အခန်း (၃၁၉-၃၂၀)
Vol. 32 Ch. 319-320
အခန်း ၃၁၉ - ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေး ဖန့်ထင်ယွမ်
"သုံးဆယ့်ငါးတုံး ဟုတ်လား"
ဖန့်ချန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
ဤဈေးနှုန်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး သူ၏ ကနဦး မျှော်မှန်းချက်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။
ဖန့်ချန် စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ဆိုင်ရှင်ဝူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ
"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၅ တုံးလား ဒါဆိုရင် ခင်ဗျား အမြတ်တောင် ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟု ဆိုသည်။
ဖန့်အောက်က ရယ်မောလိုက်ပြီး
"မင်းကသာ အမြတ်ကို ကြည့်နေတာ ငါက ဒါကို ကိုယ်တိုင်သုံးဖို့ ဝယ်တာပဲ ဘာလို့ အမြတ်တွက်နေရမှာလဲ"
ဆိုင်ရှင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ
"ကောင်းပါပြီ ဒါဆိုရင်တော့ ဒီအဆောင်အနည်းငယ်အတွက် အစ်ကိုကြီးဖန့်နဲ့ ဈေးမပြိုင်တော့ပါဘူး ကျွန်တော် ၃၅ တုံး ပေးရင်တော့ ဘာအမြတ်မှ ထွက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
တာဝန်ခံဝူ မှာတော့ ကြောင်အသွားပြီး စကားလုံးများပင် ထစ်ကုန်တော့သည်။
ဖန့်အောက်သည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ ဖန့်ချန်ဘက်သို့ ပြုံး၍ လှည့်လိုက်သည်။
"ညီလေး မင်းဆီမှာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင် ဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲ ငါ ကျသင့်ငွေ တွက်လို့ရအောင် ပြောပြပါ ကျောက်တုံးတွေကို ချက်ချင်း လာပို့ခိုင်းလိုက်မယ်"
သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်က
"၁၁၆ ခု ရှိပါတယ်"
ဟု ဖြေလိုက်သည်။
ဖန့်အောက်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
"အားလုံးက ထိပ်တန်းအဆင့်တွေချည်းပဲလား"
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ကာ
"ဟုတ်ကဲ့"
ဟု ဆိုသည်။
ထွက်သွားတော့မည့် ဆိုင်ရှင်ဝူမှာ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။
ငါ နားကြားမှားတာလား ထိပ်တန်းအဆင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင်၁၁၆ ခု တဲ့လား
ယခုအခါ ဖန့်အောက်သည် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်အချို့ကို သုံးကာ လူခေါ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်၏ နောက်ကြောင်းကို သိရန် စကားစမြည် ပြောနေတော့သည်။
ဆိုင်ရှင်ဝူ၏ အကြည့်မှာ ဒိုင်ကွန်ဝူဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်သွားပြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ့မျက်လုံးထဲရှိ ပြင်းထန်သော ဒေါသကို သိသာလှသည်။
တာဝန်ခံဝူ မှာတော့ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အကြည့်ချင်း မဆုံရဲပေ။
သူသည် အတော်လေး ပြဿနာတက်အောင် လုပ်မိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
အဆောင်တစ်ရာကျော်ကို ရောင်းချနိုင်လျှင် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာနဲ့ချီ အမြတ်ထွက်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အဝါရောင်အဆင့် အလယ်လတ် ရတနာတစ်ခု ဝယ်ရန် လုံလောက်သည်။
သို့သော် အမြတ်ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ထိုသို့ရှားပါးသော အဆောင်များကို လက်ဝယ်ထားရှိခြင်းဖြင့် အခြားသူများထံမှ ကျေးဇူးတရားနှင့် မျက်နှာသာပေးမှုများကို ရယူနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
တာဝန်ခံဝူ ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေတော့သည်။
ဆိုင်ရှင်ဝူသည် အခြေအနေကို ပြန်လည် ကုစားရန် ကြိုးစားကာ ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့်
"ညီလေးဆီမှာ ရောင်းစရာတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိမှန်း ငါ မသိခဲ့လို့ ဈေးကို နှိမ်ပေးမိတာပါအကယ်၍ ငါက တစ်ခုကို ၃၆ တုံး ပေးမယ်ဆိုရင် အကုန်လုံးကို ငါတို့ဆီ ရောင်းပေးနိုင်မလား"
ဖန့်အောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။
ဆိုင်ရှင်ဝူ လုပ်နေသည်မှာ သိက္ခာမရှိသော်လည်း စီးပွားရေးလောကတွင်တော့ ဈေးအမြင့်ဆုံးပေးသူက ရမြဲ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး
"မရောင်းတော့ပါဘူး ကျွန်တော် စီနီယာနဲ့ သဘောတူညီမှု ရပြီးသားပါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကျော် ပိုရဖို့အတွက်နဲ့ ကတိဖျက်စရာ မလိုပါဘူး"
ဖန့်အောက်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြုံးသွားပြီး ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြုံးမှာလည်း အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်နေရသည်။
"ဒါဆိုရင် ထိပ်တန်းအဆင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင်ကို ကြည့်ခွင့်ရမလား"
အော်...
လူတိုင်းက ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ဖန့်အောက်ရော ဒိုင်ကွန်ဝူပါ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့တွေ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေကြသော်လည်း အဆောင်ကို မမြင်ရသေးပေ။ အကယ်၍ ဤလူက ကြွားလုံးထုတ်နေတာဆိုလျှင်ကော
တာဝန်ခံဝူ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခု လက်သွားသည်။
အကယ်၍ သူက လိမ်နေတာဆိုရင် ငါ့မှာ အပြစ်မရှိတော့ဘူး
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ထိပ်တန်းအဆင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင် ၁၀ ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ငါးခုကို ဖန့်အောက်၊ ငါးခုကို ဆိုင်ရှင်ဆီသို့ ပေးလိုက်သည်။
"လျှပ်စီး အရှိန်အဝါက ကြွယ်ဝလိုက်တာ၊ ဒါက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင် အစစ်ပဲ"
ဖန့်အောက်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး လက်ထဲမှ မချချင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။
အကယ်၍ သေသေချာချာ သုံးတတ်လျှင် ထိုအဆောင် ငါးခုသည် အားနည်းသော ချီသန့်စင်သူတစ်ဦးကို အဆင့် ၁၂ ကျင့်ကြံသူအား သတ်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။
ဆိုင်ရှင်ဝူသည်လည်း ထိုအရာများကို ထိလိုက်သည်နှင့် ထိပ်တန်းအဆင့်မှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အပြုံးမှာ ပျက်စီးသွားသည်။
တာဝန်ခံဝူ လ၏ အမှားကြောင့် ခန်းမအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာနဲ့ချီ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ။
ထိုသို့တွေးကာ ဆိုင်ရှင်ဝူက တာဝန်ခံဝူဘက်သို့ လှည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်
"ဝူ မင်းရဲ့ တစ်နှစ်စာ လစာကို ဖြတ်လိုက်မယ် မင်းရဲ့ အမှားကို ပြန်သုံးသပ်ပါ နောက်တစ်ခါ ဒီလို ထပ်ဖြစ်ရင် မင်း မိသားစုဆီပဲ ပြန်သွားတောငါ့မှာ မင်းလို အကူအညီမျိုး မလိုဘူး"
တာဝန်ခံဝူ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
တစ်နှစ်စာ လစာ... သူ၏ လစဉ်လစာမှာ ခြောက်တုံးသာ ဖြစ်ရာ တစ်နှစ်လျှင် ၇၂ တုံး ဆုံးရှုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ သူ၏အတွက် အလွန် နာကျင်ရသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်သည်။
ဖန့်အောက်က ရယ်မောလိုက်ပြီး
"ဆိုင်ရှင်ဝူ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကို တံခါးပိတ်ပြီး ဆုံးမရင် ရတာပဲကို အခုလို လူရှေ့မှာ ဆူပူနေတာက ဘယ်သူ့ကို ကြည့်စေချင်တာလဲ လစာ တစ်နှစ် ဖြတ်လိုက်တာက လက်ဖျားလေးနဲ့ ပုတ်လိုက်တာပဲ ရှိတာပါ သူ ဘာမှ သင်ခန်းစာ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"
တာဝန်ခံဝူ မှာ ပို၍ နာကျည်းသွားရသည်။
သူက ငါ့ကို နာသထက် နာအောင် လုပ်နေတာလား
"စိတ်ပူပေးလို့ ကျေးဇူးပါ"
ဆိုင်ရှင်ဝူက ဟန်ဆောင်ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဟာ နှိမ့်ချမှုရဲ့ အရေးပါပုံကို သိသွားပြီး နောက်ဆို တခြားသူတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ ပိုပြီး ပြေပြေလည်လည် ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်"
ထိုစကားမှာ ဖန့်အောက်ကိုလည်း တစ်ဖက်လှည့်နှင့် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခန့်မှန်းခြေ ၁၅ မိနစ်ခန့် အကြာတွင် လူပုံရိပ် အချို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာကြသည်။
သူတို့ အားလုံးမှာ ဖန့်မိသားစုမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။
"ဖန့်အောက် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင်တွေ ရောင်းဖို့ရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ"
တစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
လူတိုင်းက တည်ငြိမ်ချင်ယောင် ဆောင်ထားသော်လည်း အဆောင်များကို အမြန်ဆုံး လိုချင်နေကြမှန်း သိသာလှသည်။
ဖန့်အောက်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"ညီလေး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ အရောင်းအဝယ် စကြမလား"
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
ဖန့်အောက်က ဆိုင်ရှင်ကို မေးလိုက်သည်ာ
"ဆိုင်ရှင်ဝူ ခင်ဗျားရဲ့ ခန်းမထဲမှာပဲ အရောင်းအဝယ် လုပ်တာကို စိတ်မရှိဘူး မဟုတ်လား"
ဆိုင်ရှင်ဝူက ပြုံးလျက်
"ရပါတယ် လုပ်ပါ"
ဟု ဆိုသည်။
သူ၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဖန့်ချန်က အဆောင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
တစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ်၊ ငါးဆယ်၊ တစ်ရာ... စုစုပေါင်း ၁၁၆ ခု။ တစ်ခုမှ မလျော့ပေ
အရောင်းအဝယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄,၀၆၀ ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ စုစုပေါင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ တစ်သောင်းကျော် ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူသည် အဆင့်မြင့်အဝါရောင်အဆင့် ရတနာတစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် အင်အား ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များထဲတွင် ရတနာများသည် ဈေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
ထိပ်တန်းအဆင့် အဝါရောင် ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် ကျောက်တုံး တစ်ရာ၊ နှစ်ရာခန့်သာ ရှိသော်လည်း ရတနာများမှာမူ ရှစ်ရာခန့်အထိ ရှိနိုင်သည်။
ငါ အမြင်မှားအဆောင် တွေနဲ့ အစစ်မှန်မီးတောက်အဆောင် တွေကို ထပ်မံ ရေးဆွဲပြီး ရောင်းနိုင်ရင် ပိုက်ဆံ ပိုရဦးမှာပဲ။
ကံကောင်းရင် ဓားငယ်လေး ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီး တတိယအဆင့် ဓားခန္ဓာကိုယ်ကို ရောက်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ် ဟု ဖန့်ချန် တွေးလိုက်သည်။
ဖန့်အောက်က ဖန့်ချန်ကို လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ညီလေးကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ မင်းက မြို့တွင်းကလူ မဟုတ်ပုံပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်
"ကျွန်တော်က မဟာချန်း အင်ပါယာက မဟုတ်ပါဘူး"
"မဟာချန်းက မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား"
လူတိုင်း စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ရှကျီ က လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး အနားသို့ လျှောက်လာသည်။
"ဖန့်ချန် ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"
ရှကျီက မေးလိုက်သည်။
"ဒါ ဆရာတော် ချန်ယွမ်ရဲ့ တပည့် ရှကျီ မဟုတ်လား"
"သူက ဒီလူနဲ့ သိနေတာလား"
လူအုပ်ကြီးမှာ ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။
"မင်းရဲ့ မျိုးရိုးကလည်း ဖန့် ပဲလား"
ဖန့်အောက်က ရုတ်တရက် ဝမ်းသာသွားသည်။
"ငါတို့တွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးရာတုန်းက ဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်နေဦးမယ်"
ရှကျီ က မှင်တက်သွားပြီး
"ဟမ် စီနီယာ ဖန့်အောက်"
ဖန့်အောက်က ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်ကာ
"ရှကျီ လေး မတွေ့တာ ကြာပြီ ဒါ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းလား"
"စီနီယာ ဖန့်အောက် ဒါက ပြောရရင် ရှည်ပါတယ် သူက တကယ်ပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးရာတုန်းက စီနီယာတို့ မိသားစုနဲ့ တစ်နွယ်တည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
ဟု ရှကျီက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။
၎င်းမှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်မှန်း သိသာသည်။
တော်ဝင်မြို့တော်တွင် ဖန့်မိသားစုအကြောင်းကို ဘယ်သူမှ နောက်မပြောင်ရဲပေ။
ဆိုင်ရှင်ဝူ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဖန့်အောက်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး
"မင်း နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ် ရှကျီလေး"
ဟု ပြုံး၍ ဆိုသည်။
"ကျွန်တော့် နာမည်က ဖန့်ချန် ပါ ဖန့်ထင်ယွမ် ရဲ့ မျိုးဆက်ပါ"
ဟု ဖန့်ချန်က ရိုသေသေ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဖန့်ထင်ယွမ် ဟုတ်လား"
ဖန့်အောက်နှင့် ကျန်သည့်သူများမှာ ပထမတွင် မှင်တက်သွားပြီးနောက် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားများ ဖြစ်သွားကြသည်။
အဲ့ဒီ မျိုးဆက်လား
ဖန့်မိသားစုတွင် ထိုနာမည်နှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီက ဖြစ်သည်။
"ခဏလေး မင်း ဘိုးဘေးနာမည်က ဖန့်ထင်ယွမ် ဆိုတာ ဟုတ်လား သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း လေးရာတုန်းက မိသားစုကနေ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့သူ မဟုတ်လား"
ဟု ဖန့်မိသားစုမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အံ့ဩလွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ပြောလိုက်မိသည်။
အခန်း ၃၂၀ - တိတ်တဆိတ် မိသားစုဝင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း
ဆိုင်ရှင်ဝူသည် မဟာချန်းအင်ပါယာမှ မဟုတ်သဖြင့် ၎င်း၏ သမိုင်းကြောင်းကို ကောင်းကောင်းမသိပေ။
ထို့ကြောင့် ဖန့်ချန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဖန့်အောက်နှင့် ဖန့်မိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အတော်လေး အံ့ဩသွားမိသည်။
ဒီ ဖန့်ထင်ယွမ် ဆိုတာ ဘယ်သူမို့လို့လဲ သူ့နာမည်ကြားရုံနဲ့ ဖန့်မိသားစုရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တပည့်တွေ ဒီလောက်တောင် ထိတ်လန့်သွားရတာလဲ
ထိုဖြစ်ရပ်များမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဖန့်မိသားစု၊ ကျွယ်မိသားစု၊ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် သက်တမ်းရင့် ဂိုဏ်းကြီးအချို့မှလွဲ၍ ကျန်သည့်သူများမှာ ဖန့်မိသားစု၏ တစ်ချိန်က ဒဏ္ဍာရီလာပုဂ္ဂိုလ် ဖန့်ထင်ယွမ်ကို မေ့လျော့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဖန့်အောက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဖန့်ချန်နှင့် ရှကျီ ကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်ကာ
"ဒီကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလို့မရဘူးနော်"
ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
ရှကျီက အံ့ဩသွားပြီး
"တကယ်လို့ ဖန့်ချန် မှာ အဲ့ဒီမျိုးရိုးသာ မရှိရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လေးရာက ကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"
ဟု ပြန်မေးသည်။
ဖန့်အောက်နှင့် ကျန်သည့်သူများမှာ အလွန်လေးနက်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သော သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်လေးရာက ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီး ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ထိုဘိုးဘေး၏ မျိုးဆက်နှင့် ပြန်ဆုံရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဖန့်ချန်က ရှကျီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ရှကျီသည် ဖန့်ချန်၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ဖန့်အောက်အား တမင်တကာ ထုတ်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ဖန့်ချန်က မိသားစုဝင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံယူရန် ငြင်းဆန်ပြီး ဖန့်မိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များကို လက်လွတ်သွားမည်ကို ရှကျီက စိုးရိမ်နေပုံရသည်။
"မင်းက ဖန့်ချန်လား မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးက တကယ်ပဲ ဖန့်ထင်ယွမ်လား မင်းမှာ သက်သေရှိလား"
ဖန့်အောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။
"ကျွန်တော့်မှာ ဒီကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ဖန့်ကျန့်ထျန် ပေးထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ထိုကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် မဟာချန်းသို့ လာရမည့် မြေပုံ ပါရှိသည်။
ဖန့်အောက်နှင့် ကျန်သည့်သူများမှာ ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို မြင်သည်နှင့် ဖန့်ချန်မှာ မိသားစုဝင် အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားကြသည်။
ထိုကျောက်စိမ်းပြားတွင် ဖန့်မိသားစု၏ သီးသန့် အမှတ်အသား ပါရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒါက စကားပြောဖို့ နေရာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ငါနဲ့အတူ ဖန့်မိသားစုဆီ လိုက်ခဲ့ကြ"
ဟု ဖန့်အောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ
"ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့ပါ့မယ် ရှကျီ လိုက်ဖို့ မလိုပါဘူး"
ဟု ဆိုသည်။
ရှကျီ က ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ကာ
"ငါ ဒီမှာ ဝယ်စရာတွေ ကျန်သေးတယ် ဒီမှာပဲ ဆက်ကြည့်နေလိုက်ဦးမယ် ပြီးရင် ငါ့ကို လာရှာဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"
ဟု ဆိုသည်။
မကြာခင်မှာပင် ဖန့်ချန်သည် ဖန့်အောက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ရတနာခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ဆိုင်ရှင်ဝူသည် သူတို့ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ရှကျီကို မေးလိုက်သည်
"ညီလေး ဖန့်ထင်ယွမ် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"
ရှကျီသည် ဆရာတော် ချန်ယွမ်၏ တပည့်မှန်း သူသိသည်။
ဆရာတော် ရွတ်ဖတ်သော ကျမ်းစာမှာ အလွန်ကျော်ကြားသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် တောင်ပေါ်သို့ တက်ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။
"သူက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းရဲ့ ဘိုးဘေးပါ အဲ့ဒီဘိုးဘေးက ဖန့်မိသားစုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးလို့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းက အခု မိသားစုဝင်အဖြစ် ပြန်လာဆက်တာပါ"
ဟု ရှကျီက ရှင်းပြသည်။
"အော် အဲ့လိုလား"
ဆိုင်ရှင်ဝူက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သော်လည်း သံသယတော့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဖန့်အောက်တို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည် မဟုတ်လား။
"ဒါနဲ့ မင်းသူငယ်ချင်းရဲ့ ဘိုးဘေးက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင် တွေ လုပ်တတ်တာလား"
"အဲ့ဒါတော့ ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး ဦးလေးဝူ ဒါတွေက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေဆိုတော့ အလွယ်တကူ မသိနိုင်ဘူးလေ"
ဆိုင်ရှင်ဝူက ခေါင်းငြိမ့်သည်။
သွေးသားတော်စပ်သော ညီအစ်ကိုများပင် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ပတ်သက်လျှင် အကုန်အစင် မပြောပြတတ်ကြသည်မှာ အမှန်ပင်။
"ဆိုင်ရှင်ဝူ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်တံဆိပ် ၁၂ ခုပါတဲ့ ဓားတစ်လက် ဝယ်ချင်တယ် ရှိလား"
ဆိုင်ရှင်ဝူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ
"ရှိတာပေါ့"
ဟု ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။
ဖန့်မိသားစု စံအိမ်သို့ သွားရာလမ်းတွင် လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်အတွေးနှင့်ကိုယ် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။
ခဏအကြာ လမ်းချိုးတစ်ခုကို ကွေ့လိုက်သောအခါ ခမ်းနားထည်ဝါသော စံအိမ်ကြီး ပေါ်လာသည်။
လေးလံသော ကျောက်ပြာများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် တံတိုင်းမှာ လေးလံ (၄ ကျန်း) ခန့် မြင့်မားပြီး တံတိုင်းအလွန်တွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော မိုးမခပင်တန်းကြီး ရှိနေသည်။
ဖန့်အောက်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။
"ဖန့်ချန် မင်း စွမ်းအားမြင့်ဗလာကျောင်းတော်ကို ရောက်ခဲ့ပြီးပြီလား"
ကျန်သည့်သူများကလည်း ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထိုဖြစ်ရပ်ဆိုးနှင့် ကျောင်းတော် ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ မည်မျှ ဆက်နွှယ်နေကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ
"ဆရာတော် ချန်ယွမ်က အဲ့ဒီတုန်းက ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်း အများကြီး ပြောပြပါတယ်"
ဟု ဆိုသည်။
"တစ်ခါတလေ မျက်စိနဲ့ မြင်တာကလည်း အမှန်မဟုတ်သလို နားနဲ့ ကြားတာကလည်း အစစ်မဟုတ်နိုင်ဘူး"
ဖန့်အောက်က ပြောပြီး ပြန်တိတ်သွားသည်။
စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ဖန့်ချန်သည် မိသားစုဝင် အများအပြားကို တွေ့ရသည်။
အချို့မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသော်လည်း အချို့မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၇ သို့မဟုတ် ၈ ရှိကြသည်။
ဖန့်အောက်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ရိုရိုသေသေ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
ဖန့်မိသားစုတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ အဓိက အင်အားစုဖြစ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲရေးတွင် ရာထူးကြီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက တီးတိုး စပ်စုနေကြသည်။
"ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ အကြီးအကဲ ဖန့်အောက်နဲ့ အတူတူ လာနေတာဆိုတော့ ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ် ကျွယ်မိသားစုကများလား"
ခဏအကြာတွင် ဖန့်ချန်ကို ခန်းမကြီးတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ထိုနေရာတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
အားလုံးက ဖန့်ချန်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်နေကြသည်။
"သူက မျက်မမြင်လား"
"မွေးကတည်းကလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"
ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တည်ငြိမ်ပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါဖြင့် ခန်းမထဲသို့ လျှောက်လာသည်။
"မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
အားလုံးက ရိုသေသေ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ် လား ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ဂိုဏ်းဘိုးဘေးနှင့် ဆင်တူနေပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပုံရသည်။
ထိုအမျိုးသားက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ဖန့်ချန်ကို ခဏ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးက ဖန့်ထင်ယွမ် ဆိုတာ ဟုတ်လား မင်းဆီမှာ ဖန့်မိသားစုရဲ့ အမွေအနှစ် တစ်ခုခု ရှိလား"
ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ဖြေသည်
"ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးက ကျွန်တော်တို့ဆီကို ဘာအမွေနှစ်ပညာမှ လက်ဆင့်မကမ်းခဲ့ပါဘူးကျွန်တော်ကတော့ တခြား ကံကြမ္မာ အမွေအနှစ်တစ်ခုကို ရထားတာပါ"
ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။
အမှန်ပင် ဖန့်မိသားစုသည် ထိုဘိုးဘေးအား သူ၏မျိုးဆက်များကို ပညာလက်ဆင့်မကမ်းရန် တားမြစ်ထားခဲ့ဖူးသည်။
"မင်းမှာ ကျောက်စိမ်းပြား သက်သေရှိပေမဲ့ မင်းမှာ ဖန့်မိသားစု သွေးပါမပါ သိဖို့ ဒီပြားပေါ်ကို မင်းရဲ့ သွေးတစ်စက် ချကြည့်ရမယ်"
ဟု ခေါင်းဆောင်က ဆိုကာ သစ်သားပြားတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဘိုးဘေးစင်မှ မှတ်တမ်းပြားနှင့် ဆင်တူသည်။
ဖန့်ချန်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သွေးတစ်စက်ကို ချလိုက်သည်။
လူတိုင်း အသက်ရှူအောင့်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ခဏအကြာတွင် သစ်သားပြားမှ အပြာရောင်အလင်းတန်းလေး ထွက်ပေါ်လာရာ ဖန့်ချန်မှာ မိသားစုဝင် အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ဖန့်ထင်ယွမ်ရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ
ကျင့်ကြံသူများက ဖန့်ချန်ကို စပ်စုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ထိုစဉ်က ဖြစ်ရပ်ကို သိသောလူမှာ အင်ပါယာတွင် အလွန်ရှားပါးနေပြီ ဖြစ်ရာ ထိုဘိုးဘေးမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
ဖန့်အောက်က လေးနက်စွာ မေးသည်
"ဘိုးဘေးကြီးကို သွားနိုးရမလား"
ခေါင်းဆောင်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေးကြီးက တရားထိုင်နေတာ ကြာပြီ အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဒီလို သာမန်ကိစ္စလေးနဲ့ သွားနှောင့်ယှက်ရင် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်လိမ့်မယ် ဒီလိုပဲ လုပ်ရအောင် ဒီလူငယ်ကို မိသားစုဝင်အဖြစ် တိတ်တဆိတ် အသိအမှတ်ပြုပြီး တတိယဌာနခွဲမှာ ကျင့်ကြံခိုင်းလိုက်မယ်"
"ဖန့်အောက် မင်းပဲ သူ့ကို စောင့်ရှောက်လိုက် ဒီသတင်း အပြင်ကို မပေါက်ကြားစေနဲ့ သူက ဌာနခွဲ တစ်ခုက ဆင်းသက်လာတာလို့ပဲ ပြောလိုက်"
ထို့နောက် သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မှာကြားသည်
"မင်း ဖန့်ထင်ယွမ် အကြောင်း ဘယ်လောက်ပဲ သိနေပါစေ အခုကစပြီး မင်းက သာမန် မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပဲ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ လျှောက်မပြောနဲ့ မဟုတ်ရင် မင်း ဒီမှာ နေခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး နားလည်လား"
လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ ဘာကြောင့် ခေါင်းဆောင်က ထိုဘိုးဘေး၏ မျိုးဆက်ကို ထိုသို့ ဆက်ဆံရသနည်း
ဖန့်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ
"နားလည်ပါပြီ ဘာမှ မရှိတော့ရင် ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းကို သွားရှာပါတော့မယ်"
ခေါင်းဆောင်က အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း လက်ဝေ့ယမ်းကာ လွှတ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် ထွက်သွားခါနီးတွင် ခေါင်းဆောင်က လှမ်းမေးသည
"နေဦး မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဘာဖြစ်တာလဲ"
ဖန့်ချန် ခြေလှမ်းတန့်သွားပြီး
"ရန်ဖြစ်ရင်း ဒဏ်ရာရခဲ့တာပါ"
ဟု ဖြေကာ ထွက်သွားသည်။
ဖန့်အောက်က ခေါင်းဆောင်ကို တိုးတိုးလေး မေးသည်
"မိသားစု ခေါင်းဆောင် သူက အဲ့ဒီဘိုးဘေးရဲ့ မျိုးဆက်ပဲလေ ဘာလို့ သာမန်တပည့်လို ဆက်ဆံတာလဲ"
"မင်း ပြဿနာတက်ချင်လို့လား အဲ့ဒီဘိုးဘေးက ပါရမီရှိတာ မှန်ပေမဲ့ သူ့မျိုးဆက်ကလည်း ထူးချွန်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး အဲ့ဒီတုန်းက အခြေအနေက မင်းထင်တာထက် ရှုပ်ထွေးတယ်"
"သူ့မျိုးဆက် ပြန်ရောက်လာတာကို လူသိရှင်ကြား မလုပ်နိုင်ဘူး ငါက မိသားစု တည်ငြိမ်ဖို့ပဲ လိုလားတယ် ဘာရှုပ်ထွေးမှုမှ မဖြစ်စေချင်ဘူး"
ဟု ပြောကာ ခေါင်းဆောင် ထွက်သွားတော့သည်။
"ထားလိုက်ပါတော့"
ဖန့်အောက်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
"သူ့ကို တတိယဌာနခွဲမှာပဲ ထားလိုက်မယ်၊ ငါပဲ ကြည့်ရှုပေးလိုက်ပါ့မယ်"