အခန်း (၂၇၁)

"တကယ်လား ဒါက အစစ်အမှန်ပဲလား"

အခြေအနေကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြတဲ့ တခြား ဆေးဆရာတွေဟာလည်း ချန်ဆန်းရှီ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးရည်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက်မှာတော့ အံ့ဩမှင်သက်တဲ့ အမူအရာတွေ အသီးသီး ပေါ်ပေါက်လာကြပါတယ်။

"ကျွန်တော် အမြဲပြောသားပဲ၊ သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်တွေဟာ မွေးရာပါ ဆေးဆရာတွေ ဖြစ်လာဖို့ ကံပါလာကြတာလို့"

"တကယ့်ကို မနာလိုစရာပဲဗျာ"

"ကဲ... လူစုခွဲကြစို့၊ လူစုခွဲကြစို့"

"ကိုယ့်နေရာကိုယ်ပြန်ပြီး ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံကြစမ်းပါ။ နောက်နောင်မှာ နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ကို ရောက်လို့ ဂန်းချီကို သုံးပြီး ဆေးဖော်နိုင်ပြီဆိုရင်တော့ မင်းတို့လည်း အဆင့်မြင့် ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတာပေါ့"

"..."

"အရှင်... ဒါက..."

ကျောက်ကန်နဲ့ တခြားလူတွေကို ချန်ဆန်းရှီက ခေါ်ယူလိုက်ပြီး သူတို့ရှေ့က ဆေးအိုးကို ပြသလိုက်ပါတယ်။

"ငါ မကြာခဏ အားလပ်ချိန်ရှာပြီး မင်းတို့အတွက် ဆေးတွေ ဖော်စပ်ပေးမယ်"

ချန်ဆန်းရှီကသူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဆေးရည်တွေ ကိုယ်တိုင် ခပ်ပေးရင်း "နောက်ပိုင်း တောင်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းသားရဲတွေကို ထပ်ပြီး အမဲလိုက်နိုင်ရင်လည်း မင်းတို့ကို ခွဲဝေပေးမယ်။ အခုတော့ သေသေချာချာ ကျင့်ကြံကြပါ။ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကနေ အဆင့်တက်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြ၊ ဒီနှစ်ထဲမှာ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်စနှစ်ယောက်လောက် ဟွာကျင်းအဆင့်ကို ရောက်လာဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်" လို့ အားပေးစကား ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်"

ကျောက်ကန်က လက်သီးစုပ်အရိုအသေပြုရင်း "ကျွန်တော်တို့ အရှင်မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"လို့ ကတိပေးပါတယ်။

ဖန်းယုံ ကတော့ ဆေးရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ပစ်လိုက်ပြီး "အရှင်... အရှင်ဖော်တဲ့ဆေးက ဆေးပညာရှင်တွေ ဖော်တဲ့ဆေးနဲ့တောင် တူနေပြီ။ အရင်ကဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က တန်းစီပြီး စောင့်ရတာ၊ အခုတော့ အရှင်ကိုယ်တိုင် ဖော်ပေးတာကို သောက်ရပြီ"လို့ ဝမ်းသာအားရ ပြောပါတယ်။

ချန်ဆန်းရှီကတော့ အားပေးစကားသာ ပြောလိုက်ပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ သူ့လူတွေထဲက တစ်ယောက်လောက်ပဲ ဟွာကျင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်

မယ်ဆိုတာ သူသိပါတယ်။ ပိုင်ထင်းကျိီ နဲ့ လူရှုဟွာ တို့လို ပါရမီရှင်တွေ ရှိနေပေမဲ့ စစ်တပ်တိုးချဲ့မှုတွေ ပြီးသွားရင် သူတို့တွေကတခြားတပ်ခွဲတွေဆီကို ရောက်သွားကြမှာပါ။ သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ရှိတဲ့ လူတွေဟာ တစ်နေရာတည်းမှာ စုနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သူဟာ သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုဟောင်းတွေကိုပဲ အားကိုးရမှာပါ။ သူတို့မှာ ပါရမီ လိုအပ်နေရင် ဆေးဝါးတွေနဲ့ပဲ အစားထိုး ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

[စွမ်းရည် - ဆေးပညာ (ကျွမ်းကျင်အဆင့်)]

[တိုးတက်မှု့ - ၈၉၅/၁၀၀၀]

စွမ်းအားသန့်စင်ဆေးတွေကို ဖော်စပ်နေတာကြောင့် ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုကလည်း အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေပါတယ်။

ဆေးကိစ္စတွေ ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ချန်ဆန်းရှီဟာ သူ့ရဲ့ လေးနဲ့ မြှားတွေကို ယူပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

[စွမ်းရည် - မြှားပစ်စွမ်းရည် (ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု)]

[တိုးတက်မှု့ - ၁၅၅၀/၂၀၀၀]

မြှားပစ်စွမ်းရည်အဆင့်တက်ဖို့ကလည်း သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး။ ဒါ့အပြင်

ဆွန်ပုချီ ကလည်း ဒီရက်ပိုင်း သူ့ဆီမှာ လေးအတတ်ကို လာရောက်

လေ့ကျင့်နေပါတယ်။ ဆွန်ပုချီဟာ ပေါင်တစ်ထောင်ကျော်လေးကို သုံးပြီး ခြေလှမ်း ၇၀-၈၀ အကွာက ပစ်မှတ်ကို ထိအောင် ပစ်နိုင်လာပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

မနက်ပိုင်း လေ့ကျင့်မှုတွေ ပြီးတဲ့နောက်...

မွန်းလွဲပိုင်းမှာတော့ ချန်ဆန်းရှီဟာ မြို့ထဲကို ကင်းလှည့်ဖို့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

သိုင်းသင်တန်းကျောင်း တစ်ခုအနားက ဖြတ်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ချောင်ဖန် တစ်ယောက် ဟွာကျင်းအဆင့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု့ကို ရရှိဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ဒီလူကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ချန်ဆန်းရှီရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဖြစ်ရပ်တွေကို ပြန်လည် သတိရမိသွားပါတယ်။

အမွေးတိုင်မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဒီအတိုင်းပဲ ငြိမ်နေမှာလား။

စီယွင်ဘုရားကျောင်းရဲ့အကြီးအကဲကလျန်ကျိုးကို ရောက်နေပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို သူ ကြားထားတာကြောင့် ကင်းလှည့်ရင်းနဲ့ အဲဒီလူကို တွေ့နိုင်မလားလို့ သူ မျှော်လင့်နေပါတယ်။

...

"ဟူး... ဟူး..."

ချောင်ဖန်က နဂါးစိမ်းဓား ကို ချလိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာဟာ သွေးရောင်တွေ လွှမ်းနေပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖြူဖျော့မှုတွေ ပေါ်နေပါတယ်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်းသား၊ အဆင့်တက်သွားပြီပဲ"

သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်အဖော် ရှာဝမ်လုံက ဓားကို ချရင်း "ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင် လူရှုဟွာတို့က ဟွာကျင်းအဆင့်ကို စပြီး ဝင်ရုံပဲ ရှိသေးတာ၊ ကျန်တဲ့လူတွေဆိုရင် အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိကြသေးတယ်။ မင်းသားက သူတို့ထက် နှစ်ဆင့်လောက် သာသွားပြီ" လို့ မြှောက်ပင့်လိုက်ပါတယ်။

"ချန်ဆန်းရှီရော"

ချောင်ဖန်က ချောင်းဆိုးရင်း မေးလိုက်တယ် "သူရော ဟွာကျင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီလားမဟုတ်ရင် သူ ဘယ်လိုလုပ် မေရှန်းကို သွားနိုင်မှာလဲ"

"ဒါက..."

ရှာဝမ်လုံက ခဏ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီးမှ "သူကတော့ ဟွာကျင်းအဆင့်ကို တကယ်ပဲ ရောက်သွားပါပြီ" လို့ ဖြေပါတယ်။

"အစပြုအဆင့်လားမဟုတ်ဘူး... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ချောင်ဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ် "ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်ဘဲဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ခံစားချက်တွေ ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။ ရွေးချယ်ပွဲ ပြီးကတည်းက သူဟာ တခြားသူတွေထက် သာလွန်နေဖို့အတွက် ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကိုတောင် အနစ်နာခံကာ အင်အားတွေ မြှင့်တင်ခဲ့တာပါ။

အခုတော့ ဂုဏ်သရေတွေက တခြားသူဆီ ရောက်သွားသလို၊ သိုင်းအဆင့်မှာလည်း သူဟာ အမီလိုက်ခံနေရပြီလား။

"မင်းသား..."

ရှာဝမ်လုံက ဘာမှ ပြန်မပြောပါဘူး။ ချောင်ဖန်က ဇွတ်အတင်း ထပ်မေးတဲ့အခါမှာတော့ "မင်းသား... ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ တကယ်လို့ ဒီမှာ အဆင်မပြေရင် မြို့တော်ကို ပြန်ကြတာပေါ့။ တောင်ဘက်က ပုန်ကန်မှုတွေနဲ့ အရှေ့ဘက်က စစ်ပွဲတွေမှာ စစ်မှုထမ်းပြီး နာမည်ကျော်အောင် လုပ်လို့ရပါတယ်၊ မြောက်ဘက်မှာပဲ နေနေဖို့ မလိုပါဘူး" လို့ ဖျောင်းဖျပါတယ်။

"မိန်းမစိုးဖုန်း"

ရှာဝမ်လုံက အမှန်အတိုင်း မပြောတာကြောင့် ချောင်ဖန်က သူ့ရဲ့ လူယုံတော်ကို လှည့်မေးလိုက်ပါတယ် "ငါ့ကို အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း၊ သူက အသေးစား အောင်မြင်မှု ကိုတောင် ကျော်သွားပြီလား"

"မင်းသား... စိတ်ကို တင်းထားပါ"

မိန်းမစိုးဖုန်းက စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ "လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီအနည်းငယ်ကပဲ ဆေးဖော်ဆောင်ကလူတွေ ပြောနေကြတာ ကြားခဲ့ရတာပါ။ သူက ဟွာကျင်းအဆင့်မှာ အသေးစား အောင်မြင်မှုကို ရောက်နေပြီ၊ ဒါမှမဟုတ် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု့ကိုတောင် ရောက်နေပြီလို့ ပြောနေကြတယ်..."

"ဗုန်း"

ချောင်ဖန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဆို့တက်လာပြီး မျက်စိရှေ့မှာ မှောင်အတိ ကျသွားပါတော့တယ်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး ချာချာလည်သွားသလို ခံစားရပြီး နောက်ကို လန်ကျသွားကာ သွေးတစ်လုပ်တောင် အန်ထုတ်လိုက်ရပါတယ်။

"မင်းသား..."

ရှာဝမ်လုံက သူ့ကို အမြန်လှမ်းဖမ်းလိုက်ပါတယ်။

"အို... ဒုက္ခပါပဲ မင်းသားရယ်"

မိန်းမစိုးဖုန်းဟာ ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ငိုမတတ်ဖြစ်သွားပြီး ချောင်ဖန်ရဲ့ သွေးတွေကို သုတ်ပေးကာ ကုသရေး ဆေးလုံးတွေကို အပူတပြင်း ရှာဖွေပါတော့တယ်။ ချောင်ဖန် ကျင့်ကြံထားတဲ့ နည်းလမ်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေတဲ့အပြင် အခုလို စိတ်သောကတွေပါ ထပ်တိုးလာတဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒဏ်မခံနိုင်ဘဲ ပြိုလဲသွားရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဘာလို့လဲ... ဘာလို့လဲ..."

ခဏအကြာမှာတော့ ချောင်ဖန် မျက်လုံးပြန်ပွင့်လာပြီး "သူက သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်တာ နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ၊ ကောင်းကင်ကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မတရားရတာလဲ ငါက တစ်နေ့ကို နှစ်နာရီပဲ အိပ်ပြီး ဆေးတွေနဲ့ အားဖြည့်ကာ ကြိုးစားနေတာတောင် မလုံလောက်သေးဘူးလား..." လို့ ညည်းတွားလိုက်ပါတယ်။

"မင်းသား..."

ရှာဝမ်လုံက သက်ပြင်းချရင်း "အဲဒီကောင်က မိစ္စာတစ်ကောင်လို ပါရမီရှင်ပါ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းတွေက အရင်တုန်းက ဆွန်ဒူရှန်နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရပါတယ်။ သူ့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး" လို့ ပြောပါတယ်။

"မှန်ပါတယ် မင်သား"

မိန်းမစိုးဖုန်းကလည်း ထောက်ခံလိုက်ပါတယ် "မင်းသားက တော်ဝင်

မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပဲ၊ ဘာလို့ သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြီး စိတ်

ဆင်းရဲခံနေမှာလဲသူ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ဆွန်ဒူရှန်တောင် ချောင်မိသားစုရဲ့ လက်အောက်ခံပဲ မဟုတ်လား"

"အင်း..."

ချောင်ဖန် အသက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရှူနေရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက...