အခန်း (၄၁-၄၂)

အပိုင်း ၄၁

ဆောင်းနှောင်းပိုင်းကာလ။

အထီးကျန်ဝါးဂိုဏ်းသည် လုံးဝဥဿုံ ချေမှုန်းခြင်းခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်သည် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

မျှော်စင်သခင်မဟွာလင်လုံ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ မကြုံစဖူး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူမသည် ဤဒေသ၏ ဘုရင်မတစ်ပါးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရှုဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များနှင့်အတူ သံတမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းလောကအင်အားစုအားလုံး လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြသည်။ မီးရှူးမီးပန်းများမှာ နှင်းများဝဲနေသည့် ညကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပစွာ ပွင့်အာနေပြီး ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့အတွင်း ဧည့်သည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လမ်းမများပေါ်ရှိ ထူထပ်သောနှင်းများသည်လည်း သွားလာနေသော မြင်းလှည်းအမြောက်အမြားကြောင့် အေးစက်မာကျောသော ရေခဲပြင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ကျော်ချိန်တွင် ဟွာလင်လုံသည် ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ဤမျှော်စင်တွင် ၉ ထပ်ရှိပြီး နဝမအထပ်မှာ မျှော်စင်သခင်မ၏ နေအိမ်ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့၏ အမြင့်ဆုံးနေရာလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဋ္ဌမအထပ်မှာမူ အလွန်ဆန်းကြယ်ပြီး အန္တရာယ်များလှသော စက်ကိရိယာထောင်ချောက်များ တပ်ဆင်ထားသည့် တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်သည်။ သိုင်းလောကတွင် မည်သူမျှ ထိုအထပ်ကို အသက်ရှင်လျက် ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းမရှိဘူးဟု ဆိုကြသည်။ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ပါက မည်သူမျှ မျှော်စင်သခင်မ စံမြန်းရာ နဝမအထပ်သို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက် လုပ်ကြံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအဋ္ဌမအထပ်၏ ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်တွင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ခြေထောက်များကို တွဲလောင်းချလျက် ထိုင်နေသည်။ သူသည် လူ့လောက၏ မီးရှူးမီးပန်းများကို အဝေးမှ ငေးကြည့်နေပြီး ဖြူဖွေးသောနှင်းများပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည့် မီးအိမ်ရောင်များ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ လောကကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသား၏ ဘေးတိုက်ပုံရိပ်မှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေဟန်ရှိသော်လည်း ဘာကိုတွေးနေသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ဟွာလင်လုံ ထိုနေရာသို့ လျှောက်လာချိန်တွင် သူမ၏ဘေး၌ မည်သူမျှ ပါမလာသလို ဤအမျိုးသားကို ဤနေရာတွင် မြင်တွေ့ရခြင်းအတွက်လည်း သူမ အံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့ရှိ လူတိုင်းက ဟွာလင်လုံနှင့် နတ်နဂါးဟွာရုန်တို့၏ မောင်နှမတော်စပ်မှုမှာ အပေါ်ယံသာဖြစ်ပြီး ချစ်သူတော်စပ်မှုမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် နတ်နဂါးဟွာရုန်သည် အဋ္ဌမအထပ်၏ စက်ယန္တရားထောင်ချောက်များအားလုံးကို သိရှိထားပြီး ဘာအန္တရာယ်မှမရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အားလုံးကို စည်းလုံးနိုင်ခဲ့ပြီ... အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲ"

ဟွာလင်လုံသည် ထိုအမျိုးသား၏နောက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မောင်နှမတွေမဟုတ်ဘူးဆိုတာ လောကကြီးက သိနေပြီလေ ဒီညတော့..."

စုန်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါမမှားဘူးဆိုရင် ဆေးအာနိသင် ကုန်သွားတာ ကြာပါပြီ"

"ဒါပေါ့ ကုန်သွားပြီလေ"

"အို"

"ရှင်က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်။ ရှင် ကျွန်မကို လိုအပ်လို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့တာ ရှင့်မှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ပိုခိုင်မြဲအောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါမှလည်း ရှင် ကျွန်မကို ပိုယုံကြည်လာမှာ။ ကျွန်မဘက်ကလည်း ရှင်နဲ့ပတ်သက်မှု ပိုခိုင်မာဖို့ လိုတယ်။ မဟုတ်ရင်... ရှင်က ကျွန်မရှေ့မှာ ရှိနေပေမဲ့ ဖမ်းဆုပ်လို့မရဘဲ အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်။ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး နောက်ထပ်ခြေတစ်လှမ်း တိုးဖို့ လိုအပ်တယ်။ အပြန်အလှန် အကျိုးရှိဖို့အတွက် တချို့အရာတွေကို လုပ်ကိုင်ရပါလိမ့်မယ်"

အဝတ်အစားများ လျှောကျသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စုန်ယန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အပြင်ဘက်ရှိ မငြိမ်းသေးသော မီးအိမ်မှ နီကျင်ကျင်အလင်းရောင်သည် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှင့် ဖြူစင်သော်လည်း အမိန့်ပေးနိုင်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်သခင်မ၏ အေးစက်မာကျောသော ရေခဲထက်ပင် ပိုမိုချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲလှသော ဝတ်ရုံများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ သစ်ရွက်အမည်းရောင်များပမာ ပုံကျသွားခဲ့ပြီး လှပသွယ်လျသော ခြေတံများမှာ ပန်းဝတ်ဆံတံများကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့သည်။

ပွင့်လန်းချိန်တွင် ခူးဆွတ်အပ်သော ပန်းတို့၏ သဘာဝအတိုင်း...

သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် လမ်းမထက်မှ မီးအိမ်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်တစ်ခုလုံးပင် မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် လှည့်လိုက်ပြီး ယနေ့ပွဲ၏ အဓိကဇာတ်ဆောင် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့၌ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အင်အားစုတို့၏ ဂုဏ်ပြုမှုကို ခံယူခဲ့သည့် ဘုရင်မကို ပွေ့ပိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အဋ္ဌမအထပ်ရှိ စက်ယန္တရားထောင်ချောက်အားလုံးကို ရှောင်ကွင်းကာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားခဲ့သည်။

ဘုရင်မ၏ ခြေချောင်းလေးများမှာ မြေပေါ်သို့ လျှောကျနေသော ဝတ်ရုံကို ချိတ်ဆွဲမိသွားပြီး အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပြင်းပြသော အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် နဝမအထပ်ရှိ အဆောင်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန်ပင် တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

ဂျောက်... ခနဲ တံခါးပွင့်သွားသံနှင့်အတူ ဘုန်း... ခနဲ အသံထွက်ကာ နူးညံ့သော ကုတင်ကြီးမှာ နိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ညဉ့်အမှောင်သည်... ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

သို့မဟုတ် ယခုမှပင် စတင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

...

...

တစ်လအကြာတွင်...

အေးစက်သော ဆောင်းရာသီမှာ ကုန်ဆုံးခြင်း မရှိသေးပေ။

အနောက်ရှုနယ်စပ်ရှိ ဤမြို့ကလေးသို့ ဝေးလံသော အရပ်မှ မြင်းသည်တော်အချို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရှုဘုရင်၏ သံတမန်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဒေသခံ သိုင်းလောကခေါင်းဆောင်အား တွေ့ဆုံရန် ပြုံးရွှင်နေသော သံတမန်တစ်ဦးကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဟွာလင်လုံသည် ရှေးဟောင်းသစ်မြစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ဘေးတွင်မူ တိတ်ဆိတ်နေသော ဓားသမားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ ထိုဓားသမား၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ မျက်လုံးစူးရှပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသမီးစစ်သည်တော် လေးဦးရှိနေသည်။

ဤငါးဦးရှိနေသရွေ့ မည်သူမျှ ဟွာလုံလင်ကို လုပ်ကြံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့ရှိ လူတိုင်းက ယုံကြည်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုငါးဦးသည် ကျော်ကြားလှသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် စာကလေးလေးကောင်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စာကလေးလေးကောင်ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့၏ မြို့သုံးမြို့နှင့် ခရိုင် ၂၆ ခုမှ ရွေးချယ်ထားသော သိုင်းပညာထူးချွန်သည့် အမျိုးသမီးလေးဦးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မူလကရှိခဲ့သော နဂါးတစ်ကောင်၊ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်၊ ဝံပုလွေသုံးကောင်ဆိုသည့် အနေအထားကို အစားထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တာဝန်မှာ ဟွာလင်လုံကို ကာကွယ်ရန်သာမက ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော သတင်းကွန်ရက်ကိုလည်း လျှို့ဝှက်ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။ ဤစာကလေးလေးကောင်သည် နတ်နဂါးဟွာရုန်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူထားရသဖြင့် သိုင်းပညာမှာ အံ့မခန်း တိုးတက်လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။

နတ်နဂါးဆိုသည့် အမည်ကိုမူ ဤဒေသရှိ လူတိုင်း သိကြပြီးဖြစ်သည်။

ရှုဘုရင်၏ သံတမန်သည် ဟွာလင်လုံကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုပြီးနောက် သူမ၏ ဘေးရှိ စုန်ယန်ကိုလည်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြုံးလျက် စကားပြောလိုက်သည်။

"မျှော်စင်သခင်မဟွာ... ကျွန်တော့်ကို လူတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခွင့်ပြုပါ။ ဒီလူကြီးမင်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မိသားစုတစ်ခုက လာတာဖြစ်ပြီး သခင်မလေးဆီကနေ အကူအညီအချို့ ရနိုင်မလားလို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်"

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မိသားစုဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရုံနှင့် ဟွာလင်လုံက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ဘယ်လိုအကူအညီမျိုး လိုအပ်လို့လဲရှင်"

ရှုဘုရင်၏ သံတမန်သည် ဘေးသို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ပေးလိုက်ရာ အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူက သာမန်ကာလျှံကာ တစ်ချက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မိသားစုတစ်ခုက အဖွဲ့ဝင်ပါ။ နာမည်က ကျောက်စစ်စန်းပါ။ မျှော်စင်

သခင်မဟွာက ဒေသတွင်း သိုင်းလောကရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သခင်လေး ဟွာရုန်ဟာလည်း အံ့မခန်း သိုင်းစွမ်းရည်ရှိသူလို့ ကြားသိရပါတယ်။ ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီဒေသကို ထူးဆန်းတဲ့လူတွေ ရောက်လာတာမျိုး ရှိမရှိ စုံစမ်းပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ထူးဆန်းတဲ့လူ"

"မှန်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ပေါ်လာတဲ့သူပါ။ သူတို့က သာမန်ထက်ထူးကဲတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနိုင်သလို ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကလည်း အားနည်းမယ့်ပုံ မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အပြုအမူတွေကလည်း အကျင့်စာရိတ္တ မကောင်းတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာမျိုး ဖြစ်နိုင်သလို တကယ့်ကို လူမသိသူမသိ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေထိုင်တတ်ကြတယ်။ စီးပွားရေးလည်း မလုပ်ဘူး။ သိုင်းလောကသားတွေနဲ့လည်း ရောရောနှောနှော မနေကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ရွှေတွေငွေတွေကတော့ လိုလေသေးမရှိ ကြွယ်ဝကြပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ အချိန်ဖြုန်းနေရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ"

ထိုလူက အသေးစိတ် ရှင်းပြပြီးနောက် ရုတ်တရက် လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်ကာ မေးသည်။

"လူပျောက်မှုတွေကော ရှိလား အထူးသဖြင့်... ငယ်ရွယ်ချောမောတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ ဒါမှမဟုတ် ခန့်ညားတဲ့ အမျိုးသားလေးတွေ ပျောက်ဆုံးသွားတာမျိုးပေါ့"

ဟွာလင်လုံက လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ စာကလေးလေးကောင်ထဲမှ တစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ ဟွာလုံလင်က သူမ၏နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျောက်စစ်စန်းကို အစိုးရရုံးတော်ရှိ မှတ်တမ်းများ သွားရောက်စစ်ဆေးရန်နှင့် မျှော်စင်ရှိ သတင်းမှတ်တမ်းများကို ရှာဖွေရန် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

ရှုဘုရင်၏ သံတမန်သည်လည်း အမှားအယွင်းမရှိစေရန် သူတို့နှင့်အတူ တစ်လမ်းလုံး လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ စုန်ယန်ကမူ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသော ကျောက်စစ်စန်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်နေမိသည်။

ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...

အပစ်အခတ် ရပ်စဲရေး သဘောတူညီချက်ဆိုတာ အလကားပဲ။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မိသားစုဆိုတာ အပြောသက်သက်ပါ။ ဒါက နန်ဝူဓားဂိုဏ်းက လွှတ်လိုက်တဲ့သူပဲ။ တစ်နှစ်လောက် စောင့်ပြီးမှ နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံထားရတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို လာသတ်တာပဲ။

...

...

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်...

"မတရားဘူး မတရားဘူး"

အမျိုးသားတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ၏အိမ်အောက်ထပ်တွင် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခံထားရသဖြင့် လူရုပ်မပေါ်တော့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ကယ်ထုတ်လာခဲ့သည်။ သက်သေအထောက်အထားများ ခိုင်လုံနေသဖြင့် ရုံးတော်မှ အရာရှိများက သူ့ကို လက်ထိပ်ခတ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ သို့သော် ထိုအမျိုးသားမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော ခွန်အားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ ရုန်းကန်လိုက်ရာ အရာရှိတစ်ဦး လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော အရာရှိမှာ မှင်သက်ရပ်နေမိပြီး ထိုအမျိုးသားမှာလည်း ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အိမ်ပြင်သို့ အတင်းပြေးထွက်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် သူ တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်လာသော ဓားတစ်လက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် အင်အားကို အမြန်စုစည်းကာ သူ၏လက်ချောင်းများမှ ထူးကဲချီတစ်တန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ပျံသန်းလာသော ထိုဓားကို အနည်းငယ်သာ လမ်းကြောင်းလွဲအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖလပ်…

ပျံလွှားဓားသည် ထိုအမျိုးသား၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး အရှိန်ဖြင့် အိမ်နံရံတွင် ကပ်သွားစေသည်။ ထိုလူသည် ပျံလွှားဓားကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဓားကို ထိန်းချုပ်ပြီး လျှောက်လာသော ကျင့်ကြံသူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အံတင်းတင်းကြိတ်လျက် ပြောလိုက်

သည်။

"နန်ဝူဓားဂိုဏ်း မင်းတို့လို ကောက်ကျစ်တဲ့ လူယုတ်မာတွေ"

ဓားကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကျင့်ကြံသူကျောက်စစ်စန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ငါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မိသားစုက ကျောက်စစ်စန်းပဲ။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းက မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းက မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တယ်။ လူတိုင်းမှာ မင်းတို့ကို အပြစ်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ ပေးဆပ်လိုက်တော့"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ဓားကွက်တစ်ခု ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ ဓားသွားမှာ နှစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး ထိုအမျိုးသား၏ ဦးခေါင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။

အဝေးရှိ ဝေါယာဉ်အတွင်းမှ ဟွာလင်လုံသည် ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဤစွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ စုန်ယန်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်။

သို့သော် စုန်ယန် ထိတ်လန့်သွားရခြင်းမှာ ထိုလူ၏ ပျံလွှားဓားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ... ဤနေရာတွင် သူနှင့် ဂိုဏ်းတူတပည့်တစ်ဦး တကယ်ပဲ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကြောင့်ပင်။

...

...

ဆယ်ရက်ကျော် ကြာပြီးနောက်...

ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့၏ မြို့သုံးမြို့နှင့် ခရိုင် ၂၆ ခု ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုစုပေါင်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် ၂ ဦးကို ရှာဖွေ၍ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်နှစ်ဦးလုံးမှာ အလွန်ပင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးမှာ မြေအောက်ခန်းအတွင်းမှ ပျောက်ဆုံးနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့၍ အဖမ်းခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာမူ တစ်ကိုယ်တည်းနေပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငွေကြေးကြွယ်ဝနေမှုကြောင့် သံသယဝင် စစ်ဆေးခံရစဉ် ညတွင်းချင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရာမှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

...

...

ကျောက်စစ်စန်းသည် ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှ ပျိုးပင်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရှုနိုင်ငံသံတမန်နှင့်အတူ ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်သို့ လာရောက်ကာ နှုတ်ဆက်စကား ပြောခဲ့သည်။

"ပူးပေါင်းကူညီပေးတဲ့အတွက် မျှော်စင်သခင်မ ဟွာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျောက်စစ်စန်းက ပြောရင်း သူ၏ အင်္ကျီလက်ပွအတွင်းမှ သစ်သားသေတ္တာငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူမိသားစုရဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုပါ။ နောင်မှာ အခက်အခဲတစ်ခုခု ကြုံလာရင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဒီအမှတ်အသားနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီ လွှတ်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ တစ်ကြိမ် ကူညီပေးပါ့မယ်"

စာကလေးလေးကောင်ထဲမှ တစ်ဦးက သေတ္တာကို ယူ၍ ဖွင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်စဉ် ကျောက်စစ်

စန်းက ပြုံးလျက် "ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်ပါ။ မျှော်စင်သခင်မကိုယ်တိုင်ပဲ ဖွင့်ကြည့်ပေးပါ" ဟု တားမြစ်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးက ဟွာလင်လုံထံသို့ သေတ္တာကို အမြန်ပင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဟွာလင်လုံသည် အဖုံးကို အသာအယာ ဟကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းဟူသော စာသားကို အပေါ်၌လည်းကောင်း ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင် ဟွာလင်လုံ ဟူသော စာသားကို အောက်၌လည်းကောင်း ထွင်းထုထားသည့် ရွှံ့ကျောက်စိမ်းအမှတ်အသားတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသော်လည်း အခြေအနေကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကာ အဖုံးကို အမြန်ပြန်ပိတ်လိုက်ရင်း "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးကျောက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်စစ်စန်းက ပြုံးလျက် "အပြန်အလှန် ကူညီကြတာပဲလေ" ဟု ပြောကာ တစ်ချက် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် "ဒါဆိုရင် ခွင့်ပြုပါဦး" ဟု နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရန် ပြင်သည်။

"ဂရုစိုက်သွားပါ သခင်လေးကျောက်"

ဟွာလင်လုံက မတ်တပ်ရပ်၍ လိုက်လံပို့ဆောင်သည်။

သူတို့ တံခါးဝသို့ ရောက်ချိန်တွင် မြင်းလှည်းတစ်စီးက စောင့်ကြိုနေပြီး မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျလျက် ငိုက်မြည်းနေသည်။ သူသည် ကျောက်စစ်စန်း၏ လူယုံပင်။ ကျောက်စစ်စန်းသည် မြင်းလှည်းဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို ရုတ်ခြည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဟွာလင်လုံ၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော ဓားသမားကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသူဆိုပေမဲ့ သိုင်းလောကက ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေကို အများကြီး တွေ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်းမှာ မရှုံးနိမ့်ဖူးတဲ့ နတ်နဂါးဆိုတဲ့ နာမည်ကို သိုင်းလောကမှာ ခဏခဏ ကြားနေရတော့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သိချင်စိတ် ဖြစ်မိလို့ပါ..."

ဟွာလင်လုံ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာထားကို ချက်ချင်းအေးစက်စေလျက် "သခင်လေးကျောက် ကျွန်မရဲ့ သွေးသောက်အစ်ကိုက မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်စစ်စန်းက မျက်လွှာချကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး "သိုင်းကွက် တစ်ကွက်တည်းပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြင်းလှည်းမောင်းသူ အဘိုးအိုကို ကြည့်ကာ "လုပ်လိုက်တော့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသောအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျော့ရှင်းလှပြီး ဓားတစ်

လက်ကို ဆွဲကာ မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စုန်ယန်ကို မငြင်းဆန်

နိုင်သော အသံဖြင့် "ငါ ဝမ်စီဝူးက မင်းဆီကနေ သိုင်းကွက်တစ်ကွက် သင်ယူချင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟွာလင်လုံ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်စဉ်မှာပင် စုန်ယန်က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူအိုနှင့် လူငယ်... တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ တစ်ဦးစီက ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီးနောက် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်... ဓားချက်များ ဝှေ့ယမ်းသွားတော့သည်။

...

...

...

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

မြင်းလှည်းသည် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်စစ်စန်းသည် မြင်းလှည်းအတွင်းခန်းကို မှီလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်အဘိုး... ခင်ဗျားက နန်ဝူသိုင်းလောကရဲ့ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ အဲဒီလူရဲ့ သိုင်းပညာက ခင်ဗျားထက် တကယ်ပဲ သာလွန်နေတာလား အဲဒါက တကယ်ပဲ မှော်အတတ် မဟုတ်ဘူးလား"

သူ၏ စကားလုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။ သိုင်းလောက၏ ပညာရပ်သက်သက်ဖြင့် နန်ဝူဒေသ၏ ထိပ်တန်းသိုင်းသမားကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူနိုင်သည်ဟူသော အချက်မှာ... တကယ်ပင် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး စစ်စန်း သူ့ကို ထပ်ပြီး မသံသယဝင်ပါနဲ့တော့"

"အို"

"သခင်လေးက သိုင်းပညာကို နားမလည်လို့ပါ။ အကယ်၍ နားလည်ခဲ့မယ်ဆိုရင်..."

"ဘာဖြစ်မလဲ"

"သခင်လေး သူ့ကို... နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ရိုသေကိုးကွယ်မိလိမ့်မယ်"

ကျောက်စစ်စန်း ဟမှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်အထိ ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာက တကယ့်ကို နှမြောစရာပါပဲ"

အခန်း။ ၄၂

ရှုပြည်နယ်၏ နယ်စပ်ဒေသတွင် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့သည် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်းမှ လျှို့ဝှက်စွာ စေလွှတ်ထားသော သံတမန်သည် အင်အားစုအသီးသီးနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို အသုံးချကာ ရုပ်သေးနန်းတော်မှ နှင်ထုတ်ခံထားရသော တပည့်များကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေနေပြီး တွေ့သည်နှင့် အပြတ်သတ်နေတော့သည်။

သို့သော် ဤအရာများမှာ စုန်ယန်အတွက်မူ အရေးမကြီးတော့ပေ။ သူသည် သိုင်းလောကအတွင်းသို့ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်နှင့် အစွမ်းကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ပေ။

တစ်နှစ်ခွဲခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ဟွာလင်လုံသည် ကျင့်ကြံသူတို့၏ ပျံလွှားဓားများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူများကို အားကျသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရန် သူမ၏ တပည့်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုသူများနှင့် ကုန်သွယ်မှုလမ်းကြောင်းများ တည်ထောင်ရန် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်သည် ပြည်နယ်သုံးခု၏ အဓိကရေစီးကြောင်းများကဲ့သို့သော ပြင်ပသတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း တက်ကြွစွာ စတင်စုဆောင်းခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် စုန်ယန် လိုအပ်နေသည့် အရာများပင်။ ဟွာလင်လုံသည် စုန်ယန်အတွက် ဤအရာများကို တကယ်ပင် လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်းပင်။

ဤအမျိုးသမီးသည် အင်အားစုများကို ဖြန့်ကျက်ပုံနှင့် ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်၏ လက်တံများကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဆန့်ထုတ်ပုံတို့မှာ အတော်လေး နည်းပရိယာယ် ကြွယ်ဝလှသည်။

အကယ်၍ စုန်ယန်က သူမကို တစ္ဆေဖမ်း ဝိညာဉ်နှိုးကျင့်စဉ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခဲ့ပါက သူမသည် သတ်၊ သတ်၊ သတ် ဟူသော အမိန့်ကိုသာ နားလည်သည့် ရူးသွပ်သော မိန်းမတစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ တမ်းတမူးယစ်ဆေးဖြင့်သာ ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ခဲ့ပါကလည်း ဆေးအာနိသင်ကုန်သွားချိန်တွင် ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် စုန်ယန်က သူမကို သတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သဲလွန်စများ မကျန်စေရန် သေဟန်ဆောင်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် တမ်းတမူးယစ်ဆေးမိနေသည့် ဘုရင်မတစ်ဦး၏ အပြုအမူများမှာ ဟာကွက်များရှိနေမည်ဖြစ်ရာ သိုင်းလောကရှိ ထက်မြက်သူများက သတိထားမိသွားပါက မခန့်မှန်းနိုင်သော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများစွာ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။

ယခုမူ ဤအခြေအနေက အကောင်းဆုံးသော အဆုံးသတ်ပင်။

...

...

ဤရှာဖွေမှုမှာ တစ်နှစ်ကျော်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဆောင်းဦးနှင်းပွင့်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဝဲပျံကျဆင်းလာပြန်သည်။

ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌ စာကလေးလေးကောင်သည် သိုးသားစွပ်ပြုတ် ချက်ပြုတ်နေကြပြီး ဆရာဟွာထံသို့ အပြိုင်အဆိုင် သွားရောက်ပို့ဆောင်ပေးနေကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ပူပူနွေးနွေး သိုးသားစွပ်ပြုတ်တစ်ခွက် စုန်ယန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်တွင် နေစဉ်က နေ့စဉ် စွမ်းအင်ဆေးလုံးကိုသာ သုံးဆောင်ခဲ့ရသည်မှာ ကြာလာသောအခါ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။ လူ့လောက၏ ဝိုင်နှင့် အသားမှာမူ သူ၏ အကြိုက်နှင့် ပို၍ ကိုက်ညီနေသည်။

သူသည် စွပ်ပြုတ်ကို သောက်ရင်း စာကလေးလေးကောင်အား သိုင်းပညာများကို အေးအေးဆေး သင်ကြားပြသပေးနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟွာလင်လုံသည် အပြင်မှ ဝင်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စာကလေးလေးကောင်ကို လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ သိုးသားစွပ်ပြုတ် သောက်နေသော အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း သူမက ပြောလိုက်သည်။

"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဈေးကွက်ကို ရှာတွေ့ပြီ"

စုန်ယန်သည် စွပ်ပြုတ်ကို ကုန်အောင်သောက်လိုက်ပြီးနောက် ခွက်ကို ချကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်မှာလဲ"

ဟွာလင်လုံက ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မ လူလွှတ်ပြီး ကုန်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခိုင်းထားတယ်။ အခြေအနေ တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုရင် ရှင် နောက်မှ သွားလို့ရတယ်။ အဲဒီဈေးကွက်က ရေအေးအိမ်တော်က အဘိုးကြီးနဲ့တောင် ကုန်သွယ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့နဲ့ကော ဘာလို့ မကုန်သွယ်နိုင်ရမှာလဲ"

စုန်ယန်က ရယ်မောလျက် "မင်းက တကယ့်ကို အစစအရာရာ စေ့စပ်တာပဲ"

ဟွာလင်လုံသည် သူ၏ရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အားလပ်နေသော ခွက်ကို ငေးကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ညကလည်း နက်လာပြီ နှင်းတွေကလည်း တအား ကျနေတာပဲနော်"

စုန်ယန်က ပြန်ပြောသည် "ဒါဆိုရင် ငါ သွားသင့်ပြီပေါ့"

ဟွာလင်လုံက လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ပိုင်ချွဲ... တံခါးပိတ်လိုက်တော့"

မကြာမီမှာပင် တံခါးမှာ ပိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဟွာလုံလင်သည် စုန်ယန်ကို ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ နူးညံ့သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "ကျွန်မက မိန်းမတစ်ယောက်ပဲဆိုတာ ရှင်သိသင့်ပါတယ်။ ကျွန်မမှာ ရှင်ဆိုတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ပဲရှိခဲ့သလို နောင်လည်း ရှင့်တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်သွားမှာပါ။ ရှင့်ကိုတွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ကျွန်မ မျက်စိထဲ မမြင်တော့ဘူး"

ကျောက်စားပွဲအောက်တွင် သူမသည် ချယ်လှယ်ထားသော ဖိနပ်လေးဖြင့် စုန်ယန်ကို ညင်သာသော်လည်း ရဲတင်းစွာ တို့ထိလိုက်သည်။

စုန်ယန်ကမူ သူမ၏စကားများမှာ အမှန်လား အမှားလားဆိုသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချက်မှာ သူ့အတွက် အရေးမကြီးသောကြောင့်ပင်။ သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ အမြှူဆွယ်ခံရချိန်တွင် မဆိုင်းမတွပင် ထရပ်လိုက်ကာ ဟွာလင်လုံကို ခါးမှပွေ့ချီလျက် အဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

အေးစက်လှသော ဆောင်းရာသီတွင် နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်များ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်….

...

...

လပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် ထိုဈေးကွက်၌ တကယ့်ကို ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ စုန်ယန် ထိုနေရာသို့ မရောက်သေးသော်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုမူ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်ထားပြီးဖြစ်သည်။

နွေဦးရာသီသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ဆံပင်အနည်းငယ်ကို ဖြူစေခြင်းဖြင့် ရုပ်ဖျက်ကာ ထိုဈေးကွက်သို့ သွားခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအားအချို့ကို ထုတ်ပြပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အမှတ်အသားကတ်ပြားတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာရယူ၍ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်အောက်ရှိ အခြေခံဈေးကွက်နှင့် မတူသည်မှာ ဤနေရာတွင် ဂုဏ်ပြုမှတ်များရရန် ကျောက်စိမ်းပြားများ မလိုအပ်ပေ။ ဆိုင်ရှင်များမှာ သူတို့၏ ဆိုင်များတွင် တရားထိုင်နေကြသော်လည်း သူတို့မှာ ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ကြဘဲ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်မာသော သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်က သူ့အတွက် အရာရာကို ကြိုတင်စုံစမ်းပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤလူများမှာ ဆိုင်စောင့်များသာဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူမိသားစုများ၏ အစေခံ သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤဈေးကွက်သည် ပြင်ပရှိ သာမန်လူသားများနှင့် ကုန်သွယ်မှုပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ မိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်ကြသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ စုဝေးရာဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သူတို့တွင် မိသားစုများရှိနေသဖြင့် ဤနေရာ၏ အန္တရာယ်မှာ ချင်းရှီးဈေးကွက်လောက် မကြီးမားပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း စုန်ယန်က တစ်ဦးတည်း လာရဲခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အာဏာရှိခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးပင်။ ကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်စွန့်ပြီး စူးစမ်းစရာမလိုဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့ပြေးလုပ်ငန်းအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ဘာတွေရောင်းသလဲဆိုသည်ကို သူ လိုက်ကြည့်နေစရာပင် မလိုပေ။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးနည်းများမှာ ပိုမိုပေါများလှပြီး အဆောင်စက္ကူများ၊ စက်ယန္တရားများနှင့် ရုပ်သေးရုပ်များပင် ဤနေရာ၌ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ရရှိနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်မှ သူလျှိုများ ရှာမတွေ့နိုင်သော အချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအနီးအနားတွင် ထူးခြားသော ရတနာများ ရှိနေ၍တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ရှိခဲ့ပါက ဝိညာဉ်စိမ်းဝတ်ရုံမျှော်စင်က လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက တူးဖော်ပြီးနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

စုန်ယန် လမ်းလျှောက်လာရင်း ပုလင်းများ၊ အိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ဆိုင်အတွင်းဘက်ရှိ ပုလင်းတစ်လုံးပေါ်တွင် မီးတောက်

ရိုးတွင်းခြင်ဆီဆေးလုံးဟူသော စာသားကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ခိုးပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပုံမရဘဲ ငိုက်မြည်းနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ထိုမိန်းကလေးသည် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ကာ "ဘာဝယ်ချင်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်က မီးတောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီဆေးလုံးပုလင်းကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ ညီမလေး ဒီဆေးလုံးကို ဘယ်သူဖော်စပ်ထားတာလဲ သိပါရစေ"

မိန်းကလေးက "ရှင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သိချင်နေရတာလဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။

စုန်ယန်က "ကျွန်တော်က ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးလုံးမျိုး လိုချင်လို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ မှင်သက်သွားပြီး "ရှင်က... အဲဒါကို တကယ်လိုအပ်တာလား" ဟု မေးမြန်းသည်။ စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ သူမသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်ကာ နောက်ခန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားရင်း အော်ဟစ်တော့သည်။

"ဖေဖေ ဖေဖေ... ဆေးလုံးကို အထူးမှာယူချင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်"

စုန်ယန်: ...

ခဏအကြာတွင် စူးရှသောမျက်လုံးများရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူက စုန်ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြလျက် "ဘာကို ရှာနေတာလဲ" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က "ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်းသတ္တမအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် ဆေးလုံးမျိုးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်နေပြီး ခဏအကြာတွင် မေးသည်။

"မင်းက ဘာနဲ့လဲမှာလဲ ရွှေနဲ့ ငွေကိုတော့ လက်မခံဘူးနော်။ အကယ်၍ ထူးကဲကျောက်နဲ့ဆိုရင်တော့ အများကြီး ပေးရလိမ့်မယ်"

စုန်ယန်မှာ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသော်လည်း အမူအရာကို ထိန်းထားလိုက်သည်။ ထိုလူကို မှီပြီး သူ့ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေသည့် မိန်းကလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ သူက ရုပ်သေးရုပ်ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ထိုလူက "ရုပ်သေးရုပ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်နိမ့်တာမျိုးတော့ ကျွန်တော် မလိုချင်ဘူး။ မင်းမှာ ဘယ်လိုအဆင့်ရှိလဲ" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က "အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ၊ အသွင်ယောင် ကျီးကန်းပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ ပေးနိုင်သမျှထဲတွင် အကောင်းဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။ အသွင်ယောင်ကျီးကန်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော်လည်း သူ၏ အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်သော ဆေးလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

"အသွင်ယောင် ကျီးကန်းလား"

ထိုလူမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒါဆိုရင်တော့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "ဒါဆိုရင် လဲလှယ်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ မိသားစုနှင့်အတူ ရှိနေခြင်းက ရောင်းသူ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ပိုမို ခိုင်မာစေသည်။

ထိုလူက ဆက်ပြောသည် "မင်းကို ကြိုပြောထားရမယ်။ သန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ကျော်

ဖြတ်ဖို့ ဆေးလုံးကို ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ဆေးလုံးလို့ ခေါ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း သုံးလို့ရမရတော့ ကျွန်တော် မသေချာဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီဆေးက အတော်လေး ဟောင်းနေပြီမို့လို့ပဲ"

"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"မင်း ယူမှာလား မယူဘူးလား"

"ကျွန်တော့်ကို အနံ့တစ်ချက်လောက် ပေးရှူကြည့်ပါဦး"

"ခဏလေးပဲနော်"

ထိုလူက ဆေးလုံးကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ စုန်ယန်က ယူလိုက်ပြီး အနံ့ကို အသာအယာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ပြောလိုက်သည်။

"သက်တမ်း တစ်လကို အသုံးပြုမယ်။ ရှူသွင်းလိုက်တဲ့ အနံ့အစအနကို အထောက်အကူအဖြစ် သုံးပြီး ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံမယ်"

ခဏအကြာတွင် သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ အသွင်ယောင်ကျီးကန်း ရုပ်သေးရုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ "လဲမယ် သဘောတူတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူက ရုပ်သေးရုပ်ကို ယူကာ သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက် "သဘောတူပြီ" ဟု ပြန်ပြောသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် စုန်ယန်ကို ပိုမို ရင်းနှီးဖော်ရွေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ အခြားသော ပစ္စည်းများကိုပါ စတင် ရောင်းချတော့သည်။

စုန်ယန်က အခွင့်အရေးကို အရယူကာ မေးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ... ကျွန်တော် ဒီထဲကို ဝင်လာတုန်းက ထူးကဲချီတွေ အများကြီး ခံစားရတယ်။ ဒီမှာ ထူးကဲချီကြောရှိလို့လား"

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ပြုံးလိုက်ပြီး "အကယ်၍ ဒီမှာသာ ထူးကဲချီကြောရှိနေရင် ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းထောင်တာ ကြာလှပေါ့ဗျာ"

သူက ခေါင်းခါရင်း ဆက်ပြောသည်။

"ဒီမှာ ထူးကဲချီကြောမရှိပါဘူး။ ဧရာမ မြွေမိစ္ဆာအလောင်းကြီး တစ်ခုပဲ ရှိတာပါ။ အဲဒီမြွေမိစ္ဆာကြီး သေသွားပေမဲ့ သူကနေ ထူးကဲချီတွေ ဆက်ပြီး ထွက်နေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်တို့က အဲဒါကို အာရုံခံမိလို့ ဒီကို လာခဲ့ကြတာ... ဒီလို ထူးကဲချီကင်းမဲ့တဲ့ နယ်မြေတွေမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မိစ္ဆာအလောင်းတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတတ်တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း မသိဘူး။ ဒီမြွေအလောင်းကနေ ထွက်တဲ့ ထူးကဲချီက ကျွန်တော်တို့ နှစ်ပေါင်း ၃၀၊ ၄၀ လောက် ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကုန်လို့ ထူးကဲချီတွေ ကုန်သွားရင်တော့ မိစ္ဆာအလောင်းအသစ် ထပ်ရှာရမှာပေါ့"

စုန်ယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။

ဈေးကွက်က ဘာကြောင့် ရွေ့လျားနေရသလဲဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက ဤဈေးကွက်သည် အခြားသော မိစ္ဆာအလောင်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုအလောင်းမှ ထူးကဲချီများ ကုန်သွားသောအခါ အခြားတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ အဘယ်ကြောင့် ရှုပြည်နယ်၏ ထူးကဲချီကင်းမဲ့သော နယ်စပ်ဒေသများတွင် ဤမျှကြီးမားသော မိစ္ဆာအလောင်းများစွာ ရှိနေရတာလဲ။

ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ... ဒီနေရာက ဘေးကင်းရဲ့လား ကျွန်တော် ဒီနေရာကို သဘောကျလို့ အခြေချဖို့ စဉ်းစားနေတာ"

ထိုလူက ပို၍ စိတ်အားထက်သန်သွားပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ "ဘေးကင်းတာပေါ့ဗျာ။ စိတ်ကြိုက်သာ အခြေချပါ။ ဒီမှာရှိတဲ့ လူအများစုက ခင်ဗျားလိုပဲ ကုန်သွယ်ဖို့ လာရင်းကနေ နောက်တော့ မိသားစုတွေကိုပါ ခေါ်လာပြီး နေကြတာ။ ဒီမှာနေရင် နောက်ထပ် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်"

ဤအကျိုးကျေးဇူးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပုံရသဖြင့် သူက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောပြသည်။

"ဆယ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ် မိစ္ဆာနွံအိုင်ဆိုတဲ့ နေရာတစ်ခု ပွင့်တတ်တယ်။ အဲဒီအခါ ကျောက်ဈေးကွက်က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ စုပေါင်းပြီး သွားရောက် ရှာဖွေကြတာပေါ့။ အဲဒီနွံအိုင်ထဲမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ဖူးပုံပဲ။ အပြင်မှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပြန့်ကျဲကျန်ခဲ့တာလေ... ခင်ဗျား ခုနကရတဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ဆေးလုံးဆိုတာလည်း အဲဒီက အစီအရင်ထဲကနေ ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့တာ"

"မိစ္ဆာနွံအိုင် အစီအရင်"

"ဟုတ်တယ် ထူးဆန်းတာက အဲဒီအစီအရင်က ကျွန်တော်တို့ ဈေးကွက်နားမှာပဲ အမြဲပွင့်တာ။ ဒီအစီအရင်ကြောင့်ပဲ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ဒီကို ဆွဲဆောင်ခံရတာပေါ့။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီတုန်းက ဆွဲဆောင်ခံရလို့ ဒီရောက်လာတာပဲ"

"ဒါဆို... အထဲမှာ အန္တရာယ်ရှိလား"

"အခွင့်အရေးရှိသလို အန္တရာယ်လည်း ရှိတာပေါ့"

ထိုလူက ကျယ်ပြောသော ဈေးကွက်ကြီးကို ညွှန်ပြကာ "ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် လူအချို့ ပျောက်ဆုံးသွားတတ်ပေမဲ့ လူသစ်တွေလည်း အမြဲ ရောက်လာတာပဲ။ သာမန်လူတွေတောင် ဝင်လို့ရတယ်။ အဲဒီထဲမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုခု တွေ့ခဲ့ရင် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သွားနိုင်တာကိုး"

စုန်ယန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ထိုလူက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား မိစ္ဆာနွံအိုင်ထဲကို မဝင်သရွေ့တော့ ဒီနေရာက အရမ်းဘေးကင်းပါတယ်။ လူတိုင်းက နွံအိုင်ပွင့်မယ့် အခွင့်အရေးကို စောင့်ရင်း ကိုယ့်အတတ်ပညာနဲ့ကိုယ် စီးပွားရှာနေကြတာပဲ။ နွံအိုင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပွင့်ဖို့က နောက်ထပ် ၃ လ ပဲ လိုတော့တယ်... ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းမလား"

စုန်ယန်က စိတ်ထဲက ငြင်းပယ်လိုက်သော်လည်း "စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်" ဟုသာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ အစက သူ သတိမထားမိသော်လည်း သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအမှောင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ မြွေအရေခွံပေါ်ရှိ အကွက်များ ဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် ထိုအကွက်များမှာ လွန်ကဲစွာ ပြန့်ကားနေပြီး လေတိုက်သွင်းထားသည့် ပူပေါင်းတစ်ခု ပေါက်ကွက်သွားသကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်နေသည်။

ဒါက သဘာဝနဲ့ ဆန့်ကျင်နေတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် အလောင်းက ပုပ်သိုးပြီး ကျုံ့သွားရမှာလေ။ ဒါပေမဲ့ သေပြီးမှ ပြန့်ကားလာတဲ့ အလောင်းကို ငါ ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ။

အပြင်သို့ လွင့်ထွက်နေသော ထူးကဲချီများထဲတွင် မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည့် ဇီဝအသက်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် အလောင်းမှာ မပုပ်သိုးဘဲ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြွေ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာ ထိုမျှကြီးမားသော အသက်စွမ်းအားကို မခံနိုင်သဖြင့် လွန်ကဲစွာ ပြန့်ကားပြီး စုတ်ပြတ်သွားရခြင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့် မသိ စုန်ယန်၏ အတွေ့အကြုံအရ ထိုပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် မင်းသမီးကြင်ယာတော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အမြီးများစွာပါသော နဂါးမိစ္ဆာမြေခွေးသွေးမျိုးဆက်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားမိသည်။

သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုလူကို နှုတ်ဆက်ကာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ဆေးလုံးကို ယူဆောင်လျက် ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။