အခန်း (၆၂)

ချီဖန့် - (စိတ်ထဲ၌) "အိပ်မက် မက်နေလိုက်!!!"

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၆၂

ချီဖန့် (ခင်ပွန်း) က အဒေါ်ချီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ဘက်က အမှားဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ရွှယ်နဲ့ ကျွန်တော် လက်ထပ်ထားတာ လေးလနီးပါး ရှိပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ပတ်သက်မှုက ခိုင်မြဲပြီး ကွာရှင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။ အဒေါ်နဲ့ အဒေါ့်တူကို တောင်းပန်ရုံကလွဲလို့ ကျွန်တော် ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။"

အဒေါ်ချီသည် အစပိုင်းတွင် ဒေါသတကြီး ရောက်လာခဲ့သော်လည်း သူမတူ၏ ရုတ်တရက် ခေါင်းမာမှုကြောင့် စိတ်ပျက်နေရသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ နင်တို့လည်း မသိလို့ ဖြစ်သွားတာပဲ။"

သူမ၏ စကားမှာ ဤကိစ္စကို လက်စသတ်ရန် အချက်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ချီဖန့်က ယွမ်ငါးရာကို ထပ်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားတို့ မိသားစုကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီတုန်းက ယန်ရွှယ်ကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ယန်ရွှယ်တွင် မိဘမရှိဘဲ ငယ်ရွယ်သော မောင်လေးတစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ သူမသည် ယွမ်တစ်ရာမျှသာရှိသော စေ့စပ်ကြေးကို လက်ခံပြီး အလျင်အမြန် လက်ထပ်ခဲ့ခြင်းမှာ အခက်အခဲများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ထိုအချိန်က ချီမိသားစု၏ ကူညီမှုမှာ သူမအတွက် အကြီးမားဆုံး အထောက်အပံ့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သာ မပါဝင်ခဲ့လျှင် သူသည် ယန်ရွှယ်နှင့် ဘယ်တော့မှ ဆုံတွေ့မည် မဟုတ်ပေ။

အမျိုးသားက ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာက အေးစက်သော်လည်း ရုပ်ရည်မှာ ငြင်းမရလောက်အောင် ချောမောလှသည်။ အဒေါ်ချီက သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။

"သူတို့က ကံမပါခဲ့ကြဘူး ထင်ပါရဲ့"

ဒါကို ကံကြမ္မာရဲ့ ကျိန်စာလို့ မခေါ်ရင် ဘာခေါ်ဦးမလဲ? တိုက်ဆိုင်မှုတွေ ဒီလောက်များပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီက သူတို့ကို ပိုပိုပြီး ဝေးကွာသွားစေခဲ့တာလေ။

ဤသို့ဖြင့် ကိစ္စပြတ်သွားသည်။ အခြားချီဖန့်၏ အစောပိုင်းက တောင်းဆိုမှုကို မည်သူမျှ ပြန်မပြောတော့သလို၊ မည်သူမျှလည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။

အခြားချီဖန့်သည် ယန်ရွှယ်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောတော့ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့တိုးကာ ယွမ်ငါးရာကို ယူလိုက်ပြီး ဆယ်ယွမ်တန် ဆယ်ရွက်ကို ရေတွက်ကာ ကျန်သည့်ငွေများကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ တစ်ရာကိုပဲ ငါ ပြန်ယူမယ်။"

ထို့နောက် သူက အဒေါ်ချီကို ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

အဒေါ်ချီမှာ အံ့သြသွားသော်လည်း သူမတူက နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ တခြားသူများကို နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ်ပြောကာ သူ့နောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားရတော့သည်။

အိမ်သစ်နှင့် အတော်ဝေးဝေးသို့ ရောက်သောအခါမှ အခြားချီဖန့်က ခြေလှမ်းကို လျှော့လိုက်သည်။ အဒေါ်ချီက မောမောနှင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိရင်း မေးလိုက်သည်။ "နင် အဲဒီကောင်မလေးကို အရင်ကတည်းက သိနေတာ မဟုတ်လား?"

အစပိုင်းတွင် သူမ အခြေအနေကို မှားဖတ်မိခဲ့သော်လည်း သူမတူအကြောင်းကိုတော့ သူမ သိပါသည်။ သူ၏ ဇွတ်တရက် လုပ်ဆောင်မှုက သူမကို အရိပ်အမြွက် ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

အခြားချီဖန့်၏ ခေါင်းမှာ စိုရွှဲနေသော ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပို၍ ငုံ့သွားသည်။

အဒေါ်ချီက သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။ သူမက သူ့ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ? တစ်ချက်ကလေးပဲ လွဲခဲ့ရင်တောင် ဒီလို ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှန်ရှို့ဖန်က နေရာမှားပြောခဲ့သည်၊ ချီဖန့် (ခင်ပွန်း) တွင်လည်း ယန်ရွှယ်ဟု အမည်ရသော ငယ်သူငယ်ချင်း စေ့စပ်သူ ရှိနေခဲ့သည်။ ပုံပြင်ပြောသူတစ်ယောက်တောင် ဤမျှ ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ထားလိုက်ပါတော့။ အဲဒီကောင်မလေးက ကွာရှင်းပြီး နင့်ကို လက်ထပ်လိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကြီး မျှော်လင့်မနေနဲ့။ သူမက အိမ်ထောင်ကွဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်—လူတွေရဲ့ အတင်းအဖျင်းကိုလည်း စဉ်းစားဦး။"

သူမတူအကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အခြားချီဖန့်က ချက်ချင်း ခေါင်းမော့လာသည်။

"အဒေါ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့။"

အခုအချိန်မှာတောင် သူက ထိုမိန်းကလေး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အဒေါ်ချီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါ သိပါတယ်။ နင် မပြောရင်တောင် ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူး။ နင့်အတွက် နောက်ထပ် တစ်ယောက် ရှာပေးရဦးမှာလေ။"

ဤရှုပ်ထွေးမှုတွင် သူတို့မိသားစုက အနစ်နာဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ တခြားသူတွေ ရယ်စရာလုပ်ဖို့ ဘာလို့ ထုတ်ပြောနေမှာလဲ?

သို့သော် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အခြားချီဖန့်က သူမကို အံ့သြစေမည့် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

"အဒေါ်၊ ကျွန်တော့်ကို တခြားဘယ်သူနဲ့မှ မိတ်မဆက်ပေးပါနဲ့ဦး။ ကျွန်တော် အခုလောလောဆယ် နောက်တစ်ယောက် မရှာချင်သေးဘူး။"

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်ရှို့ဖန်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ချီဖန့်လေးက မဆိုးပါဘူး။ အခွင့်အရေး လုံးဝ မယူခဲ့ဘူး။"

"ချီဖန့်လေး" ဆိုသည့် စကားမှာ (ခင်ပွန်းဖြစ်သူ) ချီဖန့်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ပေ။ ချီဖန့်က ခဏမျှ တုံ့သွားပြီးမှ ကျန်သည့်ငွေများကို ယန်ရွှယ်ထံ ပုံမှန်အတိုင်း အပ်နှံလိုက်ပြီး ရှန်ရှို့ဖန်အတွက် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

"ဒေါ်လေးရှို့ဖန်၊ ရေလေး သောက်ပါဦး။"

ယန်ရွှယ်က အိမ်ထောင်ရေး ငွေကြေးကို စီမံခန့်ခွဲနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှန်ရှို့ဖန်က အတော်လေး ကျေနပ်သွားပုံရသည်။

"ချီဖန့်လေးက ဘယ်ကလဲ? အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ?"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ချီဖန့်အကြောင်း မေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီဖန့်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ယန်ကျင်းကပါ၊ အသက် ၂၂ နှစ်ရှိပါပြီ။ ယန်ရွှယ်ထက် ၂ နှစ်နဲ့ ၂ လ ပိုကြီးပါတယ်။"

"ယန်ကျင်း? နင်က နယ်ဆင်းပညာတတ်လူငယ်လား?"

ရှန်ရှို့ဖန်က စတင် စဉ်းစားတော့သည်။ နယ်ဆင်းပညာတတ်လူငယ်များသည် အမြဲတမ်း ဝန်ထမ်းများ မဟုတ်ကြသဖြင့် ဝင်ငွေ များများစားစား မရှိတတ်ကြပေ။

သို့သော် ချီဖန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ကျောင်းစောစောပြီးလို့ ဒီမှာပဲ အလုပ်ရတာပါ။"

"ဒါဆို ဘွဲ့ရပြီးတာနဲ့ ဒေသန္တရ တည်ဆောက်ရေးမှာ လာကူညီတာပေါ့? တကယ့်ကို တိုးတက်တဲ့လူပဲ။"

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်ရှို့ဖန်က "အထက်တန်း ဘွဲ့ရလား?" ဟု လွှတ်ခနဲ မမေးလိုက်မိပေ—သို့မဟုတ်လျှင် သူမ အံ့သြသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်ကိုယ်တိုင်ပင် ချီဖန့်သည် သစ်တောစခန်းသို့ မည်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေ။ သူမ သိထားသည်မှာ သူ၏ဆရာက သူ ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နိုင်ငံရေး အခြေအနေ မကောင်းသည်နှင့် အမြန်ထွက်သွားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်ဟုသာ သိထားသည်။

ရှန်ရှို့ဖန် ရှိနေသဖြင့် ယန်ရွှယ်လည်း အများကြီး မမေးနိုင်ပေ။ သူမက ပြုံး၍သာ "ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မတို့အိမ်မှာပဲ တစ်ည အိပ်သွားရမယ်နော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါလို့ ပြောသားပဲ။ လာခဲ့ရင် ဒီလိုတွေ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ရှန်ရှို့ဖန်က သူမကို အပြစ်တင်သလိုနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ချီဖန့်က အပြင်ဘက်ကို တစ်ခုခု သတိထားမိသလိုနှင့် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက အသံကို နှိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ယောက်က အရင်လူထက် ပိုကောင်းပုံရတယ်။"

"ဒေါ်လေးကလည်း ရုပ်ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်တာလား?" ယန်ရွှယ်က ရယ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကြည့်မကောင်းတဲ့သူကို လက်ထပ်ရမှာလား? အဲဒီလိုလူနဲ့ နေရရင် စိတ်ဆင်းရဲစရာကြီး။"

ရှန်ရှို့ဖန်က သူမသည် "ရုပ်ရည်က အရေးကြီးသည်" ဆိုသည့် အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ကြောင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဓိကကတော့ အဲဒီ ချီဖန့်လေးက နုလွန်းတယ်။ အဲဒီလိုလူမျိုးနဲ့ဆိုရင် အိမ်ထဲမှာ စိတ်ချမ်းသာရနိုင်ပေမဲ့ အပြင်မှာတော့ သူ့အတွက် နင်က ရှေ့က ရင်ဆိုင်ပေးနေရလိမ့်မယ်။ သန်မာတဲ့ အမျိုးသားကတော့ နင့်ကို ဒုက္ခတွေကနေ ကယ်တင်ပေးလိမ့်မယ်။"

ချီဖန့် (ခင်ပွန်း) ကတော့ သူမ ရှေ့က ရင်ဆိုင်ပေးရန် မလိုအပ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ ယန်ရွှယ် ထိုစာအုပ်ကို ပထမဆုံး ဖတ်စဉ်က သူသည် တစ်နေ့တွင် ဘဝကို စိတ်ကုန်ပြီး ဇာတ်ဆောင်အားလုံးကို သူနှင့်အတူ သေတွင်းထဲ ခေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ရသည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် ချီဖန့် ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ခန့်မှန်းရ ခက်နေသည်။ ယန်ရွှယ်က အတင်းမမေးဘဲ ထရပ်ကာ "ကျွန်မတို့ အိမ်ကို သွားကြရအောင်" ဟု ပြောသည်။

သူမ၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခြေထောက် မြေကြီးနှင့် မထိမီမှာပင် ချီဖန့်က သူမကို ကျောပေါ်သို့ ပိုးလိုက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရှန်ရှို့ဖန်က ကြည့်ရင်း နောက်ထပ် နှစ်မှတ်လောက် ထပ်တိုး ကျေနပ်သွားရပြန်သည်။

ခြံထဲက ထွက်လာသောအခါမှ ယန်ရွှယ်သည် သခင်မလေးယန်က လမ်းဘေးတွင် လမ်းသွားလမ်းလာဟန်ဆောင်ကာ ဝဲလည်ဝဲလည် လုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချီဖန့်က သူမကို စောစောကတည်းက သတိထားမိခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်လာကာ မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ချီဖန့်က သူမကို အေးစက်စွာ ဆက်ဆံထားပုံရသည်—သူမက အနားမကပ်ရဲသလို စကားလည်း မပြောရဲပေ။

ယန်ရွှယ်နှင့် ချီဖန့်တို့ အတူနေသည့် အိမ်လေးသို့ ရောက်သောအခါ၊ အိမ်သစ်လောက် မကျယ်သော်လည်း လိုအပ်သည်များ အစုံအလင်ရှိပြီး စင်ကြယ်သပ်ရပ်လှသည်။ ရှန်ရှို့ဖန်သည် ခန် ပေါ်က သစ်လုံးကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသော်လည်း မှိုစိုက်ပျိုးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူမသည် ရထားငယ်လေးဖြင့် စောစော ထွက်ခွာသွားသည်။

"နင် အဆင်ပြေနေတာ မြင်ရတော့ ငါ စိတ်အေးရပါပြီ" ဟု သူမက မထွက်ခွာမီ ပြောခဲ့သည်။ ယန်ရွှယ်က လိုက်ပို့မည်ဆိုသည်ကိုလည်း ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

"နင့်ခြေထောက်က နာနေသေးတာပဲ—ချီဖန့်ပဲ ငါ့ကို လိုက်ပို့ပေးပါစေ။"

ယန်ရွှယ်သည် အသစ်စက်စက် အခြောက်လှမ်းထားသည့် တောဟင်းသီးဟင်းရွက် အချို့ကို သူမယူသွားရန် ထုပ်ပိုးပေးလိုက်သည်။

ဤတောင်ပေါ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များသည် တခြားအရာများနှင့် မတူဘဲ အခြောက်လှမ်းထားလျှင် ဆောင်းရာသီအထိ သိမ်းထားနိုင်သည်—စားခါနီးမှ ရေစိမ်လိုက်ရုံပင်။

တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ မျောက်ခြေထောက်ပင်များတွင် ပါးလွှာသော အမွေးလေးများ ပါသဖြင့် ရေနွေးဖျောပြီးနောက် ပွတ်တိုက်ပေးရသည်။ နှစ်မျိုးလုံးကို နေလှန်းမည့်အစား ရေနွေးဖျောပြီးနောက် သေချာ နယ်ပေးရသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ရေပြန်စိမ်သည့်အခါတွင်ပင် မာကျောနေတတ်သည်။

သူမကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် ယန်ရွှယ်သည် သစ်လုံးကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ခြောက်နေသည်ဟု ထင်သဖြင့် ရေအနည်းငယ် ထပ်ဖြန်းပေးလိုက်သည်။

တစ်ရက်ကြာ ပြုစုပြီးနောက် မှိုငုံလေးများမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရင့်မှည့်လာသည်နှင့်အမျှ အရောင်ရင့်လာသည်။ အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာလျှင် အထူဆုံးနေရာများကို မျိုးစေ့ထုတ်ရန် ခူးယူနိုင်သည်။

သူမသည် သစ်လုံးကို အလင်းရောင် ခပ်မှိန်မှိန်ရှိသော နေရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်—ထိုအချိန်မှာပင် ယန်သခင်မလေး ရောက်လာသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်များကလို စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အမူအရာမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ယနေ့တွင် သူမသည် ပို၍ တည်ငြိမ်နေပုံရကာ အားနာစွာနှင့်ပင် တောင်းပန်စကား ဆိုသည်။

"ငါ့ပုံစံက... အရမ်း ထူးဆန်းနေသလား?"

"နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်" ယန်ရွှယ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

"နင်နဲ့ ချီဖန့်က လွန်ခဲ့တဲ့ လပေါင်းများစွာကတည်းက စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းခဲ့တာလေ—နင့်မိသားစုဘက်က တောင်းဆိုလို့။ အခုမှ ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ကို လက်ထပ်ချင်နေတယ်ဆိုတော့။"

"ငါက... နင်တို့ နှစ်ယောက် လက်ထပ်ပြီးသားမှန်း မသိခဲ့လို့ပါ" သခင်မလေးယန်က အသံတုန်တုန်နှင့် ပြောခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မနေ့က သူမ၏ မိသားစုသည် လာရောက်ခဲ့သော်လည်း စေ့စပ်မှုကို ပြန်လည် မစတင်ဘဲ ပြန်သွားကြသောအခါ၊ အရာအားလုံးသည် သူမ၏ အိပ်မက်ထဲကအတိုင်း ဖြစ်မလာတော့ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

ဤချီဖန့်သည် သူမ၏ အိပ်မက်ထဲက အိမ်ထောင်မပြုဘဲ နေခဲ့သည့်သူနှင့် တစ်မျက်နှာတည်းပင် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ သူမသည် ချီဖန့်ကို လက်မထပ်နိုင်ဘဲ သူ့ကို စိတ်မကျေနပ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူမ၏ အဖေနှင့် ခင်ပွန်းတို့မှာ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်ကုန်ကြမည်နည်း...?"

"နင် တစ်ခုခု အခက်အခဲဖြစ်နေလို့လား?" ယန်ရွှယ်က အသာအယာ ထပ်မေးလိုက်သည်။

မနေ့က အခြေအနေတွေက ရှုပ်ထွေးလွန်းလို့ သေချာမစဉ်းစားနိုင်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ သူမ မြင်လိုက်ရပြီ—သခင်မလေးယန်ရဲ့ အမူအရာက ထူးဆန်းရုံတင်မဟုတ်ဘဲ အသည်းအသန် ဖြစ်နေတာပါ။

ချီဖန့်ကို လက်မထပ်ရရင် မခံမရပ်နိုင်စရာ အကျိုးဆက်တွေ ကြုံရတော့မယ့်အတိုင်းပင်။

သူမက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူလား? ဒါမှမဟုတ် ယန်ရွှယ်လိုပဲ ကူးပြောင်းလာသူလား?

ယန်ရွှယ်ကတော့ ပထမတစ်ခု (ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ) ဟု သံသယရှိသည်။ ကူးပြောင်းလာသူသာဆိုလျှင် ဝူရှင်းသဲ့ကို ရှောင်လိုက်ရုံနှင့် ဘေးဒုက္ခအများစုကို ကျော်လွှားနိုင်မှန်း သိမှာဖြစ်ပြီး ချီဖန့်အပေါ် ဒီလောက်အထိ ဇွဲမကပ်နေပေ။

တကယ်လို့ သူမသာ စာအုပ်အဆုံးသတ်ကို တကယ်မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း သူမအဖေရဲ့ အမှားတွေကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားမှာဖြစ်ပြီး ချီဖန့်နောက်ကိုပဲ တကောက်ကောက် လိုက်နေမှာ မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်၏ နွေးထွေးပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်သော အကြည့်အောက်တွင် ယန်သခင်မလေးမှာ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ "ငါ... ငါက..."

သူမက သူတို့အိမ်ထောင်ရေးကို ဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်သော်လည်း သူမ၏ လုပ်ရပ်များကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

သူမ ဘာကြောင့် ကြောက်နေရလဲဆိုတာကို ဝန်ခံချင်သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို ရှင်းမပြနိုင်သလို၊ ဘာကြောင့် ချီဖန့်ကမှ အဖြေဖြစ်နေရတာလဲ ဆိုတာကိုလည်း မပြောပြနိုင်ပေ။

သူမ စကားလုံးတွေ စုစည်းနေတုန်းမှာပင် တံခါးဝမှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီနေ့ ထွက်သွားဖို့ ငါပြောထားတယ် မဟုတ်လား? ဘာလို့ အခုထိ ရှိနေသေးတာလဲ?"

ချီဖန့် အထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။ သူ၏ ခက်ထန်သော အကြည့်ကြောင့် သခင်မလေးယန်မှာ ထောင့်ပိတ်မိနေသော သားကောင်လေးကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားသည်။

သေချာပေါက် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူပဲဟု ယန်ရွှယ် တွေးလိုက်မိသည်။ ကူးပြောင်းလာသူသာဆိုလျှင် စာအုပ်ထဲက ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ရှေ့မှာ ဤမျှအထိ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေမှာ မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်၏ အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ချီဖန့်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။

"မင်းမှာ စေ့စပ်ထားသူ ရှိနေပြီ မဟုတ်လား? မင်းမိသားစုက လာရှာရင် ငါ တာဝန်မယူနိုင်ဘူးနော်။"

သခင်မလေးယန်၏ မျက်နှာ ပို၍ ဖြူလျော့သွားပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။

"ငါ... ငါ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ လက်မထပ်ဘူး! တခြားဘယ်သူ့ကိုမှလည်း လက်မထပ်ဘူး၊ ငါ ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်!"

အခုထိ ကတိတွေ ပေးနေတုန်းလား? ယန်ရွှယ်မှာ မျက်လုံးတောင် ပြူးမိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ချီဖန့်လည်း ခေတ္တမျှ စကားဆွံ့သွားပုံရသည်။

ယန်ရွှယ်က အဓိကအချက်ကို တဲ့တိုးမေးလိုက်သည်။ "ချီဖန့်က စေ့စပ်တားတာ ပျက်သွားတာကို အငြိုးထားနေသေးတယ်ထင်လို့ နင် ကြောက်နေတာလား?"

မှန်းချက် ကိုက်သွားသည်။ သခင်မလေးယန်က မျက်ရည်တွေကြားကနေ အသည်းအသန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

အခုတော့ ချီဖန့်ပါ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကာ လှောင်ပြောင်သော လေသံနှင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး မြင်နေရတာတောင် မင်းက သံသယရှိနေတုန်းပဲလား?"

ပြဿနာက "ဒီလိုမျိုး" အခြေအနေက ထာဝရ တည်မြဲနေမှာ မဟုတ်တာပင်။ သခင်မလေးယန်ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်က သူမ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"သူကသာ တကယ် ရန်ငြိုးထားတယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ကို နင့်ကိုယ်စား အမှတ်မှားပြီး လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ငါ့ကို နေ့တိုင်း နှိပ်စက်နေမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား?"

ဒါဟာ သခင်မလေးယန် တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးသည့် ရှုထောင့်ဖြစ်သဖြင့် သူမ မျက်လုံးများ အံ့သြစွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ယန်ရွှယ်က အိပ်ရာပေါ်က ထလိုက်သည်။ ချီဖန့်က အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် သူမ ပြုတ်မကျအောင် လှမ်းတွဲပေးသည်။

ယန်ရွှယ်က အမျိုးသားကို တစ်ချက်ညွှန်ပြပြီး သူမကိုယ်သူမ ပြန်ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငါ့ပုံစံက နှိပ်စက်ခံနေရတဲ့သူနဲ့ တူလို့လား?"

သခင်မလေးယန် တိတ်သွားတော့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက်ခန့် နေပြီးနောက်တွင်တော့ သခင်မလေးယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူမ ထွက်ခွာမည့်နေ့တွင် ယန်ရွှယ်က လိုက်ပို့ပေးသည်။ ချီဖန့်ကတော့ အလုပ်သွားရသဖြင့် မအားပေ၊ အားနေလျှင်လည်း လိုက်ပို့မည် မဟုတ်တာ သေချာပါသည်။

တကယ့် စေ့စပ်သူဟောင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အတုဖြစ်သော ယန်ရွှယ်မှာ ပို၍ အခွင့်ထူးခံရသည်။ သူမ စဉ်းစားမိသည်မှာ—ဒီလူက သူမ (သခင်မလေးယန်) ရဲ့ "ပြန်လဲကြမယ်" ဆိုတဲ့ စကားကို စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားပြီး အငြိုးအတေးတွေ စာရင်းတွက်နေတာလား ဆိုတာပင်။

ဘူတာကို သွားသည့်လမ်းတွင် ယန်ရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။ "နင် လက်မထပ်ချင်ရင် မထပ်ပါနဲ့။ နင်က ဒီနှစ်မှ အသက် ၁၉ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။"

ချီဖန့်က သူမ (သခင်မလေးယန်) စေ့စပ်တော့မည်ဟု ပြောထားသဖြင့်၊ ယန်ရွှယ်က သူမသည် မင်္ဂလာပွဲကနေ ထွက်ပြေးလာခြင်းဟုသာ ယူဆထားသည်။

တကယ်လို့ ထိုမိန်းကလေးကို လူယုတ်မာတွေလက်ကနေ ကယ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အမြန်ဆုံး ကယ်တင်နိုင်တာ အကောင်းဆုံးပင်။

ယန်ရွှယ်က သခင်မလေးယန်၏ အင်္ကျီလက်က အနီရောင်လက်ပတ်ကို ညွှန်ပြကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဒါရှိရင် နင့်အတွက် ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ အလှအပတွေကို လျှောက်ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။ ဘယ်လောက် အံ့သြဖို့ကောင်းလဲ။"

သခင်မလေးယန်သည် ဤပြဿနာနှင့် ရုန်းကန်နေရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ယန်ရွှယ်၏ စကားက သူမရင်ကို ထိမှန်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်လုံးလုံး သူမသည် အိပ်မက်ထဲက အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။