ကြသလို ပြန်ပြီး ဝါးမျိုခံရတာမျိုးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်မှ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။

ရှန်မို၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွား၏။

ထာဝရမီးတောက်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဝါးမျိုနိုင်တာကိုး။

အကယ်၍ ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံသာ အခြားသော ထာဝရမီးတောက်အားလုံးကို ဝါးမျိုသွားမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အတုမရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး မီးတောက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလား။

"တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို ဟာလာဟင်းလင်းပြင် လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံမှန်း သိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... အဲဒါက သားမီးလျှံပဲဆိုတာကိုပါ သိနေတာလား"

အန်းချန်း ရှန်မိုကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ထိုသားမီးလျှံထဲသို့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဝုန်း!

လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသော သားမီးလျှံသည် လေမှုတ်သွင်းခံရသည့်အလား ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပေပေါင်း ရာနှင့်ချီသော အရွယ်အစားအထိ ပြန့်ကားသွား၏။ ၎င်းသည် အထက်မျက်နှာကြက်မှသည် အောက်ခြေကြမ်းပြင်အထိ တစ်ပြင်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ထိုနက်မှောင်သော မီးလျှံကြီးမှလွဲ၍ ဘာမျှ မကျန်တော့ချေ။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းသည် အံ့ဩစရာကောင်းသော နှုန်းဖြင့် ဆက်လက် ကြီးထွားနေခြင်းပင်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် လူတိုင်းမှာ မကြာမီ ထိုမီးလျှံ၏ ဝန်းရံမှုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ လူတိုင်းအပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာတော့သည်။

"ဆုတ်… အခုချက်ချင်း ဆုတ်ကြ"

ထန်ကျင်လုံမှ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်အားလုံး အရှိန်အကုန်မြှင့်ကာ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ဆိုသော်ငြားလည်း ကျန်းလုံရှန်း နှင့် လန်ပန် တို့မှာ ထိုသားမီးလျှံနှင့် အနည်းငယ် ထိမိသွားကြ၏။ ထိုအခါ ဒဏ်ရာများမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းနက်သွားရသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ အလိုလို ပြန်လည်ကုသရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုမီးလျှံမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေ၏။ ၎င်းသည် ဒဏ်ရာများကို ပြန်မကျက်အောင် တားဆီးထားရုံသာမက သူတို့၏ အသက်ဓာတ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် သွေးအနှစ်သာရများကိုပါ စတင်ဝါးမျိုနေတော့သည်။

ကျန်းလုံရှန်းနှင့် လန်ပန်တို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဆေးလုံးမျိုးစုံကို အမြန်ထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုသို့လုပ်မှသာ သူတို့၏ အခြေအနေကို မနည်းထိန်းထားနိုင်ပြီး စွမ်းအားများ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရှန်မို ဝန်မလေးဘဲ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လိုက်ပြီး ကျန်းလုံရှန်း၏ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ လက်ဖြင့် ဖိလိုက်သည်။ ဖြူလျော့လျော့ ရေခဲမီးတောက် တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် ဟာလာဟင်းလင်းပြင် သားမီးလျှံမှာ ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ လန်ပန်၏ ဒဏ်ရာကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ကုသပေးလိုက်၏။

ကျန်းလုံရှန်း အံ့ဩတကြီးဖြင့် ရေရွတ်မိသည်။

"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်”

ရှန်မိုက အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

ဟာလာဟင်းလင်းပြင် သားမီးလျှံသည် ပေပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်အထိ ပြန့်ကားသွားပြီးနောက် ကြီးထွားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းသည် ထိုပုံစံအတိုင်းပင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက်တောက်လောင်နေ၏။ လူတိုင်း ငြိမ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာမူ တင်းမာနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုမီးလျှံသာ ထပ်မံကြီးထွားလာမည့် အရိပ်အယောင်ပြပါက သူတို့ ချက်ချင်း ထပ်မံဆုတ်ခွာကြမည် ဖြစ်သည်။ အခြေအနေအရ ရှန်မိုတစ်ယောက်သာလျှင် ထိုမီးလျှံကို အနည်းငယ် တုန့်ပြန်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ကျန်သူများမှာမူ ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် မိုက်မိုက်ကန်းကန်း တိုးဝင်မည့်အစား သူ့အလိုလို ငြိမ်းသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းကသာ ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ခဏအကြာတွင် ထိုသားမီးလျှံ စတင် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ နက်မှောင်သော မီးလျှံ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် မူလနေရာ၌ ဘာမျှ မကျန်တော့ချေ။ အန်းချန်းလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ ကြေမွသွားသော အသားစိုင်များပင်လျှင် အစအန မကျန်တော့ပေ။

ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ လျော့မသွားသော်လည်း ခါးသီးသော အပြုံးများကိုသာ ပြုံးလိုက်ကြရသည်။ သူတို့ အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရန်သူ၏ ဝှက်ဖဲများက အလွန် များပြားလွန်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

"သွားကြရအောင်… ဒီလောက်အကြာကြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာ... ငါတို့လည်း အားကုန်နေပြီ"

ထန်ကျင်လုံက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ဘယ်ဘက်လက် ကိစ္စကလွဲရင် ကျန်တဲ့ တိုက်ပွဲရလဒ်တွေကတော့ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပါတယ်"

ကျူးရွှမ်ကျီး ရယ်မောရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့… ငါတို့ မဟာနတ်ဆိုးကြီး သုံးပါးကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ… အထူးသဖြင့် တတိယမြောက် တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အန်းမိုင် ပေါ့… ငါ သူနဲ့ တိုက်ခဲ့တုန်းက သူက တကယ့်ကို အားကြီးတဲ့ ပြိုင်ဘက်ပဲ"

ယွမ်ထိုက်ကလည်း လေးစားစွာဖြင့် ထောက်ခံလိုက်သည်။

ကျန်းလုံရှန်းမှာ ရှန်မိုကို ကျေးဇူးတင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှန်မို… ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို အကြွေးတင်သွားပြီ… မင်းသာ မရှိရင် ငါတို့ အန်းမိုင်ကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို စတုတ္ထအလွှာမှာရှိတဲ့ ကင်းစခန်း တစ်ဝက်လောက်လည်း ကျဆုံးသွားမှာပဲ"

ရှန်မိုသည် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် မလုပ်ဘဲ အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော သူများ၏ ချီးကျူးမှု၊ အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် လေးစားမှုကို ခံရခြင်းမှာ သူနှင့် ထိုက်တန်သော အရာများ ဖြစ်ပေသည်။ ဟန်ဆောင်ပြီး နှိမ့်ချနေရန် မလိုပေ။ သူ နောင်တရမိသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ဘယ်ဘက်လက် အသားစိုင်တွေကတော့ မသေမျိုး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်သွားကြမှာပါ… ဒါပေမဲ့ ဟာလာဟင်းလင်းပြင် သားမီးလျှံရဲ့ လောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ သိမ်မွေ့တဲ့ အပြောင်းအလဲတချို့ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်… အဲဒီ အသားစိုင်တွေဟာ အခု စတုတ္ထအလွှာ တစ်ခုလုံးမှာ ပြန့်ကျဲသွားပြီလို့ ငါ သံသယရှိတယ်"

ကိုးဘုံငရဲရေခဲမီးတောက်မှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါတွေကို ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်"

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ကံတရား။

သာမန်လူတွေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ ကံတရားမှာ အမြဲတမ်း သာလွန်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအသားစိုင်များကို ရှာတွေ့ရန်မှာမူ... သူ၏ ကံတရားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် မလုံလောက်နိုင်ပေ။

‘ယဲ့ယန် နဲ့ လင်းတုန်းထျန်း တို့ အခု ဘယ်ရောက်နေမလဲ မသိဘူး… နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ အသားစိုင်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတာ သူတို့နဲ့လည်း ပတ်သက်နေမှာပဲ’

ရှန်မို စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် အဖွဲ့သားအားလုံးသည် ကျူးချွဲ ၄-၁ ကင်းစခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကင်းတံတိုင်းပေါ်တွင် ရွှေရောင် လည်ဆံမွေးနှင့် ခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင် ရပ်နေ၏။

၎င်းမှာ အခြားသူမဟုတ်။ သွေးနတ်ဘုရားခံတပ်၏ သခင် "ရှီးထျန်း" ပင်။

ရှန်မိုနှင့် အခြားသူများ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါမှ သူ စိတ်အေးသွားရတော့သည်။

"အန်းဝူ ရော ဘာဖြစ်သွားလဲ"

ကျန်းလုံရှန်းမှ မေးလိုက်သည်။

ရှီးထျန်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက်

"သူ့ကို အရှင်ဖမ်းလို့ မရခဲ့ဘူး… သတ်လိုက်ရတယ်"

ထန်ကျင်လုံ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။

"သူ့ကို ကောင်းကင်တာအိုက တရားစီရင်ဖို့ ချန်ထားနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့… သတ်လိုက်ရတာက နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှု ဆိုပေမဲ့လည်း လက်မခံနိုင်စရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

"မင်းတို့ရော”

ရှီးထျန်း ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ငါ အန်းမိုင်ကို မတွေ့ပါလား… သူ သေသွားပြီလား"

"ပြီးတော့ ဒီလူငယ်လေးက... ကြည့်ရတာ ရင်းနှီးသလိုပဲ… ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သေချာ မမှတ်မိတော့ဘူး"

သူ၏ အကြည့်မှာ ရှန်မိုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

ကျန်းလုံရှန်း၊ ထန်ကျင်လုံ နှင့် ကျူးရွှမ်ကျီး တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ဒါ ရှန်မို လေ"

"ရှီးထျန်း... ဒီနေ့ကစပြီး ရှန်မိုဟာ ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ… သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အခု ငါတို့နဲ့ တန်းတူပဲ"

ကျန်းလုံရှန်းမှ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှီးထျန်း မှင်သက်သွား၏။

"ရှန်မို… ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့်"

သူ ဤနာမည်ကို အသေအချာ မှတ်မိနေပါသည်။ ရှန်မိုသည် မြေကမ္ဘာအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အခြား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်အားလုံးထက် သာလွန်နေသူ ဖြစ်သည်။ ဤလူငယ်သည် ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့်သို့ ဤမျှတိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာ တက်လှမ်းသွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယွမ်ထိုက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"ပြီးခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ရှန်မိုက အရေးကြီးဆုံးကနေ ပါဝင်ခဲ့တာ… သူသာ မရှိရင် အန်းမိုင်လည်း ထွက်ပြေးသွားမှာဖြစ်သလို စတုတ္ထအလွှာက ကင်းစခန်း တစ်ဝက်လောက်လည်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

ရှီးထျန်း ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားကာ

"အသေးစိတ် အကုန်ပြောပြစမ်းပါဦး"

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်အားလုံး စုဝေးလိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲအကြောင်းများကို အပြန်အလှန် ပြောပြနေကြသည်။ သူတို့သည် အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်၊ သက်ပြင်းချလိုက်၊ ဆုံးရှုံးမှုအချို့အတွက် ဝမ်းနည်းလိုက်ဖြင့် ပုံပြင်များကို ပြန်လည် ပြောပြနေကြ၏။ သာမန် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်များမှာမူ အနားမကပ်ရဲကြချေ။ အသံပင် ကျယ်ကျယ်မထွက်ရဲဘဲ အံ့ဩတကြီးဖြင့် တိုးတိုးလေးသာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သူတို့ ရှန်မိုကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာလည်း အားကျမှုနှင့် မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ မကြာသေးမီကမှ ရှန်မိုသည် သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူသည် ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် အတူထိုင်ကာ တန်းတူရည်တူ ရယ်မော စကားပြောနေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေခဲ့၏။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်များ၏ ရယ်မောသံများကြားတွင် ရှန်မို၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေနေခြင်ပင်။

'ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် ဘယ်မှာလဲ… ငါ့ရဲ့ ဝတုတ်တုတ် သိုးလေး ဘယ်မှာလဲ’

ရှန်မို စိတ်ထဲမှ မြည်တွန်တောက်တီးနေ၏။

'ဟင်… သူ တကယ်ပဲ ပြန်လာတာပဲ’

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကင်းစခန်း အဝင်ဝရှိ ပုံရိပ်တစ်ခုဆီသို့ ရုတ်တရက် ရောက်သွားသည်။ ထိုလူမှာ အေးစက်ပြီး ချောမောလှကာ သူစိမ်းများကို အနားမကပ်ရန် သတိပေးနေသည့်အလား ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ၎င်းမှာ ယဲ့ယန်ပင်။

ရှန်မိုသည် ယဲ့ယန်၏ ကံကြမ္မာစနစ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ဝင်းလက်သွားသည်။ ဤလူမှာ ယဲ့ယန် အမှန်ပင်။ သို့သော် ယဲ့ယန် တစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌... ဝိညာဉ်သုံးခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုမှာ ယဲ့ယန်။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ လင်းတုန်းထျန်း။ တတိယတစ်ခုမှာမူ လင်းတုန်းထျန်း၏ ကိုယ်ခံဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

Chapter 498: ငါတို့ ပူးပေါင်းရအောင်

[နာမည် - ယဲ့ယန် / လင်းတုန်းထျန်း / လင်းဟူ]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - နတ်ဘုရားနန်းတော်အဆင့် အထွတ်အထိပ် / ရွှေရောင်ထိပ်သီးအရှင်သခင်အဆင့်]

[ကံကြမ္မာစရိုက်လက္ခဏာများ - ဝိညာဉ်သုံးခု ပူးကပ်ခြင်းခံရသူ၊ မီးလျှံဧကရာဇ်၏ အမွေဆက်ခံသူ၊ ခေါင်းဆောင်မှုအရှိန်အဝါ၊ ကံကြမ္မာ၏ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံရသူ၊ နေမင်းအရည်ပျော်မီးလျှံခန္ဓာ၊ ကံကြမ္မာ၏သားတော်၊ ကိုယ်ခံပညာဘိုးဘေး၏ အမွေဆက်ခံသူ၊ ကပ်ဆိုးမှ လွတ်မြောက်လာသူ၊ ကပ်ဆိုးမှ ကံကောင်းခြင်းသို့၊ အမျိုးသားအချင်းချင်း စုံမက်တတ်သူ၊ ကိုယ်ခံဝိညာဉ် - သန့်စင်သော မိုးကြိုးခန္ဓာ]

ရှန်မိုသည် "ဝိညာဉ်သုံးခု ပူးကပ်ခြင်းခံရသူ" ဆိုသည့် စရိုက်လက္ခဏာကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

[ဝိညာဉ်သုံးခု ပူးကပ်ခြင်းခံရသူ — အနီရောင်အဆင့် ကံကြမ္မာစရိုက်- သင်သည် တစ်ကြိမ်၌ အခြားဝိညာဉ်နှစ်ခုနှင့် အားပြိုင်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့၏ ကြေမွနေသော ဝိညာဉ်အပိုင်းအစအချို့ကို ဝါးမျိုခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် ထိုဝိညာဉ်နှစ်ခုမှာ သင်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သင်၏ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုသန်မာလာပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။]

သူ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။ ယဲ့ယန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နတ်ဘုရားနန်းတော်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားသလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ၎င်းမှာ လင်းတုန်းထျန်းနှင့် လင်းဟူတို့၏ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစများကို သူ ဝါးမျိုခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"လင်းဟူ... ဒါ လင်းတုန်းထျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကိုယ်ခံဝိညာဉ် ဖြစ်ရမယ်.. ကိုယ်ခံပညာဘိုးဘေးရဲ့ အရင်က ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေထဲက တစ်ယောက်ပေါ့"

ရှန်မိုသည် လတ်တလော ကံကောင်းခြင်းများရှိရာ အပိုင်းသို့ ရောက်သည်အထိ ဆက်လက်ဖတ်ရှုလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။

[လတ်တလော ကံကောင်းခြင်း (၁) - တစ်ရက်အကြာတွင် ရှန်မိုကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးများကို အပြင်ထွက် တိုက်ခိုက်ရန် ခွင့်တောင်းလိမ့်မည်။ နဂါးပြာ ၄-၂ ကင်းစခန်း အပျက်အစီးများထဲတွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ လက်သန်းတစ်ဝက်နှင့်အတူ "ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း အနုပညာ" နတ်ဆိုးပညာရပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ထိုပညာရပ်ကို စတင်ကျင့်ကြံပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်လိမ့်မည်။]

[လတ်တလော ကံကောင်းခြင်း (၂) - သုံးရက်အကြာတွင် သွေးနတ်ဘုရား ၄-၃ ကင်းစခန်း အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းရာတွင် ကူညီနေစဉ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ လက်မကို မတော်တဆ တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းနှင့်အတူ "ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း အနုပညာ" ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံရာမှ သင်၏ခွန်အားမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာလိမ့်မည်။]

[လတ်တလော ကံကောင်းခြင်း (၃) - ခြောက်ရက်အကြာတွင် ထျန်းကျန်း ၄-၁ ကင်းစခန်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးတွင် ကူညီနေစဉ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ ထိန်းချုပ်ထားသော နတ်ဆိုးများ၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လက်ခလယ်တစ်ဝက်ကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး "တောက်လောင်သော ကောင်းကင်မျက်လုံး" ၏ မြင်ယောင်ပုံဖော်ခြင်းပုံကြမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မည်။ သင်၏ခွန်အားမှာ နတ်ဘုရားနန်းတော်အဆင့် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမြောက် ဓမ္မရုပ်ပွားတော်ကို စုစည်းနိုင်လိမ့်မည်။]

[လတ်တလော ကံကောင်းခြင်း (၄) - တစ်လအကြာတွင် ကင်းစခန်းသစ် တည်ဆောက်ရာ၌ ပါဝင်ရန် ပဉ္စမအလွှာသို့ ဦးတည်လိမ့်မည်။ မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျိုးဆက်တစ်ဦး၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရစဉ် မတော်တဆ လျှို့ဝှက်ဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မည်။ ထိုဂူမှာ အတုမရှိ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ဦး၏ သင်္ဂြိုဟ်ရာနေရာ ဖြစ်နေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သွေးနှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်သွားရာမှ ထူးဆန်းပြီး စွမ်းအားကြီးသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျိုးဆက်မှာ နောက်ဆုတ်သွားရလိမ့်မည်။ သင်သည် ၁၅ ရက်ကြာ သတိမေ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအတောအတွင်း သင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ နှစ်ခုမှာ ပေါင်းစပ်သွားကာ အနိမ့်စား သူတော်စင်ခန္ဓာဖြစ်သည့် "သန့်စင်သော နေမင်းမိုးကြိုးခန္ဓာ" ဖြစ်လာလိမ့်မည်။]

[လတ်တလော ကံကောင်းခြင်း (၅) - သုံးလအကြာတွင် ရှားပါးပစ္စည်းများ ရှာဖွေနေစဉ် ချောက်ကမ်းပါး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်းကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းထံမှ "ထိုက်ရွှီ သူတော်စင်အားဖြည့်ဆေးလုံး" ငါးလုံးပါဝင်သော ပုလင်းတစ်လုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။ သင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလယ်အလတ်စား သူတော်စင်အဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားလိမ့်မည်။]

[လတ်တလော ကံကောင်းခြင်း (၆) - ...]

ထိုကံကောင်းခြင်းများမှာ ရှန်မို၏ မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူ အံ့ဩတကြီးဖြင့် လျှာသပ်လိုက်မိ၏။

ယဲ့ယန်မှာ "ကံကြမ္မာ၏ သားတော်" ဖြစ်ပြီး လင်းတုန်းထျန်းမှာ "ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်သူ" ဖြစ်သည်။ ရှန်မို သူတို့၏ အခွင့်အရေးများစွာကို ကြားဖြတ်လုယူခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိမည့် အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ကံကြမ္မာစရိုက်များမှာ အဆင့်နိမ့်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း အဆင့်အတန်း လုံးဝကျသွားခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်သေးပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းတွင် ကပ်ငြိနေကြရာ... သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ လုံးဝ အားနည်းမသွားဘဲ ပို၍ပင် သန်မာလာခဲ့သည်။

ဤရလဒ်မှာ ရှန်မို၏ မူလမျှော်လင့်ချက်နှင့် ကွဲပြားနေသော်လည်း အလွန်အမင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ ထင်ထားသည်မှာ ယဲ့ယန်က လင်းတုန်းထျန်းကို သတ်ပြီး သူ၏ကံကြမ္မာကို သိမ်းပိုက်လိမ့်မည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းတွင် ပေါင်းစည်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ဒါက ကိစ္စမရှိပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝတုတ်တုတ် သိုးလေးက ပိုကြီးတဲ့ သိုးကြီး ဖြစ်သွားတာပဲ ရှိသည်။ သူကတော့ ဝမ်းသာရုံသာ ရှိတော့၏။

"သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒီလောက် ကံကောင်းခြင်းတွေ ရှိနေမှတော့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ အသားစိုင် အတော်များများကို သူပဲ ရှာတွေ့ဖို့ များနေပြီ… အဲဒီအပြင် သူက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံတွေကို ပေါင်းစပ်နိုင်ဦးမယ်… ထိပ်တန်း ကောင်းကင်အဆင့် မြင်ယောင်ပုံဖော်ခြင်းကို ရမယ်… ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေမယ့် ဆေးလုံးတွေကိုပါ ရဦးမှာ"

ရှန်မိုသည် ကံကောင်းခြင်းအားလုံးကို တည်ငြိမ်သော အပြုံးဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင် ကျူးချွဲ ၄-၁ ကင်းစခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခါစ ယဲ့ယန်သည် ရှန်မို၏ သဲ့သဲ့အပြုံးကို မတော်တဆ မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားတော့သည်။

"သူ တစ်ခုခု ရိပ်မိသွားတာလား"

ယဲ့ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းတုန်းထျန်း၏ မရေရာသော အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ယဲ့ယန်မှ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း… ငါ့ခေါင်းထဲမှာ လာပြီး ဆူညံမနေနဲ့"

လင်းတုန်းထျန်းမှ ပြန်၍လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"မင်းသာ ငါ့ကို သတ်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ရင် ငါ မင်းခေါင်းထဲ ရောက်နေပါ့မလား… ငါ့ဘာသာ အေးအေးဆေးဆေး ရှင်သန်နေမှာပေါ့”

ထို့နောက် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး၏ လေးနက်တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်... အခု ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်လုံးက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းကို မျှဝေသုံးစွဲနေကြတာဆိုတော့ ကိုယ့်အချင်းချင်း ရန်မဖြစ်ကြပါနဲ့ဦး"

လင်းတုန်းထျန်း နှာခေါင်းရှုံ့လျက်

"ငါ သိပါတယ်… မင်း လာပြီး ဆရာလုပ်နေဖို့ မလိုဘူး"

ထိုအမျိုးသားမှာ ချက်ချင်း ပြန်ငြိမ်သွားတော့သည်။ သူမှာ အခြားသူမဟုတ်။ ကိုယ်ခံပညာဘိုးဘေး၏ ယုံကြည်ရသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း လင်းဟူ ပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သုံးခုလုံးမှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းတုန်းထျန်းမှ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ရှန်မိုကို သွားပြီး ရန်စလို့ မဖြစ်ဘူး… အထူးသဖြင့် အခု သူက ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ ပိုတောင် မဖြစ်သေးဘူး"

ယဲ့ယန် အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်း လာသတိပေးနေဖို့ မလိုပါဘူး… ရှန်မိုက ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ ငါ့ထက် ပိုသိတဲ့သူ မရှိဘူး"

လင်းတုန်းထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"မင်း သူ့ကို သိလို့လား"

ယဲ့ယန်မှ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး

"အင်း… ငါ သူ့ကို သိရုံတင်မကဘူး… မင်းထက်တောင် သူ့အကြောင်းကို ပိုနားလည်သေးတယ်… ဟိုးအရင်က သူနဲ့ ငါက ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းက အကြီးအကဲတွေပဲ"

လင်းတုန်းထျန်း မှင်သက်သွား၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က အဲဒီလောက်အထိ ရင်းနှီးတာလား… ဒါဆို ပြောပြပါဦး… ရှန်မိုက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ"

ယဲ့ယန် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အတော်ကြာမှ သူ စကားစလိုက်သည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်"

"သူ့ရဲ့ ပါရမီက မယုံနိုင်လောက်အောင်ပဲ… ဘယ်သူမှ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး… သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကလည်း အစွန်းကုန် ပြတ်သားပြီး မယိမ်းယိုင်ဘူး… ဒါပေမဲ့ တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာက သူ့ရဲ့ အသိဉာဏ်ပဲ… အရာရာတိုင်းကို မဖြစ်လာခင်ကတည်းက ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်သလိုမျိုးပဲ"

ယဲ့ယန် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"ပြီးတော့လည်း..."

လင်းတုန်းထျန်းမှ အလောတကြီး မေးလေ၏။

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ"

ယဲ့ယန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့... ငါ့ဆီ ရောက်လာသင့်တဲ့ အရာတချို့ကို သူကပဲ လုယူသွားသလိုမျိုး ငါ အမြဲ ခံစားရတယ်… ငါ စိတ်ထင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ပေါ့"

လင်းတုန်းထျန်းလည်း တိတ်ဆိတ်သွားရ၏။ ခဏအကြာတွင်

"ငါလည်း အဲဒီလိုမျိုး ခံစားရဖူးတယ်… ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေ၊ ငါ အားကိုးခဲ့တဲ့ ကံတရားတွေက သူ့ရှေ့မှာဆိုရင် ဘာမှ မဟုတ်တော့သလိုပဲ… မင်း ကံကြမ္မာအရ ပြိုင်ဘက်တွေ ရှိတတ်တယ်ဆိုတာ ယုံလား… ရှန်မိုက ငါတို့ရဲ့ အဲဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်နေမလားလို့ ငါ သံသယရှိမိတယ်"

ယဲ့ယန် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထောက်ခံသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

လင်းတုန်းထျန်းမှ ရုတ်တရက်

"ငါတို့ ပူးပေါင်းကြရအောင်… သူ့ကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ကြမယ်… ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အခု ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းမှာပဲ ရှိနေတာ… ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါပဲ… ငါကလည်း မင်းပဲ… ငါတို့က အခု နတ်ဘုရားနန်းတော်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ… ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့် ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ… ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ကံကြမ္မာရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံထားရတာဆိုတော့ အတူတူ ကြိုးစားရင် ရှန်မိုကို ကျော်တက်နိုင်ဦးမှာပါ"

ယဲ့ယန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း

"ကောင်းပြီ"

လင်းတုန်းထျန်း အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့်

"လောလောဆယ်တော့ သူ့ကို ဝေးဝေးက ရှောင်နေဖို့ မမေ့နဲ့… ငါတို့ ရှန်မိုကို မယှဉ်နိုင်သေးဘူး… လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်အတွက် လက်စားချေဖို့ ဆယ်နှစ်ဆိုတာ မနောက်ကျသေးပါဘူး"

ယဲ့ယန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"အဲဒီအချက်ကို ငါ မင်းထက် ပိုနားလည်ပါတယ်"

ထိုအခါမှသာ လင်းတုန်းထျန်း ငြိမ်သွားတော့သည်။ ယဲ့ယန်သည် အဝေးမှ ရှန်မိုကို ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

'စောင့်နေလိုက်ဦး... ငါ မင်းကို ကျော်တက်မယ်… ငါက နောက်ထပ် ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာစေရမယ်!'

...

ထိုညတွင်။

ရှန်မိုသည် ကျူးချွဲ ၄-၁ ကင်းစခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး စတုတ္ထအလွှာ၏ ကျယ်ပြောလှသော အမှောင်ထုထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ဓမ္မရုပ်ပွားတော်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် အန်းမိုင်ကို သတ်ခဲ့သည့် တောက်ပသော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် မည်သူမျှ သူ၏ လုပ်ရပ်ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

ရှန်မိုသည် တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ရှေ့ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှောင်ထုကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးများမှာ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။ တတိယ၊ ပဉ္စမ၊ ကိုးခုမြောက်နှင့် ဆယ်ခုမြောက် မဟာနတ်ဆိုးကြီးများ အားလုံး သေဆုံးကုန်ကြပြီ။ သာမန်နတ်ဆိုးများနှင့် စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးများမှာလည်း ဆက်မနေရဲကြတော့ဘဲ စတုတ္ထအလွှာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများသို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်၏။ ဤစတုတ္ထအလွှာ၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေကြီးမှာ အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးများ၏ အငွေ့အသက်မှာမူ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

"ဒီညကတော့ အလုပ်များမယ့် ညတစ်ည ဖြစ်တော့မှာပဲ"

ရှန်မို ပြုံးလိုက်မိသည်။

ပဉ္စမအလွှာရှိ အခွင့်အရေးမှာ သူ လောလောဆယ် မသွားနိုင်သေးသော်လည်း ကျန်ရှိသော ကံကောင်းခြင်း အားလုံးကိုတော့ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် သိမ်းယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"အခွင့်အရေးတွေ... ငါ လာနေပြီဟေ့"

ထိုသို့ ဆိုလိုက်ရင်း ရှန်မိုသည် လေဟာနယ်ကို နင်းခြေလျက် ကျယ်ပြောလှသော အမှောင်ထုအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားတော့သည်။