အခန်း (၃၇-၃၈)

အခန်း။ ၃၇

အရုဏ်ဦး၏ အလင်းတန်းတို့သည် မြင်းလှည်းလိုက်ကာများ၏ ကြားမှ တိုးဝင်လာကြသည်။ နံနက်ခင်းလေပြေ တိုက်ခတ်လိုက်တိုင်း လိုက်ကာစများ လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် အလင်းတန်းတို့သည်လည်း လိုက်ပါ၍ ကခုန်နေကြသည်။

ချိုးလျန်ယွဲ့သည် အလွန်အမင်း လှပသူတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း မင်းသမီးကြင်ယာတော်မှာမူ မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ သွေးပါရှိသဖြင့် နုပျိုမှုကို ထိန်းထားနိုင်ဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်များနှင့် မျက်နှာအမူအရာတို့တွင် အသက်အရွယ်၏ အမှတ်အသားများကို မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ နိုးနေကြပြီဖြစ်သော်လည်း စောင်ပုံထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေကြသည်။ မြင်းလှည်းနံရံပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော အလင်းတန်းများကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ငေးကြည့်နေမိကြသည်။ စုန်ယန်သည် သူတို့အပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်မှာ သူတို့အတွက် ငရဲခန်းထဲတွင် ရှင်သန်ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

တောင်ပေါ်တွင်ရှိစဉ်က စုန်ယန်သည် သူတို့အတွက် အကာအကွယ်ထီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ စုန်

ရန်၏ လူသားဖိုအဖြစ် ရှိနေသရွေ့ သူတို့သည် လိုဏ်ဂူထဲတွင် ဘေးကင်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ စုန်ယန်နှင့် သူတို့၏ ပတ်သက်မှုမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အကာအကွယ်ပေးသူမဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့၏ လွတ်လပ်မှုကို ပိတ်ပင်ထားသော အကျဉ်းထောင်အစောင့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်တော့သည်။ အကယ်၍ ဤငါးနှစ်အတွင်း သူတို့ မသေဆုံးခဲ့လျှင်ပင် ငါးနှစ်ပြည့်သည့်အခါ ထိုငရဲခန်းသို့ သူနှင့်အတူ ပြန်လည်လိုက်ပါသွားကြရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကြားတွင် သံယောဇဉ်ဟူသည် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုခံစားချက်ကို အချစ်သို့မဟုတ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟု ခေါ်ဆိုမည်ဆိုပါက အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှပေမည်။ ရုပ်သေးဂိုဏ်းသည် သူတို့၏ မိသားစုဘဝကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော အဓိကတရားခံဖြစ်ပြီး စုန်ယန်ကိုယ်တိုင်မှာလည်း ကျန့်နန်မင်းသားကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့သူပင်။

အချစ်ဟူသည်မှာ လုံးဝမရှိပေ။ ၎င်းမှာ အကူအညီမဲ့ခြင်း၊ ကာမဂုဏ်၌ နစ်မွန်းခြင်းနှင့် လက်တွေ့ဘဝမှ ထွက်ပြေးလိုခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဝေဝါးသော အိပ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် လိုက်ကာစမှာ အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားပြီး လူငယ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ အမူအရာကို ပြုပြင်လိုက်ကြသည်။

ချိုးလျန်ယွဲ့က ပြုံးလျက် "အစ်ကိုကြီးစုန်..." ဟု လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး မင်းသမီးကြင်ယာတော်မှာမူ သူမ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ "စုန်... စုန်လင်" ဟု တိုးတက်သော အသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

စုန်ယန်က "မိုးလင်းပြီ ငါတို့ ခရီးဆက်ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

...

ဆောင်းနှောင်းကာလ၏ နှင်းပွင့်ငယ်များ ကြွေကျနေသည်။

၁၀ ရက်ကျော် ခရီးနှင်ပြီးနောက်...

မြင်းလှည်းသည် တစ်ဖန် ရပ်တန့်သွားပြန်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းကြီးများမှာ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် အနောက်ရှုပြည်နယ်၏ နယ်စပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ထူးကဲချီများမှာ ပိုမိုပါးလျသွားသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားရသည်။ နန်ကျူတောင်ထိပ်၏ အစွန်အဖျားတွင် လိုဏ်ဂူအပြည့်အစုံနှင့် လစဉ်ဆေးလုံး အထောက်အပံ့ဖြင့်ပင် ထူးကဲချီ ၁၀၀ စုဆောင်းရန် ၅ နှစ်မှ ၆ နှစ်ခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်။

ရုပ်သေးဂိုဏ်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ နေရာများတွင် ထူးကဲချီ ၁,၀၀၀ စုဆောင်းရန် နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင်မူ သက်တမ်းနှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ မသုံးစွဲဘဲ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖို့ ဤကဲ့သို့သော မြေစာမရှိသည့်ဒေသမျိုးတွင် မှော်ပညာရပ်များကို လွယ်လွယ်ကူကူ အသုံးပြုနိုင်ရန် စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာသည် ကျင့်ကြံအားထုတ်ရန် နေရာမဟုတ်ပေ။ ဤမြေပြင်သည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် သဲကန္တာရဖြစ်ပြီး သာမန်လူသားများအတွက်သာ စိုးစံရာ နယ်မြေဖြစ်ပေတော့သည်။

စုန်ယန်သည် သင့်တော်သောနေရာတစ်ခုတွင် မီးဖိုကာ သူတို့သုံးဦး ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်လျက် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

မင်းသမီးကြင်ယာတော်က ရုတ်တရက် "စုန်လင်... နယ်ပယ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ မေးပြီးမှ ဤမေးခွန်းသည် မလျော်ကန်ဟု ထင်ရသဖြင့် သူမက ညင်သာစွာ ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။

"ခရီးလမ်းမှာ အန္တရာယ်များမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။ အကယ်၍ စုန်လင် နယ်ပယ်မကျော်ရသေးရင် ပိုပြီးတော့ သတိထားသင့်တယ်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား စစ်ပြေငြိမ်းရေးစာချုပ် ရှိထားပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ တိုင်းပြည်ချင်း ဆက်ဆံသလိုပါပဲ။ တစ်မျိုးပြောပြီး တစ်မျိုးလုပ်

တတ်ကြတယ်။ အရင်က ရုပ်သေးဂိုဏ်းနဲ့ နီးစပ်တော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့ အခု အနောက်ရှုနယ်စပ်ထဲ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ပိုသတိထားတာ ကောင်းမယ်"

စုန်ယန်က နောင်တရဟန်ဖြင့် ခေါင်းကိုဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

"ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့်ကို ရောက်ခါနီးမှ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုနဲ့ မြေခွေးမိစ္ဆာကျူးကျော်မှုတွေ ကြုံရလို့ ဂိုဏ်းကနေ ထွက်လာခဲ့ရတာပဲ"

သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း တွေ့သမျှလူတိုင်းကို ကြွားလုံးထုတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

ချိုးလျန်ယွဲ့က "ဒါဆိုရင် ငါတို့ လမ်းမကြီးတွေကို ရှောင်ပြီး သွားကြမလား..." ဟု အကြံပြုသည်။

စုန်ယန်က လက်ကာပြလျက် "လမ်းကြားတွေမှာ ဓားပြတွေ ပေါသလို တောင်ကုန်းတောင်တန်းတွေကလည်း ကြမ်းတမ်းတယ်။ လူအုပ်နဲ့ပက်ပင်းတိုးရင် ငါ့လက်နှစ်ဖက်တည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ လမ်းမကြီးကနေ သွားတာပဲ ပိုကောင်းတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် မင်းသမီးကြင်ယာတော်ကို ကြည့်ကာ "ရွှယ်ရုံ... မင်းရဲ့မိသားစုက အနောက်ရှုရဲ့ တောင်မြူမြို့မှာ ရှိတယ်ဆိုတော့ အခုအခြေအနေနဲ့ အဲဒီကိုသွားဖို့ စိတ်ချရပါ့မလား"

မင်းသမီးကြင်ယာတော်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျွန်မ ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ ကြင်ယာတော် ဖြစ်နေတုန်းက စစ်ဘေးရှောင်ဖို့အတွက် တောင်မြူမြို့ကို ကြိုတင်စီမံထားခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီမှာ ကျွန်မရဲ့ လူယုံတွေ အများကြီးရှိတယ်... ၃ နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ အဲဒီလူတွေ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကျွန်မကို မှတ်မိကြမှာပါ။ အဲဒီမှာ ငါတို့ အေးအေးချမ်းချမ်း နေနိုင်မှာပါ" ဟု ဖြေကြားသည်။

လေထုမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မင်းသမီးကြင်ယာတော်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး "စုန်လင်... ငါ့ကို တမ်းတမူးယစ်ဆေးမှုန့်တွေ ထပ်ပေးပါလား" ဟု ပြောချင်နေသော်လည်း ထိုစကားကို ပြန်မျိုချလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ထိုအမူအရာကို သတိမထားမိဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"မင်းရဲ့အဘိုးက တစ်ခါက နတ်ဘုရားပန်းပြကွက်ကို တစ်နေရာမှာ ရှာတွေ့ခဲ့လို့ မီးတောက်ငရုတ် ကို ခွဲခြားတတ်ပြီး စိုက်ပျိုးနည်းပါ သိခဲ့တာလို့ ပြောဖူးတယ်နော်။ တောင်မြူမြို့နားမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဈေးကွက်များ ရှိနိုင်မလား"

မင်းသမီးကြင်ယာတော်က ခေါင်းခါလျက် "အမှန်အတိုင်းပြောရရင် စုန်လင်... အရင်က ကျန့်နန်မင်းသား အိမ်တော်မှာ ရှိစဉ်တုန်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို အမှုထမ်းဖို့အတွက် နေရာအနှံ့ ရှာခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မအဘိုးကလည်း ဆုံးပါးသွားတာ ကြာပြီဆိုတော့ ထပ်မေးဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

စုန်ယန်က ချိုးလျန်ယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ "တောင်မြူမြို့ကို ရောက်ရင် မင်းရော ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ လျန်ယွဲ့" ဟု မေးသည်။

ချိုးလျန်ယွဲ့က "ကျွန်မက သာမန်ကုန်သည်သမီးလေးပဲဟာ။ အစ်ကိုကြီးစုန်နဲ့ အစ်မချောင်တို့နောက်ကိုပဲ လိုက်မှာပါ" ဟု တိုးတိုးလေး ဖြေသည်။

နှင်းပွင့်များမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြွေကျနေပြီး မီးပုံ၏ အလင်းရောင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာသည်။

"လှည်းပေါ်တက်ပြီး အိပ်ကြရအောင်။ တောင်မြူမြို့ကို ရောက်ဖို့ အချိန်လိုသေးသလို နောက်တစ်မြို့ရောက်ရင်လည်း လမ်းကြောင်းကို စုံစမ်းရဦးမယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့ စုန်လင် ဒီနားက လမ်းတွေကို ကျွန်မ မှတ်မိပါတယ်"

မင်းသမီးကြင်ယာတော်က ပြောအပြီးတွင် သန်းဝေလိုက်ကာ လှည်းအတွင်းသို့ ဝင်၍ စောင်ခြုံလိုက်သည်။ ချိုးလျန်ယွဲ့ကလည်း သူမ၏ဘေးတွင် ကပ်၍ လဲလျောင်းလိုက်သည်။

မကြာမီ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ လှည်းမောင်းသူထိုင်ခုံပေါ်သို့ တက်လာသည့် ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ စုန်ယန် လှည်းပေါ်တက်လာခြင်းပင်။ ချိုးလျန်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း မင်းသမီးကြင်ယာတော်မှာမူ သူမ၏ လက်ယာဘက် လက်ချောင်းများဖြင့် လက်ဝဲဘက် လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ လက်သည်းများမှာ အသားထဲ စိမ့်ဝင်မတတ် နာကျင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များ ရောပြွမ်းနေခြင်းပင်။ တမ်းတမူးယစ်ဆေးအာနိသင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျယ်လာသည်နှင့်အမျှ စုန်ယန်က သူမ၏ အိပ်ရာထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်လာပြီး အတူနေရန် ကြိုးစားခြင်းကို သူမက အဓမ္မပြုကျင့်ခံရခြင်းကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လှည်းမောင်းသူ ထိုင်ခုံဘက်မှ အသံအနည်းငယ်သာ ကြားရပြီးနောက် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

စုန်ယန်သည် လှည်းနံရံကို မှီကာ ကျဆင်းနေသော နှင်းပွင့်များကို ငေးကြည့်ရင်း အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ ယခုအခါ သူသည် ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မသမာသူများ အနားကပ်လာခြင်းကို သူ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

မြင်းလှည်းသည် အနောက်ရှုပြည်နယ်၏ တောရိုင်းမြေရိုင်းများတစ်လျှောက် ခရီးဆက်နေသည်။ စုန်ယန်၏ ထူးကဲသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် အဝေးမှပင် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သိရှိနိုင်သဖြင့် သူတို့သည် မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ မင်းသမီးကြင်ယာတော်၏ ပြောပြချက်အရ ဤနေရာမှ တောင်မြူမြို့သို့ ရောက်ရန်မှာ နှစ်ရက်ခရီးထက် ပိုမဝေးတော့ပေ။

ထိုနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် မြင်းလှည်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း သွားလာနေစဉ် စုန်ယန်မှာ ရုတ်တရက် နားစွင့်လိုက်မိသည်။ အကြောင်းမှာ ကျန့်နန်မင်းသားဟူသော စကားလုံးကို သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။ သူသည် မြင်းလှည်းကို အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး အာရုံစူးစိုက်ကာ ထိုအသံလာရာသို့ ခြေရာခံလိုက်သည်။

တောင်ကြားလမ်းဘေးရှိ ချိုင့်ဝှမ်းငယ်တစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများမှာ ပိုမိုကြည်လင်လာသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ ဓားလှံလက်နက်များ ထိခိုက်သံနှင့် သံချပ်ကာများ တုန်ခါသံတို့မှာ စည်းချက်ညီညီ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် လေ့ကျင့်နေသော အထူးရွေးချယ်ထားသည့် စစ်သည်တော်တစ်စု ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ထိုလေ့ကျင့်ခန်းဆင်းသံများကြားတွင် လူအချို့မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုင်ပင်နေကြသည်။

"ပုန်ကန်သူတွေက ကျင်းမင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ မြို့တော်ကို တောင်ဘက်ဆီ အတင်းအဓမ္မ ရွှေ့ပြောင်းနေရပြီ။ ရှုဘုရင်ရဲ့ ထောက်ခံမှုနဲ့ဆိုရင် ဒါက ငါတို့အတွက် ထီးနန်းကို ပြန်လည်ရယူဖို့ အခွင့်အရေးပဲ"

"ဒါက တကယ်ပဲ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စီစဉ်မှုလား အရှင်မင်းကြီးက တောင်ပင်လယ် မိစ္ဆာတိုင်းပြည်ကို သွားခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ချောင်မိသားစုနဲ့ တောင်ပင်လယ် မြေခွေးမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကြားမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပတ်သက်မှုတွေ ရှိနေပါတယ်"

အမျိုးသားတစ်ဦးက အေးဆေးစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် "စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးကော ဘယ်လိုထင်သလဲ" ဟု ဆက်မေးလိုက်သည်။

စစ်သေနာပတိချုပ်ဟု ခေါ်ဆိုခံရသူမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် "ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော် ကျန့်နန်မင်းသားက လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်က ပုန်ကန်သူတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ရုပ်သေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းထံ အပ်နှံခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော်က အဲဒီပုန်ကန်သူတွေကို သူတို့ရဲ့ အသွေးအသားတွေကို ဝါးမြိုချင်လောက်အောင် မုန်းတီးတယ်။ ဒါကြောင့် ဘာကန့်ကွက်စရာမှ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အချိန်ကောင်းကို စောင့်ရမယ်။ အခုတော့ သခင်ကြီးချိုးက ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်ထားပြီဆိုတော့ အပြင်က သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းဖို့ ဒါကို အသုံးချရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်... သခင်ကြီးချိုးရဲ့ ဇနီးက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ သမီးငယ်လေးကလည်း ပျောက်ဆုံးနေတယ်... အခု သူတို့မှာ ကျန်နေတာက ကလဲ့စားချေလိုတဲ့ အာဃာတတွေပါပဲ"

ထို့နောက် ထိုလူစုမှာ ကျင်းမင်းဆက်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ်အသေးစိတ်ကို ဆက်လက်တိုင်ပင်နေကြသည်။ စုန်ယန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေရင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ စကားပြောဆိုမှုများအရ ဤစစ်သေနာပတိချုပ်မှာ ကျန့်နန်မင်းသား၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ချောင်ရွှယ်ရုံက သူမ၏သားမှာ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသူဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သခင်ကြီးချိုးဆိုသူမှာလည်း ချိုးလျန်ယွဲ့၏ ဖခင် သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်ပုံပင်။

စုန်ယန်သည် မူလက အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို တောင်မြူမြို့သို့ ပို့ဆောင်ပြီးမှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုအခါတွင် ရွေးချယ်စရာအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မင်းသမီးကြင်ယာတော်ဟူသော ဘွဲ့အမည်မှာ အလွန်ပင် လူသိထင်ရှားလှသည်။ တောင်မြူမြို့သို့ ရောက်သွားလျှင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာတပည့်ငယ်တစ်ဦး သူတို့နှင့်အတူ ပါလာကြောင်း လူအများ သိသွားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် မလိုအပ်သော ပြဿနာပေါင်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေတော့မည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးအပေါ် ထားရှိသော သူ၏ခံစားချက်မှာမူ သနားညှာတာမှုနှင့် ကာမဂုဏ်ခံစားမှုတို့ထက် မပိုပေ။ ယခုအခါ သူတို့ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ငြိမ်းချမ်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသောအစီအစဉ်ဖြစ်သဖြင့် စုန်ယန်မှာ ဝမ်းမြောက်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

"ရပ်လိုက်စမ်း"

တောင်ကြားချိုင့်ဝှမ်းဘက်မှ စစ်သည်တစ်ဦး၏ ပြတ်သားသော ဟန့်တားသံ ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထိုအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လေးသမားအမြောက်အမြားသည် မြင်းလှည်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ လေးကြိုးများကို တင်းတင်းဆွဲ၍ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ လှည်းမောင်းသူနေရာတွင် ထိုင်နေသည်မှာ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးငယ်က "ငါက ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ မင်းသမီးကြင်ယာတော်ပဲ ဘယ်သူကများ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူဝံ့တာလဲ" ဟု ပြန်လည်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စစ်သည်မှာ ထိုစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သံသယရှိသော်လည်း သူ့သဘောနှင့်

သူ မဆုံးဖြတ်ရဲပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်မည့်သူမှာ ယနေ့ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ရန်လိုမှုကို အနည်းငယ်လျှော့ချကာ သတိထားလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မြင်းလှည်းကို ရပ်လိုက်ပါ။ အကယ်၍ မင်းက တကယ်ပဲ မင်းသမီးကြင်ယာတော်ဆိုရင် မင်းကိုမှတ်မိမယ့်သူ ရှိပါလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး စောင့်ဆိုင်းပါ"

ချောင်ရွှယ်ရုံသည် မြင်းလှည်းကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင်...

ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ချောမောခန့်ညားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အဝေးမှ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ လှည်းမောင်းသူနေရာမှ အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏မျက်ဝန်းများမှ မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကာ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။

"မယ်တော်... မယ်တော်"

ခန့်ညားလှသော စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးသည် သူ၏တည်ငြိမ်မှုများကို အလုံးစုံစွန့်ပယ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် ဝေမင်းဆက်၏ ဒုတိယမင်းသားက ဦးဆောင်သော လူတစ်စုလည်း ရောက်ရှိလာသည်။ မြင်းလှည်းလိုက်ကာကို ပင့်တင်လိုက်ချိန်တွင် လူအုပ်ထဲမှ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်ကာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"လျန်ယွဲ့"

ချိုးလျန်ယွဲ့လေးသည် အိပ်မက်တစ်ခုပမာ ထိုလူကြီးကို ကြည့်ကာ "ဖေဖေလား" ဟု လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"လျန်ယွဲ့"

"ဖေဖေ"

သားအဖနှစ်ဦး ဖက်လဲတကင်း ငိုကြွေးကြပြီးနောက် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အပြန်အလှန် ပြောပြနေကြတော့သည်။

ခဏအကြာတွင်...

စစ်သေနာပတိချုပ်သည် သူ၏မယ်တော်ကို တွဲကူရင်း အေးစက်သောလေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မယ်တော်ပြောတာက အဲဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကောင်လေးက ဒီဘက်က ဆူညံသံတွေကို ကြားလို့ မယ်တော်တို့ကို တမင်လွှတ်ပေးလိုက်တာ ဟုတ်လား"

ချောင်ရွှယ်ရုံက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်သောအမူအရာ ပေါ်လာကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချောင်ရွှယ်ရုံက အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။

"သူ အဝေးကို ရောက်သွားလောက်ပြီ သူ့နောက်ကို မလိုက်ပါနဲ့တော့"

စစ်သေနာပတိချုပ်က "မြင်းလှည်းက ဒီမှာကျန်ခဲ့တာပဲ။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ တောင်ကြားလမ်း အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ။ သူ ဘယ်လောက်ဝေးဝေး ပြေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ" ဟု အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်။

ချောင်ရွှယ်ရုံက ဒေါသသံဖြင့် "မလိုက်ပါနဲ့လို့ ပြောနေတယ်လေ" ဟု ဟန့်တားလိုက်သည်။

စုန်ယန်အပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ခံစားချက်မှာ ရှုပ်ထွေးလှသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ သေဆုံးသွားမှာကို မလိုလားပေ။ ထို့ပြင် သူတို့အား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ့မှာ ဒုက္ခရောက်သွားမည်ကိုလည်း မလိုလားခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျန့်နန်မင်းသား၏ ကြင်ယာတော်မှာ သာမန်အရုပ်မတစ်ရုပ် မဟုတ်ဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ တည်ရှိနေဆဲပင်။

စစ်သေနာပတိချုပ်မှာ မတတ်သာတော့ဘဲ "မယ်တော့်သဘောအတိုင်းပါ" ဟုသာ ပြောလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖို့ သာမန်လူသားများကြားတွင် ပုန်းအောင်းရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိထားသည်။ အစိုးရတွင် စစ်ဆေးနိုင်သော ခရီးသွားလက်မှတ်များနှင့် အခြားသော သက်သေခံအထောက်အထားများ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ကျန်းဟူသိုင်းလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်သာ ရှိသည်။ ကျန်းဟူသိုင်းလောကနှင့် နန်းတွင်းသည် အုပ်ချုပ်ရေးသီးခြားစီ ဖြစ်သဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လွှမ်းမိုးရန် ခက်ခဲသည်။ သိုင်းလောက၏ ကိစ္စရပ်များကို နန်းတွင်းမှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့ရာတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သိုင်းပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်ရန် အချိန်မရှိနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။ ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်မှာ သိုင်းလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါက သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် သိုင်းအတတ်မှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သိုင်းလောကသားများမှာ လူအများ မဟုတ်ကြသဖြင့် သူ၏အထောက်အထားကို မကြာမီ သိရှိသွားကြမည်သာ။

အဲ့ဒါကြောင့် သူ ဘယ်လိုမှ ပုန်းကွယ်ပြီး နေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

အခန်း။ ၃၈

သုံးလခန့် ကြာပြီးနောက်...

အနောက်ရှုပြည်နယ်၊ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့...

မြို့ပေါင်းသုံးမြို့နှင့် ခရိုင်ပေါင်း ၂၆ ခုကို လွှမ်းမိုးထားသည့် သိုင်းလောက၏ အဓိကဂိုဏ်းကြီး နှစ်ဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်နှင့် အထီးကျန်ဝါးဂိုဏ်းတို့ ဖြစ်ကြပြီး နှစ်ဂိုဏ်းလုံး၏ ဌာနချုပ်မှာ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့တွင် တည်ရှိသည်။

တောင်တစ်တောင်မှာ ကျားနှစ်ကောင် အတူမနေနိုင်ဟူသော စကားအတိုင်း ဤဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုကြားတွင် ပဋိပက္ခများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သလို အစိုးရကပင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ဝန်လေးရသည်။ ကျားနှစ်ကောင် သတ်ပုတ်နေသည်ကို ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူမှာ အလကားသက်သက် အသက်ဆုံးရှုံးရရုံသာ ရှိပေမည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု၏ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော တိုက်ပွဲမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ အားလုံးက ထိုနေရာသို့ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။

"သခင်မလေး... သခင်မလေး... အဆင်ပြေရဲ့လား"

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗရပွဖြင့် တောရိုင်းလူတစ်ယောက်သည် ဝိညာဉ်

စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်၏ ယနေ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဟွာလင်လုံကို ပွေ့ပိုက်ထားသည်။

ဟွာလင်လုံသည် ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်တွင် ဂုဏ်သရေရှိသော ရာထူးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းမှာ အားမကောင်းလှသော်လည်း ကွယ်လွန်သူဖခင်ဖြစ်သူ ချန်ရစ်ခဲ့သော ဝါရင့်နောက်လိုက်ဟောင်းကြီးများမှာ သူမ၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေကြသည်။ ထို့ပြင် သူမသည် သိုင်းလောကတွင် နှင်းကျောက်စိမ်း ပန်းပုလဲဟု ကျော်ကြားလှသော အလှဘုရင်မတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့ ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမှ နှင်းကျောက်စိမ်း ပန်းပုလဲဟူသော စကားစုမှာ ဤဒေသရှိ အမျိုးသားများ၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေရန် လုံလောက်လှသည်။ ဟွာလင်လုံသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံ၊ အဖြူရောင်စကတ်နှင့် အဖြူရောင်ခြေအိတ်များကိုသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိပြီး သူမ၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်၍ နုနယ်သော ပုံစံမှာ ဘေးလူများအား အမြဲတစေ ကာကွယ်ပေးလိုသောစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးကို မည်သူမျှ သတ်ရန် စိတ်မကူးကြပေ။

သို့သော် ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် အထီးကျန်ဝါးဂိုဏ်းသည် ဟွာလင်လုံကို သတ်ရန် ထောင်ချောက်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် လှပရုံတင်မကဘဲ ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်၏ အဓိကကျသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ သူမ သေဆုံးသွားပါက ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်မှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အထီးကျန်ဝါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးနှင့် သူတို့ငွေပေး၍ ဝယ်ယူထားသော ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်မှ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးတို့ ပူးပေါင်းကာ ဟွာလင်လုံကို အကွက်ကျကျ လုပ်ကြံလိုက်စဉ်မှာပင်... မနီးမဝေးရှိ တောအုပ်အတွင်းမှ တောရိုင်းလူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုတောရိုင်းလူသည် ဆန်းကြယ်သော ကိုယ်နေဟန်ထားများ၊ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဟွာလင်လုံအပေါ် ကျရောက်လာသည့် သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြောက်

ပစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခါးကို ပွေ့ချီလျက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်...

မြို့ပြင်တွင် ဆောင်းနှင်းများ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယမန်နေ့ညက ရွာသွန်းခဲ့သည့် နွေဦးဦးဦးမိုးကြောင့် မက်မွန်ပွင့်များစွာ မြေသို့ကြွေကျခဲ့ရသည်။ လေတစ်ချက်အဝေ့တွင် ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများမှာ လွင့်ပျံနေကြသည်။

အထီးကျန်ဝါးဂိုဏ်းမှ လူသတ်သမားများနှင့် သစ္စာဖောက်တို့သည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဟွာလင်လုံကို သတ်ဖြတ်ရန် ဓား၊ လှံ၊ ပုဆိန်တို့ဖြင့် အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်လာကြသည်။ တောရိုင်းလူသည် ဟွာလင်လုံကို ဘေးတစ်နေရာတွင် အသာအယာချထားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

သေဘေးမှ သီသီလေးလွတ်မြောက်လာခဲ့သည့် ဟွာလင်လုံသည် ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အသိဝင်လာကာ သူမ၏ခါးပတ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားကို အမြန်ဖြုတ်၍ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို သုံးပါ"

တောရိုင်းလူသည် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ ဓားကို တိုက်ရိုက်ယူကာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားသွားမှာ အိမ်ထဲမှ တစ်လက်မထွက်လာသည်နှင့် အေးစက်သော အရောင်အဝါများ တောက်ပလာပြီး အကုန်ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင်မူ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအလင်းတန်းများကြားတွင် တောရိုင်းလူသည် ဓားကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူတစ်ယောက် လွင့်စဉ်သွားသည်။ သုံးချက်မြောက် ဝှေ့ယမ်းပြီးချိန်တွင်မူ သိုင်းလောက၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် တောရိုင်းလူကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။

ဟွာလင်လုံ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အရောင်တောက်လာခဲ့သည်။ တောရိုင်းလူ၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး နည်းစနစ်ပိုင်းအရ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကာ သဘာဝအတိုင်း ချောမွေ့နေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တောရိုင်းလူမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး ညစ်ပတ်ပေရေနေသော်လည်း သူမသည် ကြည့်လေလေ ပို၍ ဝမ်းသာလေလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ထိုသုံးဦးလဲကျသွားပြီးနောက် အထီးကျန်ဝါးဂိုဏ်းသားများ ထပ်မံတိုးဝင်လာသော်လည်း ဤတောရိုင်းလူသည် သူမ၏ရှေ့တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသောကြောင့်ပင်။ မည်သူမျှ... ဤတောရိုင်းလူကို ကျော်ဖြတ်၍ သူမကို အန္တရာယ်မပြုနိုင်တော့ပေ။

မူလက သူမသည် ဤတောရိုင်းလူမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ပြောင်မြောက်သော ဓားသိုင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထိုအယူအဆကို လုံးဝစွန့်ပယ်လိုက်သည်။ မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမျှ ဤမျှအထိ ထူးကဲသော သိုင်းပညာကို တတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရည်မှန်းချက် အရှိန်အဝါများ တောက်လောင်လာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံက ဤတောရိုင်းလူကို သူမထံ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို သူမ လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲအရှိန်တက်နေစဉ်အတွင်း သူမသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်အတွင်း ဝှက်ထားသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်လေးကို အသာအယာ စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုပုလင်းထဲတွင် သိုင်းလောက၌ အလွန်လျှို့ဝှက်သော အဆိပ်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် သွေးလောင်းနတ်ရေစင်ရှိနေသည်။

ဤ သွေးလောင်းနတ်ရေစင်သည် အဆင်းမရှိ၊ အနံ့မရှိပေ။ သိုင်းပညာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်သူများအတွက် ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုထိရောက်စေသော်လည်း အကယ်၍ လစဉ် အဆိပ်ဖြေဆေးကို မသောက်သုံးပါက သွေးများမှာ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် လောင်ကျွမ်းကာ နာကျင်စွာဖြင့် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ဤအဆိပ်သည် မူလက ရေအေးအိမ်တော်၏ လျှို့ဝှက်အဆိပ်ဖြစ်သည်။ အိမ်တော်သခင်ကြီးသည် ငယ်စဉ်က မတော်တဆ ဆေးနည်းတစ်ခုရရှိခဲ့ပြီး ဖော်စပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။ ရေအေးအိမ်တော်သည် ဤအဆိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း အသုံးနည်းကာ တောတောင်ထဲတွင် အေးအေးချမ်းချမ်းသာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယမန်နှစ် အစောပိုင်းတွင် အိမ်တော်တစ်ခုလုံးမှာ လူကြီးလူငယ်မရွေး၊ ကြက်ကလေး၊ ခွေးကလေးမကျန် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လျှို့ဝှက်အဆိပ်မှာလည်း အစပျောက်သွားခဲ့ရာ အချို့က ရေအေးအိမ်တော်တွင် ထိုအဆိပ်မျိုး လုံးဝမရှိခဲ့ဘဲ ကောလာဟလသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောပြောကြသည်။

သို့သော် ကောလာဟလကို စတင်ဖြန့်ဝေခဲ့သူမှာ ဟွာလင်လုံပင်။

ရေအေးအိမ်တော်ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာလည်း ဟွာလင်လုံပင်။

အဖြစ်မှန်ကို သိရှိသူအားလုံးကို နှုတ်ပိတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာလည်း ဟွာလင်လုံပင်။

ယနေ့ခေတ် သိုင်းလောကတွင် သူမ၌ သွေးလောင်းနတ်ရေစင်ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ ဤနတ်ရေစင်ကို အသုံးချ၍သာ သူမသည် မျှော်စင်အတွင်းရှိ ဝါရင့်အကြီးအကဲတစ်စုကို သူမ၏လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိအောင် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှင်းကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပသော ဤအမျိုးသမီးငယ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြံအစည်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ရင်ထဲမှ ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ထားပြီး တောရိုင်းလူကို ပိုမိုနုညံ့သိမ်မွေ့သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ အမျိုးသားဟူသည် လှပသော အမျိုးသမီးများအပေါ် အမြဲတမ်း စိတ်ညှို့ခံရစမြဲဖြစ်ရာ ဤတောရိုင်းလူသည်လည်း သူမအပေါ် စိတ်ဝင်စားနေမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့်... သူမ၏ အလှအပကို အသုံးချ၍ ဤတောရိုင်းလူကို ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သွေးလောင်းနတ်ရေစင်ကို တိုက်ကျွေးကာ သူမ၏ စိတ်ကြိုက်စေခိုင်းနိုင်သော လက်ပါးစေတစ်ဦးအဖြစ် ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခါးပတ်ဖြူဖြူပေါ်ရှိ ညစ်ပတ်ပေရေနေသော လက်ဗွေရာများကို ကြည့်မိတိုင်း ပျို့အန်ချင်စိတ်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း သူမသည် ထိုရွံရှာမှုကို ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်ထားကာ အကာအကွယ်ပေးခြင်း ခံနေရသူနေရာတွင် ပီပြင်စွာ သရုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

အမျိုးသားများသည် လှပသော အမျိုးသမီးများရှေ့တွင် သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသလိုကြသည်။ ထို့ကြောင့်... သူမသည်လည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခံပုံစံကို ကောင်းစွာ သရုပ်ဆောင်ပြရပေမည်။

...

...

သုံးရက်အကြာတွင်...

သိုင်းလောကအတွင်း၌ ထူးကဲသော သိုင်းပညာရှင် တောရိုင်းလူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး နှင်းကျောက်စိမ်း ပန်းပုလဲဟွာလုံလင်၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟူသော သတင်းကြောင့် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့မှာ အတော်လေး လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးမှာ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် ဖြူစင်ဝင်းပနေဆဲပင်။ သူမသည် စားပွဲတွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေပြီး ဖန်ခွက်ကလေးတစ်ခုကို ရှေ့သို့ တွန်းပေးကာ နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် "ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားတာလေး မြည်းကြည့်ပါဦး" ဟု တိုးတက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသူမှာ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က တောရိုင်းလူပင်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုတောရိုင်းလူမှာ ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များကို သေသပ်စွာ ထုံးဖွဲ့ထားသည်။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော အရေပြားနှင့် ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်အချို့မှာ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော်လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့် ပုံစံမျိုးကို ဖော်ပြနေသည်။

ထိုတောရိုင်းလူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ စုန်ယန်ပင်။ စုန်ယန်သည် သိုင်းလောက၏ ပညာရပ်များစွာကို လေ့လာခဲ့ရာတွင် ရုပ်ဖျက်အတတ်လည်း ပါဝင်သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်၍ ခွဲခြားတတ်ကြသော်လည်း ချီစွမ်းအင် ဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက စစ်ဆေးတွေ့ရှိခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်သည်။

ထို့ပြင်... သာမန်လူသားများသည် မျက်နှာကိုသာ ကြည့်၍ ဆုံးဖြတ်တတ်ကြသည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲရန် အရှင်းလင်းဆုံးသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယခုအခြေအနေတွင် ချိုးလျန်ယွဲ့ သို့မဟုတ် မင်းသမီးကြင်ယာတော်တို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံလျှင်ပင် သူ့ကို မှတ်မိနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးအား နှုတ်ဆက်လမ်းခွဲခဲ့သည့်နေ့ကတည်းက သူသည် ရှေ့ဆက်မည့် ခရီးစဉ်ကို ကြိုတင်စီမံထားပြီးဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့သည် အနောက်ရှုပြည်နယ်၏ အစွန်အဖျားတွင် ရှိပြီး ထူးကဲချီမှာလည်း ကန္တာရထဲက ကန္တာရကဲ့သို့ အလွန်ပါးလျလွန်းသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ လာရောက်လေ့ မရှိကြပေ။ တောတောင်ထူထပ်ပြီး လူနေကြမ်းတမ်းသော ဤဒေသကို ရှုဘုရင်ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... ဤနေရာသည် သိုင်းလောကသက်သက်သာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် သိုင်းလောကထဲတွင် ပုန်းအောင်းရန် လိုအပ်သလို သတင်းပေးမည့် မျက်စိနားများနှင့် အထိုက်အလျောက်သော အရှိန်အဝါ စွမ်းအားလည်း လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြိမ်ကြိမ် အကဲခတ်ပြီးနောက် ဟွာလင်လုံကို သူ၏ အစပျိုးမှတ်တိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ဟွာလင်လုံကို ရွေးချယ်ခဲ့ရခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် သူမသည် ယမန်နှစ်က ဖခင်ဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး အကူအညီ လိုအပ်နေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ သူမသည် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိသည်။ ဖခင်ကွယ်လွန်သွားသော်လည်း ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်တွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိထားခြင်းက သူမသည် ထက်မြက်ပြီး သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့် အမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

တတိယအချက်မှာ ဟွာလုံလင်မှာ ချောမောလှပသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပုံစံမှာ စုန်ယန်၏ စိတ်ကူးထဲရှိ ရှင်ဖုန်းကုကဲ့သို့ ဖြူစင်သောအသွင်ရှိပြီး အလုပ်အကိုင် ကိုင်တွယ်ပုံမှာ ဟွမ်စန်းကဲ့သို့ လည်ပတ်ထက်မြက်သည်။

စုန်ယန်သည် ဘဝဟောင်းနှင့် ဘဝသစ် နှစ်ခုလုံးတွင် အချစ်ကို အလေးအနက် မခံစားခဲ့ဖူးပေ။ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ရင်ထဲတွင် သိုင်းလောက၌ ချစ်သူနှင့်အတူ လှည့်လည်သွားလာရသည့် စုံတွဲသူရဲကောင်းအိပ်မက်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားလည်ပြီး လှည့်ဖြားမှုကင်းသော ဆက်ဆံရေးမျိုးကို သူ တောင့်တခဲ့သည်။

"ငါးနှစ်တာ သိုင်းလောကမှာ ပုန်းအောင်းရင်း ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို စောင့်ကြည့်မယ်" ဆိုသည့် အစီအစဉ်သည် သူ၏ ထိုအိပ်မက်ငယ်လေးကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အရေးဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သိုင်းလောကထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းဝင်ရောက်လေလေ သူ့ကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဟု မည်သူမျှ သံသယဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ်သော မေတ္တာစိတ်ဖြင့် ချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ... သူသည် ရှေ့သို့ တွန်းပို့လာသော ဖန်ခွက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကြက်စွပ်ပြုတ်မှာ မွှေးပျံ့နေပြီး မှိုနံ့သင်းသင်းနှင့် နူးညံ့နေသော ကြက်တောင်ပံသားများမှာ စားချင်စဖွယ် အနံ့အသက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော စုန်ယန်အဖို့ ထိုမွှေးရနံ့များကြားတွင် အခြားသော အနံ့တစ်ခုကို သိသိသာသာ ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ အနံ့ခံမိရုံနှင့်ပင် သွေးချီများကို အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်လှုပ်ခတ်စေသော အနံ့ဖြစ်သည်။

သိုင်းလောက၏ အဆင်းမဲ့ အနံ့မဲ့အဆိပ်များမှာ သူ့ကို လှည့်ဖြားနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ အဆိပ် ဟုတ်မဟုတ်ကို သူသည် အသက်တစ်ချက်ရှူရုံဖြင့် ခွဲခြားနိုင်သည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာလေးမှာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ စုန်ယန်သည် ရုတ်တရက် သက်ပြင်းကြီးတစ်ချက်ကို လေးလံစွာ ချလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဟွာလင်လုံက မေးသည်။

မေးလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးမှာ အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားပြီး အံ့ဩဟန်နှင့် စိတ်ပျက်ဟန်တို့ ရောပြွမ်းနေသည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့်အမျိုးသားမဆို သူမ တောင်းဆိုသမျှကို ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ပေးချင်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အမူအရာမျိုး ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ တမ်းတမူးယစ်

ဆေးပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ပွင့်ဟနေသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးထဲသို့ ဆေးမှုန့်များကို လျင်မြန်စွာ လောင်းထည့်လိုက်တော့သည်။

လက်တစ်ချက်စောင်း တစ်ချက်လှည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဆေးမှုန့်များမှာ သူမ၏ ခံတွင်းထဲသို့ အကုန်

ဝင်သွားခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူများလောကတွင် စုန်ယန်သည် ကြောက်ရွံ့တတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်

ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤသိုင်းလောကထဲတွင်မူ သူသည် ပြတ်သားစွာ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။