အခန်း (၅၉-၆၀)

အခန်း။ ၅၉

တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်၏ အောက်ခြေရှိ တောင်တက်လမ်းကျဉ်းလေးမှာ ကိုးကွေ့တစ်

ဆယ်တိုက်နှင့် လမ်းကွေ့ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး နေရာအနှံ့တွင် သွေးမြူများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိနေသည်။ တစ္ဆေဝိညာဉ်တို့သည် သွေးနှင့်အရိုးများအပေါ်၌ ကပ်ငြိနေကြပြီး ရူးသွပ်ရဲတင်းစွာဖြင့် ပျံသန်းတိုက်ခိုက်နေကြ၏။ တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်မှ တပည့်များသည် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများနှင့် ရောနှောသွားကြသော်လည်း တောင်ပေါ်ရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့မှာမူ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။

သစ်ပင်အောက်၌ အိုမင်းနေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်မှာ နာကျင်စွာဖြင့် လူးလှိမ့်နေပြီးသစ်ကိုင်းပေါ်မှ ရှဥ့်ကလေး၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲတောက်ကာ ဂူအတွင်းရှိ ယုန်ကလေးမှာလည်း အစွယ်များ ငေါ့ထွက်နေပါတော့သည်။

သွေးမြူများ ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ထူးကဲချီဖြင့် မခုခံနိုင်ပါက တစ္ဆေတို့၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ နွေရာသီ၏ စိုထိုင်းဆများနှင့်အတူ ယခုကဲ့သို့ မကြုံစဖူး မိစ္ဆာဒီရေလှိုင်းကြီး တက်လာချိန်တွင် နေရာတိုင်းမှာ အနီရောင်နှင့် အမည်းရောင်များ ရောယှက်နေပြီး လူ့ပြည်လောကမဟုတ်ဘဲ ငရဲပြည်၏ အဆုံးမရှိသော လမ်းမကြီးအလား ထင်မှတ်ရသည်။

ထိုငရဲလမ်းမပေါ်တွင်မူ လူရိပ်သုံးခု လျှောက်လှမ်းနေကြ၏။

သုံးဦးစလုံးသည် ဓားကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ အဆိုပါဓားများကိုမူ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်မှုနည်းစနစ်ဖြင့် ပုံပျက်မြေခွေးမိစ္ဆာကို ပူးကပ်ထိန်းချုပ်ထားသော စုန်ယန်က ကင်းတဲမှ အလွယ်တကူ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်အတွက် တစ်လက်ယူဆောင်ကာ ကျန်နှစ်လက်ကိုမူ ဖူရှီရုန်နှင့် ဖူဟုန်းမိန်တို့ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သူတို့သုံးဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လမ်းလျှောက်ရင်း တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်နယ်မြေအတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ တစ္ဆေဝိညာဉ်တို့မှာလည်း သူတို့ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိကြပေ။

ဖူရှီရုန်မှာ လက်ရှိအခြေအနေကို အလွန်အံ့ဩနေမိသည်။ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် လူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မမြင်ရသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ထိုအရှိန်အဝါက တစ္ဆေများကို ဟန့်တားပေးထားသည်။ သို့သော်လည်း အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော မိဖုရားကြီးမှာ အခြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကိုလည်း တွေးတောမိနေ၏။ သူမသည် မည်မျှပင် သတ္တိရှိစေကာမူ ယခုအချိန်တွင်မူ အဆိုပါဖြစ်နိုင်ခြေကို ထုတ်ဖော်မမေးရဲသေးပေ။

ဖူရှီရုန်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စီနီယာကြီး... စုန်ယန်ကို သိပါသလား”

“စုန်ယန်...”

စုန်ယန်က နားမလည်ဟန်ဖြင့် ပြန်လည်ထူးလိုက်ပြီးမှ “ငါက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ စုန်ယန်ဆိုတာ မင်းတို့ ဂူဗိမာန်ရဲ့ ပိုင်ရှင် မဟုတ်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖူရှီရုန် : “...”

သူမ မမေးရဲသော စကားကို ရှေ့မှလူက ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင်။ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မိဖုရားကြီးက “ဟုတ်ပါတယ်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားကာ “စီနီယာက ကျွန်မတို့ကို တကယ်ပဲ ခေါ်ထုတ်သွားပေးမှာလား” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

စုန်ယန်က “ဟုတ်တယ်” ဟု တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ဆိုလိုက်၏။

မိဖုရားကြီးက “ဘာကြောင့်လဲ” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းရာ စုန်ယန်က “အတူတူ ထွက်ပြေးဖို့ပေါ့” ဟု ပြန်လည်ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိဟန်ဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ကော်လာများကို လှမ်းဆွဲကာ ဘေးရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီး၏ အရိပ်အတွင်းသို့ အမြန်ဆုံး တိုးဝင်ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ဖြတ်သန်းသွားပါတော့သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ဘာမျှ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသော်လည်း စုန်ယန်မှာမူ ထူးဆန်းသော အရိပ်ရုပ်သေးများ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆရာကြီးရှီ၏ မှတ်စုများတွင် သူတွေ့ဖူးသော အရာများပင်။

မျက်လုံးလေးလုံးပါ လင်းတ၊ အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေအုပ်...

အကယ်၍ သူတို့ကို မြင်တွေ့သွားပါက အသက်ရှင်ရန် ခဲယဉ်းသကဲ့သို့ သေဆုံးလျှင်ပင် အလောင်းလှမည် မဟုတ်ပေ။ ဤမိစ္ဆာသားရဲများသည် ဖမ်းဆီးရန် ခက်ခဲရုံသာမက ၎င်းတို့၏ အသားအရေမှာ ရှားပါးလွန်းသဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော အရိပ်ရုပ်သေး ဖန်တီးရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

မပြည့်စုံသော အရိပ်ရုပ်သေးများကို အသုံးပြုပါက ဆင့်ခေါ်သည့်အခါ ကျင့်ကြံသူကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည့်အန္တရာယ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပါတော့သည်။

သို့သော်လည်း... မိစ္ဆာနယ်မြေထဲတွင်မူ သားရေနယ်ဆရာများသည် အရိပ်ရုပ်ဆေး၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝစိုးရိမ်ပုံမရကြပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သင်္ကေတတစ်ခုအနေဖြင့်သာ ဆင့်ခေါ်ရန်လိုအပ်ပြီး တစ္ဆေဝိညာဉ်များက ရုပ်ဆေးခွံများထဲသို့ ၎င်းတို့အလိုအလျောက် တိုးဝင်ပူးကပ်သွားကြသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း သားရေနယ်ဆရာများ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ သွေးမြူထု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာလည်း အဆင့်မြင့်သွားခဲ့သည်။ သာမန်တစ္ဆေများသာရှိရာမှ ယခုအခါ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အရိပ်ရုပ်ဆေးခွံဝတ် တစ္ဆေမိစ္ဆာများအထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သာမန်တစ္ဆေဝိညာဉ်များက စုန်ယန်ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်သော်လည်း မျက်လုံးလေးလုံးပါ လင်းတအုပ်ကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက မည်သို့ဖြစ်မည်ကို သူ မသေချာသဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့်အတူ ကျောက်ဆောင်နောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တောင်ပံခတ်သံပြင်းပြင်းများ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ သူတို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

...

နေ့အလင်းရောင် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူတို့သုံးယောက်သည် တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်နယ်မြေမှ လုံးဝထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး အောက်ခြေရှိ ဈေးမြို့ငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိကာ ထွက်ပေါက်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်တုန်ရီသွားသည်။ ဖူဟုန်းမိန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အရာဝတ္ထုနှစ်ခု အသာအယာ လွင့်ပါးကျဆင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ စက္ကူများနှင့် တူလှသည်။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ...

ထိုစက္ကူများသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံလက်ရှည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုဝတ်စုံများ ပြည့်စုံသွားသည်နှင့်အမျှ ထက်မြက်သောဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် နတ်သမီးပုံသဏ္ဌာန်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် လူရိပ်နှစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်က အံ့သြတကြီးဖြင့် "ဒီကြားထဲကမှ လွတ်အောင်ပြေးနိုင်တဲ့သူ ရှိသေးတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အခြားတစ်ယောက်ကမူ အေးစက်စွာဖြင့် "မင်းတို့ ဘယ်လိုလွတ်လာတာလဲ" ဟု စစ်မေးလိုက်သည်။

ဖူမိသားစုမှ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူတို့၏ဓားများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။ စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်မှ ကင်းစောင့်တပည့်နှစ်ဦးသည် အမျိုးသမီးများ၏ တုန်ရီနေသော လက်ချောင်းများကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စုန်ယန်ထံသို့ အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် စုန်ယန်မှာ ပါးပြင်ပေါ်၌ အမာရွတ်များရှိသော အကျည်းတန်သည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ မြေခွေးမိစ္ဆာပင် စုန်ယန်၏ ပုံပျက်ဝိညာဉ် အရိပ်ရုပ်ဆေးမျက်လှည့်ပညာကို မခွဲခြားနိုင်ပါက ဒီတပည့်များ ဘယ်လိုမှ မသိနိုင်ပေ။

"ပြောစမ်း"

တပည့်တစ်ဦးက စုန်ယန်ကို ကြည့်ကာ "မင်းက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ပုံပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ထိုအမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားကာ ပြင်းထန်သော လေပူကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ အရိပ်တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။

တပည့်ဖြစ်သူ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ရင်ဘတ်ထဲသို့ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ခွန်အားတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားရာ အရိုးများပင် ကြေမွမတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

မြင်ကွင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ထိုအမျိုးသားက တစ်ချက်တည်းနှင့် အားမရဘဲ ရုတ်တရက် လှည့်ကာ လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဓားဖြင့် ခုတ်ထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြားတပည့်တစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းမှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်မှာ ခဏမျှပင် မနားဘဲ ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကာ လွင့်စင်သွားသော တပည့်၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပြန်သည်။

တပည့်ဖြစ်သူမှာ မြေပေါ်သို့ ကျကျချင်း လက်ဖြင့်ပြန်ထောက်ကာ "စီနီယာ... အသက်ချမ်းသာပေးပါ" ဟု ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏တောင်းပန်သံကြောင့် ဓားသွားမှာ အရှိန်လျော့မသွားခဲ့ပေ။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုတပည့်သည် အမှောင်ထုထဲသို့ ထာဝရ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်မှ ကင်းစောင့်တပည့်နှစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် နတ်သမီးရုပ်မှာလည်း အစွမ်းများကုန်ဆုံးသွားကာ သာမန်စက္ကူရုပ်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး မြက်ခင်းထဲသို့ ကျသွားသည်။

စုန်ယန်က ထိုစက္ကူရုပ်ကို ကောက်ယူစစ်ဆေးလိုက်သည်။ စက္ကူမှာ ထူးခြားနေပြီး မူးနောက်နောက်ဖြစ်စေသည့် သွေးညှီနံ့သင်းသင်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူက ခြေမွရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ အင်အားအပြည့်သုံးကာ ချိုးဖဲ့လိုက်မှသာ စက္ကူမှာ အနက်ရောင် မီးခိုးများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ စက္ကူရုပ်များအား သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အနီးကပ် ထိတွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့နေရာများတွင် အရိပ်ရုပ်သေးများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့်မူ အတော်လေး ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

သူသည် အချက်အလက်များကို တွေးတောရင်း သေဆုံးသွားသော တပည့်နှစ်ဦး၏ အလောင်းများကို အနီးအနားရှိ မြက်တောထဲသို့ အမြန်ဆုံး လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ တောင်ပေါ်တွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ပေါများလှပြီး ယမန်နေ့ညက ဖြစ်ရပ်များကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ပို၍ပင် များပြားလာသည်။ သွေးညှီနံ့က ၎င်းတို့ကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်ဖြစ်ရာ အလောင်းဖျောက်ခြင်းလုပ်ငန်းအတွက် ၎င်းသားရဲများကပင် အကူအညီ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

ထိုကိစ္စများကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်မသွားဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ပွေ့ချီကာ မြေခွေးမိစ္ဆာ၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုကို အသုံးပြု၍ တောင်တက်ကျောက်ဆောင်များကြားမှ တိုးဝှေ့ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်၏ စီနီယာတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤနေရာ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လမ်းကို အနည်းငယ် ကွေ့ပတ်သွားလိုက်ခြင်းဖြင့် လူသူမနီးသော လျှို့ဝှက်လမ်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

...

...

ဖတ် ဖတ် ဖတ်...

နေဝင်ရိုးရီအချိန်တွင် လူရိပ်သုံးခုသည် မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းလိုက်ကြသည်။ စုန်ယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်ပြီး "အခုဆိုရင် ငါတို့တွေ လွတ်မြောက်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိဖုရားကြီးမှာ အိပ်မက်တစ်ခုအတွင်း ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာကြီးမှာ ဘာအစီအစဉ်တွေ ရှိပါသလဲ"

စုန်ယန်က ကိုယ်ကိုကိုယ် လှောင်ပြောင်သလို ရယ်မောလိုက်ပြီး "ငါက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ မင်းတို့ မကြောက်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မိဖုရားကြီးက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ခေါင်းခါပြကာ "စီနီယာက ကျွန်မနဲ့ ဟုန်းမိန်ကို ကယ်ခဲ့တာပါ။ စီနီယာက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေရုံနဲ့ ကျွန်မက ကြောက်နေမယ်ဆိုရင် ဖူရှီရုန်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်..."

စုန်ယန်က တစ်ချက်ရယ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ "ငါ့နာမည်က ဟွားရုန်ပါ။ ရှီးရှူးနယ်က ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့တော်က လာတာ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဆောင်းဦးက ခရီးထွက်ရင်း မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်တာနဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်လိုက်နိုင်ပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရခဲ့တယ်။

အပြန်လမ်းမှာတော့ မတော်တဆ ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ အစေခံခန်းမဆီကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရတာပဲ။ ငါ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဖေးတောင်ပေါ်မှာပဲ အသက်ပျောက်ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် ငါက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာပြီး ဝိညာဉ်ပြန်လည် ရရှိခဲ့တာပေါ့..."

သူသည် ဖူရှီရုန်နှင့် ဖူဟုန်းမိန်တို့၏ အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိထားရာ သူတို့ ဘာကို ယုံကြည်ပြီး ဘာကို မယုံကြည်နိုင်ဘူးဆိုသည်ကို တွက်ဆထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဖူဟုန်းမိန်မှာ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် သိပ်မရှိလှပေ။ သို့သော် ဖူရှီရုန်မှာမူ မတူပေ။ ထို့အပြင် ဖူရှီရုန်သည် ပွင့်လင်းရိုးသားသူများကို နှစ်သက်သည်။

သူ၏ စကားများက မိဖုရားကြီး၏ စိတ်ကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှုကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖူရှီရုန်က ပြောလာသည်။

"ကျွန်မကတော့ ဝေနိုင်ငံကြီးက ဖူရှီရုန်ပါ။ မြေခွေးမိစ္ဆာ ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် တောင်ဘက်ကို ထွက်ပြေးလာရင်း မတော်တဆ အစေခံခန်းမဆီ ဖမ်းခေါ်ခံရတာပါ။ အဲဒီနောက်မှာတော့..."

သူမက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "စိတ်ထားကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ထဲမှာ လူသားဖိုအဖြစ်နဲ့ ၆ လကျော်လောက် နေခဲ့ရတယ်။ မနေ့ညက ဘာဖြစ်သွားလဲတော့ မသိပေမဲ့ စီနီယာဟွားက ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာပါ"

ထို့နောက် သူမက ဆက်ပြောသည်။

"စီနီယာဟွားအနေနဲ့ ရှီးရှူးနယ်ကို ပြန်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မနဲ့အတူ ဖူမိသားစုဆီ လိုက်ခဲ့ပါ။ အနောက်ဘက်ကို ပြန်ဖို့အတွက် ခရီးစဉ်တွေ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ အကယ်၍ မပြန်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်မတို့ ဖူမိသားစုက စီနီယာ့ကို အမြဲတမ်း ကြိုဆိုနေမှာပါ"

မိဖုရားကြီးက ပြုံးလျက် "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါတို့အားလုံးက မြေခွေးမိစ္ဆာတွေကို မုန်းကြတာပဲ မဟုတ်လား"

စကားအဆုံးတွင် စုန်ယန်က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အခက်တွေ့နေသော အမူအရာကို ပြလိုက်သည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

"စီနီယာဟွား... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

"..."

"စီနီယာက လိုက်ရမှာကို ဝန်လေးနေတယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်မ အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စီနီယာ့ရဲ့ အသက်ကယ်ကျေးဇူးကိုတော့ ကျွန်မ အမြဲမှတ်ထားပြီး တစ်နေ့ကျရင် သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

စုန်ယန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချကာ လက်ယမ်းပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည် "မိန်းကလေးဖူးက ပွင့်လင်းတာပဲ။ တကယ်လို့ အရင်ကဆိုရင်တော့ မင်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့မိမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."

ဖူရှီရုန်က ပြုံးလိုက်ပြီး "စီနီယာက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာကို စိုးရိမ်နေတာလား ဖူမိသားစုမှာ စီနီယာ့အတွက် ကျွန်မ အာမခံပေးနိုင်ပါတယ်။ စီနီယာက မြေခွေးမိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းခဲ့သလို မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်တွေကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့တာက စီနီယာ့ရဲ့ အထောက်အထားကို သက်သေပြနေတာပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့"

စုန်ယန်က "ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့" ဟု ဆိုကာ သူမကို အနီးအနားရှိ တောအုပ်ငယ်လေးထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် စုန်ယန်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ထူးဆန်းသော ပုံပျက်မြေခွေးမိစ္ဆာ အရိပ်

ရုပ်သေးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဖူရှီရုန် : "..."

စုန်ယန်က "ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က မတော်တဆ ဒီအကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ရောက်သွားပြီးမှ ပြန်ရှင်လာတာ။ ဒီလို ရုပ်မျိုးနဲ့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် လူကြားထဲ မျက်နှာပြနိုင်တော့မှာလဲ"

ဖူရှီရုန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာက ကျွန်မအပေါ် ရိုးသားခဲ့တယ် ကျွန်မလည်း စီနီယာ့အပေါ် ရိုးသားပါ့မယ်။ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ စီနီယာနဲ့ ကျွန်မတို့ပဲ သိကြမယ်။ ရှီရုန်က စီနီယာ့ကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ပါဘူး။ လာပါ... ငါတို့တွေ ဖူမိသားစုဆီ အတူတူ ပြန်ကြစို့"

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အခန်းအတွင်း၌ စုန်ယန်သည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုးဝင်လာသော ပေါများလှသည့် ထူးကဲချီများကို ခံစားနေရသည်။ လေပြေတစ်ချက် ဝှေ့လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဖော်ပြမရနိုင်သော လန်းဆန်းမှုကို ရရှိစေသည်။

ဤနေရာ၌ လေကို တစ်ဝကြီး ရှူရှိုက်ခွင့်ရလျှင် သာမန်လူသားများပင် ရောဂါဘယ ကင်းဝေးပြီး အသက်ရှည်ကျန်းမာစွာဖြင့် အေးချမ်းစွာ ကွယ်လွန်နိုင်လိမ့်မည်ဟုပင် သူ တွေးမိသည်။

ဤနေရာကား စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်ပင်။

မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဆင့်ခေါ်ထားသည့် ထူးဆန်းသားရဲတွင် ပြဿနာအနည်းငယ် ရှိနေသဖြင့် စုန်ယန်အား စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်ရှိ အခန်းတစ်ခုတွင် ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်မှ သတင်းများ မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည်ကို သူ သိသည်။ မကြာခင်မှာပင် သူသည် ထိုဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်။

ကျောက်သားအကြီးအကဲရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံဖြစ်နေရုံမျှနှင့် သူ့ကို အခွင့်ထူးခံတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာတွင်ရှိလျှင် ထိုအမွေအနှစ်ကို အတင်းအကျပ် တောင်းယူမည် သို့မဟုတ် ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်နေသော ကျင့်ကြံသူများကို သားရေနယ်ဆရာများအဖြစ် အမြန်ဆုံး ပြောင်းလဲပစ်ရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို ကျောက်သားအကြီးအကဲ မသိဘဲ မနေပေ။

တကယ်တော့ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းပင်။ လှပပြီး ဆန်းပြားသော လှောင်ချိုင့်တစ်ခုအတွင်းသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရကာ အခြားသူများ၏ စိတ်ကြိုက် ခိုင်းစေခြင်းကို ခံရမည့် လှောင်ချိုင့်ထဲက ငှက်ကလေး ဖြစ်သွားရသည်။

အခု သူက မီးမောင်းထိုးခံထားရသူဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ပို၍ ခက်ခဲလာတော့မည်။ ထို့ပြင် ကုရူဖုန်းသေဆုံးမှုကလည်း ရှိနေသေးသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သူ့ကို ပြန်လည် သံသယမဝင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူသည် အရိပ်ရုပ်သေးကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ဆရာကြီးကို တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အမှန်တရားကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ... အမှန်တရားကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထောင်ချောက်ကြီး မပိတ်မီမှာပင် ဖူမိသားစုဆီသို့ သွားမည့် အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ပင် စမတ်ကျသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်သားအကြီးအကဲသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

တောင်ပိုင်းဝါးတောင်ထိပ်သည် ပြင်းထန်သော သွေးမြူများအောက်တွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီး ဆိုင်းငံ့အိမ်ရာမှာလည်း မိစ္ဆာအရိပ်ရုပ်သေးများ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံခဲ့ရရာ အစေခံများအတွက် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနှင့် ကျောက်သားအကြီးအကဲတို့ ဘာတွေ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်ကို သူ မသိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်သားအကြီးအကဲက အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်မှာ သေချာသည်။

အဆုံးသတ်မှာတော့... ကျောက်သားအကြီးအကဲသည် သူ၏ အမွေအနှစ်အတွက် စုန်ယန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း အခြားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုအတွက်မူ စုန်ယန်ကို အကာအကွယ်ပေးမည့်ဟန်ဖြင့် အမှန်တကယ်တွင်မူ စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်းသာ။

မဟုတ်သေးဘူး။

သူ့ကို ဆရာကြီးဟု မခေါ်သင့်တော့ပေ။

သူ့ကို တစ္ဆေကျင့်ကြံသူကျောက်သားအကြီးအကဲ ဟုသာ ခေါ်ရပေတော့မည်။

ကျောက်သားအကြီးအကဲက သူ့ကို ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကသာ ကျောက်သားအကြီးအကဲ၏ အမွေအနှစ်ကို မပြတ်တောက်စေရန် အသက်ရှင်လျက် ချန်ထားခဲ့ခြင်းသာ။

အကယ်၍ သူသာ ဤအခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ဘဲ ဆရာကြီးက သူ့ကို ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်သည်ဟု ထင်နေပါက အခြားသူက သူ့ကို ရောင်းစားနေသည်ကိုပင် ထိုင်ကြည့်နေရသည့် အသုံးမကျသူ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မထွက်ခွာမီက ကျောက်သားအကြီးအကဲက သူ့ကို ယန်လေးဟု နူးညံ့စွာ ခေါ်ဆိုခဲ့သည်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း စုန်ယန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်စွာ မှေးစပြုလာတော့သည်။

အခန်း။ ၆၀

ညသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်မှ သတင်းဆိုးများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပျံ့နှံ့လာသောကြောင့်ပင်

"မြေခွေးမိစ္ဆာတွေ ကျူးကျော်လာပြီး အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်ကို အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီ"

"အကြီးအကဲကုက မြေခွေးတွေကို သုတ်သင်ဖို့ ထွက်သွားရင်း ပျောက်ဆုံးသွားတယ်တဲ့"

"ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ ငါတို့တွေ... ငါတို့တွေ မြေခွေးမိစ္ဆာတွေနဲ့ စစ်ပွဲမှာ နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြေခွေးမိစ္ဆာတွေ ဒီလောက်အများကြီး ကျူးကျော်လာရတာလဲ"

"အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်က တပည့်တွေရော အားလုံး သေကုန်ကြပြီလား"

"သေချာတော့ မသိရသေးဘူး။ မနေ့ညက မကြုံစဖူး ထူးခြားတဲ့ မိစ္ဆာမြူတွေ တက်လာခဲ့တာဆိုတော့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေ ကျူးကျော်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"တစ္ဆေကျင့်ကြံသူနဲ့ မြေခွေးမိစ္ဆာတွေ ပေါင်းသွားကြတာလား"

တပည့်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး ထိုညတွင် ကင်းစောင့်အင်အားကို အထူးတိုးမြှင့်ထားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကိုယ်တိုင်လည်း လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

...

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင်...

တစ်ရက်နှင့် တစ်ညကြာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် သတင်းစကားများမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေက အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်က တပည့်တွေကို တကယ်ပဲ ကယ်

ထုတ်သွားခဲ့တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေက သားရေနယ်ဆရာတွေကို အရမ်းလိုအပ်တာ။ အခုကစပြီး ငါတို့ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှာ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အတောင်ပံရတဲ့ ကျားလို ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတော့မှာပဲ"

စုန်ယန်သည် အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်ရင်း ထိုစကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်မှ တပည့်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပြန်ပါမလာခဲ့ပေ။ ရှီဖုန်းဖြစ်စေ စီနီယာအစ်ကို ဝမ်ရှုနှင့် စီနီယာအစ်မ ကျင်းယွန့်ထျန်းဖြစ်စေ အားလုံး အတူတူပင်။

မည်သူနှင့် မည်မျှ ရင်းနှီးသည်ဖြစ်စေ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်နှင့် သက်ဆိုင်သူအားလုံး အစုလိုက်အပြုံလိုက်အပို့ခံလိုက်ရသည်။

ကျောက်သားအကြီးအကဲ၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံဖြစ်သည့် သူ့ကို ချန်လှပ်၍……

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် တပည့်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သူ့ကို တွေ့ချင်နေကြောင်း လာရောက်အကြောင်းကြားသည်။ စုန်ယန်လည်း ထိုတပည့်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရာ ထူးဆန်းသော စက္ကူရုပ်အိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လမ်းပြပေးသော တပည့်မှာ ကြောက်ရွံ့နေဟန်ဖြင့် "မင်းဘာသာမင်းပဲ အထဲကို ဝင်သွားတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် သတိကြီးစွာဖြင့် တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ နာရေးခန်းမနှင့်တူသော စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းလာစဉ် လမ်းဘေးဝဲယာတွင် ထူးဆန်းပြီး အရပ်ရှည်လွန်းသော စက္ကူရုပ်ကြီးများကို နေရာအနှံ့ တွေ့မြင်နေရသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၊ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး စက္ကူရုပ်ကြီးများမှာ မျက်နှာများမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးပေါ်တွင် အနီရောင်ဆေးများ ခြယ်သထားကာ ပါးစပ်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးများဖြင့် ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မျက်နှာကြက်အထိ ရှည်လျားနေသော်လည်း အရပ်ရှည်လွန်းသဖြင့် ခေါင်းများကို ငုံ့လျက် စင်္ကြံလမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသူများကို အထက်မှ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လေထုတစ်ခုလုံးမှာ အေးစက်စက်နှင့် ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့နေသည့်ဟန်ဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။ ပွင့်နေသော တံခါးချပ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သောအခါ လိုက်ကာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လိုက်ကာနောက်ကွယ်မှ အိုမင်းရင့်ရော်လှသော အသံကြီးက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်

"မင်းက စုမိသားစုကလား ငါ မင်းအကြောင်းကို အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးပြီ။ မင်း စုမိသားစုက မိန်းကလေးနဲ့အတူ ရှိနေခဲ့ပြီး သူမ လူသတ်တာကိုတောင် ကူညီပေးခဲ့သေးတယ်မဟုတ်လား။

မင်းတို့ ဝေနိုင်ငံရဲ့ တောင်ပိုင်းဝူဘုရင်ကို သတ်ခဲ့ကြတာပဲ။ စုမိသားစုက မိန်းကလေးကတော့ တကယ့်ကို နုနယ်လွန်းပါသေးတယ်။ တခြားသူတွေရဲ့ အသုံးချတာကို ခံရဖို့ပဲ ကံပါလာသူပေါ့။ တောင်ပိုင်းဝူဘုရင်ဆိုတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးက လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် သတင်းပေးတိုင်တောဖို့ ကြံစည်နေတာ သေချာပါတယ်။ အဲဒါကို မင်းက ရိပ်မိသွားပြီး... ဒီပြဿနာကို ရှင်းပစ်လိုက်တာပဲ"

စုန်ယန် သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေဟန်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အတွေးပေါင်းစုံ ဗရပွဖြစ်နေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် သူ၏ အတိတ်ကို သိထားရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကိုလည်း သိရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ကုရူဖုန်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်နေပုံရသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အမြင်တွင် ကုရူဖုန်းသည် ကျောက်သားအကြီးအကဲကို အဆိပ်ခတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သူ ဖြစ်နေသည်။

လိုက်ကာနောက်မှ အသံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်

"မင်းက ပါရမီရှိသလို သွေးအေးပြီး ပြတ်သားတဲ့သူပဲ။ အမွေအနှစ်အတွက်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို သတ်ရဲတဲ့သူမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... ငါက ကျောက်သားအကြီးအကဲလို မဟုတ်ဘူး။ ငါက မင်းကို အခွင့်အရေးပေးမယ့်သူပါ။

မင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်မှုဆိုတာကို ငါ စိတ်ဝင်စားတယ်။ အဲဒါကို မင်းက ဂိုဏ်းကို ဆက်သမယ်ဆိုရင် မင်းကို အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်ရဲ့ အမွေခံအဖြစ် ငါ အသိအမှတ်ပြုပေးမယ်"

စုန်ယန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် တပည့်ဟာ နောင်တမရဘဲ အစွမ်းကုန် အလုပ်အကျွေးပြုပါ့မယ်" ဟု အသံတုန်တုန်ရီရီဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ တစ်ခုကိုသာ တွေးနေမိသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ငါ့ကို ကုရူဖုန်း လို့ ထင်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ အထောက်အထားကို သူ ဘယ်လို နားလည်ထားတာလဲ။

စုန်ယန်သည် ထိုထူးဆန်းသော စက္ကူရုပ်အိမ်အတွင်းမှ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်လာသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေတော့သည်။

သူ၏နှာခေါင်းထဲတွင် ထိုအိမ်အတွင်းမှ လွင့်ပျံလာသော သွေးညှီနံ့သင်းသင်းကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ စီးကျနေသကဲ့သို့ တစိမ့်စိမ့်အသံများကိုလည်း ကြားယောင်နေမိသည်။ သူသည် သူ၏ တည်းခိုရာအခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့သည်။ ယနေ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အန္တရာယ်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏အခြေအနေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကုဟွမ်ကျီသည် သူ့အား အတင်းအကျပ်စစ်မေးပြီး သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု သူကနဦးက ထင်ထားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သူ၏စွမ်းအားကိုသာ လျှို့ဝှက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်စွမ်းအားကို တမင်တကာ ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းမှာ စွန့်စားမှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကပင် သူ့အား နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်သူလျှိုတစ်ဦးအဖြစ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို အထင်မှားသွားစေခဲ့သည်။ ဤအထင်အမြင်လွဲမှားမှုကပင် သူ့အား ဂိုဏ်းချုပ်၏ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်လာစေပြီး အဖိုးတန်ရတနာတစ်ပါးကိုပါ ရရှိစေခဲ့သည်။

အေးစက်သော ငရဲဘုံ၏ ဘဝမျောလက်ပတ်လား။

စုန်ယန်သည် လက်ပတ်ကို အသေအချာကြည့်လိုက်သည်။ လက်ပတ်၏ မျက်နှာပြင်တွင် ထွင်းထုထားသော အေးခဲနေသည့် ငရဲဘုံ၌ အကူအညီတောင်းခံနေသည့် လူသားရုပ်ပုံလွှာများမှာ ကျောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေသည့်အပြင် ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

သို့သော် စုန်ယန်ကဲ့သို့ သတိကြီးသူတစ်ဦးအတွက် ဤလက်ပတ်မှာ ဆုလာဘ်တစ်ခုသာမက ခြေကျင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ဖြစ်သည့် ကျန်ရှိသက်တမ်း တာအိုအသီးကို အသုံးပြု၍ လက်ပတ်အား စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏ စုဆောင်းထားသော သက်တမ်းနှစ်ပေါင်း ၅,၀၀၀ ကျော် ထဲမှ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို လက်ပတ်အတွင်းသို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်သည်။

[ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု: ၁၀ နှစ်]

[ရလဒ်: ဝိညာဉ်စွမ်းအားတိုးတက်လာပြီး ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သော ရုပ်သေးအရေအတွက်မှာ တစ်ရုပ်မှ နှစ်ရုပ်သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

ထူးခြားသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်မှု သို့မဟုတ် အသက်အန္တရာယ်ပေးနိုင်သော ထောင်ချောက်မျိုးကို ချက်ချင်းမတွေ့ရှိရခြင်းပင်]

"ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား ဒါဆိုရင် ဒီလက်ပတ်ထဲမှာပါတဲ့ ကန့်သတ်ချက်က ခြေရာခံတဲ့စနစ် ဒါမှမဟုတ် နားထောင်တဲ့စနစ်မျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်"

စုန်ယန်သည် အနာဂတ်တွင် ထိုကန့်သတ်ချက်ကို ရှာဖွေနိုင်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုမိုမြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်မားလာလေလေ လက်ပတ်အတွင်းရှိ သိမ်မွေ့သော အစီရင်များကို ပိုမိုသိမြင်လာနိုင်လေလေပင်။