အခန်း (၆၁)

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၆၁

ဘယ်သူကမှ သူ့ကို ထားသွားမည်ဟု မပြောပါဘဲနှင့် ဘာကြောင့် အခုလို ကွာမပေးနိုင်ဘူးဟု အတင်းပြောနေရသနည်းဆိုသည်ကို ယန်ရွှယ် နားမလည်နိုင်ပေ။

သူမက သူ့လက်ကို ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ စေ့စပ်သူဟောင်း ပြောတာတွေကို လျှောက်နားမယောင်နဲ့။ ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ထားတာ လေးလနီးပါး ရှိနေပြီ—သူမက တကယ်ပဲ အခုမှ ပြန်လဲချင်ပါ့မလား?"

ဘယ်သူက အပျိုစင်ဘဝကနေ အိမ်ထောင်ကွဲဘဝကို လဲချင်မှာလဲ? သူမအနေနဲ့ တခြားသူကို ရှာယူဖို့ကလည်း မခက်ခဲပါဘူး။

ချီဖန့် တွေးနေသည်ကတော့ "သိပ်ပြီး စိတ်မချပါနဲ့" ဆိုတာပင်။ သို့သော် ယန်ရွှယ်က ပြောလာသဖြင့် သူက ပြန်မငြင်းတော့ဘဲ "စေ့စပ်သူဟောင်း" ဆိုသည့် စကားလုံးကိုသာ အမှားပြင်ပေးလိုက်သည်။

ပြင်ရုံတင်မကဘဲ တကယ့်စေ့စပ်သူဟောင်းအကြောင်းကို ပြောလိုက်ရုံနှင့်ပင် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မနှစ်မြို့ကြောင်း ပြနေသည်။

"ရှင် သူမကို လက်စားချေဖို့တော့ မစဉ်းစားပါဘူးနော်?" ယန်ရွှယ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ချီဖန့်က သူမကို ရယ်စရာတစ်ခု ပြောနေသလို ကြည့်လိုက်သည်။ "လက်စားချေမယ်? ကိုယ် ဘာလို့ အချိန်ကုန်ခံမှာလဲ?"

ဟုတ်ပါသည်။ မူလဇာတ်လမ်းထဲတွင် သူ၏ ရန်ငြိုးမှာ စေ့စပ်သူဟောင်းနှင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ခင်ပွန်း—သူ့အပေါ် ကျေးဇူးကန်းခဲ့သည့် စီနီယာနှင့် ဖြစ်သည်။

ထိုလူမှာ အစပိုင်းတွင် ဇာတ်လိုက်၏ ဆရာအဖြစ် ပေါ်လာပြီး၊ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ အားလုံး၏ လေးစားမှုကို ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ချီဖန့်ကတော့ ဗီလိန်အဖြစ် ပုံဖော်ခံရပြီး ဇာတ်လိုက်လုပ်ကိုင်သည့် နိုင်ငံပိုင် အင်ဂျင်နီယာ စက်မှုလုပ်ငန်းစုကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်သူအဖြစ် ဖော်ပြခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဇာတ်လမ်းအဆုံးပိုင်းတွင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုဆရာ၏ တကယ့်ရုပ်မှန်မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်—ယခင်က အမှားများသာမက ရန်ပုံငွေ အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းနှင့် သူ့တပည့်များ၏ သုတေသနရလဒ်များကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် အမည်တပ်ခြင်းများ ဖြစ်သည်။

သူသည် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများနှင့် ပေါင်းကာ နိုင်ငံပိုင် လုပ်ငန်းကို နိုင်ငံခြားသားများ လက်ထဲ ထည့်ရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ချီဖန့်ကတော့?

သူသည် ထိုအခြေအနေကို ဆယ်ယူရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မည်သူ့ဆီကမှ ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို မရရှိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ သိပ္ပံနည်းကျ အောင်မြင်မှုအားလုံးနှင့် သူတည်ထောင်ထားသော ချန်ချင်း အကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်းကို နိုင်ငံတော်သို့ လှူဒါန်းခဲ့ပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ်မှာပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသည်...

ယန်ရွှယ်က ချီဖန့်ကို ဆွဲထူလိုက်သည်။ "ရှင် သမားတော်သွားပြမလို့ မဟုတ်လား? မနက်ဖြန် သွားကြမယ်။"

ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာ ပြောင်းသွားသဖြင့် သူ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားသည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်က အတည်ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ "မနက်ဖြန် လူတွေ လာဦးမှာဆိုတော့ ရှင် အလုပ်သွားလို့လည်း မရဘူး၊ အဲဒီအစား အဲဒီအချိန်ကို ဆရာဝန်ပြဖို့ သုံးလိုက်ကြတာပေါ့။"

စာအုပ်ထဲက သူဌေးကြီးမှာ အစကတည်းက ကျန်းမာရေးမကောင်းဘဲ သွေးအန်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ တခြား ဘာရောဂါတွေ ရှိနေဦးမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ?

ယန်ရွှယ်သည် အသက် ၄၀ မှာတင် မုဆိုးမ မဖြစ်ချင်ပါ—သို့မဟုတ် သူမ၏ အကောင်းဆုံးသော အရွယ်များကို သူ့ကို ပြုစုရင်းနှင့် မကုန်ဆုံးချင်ပါ။ သူမသည် အရင်ဘဝက ပင်ပန်းခဲ့လှပြီ၊ ဒီဘဝမှာတော့ အေးအေးဆေးဆေး နေချင်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သမားတော်သွားပြရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ ယန်ရွှယ် စုံစမ်းကြည့်ရာတွင် နာမည်ကြီးသမားတော်များမှာ ခရိုင်ဆေးရုံ သို့မဟုတ် မြို့ပေါ်မှာသာ ရှိသဖြင့် ခရီးသွားရန် အချိန်မလောက်ပေ။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ချီဖန့်သည် နှင်းစိုစိုနှင့်အတူ တစ်မီတာကျော်ရှည်သော သစ်လုံးတစ်လုံးကို ထမ်းကာ ပြန်ရောက်လာသည်။

ယန်ရွှယ်မှာ ခြေတစ်ဖက်ကို ထောက်ကာ သွားတိုက်နေရင်း သူ မရှိတော့သည်ကို သတိပြုမိသည်။

"မနက်စောစော ဘယ်တွေ သွားနေတာလဲ?"

"မင်း မှိုမျိုးစေ့ ရှာနေတယ် မဟုတ်လား?"

ချီဖန့်က သစ်လုံးကို သူမအား ပြလိုက်သည်။ "ဒါ မင်းပြောတာ ဟုတ်လား?"

သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများ ညွှန်ပြသည့်နေရာတွင် ဝါကျင့်ကျင့် အရောင်ရှိသည့် ဂျယ်လီကဲ့သို့ အရာလေးများ သစ်သားမျက်နှာပြင်တွင် ကပ်နေသည်—သေချာမကြည့်လျှင် သတိထားမိရန် ခက်သည်။

ယန်ရွှယ်ပင် သူမ၏ အတွေ့အကြုံအရ တကူးတက ရှာဖွေမှ တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ချီဖန့်က ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့ပါလိမ့်?

ပြီးတော့ မှိုရှိသည့် နေရာလေးကိုပဲ ဖြတ်မလာဘဲ သစ်လုံးတစ်လုံးလုံးကို ထမ်းလာခဲ့တာ...

သူမက သူ့၏ စိုရွှဲနေသော ဘောင်းဘီနားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင် တောင်ပေါ်ကို ဘယ်အချိန်က သွားတာလဲ?"

"မစောပါဘူး" ဟု ချီဖန့်က ရှောင်ဖြေလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အာရုံမတက်မီကတည်းက ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ ပျိုးပင်စိုက်ခဲ့သည့် တောအုပ်ဆီသို့ အရုဏ်ဦးမှာပင် ရောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါတွေကို ယန်ရွှယ်ကို ပြောပြနေစရာ မလိုပါဘူး။

"မနေ့က ကိစ္စတွေကြောင့် ကိုယ်တို့ မသွားဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့ အချိန်မီသေးလား ကြည့်လိုက်ပါဦး။"

ယန်ရွှယ် ဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ? "အချိန်မီပါတယ်။ မနက်စာစားပြီးရင် ကျွန်မ ဒါတွေကို ပြုပြင်လိုက်မယ်။"

တောထဲတွင် မှိုများ ရင့်ရန် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် ကြာတတ်သော်လည်း စိုက်ပျိုးနည်းဖြင့်ဆိုလျှင် ခုနစ်ရက်အတွင်း အဆင်သင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ အပူချိန်ကို ၁၀ ဒီဂရီမှ ၂၅ ဒီဂရီစက္ကူကြား ထားရမည် ဖြစ်သည်။

စိုထိုင်းဆကို ၇၀% မှ ၉၅% ကြား ထားရှိရမည်ဖြစ်ကာ လိုအပ်လျှင် ရေဖြန်းပေးရသည်။ ထို့အပြင် လေဝင်လေထွက်နှင့် အလင်းရောင်မှာလည်း အရေးကြီးသည်။ ယန်ရွှယ်သည် အပူပေးထားသည့် ခုတင်ပေါ်တွင် စင်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ အပူချိန် အငြိမ်ဆုံးနေရာတွင် မှိုများကို ထားလိုက်သည်။

ဒါက အခန်းကို အမြဲ အပူပေးထားရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီဖန့်က ယန်ရွှယ် အိပ်မည့်နေရာကို ယူထားသည့် သစ်လုံးကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"မကြာခင် အိမ်သစ်ကို ပြောင်းကြရအောင်။ အိမ်သစ်မှာ အခန်းတွေ ပိုများတယ်လေ။"

ယန်ရွှယ်က သဘောတူသည်။ "ဒီမှိုတွေ ရင့်ပြီးရင် ပြောင်းကြတာပေါ့။"

နောက်ပိုင်းတွင် မှိုမျိုးစေ့များကို ဖန်ခွက်များဖြင့် စိုက်ပျိုးနိုင်သဖြင့် ပြောင်းရွှေ့ရ လွယ်ကူသွားမည်။ ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း အိမ်သစ်ကိုလည်း သေချာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့၏ အခုအခန်းမှာ သေးငယ်လှသဖြင့် မှိုစိုက်ပျိုးမှုနှင့်ဆိုလျှင် ပို၍ ကျပ်ညပ်နေသည်။ အကယ်၍ ရှန်ရှို့ဖန်တို့နှင့် အဒေါ်ချီတို့ မိသားစု လာလျှင် နေရာမလောက်နိုင်သလို၊ အရေးကြီးကိစ္စများ ဆွေးနွေးရန်လည်း မသင့်တော်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အိမ်သစ်မှာပဲ တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ရှန်ရှို့ဖန်တို့ လမ်းမှားမှာ စိုးသဖြင့် သူတို့သည် ရထားဘူတာငယ်လေးသို့ သွားကြိုကြသည်။ သူတို့ ရောက်သည့်အချိန်တွင် (အခြား) ချီဖန့်က စောင့်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

မနေ့က အလုပ်ဝတ်စုံနှင့် ကသုတ်ကဗျာ ရောက်လာသည့်ပုံစံနှင့် မတူဘဲ၊ ယနေ့တွင် သူသည် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်လည်း အသစ်ညှပ်ထားသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ချီဖန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ယန်ရွှယ်ကို သူ့ဘေးကနေ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ နေခိုင်းလိုက်သည်။

အခြားချီဖန့်က သတိထားမိသော်လည်း ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်သည်။

"လာကြိုနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ လမ်းမှတ်မိပါတယ်။"

တစ်ခါပဲ လာဖူးတာကို? တကယ်ကို မှတ်ဉာဏ်ကောင်းသည့်သူပင်။

ချီဖန့်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါတို့ အိမ်သစ် ဆောက်ထားတယ်။ ဒီနေ့ အဲဒီမှာပဲ တွေ့မယ်။"

ထိုစကားကြောင့် အခြားချီဖန့်မှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဘဲ ခေါင်းကုတ်ကာ ငြိမ်သွားတော့သည်။

မကြာမီ ရထားဆိုက်လာပြီး ရှန်ရှို့ဖန်နှင့် အသက် ၄၀ အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဆင်းလာကြသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ဖောင်းအစ်နေသော မျက်လုံးများကို မြင်သည်နှင့် ယန်ရွှယ်က သူမသည် အခြားချီဖန့်၏ အဒေါ်ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ချီဖန့်ကလည်း "ငါ့အဒေါ်နဲ့ ဒေါ်လေးရှို့ဖန်တို့ ရောက်လာပြီ" ဟု ပြောသည်။

ရှန်ရှို့ဖန်က ယန်ရွှယ်ကို ချက်ချင်း မြင်သွားပြီး ပြေးလာသည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ ကလေးရယ်? ဘာမှမပြောဘဲ ပျောက်သွားတာ? ငါ့မှာတော့ မင်း ပျောက်ပြီထင်လို့ သေမတတ် ကြောက်သွားတာ သိရဲ့လား?"

သူမ၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သဖြင့် ယန်ရွှယ်မှာ အားနာစွာဖြင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်နေမိသည်။ "ကျွန်မ လူမှားသွားတာပါ။ အခုမှပဲ သိလိုက်ရတယ်"

အဒေါ်ချီကတော့ ယွမ်တစ်ရာကိုပဲ စိတ်ရောက်နေပြီး ချီဖန့်ဘက် လှည့်မေးသည်။ "ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ? လူကို ရှာတွေ့ပြီလား မတွေ့ဘူးလား?"

"တွေ့ပြီ၊ တွေ့ပြီ" အခြားချီဖန့်က သူမကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်ကာ တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရှန်ရှို့ဖန်က ချီဖန့် (ယန်ရွှယ်ခင်ပွန်း) ကို သတိထားမိသွားသည်။ "ဒါဆို ဒါက နင့်ကို ခိုး..." သူမ စကားကို ပြန်ပြင်လိုက်သည်။

"နင် လူမှားသွားတဲ့သူပေါ့လေ?"

သူ့ရုပ်ရည်နှင့်ဆိုလျှင် ခိုးပြေးနေစရာ မလိုပါဘူး—သူမသာ ယန်ရွှယ်ဆိုလျှင်လည်း ဒီလိုပဲ မှားမိမှာ သေချာသည်။

အိမ်သစ်ကို ရောက်သည့်အခါ အဒေါ်ချီက စတင် ညည်းတွားတော့သည်။ "ဒါက ဘာတွေလဲ? လူတစ်ယောက်ကိုတောင် ဘယ်လိုလုပ် မှားရတာလဲ?"

ထိုအခါ ရှန်ရှို့ဖန်က ကြားဝင်ပြောပေးသည်။ "ဒါက နေရာမှားပြောမိတဲ့ ကျွန်မအပြစ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူမ လူမှားတာကတော့ သူမအပြစ် မဟုတ်ဘူး"

သူမက အခြားချီဖန့်ကို တစ်လှည့်၊ ချီဖန့်ကို တစ်လှည့် ညွှန်ပြသည်။ "နင့်တူက အရပ် ၆ ပေကျော်၊ ချောမောခန့်ညားတဲ့သူလို့ နင် ငါ့ကို ပြောခဲ့တာလေ။ အခု ကြည့်စမ်း၊ ဘယ်သူက အဲဒီပုံစံနဲ့ ပိုတူလဲ?"

အဒေါ်ချီ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသည်။ "ဘယ်သူက ကိုယ့်တူကို ကိုယ် ချီးမွမ်းပြီး မပြောဘဲ နေမှာလဲ?"

သူမကတော့ ဒါကို အမှားဟု မထင်ပေ—ကျင်းချွမ်မှာ တကယ်ပဲ အရပ်ရှည်ပြီး ချောတဲ့ ချီဖန့်တစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ?

အခြားချီဖန့်သည် သူ့အဒေါ်က သူ့ကို ထိုသို့ ပုံဖော်ထားသည်ကို မသိခဲ့သဖြင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်ကာ သူမလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

"အဒေါ်၊ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြပါ"

အဒေါ်ချီက သူမတူနှင့် ချီဖန့်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမတူက ပိုချောသည်ဟုတော့ မပြောရဲပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ရှန်ရှို့ဖန်ရဲ့ အပြစ်ပါပဲ။ သူမသာ နေရာမှားမပြောခဲ့ရင် အနည်းငယ် ပိုပြောထားရင်တောင် လူမှားစရာ မရှိပါဘူး။

အဒေါ်ချီက ရန်ဖြစ်နေတာကို ရပ်လိုက်သည်။ "ဒါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲပဲ ပြောပါ။ ငါ့တူက စေ့စပ်ကြေး ပေးထားပြီး လေးလတောင် စောင့်ခဲ့ရတာ။ ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်"

တခြားကိစ္စတွေက ညှိနှိုင်းလို့ ရသော်လည်း စေ့စပ်ကြေးကတော့ တကယ့်ပြဿနာ ဖြစ်သည်။ ရှန်ရှို့ဖန်ကလည်း ယန်ရွှယ်နှင့် ချီဖန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချီဖန့်က စကားအပို မပြောတတ်သူပါ။ သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆယ်ယွမ်တန် အထပ်လိုက်ကို ထုတ်ကာ အဒေါ်ချီကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါ ယွမ်ငါးရာပါ—စေ့စပ်ကြေးကို ပြန်ပေးတာရော၊ ခင်ဗျားတို့ နစ်နာမှုအတွက် လျော်ကြေးပေးတာရော ပါပါတယ်။"

ယွမ်တစ်ရာမှ ငါးရာအထိ—ဒါဟာ တခြားဇနီးတစ်ယောက် ယူဖို့တောင် လုံလောက်သည့် ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ တောင်းပန်မှုကို လက်တွေ့ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇနီးကိုလည်း ယူထားပြီး တောင်းပန်စကား သက်သက်ပဲ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အဒေါ်ချီ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသော်လည်း သူမ စကားမပြောမီမှာပင် အခြားချီဖန့်က ပိုက်ဆံကို ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအမူအရာကြောင့် အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်—သူသည် ထိုသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

အရင်က ဆုံဖူးခဲ့သဖြင့် ချီဖန့်က သူ့ကို ပိုက်ဆံနည်းလို့လားဟု မမေးဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"ငါ..."

အားလုံး၏ အကြည့်အောက်တွင် အခြားချီဖန့် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားသည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်က သူ့ရှေ့မှာတင် ရှိနေသည်—ချီဖန့်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေကာ မြင်နေရသော်လည်း ဘယ်တော့မှ လက်လှမ်းမမှီနိုင်တော့သည့် နေရာမှာပေါ့...

သူက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ချီဖန့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ပိုက်ဆံ မလိုချင်ဘူး။ မင်း- မင်းဆီကို လာပြီး လက်ထပ်မယ့် စေ့စပ်သူတစ်ယောက် ရှိတယ် မဟုတ်လား?"

ချီဖန့်၏ အေးစက်သော အကြည့်အောက်တွင် သူက အားတင်းကာ စကားကို ဆုံးအောင် ပြောလိုက်သည်။

"လူကို... ပြန်လဲပေးလို့ ရမလား?"

အဒေါ်ချီသည် ရှင်းပြချက်တောင်းရန် လာသည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ သူမ အမှန်တကယ် လိုချင်သည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် သူမတူ ပေးထားပြီးသားဖြစ်သော စေ့စပ်ကြေး ပြန်ရရေးဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက သိကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက အမှားတစ်ခု ပြုလုပ်မိခဲ့ခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တမင်တကာ လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်စေ၊ အမျိုးသမီးမှာ လက်ထပ်ပြီးသည်မှာ လေးလနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အခုမှ သူတို့ကို ခွဲပစ်ရန်မှာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?

ယန်ရွှယ်သည် လှပသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ—နောက်အိမ်ထောင်ပြုရမှာကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ—သူမကို အတင်းပိုင်ဆိုင်ချင်လောက်အောင်အထိ အလွန်အမင်း ထူးခြားနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် (အခြား) ချီဖန့်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သဘာဝရှိပြီး သူတစ်ပါးကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သိသာသည်။ အဒေါ်ချီက ရှေ့ထွက်၍ ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သူမ၏တူသည် စိတ်နုလွန်းသဖြင့် နစ်နာသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချီဖန့်က တောင်းပန်ပြီး ပိုက်ဆံပြန်ပေးသည့်အခါ အလွန်ပင် စိတ်ရင်းမှန်သဖြင့် အားလုံးက ကိစ္စပြတ်ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သောသူက ယနေ့တွင် ရုတ်တရက် ခေါင်းမာလာပြီး "ပိုက်ဆံ မလိုချင်ဘူး၊ မိန်းမကိုပဲ လိုချင်တယ်" ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ချီဖန့်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အမျိုးသားကို ဘာစကားမှမပြောဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုအမျိုးသား (ချီဖန့်) သည် အရပ်ရှည်ပြီး မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မက်မွန်ပွင့်သဏ္ဌာန် မျက်လုံးများ ရှိသော်လည်း၊ သူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်လှသည်။ သူ မျက်နှာသေနှင့် ရှိနေချိန်တွင် သူ၏ ရှိနေမှုကပင် တစ်ဖက်လူကို ဖိအားပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

အခြားချီဖန့်သည် ရန်ဖြစ်တတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထိုဖိအားအောက်၌ ဇွဲနပဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေသည်။

"သူမက အရင်က ငါနဲ့ စေ့စပ်ထားတာလေ။ ငါ စေ့စပ်ကြေးတောင် ပေးထားပြီးသား။ ပြန်လဲလိုက်တာက ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူးမလား?"

သူ၏အသံမှာ အဆုံးသတ်တွင် တုန်ယင်သွားပြီး တစ်ဖက်လူကို နားချရန် ကြိုးစားနေခြင်းထက် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ္တိမွေးနေရခြင်းနှင့် ပိုတူနေသည်။

အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သိလိုက်သဖြင့် အဒေါ်ချီက သူမတူကို ဘေးသို့ အမြန်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

"သူတို့က တကယ် စိတ်ရင်းနဲ့ တောင်းပန်နေတာပဲ။ ပြီးတော့ ဒါက တမင်လုပ်တာမှ မဟုတ်တာ။ ထားလိုက်ပါတော့။"

သူမကတော့ သူမတူသည် စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် တမင် ရန်ရှာနေသည်ဟုသာ ထင်နေသည်။

အခြားချီဖန့်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ဘာမှ မရှင်းပြပေ။ သူ၏ အကြည့်မှာ တစ်ဖက်လူအပေါ်တွင်သာ ခေါင်းမာစွာ ရပ်တန့်နေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ချီဖန့် (ခင်ပွန်း) တစ်ယောက်သာ သူ့အတွေးကို ရိပ်မိပုံရသည်—သူ နားလည်သွားသောကြောင့်ပင် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးဝါးလာသည်။ ပိုဆိုးသည်မှာ ဤကိစ္စတွင် သူကိုယ်တိုင်က အမှားပြုလုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

တောင်ပေါ်တွင် ပထမဆုံး ဆုံတွေ့စဉ်က အခြေအနေများ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု နှစ်ဦးစလုံး မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ယန်ရွှယ်က ကြားဝင် စေ့စပ်ပေးလိုက်သည်။ "အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပြီး သေချာ စကားပြောကြရအောင်။"

သူမက အခြားချီဖန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာတွင် အကြည့်များ နူးညံ့သွားသည်။ "ဒါက ကျွန်မ အပြစ်က များပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ဒေါ်လေး ရှို့ဖန် စကားမှားသွားတာလားဆိုတာ ကျွန်မ မသေချာခဲ့ဘူး။ ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းမှာ အရင်ရှာမယ်၊ ရှာမတွေ့မှ ရှောင်ကျင်းချွမ်ကို သွားမယ်လို့ စဉ်းစားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ သူ့ကို တွေ့လိုက်တော့ ထပ်မမေးတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်မိတယ်။ အဲဒါကြောင့် ရှင့်ရဲ့ အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးပြီး အလကား စိတ်ပူသွားရတာပါ။"

သူမ၏ အသံမှာ သာယာပြီး စကားလုံးများမှာလည်း လိမ္မာပါးနပ်လှသော်လည်း၊ သူမသည်လည်း သူ (အခြားချီဖန့်) ကို စိတ်ကောင်းရှိသူတစ်ဦးက အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခံရသဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းဟုသာ ယူဆထားပုံရသည်။

အခြားချီဖန့်က မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။ "မင်းဆီက တောင်းပန်စကား မလိုပါဘူး။"

သူ၏ ရပ်တည်ချက်က မပြောင်းလဲပေ။

ယန်ရွှယ်က ထပ်ပြောရန် ပြင်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် ရောက်လာခဲ့သည်။

ချီဖန့် (ခင်ပွန်း) သည် သူ၏ ဇနီးကို သူ့ကိုယ်စား တောင်းပန်ခိုင်းလေ့မရှိပေ။ သူက အခြားချီဖန့်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပထမဆုံး ရှင်းပြပါရစေ—မနေ့က အမျိုးသမီးက မိသားစုချင်း စီစဉ်ထားတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း စေ့စပ်ထားသူပါ။ ငါတို့ တစ်ခါပဲ ဆုံဖူးတယ်၊ ပြီးတော့ ယန်ရွှယ်နဲ့ မတွေ့ခင်ကတည်းက သူမဘက်ကပဲ စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်သိမ်းခဲ့တာ။"

အခြားချီဖန့်က ကြားဖြတ်ပြောရန် ပြင်သော်လည်း သူက ကြိုသိနေသကဲ့သို့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူမ ငါ့ဆီ လာတာက ငါ့သဘောတူညီချက် မပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက တစ်ခါပဲ ဆုံဖူးတဲ့ ကောင်မလေးမှန်းတောင် ငါ မမှတ်မိခဲ့ဘူး။"

ဤစကားကြောင့် အခြားချီဖန့်မှာ ပြောမည့်စကား ဆွံ့အသွားရသည်။ သူ၏ အစောပိုင်း ငြင်းချက်မှာ အခြေအမြစ် မရှိတော့ပေ။

အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူသည် ယန်ရွှယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက မင်းပြောတာက မင်းမောင်လေးကို ခေါ်လာမယ်ဆို? ငါ သဘောတူခဲ့တယ်လေ။"

သူသာ ထုတ်မပြောလျှင် ရှန်ရှို့ဖန်သည်ပင် ဤအချက်ကို မေ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း ယန်ရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချီဖန့် တစ်ယောက်သာ သူ၏ ဇနီးကို မကြည့်ဘဲ အခြားချီဖန့်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါတို့ အိမ်သစ် ဆောက်တုန်းက အခန်း သုံးခန်း ပါအောင် ဆောက်ခဲ့တယ်။ တစ်ခန်းက ကျိအန်းအတွက် သီးသန့် ချန်ထားတာ။"

ဤအချက်ကြောင့် အခြားချီဖန့်မှာ ထပ်ပြောစရာ မရှိတော့ပေ။ သူသည် နည်းလမ်းအရ မှန်ကန်နေသည်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အချက်များတွင် ဘာမှ အသာမရနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် သူ လက်မလွှတ်နိုင်သေးပါ။ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိဟု ထင်ခဲ့သောအရာက ယခုအခါ အခွင့်အရေး အခိုးခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရသည်—မိမိဇနီးဖြစ်သင့်သူက တခြားလူတစ်ယောက်၏ ဇနီး ဖြစ်နေသည်ကို မည်သူက လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း?

တစ်ခါတရံတွင် နူးညံ့သောသူများ ခေါင်းမာလာလျှင် တခြားသူများထက် ပို၍ ဆွဲရခက်တတ်သည်။ မည်သည့်အားကမျှ သူတို့ကို နောက်ပြန်ဆွဲ၍ မရနိုင်ပေ။

.......