အခန်း (၅-၆)

အခန်း။ ၅

သားရေနယ်ရုံအတွင်းတွင် စုန်ယန်နှင့် ချီယောင်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြပြီး သားရဲအရေခွံအသစ်များကိုယ်စီယူကာ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းကို စတင်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီပင် မိုးချုပ်တော့မည်ဖြစ်သော်လည်း မနက်ဖြန်အတွက် အလုပ်အချို့ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်သည်။

စုန်ယန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ရက်ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် အခြားအစေခံများ၏ စကားဝိုင်းများကို နားစွင့်ရုံမျှဖြင့် အခြေခံအချက်အလက်အချို့ကို သူသိရှိနိုင်သည်။ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ကုန်းသည် အစေခံတစ်ဦးစီထံမှ တစ်နေ့လျှင် သာမန်အရိပ်ရုပ်သေး တစ်ရုပ်ပြီးစီးရန်တောင်းဆိုထားသည်။ သာမန်အရိပ်ရုပ်သေး အခု ၃၀ လျှင် ဂိုဏ်းအကျိုးပြုမှတ် ၁ မှတ် ရရှိပြီး ထိုအမှတ်များကို ရုပ်သေးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အလုပ်လုပ်ရာတွင် လျင်မြန်ပါက အခြားအပိုအလုပ်များကို လက်ခံလုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်တပည့်များနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားနိုင်သည်။ ဤနည်းဖြင့် အကယ်၍ မိမိတွင် ပါရမီအနည်းငယ်ရှိပါက သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်လာပါက မိမိထံသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြေမှာ ပိုမိုများပြားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူ၏လေ့လာချက်အရ ဤနေရာရှိ အစေခံအများစုမှာ တစ်နေ့လျှင် အရိပ်

ရုပ်သေးတစ်ရုပ်သာ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။

၎င်းမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဤနေရာသို့ ရောက်သည်မှာ နှစ်ရက်သာရှိသေးသော်လည်း အရိပ်ရုပ်သေး နှစ်ရုပ်ကို ပြုလုပ်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဝါရင့်အစေခံတွေက ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ အရှိန်အတိုင်း မလုပ်နိုင်ကြတာလဲ။

စုန်ယန်၏ သွက်လက်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း ချီယောင်းက ရုတ်တရက် ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"အလုပ်ကို အရမ်းမြန်မြန် မလုပ်နဲ့ မင်းရဲ့လက်ကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်"

စုန်ယန် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ချီယောင်းသည် သူမ၏ရှေ့ရှိ အရေခွံပေါ်မှ အမွေးအမျှင်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခြစ်ထုတ်ရင်း စကားပြောဆိုသည့်ဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"မနေ့က ငါ မင်းနဲ့အတူ ထိုင်နေတာမဟုတ်ဘူး ငါ့ဘေးနားမှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အစေခံတစ်ယောက်က သူ့လက်မောင်းက နာကျင်မှုကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်အောင် ခံစားနေရပေမဲ့ အတင်းအောင့်ထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ထွင်းထုတဲ့အချိန်မှာ သူအမှားတစ်ခု လုပ်မိသွားပြီး ဓားရိုးကို မြဲမြဲမဆုပ်ကိုင်နိုင်တော့ဘဲ ထွင်းထုတဲ့ဓားက သူ့လက်ကို ဖြတ်မိသွားတယ်။ သွေးတွေ အများကြီးထွက်လာပြီး အရိပ်ရုပ်သေးလုပ်ငန်းကို ဆက်မလုပ်နိုင်တော့တဲ့အခါ သူ လုံးဝကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားတော့တာပဲ..."

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ"

"ပြီးတော့... ဒီနေ့ သူ့ကို ငါမတွေ့တော့ဘူး"

စုန်ယန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက အခြေအနေကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ မပြောဘဲ သိနေကြသည့် စည်းကမ်းတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု နားလည်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဒဏ်ရာမရစေရန် ဂရုစိုက်ရမည်။ အကယ်၍ ဒဏ်ရာကြောင့် အလုပ်

ရပ်နားလိုက်ပါက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းအောင် စောင့်နေမည်မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အစဖျောက်လိုက်ပေလိမ့်မည်။

ဝါရင့်အစေခံတိုင်းသည် တစ်နေ့တာ အရိပ်ရုပ်သေးလုပ်ငန်း မပြီးဆုံးမီအထိ သူတို့၏ လက်မောင်းများ ဒဏ်ရာမရစေရန်နှင့် အလွန်အမင်း နုံးချိမသွားစေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားကြသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ စုန်ယန်သည် ခြစ်တံကို ချလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

အမှန်ပင်... လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားနေရာနှင့် လက်ဖျံအကြောများတွင် အနည်းငယ် ကိုက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သာမန်တိရစ္ဆာန်အရေခွံ ဖြစ်သော်လည်း အသားမှာ အတော်ပင် မာကျောပြီး ခိုင်ခံ့လှသည်။ အပေါ်တွင် ပုံဖော်ထွင်းထုရန်အတွက်ပင် ပါးစပ်ကိုတင်းထားပြီး ရှိသမျှအားအကုန် သုံးရသည်။

အဆုံးတွင် လက်ချောင်းများ မနာကျင်ဘဲရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

စုန်ယန်သည် သူ၏ရှေ့မှ မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် "ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ်မှာပင် သူတို့၏ဘေးနားသို့ နီစွေးသော အလင်းတန်းများ ကျရောက်လာချေပြီ။ စုန်ယန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက် တောင်တန်းများကြားတွင် ဝန်းရံနေသော နေဝင်ရိုးရီအလှကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မှောင်တော့မယ်"

"အင်း"

တိုတောင်းသော စကားပြောဆိုမှုအပြီးတွင် စုန်ယန်သည် အလျင်အမြန်ပင် မတ်တပ်ရပ်ကာ ချီယောင်း၏နောက်မှ လိုက်ပါ၍ လွင့်မျောအိမ်ငယ်ဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ လမ်းတွင် ဝမ်စုစုနှင့် ဆုံခဲ့သော်လည်း သူမသည် အခြားလူငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ရှိနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ သူစိမ်းများကဲ့သို့ ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။

ထိုညတွင် သူနှင့် ချီယောင်းတို့သည် အလှည့်ကျ ကင်းစောင့်ခဲ့ကြပြီး အရာအားလုံးမှာ အတော်ပင် အေးချမ်းလှသည်။

မနေ့ညက ဝမ်စုစု အနားမကပ်နိုင်ရန် သူက တားဆီးခဲ့ရသော်လည်း ယနေ့ညတွင်မူ ချီယောင်းက သူ့ကို အနားမကပ်ရန် တားဆီးနေခြင်းပင်။

ရဲရင့်ပြတ်သားသော ဤမိန်းကလေးမှာ ကုတင်ပေါ်တွင်ပင် နယ်နိမိတ်မျဉ်းများ သတ်မှတ်ထားပြီး သူတို့၏ အိပ်ရာလိပ်များကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် သီးခြားစီ ထားရှိစေသည်။ ကင်းစောင့်နေစဉ်မှာပင် တစ်ဖက်လူက စည်းကျော်လာခြင်းမျိုး မရှိစေရပေ။

ဤသို့ဖြင့် သုံးရက်တာ အချိန်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤသုံးရက်အတွင်း အရာအားလုံးမှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေဆဲပင်။

သူ၏လက်များ ဒဏ်ရာမရစေရန်အတွက် စုန်ယန်သည် အရိပ်ရုပ်သေးထုတ်လုပ်မှုအရှိန်ကို တစ်နေ့လျှင် တစ်ရုပ်နှုန်းသို့ လျှော့ချလိုက်သည်။ သုံးရက်အတွင်း သုံးရုပ်ပြီးစီးခဲ့ပြီး သက်တမ်း ၃၁ နှစ်ကို ထပ်မံရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ စုစုပေါင်းသက်တမ်းမှာ ၄၈ နှစ်မှ ၇၉ နှစ်အထိ တိုးလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ ချီယောင်းမှာမူ အံကိုကြိတ်ကာ သုံးရက်အတွင်း အရိပ်ရုပ်သေး ငါးရုပ်အထိ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

စုန်ယန်က အံ့သြစွာဖြင့် "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးမိသည်။

ချီယောင်းက "ငါ အမြန်ဆုံး ဂိုဏ်းအကျိုးပြုမှတ် ၁ မှတ်ရအောင် စုပြီး ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ လဲချင်လို့ပါ" ဟုသာ ပြန်ဖြေပြီး အကျယ်တဝင့် ရှင်းမပြခဲ့ပေ။

သူမနှင့် စုန်ယန်ကြားတွင် အခန်းဖော်၊ အဖော်အဖက် ဆိုသည်ထက် မပိုသော ဆက်ဆံရေးမျိုးသာ ရှိပုံပင်။

လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ပေါ်တွင် အခန်းတစ်ခန်းတည်း၌ နေ့ညမပြတ် အတူရှိနေပြီး ကုတင်တစ်လုံးတည်းကိုပင် မျှသုံးနေရသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မည်သည့် အချစ်စိတ်လှိုင်းမျှ ရိုက်ခတ်ခြင်း မရှိပေ။

၎င်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်လှကြောင်း စုန်ယန် ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူသည် ရုပ်ရည်အားဖြင့် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ထိုမိန်းကလေးမှာမူ ထူးထူးခြားခြား လှပခြင်းမရှိသည့်တိုင် ကြည့်ကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ သူနှင့်အတူ ရှိနေခြင်းမှာ သူ့ကို စိတ်ဝင်စား၍မဟုတ်ဘဲ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်နှင့် သူသည် အသိတရားရှိနေသေးသူဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူ့အတွက်မူ မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားခြင်းဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်စုစုက သူ့အပေါ် ဘာလို့ ဒီလောက်ထိတပ်မက်နေရတာလဲဆိုသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

ထိုညတွင် သူသည် အလှည့်ပြောင်းလိုက်ပြီး တံခါးကို ပိတ်ထားနိုင်ရန် လှေကား၏ ပဉ္စမမြောက်အထစ်တွင် ကင်းစောင့်ရန် ထိုင်လိုက်တော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး နေရာချင်းလဲရန် ပုခုံးချင်းအသာအယာ ထိမိသွားကြစဉ်မှာပင် ကနဦးကရှိခဲ့သည့် သံသယစိတ်များ မရှိတော့ပေ။

ရက်အနည်းငယ်ကြာ ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီးနောက် သူတို့ကြားတွင် အခြေခံယုံကြည်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း ပိုမိုပေါ့ပါးလာခဲ့သည်။

စုန်ယန်က "ချီယောင်း" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ချီယောင်းသည် အိပ်ရာလိပ်အတွင်း လဲလျောင်းကာ သမ်းဝေရင်း "အင်း... ပြောလေ" ဟု သာမန်ကာလျှံကာပင် ပြန်ထူးလိုက်သည်။

စုန်ယန်က စဉ်းစားဆင်ခြင်လျက် "ဟိုတစ်နေ့က ငါ ဝမ်စုစုနဲ့ အခန်းထဲမှာရှိနေတုန်းက ဝမ်စုစုက ငါ့ကို ကာမစပ်ယှက်ဖို့ အတင်းအဓမ္မ ခုန်အုပ်ခဲ့သေးတယ်။ နောက်မှ ငါက ဓားငယ်ကို လုယူနိုင်ခဲ့လို့သာ မိုးလင်းတဲ့အထိ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အခြေအတင် ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ မင်းပြောကြည့်ပါဦး... သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ အစွန်းရောက်အောင် လုပ်ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူသည် အဖြေတစ်ခုကို မျှော်လင့်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဤနတ်ဆိုးဂိုဏ်းအတွင်း သူနှင့်

စကားပြောနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူအား သူ၏ သံသယကို ဖွင့်ဟလိုက်ခြင်းသာ။

ချီယောင်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ထူးကဲအမြစ်အကြောင်း ဘာမှမသိဘူးလား"

"ဘာမှမသိဘူး"

"ငါ... အနည်းအကျဉ်းတော့ ကြားဖူးတယ်။ မင်းကို ပြောပြမယ်လေ။ ဒါကို ကြားပြီးရင်တော့ မင်း နားလည်သွားလိမ့်မယ်"

ချီယောင်းက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နူးညံ့သောအသံဖြင့် စတင်ရှင်းပြတော့သည်။

"ထူးကဲအမြစ်ဆိုတာ လူသားတွေအနေနဲ့ ထူးကဲချီကို ရရှိခံစားနိုင်ဖို့အတွက် အခြေခံအကျဆုံး အရာပဲ။ ဒါမရှိရင် ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာ စိတ်ပင်မကူးနဲ့"

"ဒါပေမဲ့ ထူးကဲအမြစ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အဆင့်အတန်း ခွဲခြားထားတာရှိတယ်"

"အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ကို လူသားထူးကဲအမြစ်လို့ ခေါ်တယ်၊ တချို့ကတော့ အရောအနှော ထူးကဲအမြစ်လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။ ဒီကျင့်ကြံသူတွေက အဓိကအားဖြင့် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံကြတာ။ သူတို့ရဲ့ အဖော်ဆီကနေ ဖိုဓာတ်ဒါမှမဟုတ် မဓာတ်ရင်းတွေကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံကြတာပေါ့။ သူတို့အနေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးတွေကို သောက်သုံးပြီးတော့လည်း ကျင့်ကြံနိုင်ပေမဲ့ ဆေးလုံးတွေက အရမ်းဈေးကြီးပြီး ရဖို့ခက်တယ်လေ။ ဒါကြောင့် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်က သူတို့အတွက် ပိုပြီးထိရောက်သလို ကုန်ကျစရိတ်လည်း သက်သာတာပေါ့"

"ဒီလိုလူမျိုးတွေက အဖော်တစ်ယောက်ကို အမြဲထားတတ်ကြတယ်။ အဲဒီအဖော်ကို နတ်ဆေးတွေ ရတနာတွေ ကျွေးမွေးပြီး စွမ်းအင်တွေ ပြည့်ဝနေအောင် သူတို့ရဲ့ ဖိုဓာတ်နဲ့ မဓာတ်တွေ သန်စွမ်းနေအောင် ပြုစုထားလေ့ရှိတယ်"

"ဒါတောင်မှ ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းစနစ်ချင်း မတူရင် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်ရဲ့ ရလဒ်က ကွာခြားသွားသေးတယ်"

"ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ်က နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်မှာတော့ တိုးတက်မှုက နှေးကွေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူက အဖော်ဆီက စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူတဲ့အခါမှာ သူ့ရဲ့စွမ်းအင်အချို့ကို ပြန်လည်မျှဝေပေးတတ်ကြလို့ အဖော်ဖြစ်သူက ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ သက်တမ်းရှည်နိုင်ကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ယုတ်ညံ့တဲ့လမ်းစဉ်ကျတော့ တိုးတက်မှုက အရမ်း မြန်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျင့်ကြံသူက သူတို့ရဲ့အဖော်ကို ဆေးဝါးတစ်ခုလိုပဲ သဘောထားပြီး ဘာကိုမှ ထည့်မတွက်ဘဲ စွမ်းအင်တွေကို အငမ်းမရ စုပ်ယူပစ်လို့ပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ အာဟာရတွေ ပြန်ဖြည့်ပေးပါစေဦးတော့ သူတို့ရဲ့အဖော်တွေက အသက်ရှည်ရှည် မနေရဘဲ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေဆုံးသွားတတ်ကြတယ်။ အာဟာရတွေသာ ပြန်မဖြည့်ပေးရင်တော့ ပိုပြီးတောင် မြန်မြန်သေမှာပေါ့"

ဤမျှအထိ ပြောပြီးနောက် သူမက ခဏရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်စုစုက တကယ်ပဲ အရောအနှော ထူးကဲအမြစ်ပိုင်ရှင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေတာပဲ။ တကယ်လို့ သူ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်သွားရင် အစေခံဘဝကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်တပည့် ဖြစ်လာနိုင်တာကိုး"

စုန်ယန်က "ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်ကျရင် ဝမ်စုစုနဲ့ အခန်းတူတူဝင်သွားတဲ့ ကောင်လေးကို ငါ သေချာကြည့်လိုက်ဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချီယောင်းက "ကြည့်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ငါ မင်းအတွက် လေ့လာပေးထားပြီးသား။ အဲဒီကောင်လေးရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အရမ်းကို အားနည်းနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက ဝမ်စုစုနောက်ကိုပဲ တကောက်ကောက် လိုက်နေတာ။ သေချာတာကတော့ ဝမ်စုစုက ဂိုဏ်းအကျိုးပြုမှတ်တွေနဲ့ ပစ္စည်းအတော်များများကို လဲလှယ်ထားတယ်။ အဲဒီထဲမှာ တမ်းတမူးယစ်ဆေး ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုမျိုး အရာတွေ ပါနေနိုင်တယ်"

"တမ်းတမူးယစ်ဆေး"

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်သုံး ဆေးမှုန့်တစ်မျိုးပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ ဆံပင်ကို မီးရှို့ပြီး ပြာကို ဆေးမှုန့်နဲ့ ရောစပ်ထားတာ။ ပစ်မှတ်ထားတဲ့သူက အဲဒီဆေးမှုန့်ကို ရှူမိလိုက်တာနဲ့ ဆေးသုံးတဲ့သူအပေါ် စွဲလန်းနှစ်သက်စိတ်တွေ ပေါ်လာပြီး သူနဲ့ အတူနေချင်စိတ်တွေ တဖွဖွ ဖြစ်ပေါ်လာစေတာပေါ့"

စုန်ယန် : ...

သူ့ရင်ထဲမှာ ကြောက်စိတ်ကြောင့် အေးစိမ့်သွားမိသည်။ ဝမ်စုစုသည် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ယခုအခါ အတော်လေး သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။

ကံကောင်းလှသည်မှာ ထိုနေ့က သူသည် ဓားကို အလျင်အမြန် လုယူနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ အကယ်၍သာ အချိန်အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီး ထိုတမ်းတမူးယစ်ဆေးကို မတော်တဆ ရှူမိသွားခဲ့လျှင် သူသည်လည်း အဆီအနှစ်တွေ စုပ်ယူခံရပြီး အခွံသက်သက်သာ ကျန်တော့မည့် အစေခံတစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဒီနတ်ဆိုးကောင်တွေက ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ယုတ်ညံ့တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးဖြစ်ဖြစ် အကုန်သုံးကြတာ။ လောကကြီးကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ တကယ့်ကို အဆိပ်အတောက်တွေပဲ"

ချီယောင်းက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရင်း နာကျည်းမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုန်ယန် ခဏမျှ မှင်တက်သွားမိသည်။

ချီယောင်းက "မင်းကော သူတို့ကို မမုန်းဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "မုန်းတာပေါ့... ကျွန်တော်လည်း သူတို့ကို မုန်းပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချီယောင်းက ပြုံးလိုက်ရင်း "မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ အတွေးတွေကို မင်းနားလည်ပေးနိုင်မှာပါ။ ကောင်းသောညပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ့... အမချီ တခြား ထူးကဲအမြစ် အမျိုးအစားတွေအကြောင်း မပြောရသေးဘူးလေ"

"ငါ အိပ်ချင်နေပြီ မနက်ဖြန်မှ ပြောကြတာပေါ့"

"ဒါ့အပြင်... ထူးကဲအမြစ် ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ ဒါက မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"

"မင်းက ဒီကို အစေခံအဖြစ် အဖမ်းခံလာရတာ။ အသက်ရှင်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တဲ့ အရာတွေကို လျှောက်မတွေးနဲ့"

"တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ မင်းအနေနဲ့ ဒီနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကနေ လွတ်မြောက်ပြီး လူ့လောကကို ပြန်

နိုင်ခဲ့ရင် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဇနီးလေးတစ်ယောက်ရှာ။ နေထွက်ရင် အလုပ်လုပ် နေဝင်ရင် အနားယူပြီး အေးအေးချမ်းချမ်းပဲ နေထိုင်လိုက်ပါတော့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချီယောင်းသည် တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားကာ ဘာစကားမျှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

ညတာမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စုန်ယန်ကတော့ သူမကို အလွယ်တကူ အိပ်ခွင့်ပေးမည့်ပုံ မရပေ။

သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် ထူးကဲအမြစ်များအကြောင်းကို သိထားသည်မှာ သိသာလှသည်။ ဤသည်မှာ ဤကမ္ဘာကြီးအကြောင်း သိခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ရာ လူကြီးလူကောင်း ဆန်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အဆုံးရှုံးခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမက မပြောချင်ဘူးဆိုရုံနဲ့ ဒီအတိုင်းပဲ ပြီးသွားရမှာလား။

ထို့ကြောင့် သူက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် အော်ပြောလိုက်သည်။

"အမချီ... ပြောပြပါဦးဗျာ ကျွန်တော် နားထောင်ချင်လို့ပါ။ အမချီ အမချီ... မအိပ်ပါနဲ့ဦး"

ချီယောင်း : ...

စုန်ယန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း "ကျွန်တော် သိပါတယ် အမလည်း လူကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့တွေက... လူကောင်းတွေပဲ မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အခန်း။ ၆

ချီယောင်းသည် ဤလူငယ်တွင် ဤမျှအထိ လူရှုပ်လူပွေဆန်သော အကွက်များ ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက နှောင့်ယှက်မည်ဟု ပြောလျှင် တကယ်ပင် လုပ်ဆောင်တော့သည်။ သူမ အိပ်စက်ခွင့်ရရှိရန်အတွက် ထူးကဲအမြစ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်အချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြောပြရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဤအချက်အလက်များမှာ သူမအတွက်မူ သာမန်အခြေခံ ဗဟုသုတများသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်မျှ မရှိချေ။

"အလယ်အလတ်အဆင့် ထူးကဲအမြစ်ကို မြေကမ္ဘာထူးကဲအမြစ်လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီလိုပါရမီရှိတဲ့သူတွေက နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်နဲ့ ဆေးလုံးတွေအပြင် ထူးကဲကျောက်တုံးတွေဆီကနေလည်း ထူးကဲချီကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံနိုင်ကြတယ်"

"ဆေးလုံးတွေက ဈေးကြီးပေမဲ့ ထူးကဲကျောက်တုံးတွေကတော့ အတော်အတန် ရှိကြပါတယ်။ တချို့ နတ်မင်းဖန်တီးထားတဲ့ မြေသန့်နေရာတွေမှာဆိုရင် မြေအောက် ထူးကဲကျောက်တုံးတွင်းတွေဖြစ်တဲ့ ထူးကဲအကြောတွေတောင် ရှိတတ်ကြတယ်လေ"

"ဒါဆိုရင် အရောအနှော ထူးကဲအမြစ် ရှိတဲ့သူတွေက ထူးကဲကျောက်တုံးတွေဆီကနေ ထူးကဲချီကို စုပ်ယူလို့မရဘူးလား"

"ရတော့ ရတယ် ဒါပေမဲ့ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းက အရမ်းနည်းပါးလွန်းလို့ အလဟဿ ဖြစ်တာနဲ့ပဲ တူတူပါပဲ"

"အလယ်အလတ်အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာတော့ အဆင့်မြင့် ထူးကဲအမြစ် ရှိတယ်"

"အဆင့်မြင့် ထူးကဲအမြစ်ကို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထူးကဲအမြစ်လို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒါတွေကတော့ သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီးနဲ့ မြေ ဆိုပြီး ငါးမျိုး ရှိတာပေါ့"

"ဒီလို ထူးကဲအမြစ်ပိုင်ရှင်တွေက နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်၊ ဆေးလုံးနဲ့ ထူးကဲကျောက်တုံးတွေအပြင် အချို့သော ထူးခြားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွေမှာရှိတဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထူးကဲချီကိုလည်း စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံနိုင်ကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ထူးကဲအမြစ် နယ်ပယ်တွေမှာလည်း မှော်အတတ်တွေကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်ကြတယ်လေ"

"အဲဒီထက် ပိုမြင့်တာကတော့ ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံထူးကဲအမြစ်ပဲ။ ဒီပါရမီရှိတဲ့သူတွေက ဘယ်နေရာမှာမဆို ဝိညာဉ်ချီတွေကို စုပ်ယူနိုင်ကြတယ်။ စည်ကားလှတဲ့ ဈေးတွေထဲမှာတောင် ကျင့်ကြံနိုင်ကြတာမို့ သူတို့က တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေပဲ"

"ကောင်းကင်ဘုံထူးကဲအမြစ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ကောင်းကင်အောက်က နေရာတိုင်းဟာ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ"

စုန်ယန်သည် အချက်အလက်အားလုံးကို နားထောင်ပြီးသော်လည်း သရဲထူးကဲအမြစ်အကြောင်းကို မကြားရသဖြင့် "ဒါပဲလားဗျ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အင်းလေ"

ချီယောင်းမှာ အတော်ပင် အိပ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်က စောင်အဟဟကြားမှ မြင်နေရသော နီစွေးစွေးမြူများကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်... အဲဒီ သရဲတစ္ဆေတွေကော ကျင့်ကြံလို့ ရလား"

ချီယောင်းက သမ်းဝေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး၊ လူသားနဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး... ဒီထူးကဲအမြစ်တွေကတော့ သဘာဝအတိုင်း ရှိနေကျ အမြစ်တွေပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ ထူးခြားတဲ့ ထူးကဲအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ မင်းမေးတဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ငါ အနည်းငယ် သိထားတာရှိတယ်"

"သရဲတစ္ဆေတွေက သေခါနီး သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ တစ်ကျော့ပြန် မွေးဖွားလာနိုင်ကြတယ်။ အဲဒီအခါ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိရင်းစွဲ ထူးကဲအမြစ်နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သရဲထူးကဲအမြစ်လို့ ခေါ်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ အမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတာပေါ့။ ဒီအမြစ်နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ထဲကို တစ်ဖန် ပြန်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ရင် သူတို့က သရဲကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်လာကြတာပဲ"

"သရဲထူးကဲအမြစ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက တကယ်တော့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထူးကဲအမြစ်နဲ့ ဆင်တူတယ်။ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်၊ ဆေးလုံးနဲ့ ထူးကဲကျောက်တုံးတွေအပြင် သူတို့က မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကနေလည်း ထူးကဲချီကို အပိုဆောင်း စုပ်ယူနိုင်ကြသေးတယ်"

သူမသည် စကားပြောရင်း အဝေးတစ်နေရာသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ဒီအပြင်ဘက်က လိပ်တက်နေတဲ့ မြူတွေထဲမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုရင် သရဲတစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမှာဖြစ်ပေမဲ့ သရဲကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ အဲဒီနေရာက ကျင့်ကြံဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သရဲကျင့်ကြံသူဆိုတာ တော်တော်လေး ရှားပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ်ရော၊ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ရောက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို တောထဲတောင်ထဲ ဒီအတိုင်း ပစ်မထားဘဲ စနစ်တကျ ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ အလေးထားကြလို့ပဲ"

"ဒါက အဓိကအားဖြင့် သရဲကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကြောင့်ပဲ"

"သရဲကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထူးကဲအမြစ်ပိုင်ရှင်တွေကြားမှာ သိသိသာသာ ကွာခြားချက်တွေ ရှိတယ်"

"ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထူးကဲအမြစ်ပိုင်ရှင်တွေက သူတို့နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ နယ်ပယ်က မှော်အတတ်တွေကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်အောင် လုပ်နိုင်ကြပေမဲ့ သရဲကျင့်ကြံသူတွေကတော့ သာမန်မှော်

အတတ်တွေကိုပါ ပုံဖျက်ပစ်နိုင်ကြတယ်။ အဲဒီအတတ်တွေကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကောက်ကျစ်

ယုတ်ညံ့အောင် ပြောင်းလဲပစ်ပြီး မျက်လှည့်လှည့်စားခြင်းနဲ့ ဝါးမြိုခြင်းလိုမျိုး ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန်တွေဆီ ဦးတည်သွားစေတာပဲ"

"ကျင့်ကြံခြင်းလောကက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ကဲပါ... ဒါတွေက ငါအရင်က ကြားဖူးနားဝရှိတာတွေကို ပြောပြတာ။ ဟုတ်မဟုတ်တော့ ငါလည်း မသိဘူး။ ငါ့ကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးနဲ့တော့"

ချီယောင်းသည် သူမ၏စောင်ဖြင့် ကိုယ်ကိုရစ်ပတ်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် သူမအား ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် မျက်လုံးများကို အသာအယာ မှိတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ် တပည့်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုဝတ်ရုံနက်၏ ကျောဘက်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်ရုပ်သေး မျက်နှာနှစ်ဖက်ပုံကို ပန်းထိုးထားသည်။ တစ်ဖက်က ပြုံးနေပြီး တစ်ဖက်က ငိုနေသည့် မျက်နှာဖြစ်ကာ ရုပ်သွင်မှာ ဝေဝါးလှသဖြင့် အမျိုးသားလား အမျိုးသမီးလား ခွဲခြား၍မရပေ။

၎င်းမှာ ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ တောင်ကုန်းငါးခုအနက် အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ကုန်းမှ တပည့်များ၏ ဝတ်စုံပင်။

သာမန်တပည့်များက ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ကြပြီး အကြီးအကဲများကမူ ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။

ထိုဝတ်ရုံနက်ဝတ် တပည့်သည် စကားအပိုမပြောဘဲ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ရောက်ရှိလာသည့် လူသစ်တစ်ရာကို တိုက်ရိုက် စုဝေးစေလိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ပညာသင်ကြားပေးဖို့ ရောက်လာတဲ့ တပည့်ပဲ။ အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ ထူးကဲအမြစ် စမ်းသပ်မှုမှာ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေနိုင်တာမို့ အခု ဒုတိယအကြိမ် စမ်းသပ်ဖို့ ငါရောက်လာတာ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ "ဒါက အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်တဲ့ ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ်ပဲ။ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ ရှေ့ကိုလာပြီး ဒီကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ကိုင်ကြည့်ကြ။ အဲဒီထဲက အကြောင်းအရာတွေကို လက်ခံရရှိပြီးရင် သွားပြီး ကျင့်ကြံကြတော့"

"ဒီနေရာမှာ ထူးကဲချီက အရမ်းရှားပါးတယ်။ ဒါကြောင့် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ထူးကဲချီ တစ်မျှင်လောက်ကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် လမ်းညွှန်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းတို့ အောင်မြင်ပြီလို့ သတ်မှတ်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ကုန်းရဲ့ ပင်မတောင်ထိပ်ကို သွားခွင့်ရလိမ့်မယ်"

"ပင်မတောင်ထိပ်မှာတော့ ထူးကဲချီတွေ ပေါများသလို မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးမြူတွေလည်း မရှိဘူး။ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် တကယ့်ကို ဘေးကင်းတဲ့ နေရာပဲ"

"စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ဘူး ကဲ... မင်းကနေ စလိုက်ရအောင်"

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် တပည့်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ သူနှင့် အနီးဆုံးရှိနေသည့် အစေခံတစ်ဦးကို ကျပန်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထိုအစေခံသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ကိုင်လိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ခဏမျှ မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ အချက်အလက်များစွာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် စီးဝင်လာမှုကြောင့် ခဏတာ မူးဝေသွားပုံပင်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် တပည့်သည် ထိုသူ ကျင့်စဉ်ကို အပြည့်အဝ လက်ခံရရှိခြင်း ရှိမရှိကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးတိအေးစက်ဖြင့် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ကာ "နောက်တစ်ယောက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယမြောက် အစေခံသည် အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ယခင် အစေခံမှာမူ စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းရန် အတော်ပင် အချိန်ယူလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်များ ယှက်သန်းနေ၏။ သေချာသည်မှာ... သူ့တွင် ထူးကဲအမြစ်ဟူ၍ လုံးဝမရှိပေ။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာလည်း အားနည်းလွန်းလှသဖြင့် ကျင့်စဉ်၏ ရိုက်ခတ်မှု အနည်းငယ်ကိုပင် မခံနိုင်ဘဲ ဝေဝါးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒုတိယမြောက် အစေခံ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိုသူမှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယမြောက် အစေခံမှာလည်း မူးဝေသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

စုန်ယန်သည် လူအုပ်၏ အနောက်ဘက်သို့ တမင်တကာ ရွှေ့သွားပြီး ရှေ့မှလူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို အသေအချာ အကဲခတ်နေမိသည်။

အစေခံ အများစုမှာ မူးဝေသွားကြသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ အချို့က သတိပြန်ရလာချိန်

တွင် ကျင့်စဉ်အကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ရာ မှတ်မိသွားကြပြီး အချို့မှာမူ သတင်းအချက်အလက် အစအနအချို့ကိုသာ မှတ်မိနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီယောင်း၏ အလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ကိုင်ထားစဉ် မည်သည့် မူးဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ကျင့်စဉ်တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် တစ်ချက်တစ်ချက် ခေါင်းငုံ့ကာ ချောင်းဆိုးနေသည့် အစေခံလူငယ်လေးတစ်ဦး တက်လာသည်။ စုန်ယန် ထိုသူကို မှတ်မိသည်။

သူသည် ဝမ်စုစုနှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သူပင်။

ထိုလူငယ်သည်လည်း အခြားသူများနည်းတူ ကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သော်လည်း အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားတော့သည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို လွှတ်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာ အသည်းအသန် ချောင်းဆိုးတော့သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် သွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ကုန်းမှ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် တပည့်သည် ထိုလူငယ်လေးအား အထက်စီးမှ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အခြေအနေကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်ထားပုံရပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် လှောင်ပြောင်ရိပ်များ ယှက်သန်းနေ၏။ ထို့နောက် သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် "နောက်တစ်ယောက်" ဟု ဆိုလိုက်ပြန်သည်။

လူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်လာကြသည်။ အချို့မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြသလို အချို့ကလည်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။

မကြာမီပင် စုန်ယန်၏ အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

စုန်ယန်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခုနှင့်အတူ သတင်းအချက်အလက် အစုအဝေးကြီးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် ထိုအရာများက သူ့ကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ အကဲခတ်ထားချက်အရ ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ်ကို လက်ခံရယူစဉ် မည်သူမျှ ချက်ချင်း လက်မလွှတ်ခဲ့ကြပေ။ အမြန်ဆုံးသူမှာ ငါးကြိမ်၊ ခြောက်ကြိမ်မျှ အသက်ရှူစာ အချိန်ကြာမြင့်ပြီး အနှေးဆုံးသူမှာ ဆယ်ကြိမ်ထက်မက ကြာမြင့်တတ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်ထဲမှ ခုနစ်အထိ ရေတွက်ပြီးမှ လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် တပည့်က "နောက်တစ်ယောက်" ဟု ဆက်လက် အော်ဟစ်နေဆဲပင်။

စုန်ယန် လူအုပ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ချီယောင်းက သူ့ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက "ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "ကျွန်တော်လည်း မထင်ထားဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

[အမည် - စုန်ယန်]

[သက်တမ်း - ၁၆/၇၉]

[ပါရမီ - ကြွင်းကျန်သက်တမ်း တာအိုအသီးအပွင့်]

[နယ်ပယ် - အဆင့်မရှိ]

[ထူးကဲအမြစ် - အဆင့်နိမ့် သရဲထူးကဲအမြစ် (သက်တမ်းဖြင့် တွက်ချက်နိုင်သည်)]

[ကျင့်စဉ် - ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ် အတိုကောက်ဗားရှင်း (သက်တမ်းဖြင့် တွက်ချက်နိုင်သည်)]

[မှော်အတတ် - မရှိ (သက်တမ်းဖြင့် တွက်ချက်နိုင်သည်)]

စုန်ယန်သည် သူ၏အာရုံကို ကျင့်စဉ်ကဏ္ဍထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

[ကျေးဇူးပြု၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည့် သက်တမ်းပမာဏကို ရွေးချယ်ပါ]

စုန်ယန် စတင်စမ်းသပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြင့်ဆုံးသက်တမ်းမှာ လျင်မြန်စွာပင် လျော့နည်းလာတော့သည်။

[သင်သည် ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ် အတိုကောက်ဗားရှင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် သက်တမ်း တစ်နှစ်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ပါသည်။ အခြားသူများအတွက် ထူးကဲချီ ရှားပါးလှသော နေရာများသည် သင့်အတွက်မူ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေများ ဖြစ်နေသည်။ သင်သည် အဆိပ်မြူများကြားတွင် ကျင့်ကြံခဲ့ရာ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ သို့သော် သင်၏ အဆင့်နိမ့် သရဲထူးကဲအမြစ်ကြောင့် အရှိန်မှာ အသင့်အတင့်သာ ရှိသည်။ ခြောက်လအကြာတွင် မြူနှင်းများအတွင်းမှ နတ်ဆိုးချီ တစ်မျှင်ကို သင့်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သင်သည် ဆက်လက်လေ့လာခဲ့ပြီး နောက်ထပ် ခြောက်လအတွင်း နောက်ထပ် နတ်ဆိုးချီ နှစ်မျှင်ကို ထပ်မံထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်]

စုန်ယန်သည် သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်တစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထွင်းထုသည့်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော အားမှာလည်း အနည်းငယ် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြွက်သားများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာမူ အတော်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ်သည် ထူးကဲချီများကို စုပ်ယူရန်အတွက် အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သော အဆင့်နိမ့်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော လမ်းညွှန်နည်းစနစ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ၎င်းကို အသုံးချနိုင်သည့် နယ်ပယ်အချို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်၊ ဆေးလုံးများ၊ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပန်းနှင့် သစ်ပင်များ၊ ထူးကဲကျောက်တုံးများပင်။

နည်းလမ်းမှာ ထူးကဲချီရှိသော ပစ်မှတ်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်သုံးကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာထား၍ ပစ်မှတ်ထံမှ ထူးကဲချီ တစ်မျှင်ချင်းစီကို ထုတ်ယူရန် ဖြစ်သည်။

အမျှင်ပေါင်း တစ်ရာသည် တစ်စုဖြစ်လာသည်။ စုန်ယန်သည် အဆိပ်မြူကို ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ စမ်းသပ်ကြည့်ရာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။

[သင်သည် ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ် အတိုကောက်ဗားရှင်းကို နားလည်ရန် သက်တမ်း အနှစ်နှစ်ဆယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးချီ အစုပေါင်း ၈၀ ကို ရရှိခဲ့သည်]

[သင်သည် ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ် အတိုကောက်ဗားရှင်းကို နားလည်ရန် နောက်ထပ် သက်တမ်း ဆယ်နှစ်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်သည်။ ငါးနှစ်မြောက်တွင် အစုပေါင်း တစ်ရာသည် သင်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသော ချီလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သင်၏ အကြောအခြင်များ၊ ခြေလက်များနှင့် အသားမျှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။ သင် ဆက်လက်ကျင့်ကြံခဲ့ရာ ရှစ်နှစ်မြောက်တွင် ထိုချီလှိုင်းကို သင်၏ ဒန်ထျန်အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် (၁) သို့ စတင်ခြေလှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သင်သည် ထူးကဲချီများကို ဆက်လက်လမ်းညွှန်ခဲ့ရာ ဆယ်နှစ်မြောက်တွင် လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ်မှာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ် မူရင်းဗားရှင်းအပြည့်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်]

စနစ်စာမျက်နှာပေါ်ရှိ စုန်ယန်၏ နယ်ပယ်မှာ အဆင့်မရှိမှ ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် (၁) သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ သက်တမ်းမှာမူ (၁၆/၄၈) သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

လူငယ်လေးသည် စနစ်စာမျက်နှာမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ သားရဲအရေခွံကို ကောက်ယူကာ ယနေ့အတွက် အလုပ်ကို ဆက်လုပ်လိုက်သည်။

သို့သော်... ယနေ့မှာ မနေ့ကနှင့် မတူတော့ပေ။

မနေ့ကဆိုလျှင် အရေခွံပေါ်တွင် အရိပ်ရုပ်သေးတစ်ခု ထွင်းထုပြီးနောက် သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ကိုက်ခဲနေမည် ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထိုပြဿနာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

စုန်ယန်သည် ထိုသားရဲအရေခွံများကို ကြည့်ရင်း ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် စိတ်ကြိုက်အရေခွံ မည်မျှပင် ထွင်းထုပါစေဦးတော့ သူ၏ လက်မောင်းများမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ နာကျင်ပင်ပန်းခြင်းမျိုး ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။