အခန်း (၆၃-၆၄)

အခန်း။ ၆၃

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

ဆောင်းဦးမိုးရွာသွန်းမှုကြားတွင် တောင်တန်းများပေါ်၌ ဖြူဖွေးသော မြူထုများမှာ တက်လိုက်ကျလိုက်၊ ထူလိုက်ပါးလိုက်နှင့် ရှိနေသည်။ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကြားတွင် ဝေ့ဝဲနေသော ထိုမြူများသည် လမ်းပျောက်နေသော လေလွင့်ဝိညာဉ်များနှင့်ပင် တူလှသည်။

စုန်ယန်သည် အနက်ရောင်ထီးကို ဆောင်းထားရင်း သူ၏ရှေ့မှ ဂူဗိမာန်ကျောက်တိုင်များကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ကျောက်တိုင်တစ်ခုချင်းစီတွင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းအား တိုက်ခိုက်စဉ်အတွင်း ကျဆုံးသွားခဲ့သော နန်ဝူဓားဂိုဏ်း တပည့်များ၏ အမည်များကို ထွင်းထုထားသည်။

ထိုစဉ်က အကြီးအကဲလေးဦး ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တိုက်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရသည်။ စစ်ပြေငြိမ်းခဲ့သော်လည်း နန်ဝူဓားဂိုဏ်းသည် ရန်သူ့နယ်မြေအတွင်း၌ ကြာရှည်မနေရဲခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျဆုံးသွားသော တပည့်အများစု၏ ရုပ်အလောင်းများကို အနီးအနားတွင်ပင် မီးသင်္ဂြိုဟ်၍ အရိုးပြာများကို မြှုပ်နှံခဲ့ကြခြင်းပင်။

ဖျောက်... ဖျောက်...

မိုးစက်များသည် ထီးမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ကျောက်တိုင်များဆီသို့ စင်ဟပ်သွားပြီး ကျောက်မျက်နှာပြင်များပေါ်မှ စီးကျနေသည်။

စုန်ယန်သည် ထီးကို ကိုင်စွဲလျက် ကျောက်တိုင်များပေါ်ရှိ အမည်များကို သူ၏မျက်ဝန်းများဖြင့် အလျင်အမြန် ဖတ်ရှုနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ နောက်ထပ် သင်္ချိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းဓားစီး၍ ကူးပြောင်းကာ ရှာဖွေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

သူသည် သူ၏ဇာတ်လမ်းကို အတည်လည်းမပြုနိုင် ငြင်းလည်းမငြင်းနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် သူနှင့် တစ်ဦးချင်းတိုက်ရိုက် အဆက်အသွယ်သာ ရှိခဲ့သည်ဟု အကြောင်းပြနိုင်မည့် အထက်လူကြီးတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေသည်။

မုသားစကားတစ်ခုကို တစ်ကြိမ်ပြောမိပြီးလျှင် ၎င်းကို လုံးဝလုံခြုံသွားစေရန် အစအဆုံး ဖုံးကွယ်ရပေမည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် မည်မျှပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်သည်ဖြစ်စေ များလွန်းသည်ဟု မရှိပေ။

ယခုအချိန်မှစ၍ သူသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ အစစ်အမှန် ယုံကြည်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျောက်သားအကြီးအကဲ၏ လုပ်ရပ်များသည် စုန်ယန်အပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုရှိကြောင်း ပြသနေပုံပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ့ကို ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံရာနယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဒုက္ခမပေးဘဲ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်၌ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘဝဆိုသည်မှာ ထိုမျှ ရိုးရှင်းသော ရွေးချယ်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။

ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့်သာရှိပြီး အမွေအနှစ်ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ပါရမီနိမ့်ပါးလှသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖို့ ကြီးမားလှသော ဂိုဏ်းကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုအမွေအနှစ်ကို အပ်နှံရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

အကယ်၍ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်သာ ဖြစ်ပါက ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူကို ဆက်လက်ပျိုးထောင်ပေးကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွင်မူ တန်ဖိုးရှိသောအရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည်ပင် ပြစ်မှုတစ်ခုဖြစ်နေတတ်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ပေါက်ကြားမှုကို တားဆီးရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ပစ်ခြင်းမှာ လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နေသည်။ အကောင်းဆုံး ရလဒ်ထွက်လာလျှင်ပင် အသက်ကို ချမ်းသာပေးကာ အကျယ်ချုပ်ထားခြင်းနှင့် ဂိုဏ်းအတွက် အတတ်ပညာကိုသာ စွမ်းစွမ်းတမံ အသုံးချစေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျောက်သားအကြီးအကဲသည် ဤအချက်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ သူ၏ သက်တမ်းမှာ အလွန်နည်းပါးနေပြီဆိုပါက သူ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ ပေးစာထဲတွင် ရေးထားသကဲ့သို့ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်မလာဘဲ ပြင်ပတွင်သာ ကျင့်ကြံကာ အမွေအနှစ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းရန်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျောက်သားအကြီးအကဲမှာ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

သူသည် စုန်ယန်အား မည်သည့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမျှ မပေးခဲ့ဘဲ သူ့အတွက် ရွေးချယ်မှုကိုသာ တန်းစီလုပ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က စုန်ယန်သည် ကုရုဖုန်းကို သတ်ခဲ့သူဟု သံသယဝင်နိုင်သည်ကို ကျောက်သားအကြီးအကဲကဲ့သို့ ပညာရှိအိုကြီးတစ်ဦးက ထည့်မစဉ်းစားဘဲ နေပါ့မလား။

အမှန်စင်စစ် သူ စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဘာမျှမမေးမြန်းဘဲ လုပ်ဆောင်စရာရှိသည်ကိုသာ လုပ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စေတနာနှင့် ဝေဒနာ၊ ကောင်းမှုနှင့် ဆိုးမှုတို့ ရောထွေးနေချိန်တွင် လူတို့သည် အရာရာကို ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ မြင်တတ်ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တိုင် ထိုအခြေအနေထဲ၌ ကျရောက်နေသူ မဟုတ်ပါက သူ၏ ထိခိုက်နစ်နာမှုကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကိုကော ဘယ်လိုလုပ် ခွဲခြားနိုင်မှာလဲ။

ဖျောက်...

စုန်ယန်၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက ကျောက်တိုင်တစ်ခုပေါ်၌ စွဲငြိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်မှာ အထီးကျန်လှသော ကမ်းပါးယံတစ်ခုပေါ်၌ တည်ရှိပြီး မိုးရေများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်တန်းများကို အထက်စီးမှ ငေးမောကြည့်နေသည့်အလား ခန့်ညားလှသော မြင်ကွင်းရှိရာအရပ်တွင် ရှိနေသည်။ လောလောဆယ်ဆယ် မြှုပ်နှံခဲ့ကြရသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှ မြင့်မားသောနေရာ၌ ဂူဗိမာန်ကို လာရောက်ပြုလုပ်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ မလွယ်ကူလှသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းစာမှာလည်း အခြားသော နေရာများထက် များစွာ ပိုမိုခမ်းနားသပ်ရပ်လှသည်။

အလျားလိုက် စာသားအဖြစ် မျိုးဆက်များ စည်ပင်ဝပြောပါစေ၊ ဝိညာဉ်များ နေရပ်သို့ ပြန်

နိုင်ပါစေဟု ရေးထွင်းထားသည်။

ဒေါင်လိုက် ကမ္ပည်းစာတွင်မူ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းမှ စုချန်ယီ၏ အုတ်ဂူဟု ရေးထားသည်။

ကျောက်တိုင်၏ ဘေးဘက်တွင်မူ ဤစုချန်ယီနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသူများ၏ အမည်များကို ရေးထွင်းထားရာ... ထိုအမည်များထဲတွင် တစ်ခုမှာ သတ္တမမြောက်ညီမ စုယောင်ပင်။

စုယောင်လား။

ချီယောင်…

ချီယောင်ပေါ့။

ဒါဆို အမှန်တရားက ဒါပဲပေါ့...

စုန်ယန်သည် ထိုနေရာ၌ အတော်ကြာအောင် ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည် သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာသော အဖြူရောင် ပန်းစည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော အမည်များကို ကြည့်ရင်း သူသည် သက်ပြင်းကို လေးလံစွာ ချလိုက်ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးလှသော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးအိုကြီး... ကျွန်တော်... ခင်ဗျားဆီကို လာလည်တာပါ..."

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာကိုင်းညွတ်လျက် တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် အဖြူရောင်ပန်းစည်းကို အုတ်ဂူရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။ ဤစုချန်ယီသည် အရက်သောက်တတ်ခြင်း ရှိမရှိ သူ မသိသဖြင့် ဝိုင် သို့မဟုတ် အရက်ကိုမူ သူ ဝယ်မလာခဲ့ပေ။

ပန်းများကို ချထားပြီးနောက် သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော မျက်နှာထားဖြင့် အုတ်ဂူကို

စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အခုလို မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို ကျူးကျော်နေချိန်မှာ... ကျွန်တော် စုန်ယန်ဟာ အမှန်တရားနဲ့ မိစ္ဆာဆိုတဲ့ အစွဲတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ပြင်ပရန်သူကို တိုက်ထုတ်ဖို့အတွက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးလမ်းစဉ်ကိုပဲ ရွေးချယ်လိုက်ရပါတယ်။ အဘိုးအိုကြီးအနေနဲ့... စိတ်မရှိပါနဲ့လို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

ဤစကားများကို အပြင်သို့ ထွက်အောင် ပြောဆိုနေသော်လည်း စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နေသည်။ အမည်ခံ သရုပ်မှန်တစ်ခုမှာ ဘာမျှ အရေးမပါပေ။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် ခိုင်မာစွာ အသိအမှတ်ပြုခံရရန်အတွက် သူသည် ထိုဂိုဏ်း၏ ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို မဖြစ်မနေ တတ်မြောက်ထားရန် လိုအပ်သည်။

...

ဖူမိသားစု...

ဤမိသားစုကြီးမှာ လူသားလောကအတွင်း၌ အမြစ်တွယ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သုံးနိုင်ငံနယ်ပယ်အတွင်းရှိ လောကီရော လောကုတ္တရာနယ်ပယ်နှစ်ခုလုံးတွင် ထွန်းကားနေသော မိသားစုဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံသူများလောကတွင်ပင် ထင်ရှားသော နေရာတစ်ခုကို ရရှိထားသည်။ ထူးကဲချီကြောများကို သိမ်းပိုက်ထားသော ရုပ်သေးဂိုဏ်း သို့မဟုတ် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းတို့နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သုံးနိုင်ငံအတွင်း၌မူ အင်အားကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ရာစုနှစ်နှင့်ချီ၍ တည်ထောင်ခဲ့သော ဤမိသားစုသည် ဝေနိုင်ငံသာမက ဝူနှင့် ရှုနိုင်ငံများ၊ ထို့ပြင် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းအတွင်းသို့ပင် သူတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများကို ဖြန့်ကြက်ထားသည်။ ဤအဆက်အသွယ်များကြောင့်ပင် ဖူမိသားစုနှင့် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းမှာ ခွဲခြား၍မရအောင် နီးစပ်လှရာ စုယောင်သည် ဝေနိုင်ငံတော်ဝင်မျိုးနွယ်များကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း ရင်းနှီးမှုကို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က စစ်သူကြီးကတော်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဧကရီဖြစ်လာသော ဖူရှီးရုန်ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် မိသားစုအတွင်းရှိ လူအများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး "အရှင်မ... အရှင်မက နန်းတော်ထဲမှာပဲ အမြဲရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ဝိုင်းဝန်းမေးမြန်းကြသည်။

ဖူရှီးရုန်က မြို့တော်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေမှန်များကို စတင်ရှင်းပြတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ ဖူမိသားစု၏ လူကြီးပိုင်းများမှာ မှင်တက်သွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် ယခင်က "ဒုတိယမင်းသားမှာ နန်းတွင်းပဋိပက္ခကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်မှာ အရေးပေါ်အမိန့်အရ နန်းတက်ကာ ပရိယာယ်ကြွယ်ဝသော မိန်းမကို ထိန်းချုပ်ရန်၊ နိုင်ငံရေးအခြေအနေ တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် အရှက်တကွဲ ခံယူကာ တာဝန်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်" ဟုသာ ယုံကြည်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ အမှန်တရားမှာ ၎င်းနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

ခိုင်မာသော မျက်ခုံးတန်းများနှင့် ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်း ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက "ကံကောင်းလို့... တကယ့်ကို ကံကောင်းလို့ ရှီးရုန် မင်း ပြန်လာနိုင်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် နောက်ဆက်တွဲက ဘယ်လိုမှ မှန်းလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤသူမှာ ရှီးရုန်၏ တတိယဦးလေး ဖူပေါင်းနွီဖြစ်ပြီး ဖူမိသားစုအတွင်း၌ သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ထိ ရောက်ရှိထားသော ရှားပါးပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူသည် ကြောက်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဖူရှီးရုန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး "တတိယဦးလေး... ချောင်ကျိန့်ကျင့်က ဦးလေးတို့အတွက် ထောင်ချောက်တွေ ဆင်ထားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဦးလေးဖြစ်သူ ဖူပေါင်းနွီက "ဝေဘုရင်က အရှက်တကွဲဖြစ်တာကို ခံယူပြီး တာဝန်ကျေပွန်နေတာလို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် နယ်ပယ်အသီးသီးက သူရဲကောင်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဝေဘုရင်ကို မြို့တော်ထဲက သတင်းပေးအဖြစ် ထားရှိခဲ့ကြတယ်။ ဒါမှသာ ငါတို့ မြို့တော်ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ပရိယာယ်ကြွယ်ဝတဲ့ မိန်းမကို လုပ်ကြံနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရမှာလေ"

"အဲဒီမိန်းမက ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေပေမဲ့ သူမက သားသမီးတွေ မွေးဖွားပြီးကတည်းက စွမ်းအားတွေ အားနည်းနေခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် သူမက မြို့တော်ရဲ့ နေရာအနှံ့မှာ ပုန်းအောင်းနေစရာ မလိုသလို လူတွေလည်း သူမရဲ့ တကယ့်

တည်နေရာကို မသိဘဲ နေကြမှာ မဟုတ်ဘူး"

အခန်း။ ၆၄

"ဝေဘုရင်သာ တကယ်ကူညီမယ်ဆိုရင် ငါတို့ မြေခွေးအိုမကြီးနားကို ကပ်နိုင်မယ်။ အဲဒီအခါ လူသားမျိုးနွယ်ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ အဓိကတရားခံကို အားလုံးစုပေါင်းပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းပစ်လို့ရမယ်။ ဒါပေမဲ့... ဝေဘုရင်က အပြင်ပန်းမှာ ကူညီဟန်ပြပြီး တကယ်တော့ မြေခွေးအိုမကြီးရဲ့ ခွေးဖြစ်နေပြီဆိုရင်တော့ ငါတို့အားလုံး သေတွင်းထဲ ဆင်းရမှာပဲ"

တတိယဦးလေး ဖူပေါင်းနွီက လေးလံသောလေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"လမ်းမှာတင် သေသွားရမယ်ဆိုရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဦးလေးအနေနဲ့ ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့လည်း ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး။ ဒီသက်တမ်း နှစ်တစ်ရာအတွင်းမှာ နောင်တမရမယ့် အလုပ်တစ်ခုခုကို အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်သွားနိုင်ရင်ပဲ တန်ပါပြီ။ ငါကြောက်တာက ရည်မှန်းချက်မအောင်မြင်ဘဲ သေသွားရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှီးရုန်... ဝေဘုရင်က မြေခွေးအိုမကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုရအောင် ဟန်ဆောင်နေတာမျိုးရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"

ဖူရှီးရုန်က ခေါင်းကို အေးစက်စွာခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဒုတိယမင်းသားကို သတ်ပြီးချိန်မှာ သူ ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို ဦးလေးသာ မြင်ဖူးရင် ဒီလိုတွေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖူပေါင်းနွီက သက်ပြင်းချရင်း "လူ့မျက်နှာသာ မြင်ရတယ် စိတ်ကိုတော့ မသိနိုင်ဘူးပဲ။ ငါတို့ အစီအစဉ်တွေကို ပိုပြီး သေချာအောင် ပြန်ဆွဲရတော့မယ် ထင်တယ်..."

ဖူရှီးရုန်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး "မလိုပါဘူး။ သူက ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး တစ်ခါတည်း အကုန်ဖမ်းချင်နေတာပဲ။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ကလည်း သူ့ထောင်ချောက်ကိုပဲ ပြန်အသုံးချရုံပေါ့။ ငါ မြို့တော်ကို ပြန်သွားပြီး ငါ့မိသားစုကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီလို့ ဟန်ဆောင်လိုက်မယ်..."

"ဒါက တကယ်ရော အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား"

ဖူမိသားစု၏ တောင်ဝှေးကိုင်ထားသော မုတ်ဆိတ်ဖြူအဖိုးကြီးတစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းသည်။

ဖူရှီးရုန်က ခါးသီးစွာဖြင့် "နန်းတော်က ထွက်ပြေးပြီးချိန်မှာ ငါ့ကို ရုပ်သေးဂိုဏ်းက မှားယွင်းပြီး ဖမ်းဆီးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ ဖိုကောင်အဖြစ် အသုံးချခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီဒုက္ခတွေကြောင့်ပဲ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး အင်အားကသာ အရာရာပဲဆိုတာ သိလာခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူနဲ့အတူ အင်အားကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားအင်ပါယာတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလို့ ဟန်ဆောင်ပြောမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ဖိုကောင်အဖြစ် အသုံးချခံရသည်ဟု ပြောဆိုရာတွင် သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရဲသည့် သတ္တိမျိုးဖြင့် ခေါင်းကို မော့လျက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဖူမိသားစုဝင်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက သက်ပြင်းချကာ "မင်း တကယ့်ကို ဒုက္ခများခဲ့တာပဲ" ဟု စာနာစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်မှ သူတို့သည် ဧကရီနှင့်အတူ ပြန်လာသော မျက်နှာတွင် အမာရွတ်နှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အမျိုးသားကို သတိရသွားကြသည်။ ဖူရှီးရုန်သည် ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ အဖမ်းခံရပါက သူမဘာသာ လွတ်မြောက်လာနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်ကို သူတို့ သိထားကြသည်။ ထိုအမျိုးသားကသာ သူမကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

ဖူရှီးရုန်က သူတို့၏ အတွေးကို ရိပ်မိသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောပြလိုက်သည်။

"သူ့နာမည်က ဟွားရုံပါ။ အနောက်ဘက် ရှုနိုင်ငံရဲ့ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့ကပါ။ သူ့မှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းတွေ ရှိပေမဲ့ သူ့ကျေးဇူးကြောင့်သာ ငါ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့တာ"

"ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့က ဟွားရုံလား..."

အကြီးအကဲတစ်ဦးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ စုံစမ်းရတာ လွယ်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ဒုတိယအဖိုးက မြေခွေးအိုမကြီးကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားရာကနေ အခု ပြန်လာနေပြီ။ သူနဲ့အတူ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းက ပညာရှင်တွေလည်း ပါလာလိမ့်မယ်။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းဟာ နေရာအနှံ့မှာ အဆက်အသွယ်တွေ လုပ်ထားပြီး ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးတွေလည်း ထားခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီတိမ်တိုက်မြို့ဟာလည်း အဲဒီထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ စုံစမ်းကြည့်လိုက်ရင် အားလုံး ရှင်းသွားမှာပါ"

ဖူရှီးရုန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ဟွားရုံတစ်ဖြစ်လဲ စုန်ယန်၏ အရိပ်ရုပ်သေးနှင့် ပြန်လည်တိုင်ပင်ကာ သူမ၏ နောက်ခံအတွေ့အကြုံများကို ဖူမိသားစု အကြီးအကဲများအား ရှင်းပြတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်...

"ဟွားရုံ သူ့သတင်းကို ရပြီလား"

ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့၏ နှင်းကဲ့သို့ အေးစက်လှသော ဘုရင်မ ဟွားလင်လုံသည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးမှတစ်ဆင့် ကြားနေရသော အသံများကြောင့် မထင်မှတ်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံပင်။ သူမသည် တစ်ဖက်မှ မေးခွန်းများကို တစ်ခုချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားနေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ မှန်ပါတယ်"

"ထူးခြားတာမျိုး ရှိလား"

တစ်ဖက်က မေးသောအခါ ဟွားလင်လုံသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမ၏ အတွေးထဲတွင် ထိုက်ယီဟူသော အမည်ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီးနောက် "မရှိပါဘူး သူက တကယ့်ကို ပါရမီထူးချွန်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ပါပဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

စကားဝိုင်းအဆုံးတွင် သူမသည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို အသာအယာ ချထားလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်မိသည်။ ထိုအမျိုးသား၏ သတင်းကို ပြန်ကြားရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ဝမ်းမြောက်စရာပင်။ သို့သော် သူနှင့် နေ့ညမပြတ် အတူနေထိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ့ထံမှ ဖော်ပြမတတ်သော လျှို့ဝှက်ချက်အငွေ့အသက်အချို့ကို သူမ အာရုံခံမိနေသည်။ ၎င်းမှာ သက်သေအထောက်အထားမရှိသော မိန်းမသားတို့၏ အလိုလိုသိစိတ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် ခင်ပွန်းသည်ကို တမ်းတနေသော မိန်းမတစ်ဦးမဟုတ်သလို ထိုအမျိုးသားကလည်း သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်ကြောင်း တစ်ခါမျှ ဝန်မခံခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြတော့သည်။

...

နောက်တစ်နေ့တွင်...

ရထားလုံးဘီး၏ တဂျိဂျိအသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေသော မြင်းရထားမောင်းသူအိုကြီးသည် ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ပြီး ဖူမိသားစု စံအိမ်တော်ရှေ့တွင် ရထားလုံးကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဖြူဖွေးသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရထားပေါ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်သည် လိုက်ကာကို ဘေးသို့ဖယ်ကာ မြင်းပေါ်မှ အသာအယာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဖုစံအိမ်တော်ရှေ့တွင် လူအများအပြားက ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသူ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း အားလုံးက ဦးညွှတ်၍ ဂါရဝပြုကြပြီး "သခင်ကြီး စုစန်း အခုလို ကြွရောက်လာတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" ဟု ညီညာစွာ ဟစ်အော်၍ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

စုစန်းဆိုသည်မှာ ယခင်က စုန်ယန်နှင့်အတူ ရှိခဲ့ဖူးသော စုမိသားစု၏ တတိယသခင်ပင်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အမျိုးသားက ပြုံးလျက် "ပြီးခဲ့တဲ့လကတင် ငါတစ်ခေါက် လာခဲ့သေးတယ်၊ အခုတစ်ခါ ပြန်လာပြန်ပြီ။ မင်းတို့ ငါ့ကို မငြီးငွေ့ကြသေးဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်ရာ အားလုံးက သဘောကျစွာ ရယ်မောကြသည်။

ဤသူတို့မှာ ယခင်က ရုပ်သေးဂိုဏ်း အကြွင်းအကျန်များကို လိုက်လံနှိမ်နင်းရန် ကောင်းကင်

တိမ်တိုက်မြို့သို့ သွားခဲ့ကြသော ကျောက်စုစန်းနှင့် ဝမ်စစ်ဝူတို့ပင်။ သူတို့၏ အစစ်အမှန် သရုပ်မှန်မှာမူ တစ်ဦးမှာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းရှိ စုမိသားစု၏ လက်ရှိမျိုးဆက်တွင် တတိယအဆင့်ရှိသော စုချန့်လီဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာ တောင်ပိုင်းဝူ၏ ကျန်းဟူလောကခေါင်းဆောင် ဝမ်ရွှမ်းသောက်ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မြေခွေးအိုမကြီးအား လုပ်ကြံမည့်ကိစ္စတွင် ပါဝင်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဖုစံအိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ထိုင်ပင်မထိုင်ဘဲ ခြံဝင်းတစ်ခုဆီသို့ တန်းစီလျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ ခြံဝင်းသို့ ရောက်သောအခါ အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... ကျောက်စားပွဲတစ်ခုတွင် အတွေးနက်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံမိသည့်အလား ထိုအမျိုးသားက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်မှ လူနှစ်ဦး၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားတော့သည်။ အကြည့်ချင်းဆုံချိန်တွင် စကားလုံးများစွာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ဝမ်ရွှမ်းသောက်က ပြုံးလျက် လက်နှစ်ဖက်ကို စုကာ ဂါရဝပြုရင်း "ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့မှာ လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက် ဒီမှာ ပြန်ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ နာမည်အရင်းက ဝမ်

ရွှမ်းသောက်ပါ။ ဝမ်စစ်ဝူဆိုတာက နာမည်ဝှက်ပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်ကာ ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

စုချန့်လီ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွားပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် နက်နဲသော အစီအရင်အတတ်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အင်္ကျီလက်ရှည်ကို ဝေ့ယမ်းကာ စုန်ယန်ဆီသို့ လေပွေထဲမှ နှင်းပွင့်များအလား အေးစက်သော ထူးကဲချီအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုချီစွမ်းအင်များ ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ စုန်ယန်၏ ရုပ်သွင်မှာ ခေတ္တမျှ ဝေဝါးသွားပြီး အနက်ရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာမှ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ဝမ်ရွှမ်းသောက်က လက်ကို အမြန်ကာပြရင်း "ညီအစ်ကို ဟွားရုံ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းရဲ့ နောက်ခံကို ငါတို့ သိထားပြီးသားပါ။ အခုဟာက သခင်လေးစုက စမ်းသပ်ကြည့်တာပါပဲ" ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

စုချန့်လီက စုန်ယန်ကို စေ့စေ့စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ ကောင်းချီးလား ကျိန်စာလားဆိုတာ ငါ တကယ်ကို မပြောတတ်တော့ဘူး။ ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ သန့်စင်ခြင်းအတတ်ကတောင် မင်းရဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကို မဖျက်စီးနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားအောင်ပဲ လုပ်နိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှတယ်။ ကြည့်ရတာ ဒါဟာ တကယ့်ကို အမြီးများတဲ့ မြေခွေးမိစ္ဆာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

စုန်ယန်သည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် တုန်ခါစေလိုက်ပြီး သွေဖည်နေသော အမြီးတစ်ချောင်းပါ မြေခွေးမိစ္ဆာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သွင်ကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် သူ့ကိုယ်သူကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"သခင်လေးစု... ခင်ဗျားပြောတဲ့ ကံကောင်းမှုဆိုတာ ဘယ်မှာလဲဗျာ"

"ဒါ... ဒါက..."

ဝမ်ရွှမ်းသောက်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသည်။

ဒါ... ဒါက ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်ကြီးလဲ။ ရေထဲမှာ အကြာကြီး စိမ်ထားတဲ့ မြေခွေးအလောင်းကြီး တစ်ခုလိုပါပဲလား။

သို့သော် သူသည် သူ၏ အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ ဂါရဝပြုလိုက်တော့သည်။

စုချန့်လီသည် စုန်ယန်ကို တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်သည်။

"ထူးဆန်းလှချည်လား ညီအစ်ကို ဟွားရုံရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ ဒီလောကမှာ တကယ်ကို ရှားပါးပါတယ်။ ကိုယ်ခံပညာကို ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ခရီးလှည့်လည်တယ်၊ မြေခွေးမိစ္ဆာတွေကို တိုက်ခိုက်တယ်၊ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်နဲ့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားတယ်၊ မတော်တဆ နောက်ဖေးတောင်ပေါ်ကနေ ချောက်ထဲပြုတ်ကျပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဒီမြေခွေးမိစ္ဆာအလောင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်လာတယ်ပေါ့..."

ရုတ်တရက် စုချန့်လီ၏ မျက်ဝန်းများမှ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းအလား အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုန်ယန်ကို စိုက်ကြည့်လျက် တစ်လုံးချင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ မြေခွေးမိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိက ဘယ်ကရတာလဲ။ ပြီးတော့ တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်နဲ့ ထွက်ပြေးလာနိုင်တယ်ဆိုတာကော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

လေထုမှာ တစ်ခဏအတွင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။ စုန်ယန်က အံ့ဩဟန်ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်

လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား သွားပြီး မစုံစမ်းခဲ့ဘူးလား"

စုချန့်လီက "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က "ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့မှာ ကျွန်တော့်နောက်ခံကို သွားစုံစမ်းခဲ့ရင်... ဟွားလင်လုံဆီက သိသင့်တာပေါ့။ ကျွန်တော်က တကယ်တော့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာက ခင်ဗျားတို့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပဋိပက္ခကြားထဲမှာ မပါဝင်ချင်လို့ပဲ။ ဒါကို မြွေအလောင်းဈေးကွက်မှာ သွားစစ်လို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒန်လားကျီဆိုတဲ့ လူဆီကနေ ပြန်လည်သန့်စင်ဆေးတစ်ပုလင်း ဝယ်ခဲ့ဖူးတယ်" ဟု အတည်ပေါက် ပြောချလိုက်သည်။

စုချန့်လီ:...

ဝမ်ရွှမ်းသောက်:...

စုန်ယန်:...

စုန်ယန် စိတ်ထဲတွင် ပြောစရာ စကားလုံးပင် ပျောက်ရှသွားသည်။ ကြည့်ရတာ ဟွားလင်လုံ ဆိုသည့် မိန်းကလေးမှာ တကယ့်ကို သံယောဇဉ်နှင့် သစ္စာရှိသူ ဖြစ်ပုံပင်။ သူမသည် သူနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်အချို့ကို တာဝန်ယူ၍ ဖုံးကွယ်ပေးထားခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် သူသာ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ အားနည်းသော ဝိညာဉ်သာ ရှိပါက မိစ္ဆာနယ်မြေထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်ရန် မည်သို့မျှ အခွင့်အရေး ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

စုချန့်လီသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်ကာ "ဒါဆိုရင်တော့ ညီအစ်ကို ဟွားရုံ ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စောင့်ပါဦး။ ကျွန်တော် နှစ်ရက်လောက်နေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

...

နှစ်ရက်အကြာတွင်...

စုချန့်လီသည် တစ်ဖန်ပြန်ရောက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ သေချာစွာ စုံစမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အပြင် ဖူရှီးရုန်၏ ထောက်ခံမှုကြောင့် ဟွားရုံအပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ စုန်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

"မူလက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ချီမြှားအတတ်လိုမျိုး မှော်ပညာ အနည်းငယ်ပဲ သိခဲ့တာပါ။ အခုတော့ ဒီဝိညာဉ်မြေခွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ပုံရိပ်ယောင်

အတတ်နဲ့ လျင်မြန်မှုတွေ ရလာပေမဲ့ ဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ပဲ ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ ကျွန်တော်ဟာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကို အမြဲတမ်း ကြည်ညိုခဲ့တာပါ။ အခု ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာပြီး သခင်လေးစုနဲ့ ဆုံရတဲ့အခါ... ကျွန်တော့်ကို နန်ဝူဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားသိုင်းအတတ်တွေကို သင်ယူခွင့်ပေးနိုင်မလားလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

စုချန့်လီမှာ မှင်တက်သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် မြေခွေးအိုမကြီးကို လုပ်ကြံမဲ့အစီအစဉ်မှာ မင်း ပါဝင်မှာလား"

စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

စုချန့်လီသည် ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီးလျက် မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်။

"လူကောင်းပဲ ဒါဆိုရင် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းက မင်းကို ပညာမသင်ပေးဘဲ ဘာလို့ တွန့်တိုနေမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ မြေခွေးသတ်ပွဲက နီးနေပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းကို အရင် အကြောင်းကြားလိုက်ဦးမယ်။ ပြီးရင် မင်းအတွက် လျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက် ဓားသိုင်းအတတ်တစ်ခုကို သင်ပေးပါ့မယ်"

စုန်ယန်က လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်ကာ "တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"