အခန်း (၃၃-၃၄)

အခန်း။ ၃၃

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ လွင့်စင်လာသော နှင်းပွင့်များသည် အရိုးကိုခြစ်သည့် ပျံသန်းနေသော ဓားမြှောင်များကဲ့သို့ ထက်ရှလှသော်လည်း စုန်ယန်မှာမူ အအေးဒဏ်ကို လုံးဝမခံစားရပေ။ ထိုအချိန်၌ သူ၏သွေးများမှာ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ကြောက်ရွံ့မှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် သံသယတို့မှာ လောင်စာများကဲ့သို့ ရောယှက်နေပြီး သူ့ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြေးနိုင်ရန် တွန်းအားပေးနေသည်။ မည်မျှကြာအောင် ပြေးခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း ရှေ့ဘက်ရှိ ထူထပ်သောနှင်းများထဲတွင် ရောယှက်နေသော မိစ္ဆာအဆိပ်ငွေ့များကို သူမြင်နေရပြီဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသော အပျက်အစီးများနှင့် ပုပ်ပွနေသော အသားစများမှာလည်း အသက်ရှိသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေကြ၏။

ရောက်ပြီ။

စုန်ယန်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ထပ်လှမ်းလိုက်ပြီး မှီခိုနားခိုရန် ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို အမြန်ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူသည် ပျံသန်းနေသော ဓားနှစ်စင်းကို နှင်းအောက်တွင် မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး အေးစက်သော ကျောက်တုံးကြီးကို ကျောမှီလိုက်သည်။

ယခင်က အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေခဲ့သော်လည်း ယခု ရပ်တန့်လိုက်ချိန်တွင်မူ အသက်ရှူရကျပ်သော ခံစားချက်နှင့်အတူ သူ၏နှလုံးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေတော့သည်။ သူသည် အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံထဲမှ အစာရှောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချီဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်ကို စတင်ကာ လိပ်အသက်ရှူခြင်းအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ရာ လူသေတစ်ဦးကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် စုပုံလာသော နှင်းများက သူ့ကို နှင်းလူသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ရာ အပြင်ပန်းမှကြည့်လျှင် ကျောက်ဆောင်ရှုခင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က နှင်းများကို တူးဆွကြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ထက် မြင့်မားသော အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သတိထားကြည့်ခြင်းမျိုး မရှိပါက သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်သည် နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးလာသည်။ စုန်ယန်သည် သူ၏ဝတ်ရုံထဲတွင် အစာရှောင်ဆေးလုံး ငါးပုလင်း အပြည့်ဝှက်ထားခဲ့သည်။ တစ်ပုလင်းလျှင် ဆေးလုံး ၃၀ စီ ပါဝင်ရာ သူသည် အစာမငတ်ဘဲ ဤနေရာတွင် တစ်နှစ်ထက်မက အောင်းနေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် နောင်တအနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း ငါ့ရဲ့ ပါရမီကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သားရေနယ်တဲ့ အစွမ်းတွေကို ပိုပြခဲ့မယ်ဆိုရင်... ချန်တန်းချင်းက ငါ့ကို အကာအကွယ် ပေးခဲ့မှာလား။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ ကျူးကျော်မှုမှာ နန်ကျူတောင်ထိပ်သခင် ချန်တန်းချင်းအနေဖြင့် တပည့်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်သော သူကဲ့သို့ သတိမထားမိဘဲ နေမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ထိုနောင်တအနည်းငယ်မှာ ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စုန်ယန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံခံစားမှုကို တတ်နိုင်သမျှ ချဲ့ကားလိုက်သည်။

အခြေအနေက တကယ်ပဲ ဆိုးရွားလာမယ်ဆိုရင် ငါ ဒီပုံစံအတိုင်းပဲ ဒီဆောင်းရာသီကို ဖြတ်သန်းလိုက်မယ်။

စက္ကန့်နှင့်အမျှ အချိန်တို့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ထိုညမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ရှည်လျားနေသည်။ ဝေးကွာသော နေရာမှ စွမ်းအင်ချင်း ထိတွေ့တိုက်ခိုက်သံများကို ဝေဝါးစွာ ကြားနေရဆဲပင်။

စုန်ယန်သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် လှောင်ပြောင်သလို တွေးမိသည်။

တကယ်ပါပဲ... ဒါက နတ်ဘုရားတွေ တိုက်ခိုက်နေကြတာပဲ။ ငါတို့လို ပိုးမွှားလေးတွေကတော့ ထွက်ပြေးရတာပေါ့။

သူ ထိုသို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားသည်။ အကြောင်းမှာ အဝေးမှ လှုပ်ရှားသံအချို့ကို သူကြားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကလေးတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

မြေအောက်အဆိပ်ငွေ့များမှာ ရုတ်ချည်းပင် လှိုင်းထန်လာပြီး တောအုပ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ထိုဆူညံသံကြီးများကြားတွင် လူ ၂၀ ခန့်၏ ပုန်းကွယ်နေသော ခြေသံများကို စုန်ယန် ကြားလိုက်ရသည်။

ဒါတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။

စုန်ယန် တွေးတောနေမိသည်။

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လူအများကြီးက ဒီအဆိပ်ငွေ့နယ်မြေထဲကို လာနေကြတာလဲ။

ထိုစဉ်မှာပင် မမျှော်လင့်ဘဲ ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုက အဝေးမှ လွင့်ပျံ့လာခဲ့သည်။

"ပညာရှိဟုန်... ခင်ဗျား သေသွားတာ ကြာလှပြီ မဟုတ်လား ခင်ဗျား...

ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်ကို ခေါ်သွားနေတာလဲ"

၎င်းမှာ လုဟုန်၏ အသံပင်။

ထို့နောက် အခြားအသံများကလည်း ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပညာရှိဟုန် လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၄၀ က ရုပ်သေးနန်းတော် တောင်ထိပ်သခင် သုံးယောက်ရဲ့ ဝိုင်းတိုက်မှုကို ခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်က ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ။ ပြီးတော့... ခင်ဗျား ဘာလို့ အခုလိုကြီး ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ"

"ကျွန်တော်တို့ ပုန်းနေတဲ့ လျှို့ဝှက်အခန်းကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ။ ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့သွားတာလဲ"

ဤအသံများကို စုန်ယန် သေချာစွာ နားထောင်ကြည့်ရာ ထိုနေ့က အရိပ်ရုပ်သေး နတ်ဘုရားသင်္ဘောတွင် ပါလာသော သားရေပညာရှင်များ၏ အသံများဖြစ်ကြောင်း သူ အံ့ဩဖွယ် မှတ်မိသွားသည်။ သူတို့၏ စကားများကို ခြုံငုံသုံးသပ်ကြည့်ရလျှင် စုန်ယန်အနေဖြင့် ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေကို ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်သည်။

နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သော သားရေပညာရှင်များကို ဂိုဏ်းက သေချာပေါက် ကာကွယ်ထားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲမစတင်မီကပင် သူတို့ကို လျှို့ဝှက်သော ဘေးကင်းလုံခြုံသည့် အခန်းတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလာချိန်တွင် လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၄၀ က သေဆုံးသွားခဲ့သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထိုလျှို့ဝှက်အခန်းကို ဖော်ထုတ်ကာ သားရေပညာရှင် အားလုံးကို ဖမ်းဆီး၍ ဤအဆိပ်ငွေ့နယ်မြေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ဤဖြစ်ရပ်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။ သို့သော် စုန်ယန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်တစ်ခုက ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်ပြီး ထူးကဲအမြစ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ လူဝင်စားလာခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူပဲ... ပညာရှိဟုန်က ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာပဲ သူ စစ်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူ့အလောင်းက အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေထဲမှာ ကျကျန်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံလိုက်ရတာပဲ။

အဲဒီနောက်မှာ သူက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာခဲ့တာ။

စုန်ယန်သည် အချက်အလက်များကို ချက်ချင်းပင် ဆက်စပ်မိသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ ပညာရှိဟုန်က သားရေပညာရှင်တွေ ပုန်းနေတဲ့နေရာကို တိတိကျကျ သိနေတယ်ဆိုလျှင်... အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေပြီး ထိုသူ၏ ရာထူးမှာလည်း အတော်အတန် မြင့်မားနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

အဲ့လူက ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ။

"ချန် တန်း ချင်း"

စုန်ယန်သည် နှင်းများအောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ပုန်းအောင်းနေရင်း အသက်ရှူပင် မဝံ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချန်တန်းချင်း၏ ယုတ်မာသော အပြုံးကို မြင်ယောင်လာသည်။

အကယ်၍ တောင်ထိပ်သခင် ချန်တန်းချင်းသာ ဤဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေပါက ရုပ်သေးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ အတွင်းမှနေ၍ ပြိုလဲပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သားရေပညာရှင်များကို အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ သူတို့၏ အရေပြားများကို အသုံးပြု၍ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ရုပ်သေးများ ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

လုဟုန်၏ အော်ဟစ်မေးမြန်းသံနှင့်အတူ စုန်ယန်၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌လည်း ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ သံသယများအားလုံးမှာ ကွင်းဆက်တစ်ခုတည်းအဖြစ်သို့ ချက်ချင်းပင် ချိတ်ဆက်သွားတော့သည်။

ချန်တန်းချင်းက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူပဲ။ အဲဒါကြောင့်လည်း သူက မင်း ဒီနေ့ရွေးချယ်မှုအတွက် နောင်တရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တာကိုး။ လင်လုံချိုင့်ဝှမ်း ခရီးစဉ်မှာ ငါ့ကို ပါဝင်ခွင့်ရအောင် စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကလည်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေမှာပဲ။ ဒီလောက်အထိ အစီအစဉ်ချနိုင်ဖို့ဆိုရင် တစ်တောင်လုံးမှာ... တောင်ထိပ်သခင်ကိုယ်တိုင်ကလွဲရင် ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ။

အကြီးအကဲတွေ အားလုံးကပါ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်နေကြတာလား။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်းနှင့် ရုပ်သေးနန်းတော်တို့ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ မည်သူက အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရတာလဲ သေချာပေါက် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများသာ။ အကြောင်းမှာ တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အလောင်းများကို အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ပြီး သူတို့မှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ အသစ်များကို ဖန်တီးနိုင်သောကြောင့်ပင်။

အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်မှ သားရေပညာရှင်များက အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ ဝိညာဉ်

ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီး အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေတွင် ပိတ်

လှောင်ကာ သူတို့အတွက် သားရေရုပ်သေးများ ပြုလုပ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေကြပေလိမ့်မည်။

တောင်ထိပ်သခင်သည် စစ်ပွဲမစတင်မီ သားရေပညာရှင်များကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လုဟုန်နှင့် အခြားသူများကို လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အပေါင်းအပါများက လာရောက်ဖမ်းဆီးသွားခြင်းပင်။

အတွေးပေါင်းများစွာ စုန်ယန်၏ ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်စီးပမာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် သူသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ ကံကောင်းစွာ လွတ်မြောက်လာခြင်းဟူသော ခံစားချက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း သူ၏ ပါရမီကိုသာ ထုတ်ပြနေခဲ့ပါက ချန်တန်းချင်းက သူ့ကို စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည်လည်း ထိုလျှို့ဝှက်

အခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး ယခုအချိန်၌ လုဟုန်တို့နှင့်အတူ ဖမ်းဆီးခံနေရမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ကုရူဖုန်းရော ဘယ်မှာလဲ"

ချန်တန်းချင်း၏ အသံမှာ ဝေခွဲမရသော ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခြားသော မရင်းနှီးသည့်အသံ ပညာရှိဟုန်ဝူး ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒီလူတွေက လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ လူကုန်ပဲ။ အားလုံးကို ငါခေါ်လာခဲ့တာ"

ထိုသူက ပြန်ဖြေသည်။

ချန်တန်းချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး ကုရူဖုန်းကလည်း အဲဒီအခန်းထဲမှာ ရှိနေရမှာ"

ပညာရှိဟုန်ဝူးက "သူက အကြီးအကဲ ရှီကျောက်နဲ့အတူ ရှေ့တန်းကို လိုက်သွားတာများလား အကြီးအကဲရှီက တိုက်ပွဲဝင်ချင်တဲ့စိတ် အရမ်းပြင်းပြပြီး နောက်တန်းမှာ ပုန်းနေချင်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလေ"

ချန်တန်းချင်းက "သူက သူ့ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ နာမည်ကောင်း ကျန်ခဲ့ချင်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ စိတ်မကောင်းစရာက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အောင်မြင်မှုနှုန်းက သိပ်မမြင့်ဘူး။ အောင်မြင်ရင်တောင် မူလခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအားအချို့ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း သူတို့သည် သားရေပညာရှင်များကို သတ်မပစ်ဘဲ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်းပငါ။

"ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေ"

ဖမ်းဆီးခံထားရသော တပည့်တစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တရားကို သိရှိသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချန်တန်းချင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း "မင်းတို့ သားရေပညာရှင် ဖြစ်နေတာကိုပဲ ဝမ်းသာလိုက်စမ်းပါ။ နောက်ဆိုရင် မင်းတို့က ဒီတောင်တန်းတွေထဲမှာပဲ နေရမယ်။ အပြင်ထွက်ခွင့်တော့ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကို သတ်မှာတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

စကားသံများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာသွားပြီး စုန်ယန် ဘာမှ မကြားရတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချကာ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ကုရူဖုန်း ပျောက်ဆုံးနေတာလား"

ရုပ်သေးနန်းတော်နှင့် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းတို့၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်

ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းကို ကိုင်ထားရင်း အဝေးမှ သတင်းပေးပို့ချက်ကို နားထောင်နေသည်။ ထိုပုံရိပ်မှာ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်သခင်ပင်။

ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ ချန်တန်းချင်း၏ အသံဖြစ်သည်။ "ကုရူဖုန်းလို လူငယ်လေးတစ်ယောက် ပျောက်သွားတာက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးပါဘူး"

သို့သော် တောင်ထိပ်သခင်သည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် သူတစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားဟန်ဖြင့် ပို၍ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူ၏လက်ကို လှန်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလျက် ဂါထာမန္တရားများ စတင်ရွတ်ဆိုတော့သည်။

ခဏအကြာတွင်...

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြီး ၄ ခုသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး စစ်မြေပြင်ရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို မြူနှင်းများပမာ လွင့်စင်သွားစေသည်။ အသံများအားလုံးလည်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရုပ်သေးနန်းတော်က အဲဒီ အဘိုးကြီး ၄ ယောက်က ဘာလို့ ပြန်ရောက်နေတာလဲ"

"သူတို့က အမြီးများစွာပါတဲ့ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုတွေကို သွားတိုက်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ထိုအရှိန်အဝါ ၄ ခုထဲမှ အခွင့်အာဏာအပြည့်ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ အသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။

"အားလုံးပဲ... ဒီနေ့မှာ ငါတို့ရဲ့ ရုပ်သေးနန်းတော်ထဲမှာ အဆင့်မြင့်ရာထူးရထားတဲ့ ဝိညာဉ်

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရှိနေတာကို ငါတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ငါတို့ ၄ ယောက်သာ ထွက်မသွားဟန်မဆောင်ရင် သူက သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ပြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခု ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိနေတာကြောင့် ဒီတိုက်ပွဲကို ဆက်တိုက်နေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။ စစ်ခဏနားကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

ထိုအဘိုးအို စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အခြားသော အရှိန်အဝါ ၃ ခုမှာ ထူးဆန်းစွာဖြင့် နေရာတစ်ခုသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ထိုနေရာမှာ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်သခင် ရှိနေသည့်နေရာဖြစ်သည်။ သို့သော် တောင်ထိပ်သခင်မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသကဲ့သို့ သူ၏ ဂါထာမန္တရားမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အရှိန်အဝါ ၃ ခုက မနားတမ်း လိုက်လံဖမ်းဆီးသော်လည်း တောင်ထိပ်သခင်မှာ အချိန်အတော်ကြာကပင် သတိထားနေခဲ့ပုံရပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အဝေးသို့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အလယ်ဗဟိုရှိ နီရဲသော ကျောက်စိမ်းရောင် သွေးပင်လယ်ကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသော်လည်း အတွင်းသို့ ဆက်မဝင်ရဲကြတော့ပေ။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သတိကြီးနေရတာလဲ"

"အကြီးအကဲကုက သူ့မြေးလေးကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ခေါ်လာခဲ့လို့ ထင်တယ်"

"အကြီးအကဲကုက ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ"

"မင်း ကျင့်စဉ်ကို အရမ်းလေ့ကျင့်လွန်းလို့ ဦးနှောက်များ ပျက်သွားပြီလား... အကြီးအကဲကုက ငါတို့နဲ့အတူ နယ်စပ်ကို လိုက်လာတာလေ။ သူ သိနေမှာပေါ့"

"မဖြစ်နိုင်တာ မဖြစ်နိုင်တာ"

"လောလောဆယ်တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ထားကြရအောင်။ မမျှော်လင့်ဘဲ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်က ဟိုမျက်နှာနှစ်မျိုးနဲ့လူက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ သူက အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေထဲကို ထွက်ပြေးသွားပြီဆိုတော့ ဆက်လိုက်ဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး။ နောက်မှပဲ ရေရှည်စီမံကိန်း ချရတော့မယ်"

စုန်ယန်သည် နှင်းများအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေဆဲပင်။ သူသည် တောင်ထိပ်သခင်၏ ထွက်ပြေးသွားမှုကို မသိရှိသေးသော်လည်း ကောင်းကင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကြောင့် စစ်ပွဲမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အခန်း။ ၃၄

တန်ခိုးကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူ ၄ ဦး၏ ဆိုက်ရောက်လာမှုက အတော်လေးကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး ဝေးကွာသော နေရာမှ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ စုန်ယန်၏ နားထဲသို့ သဲ့သဲ့မျှပင် လွင့်ပျံ့လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း တွက်ဆလိုက်မိသည်။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်းက အဆိပ်အတောက်တစ်ခုဖြစ်သော ရုပ်သေးနန်းတော်ကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းချင်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများကလည်း နန်ဝူဓားဂိုဏ်းနှင့် ရုပ်သေးနန်းတော်တို့ကြား ပဋိပက္ခဖြစ်အောင် ကြံစည်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်သခင်သည် ချီယောင်ကဲ့သို့သော အရည်အချင်းမပြည့်မီသည့် သူလျှိုတစ်ယောက်ကို အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ပြီး သတင်းပေးပို့သူအဖြစ် အသုံးချခဲ့သည်။ ထို့နောက် အခွင့်ကောင်းယူကာ အကြီးအကဲ ၄ ယောက် နယ်စပ်ကို မိစ္ဆာမြေခွေးတွေ သွားတိုက်နေပြီဆိုသည့် သတင်းအမှန်ကို ချီယောင်မှတစ်ဆင့် သတင်းလွှင့်စေခဲ့သည်။

ဤအစီအစဉ်ထဲတွင် အမှန်နှင့် အမှားမှာ ရောထွေးနေပြီး ခွဲခြားရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သူတို့က ချီယောင်တို့ကို သတင်းအမှားတွေ ပေးပို့ခိုင်းနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာ သတင်းအမှန်ကို ပေးပို့စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မှသာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းက ယုံကြည်ပြီး တိုက်ခိုက်လာမည်ပင်။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကလည်း လူအများမဟုတ်သဖြင့် အရင်းအမြစ်မျိုးစုံမှ သတင်းကို အတည်ပြုပြီးမှသာ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ သတင်းအမှန် ပြောနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာ ၎င်းမှာ ရုပ်သေးနန်းတော် အကြီးအကဲ ၄ ဦး၏ တန်ပြန်ထောင်ချောက်သာ။ အကြီးအကဲ ၄ ဦးသည် ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်း မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေသော အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်သခင်သာ။

သို့သော်လည်း အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်သခင်သည် တစ်စုံတစ်ရာသော သဲလွန်စကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး ထိုသေမင်းထောင်ချောက်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ကာ အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေ၏ ဗဟိုချက်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အရမ်းကို အန္တရာယ်ကြီးတာပဲ။

စုန်ယန်သည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ရေတွက်မရနိုင်သော အစီအစဉ်များ၊ အချင်းချင်း ရောယှက်နေသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများ အားလုံးသည် ယနေ့ညတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤလှည့်ကွက်များကြားတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်မိတော့မည့်အရေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက... သူသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေ၏ ဗဟိုချက်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသည့် အထောက်အထားများလည်း ပေါ်သွားနိုင်သည်။ သူသည် ထူးကဲချီထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် လိပ်အသက်ရှူနည်းတို့ကို အသုံးပြုပြီး လူသေကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အပေါ်ယံသာ ဖြစ်သည်။ ထိုဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ မိစ္ဆာကြီးများမှာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပိုမိုပါးနပ်ကြရာ သူ၏ အားနည်းချက်ကို မြင်သွားနိုင်သည်။ ထိုအခါမျိုးတွင် ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်မှာ စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်စစ်ဆေးသည့်ဒဏ်ကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထိုသူများက သူ့ကို မျိုးနွယ်တူချင်း တွေ့ဆုံခြင်းဟုဆိုကာ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုမည်ဟု တွေးနေလျှင် အလွန်ပင် ရိုးအရာကျပေလိမ့်မည်။

သူသည်လည်း သေမင်းထောင်ချောက်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဤအချိန်၌ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်၏ ပင်မတောင်ခြေ တစ်နေရာတွင် တိုက်ခိုက်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းခွဲနေကြပြီဖြစ်သည်။

နေရာတစ်ခုတွင်...

အနီရောင်အနားသတ်ပါသော ထူးကဲဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရဲရင့်သော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဓားကို စောင်းကိုင်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ နှင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းနေဆဲပင်။

မှောင်မိုက်သော ပုံရိပ်တစ်ခု သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"သတ္တမသခင်မလေး... သွားရအောင်။ ဒီကိစ္စပြီးရင် သခင်မလေးရဲ့ အထောက်အထားက သေချာပေါက် ပေါ်သွားတော့မှာပဲ။ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်မှာ ဆက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

"စူးမိသားစုက ကျွန်မ ရှိရှိ မရှိရှိ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ကျွန်မ ဘာလုပ်လုပ် ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားကြဘူး။ ကျွန်မကို ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းထဲမှာပဲ သေသွားစေချင်နေကြတာ မဟုတ်လား"

"တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ စိတ်ပူပေးမှာပါ"

"ဘယ်သူလဲ"

"နင် သူနဲ့ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်"

ထိုစကားအဆုံးတွင် ချီယောင်... သို့မဟုတ် စူးယောင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ဓားကို ကောက်ကိုင်ကာ မှောင်မိုက်သောပုံရိပ်နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ စခန်းချရာဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။ သူမ အသုံးပြုခဲ့သော ချီဟူသောအမည်မှာ သူမသည် မိသားစု၏ သတ္တမမြောက်သမီးဖြစ်သောကြောင့် အသံထွက်တူရာကို ယူ၍ မှည့်ထားခြင်းသာ။

ညတာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ရွာသွန်းနေသော နှင်းများလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဂျိန်း...

ကျောက်တံခါး ယန္တရားကြီးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့သည်။ အက်ကွဲကြောင်းကြားမှ ရွှေရောင်နေခြည်များ တိုးဝင်လာသည်။ မင်းသမီးကြင်ယာတော်နှင့် ချိုးလျန်ယွဲ့တို့သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ တံခါးဝသို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသူမှာ သူတို့ရင်းနှီးလှသော စုန်ယန်ပင်။

"အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ"

စုန်ယန်က နန်ကျူတောင်ထိပ်သို့ ပြန်ရောက်လာရင်း အဝေးသို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

မင်းသမီးကြင်ယာတော်၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ရောယှက်နေပြီး ချိုးလျန်ယွဲ့မှာလည်း ထို့အတူပင်။ သူတို့သည် တမ်းတမူးယစ်ဆေးအာနိသင်အောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ စုန်ယန်အပေါ် စစ်မှန်သောသံယောဇဉ်လား၊ အတုအယောင်လား မသိရသော်လည်း သူ့အား ဘေးမသင့်စေလိုကြပေ။ သို့သော်လည်း လွတ်လပ်မှုကိုမူ တူညီစွာ တောင့်တနေကြဆဲပင်။ လိုဏ်ဂူအတွင်း လူသားဖိုအဖြစ် ဖြတ်သန်းရသော မှောင်မိုက်သည့် နေ့ရက်များမှာ သူတို့အတွက် သည်းမခံနိုင်စရာပင်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ချိုးလျန်ယွဲ့က ပြုံးပြသည်။

မင်းသမီးကြင်ယာတော်ကလည်း အားယူကာ ပြုံးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးအား သတင်းပေးပြီးနောက် စုန်ယန်သည် အခြေအနေများကို စုံစမ်းရန် အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။ တစ်တောင်လုံးမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။ ချန်

တန်းချင်းက သစ္စာဖောက်သွားပြီး ချင်းရှီးဈေးတန်းသို့ သားရေသွားဝယ်လေ့ရှိသော စီနီယာအစ်ကိုမှာလည်း တောင်တံခါးဝတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျန်းရင်မှာလည်း ပျောက်ဆုံးနေဆဲပင်။

သုံးရက်အကြာတွင်...

ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများမှာ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသည်။ ကျန်းရင်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်အလောင်းမှာ မှောက်လျက်အနေအထား၊ ခေါင်းမှာ နောက်သို့လည်ထွက်နေပြီး ကျောပြင်တွင် ထင်ရှားလှသော ဓားချက်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ချောင်ခိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သူ၏ဘေးတွင် သွေးဓားသမင်ရုပ်သေးမှာလည်း သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေပြီး သမင်ချိုများတွင် ရန်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့ ငြိတွယ်နေဆဲပင်။ ၎င်းမှာ ထိုညက သူသည် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းမှ တပည့် အနည်းဆုံး နှစ်ဦး သုံးဦးခန့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

စုန်ယန်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အရပ်ရှည်တဲ့သူတွေက ရှေ့ကနေ မားမားမတ်မတ် ရပ်ပေးခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သေခြင်းတရားနဲ့ပဲ လမ်းဆုံးခဲ့ရတာပဲ...

ကျန်းရင်သည် သာမန်မိစ္ဆာတစ်ဦးကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အားနည်းသူကို နှိပ်စက်

တတ်သူဖြစ်သော်လည်း စုန်ယန်အပေါ်တွင်မူ အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ စုန်ယန်သည် ကျန်းရင်၏ ရုပ်အလောင်းကို ကောက်ယူကာ ရှုခင်းကောင်းသော နေရာတစ်ခုတွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပေးလိုက်ပြီး အရိုးပြာအိုးကို မြေမြှုပ်ပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများ၏ ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် သေဆုံးသွားသော တပည့်များကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းမှာ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

စုန်ယန်သည် ယခင်က ဈေးတန်းတွင် ဝယ်ယူခဲ့သော အကောင်းစားအရက်အိုးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဂူဗိမာန်ရှေ့၌ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ မြေကြီးထဲသို့ အရက်များ စိမ့်ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူက တိုးတက်သောလေသံဖြင့် "အစ်ကိုကြီးကျန်း... ကောင်းရာမွန်ရာ သွားပါတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အေးစိမ့်သောလေပြေတို့ တိုက်ခတ်လာ၏။ အဝေးတစ်နေရာရှိ နေဝင်ဆည်းဆာတွင်လည်း နီရဲသော မိစ္ဆာအဆိပ်ငွေ့များက တောင်တန်းများပေါ်သို့ တွားသွားကာ တွယ်ကပ်နေကြသည်။ ခြောက်ကပ်ပြီး ချမ်းအေးလှသော မြေပြင်တွင် ကျန်ရစ်နေသော နှင်းပွင့်များမှာ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းကြီးများကို ဆံပင်ဖြူပေါက်နေသော မြစ်ချောင်းအလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

စုန်ယန်သည် တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းရင်အတွက် ဝမ်းနည်းနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နှုတ်ခမ်းမရှိလျှင် သွားများ ချမ်းတတ်သည်ဟူသော စကားပုံကဲ့သို့ ရှေ့လျှောက် ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကို မသိရသည့် ဝေခွဲမရသော ခံစားချက်ကြောင့်ပင်။ ဤတိုက်ပွဲက သူ့အား နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာ ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ပြင်ပပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်ပြီး ထိုအရာမရှိဘဲ သူ မကျော်ဖြတ်နိုင်ပေ။ ဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းများမှာ တင်းကျပ်လှသဖြင့် ဈေးတန်းသို့ သွားလျှင်ပင် ထိုအရာကို ဝယ်၍မရနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ဂိုဏ်း၏အပြင်ဘက်ရှိ ဈေးကွက်များသို့ ရောက်နိုင်မှသာ မျှော်လင့်ချက်ကလေး ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက... သူသည် သူ၏ ကြွင်းကျန်တာအိုသစ်သီးရှိနေသည်ကို မသိသာစေရန် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းပြီး အခြားသူများ ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ လိုက်ပါကျော်ဖြတ်ရပေမည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် မနီးမဝေးမှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မောင်လေး... နန်ကျူတောင်ထိပ်ကို မြန်မြန်ပြန်ရအောင် ဂိုဏ်းချုပ် ရောက်နေပြီ"

စုန်ယန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်စုစု ဖြစ်နေသည်။ ဝမ်စုစုမှာလည်း အလွန်ပါးနပ်သူဖြစ်ရာ ထိုညက သူမ မည်သို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ သိချင်စရာပင်။ သူက ပြန်ထူးလိုက်ပြီး ဝမ်စုစုနောက်သို့ အပြန်အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဤဂိုဏ်းချုပ်မှာ ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး "စက္ကူရုပ်၊ သွေးလောင်းကစား၊ အရိပ်ရုပ်သေး၊ စက်မှုယန္တရား နှင့် ဆန်းကြယ်အဆိပ်" ဟူသော တောင်ထိပ်ငါးခုအနက် ပထမဆုံးဖြစ်သည့် စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်သခင်လည်း ဖြစ်သည်။ စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်မှာ ထူးကဲချီကြော၏ ဗဟိုချက်နှစ်ခုအနက် တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသဖြင့် ပထဝီဝင်အနေအထားအရ အားသာချက်ရှိကာ ၎င်း၏သခင်က ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားဗဟိုချက်

တစ်ခုမှာမူ အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုပင်။

နန်ကျူတောင်ထိပ်၏ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် စက္ကူရုပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်လှပသော စက္ကူရုပ်ဖြစ်ပြီး လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့လှုပ်ရှားကာ ဝတ်ရုံဖြူဝတ် ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းတို့က ဂိုဏ်းထဲမှာ အဆင့်နိမ့်တပည့်တွေ ဆိုပေမဲ့ ထူးကဲအမြစ် ရှိကြသူတွေပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ အောင်မြင်မှု ရနိုင်တာပဲ"

ထိုဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာမူ အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ အသံ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါကြောင့် မင်းတို့ ဒီမှာ အလဟဿ အသေမခံသင့်ဘူး။ အခု ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေက မကောင်းဘူး။ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေက ပုန်းမနေတော့ဘူး။ အမြီးများစွာပါတဲ့ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုတွေကလည်း တဟုန်ထိုး ဝင်လာနေပြီ။ ကံကောင်းတာက နန်ဝူဓားဂိုဏ်းနဲ့ ခေတ္တ စစ်ပြေငြိမ်းရေး သဘောတူညီချက် ရထားတယ်"

"ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်အောက်က တပည့်တွေအားလုံးကို ကျန်းဟူလောကထဲကို ခဏလွှတ်မယ်။ မင်းတို့ ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ ပုန်းနေကြ။ ငါးနှစ်အတွင်းမှာ အခြေအနေတွေ ပြန်ကောင်းလာမှာ ဖြစ်သလို အဲဒီအချိန်ကျမှ ပြန်လာကြတာပေါ့"

စကားအဆုံးတွင် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ လက်စွပ်ရှည်အတွင်းမှ သေတ္တာတစ်လုံး လွင့်ထွက်လာသည်။

သေတ္တာပွင့်သွားသည်နှင့် အတွင်း၌ စီစီရီရီရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဆေးလုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ နေဝင်ဆည်းဆာ၏ နီမြန်းသော အလင်းရောင်အောက်တွင် ထိုဆေးလုံးများမှာ အနည်းငယ် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒီဆေးလုံးတွေက မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ထူးကဲချီ ရှားပါးတဲ့ ကျန်းဟူလောကကို ရောက်ရင်တောင် မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ကျဆင်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့... ဒီဆေးလုံးတွေက အဆိပ်လည်း ဖြစ်တယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့ ငါးနှစ်အတွင်း ပြန်မလာဘူးဆိုရင်တော့ အပြင်မှာပဲ သေလိုက်ကြတော့"

"တစ်ယောက်ချင်းစီ လာယူကြ။ ယူပြီးတာနဲ့ တောင်ပေါ်ကနေ ချက်ချင်းဆင်းကြ"

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ဆက်မပြောတော့ဘဲ လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက် တပည့်တစ်ဦးချင်းစီကို အေးစိမ့်စွာ ကြည့်နေတော့သည်။ ယူရန် ငြင်းဆန်သူ မည်သူ့ကိုမဆို သူမ ချက်ချင်း သတ်ပစ်မည့်ပုံပေါ်သည်။ ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် တပည့်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

အမှန်စင်စစ် နန်ကျူတောင်ထိပ်ရှိ တပည့်အများစုမှာ ယခင်က အစေခံများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ အဓမ္မခေါ်ဆောင်ခံရသူများဖြစ်ပြီး မိသားစုကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ အိမ်ပြန်ရမည်ဆိုခြင်းမှာ သူတို့အတွက် သတင်းကောင်းပင်။

ချက်ချင်းပင် တပည့်တစ်ဦးမှာ အရှေ့သို့ပြေးထွက်ကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကောက်ယူ၍ ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားသူများလည်း အသီးသီး လိုက်ယူကြတော့သည်။ စုန်ယန်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် တန်းစီကာ ဆေးလုံးကို ယူလိုက်ရပြီး အပေါ်မှ စက္ကူရုပ်မ၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော...

တောင်ခြေတွင် မြင်းလှည်းတစ်စီး ပေါ်လာသည်။ ထိုလှည်းမှာ ဈေးတန်းမှ တိုက်ရိုက် သိမ်းယူလာခြင်း ဖြစ်သည်။ စုန်ယန်သည် ဝတ်ရုံကို ခြုံကာ ဝါးခပတ်ကို ခပ်ငိုက်ငိုက် ဆောင်းထားလျက် လှည်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ထိတ်လန့်နေပုံရသည့် ချိုးလျန်ယွဲ့နှင့် မင်းသမီးကြင်ယာတော်တို့ ရှိနေကြသည်။

ဘေးတစ်ဖက်မှ ဝမ်စုစုသည် မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးလျက် ရောက်လာသည်။ သူမ၏ လူသားဖိုမှာမူ သူမ၏ အငမ်းမရ စုပ်ယူမှုကြောင့် သေဆုံးသွားပြီ ထင်ရသည်။

"စီနီယာအစ်မ... လမ်းချင်း တူဦးမလား"

"မင်းက ဘယ်ကို သွားမှာလဲ"

"အနောက်ဘက် ရှုပြည်နယ်ကိုပါ"

"အနောက်ရှုလား အဲဒီမှာ သုံးနိုင်ငံလုံးမှာ ထူးကဲချီ အနည်းဆုံးပဲ။ ငါတော့ မလာဘူး"

"ဒါဆို ဂရုစိုက်ပါ စီနီယာအစ်မ"

"မင်းလည်း ဂရုစိုက်ဦး"

ဝမ်စုစုမှာ မြင်းဝမ်းဗိုက်ကို ခြေဖြင့် ခပ်လိုက်ပြီး အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ တောင်ကြားကို လွန်သွားသည်နှင့် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ အစအနပင် မကျန်တော့ပေ။

ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်...

မြင်းလှည်းမှာ အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ခရီးနှင်နေဆဲပင်။ ထိုစဉ် ထုပ်ပိုးထားသော အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ချီထားသည့် မည်းနက်သော ကျီးကန်းတစ်ကောင်သည် လှည်းအမိုးပေါ်သို့ သက်ဆင်းလာသည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်လာကာ လှည်းမောင်းသူ စုန်ယန်၏ ခြေရင်း၌ ထိုအထုပ်ကို အသာအယာ ချထားပေးလိုက်သည်။

စုန်ယန် အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကျီးကန်းမှာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အထုပ်မှာ ပွင့်နေပြီး အပေါ်တွင် စာတစ်စောင် တင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စာထဲတွင် အကြီးအကဲရှီကျောက်ထံမှ…

"မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ငါသိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း မင်းနားလည်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ပညာရပ်တွေကို အသင့်တော်ဆုံးသူဆီမှာပဲ လက်ဆင့်ကမ်းမှာပါ။ အကယ်၍ မင်းက ငါ့ကို ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုတယ်ဆိုရင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး သုံးကြိမ် ဦးချလိုက်ပါ။ တခြားသူတွေ ရှေ့မှာတော့ ဝန်ခံနေစရာ မလိုပါဘူး"