အခန်း (၂၄၁-၂၄၂)
Vol. 25 Ch. 241-242
လောကကိုးပါးမသေမျိုး
ဘာသာပြန် အရှင်ငယ်
အခန်း ၂၄၁ - ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း
မီးတောက်အင်ပါယာ ကို တောင်ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းဟူ၍ နယ်မြေနှစ်ခု ခွဲခြားထားသည်။
တောင်ဘက်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း သည် တောင်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတောင်ကြားမှာ မြောက်ပိုင်းတွင် ရှိသည်။
လမင်းပုန်းကွယ်ကျောင်း နှင့် ရှစ်ထောင့်ဗေဒင်ဂိုဏ်းတို့မှာမူ တောင်ပိုင်းတွင် ရှိကြသည်။
ပိုင်မိသားစုဆိပ်ကမ်းမှာလည်း တောင်ပိုင်းတွင်ပင် ရှိနေသဖြင့် ဖန့်ချန်သည် လမင်းပုန်းကွယ်ကျောင်းသို့ ဦးစွာသွားရောက်ပြီးမှ တောင်ဘက်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ ဆက်သွားရန် စီစဉ်ထားသည်။
ဖန့်ချန် ပိုင်မိသားစုဆိပ်ကမ်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဓားပျံစီး၍ ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုသူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကြောင့် ပိုင်ချန်ချန်နှင့် အခြားသူများ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်သွားကြသည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ပညာရှင် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမျိုးကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
ရောက်လာသူမှာ အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး နားထင်တွင် ဆံပင်အနည်းငယ် ဖြူနေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်ကပင် လူကို ဖိအားအကြီးအကျယ် ပေးနေသည်။
"မင်းတို့က ပိုင်မိသားစုက ကျင့်ကြံသူတွေလား"
ထိုသူက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
ပိုင်ချန်ချန်သည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"စီနီယာ ကျွန်မ ပိုင်မိသားစုက ပိုင်ချန်ချန်ပါ"
"ငါက ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်း တောင်စိမ်းကျွန်း ရဲ့ ကျွန်းသခင် ရွှယ်ဖုန်းကွေ့ ပဲ"
ဟု ရောက်လာသူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ဆိုသည်။
သူသည် တကယ်ပင် ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ
လူတိုင်း၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။
ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်း၏ နယ်မြေမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး ကျွန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိသည်။
တောင်စိမ်းကျွန်းမှာ ပင်မကျွန်းကြီးအပြင် အင်အားအကြီးဆုံး ကျွန်းကိုးကျွန်းထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကျွန်းသခင်တစ်ဦးဖြစ်ရန် အနည်းဆုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းသည် ဆယ်ခုမြောက်ကျွန်းကို ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဟု သတင်းထွက်နေရာ ၎င်းမှာ နောက်ထပ် တစ်ဦးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
"ငါ တည့်တည့်ပဲ ပြောမယ် ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သား တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တပည့်သုံးယောက် အသတ်ခံလိုက်ရတယ် သတ်တဲ့လူက ဒီမှာ သင်္ဘောဆိုက်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား သူ ဘယ်ကို သွားတာလဲ"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က မေးလိုက်သည်။
ပိုင်ချန်ချန်က လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အမြန်ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"စီနီယာရွှယ် သူ ဟိုဘက်ကို သွားပါတယ်"
"မဟုတ်ဘူး အဲဒါ မမှန်ဘူး"
ပိုင်မိသားစု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ဆိုသည်။
"အဲဒါက လှည့်ကွက်ပဲ သူ တကယ်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းက ဟိုဘက်မှာ"
သူက လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖားလိုဖားလို အမူအရာဖြင့် ရွှယ်ဖုန်းကွေ့ကို ကြည့်ကာ
"စီနီယာရွှယ် ကျွန်တော့်မှာ ခြေရာခံတဲ့ အတတ် နည်းနည်းရှိပါတယ် သူ ဘယ်သွားလဲ သိအောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကပ်ပါးပိုးကောင် တွေကို တမင်တကာ သူ့နောက် ထည့်ပေးလိုက်တာပါ"
ပိုင်ချန်ချန်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး အခြား ပိုင်မိသားစုဝင်များကလည်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မည်သူမှ ထုတ်မပြောရဲကြပေ။
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
"ကောင်းပြီ မင်းက ငါတို့ ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းအတွက် အတော်လေး စဉ်းစားပေးတာပဲ မင်း နာမည် ဘယ်သူလဲ"
"ကျွန်တော်က ပိုင်ချီရှန့် ပါ ကျွန်တော့် အဖေက ပိုင်ယွဲ့ ပါ"
ဟု ပိုင်ချီရှန့်က အလျင်အမြန် ဖြေသည်။
"ပိုင်ယွဲ့လား ငါ မှတ်မိတယ် တစ်နှစ်က သူ တောင်စိမ်းကျွန်းကို လာပြီး ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းချင်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ် အဲဒီတုန်းက ငါ ငြင်းလိုက်တာ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် မင်းအဖေကို တောင်စိမ်းကျွန်းဆီ နောက်တစ်ခေါက် လာခဲ့ခိုင်းလိုက်"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က ခေါင်းညိမ့်ပြီး ပိုင်ချီရှန့် ညွှန်ပြသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပျံသန်းသွားတော့သည်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ဆိပ်ကမ်းမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ပိုင်ချန်ချန်ကော ကျန်သူများပါ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ထိုအခါ ပိုင်ချီရှန့်က အတင်းပြုံးလျက်
"ငါတို့က နောက်ခံမသိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းကို အပြစ်မလုပ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား အဲဒီလူက ထွက်ပြေးသွားလို့ ရပေမဲ့ ငါတို့ ပိုင်မိသားစုကတော့ ဒီနေရာကို ထားခဲ့လို့ မရဘူးလေ"
"ပိုင်ချီရှန့် နင့် အဖေရဲ့ တောင်းပန်မှုကြောင့်သာ မင်းကို ငါ ခေါ်လာခဲ့တာ မင်း အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကြောင့် ပိုင်မိသားစုကနေ နှင်ထုတ်ခံရပြီးသား ဖြစ်သင့်တာကို မမေ့နဲ့ အတင့်မရဲနဲ့"
ပိုင်ချန်ချန်က ဒေါသကို ထိန်းထားသော်လည်း သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်လှသည်။
"မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်က ငါတို့ ပိုင်မိသားစုဆီကို ဘေးဒုက္ခ သယ်လာပေးနိုင်တယ် မင်းရဲ့ ပိုးကောင်တွေကို အဲဒီလူ သတိမထားမိဘူးလို့ မင်း အာမခံနိုင်လား"
"ပိုင်ချီရှန့် မင်းလုပ်တာက တကယ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်"
အဘိုးအိုက တင်းမာစွာ ဆိုလိုက်သည်။
"သူ့ကို ဖမ်းပြီး စစ်ဆေးဖို့ ခေါ်သွားကြ"
ပိုင်ချီရှန့်က ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာသည်။
"မင်းတို့ ဘယ်လိုတောင် ရဲတာလဲ ခုနက စီနီယာ ပြောသွားတာ မကြားဘူးလား ကျွန်းသခင်က ဒီကိစ္စ ပြီးရင် ငါ့အဖေကို စီးပွားရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့ ဖိတ်ထားတာ"
"ဒီကိစ္စသာ အဆင်ပြေသွားရင် ငါတို့ အမြတ်အများကြီး ရမှာ ပြီးတော့ ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းနဲ့လည်း အဆက်အသွယ် ရသွားလိမ့်မယ် ငါတို့မှာ ဒီဆိပ်ကမ်း တစ်ခုတည်း ရှိတာ မဟုတ်တာကို မမေ့နဲ့ ဟွမ်မိသားစုနဲ့ လျိုမိသားစုက ငါတို့အပေါ် ဘယ်လို ဖိအားပေးနေလဲ မင်းတို့ မေ့ကုန်ပြီလား"
"သူတို့ ဝိုင်းပြီး ငါတို့ စီးပွားရေးကို ဖျက်ဆီးနေတာလေ အရင်က ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ ကုန်သည်တွေ အကုန် ထွက်သွားကုန်ပြီ ငါတို့ မိသားစု ဒီအတိုင်း ပျက်စီးသွားတာကို မင်းတို့ ထိုင်ကြည့်နေချင်တာလား"
ပိုင်မိသားစုဝင်များသည် ဝေခွဲမရဘဲ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ပိုင်ချန်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ပိုင်ချီရှန့် ဒီကိစ္စကို ဘိုးဘေးကြီးဆီ တင်ပြပြီး ဆုံးဖြတ်ခိုင်းကြတာပေါ့ တကယ်လို့ ဘိုးဘေးကြီးက နင် မမှားဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ရင် ငါ ဘာမှ မပြောတော့ဘူး"
ပိုင်ချီရှန့်က လှောင်ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ ဘိုးဘေးကြီးပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေ"
ဖန့်ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
"အင်း ဓားငယ်လေး တစ်ခုခု ဖြစ်နေသလိုပဲ"
သူသည် ယခုအခါ ပိုင်မိသားစုဆိပ်ကမ်းမှ မိုင်ငါးဆယ်ခန့်ဝေးသော လူသူကင်းမဲ့သည့် တောင်ကြားတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။
"လျိုမူ ဒီမှာ ခဏ နားရအောင်"
ဖန့်ချန်က တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။
လျိုမူသည် အမူအရာ တည်ကြည်စွာဖြင့် ဘေးမှ စောင့်ကြပ်ပေးနေသည်။
ဓားငယ်လေး၏ အရှိန်အဝါ လှုပ်ခတ်မှုမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း ဖန့်ချန်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရသဖြင့် ဘေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေရသည်။
သူက တစ်ခါတစ်ရံ မေးကြည့်သော်လည်း ဓားငယ်လေးက ပြန်မဖြေပေ။
ဓားငယ်လေးက အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ရတနာ အတော်များများကို စားသုံးခဲ့တာ။
အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကတော့ ဟို အနက်ရောင်သင်္ဘောကြီးပဲ။ အဲဒါကြောင့် သူ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်ခန့်အကြာတွင် ဓားငယ်လေး၏ လှုပ်ခတ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
သို့သော် ၎င်း၏ အလျားမှာ နှစ်လက်မခန့် ပိုရှည်လာပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်တံဆိပ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့မှာ ခဏချင်း ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ထိုတံဆိပ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထိုထက်မက ရှိနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ဓားငယ်လေးသည် တစ်စုံတစ်ခုသော တားမြစ်ချက်ကို ဖောက်ထွက်လိုက်ပုံရပြီး ထူးခြားသော ကျမ်းတစ်စောင်မှာ ဖန့်ချန်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဝင်လာတော့သည်။
ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း
ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် ဝင်လာသော မှတ်ဉာဏ်များက သူ၏ မူလမှတ်ဉာဏ်များကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ ထိုဓားကျမ်းအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
မီးခိုးရောင် ကမ္ဘာတစ်ခု၏ အလယ်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုရှိပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် လိပ်တက်နေသော တိမ်တိုက်များ ရှိနေသည်။
ထိုတိမ်တိုက်များထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်များ ရှိနေကြသည်။
ထိုပုံရိပ်တစ်ခုချင်းစီမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ပင် ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထိုတစ်ကိုယ်တည်းရပ်နေသူက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ဓားအသိ များ လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဆောင်းဦးရာသီ မိုးရေစက်များကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို တိုက်စားသွားတော့သည်။
ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဘုရားများမှာ ထိုဓားချက်အောက်တွင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သံသရာစက်ဝန်းအတွင်းသို့ ထာဝရ ကျဆုံးသွားကြရသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပန်းချီကားချပ် ဖြစ်သွားပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ သွေးများမှာ မှင်ရည်များ ဖြစ်သွားကာ ငရဲခန်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းကို ပုံဖော်လိုက်ကြသည်။
ရုတ်တရက် ထိုပုံရိပ်မှာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လာပြီး သူတို့၏ အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်နှင့် ထိုမြင်ကွင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။
ဖန့်ချန်သည် ချွေးများရွှဲလျက် ရုတ်တရက် နိုးလာသည်။
လျိုမူက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။
ဖန့်ချန်ကို ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် မြင်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူ အိမ်မက်ဆိုး မက်နေသကဲ့သို့ပင်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"
ဖန့်ချန်က လျိုမူကို နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်ကာ စောစောက မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် အမှတ်ရကြည့်သည်။
နှေးကွေးသော မြင်ကွင်းကဲ့သို့ပင် သူသည် ထိုနတ်ဘုရားများ မသေဆုံးမီ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိတ်လန့်မှုများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။
ထို့နောက် သူတို့မှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဒီဓားငယ်လေးထဲမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အမွေအနှစ် ဝှက်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ဒါက ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာပြီ
ဖန့်ချန်၏ အမိန့်ဖြင့် ဓားငယ်လေးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အသာအယာ ဝဲပျံနေသည်။
ဓားငယ်လေးသည် နှစ်လက်မခန့် ရှည်လာရုံသာမက ဖန့်ချန်နှင့် ၎င်းအကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုမှာလည်း ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။
ထိုဆက်နွှယ်မှုမှာ ဓားသမားတိုင်းအတွက် ရင်းနှီးသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဓားကျင့်ကြံသူ ဓားက ပထမ၊ ကျင့်ကြံမှုက ဒုတိယ
ယခုအခါ ဖန့်ချန်သည် ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်းကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဓားကျင့်ကြံသူ အမွေအနှစ် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်ရန် ရွေးချယ်သူသည် မိမိ၏ အသက်ကို ဓားအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားရသည်။
တကယ်လို့ ကျင့်ကြံသူ မရှိတော့လျှင် ဓားလည်း မရှိတော့ပေ။
ဓားပျက်စီးလျှင် ကျင့်ကြံသူလည်း ပျက်စီးရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့အကြား မည်သည့် ခြားနားချက်မှ မရှိတော့ပေ။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ ဓားချက်တိုင်းတွင် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် နည်းစနစ်များ ကို ဖြိုခွဲခြင်း ဆိုသော အစွမ်း သက်ရောက်နေပေလိမ့်မည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ငါ့မှာ ဒီအမွေအနှစ်ကို လက်ခံမလား လက်မခံဘူးလား ဆိုတာကို ရွေးချယ်ခွင့်တောင် မရှိခဲ့ဘူး. ကောင်းပါပြီလေ ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရတာက အန္တရာယ် ပိုများပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကလည်း အရမ်း သိသာပါတယ်"
"ကောင်းကင်ဘုံက တရားပါတယ် ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို သေစေနိုင်တဲ့ အားနည်းချက် ပေးထားသလိုပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ တိုက်စစ်စွမ်းအားကိုလည်း ပေးထားတာပဲ"
ထိုဓားကျမ်းကြောင့် သူသည် ဓားငယ်လေးနှင့်အတူ ဓားကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယနေ့မှစ၍ သူတို့၏ အသက်များမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း ၂၄၂ - ဓားတစ်ချက်၏ အစွမ်း
ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း သည် စစ်မှန်သော ဓားကျင့်ကြံသူ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ခြင်းနှင့်မူ မသက်ဆိုင်ပေ။
ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မည်သို့ကျင့်ကြံမည်၊ မည်သည့်အရာကို ကျင့်ကြံမည်ဆိုသည်မှာ မိမိတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။
ဤဓားကျမ်းက သင်ကြားပေးသည်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။
၎င်းတွင် အလွန်သန့်စင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်များ ပါဝင်နေသည်
ဓားကျမ်းတွင် စုစုပေါင်း ဓားကွက် ခုနစ်ကွက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး တစ်ကွက်ထက်တစ်ကွက် ပိုမိုအားကောင်းကာ ပိုမိုရက်စက်လှသည်။
အကယ်၍ ထိုခုနစ်ကွက်စလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်လျှင် အဆုံးစွန်သော လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။
ထိုအဆုံးစွန်ကွက်ကို မသေမျိုးနှိမ်နင်းခြင်း ဟု ခေါ်ပြီး နာမည်အတိုင်းပင် အစွမ်းထက်လှသည်
"အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ မသေမျိုးနှိမ်နင်းခြင်း ကို မလုပ်နိုင်သေးဘူး အမှန်တော့ ပထမတစ်ကွက်ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ ခြောက်ကွက်ကို သုံးဖို့ ငါ့မှာ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်လွန်းနေသေးတာကြောင့်ပဲ"
ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့မှာ ဒီဓားကျမ်းရှိနေပြီဆိုတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ပိုသန်မာလာဖို့က ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး"
သူ၏ ဓားကို ကြည့်ရင်း ဖန့်ချန်က ဆက်ပြောသည်။
"ဓားငယ်လေး တကယ်ခို့ ဟင်းလင်းပြင် ထာဝရဓားဂိုဏ်း သာ မင်း ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာကို သိသွားရင် ငါ့ကို ဖမ်းဖို့ ဓားနတ်ဘုရားတွေကို လွှတ်လိုက်မလား မသိဘူး"
ဟို ပုဒု မသေမျိုး ဆိုတဲ့ ကောင် က ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဓားဂိုဏ်းဆီကနေ ဓားငယ်လေးကို ခိုးလာခဲ့လဲ သူ မသိသော်လည်း ထိုဂိုဏ်းကတော့ ဧကန်မုချ လိုက်ရှာနေပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ သူတို့က ပဒု မသေမျိုး ကို တွေ့သွားလျှင် ဓားငယ်လေးမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သိသွားကြပေလိမ့်မည်။
ရုတ်တရက် ဖျော့တော့သော ရယ်မောသံတစ်ခုက ဖန့်ချန်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
"မင်းက တကယ်ပဲ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး မင်း ငါ့ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို သတ်ရဲတာ မဆန်းတော့ပါဘူး"
လျိုမူသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဓားပျံတစ်စင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် သူတို့ကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်လား"
ဖန့်ချန်သည် ရွှယ်ဖုန်းကွေ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ ပို၍ တည်ကြည်သွားသည်။
ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် အခြေခံတည်ဆောင်ခြင်းအဆင့်အကြားတွင် အလွန်ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ရှိသည်။
"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က ပြုံးလျက် မေးသည်။
"ကျုပ် က ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိနေပြီပဲ ကျုပ် ဘယ်ကလာလဲဆိုတာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား တော်တော် မြန်မြန်ရောက်လာတာပဲကျုပ် ဒီမှာရှိနေတာကို ဘယ်လို သိတာလဲ"
"ငါတို့ ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းက လူအတွေ မဟုတ်ဘူး လောကမှာ ငါတို့အကြောင်း သိတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းရှိတဲ့နေရာကို သတင်းပေးတာပေါ့"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျုပ် သူတို့ရှေ့မှာ တမင်တကာ တခြားလမ်းကြောင်းကနေ သွားခဲ့တာလေ"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲတွင် ဝတုတ်တုတ် ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။
ထိုပိုးကောင်လေးတွင် ပါးလွှာသော တောင်ပံများရှိပြီး တဖျပ်ဖျပ် ခတ်နေသည်။
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က ရယ်မောရင်း
"ပိုင်မိသားစုက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကပ်ပါးပိုးအတတ်ကို ကျင့်ကြံတာလေ ဒါကို သုံးပြီး ငါ မင်းနောက်ကို လိုက်လာတာ"
ဟု ဆိုသည်။
ဖန့်ချန် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။
"ကောင်းပါပြီ အခု ခင်ဗျား ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ ခင်ဗျားတို့ သခင်လေးအတွက် ကလဲ့စားလာချေတာလား"
"အင်း ငါတို့ သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးရမှာပေါ့"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါဆို ဘာလို့ တွန့်ဆုတ်နေတာလဲ ခင်ဗျားသာ ကျုပ်ကို လုပ်လိုက်ရင် ကျုပ် နောက်ကလူတွေက ခင်ဗျားတို့ ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းကို ဒုက္ခပေးမှာ ကြောက်နေတာလား"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့သည် ဖန့်ချန်ကို ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ မင်းမှာ တကယ်ပဲ အားကိုးစရာ ရှိနေရင် ဒီလိုမျိုး တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးအခုတော့ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ"
" သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေက ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို မထိရဲဘူးလို့ ထင်ကြပေမဲ့ တကယ်တော့ ဘာနောက်ခံမှ မရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ် ငါ မင်းကို ဒီမှာတင် အခု သတ်ပစ်လိုက်ရင်တောင် ပင်လယ်နဂါးဂိုဏ်းအတွက် ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်၏ စကားမှားသွားမှုကြောင့် ရွှယ်ဖုန်းကွေ့၏ တွန့်ဆုတ်မှုများ တကယ်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ဖန့်ချန် မြင်လိုက်ရသည်။
ဖန့်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြငအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့သူမှန်သမျှဟာ လည်ကစားတတ်တဲ့ မြေခွေးအိုကြီးတွေ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ မင်းတို့ထဲမှာ ဘယ်သူမှ လူအ မပါဘူးပဲ"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က ရယ်မောကာ
"အဲဒါကတော့ အမြဲတမ်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
ဟု ဆိုသည်။
"ကောင်းပြီလေ ဒါဆို ဘာလို့ အခုထိ လက်မလှုပ်သေးတာလဲ ငါ့မှာ ဝှက်ဖဲတွေ ရှိနေဦးမလားလို့ စိုးရိမ်နေတာလား"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က ခေါင်းညိမ့်သည်။ ဝန်ခံရန် သူ ရှက်ပုံမရပေ။
သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ဖန့်ချန်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် သတိထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
သူသည် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ခံစားမှုကို အကဲခတ်ရင်း ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသည်။
ရုတ်တရက်၊ ဘယ်ကမှန်းမသိသော အရာတစ်ခုက ဖန့်ချန်၏ ခြေထောက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။
မြေကြီးမှာ လက်နှစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲထားသည်။
ထို့နောက် မြေပြင်မှာ လှိုင်းထသွားပြီး သံကြိုးနှစ်ချောင်း ဖြစ်ပေါ်ကာ ဖန့်ချန်ကို ပတ်ချည်လိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က စိတ်မချသေးပေ။
သူသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာတော့သည်။
အကယ်၍ ထိုမီးများ ထိမှန်သွားလျှင် ဖန့်ချန်နှင့် လျိုမူ နှစ်ဦးစလုံး ဧကန်မုချ သေဆုံးပေလိမ့်မည်။
ဘုန်း
မီးပင်လယ်က ထိုနှစ်ဦးကို ဝါးမျိုသွားသည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် မီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် မည်သူမှ မရှိတော့ပေ။ ဖန့်ချန်နှင့် လျိုမူ၏ အရိပ်အယောင်ပင် ရှာမတွေ့တော့။
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"သူက ဓာတ်ကြီးငါးပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာလား ဒီကောင်လေးရဲ့ ဓာတ်သဘာဝ နားလည်မှုက ငါ့ထက်တောင် သာနေတာလား"
ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဖန့်ချန်နှင့် လျိုမူတို့သည် မြေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးကာ ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
သူသည် မြေဓာတ်ကို သုံး၍ ပြိုင်ဘက်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်က သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို အလွယ်တကူ ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်မှုတွင် မိမိထက် ပို၍ ကျွမ်းကျင်နေကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။
"မင်း ပြေးနိုင်ပေမဲ့ လွတ်နိုင်ပါ့မလား"
သူ၏ အမြင်အာရုံအတွင်းရှိ အရာအားလုံး ပြိုကျသွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် လျိုမူကို ခေါ်ကာ မြေအောက်မှ ပေတစ်ရာခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေတံတိုင်းများ တုန်ခါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လျိုမူနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်လိုက်သည်။
သူတို့ စောစောက ရပ်နေခဲ့သော နေရာမှာ ဆယ်ပေခန့် နက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ၎င်းမှာ သဘာဝအလျောက် မြေပြိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က မြေဓာတ်ကို အသုံးပြု၍ မြေကြီးကို အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ အချိန်မီ ထွက်မလာခဲ့လျှင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မြေပိ၍ အသားညှပ်ပေါင်မုန့်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
"မင်းက ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး ငါ့ကို ဓားထုတ်မရင်ဆိုင်ရဲဘူးလား မင်း ခေါင်းထဲမှာ ထွက်ပြေးဖို့ပဲ ရှိနေတာပဲ ငါ့အထင်တော့ ငါ မှားသွားပုံရတယ် မင်းက ဓားကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပါဘူး"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့က ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုသည်။
"ဒါက ကျုပ် တို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ခင်ဗျား ဒါကို တကယ် လုပ်ချင်တာလား"
ဖန့်ချန်က တည်ကြည်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား"
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့၏ မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နေသည်။
"တကယ်လို့ မင်းသာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်နေရင် ငါ ဒီမှာ မျက်နှာတောင် ပြရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"
" ဒါပေမဲ့ မင်းက ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေဦးတော့ မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာ ချီသန့်စင်ခြင်းနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကြားက ကွာဟချက်ကို မင်းရဲ့ ဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ မကျော်ဖြတ်နိုင်ပါဘူး"
သူက ဆက်ပြောသည်။
"မင်းမှာ ဝှက်ဖဲတွေ တကယ်ရှိရင် အခုပဲ သုံးလိုက်တော့ မဟုတ်ရင် မင်းမှာ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်"
ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း၏ ပထမဦးဆုံး ကွက်
ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားတော့သည် သူ၏ စွမ်းအင်များ ပြန်လည် မပြည့်ဖြိုးနိုင်ခင်မှာပင် သူ၏ သွေးများမှာ အစားထိုး အသုံးချခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားတော့သည်။
သူ၏ သွေးနှင့် အသက်ဓာတ် များမှာ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အချိန်မီ ပြန်လည် နိုးထလာသဖြင့် အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားမသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ ပြန်လည်ရရှိလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြန်သည်
ဓားငယ်လေးသည် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြွေကျလာသော ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ရွှယ်ဖုန်းကွေ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
သူသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဓားချက်က ထိုမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားကို မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း
သူသည် ဝိညာဉ်အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားပျံကို ဓားငယ်လေးထံသို့ စေလွှတ်ကာ တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ဘုန်း
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့၏ ဓားပျံမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အကာအကွယ်မှာလည်း ပျက်စီးသွားသည်။
ဓားငယ်လေးမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အလွယ်တကူပင် ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။
ရွှယ်ဖုန်းကွေ့သည် ဖန့်ချန်ကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားတစ်လုံးမျှ မဟနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကြွေလွင့်သွားသော ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ရွှယ်ဖုန်းကွေ့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူနှင့်အတူ သူ၏ ပျက်စီးသွားသော ဓားပျံ အပိုင်းအစများနှင့် လက်တွင် ဝတ်ထားသော သိုလှောင်လက်စွပ်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။
သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်းပင် တရားထိုင်ကာ စွမ်းအင် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။
တစ်နာရီအကြာတွင် ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး အရင်ကထက်ပင် အနည်းငယ် ပို၍ များပြားလာသည်။
သို့သော် သူ ဆုံးရှုံးသွားသော သွေးနှင့် အသက်ဓာတ်များကိုမူ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်း၍ မရနိုင်ပေ။
ဒါက ပထမတစ်ကွက်ပဲ ရှိသေးတာ။
အကယ်၍ ဒုတိယတစ်ကွက်သာဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်သွားရုံတင်မကဘူး သွေးနဲ့ အသက်ဓာတ်တွေပါ အကုန် စုပ်ယူခံရပြီး အရိုးစု ဖြစ်သွားလောက်တယ်။
သင့်တော်တဲ့ အင်အား မရှိဘဲ ဒုတိယတစ်ကွက်ကို သုံးတာဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ အတူတူပဲ ဟု ဖန့်ချန် တွေးမိကာ ရင်တုန်သွားရသည်။
ယခုမှစ၍ လုံးဝ မလွှဲမရှောင်သာမှလွဲ၍ သူသည် ပထမတစ်ကွက်ကိုပင် ထပ်မသုံးချင်တော့ပေ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိလာမှသာ ပြန်သုံးခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရွှယ်ဖုန်းကွေ့ တကယ် သေဆုံးသွားခြင်း ရှိမရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ထို့နောက်မှ ရွှယ်ဖုန်းကွေ့၏ ဓားပျံနှင့် သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ခုစလုံးမှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိပြီး ဖန့်ချန် အလွန် နှမြောတသ ဖြစ်သွားရတော့သည်။