← Chapters

ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း (၂)

Vol. 8 Ch. 80

ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း (၂)

Vol. 8 Ch. 80

ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်းတွင် တိန်ချောင်၏ရာထူးအနေအထားကို ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားရင်း နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေသည့် ယန်ချင်းကို လဲ့ဝေယွမ် မြင်လိုက်လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် မိတ်ဆွေ။ ဒီအမှုကို ကိုင်တွယ်နေတာက ဒီက ကျုပ်ရဲ့ဂျူနီယာ ဖြစ်နေတဲ့အတွက်၊ သူ့အနေနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ သတင်းအချက်အလက်တွေ လိုအပ်မှာမို့လို့ ခင်ဗျားရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကို သူ့ကို ပြောပြခွင့် ပြုပါဦး။”

“ကျွန်တော်က ဒီမှာ အကူအညီပေးတဲ့ အနေနဲ့ပဲ ရှိနေတာပါ။ နောက်ပိုင်း ချမှတ်မယ့် စီရင်ချက်တွေ အားလုံးက သူ့ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။”

“သူက တက်ကြွမှုမရှိဘဲ ပျင်းရိနေတဲ့ ပုံစံကြောင့် သိပ်အထင်ကြီးစရာ မကောင်းဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ်တော့ သူက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်တဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ၊"

လဲ့ဝေယွမ်က တိန်ချောင်ကို လက်ယှက်အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ချင်းမှာ လတ်တလော ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင် လဲ့ဝေယွမ်၏ ချီးကျူးစကားကြောင့် အံ့အားသင့်နေသလို၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဧည့်သည်ရှေ့၌ အတင်းပြောခံလိုက်ရသဖြင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။

"အဘိုးကြီးလဲ့က ပြည့်စုံတဲ့ ချီးကျူးစကားလေး တစ်ခွန်းတောင် မပြောနိုင်ဘူးလား။ မွှေးကြိုင်နေတဲ့ ဟင်းတစ်ခွက်ကို ပြင်ဆင်ပြီးမှ အဲဒီအထဲကို ခါးသက်တဲ့ အဆိပ်တွေ ထည့်လိုက်တော့ ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ။ နှမြောတွန့်တိုတဲ့ အဘိုးကြီး၊" ဟု ယန်ချင်းက စိတ်ထဲမှ ကြိတ်တွေးလိုက်လေသည်။

"ရပါတယ်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါက သူများအိမ် ရောက်နေတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ဒီက ကျောက်အာ အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်လည်း ငါ သဘောတူပါတယ်၊"

တိန်ချောင်က ဘေးတွင် မျက်လုံးများ နီရဲပြီး နှာခေါင်းရှုံ့နေဆဲဖြစ်သော ကျောက်ချီကို ညင်သာစွာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

လဲ့ဝေယွမ်က ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် လက်ယှက်လိုက်ပြီး၊ ယန်ချင်းကလည်း တူညီသော အရိုအသေပေးခြင်းကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"မင်း သူ့အကြောင်းကို မကြားဖူးတာ အကြောင်းရင်း ရှိတယ်။ ခန့်မှန်းဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် လွဲနေဦးမှာပဲ။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်းက မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် လောကကြီးက သိထားတဲ့ နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ၈ ယောက်ထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်လို့ပဲ။”

“ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၄၀၀ လောက်က အဲဒီဖြစ်ရပ်သာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါတို့လည်း ဘယ်တော့မှ သိခဲ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊"

လဲ့ဝေယွမ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ အဆုံးသတ်မလှသည့် တိန်ချောင်၏ ကိစ္စကို ကာယကံရှင် ကြားအောင် အပြင်ထုတ်သို့ပြောခြင်းက ရိုင်းရာကျမည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်၊ သူက ယန်ချင်းနှင့် ဆက်သွယ်ရန် သူ၏နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပြောရလျှင် လဲ့ဝေယွမ် ကိုယ်တိုင်ပင် တိန်ချောင် တစ်ယောက် ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုမှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်းကို အံ့အားသင့်နေမိသည်။

လူအများစုက သူ သေသွားပြီဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ သေလုမျောပါး အခြေအနေနှင့် သိပ်မဝေးတော့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

လဲ့ဝေယွမ်၏စကားသည် အဖြေထက် မေးခွန်းများကို ပိုမို ထွက်ပေါ်လာစေသဖြင့် ယန်ချင်းက တိန်ချောင်ကို နောက်တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို သူက ဘယ်သူလဲ၊"

ယန်ချင်းက လဲ့ဝေယွမ်ကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဧကရာဇ်အာရုံကို သုံး၍ အတွေးများကို ပို့လွှတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း တကယ် သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် ခန့်မှန်းဖို့ သိပ်မခက်ပါဘူး။ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်းက အရမ်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေတွေနဲ့ အတူ ပဋိပက္ခတွေ အများကြီး ဖန်တီးခဲ့တယ်။”

“အဲဒီမှာ ခေါင်းဆောင် သုံးယောက်ရဲ့ နာမည်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး ကျင့်စဉ်တို့က အဓိက အထင်ရှားဆုံး အရာတွေ ဖြစ်နေခဲ့တာ။ ကျန်တဲ့ အရာအားလုံးက သူတို့ရဲ့ တောက်ပမှု အောက်မှာ မှေးမှိန်သွားသလို ဖြစ်နေခဲ့တာလေ။”

“ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်းမှာ အစကတည်းက ခေါင်းဆောင် လေးယောက် အမြဲတမ်း ရှိခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတွေ ထပ်တိုးလာတာတောင် အဲဒီ နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ အတွင်းမှာ အဲဒါက ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲခဲ့ဘူး။”

“ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်က တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မုန်တိုင်းလို မွှေနှောက်သွားခဲ့ပေမဲ့၊ စတုတ္ထ တစ်ယောက် အကြောင်းကိုတော့ လူသိနည်းတယ်။”

“ပြင်ပလောကကတော့ သူ့ကို သူ့အစ်ကိုတွေရဲ့ အရိပ်ကို ခိုနေတဲ့သူ တစ်ယောက် အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြတယ်။ အဲဒါက မင်း အခုလေးတင် သတိမထားမိဘဲ လွတ်သွားခဲ့သလိုမျိုး၊ သူတို့ကိုလည်း တစ်ခုခု လွတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။”

လဲ့ဝေယွမ်က ယန်ချင်း သူ၏စကားများကို ပြန်လည် တွေးတောကာ နားလည်သွားစေရန် ခေတ္တ ရပ်စောင့်နေလိုက်သည်။

သူနှင့် ကျန်သည့် အထက်လူကြီးများ အနေဖြင့် ယန်ချင်းသည် ကောက်ကျစ်ကြောင်း၊ အလုပ်ကို အနည်းဆုံးသာ လုပ်ချင်ကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဟာကွက်များကိုရှာ၍ အခွင့်အရေး ယူတတ်ပြီး လောဘကြီးလွန်းကြောင်း သိထားကြသော်လည်း၊ သူ၏ ကပြက်ကချော် လုပ်ရပ်များမှတစ်ဆင့် သူက ဆန့်ကျင်ဘက်အတွေးအခေါ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

အလုပ်လုပ်ရမည် ဆိုလျှင် သူက အလွန် ပျင်းရိသော်လည်း၊ သူချစ်မြတ်နိုးသည့် သို့မဟုတ် စိတ်ဝင်စားသည့် အရာများ ဆိုလျှင်မူ အလွန် စူးစိုက်မြှုပ်နှံတတ်ပေသည်။

ပျောက်ဆုံးနေသော ကျင့်စဉ်များကို သုတေသန လုပ်ပြီး ပြန်လည်ဖော်ထုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ အမှုများကို နောက်တစ်ခါ ပြန်မလုပ်ရအောင် သေချာဂရုစိုက် စစ်ဆေးသည်ဖြစ်စေ၊ တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ထံမှ အလုပ်အနည်းဆုံး လုပ်ပြီး အလကား ရနိုင်မည့် အရာများကို ရရန် ကြိုးစားရာတွင်ဖြစ်စေ သူက အလွန် ကြိုးစားတတ်လေသည်။

၎င်းသည် သူ့ထံတွင် ရှိသော ရှားရှားပါးပါး ချီးကျူးစရာကောင်းသည့် အရည်အသွေးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့က ယန်ချင်း အခွင့်အရေး ယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော အားနည်းချက်များမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ လုပ်ငန်းလမ်းညွှန်ချက်များနှင့် ဥပဒေများကို ပိုမို ချောမွေ့အောင် ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်မှာလည်း သူ၏ လောဘကြီးသော အခွင့်အရေးယူမှုများကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ချင်းသည် ထိုအားနည်းချက်များမှတစ်ဆင့် အကြီးအကျယ် အမြတ်ထုတ်ကာ တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ကို အကုန်အကျ မခံရခင်၊ ထိုဖွဲ့စည်းပုံများကို ပြန်လည် သုံးသပ်ရန်နှင့် ယန်ချင်း အခွင့်အရေးယူနိုင်မည့် တခြား နေရာများ ရှိသေးသလား ဆိုသည်ကို ရှာဖွေပိတ်ဆို့ရန် သီးသန့်ကော်မတီ တစ်ရပ်ကိုပင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ရသည်။

အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးယူသူသည် တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ အတွင်း လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ပိုမို ကောင်းမွန်လာစေရန် အကြီးမားဆုံး အထောက်အကူ ပြုသူလည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ချင်းသာ ၎င်းကို သိသွားပါက သူ ဘာတွေ ထပ်လုပ်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ယန်ချင်း၏ ပွင့်လင်းသော တွေးခေါ်ပုံမှာ လဲ့ဝေယွမ် အနှစ်သက်ဆုံး အချက်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လုပ်ခဲ့သော အမှားများကို ထည့်တွက်လျှင် ထိုအချက်သည် တစ်ခုတည်းသော သဘောကျစရာ အချက် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လဲ့ဝေယွမ်သည် ထိုအရည်အသွေးကို ပိုမို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန် ရသမျှ အခွင့်အရေးတိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လဲ့ဝေယွမ်၏ စကားများသည် ယန်ချင်း၏ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုလို ဖြတ်ပြေးသွားကာ အရာအားလုံးကို ဆက်စပ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလေသည်။ ၎င်းသည် သူ လွတ်သွားခဲ့သော သော့ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း၊ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း၊ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး ကျင့်စဉ်... အဲဒါပဲ၊"

ယန်ချင်းက ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားသလို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတွေထဲက တစ်ယောက်က ဓားကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပါရမီပါတယ်။ နောက်တစ်ယောက်က အစီအရင် ပညာရပ်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ နောက်တစ်ယောက်က ဆေးပညာနဲ့ အဂ္ဂိရတ်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းက နာမည်ကြီးစေခဲ့တာက ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး ကျင့်စဉ် ကြောင့်လေ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကနဦး ခန့်မှန်းချက်တွေ အရ... အဲဒီကျင့်စဉ်က အနည်းဆုံးတော့ ထိပ်တန်း အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ် တစ်ခုပဲ။”

“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ရွှေရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်။ ကျင့်စဉ် တစ်ခုက အပြာရောင်အဆင့်နဲ့ အထက် ရောက်သွားရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဝယ်ဖို့ ခက်သွားပြီ။”

“ပြီးတော့ ကျွန်တော် သိသလောက် ဂိုဏ်းက အစကတည်းက ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း လို့ နာမည်ကြီးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ညီအစ်ကို သုံးယောက်ထဲက ဘယ်သူကမှ အဲဒီကျင့်စဉ်ကို သူတို့ရဲ့ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ် အဖြစ် မသုံးခဲ့ကြဘူး။”

“ဆေးပညာနဲ့ အဂ္ဂိရတ်မှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ညီအစ်ကိုက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ခူးဆွတ်ဖို့နဲ့ ပြင်ဆင်ဖို့ အဲဒီကျင့်စဉ်ကို သုံးခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ဖတ်ဖူးပေမဲ့၊ အဲဒါက ဒီလောက်ပါပဲ။”

“ဒါဆိုရင် စတုတ္ထညီအစ်ကိုက ဒီကျင့်စဉ်ကို သုံးခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်ဖို့ အရမ်းများတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ။"

"တကယ်လို့ စတုတ္ထညီအစ်ကို ကသာ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး ကျင့်စဉ်မှာ ကျွမ်းကျင်ခဲ့တယ် ဆိုရင်၊ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါရက်နဲ့ ဘာလို့ သူ့အကြောင်းကို ဘယ်သူမှ မကြားဖူးခဲ့တာလဲ။”

“ အင်း... တစ်ခါတလေကျရင် အရိုးရှင်းဆုံး အဖြေက များသောအားဖြင့် အမှန်ကန်ဆုံး အဖြေ ဖြစ်နေတတ်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသူ အားလုံးက နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားကြလို့ပဲ။”

“အဲဒါကြောင့် ပြန်ပြောပြစရာ လူတစ်ယောက်မှ မကျန်ခဲ့တာပေါ့၊"

လဲ့ဝေယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ရာ၊ ယန်ချင်း၏ သူငယ်အိမ်များ အေးခဲသွားပြီး တိန်ချောင်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို အဓိပ္ပာယ်က..."

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီ အနှစ် ၃,၀၀၀ အတွင်းမှာ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်ခဲ့ဘူး။ လူအများစုက တစ်ခုခုကို သတိမထားမိဘဲ လွတ်သွားကြတယ်လို့ ငါပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိတယ်။”

“ဟုတ်တယ်... ဂိုဏ်းနာမည်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။”

“ဥပမာ... ယန်ချင်း၊ မင်းက ဂိုဏ်းတစ်ခုကို စတင် တည်ထောင်နေတယ် ဆိုပါစို့။ မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကလွဲရင် ဘယ်အရာက အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သင့်လဲ"

လဲ့ဝေယွမ်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် မေးလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းနယ်မြေ ပေါ့၊"

ယန်ချင်းက နှစ်ခါ မစဉ်းစားဘဲ ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ဂိုဏ်းနယ်မြေ ဆိုတာ ဂိုဏ်းတစ်ခု ကြီးထွားလာဖို့ လိုအပ်တဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ အဲဒီအထဲမှာရှိတဲ့ လူတွေအတွက်ရောပေါ့။”

“ဒါဆိုရင် အဲဒီနယ်မြေတွေက ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲ ဆိုတာ ထည့်တွက်ကြည့်ရင်... အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းတည်ထောင်ကာစ အချိန်မျိုးမှာ အင်အားအကောင်းဆုံးလူတွေ အပြင်ထွက်နေတုန်း၊ အားအနည်းဆုံးလူကို ဂိုဏ်းစောင့်ဖို့ ချန်ထားခဲ့မယ်လို့ မင်း ထင်လား။”

“ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဆိုရင်၊ ဂိုဏ်း စတင်တည်ထောင်စ ဆိုတော့ မင်းတို့ အားလုံးက အားနည်းနေသေးတဲ့ အတွက်၊ ကိုယ်တိုင် မဖန်တီးနိုင်သေးသလို ဝယ်လည်း မဝယ်နိုင်သေးတဲ့ အစီအရင်တွေကို လည်ပတ်ဖို့ အဆင့်မြင့် ရတနာတွေလည်း မင်းတို့ဆီမှာ ရှိဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းနယ်မြေ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ရေးက... ကျန်တဲ့သူတွေက အရင်းအမြစ်တွေ ရှာဖွေနေချိန်မှာ၊ အင်အားအကောင်းဆုံး လူကို ဂိုဏ်းစောင့်ဖို့ ချန်ထားခဲ့တာပဲ။”

“ဂိုဏ်းစောင့်တဲ့သူက ပိုသန်မာလေလေ၊ အရင်းအမြစ် ရှာဖွေတဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေက ပိုလွတ်လပ်လေလေပဲ။”

“ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ကြည့်ရင် ညီအစ်ကို သုံးယောက်က သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ဘယ်လောက်တောင် ထင်တိုင်းကြဲခဲ့ကြသလဲ ဆိုတာ မင်း သိနိုင်တယ်။”

“အဲဒါက သူတို့ အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သူအပေါ်မှာ သူတို့ ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိနေလို့၊ လောကကြီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ကြတာပဲ။”

“ငါ့အမြင်ကို ပြောရရင် ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း အဲဒီလောက် ကြီးကျယ်လာရတဲ့ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းရင်းက သူ့ကြောင့်ပဲ။"

လဲ့ဝေယွမ်က တိန်ချောင်ကို လေးစားမှု အပြည့်ပါသော အကြည့်ဖြင့်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့က လူငယ်များ သူတို့၏ အလားအလာ အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာနိုင်ရန် လုံခြုံသော အသိုက်လေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးခြင်း ဆိုသည်ကို သူက လက်တွေ့ သရုပ်ဖော်ပြခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ကြီးကြပ်ရေးမှူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းက အများကြီး လိုအပ်နေသေးပုံရတယ်၊"

လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ကမှ မော့ယွင်ရုကို ပွင့်လင်းသော တွေးခေါ်ပုံ ရှိစေရန် လမ်းညွှန်ခဲ့ပြီး၊ သူက လောကကြီး၏ပန်ချီကား ဖြစ်ကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့သည်ကို သတိရသွားသဖြင့် ယန်ချင်းက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအတွေးကြောင့် သူ၏မျက်နှာက ပို၍ပင် နီရဲသွားတော့သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းကြီး အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ငါ ဒါကို တွေးမိခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက ငါ့မှာ မှန်းဆလို့ ရမယ့် အဆုံးသတ် တစ်ခု ရှိနေခဲ့လို့ပဲ။”

“စာအုပ်တွေထဲမှာ မရေးထားတဲ့ အဆုံးသတ် တစ်ခုလေ။ တိုက်ပွဲ အပြင်းထန်ဆုံး အချိန်မှာ တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့က စီနီယာတစ်ယောက် အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့ပြီး အဆုံးထိနီးပါး နေခဲ့တယ်။”

“သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာတွေ ကနေတစ်ဆင့် ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်းရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အရေးပါဆုံး ဖဲချပ်၊ ဂိုဏ်းရဲ့ အစစ်အမှန် ခေါင်းဆောင်၊ ပြီးတော့ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးခဲ့သူတိန်ချောင် အကြောင်းကို နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့ သိခဲ့ရတာပဲ။”

“ဘယ်သူမှ မျှော်လင့်မထားဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာတဲ့ ဧရာမလေဆင်နှာမောင်းကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ တည်ငြိမ်ပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ လေပြည်လေညင်းလေး တစ်ခုပေါ့၊"

ဟု လဲ့ဝေယွမ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

All Chapters