အခန်း (၆၅-၆၆)

အခန်း။ ၆၅

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် စုန်ယန်သည် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းထံမှ ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် မန္တန်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကနဦးမျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်သည် တကယ့်ကို သိက္ခာရှိစွာ လုပ်ဆောင်တတ်ကြသည်။ သူတို့က လူတစ်ယောက်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီဆိုသည်နှင့် ပေးအပ်သောအရာများမှာ ကြွယ်ဝရုံသာမက ရက်ရောလှသည်။ မိစ္ဆာအိုကြီး ကုဟွမ်ကျီက သူတို့ကို သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်

သူများဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဤသုံးနိုင်ငံနယ်မြေအတွင်းရှိ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့တွင် မယိုင်လဲသော ဂုဏ်သိက္ခာအစစ်အမှန် ရှိနေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

နက်နဲသော အသွင်ကူးပြောင်းမှု ဓားကျမ်းလား။

စုန်ယန်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤကျမ်းသည် ထူးကဲချီကို စုပ်ယူသည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။

မူလက စုန်ယန်သည် ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်အတတ်မှာ ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး အသုံးပြုသည့် ကျင့်စဉ်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ရုပ်သေးနန်းတော်က ဤအချက်ကို အလွန်လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သဖြင့် ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်အတတ်၏ အပြည့်အစုံမှာပင် မပြည့်စုံသေးသည့် အပိုင်းများ ရှိနေသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

၎င်း၏ မပြည့်စုံမှုမှာ စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်းဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးတွင် ရှိနေသည်။

ထူးကဲချီကို လမ်းညွှန်၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျွေးမွေးပြုစုနေစဉ်မှာပင် ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိကိုယ်ကို သတိဖြင့် လမ်းညွှန်ကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အင်အားကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်ပင်။ ဝိညာဉ်၏ အသုံးဝင်ပုံကို စုန်ယန် ကိုယ်တိုင်လည်း မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အရိပ်ရုပ်သေးဖြစ်စေ၊ စက္ကူရုပ်ဖြစ်စေ၊ အင်အားကြီးသော ဝိညာဉ်ရှိသူကသာ ၎င်းတို့ကို ပိုမိုထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

နက်နဲသော အသွင်ကူးပြောင်းမှု ဓားကျမ်းသည် ချီလမ်းညွှန်ခြင်းအပြင် ကောင်းကင်တိုင် နတ်ဓားကို စိတ်ကူးပုံဖော်ရန် ခွင့်ပြုပေးသည်။ ဤဓားပုံရိပ်ကို ကျောက်စိမ်းလိပ်မှတစ်ဆင့် သင့်စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကူးပြောင်းပေးခြင်းပင်။

ဓား၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပျံသန်းနေသော သက်တံအလား၊ အလင်းတန်းများမှာလည်း ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုအလား ရှိသည်။ ပေပေါင်း သုံးထောင်ခန့် အမြင့်သို့ ထိုးတက်နေပြီး အဆုံးမရှိသော တိမ်ပင်လယ်ကို ထိုးဖောက်ထားသည်။

ဓား၏အဖျားပိုင်းကို မမြင်ရသော်လည်း ဤသည်မှာ စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်ပင်။

ဓားကျမ်းတွင် [အကယ်၍ သင်သည် ဓားတစ်လက်လုံး၏ ပုံရိပ်အပြည့်အစုံကို မြင်နေရပါက ထိုဓားကို စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်းသည် သင့်ကိုယ်ပိုင်ဓားကို သင်မရရှိသေးခြင်းပင်။ ဓား၏ အထက်မြက်ဆုံးအပိုင်းမှာ ဓားဖျားဖြစ်ပြီး ကျန်သောအရာအားလုံးမှာ ထိုဓားဖျားအတွက် ပြင်ဆင်မှုများသာ ဖြစ်သည်။

သင်သည် ကောင်ကင်ထိုးနတ်ဘုရားဓားကို ပုံဖော်သော်လည်း ၎င်း၏အဖျားကို မမြင်ရလျှင်၊ သင်၏စိတ်သည် ထိုဓားနှင့် လိုက်ဖက်မည့် ဓားဖျားတစ်ခုကို သဘာဝအလျောက် ပုံဖော်လာလိမ့်မည်။ ထိုသို့ သင်ကိုယ်တိုင် ပုံဖော်လိုက်သော အရာသည်သာ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားဖြစ်လာတော့သည်]

ဤထူးကဲချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားသည် ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဓားအမျိုးအစား မန္တန်များကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို နောင်ဖြစ်လာမည့် အဆင့်အတန်းများအတွက်လည်း ခိုင်မာသော အခြေခံကောင်းကို ချပေးနိုင်သည်။

စုန်ယန်သည် ကျောက်သားအကြီးအကဲ၏ ဟောပြောချက်တစ်ခုကို အမှတ်ရသွားသည်။ အကြီးအကဲက "နန်ဝူဓားဂိုဏ်း ကျင့်စဉ်စနစ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးပန်းတိုင်က ဓားအစီအရင်ပဲ။ ပျံသန်းဓားကို ကျွမ်းကျင်ဖို့က မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်" ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်းအကြောင်းကိုမူ တစ်ခါမျှ မဟခဲ့ဖူးချေ။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်းမှ ရရှိခဲ့သော မန္တန်မှာ မြွေဖြူဓားသိုင်းပင်။

ဤဓားသိုင်းမှာ ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ မှစ၍ လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်တိုင်းနီးပါး အခြေခံအဖြစ် လေ့ကျင့်ကြသော ပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အားသာချက်မှာ အစပြုရန် လွယ်ကူခြင်းဖြစ်သော်လည်း တတ်မြောက်ရန်လွယ်၍ ကျွမ်းကျင်ရန် ခက်ခဲသောပညာရပ်မျိုး ဖြစ်သည်။

စုမိသားစု၏ တတိယသခင် စုချန့်လီအနေဖြင့် ဤ တောရိုင်းဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဟွားရုံအတွက် အချိန်များစွာ မရှိသည်ကို သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ထူးကဲချီအတွင်း၌ ကိုယ်ပိုင်ဓားအမျှင်တန်းကလေး ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ကျင့်စဉ်ကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဓားသိုင်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် ဤမန္တန်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ အခြားရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်

မဟုတ်ဘဲ မြေခွေးလုပ်ကြံရေးမစ်ရှင်တွင် အောင်မြင်မှုနှုန်း မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်၏ လက်ရှိ အရိပ်ရုပ်သေးအခြေအနေမှာ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သောသူတစ်ဦး ဤမစ်ရှင်တွင် ပါဝင်လာခြင်းက လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပိုမိုချောမွေ့စေမည်ဟု လူတိုင်းက ယူဆထားကြသည်။ စုချန့်လီအနေဖြင့် ဤဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူသည် အချိန်တိုအတွင်း ဤဓားသိုင်းကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ အကယ်၍ မစ်ရှင်အောင်မြင်သွားပါက ဤသူသည် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းသို့ အထူးအဆင့်အတန်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ဂိုဏ်း၏ကျင့်စဉ်ကို ပြင်ပသို့ ပေါက်ကြားစေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ အရေးပေါ်ကာလတွင် အရေးပေါ်စီမံချက်အဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။

စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်၊ အရိပ်ရုပ်သေးပြာသာဒ်

တစ်ဖက်တွင်မူ... စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်ရှိ စုန်ယန်၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ခေါင်းငုံ့လျက် မျက်ဝန်းများကို ထိန်းချုပ်ကာ အိုမင်းရင့်သော်သော လက်မှုပညာသည်ကြီးတစ်ဦးအလား သူ၏ရှေ့မှ အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသတ္တဝါအရေခွံကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပြုပြင်နေသည်။ အရေခွံအတွင်း၌ အဆိပ်ငွေ့အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏လက်များမှာ ငါးပါးသောဓာတ်၏ အပြန်အလှန်ထိန်းညှိနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။

သူ၏တပည့်ငယ်နှစ်ဦးမှာမူ သာမန်သားရေများဖြင့် အခြေခံလေ့ကျင့်နေကြပြီး တစ်ဖက်

တွင်လည်း အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် ထူးကဲချီ လမ်းညွှန်အတတ်ကို လေ့ကျင့်နေကြသည်။ စုန်ယန် ယခင်က ဝါးတောင်ထိပ်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤကလေးနှစ်ဦး၏ အခြေအနေမှာ များစွာသာလွန်လှသည်။ ထူးကဲချီကြောမကြီးပေါ်ရှိ ဂူဗိမာန်၊ နက်နဲသောကျောက်စိမ်းနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများမှာလည်း အစုံအလင် ရှိနေသည်။ မကြာမီတွင် သူတို့အတွက် ဖိုကောင်များပင် ရရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှပ်... ရှပ်...

နှင်းပွင့်ကလေးများအလား အရေခွံအမှုန်အမွှားလေးများကို သူ ခြစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ယနေ့ညတွင် နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ အတတ်ပညာများကို လေ့ကျင့်ရန် စဉ်းစားနေရင်း စုန်ယန်သည် ထိုအမှုန်အမွှားများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ အရေခွံကို နေရောင်ထဲတွင် မြှောက်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ ကပျာကယာ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရပြီး ယွဲ့ယန်လော့သည် ပြာသာဒ်ဆောင်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာကာ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ အားပါးတရ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေပုံပင်။

"ဘာဖြစ်လာတာလဲ"

စုန်ယန်က ခေါင်းမဖော်ဘဲ အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ယွဲ့ယန်လော့က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း "ဆရာ... လျိုဝမ်ကျန့် ဆိုတဲ့ကောင်လေ သူက အညံ့စားမြေကမ္ဘာထူးကဲအမြစ်လေးနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဂိုဏ်းထဲဝင်လာတာ။ အခုကျတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်နိမ့် မြေကမ္ဘာထူးကဲအမြစ်ကို လာပြီး လှောင်ပြောင်နေတယ်ဗျာ။ သူ့ဦးနှောက်က ပျက်နေတာလား။ တစ်နေ့ကျရင်တော့ အဲဒီကောင်ကို သတ်ပစ်မယ်"

စုန်ယန်: ...

ဤတပည့်လေးမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အတော်ပင် လျင်မြန်စွာ အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တပည့်ဖြစ်သူက ထုတ်မပြောသော်လည်း စုန်ယန်ကမူ အကြောင်းရင်းကို သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်။

အရိပ်ရုပ်သေးပြာသာဒ်သည် စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်အတွင်း၌ ထူးခြားသောနေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ထိုထူးခြားမှုများထဲတွင်မှ ပို၍ပင် ထူးခြားနေသူဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံရခြင်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် အထက်တွင် အားကိုးရာမရှိ၊ အနာဂတ်မှာလည်း စိုးရိမ်စရာဖြစ်ပြီးသင်ယူရသော ကျင့်စဉ်များမှာလည်း အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားနေပေလိမ့်မည်။

ထိုတပည့်များသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ကြားသိထားကြသဖြင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြွားဝါကြခြင်းပင်။ ယွဲ့ယန်လော့က ပြန်လည်တုံ့ပြန်သောအခါ ထိုတပည့်က "မင်းရဲ့ဆရာက နန်ဝူဓားဂိုဏ်းက လူပဲ။ မင်းက သူ့နောက်ကို လိုက်ချင်နေသေးတာလား" ဟု လှောင်ပြောင်ရယ်မောခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

စုန်ယန်သည် မျက်လွှာချကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ရန်ဖြစ်ရမယ်ဆိုရင်လည်း ချလိုက်။ မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့သူ ဒီဂိုဏ်းမှာရှိတဲ့ ဒီလိုပါရမီရှင် နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ သူတို့တွေက... မင်းလောက် မတော်ကြပါဘူး။ တကယ်လို့ မင်း ပြဿနာရှာမိရင်တောင်... မင်း ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး"

ယွဲ့ယန်လော့သည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးမှ အလေးအနက် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

...

ညဦးယံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

စုန်ယန်သည် ယွီကျွမ်းလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ စိတ်အပန်းဖြေမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်...

ယွီကျွမ်းလေးမှာ အိပ်ယာစွန်းတွင် အင်အားကုန်ခမ်းစွာ လဲလျောင်းနေသည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ရင်အစုံမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပေါ်ထွက်နေပြီး ကြာပန်းပုံဖော်ထားသော စောင်ပုံထဲမှ သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေတံရှည်များမှာ ရေကန်ထဲမှ ကြာရိုးကလေးများအလား ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမ၏ သေးငယ်သော မျက်နှာလေးမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အိပ်မပျော်ချင်သေးသော ကလေးငယ်တစ်ဦးအလား ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီလေးများမှာ အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေပြီး "သခင်ကြီး... ဒီနေ့ ပျော်ရဲ့လားဟင်" ဟု တစ်ချက်မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် "ယွီကျွမ်း ဒီနေ့ တစ်ခုခု မှားသွားတာ ရှိလားရှင်" ဟု ထပ်မေးပြန်သည်။

စုန်ယန်က သူမကို စောင်သေချာခြုံပေးလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ ပျော်ပါတယ် မင်းလည်း ဘာမှမမှားပါဘူး။"

"ဒါဆို တော်သေးတာပေါ့..."

မိန်းကလေးမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။

စုန်ယန်က "သခင်ကြီးရဲ့ အမိန့်ပဲ... မိုးလင်းတဲ့အထိ အိပ်တော့" ဟု ပြောလိုက်ရာ "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြောကာ သူမသည် မျက်လုံးများကို အသာအယာမှိတ်လျက် ရိုးသားစွာ အိပ်စက်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် အရိုးကျောက်စိမ်းလက်ပတ်ကို ချွတ်၍ အိပ်ယာဘေးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်တင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် စာကြည့်ခန်းသို့ သွားကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာသတ္တဝါအရေခွံ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စဉ်းစားနေဟန် ပြုလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာမူ နက်နဲသော အသွင်ကူးပြောင်းမှု ဓားကျမ်းနှင့် မြွေဖြူဓားသိုင်းတို့အပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်ထားသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် သတင်းအချက်အလက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

[ကျေးဇူးပြု၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည့် သက်တမ်းကို ရွေးချယ်ပါ]

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူနိုင်ငံ၌...

နန်ဝူဓားဂိုဏ်း...

ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော ရေမျက်နှာပြင်နှင့် ကောင်းကင်ယံ တစ်သားတည်းကျနေသည့် အဆုံးမဲ့ နတ်သက်စမ်းအိုင်ကြီးအတွင်း၌ ဆေးမှင်စက်ကလေးများအလား နတ်တောင်တန်းများမှာ ပြန့်ကြဲလျက်ရှိသည်။ ထိုအထဲမှ တောင်တစ်ခုပေါ်ရှိ တိမ်မြူများရစ်ဝိုင်းနေသော ပြာသာဒ်ဆောင်အတွင်းမှ တိုးတိုးဖျော့ဖျော့ စကားသံများကို ကြားနေရသည်။

"သေချာစစ်ပြီးပြီလား။ ငါတို့ဂိုဏ်းကနေ ရုပ်သေးဂိုဏ်းထဲကို စေလွှတ်ထားတဲ့ သူလျှိုတွေထဲမှာ စုန်ယန် ဆိုတဲ့လူ တကယ်ပဲ ရှိနေသလား"

"စစ်ပြီးပါပြီ... မရှိပါဘူး"

"မိစ္ဆာအိုကြီး ကုဟွမ်ကျီက ဘာတွေကြံစည်နေတာလဲ။ ဘာလို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ငါတို့လူတစ်ယောက်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တယ်လို့ ကြေညာတာလဲ။ ဒီလူက ငါတို့ဂိုဏ်းဝင်

လည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဒါကို ဘယ်လို ရှင်းမလဲ"

"ခဏနေပါဦး... ငါတို့မှာ လုံးဝလျှို့ဝှက်ထားပြီး တစ်ဦးချင်းတိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်တဲ့ သူလျှိုတွေ ရှိနေသေးတယ်မဟုတ်လား။ စုန်ယန်က အဲဒီထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်မလား"

"တစ်ယောက်... တစ်ယောက်... အဲဒီ တစ်ယောက်တွေကလည်း များလှချည်လား"

အဓိကအချက်မှာ ဤစုန်ယန်ဆိုသောသူကို မည်သူသိမလဲဟူသော အချက်ပင်။

"ပြန်ရောက်လာတဲ့ သူလျှိုတွေကို သွားမေးကြည့်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် သိနိုင်မလားဆိုတာ"

ပြာသာဒ်ဆောင်အတွင်းရှိ လူနှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပြင်ပစည်းတပည့်တစ်ဦးက လာရောက်သတင်းပို့သည်။

"အကြီးအကဲခင်ဗျာ... သတ္တမမြောက် စုမိန်းကလေးတွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်"

"စုယောင်လား"

အေးစက်သောအသံဖြင့် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ "ဒီသူပုန်မလေးက ကျင့်စဉ်ကို သေသေချာချာ မလေ့ကျင့်ဘဲ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တပည့်ဖြစ်သူက "သူမက စုန်ယန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု သိထားတယ်လို့ ပြောပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပြာသာဒ်ဆောင်အတွင်းရှိ တိမ်မြူများကြား၌ ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ်သည် သူ့အင်္ကျီလက်ကျယ်များကို တဖျတ်ဖျတ် ဝေ့ယမ်းနေသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ နဂါးနှင့် ကျားများကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်အလား အင်အားကြီးမားလှသည်။

"သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်"

မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပြာသာဒ်ဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။ သူမသည် ငွေရောင်ဓားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လမ်းလျှောက်ပုံမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ကျော့ရှင်းလှသည်။ သူမ၏ ခြေတံရှည်များမှာ ထင်ရှားနေပြီး လျော့ရဲရဲ ချည်နှောင်ထားသော ဆံပင်ရှည်များက သူမ လှမ်းလိုက်တိုင်း လှုပ်ခါနေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ မည်သူမျှ မချဉ်းကပ်ရဲသော အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခင်က သူမထံတွင် ရှိခဲ့ဖူးသော သူရဲကောင်းဆန်သော ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားကာ အစွန်းကုန် အေးစက်တိတ်ဆိတ်သော ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ ၎င်းမှာ ဓားတစ်လက်၏ အထက်မြက်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းကဲ့သို့ပင်။

အကြီးအကဲချုပ်က ဘေးရှိလူကို ကြည့်ကာ "ဒီကောင်မလေးက တော်တော်သူပုန်ထတာ။ သူလျှိုအဖြစ် အသုံးချခံရတယ်။ ကိုယ့်လူတွေကို သတ်ပြီးမှ တစ်ဖက်ကို ဝင်သွားခဲ့တယ်။ ပြန်ရောက်လာတော့လည်း လက်ထပ်ဖို့ကို ငြင်းတယ်... နှစ်နှစ်လောက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီးမှ ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဦးကလည်း "ဓားကောင်းဆိုတာ အကြိမ်ကြိမ် သွေးမှသာ ထက်မြက်လာတာပါ။ မကျိုးမပဲ့ဘဲ ကျန်ခဲ့ရင်တော့ သဘာဝအတိုင်း အစွမ်းထက်လာမှာပဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

အကြီးအကဲချုပ်က ရှေ့မှ ဓားဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ "ပြောစမ်း" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုယောင်သည် စုန်ယန်နှင့် ပတ်သက်သမျှကို အစမှအဆုံး ရှင်းပြတော့သည်။ သားရေနယ်သည့် အလုပ်သမားဘဝဖြင့် စတင်ဆုံတွေ့ခဲ့ပုံ၊ အတူနေထိုင်ခဲ့ပုံ၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဝါးတောင်ထိပ်သို့ အတူရောက်ရှိခဲ့ပုံနှင့် သူမအား ပြင်ပဈေးသို့ မသွားဘဲ သားရေအရေခွံသာ ပြုပြင်ရန် အကြံပေးခဲ့ပုံများမှစ၍ ကျိန့်နန်နယ်စားကို နှိမ်နင်းခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်အထိ သူမ ရှင်းပြခဲ့သည်။

အကြီးအကဲချုပ်က အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို မေးမြန်းသော်လည်း စုယောင်ကမူ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဖြေကြားခဲ့သည်။ စုန်ယန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူမ မှတ်မိနေသည်မှာ သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် အချိန်ပင်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီးနောက် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ အခုတော့ သူသည် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

အကြီးအကဲချုပ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ကြည့်ရတာ စုန်ယန်ဟာ မင်းက ငါတို့ဓားဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်ဆိုတာကို ဟိုးအရင်ကတည်းက သိနေခဲ့တာပဲ။ သူက မင်းကို ဖော်ထုတ်ဖို့ မကြိုးစားရုံတင်မကဘဲ တက်ကြွစွာတောင် ကူညီခဲ့သေးတယ်။ အဲဒီညက ကျိန့်နန်နယ်စားသာ မင်းရဲ့ သရုပ်မှန်ကို အော်ပြောလိုက်ရင် မင်းသေမှာပဲ" ဟု သုံးသပ်လိုက်သည်။

စုယောင်က "မှန်ပါတယ် ကျွန်မရဲ့ အမြင်မှာတော့ စုန်ယန်ဟာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တပည့်မျိုး လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကို အကြီးအကဲချုပ်အနေနဲ့ သေချာစဉ်းစားပေးစေချင်ပါတယ်"

အကြီးအကဲချုပ်က ခဏမျှ ထပ်မံစဉ်းစားပြီးနောက် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ သေသေချာချာ စဉ်းစားဦးမယ် မင်း သွားနိုင်ပြီ"

စုယောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အကြီးအကဲချုပ်က ဘေးရှိလူကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းက စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်မှာရော သူလျှိုတွေ ရှိသေးလား"

"ရှိပါတယ်"

"သူတို့ကို အခွင့်အရေးရှာပြီး သတင်းတစ်ခု ပို့ခိုင်းလိုက်။ စုန်ယန်ကို ငါတို့ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားသိုင်းပညာရပ်တွေကို လူအများရှေ့မှာ ထုတ်ဖော်ပြသခိုင်းလိုက်ပါ"

အကြီးအကဲချုပ်က ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်လို့ သူက တကယ်ပဲ ငါတို့ဓားဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်ဆိုရင်... ဒါက သူ့အတွက် မခက်ခဲဘူးမဟုတ်လား"

အခန်း။ ၆၆

[သင်သည် နက်နဲသော အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဓားကျမ်းကို စတင်လေ့ကျင့်သည်။]

[နက်နဲသော အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဓားကျမ်းသည် နက်နဲသော အရှိန်အဝါ လမ်းညွှန်မှုအတတ်ကဲ့သို့ပင် နက်နဲသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို စုပ်ယူသည့် အတတ်ပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်ဆင့်ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ပုံမှန်ကျင့်စဉ်အတိုင်းသာ လိုက်နာလေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်ပေသည်]

[ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကုန်လွန်သွားသောအခါ သင်၏ နက်နဲသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါသည် တိုးပွားလာခြင်း မရှိသော်လည်း သင်၏ ဝိညာဉ်ထုအတွင်း၌ သိမ်မွေ့သော ဓားအသိစိတ်တစ်ခု ကိန်းအောင်းစပြုလာသည်ကို ခံစားရသည်။

ထိုဓားအသိစိတ်မှာ နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး ဒြပ်မဲ့သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော်လည်း သင်၏ ဝိညာဉ်ထုသည် တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုထက်မြက်လာသည်မှာ အမှန်ပင်]

[နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ကြာသောအခါ... ထုံးစံအတိုင်း သင်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော နတ်ဘုရားဓားကို စိတ်ကူးဖြင့် ပုံဖော်ကြည့်ရာ တိမ်တိုက်များအောက်ရှိ ဓားသွားကိုယ်ထည်ကိုသာ မြင်ရပြီး ဓားဦးဖျားကိုမူ မမြင်ရသေးပေ။

ထိုစဉ် သင်၏နှလုံးသားအတွင်း၌ ဖော်ပြမရနိုင်သော ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထကြွလာသော ဓားအသိစိတ်သည် အေးစက်သော ငရဲဘုံ၏ ဘဝမျောလက်ကောက်မှတစ်ဆင့် သင် နှစ်ပေါင်းသုံးရာတိုင် ပျိုးထောင်ခဲ့သော ဝိညာဉ်အင်အားစုများနှင့် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ထိုဝိညာဉ်များသည် ရုပ်လုံးပေါ်လာသယောင် ရှိတော့သည်။

သင် စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်အင်အားစုများမှတစ်ဆင့် ဓားဦးဖျားသည် တဖြည်းဖြည်း ပုံပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်ကာ တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ခွင်းလျက် ပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ထိုးနတ်ဘုရားဓားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်]

[သင်သည် နက်နဲသော အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဓားကျမ်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်အတတ်

ဖြစ်သော လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းအဆင့်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်]

ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် စုန်ယန်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လက်ထဲ၌ ကိုင်ထားသော သားရေချပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ရင်း တစ်ဖက်ရှိ ပျံသန်းဓားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခင်က ဤပိုင်ရှင်မဲ့ဓားကို သူပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဓားသည် ဓားသာဖြစ်ပြီး သူသည် သူသာလျှင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအရာနှစ်ခုကြားတွင် မည်သည့် ဆက်နွှယ်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

သူ ဓားကို ထိန်းချုပ်သည့်အခါတိုင်း ကလေးတစ်ယောက်က အုတ်ခဲကို ကောက်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ အင်အားကို အလဟဿ အသုံးပြုနေရခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် သူ၏ နက်နဲသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို ပျံသန်းဓားထံသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ဝိညာဉ်ထုသည် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ပျံသန်းဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်ပေါင်းစည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ပျံသန်းဓားသည် တောက်ပလှပသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါသည်လည်း ရွေ့လျားသွားကာ ထိုအလင်းတန်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ရှည်လျားသော သက်တံတစ်ခုကဲ့သို့ လျှင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် စုန်ယန်သည် စွမ်းအားအနည်းငယ်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး လုံလောက်သော သတိကို ထားရှိခဲ့သဖြင့် ထိုသက်တံရောင်အလင်းတန်းသည် စာကြည့်ခန်းအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လျှင်မြန်စွာ ဝဲပျံပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လူနှင့် ဓားသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ သီးခြားစီ ဖြစ်သွားပြန်သည်။

ယခုအခါ လူသည် လူသာဖြစ်ပြီး ဓားသည်လည်း ဓားသာ ဖြစ်နေပြန်၏။

သို့သော် စုန်ယန်က စိတ်အာရုံတစ်ခုမျှဖြင့် စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် ဓား၏ တောက်ပသော အလင်းတန်းအတွင်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါင်းစည်းသွားပြန်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ခံစားသိရှိလာရသည်။

ဓားကြောင့် သူသည် ပိုမိုတောင့်တင်းခိုင်မာလာသကဲ့သို့ သူ၏အရှိန်အဝါကြောင့်လည်း ဓားသည် ပိုမိုထက်မြက်လာခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် အချိန်အတော်ကြာအောင် သေချာစွာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက်မှ အဖြေကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

'ဪ... ဒီလိုကိုး...'

'ပျံသန်းဓားပဲဖြစ်ဖြစ် စက္ကူရုပ် ဒါမှမဟုတ် အရုပ်ထိုးရုပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဝိညာဉ်ထုနဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေတာပဲ'

'ဒါပေမဲ့ ဒီသုံးခုကြားမှာတော့ ကွဲပြားခြားနားချက်တွေ ရှိနေတာပဲ'

'ပျံသန်းဓားဆိုတာက ဓားနဲ့ လုံးဝတစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားတာမျိုးဖြစ်ပြီး ဓားရော လူကိုပါ စွမ်းအားတိုးမြင့်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဓားသာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရင် ကျင့်ကြံသူကိုပါ ထိခိုက်နစ်နာစေနိုင်တယ်'

သူသည် သူ၏ ထူးကဲချီကို ပျံသန်းဓားနှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော နည်းလမ်းဖြင့် ပျံသန်းဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်ပေါင်းစည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပျံသန်းဓားသည် တောက်ပလှပသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း လှုပ်ရှားသွားကာ ထိုအလင်းတန်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ယံရှိ သက်တံရှည်ကြီးတစ်ခုအလား ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စုန်ယန်သည် စွမ်းအားအနည်းငယ်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး လုံလောက်သော သတိဝီရိယကို ထားရှိခဲ့သဖြင့် ထိုသက်တံအလင်းတန်းသည် စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ လျင်မြန်စွာ ဝေ့ဝဲပျံသန်းပြီးနောက် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လူနှင့် ဓားက တစ်ဖန် ပြန်လည်ခွဲထွက်သွားကြသည်။

ယခုအခါတွင် လူသည် လူ၊ ဓားသည် ဓားပင်။ သို့သော်လည်း စုန်ယန်သည် စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဓား၏ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုခဏအတွင်း သူသည် ပိုမို၍ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။ ဓားကြောင့် သူသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသကဲ့သို့ သူရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း ဓားက ပိုမိုထက်မြက်လာခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် သေချာစွာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် အဖြေကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

'ဪ... ဒီလိုကိုး...'

'ပျံသန်းဓားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စက္ကူရုပ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အရိပ်ရုပ်သေးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အားလုံးဟာ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပတ်သက်နေတာပဲ'

'ဒါပေမဲ့ ဒီသုံးမျိုးလုံးမှာ ကွာခြားချက်တွေ ရှိနေတယ်'

'ပျံသန်းဓားဆိုတာ ဓားနဲ့ လုံးလုံးလျားလျား တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားတာပဲ။ ဓားရော လူကိုပါ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ဓားသာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားရင် လူကိုပါ ထိခိုက်နစ်နာစေနိုင်တယ်'

လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းနည်းစနစ်မှာ လူနှင့် ဓားသည် ခွဲခြား၍မရဘဲ တသားတည်းဖြစ်နေသည်။ လူရှိရာတွင် ဓားရှိသကဲ့သို့ ဓားရှိရာတွင်လည်း လူရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

စက္ကူရုပ်အတတ်မှာမူ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ခွဲထုတ်၍ စက္ကူရုပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းခြင်းဖြစ်သည်။ စက္ကူရုပ် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်လာပါစေ ပင်မခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။ အကယ်၍ စက္ကူရုပ် ပျက်စီးသွားပါကလည်း ပင်မခန္ဓာကိုယ်က ထိုဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းကို ပြန်လည်ရယူရုံသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနည်းလမ်းမှာ လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုဘေးကင်းသည်။ သို့သော် စက္ကူရုပ်သည် ပင်မခန္ဓာဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်မခန္ဓာနှင့် အလွန်ဝေးကွာသောနေရာသို့ သွားရောက်၍မရနိုင်ပေ။

အရိပ်ရုပ်သေးများမှာမူ မူလက ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ ပြင်ပမှ ထိန်းချုပ်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ရုပ်သေးရုပ်ကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား တည်မှီနေသည်။ အကယ်၍ ထိန်းချုပ်မှုမရှိလျှင်ပင် အရိပ်ရုပ်သေးသည် ပျံသန်းဓားကဲ့သို့ အသုံးမရသော သံတိုသံစ ဖြစ်မသွားသလို စက္ကူရုပ်ကဲ့သို့လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်မသွားပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့အတွင်း၌ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ ကိန်းအောင်းနေပြီး ထိုဝိညာဉ်များကပင် လှုပ်ရှားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို လက်ရှိ မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း၌ အထင်အရှား မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကျောက်သားအကြီးအကဲသည် တကယ့်ကို ပါရမီထူးချွန်သူပင်။ သူသည် အရေခွံပန်းချီ နတ်ဘုရားရုပ်သွင်ကို အသုံးပြု၍ ရုပ်သွင်အဖုံဖုံကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ထိုအရိပ်ရုပ်သေးအတွင်းသို့ သူ့ဝိညာဉ်အာရုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းကာ စက္ကူရုပ်အတတ်ကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် အရိပ်ရုပ်သေးများသည် စက္ကူရုပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုမိုအန္တရာယ်များသည်။ စက္ကူရုပ်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းငယ်သာ ပါဝင်သော်လည်း အရိပ်ရုပ်သေး၏ အနှစ်သာရမှာ ဖိတ်ခေါ်ထားသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပင်။ အကယ်၍ ပေါင်းစပ်မှု မလျော်ကန်ပါက ကိုယ်ကိုကိုယ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခံရမည့်အန္တရာယ်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျောက်သားအကြီးအကဲသည် နတ်ဘုရားရုပ်သွင်ကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအတတ်၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို မသိရှိပါက အရိပ်ရုပ်သေးအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဘေးကင်းစွာ ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲလှပြီး ပေါင်းစပ်စဉ်အတွင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခံရမည့် အန္တရာယ် ပိုမိုကြီးမားလာမည်ဖြစ်သည်။

’ဒါပေမဲ့ ငါကတော့... နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတဲ့ အချိန်ကို အသုံးချနိုင်သလို မိစ္ဆာချီကို အသုံးပြုပြီး အရေခွံပန်းချီ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းအတတ်ကို အဆင့်ဆင့် ပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းကနေ ဝိညာဉ်ကို ကျေးကျွန်ဖြစ်စေခြင်း၊ အဲဒီကနေ ဝိညာဉ်ကို စိတ်ကြိုက်ပုံသွင်းခြင်းအထိ ပြုလုပ်နိုင်မှာပဲ’

’တခြားသူတွေက အရိပ်ရုပ်သေးထဲကို ဝိညာဉ်အာရုံ ပေါင်းစပ်တဲ့အခါ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေရပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ ဒါကို ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ဘူး’

’ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်က ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေပြီးသားမို့လို့ပဲ’

’ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါက ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာတဲ့အရပ်ကနေတောင် ဝိညာဉ်အာရုံ အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုရုံနဲ့ အရိပ်ရုပ်သေးကို ကိုယ်ပွားတစ်ခုလို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ’

’ဒါက တကယ့်ကို... လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ...’

စုန်ယန်က လက်ဖျောက်တစ်ချက် အသာအယာ တီးလိုက်ရာ ပျံသန်းဓားသည် ဓားအိမ်အတွင်းသို့ ငြင်သာစွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

...

[သင်သည် မြွေဖြူဓားသိုင်းကို စတင်ကျင့်ကြံသည်]

[ခုနစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် သင်သည် ဤမန္တန်အတတ်ကို အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်သွားသည်]

[အနှစ်လေးဆယ် ကြာပြီးနောက် သင်သည် ဤမန္တန်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ကာ ပထမအဆင့် သွေးဖယ်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သော "နက်နဲသော မြွေဓားသိုင်းအဖြစ်သို့ ဆင့်ပွားဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ခုနစ်ရာနှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ကြာပြီးနောက် သင်သည် ဒုတိယအဆင့် အပြီးသတ် သွေးဖယ်

ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သော အနက်အဖြူ မိစ္ဆာဓားအစုံမန္တန်အဖြစ်သို့ တိုးမြှင့်၍ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်]

ဤနေရာတွင် ဆင့်ပွားဖော်ထုတ်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏ သတင်းအချက်အလက် စာမျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျန်ရှိသော သက်တမ်းမှာ [၂၇/၅၉၄၇] မှ [၂၇/၅၁၂၂] သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အသစ်ရရှိလာသော မန္တန်အတတ်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ မြွေဖြူဓားသိုင်းသည် သဋ၏ ထူးကဲချီနှင့် ဝိညာဉ်ဓားအငွေ့အသက်တို့ကို ပျံသန်းဓားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ကာ မြွေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါက နက်နဲသော မြွေဓားသိုင်းမှာမူ ထိုထူးကဲချီအပေါ်တွင် မိစ္ဆာချီအလွှာတစ်ခု ထပ်မံဖုံးအုပ်လိုက်ခြင်းပင်။ ၎င်းက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးပြီး ဖြူဖွေးသော သက်တံရောင်စဉ်ကို အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။

ထို့ပြင် အပြီးသတ် သွေးဖယ်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သော အနက်အဖြူ မိစ္ဆာဓားအစုံမန္တန်မှာမူ ထိုပြောင်းလဲမှု နှစ်မျိုးလုံးကို ပေါင်းစပ်မြှင့်တင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအတတ်သည် ဝိညာဉ်

စွမ်းအားအတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လိုအပ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံလောက်ပါက စုန်ယန် ထိန်းချုပ်နိုင်သော ပျံသန်းဓား အရေအတွက်မှာ တစ်လက်မှ နှစ်လက်အထိ တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။

ဓားနှစ်လက်ကို ထုတ်နုတ်လိုက်ချိန်တွင် တစ်လက်မှာ နက်နဲသော မြွေဓား၏ အဆင့်မြှင့်

တင်ထားသော ပုံစံဖြစ်သဖြင့် အနက်ရောင် သေမင်းဓားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး ထိုဓားကို လူနှင့် ပေါင်းစပ်စရာမလိုဘဲ မိစ္ဆာချီဖြင့်သာ လွတ်လပ်စွာ စေခိုင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။