အခန်း (၂၆၆)

"ဝူး ဝူး..."

ဘေးနားမှာရှိတဲ့ မယားငယ်က ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရင်း "ဟုတ်ပါတယ်၊ သခင်ကြီး အသက်ရှိစဉ်တုန်းက သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒက စစ်မြေပြင်မှာ နာမည်တစ်လုံး ထားရစ်ခဲ့ဖို့နဲ့ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရဖို့ပါပဲ"

"ဒီတစ်ခါ သူက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရခဲ့တာပါ"

"အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်မှုက ဗိုလ်ချုပ်ချန်အတွက် ဆိုရင်၊ ဒုတိယကတော့ သေချာပေါက် ကျွန်မတို့ သခင်ကြီးအတွက်ပါပဲ။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ တစ်သက်တာ ဆန္ဒတစ်ခု ပြည့်ဝသွားတာပါပဲ"

"..."

"ဗိုလ်ချုပ်ချန်..."

အသက် ၁၅၊ ၁၆ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်က လေးလေးနက်နက် မေးလာပါတယ် "ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော့်အဖေက 'သစ္စာရှိသူရဲကောင်း ကျောက်စာတိုင်' ကို ရနိုင်မှာ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ သစ္စာရှိသူရဲကောင်း ကျောက်စာတိုင်က အဖေရဲ့ အကြီးမားဆုံး မျှော်လင့်ချက်ပဲ..."

အငယ်ဆုံးကလေးလေးကလည်း "ဝူအားဂေါင်တို့ဆိုရင် သူတို့အိမ်မှာ ရှိတဲ့ ကျောက်စာတိုင်တွေအကြောင်း ကျွန်တော်တို့ကို ခဏခဏ လာကြွားနေတာ"လို့ ပြောပါတယ်။

"..."

ချန်ဆန်းရှီ က သူတို့ကို ကြည့်ပြီး ခဏလောက် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားပါတယ်။

ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်က အောင်မြင်မှု့နဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ သေဆုံးသွားရင် ဒါကို တစ်ပြည်လုံး သိအောင် ကြေညာပေးရတာ သဘာဝပါပဲ။ အောင်မြင်မှု့က အရမ်းကြီးရင် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးတွေတောင် ချီးမြှင့်ခံရတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယွီစုန် ရဲ့ ရာထူးက အလယ်အလတ်ပဲ ရှိသေးသလို၊ ဘွဲ့ထူးရဖို့လည်း အဆင့်မမီသေးပါဘူး။

ဒါတောင်မှ ဒါရှန်နိုင်ငံတော်ရဲ့ ထုံးစံအရဆိုရင် အရင်ဆုံး တစ်ပြည်လုံးကို အသိပေးပြီး၊ 'သစ္စာရှိသူရဲကောင်း' ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကျောက်စာတိုင်ကို သူ့အိမ်ရှေ့မှာ ချီးမြှင့် စိုက်ထူပေးရမှာပါ။ အကယ်၍ သူ့ရဲ့ သားသမီးတွေက သိုင်းပညာသင်မယ်ဆိုရင်လည်း လိုအပ်တဲ့ သယံဇာတတွေကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး၊ အဆင့်တစ်ခု ရောက်လာရင် ဖခင်ရဲ့ ရာထူးကို ဆက်ခံခွင့် ရရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒုဗိုလ်ချုပ်ယွီအတွက်တော့ ဒါတွေ တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။

ဆုလာဘ်တွေ မရတာထားဦး၊ ကျောက်စာတိုင်တောင် ရဖို့ မသေချာပါဘူး။

ဒါတွေ အားလုံးက "အမိန့်ဖီဆန်မှု" ဆိုတဲ့ စွပ်စွဲချက်ကြောင့်ပါပဲ။

'အမိန့်ဖီဆန်မှုတဲ့လား... ဘာမဟုတ်တဲ့ ဆင်ခြေတွေ'

လုရှုဟွာ၊ ရှဲ့စီရှုနဲ့ တခြားလူတွေလည်း ရှက်ရွံ့သလို ခံစားနေကြရပါတယ်။

သူတို့တွေဟာ ဆက်ပြီး မနေရဲတော့ဘဲ ဝမ်းနည်းကြောင်း ပြောကြားပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်ထွက်သွားကြပါတယ်။

ချန်ဆန်းရှီကတော့ ဒုဗိုလ်ချုပ်ယွီအပေါ် တင်ထားတဲ့ အမိန့်ဖီဆန်မှုဆိုတဲ့ အမည်းစက်ကို ဘယ်လို ရှင်းထုတ်ပေးရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားရင်း အသနားခံစာအတွက် စိတ်ထဲကနေ မူကြမ်း ရေးဆွဲနေပါတယ်။

"ဒီည အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဒါကို ရေးရမယ်"

ယွီစံအိမ်က ထွက်လာပြီးနောက် သူဟာ နီရောက်လက်မျှော်စင် ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်ပြီး အမြဲသွားနေကျ နောက်ဖေးတံခါးကနေ ဝင်သွားပါတယ်။

ဒီနေ့မှာတော့။

ချန်ဆန်းရှီက ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ပြီး အပေါ်ထပ်ကို တက်သွားပါတယ်။

သူ့ရဲ့ လက်မနဲ့ ဓားအိမ်ကို အနည်းငယ် တွန်းထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ဓားရဲ့ အေးစက်တဲ့ အလင်းတန်းက ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ ဒါဟာ နင်ရှန်ကို သူ့အပေါ် လွှတ်ကနဲ ပြေးမလာဖို့ သတိပေးလိုက်တာပါ။

"ဟန်ဆောင်လိုက်တာ"

နင်ရှန်က သူမရဲ့ လှပတဲ့ ပုခုံးလေးတွေကို ပါးလွှာတဲ့ ပိုးစလေးနဲ့ ဖုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်တယ် "ရှင်က ကျွန်မဆီမှာ ရှင်ကို ဖမ်းထားဖို့ မသေမျိုး အတတ်တွေ ရှိနေမှာကို စိုးရိမ်နေတာ မဟုတ်လားမဟုတ်ရင်တော့ အခွင့်အရေးရတုန်း နှာဘူးကျချင်နေမှာပဲ။ ရှင်က ရာဂစိတ်တော့ ရှိပြီး သတ္တိမရှိတဲ့ လူစားမျိုးပဲ"

"မင်းက သာမန်ပါပဲ"

ချန်ဆန်းရှီက ဒီကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရောက်ဖူးပြီး ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် စားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဝိုင်အိုးကို စစ်ဆေးပြီး ဘာပြဿနာမှ မရှိတာ သိတော့မှ သူ့ဘာသာ တစ်ခွက် ငှဲ့သောက်လိုက်ပါတယ်။

"သာမန် ဟုတ်လား"

နင်ရှန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး "ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"လို့ ချက်ချင်း မေးပါတယ်။

"ကြားတဲ့အတိုင်းပဲလေ"

ချန်ဆန်းရှီက ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီး မုန့်နှစ်ခုကို ယူစားလိုက်ပါတယ်။

"ကောင်းပြီလေ... ရှင်လို လူယုတ်မာကြီး"

နင်ရှန်ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာလေးမှာ ဒေါသအရိပ်အယောင်တွေ ထွက်လာပြီး "တစ်နေ့နေ့ကျရင်တော့ ရှင့်ကို ဆုံးမရဦးမယ်" လို့ ပြောပါတယ်။

"အလုပ်အကြောင်း ပြောရအောင်"

ချန်ဆန်းရှီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်တယ် "ကောင်းကင်ဘုံကျမ်း ကိစ္စကတော့ ပြီးသွားပြီ၊ ကျွန်တော် ဒါကို နန်းတွင်းကို အပ်လိုက်ပြီ။ အဲဒါက မသေမျိုးအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး၊ စစ်တိုက်တဲ့အခါ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ဖို့အတွက်ပဲ သင့်တော်တာ"

သူတို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်က မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းနဲ့ မသေမျိုးတွေရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေအကြောင်း ဖြစ်တာကြောင့် ကျန်တဲ့ အသေးစိတ်တွေကို ပြောပြဖို့ မလိုပါဘူး။

ဒီအကြောင်း ပြောလိုက်တဲ့အခါမှာတော့။

နင်ရှန်လည်း လေးလေးနက်နက် ဖြစ်သွားပြီး "တခြားအရာတွေကရော

လျန်ကျိနျန်ကို မသေမျိုးရတနာ ပေးခဲ့တဲ့ မသေမျိုးကို ရှင်တွေ့ခဲ့လား"လို့ မေးပါတယ်။

ချန်ဆန်းရှီက ခေါင်းခါပြလိုက်ပါတယ်။

"ကောင်းပါပြီ"

နင်ရှန်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရပြီး "ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းကို ကိုယ်တိုင် မမြင်လိုက်ရတာ နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဗိုလ်ချုပ်ချန်က ပြန်လာတာတောင် ကျွန်မကို အရင်လာမပြဘူးနော်" လို့ ပြောပါတယ်။

"မင်းကို လာပြရမယ်သတိထားဦး၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မင်းနောက်ကို လိုက်လာလိမ့်မယ်"

ချန်ဆန်းရှီက စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်တယ် "ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်

ခေါက်က ကျွန်တော် ရှာခိုင်းထားတဲ့ မြှားခေါင်းလုပ်ဖို့ ပစ္စည်းကောတစ်ခုခု တွေ့ပြီလား"

"ဗိုလ်ချုပ်ချန် ကံကောင်းတာပဲ၊ ကျွန်မ မသေမျိုးရှာဖွေရေးမျှော်စင် ရဲ့ ခန်းမအသီးသီးကို စုံစမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဗိုလ်ချုပ် အလိုရှိတဲ့ အရာမျိုးကို တွေ့ခဲ့တယ်"

နင်ရှန်က မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပါတယ်။

"အို"

ကျောက်ကျောက်က မလုပ်ချင်သလိုနဲ့ သေတ္တာတစ်ခုထဲကို နှိုက်ရှာပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အတွင်းခံဝတ်စုံတွေ အပြည့်ရှိနေတဲ့ သေတ္တာထဲကနေ သံတုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ်ကို အားနဲ့ တင်လိုက်ပါတယ်။ "ရော့... ယူလိုက်တော့"

"ဒါက..."

ချန်ဆန်းရှီက မည်းနက်ပြောင်လက်နေတဲ့ သံတုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ သူ ဒါကို စာအုပ်တွေထဲမှာ မမြင်ဖူးပါဘူး။ ထိတွေ့ကြည့်ရတာနဲ့ အသွင်အပြင်အရတော့ နက်နဲသံနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေတာကို သူ ခံစားမိပါတယ်။

"ဒီအရာမှာ နာမည်မရှိဘူး"

နင်ရှန်က မိတ်ဆက်ပေးတယ် "တကယ်လို့ နာမည်ပေးရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါကို နက်နဲသံ အမျိုးအစားတစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့။ ဒါက ထူးခြားတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ပေါက်ဖွားလာပြီး ဆန်းကြယ်တဲ့ နက်နဲတဲ့အင်အားတွေရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံထားရတာကြောင့် ထူးဆန်းတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိအချို့ ရှိနေတာ။

သာမန် နက်နဲသံက စွမ်းအားကို စီးဆင်းစေရုံပဲ လုပ်နိုင်ပေမဲ့၊ ဒါကတော့ စွမ်းအားကို သိုလှောင်ထားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အနည်းငယ်ပဲ၊ အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်စာလောက်ပဲ ခံတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက အရမ်းရှားတယ်။ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာ၊ လှံသွား တစ်ခုလုပ်ဖို့တောင် မလောက်ဘူး"

ချန်ဆန်းရှီက သူ့ရဲ့ အင်အားကို စုစည်းပြီး အဲဒီသံတုံးထဲကို ထည့်လိုက်ပါတယ်။ တကယ့်ကိုပဲ သူ့ရဲ့ အင်အားတွေက သံတုံးရဲ့ မျက်နှာပြင်မှာ ခဏလောက် တည်ရှိနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အချိန်က အရမ်းတိုပြီး ပစ္စည်းကလည်း နည်းပေမဲ့... ဒါဟာ လုံလောက်လှပါပြီ။

မြှားခေါင်းတွေ လုပ်ဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို အပြည့်စုံဆုံးပါပဲ။

မင်ပြည်နယ်ကို မသွားခင်က ဆေးဘက်ဝင်အပင်တစ်ရာစာအုပ်ထဲမှာ သူတွေ့ခဲ့တဲ့ စွမ်းအားကို သိုလှောင်နိုင်တဲ့ 'ဝိညာဉ်ကြောသစ်သား' နဲ့သာ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်၊ သူ ပစ်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် စွမ်းအားတွေ ကျန်နေဦးမယ့် မြှားတွေကို သူ ဖန်တီးနိုင်တော့မှာပါ။

ပြီးခဲ့တဲ့ မင်ပြည်နယ် ခရီးစဉ်တုန်းက လေးနဲ့ မြှားတွေဟာ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်တွေကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ 'အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်း' အဆင့်အောက်က သိုင်းပညာရှင်တွေကိုပဲ ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့တာပါ။

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က လော့ထျန်တောင်တန်းက ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးကိုတောင် သူ ဒဏ်ရာမပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး...

သိုင်းပညာရှင်တွေ အဆင့်မြင့်လာလေလေ၊ လေးနဲ့ မြှားက ထိရောက်မှု နည်းလာလေလေ ဖြစ်တာကြောင့် ဘယ်သူမှ လေးအတတ်ကို သိပ်မကြိုက်ကြတာ မဆန်းပါဘူး။ သိုင်းပညာရှင် အများစုက သားရဲတွေကို အမဲလိုက်တဲ့အခါမှာတောင် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်တဲ့ လက်နက်တွေကိုပဲ ပိုကြိုက်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားတွေကိုသာ သိုလှောင်ထားနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အခြေအနေက တခြားစီ ဖြစ်သွားမှာပါ။

မမေ့ပါနဲ့... သူကိုယ်တိုင်ကလည်း စွမ်းအားတွေကို သိုလှောင်ထားနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်နေတာကိုး။

"မိန်းကလေးနင်ရှန့်"

ချန်ဆန်းရှီက ပစ္စည်းကို တန်းယူမသွားဘဲ စားပွဲပေါ်မှာ ညင်သာစွာ ပြန်

တင်လိုက်ပါတယ် "ပြောပါဦး... ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်ပေးစေချင်လို့လဲ"

ဒီအရောင်းအဝယ်က မင်ပြည်နယ်ကို မသွားခင်ကတည်းက သဘောတူထားတာပါ။ ဒါက အပေးအယူ တစ်ခုပဲလေ။

"ရှင်က အလကား ထပ်လိုချင်နေတာလို့ ကျွန်မ ထင်နေတာ~"