အခန်း (၂၁၇-၂၁၈)

အခန်း (၂၁၇) စည်းကမ်းဆိုတာ ရှိလို့လား

"အခု တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ လူ ၁၂၅ ယောက် ကျန်ပါတယ်။ ဒီအရေအတွက်က မ,ဂဏန်း ဖြစ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် အဆင့် ၁ ရထားတဲ့ ထျန်ရှန်ဟာ စတုတ္ထအဆင့်ဆီကို တိုက်ရိုက် တက်ရောက်ခွင့် ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ဒုတိယအဆင့် တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် ယုထျန်းဟောင်က ကြေညာလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယု... ဒီလို အခွင့်ထူးခံပေးတာမျိုးကို မဲနှိုက်တဲ့စနစ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အရင်စာမေးပွဲတွေတုန်းကလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်ခဲ့တာလေ" မင်းသားလူက ယုထျန်းဟောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မကျေမနပ် အသံဖြင့် ကန့်ကွက်လေသည်။

"ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ မင်းသားလူမှာ ဒီအပေါ် ကန့်ကွက်စရာ ရှိတယ်ဆိုရင် စာမေးပွဲပြီးတဲ့အခါ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တိုက်ရိုက်သွားရောက် ဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်" ယုထျန်းဟောင်က တင်းမာသော လေသံဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါကတော့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး" မင်းသားလူသည် မျက်နှာပျက်သွားကာ ခေါင်းငုံ့သွားတော့သည်။

'ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် ဆန့်ကျင်ရဲမှာလဲ။ သူက ဒီနိုင်ငံမှာ အသန်မာဆုံး ကျင့်ကြံသူလေ။ ငါက ရူးနေလို့ သူ့သွားပြောရမှာလား' မင်းသားလူက စိတ်ထဲမှ ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ တွေးနေမိသည်။

တတိယအဆင့် တိုက်ပွဲများ စတင်လာသောအခါ လုံချန်းသည် တိုက်ခိုက်စရာ မလိုသဖြင့် ဘေးမှနေ၍ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ပါဝင်သူ နည်းသွားသော်လည်း ကျန်ရှိနေသူများမှာ ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲများမှာ ဒုတိယအဆင့်ထက် ပိုမို ကြာရှည်လာသည်။ လုံချန်းသည် တိုက်ပွဲအားလုံးကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်သည်မှာ ရွှေနိုင်ငံမှ သူသိသော လူများ၏ တိုက်ပွဲများသာ ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့် တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် ထိပ်ဆုံး ၇၅ ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှေနိုင်ငံမှ အိမ်ရှေ့မင်းသား ယွဲ့ကျန်းက အဆင့် ၁၁၊ ချင်ရို့က အဆင့် ၂၆၊ တုန်းရှင်းနိုင်ငံမှ မင်းသားလန်က အဆင့် ၅၁၊ မင်းသမီးကြီး ယွဲ့မြောင်က အဆင့် ၆၄၊ ဒုတိယမင်းသား ယွဲ့လွမ်က အဆင့် ၆၈၊ တတိယမင်းသား ယွဲ့မင်က အဆင့် ၇၁၊ လုံရွှယ်ရင်းက အဆင့် ၇၃ နှင့် ကုမျိုးနွယ်စုမှ ကုနန်လီက အဆင့် ၇၅ တို့ဖြင့် အသီးသီး အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ရွှေနိုင်ငံ၏ ဒုတိယမင်းသမီးနှင့် တတိယမင်းသမီး ယွဲ့ဖေးတို့ကတော့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ကြသည်။

တတိယအဆင့်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သူများမှာလည်း အဆင့် ၇၆ မှ ၁၀၀ အတွင်း ဝင်နိုင်ရန်အတွက် သီးခြား တိုက်ပွဲများ ပြန်လည် ဆင်နွှဲရမည် ဖြစ်သည်။

"အခု လူ ၇၅ ယောက် ကျန်ရှိနေပြန်တာကြောင့် အဆင့် ၁ ရထားသူဟာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အခွင့်ထူးခံ ထပ်ရဦးမှာပါ" ယုထျန်းဟောင်က ပြုံးလျက် ကြေညာသည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ရပြန်ပြီလား... ထျန်းရှန်၊ မင်း တကယ် ဟိုကောင်မသားပဲ" မင်းသားလူက ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မင်းသားလူသည် စင်ပေါ်တက်ကာ ရွှေနိုင်ငံမှ ကုနန်လီနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။ "အဆင့် ၂ ဖြစ်နေပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကန့်သတ်ထားတာမို့ ငါတို့ ခွန်အားချင်း တူတူပဲ၊ မင်းဆီက အဆင့်ကို ငါ လုယူပြမယ်" ကုနန်လီက ပြောကာ ကုမျိုးနွယ်စု၏ ရတနာဖြစ်သော ရွှေအဆင့် လင်းလက်ဓားမြှောင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် မင်းသားလူမှာ သူ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားဟောင်း ပီပီ အတွေ့အကြုံနှင့် စွမ်းရည်မှာ သာလွန်လွန်းသည်။ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကုနန်လီ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို အားပါပါ ထိုးလိုက်ရာ ကုနန်လီမှာ သွေးများ အန်ထုတ်ရင်း စင်ပြင်ပသို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ "ဟင်း... အမှိုက်ပဲ" မင်းသားလူက မထီမဲ့မြင် ပြောကာ စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။

မကြာမီ ပါဝင်သူ ၃၈ ယောက်အဆင့်သို့ ရောက်လာသောအခါ လုံချန်းလည်း စင်ပေါ်တက်ရန် အလှည့်ရောက်လာသည်။ "နောက်ဆုံးတော့... ငါ တော်တော် ပျင်းနေပြီ" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း စင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ၇ ပေကျော်မြင့်ပြီး ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူသန်ကြီး ဟုမန် ဖြစ်သည်။

"အရိုကြေလက်ဝါး" ဟုမန်သည် လုံချန်းထံသို့ ကျည်ဆန်တစ်ထောင့်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း လုံချန်းက သာမန်လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ပြန်လည် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း... ဒီလောက် ခွန်အားကြီးတာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူလေ" ဟုမန်က မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံတဲ့သူက မင်းတစ်ယောက်တည်း ရှိရမယ်လို့ စည်းကမ်း ရှိလို့လား" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း ပြောကာ ဟုမန်၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲ၍ စင်အပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ ယုထျန်းဟောင်ပင်လျှင် လုံချန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ကာ ဤကောင်လေး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တကယ် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။

တိုက်ပွဲများ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးစာရင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပဉ္စမအဆင့် တိုက်ပွဲများတွင်လည်း လူ ၁၉ ယောက်သာ ကျန်သဖြင့် လုံချန်းမှာ တတိယအကြိမ်မြောက် အခွင့်ထူးခံ ထပ်မံ ရရှိခဲ့ပြန်ရာ မင်းသားလူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဆဌမအဆင့် တိုက်ပွဲတွင် အဆင့် ၁ လုံချန်း ရင်ဆိုင်ရမည့်သူမှာ အဆင့် ၁၀ ရထားသည့် အိမ်ရှေ့မင်းသားဟောင်း ယွဲ့ကျန်း ဖြစ်နေသည်။

လုံချန်းသည် စင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး ယွဲ့ကျန်းကို ကြည့်ကာ လေးပင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာတာ မင်း တော်တော် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ မင်းရဲ့ နိုင်ငံက မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူမှာပါ"

"နိုင်ငံအတွက်တော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်ရင် ငါ့မိသားစုကတော့ ပျော်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်" ယွဲ့ကျန်းက ပြုံးလျက် ပြန်လည် ပြောကြားလိုက်လေသည်။

အခန်း (၂၁၈) မီးအနှစ်သာရ

"နိုင်ငံအတွက်တော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်ရင် ငါ့မိသားစုကတော့ ပျော်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်" ယွဲ့ကျန်းက ကွင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်နေသော ယွဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်များကို လှမ်းကြည့်ရင်း တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်က ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းက သူတို့ကို ဂုဏ်တက်စေခဲ့ပြီးသားဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲပါတယ်" လုံချန်းက ယွဲ့ကျန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မရှုံးသေးဘူး" ယွဲ့ကျန်းက ဆိုကာ သူရပ်နေသော နေရာမှ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသယောင် ထင်မှတ်ရသော်လည်း အကြီးအကဲများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မြင့်သူများမှာမူ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်နိုင်ကြသည်။

"ဒီကောင်လေးက လေအနှစ်သာရ ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတာပဲ။ သူ့အရွယ်နဲ့ဆိုရင် ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ အဆင့်ပဲ။ အဆင့် ၂ ရှိတဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက လာတာတောင် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အဆင့်တစ်ခု ရထားတာ မဆန်းတော့ပါဘူး" ယုထျန်းဟောင်က ယွဲ့ကျန်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

တော်ဝင်အစောင့်တပ်မှူး ကျင်းကျင်းပင်လျှင် ကွင်းထဲမှ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း မတ်တတ်ရပ်မိသွားသည်။

"မင်းရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ သူ လေအနှစ်သာရကို နားလည်ထားတာ မသိခဲ့ဘူး ထင်တယ်။ အခွင့်အလမ်း နည်းပေမဲ့လည်း တစ်နေ့မှာ ဒီကောင်လေးဟာ လေနိယာမကို နားလည်သွားနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်" လုံရန်က ကျင်းကျင်း၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ပြောသလောက် မလွယ်ကူပါဘူး။ နိယာမတစ်ခုကို နားလည်ဖို့ဆိုတာ ကြားရတာထက် ပိုခက်ခဲပါတယ်။ မြေကမ္ဘာအဆင့်ကို ချိုးဖောက်ပြီးရင် နိယာမတစ်ခုကို နားလည်ဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ နိုင်ငံထဲမှာ ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်သေးပါဘူး။ အဲဒါက ဘယ်လောက် ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ။ အင်ပါယာတွေမှာရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့ လူနည်းနည်းလောက်ပဲ နိယာမတစ်ခုကို သင်ယူနိုင်ကြတာပါ" ကျင်းကျင်းက စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက် ဘယ်အထိ ရောက်နိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။ ဘယ်သူ သိမလဲ... ယွဲ့ကျန်းဟာ အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ" လုံရန်က တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... မင်းက လေအနှစ်သာရကို သင်ယူထားတာကိုး။ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်လို့လား" လုံချန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း သူ၏ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ အရှိန်မှာ ယွဲ့ကျန်းထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်နေပုံရသည်။

"ဘာ... နောက်ထပ် တစ်ယောက်ကလည်း လေအနှစ်သာရကို နားလည်ထားတာလား။ မကောင်းဆိုးဝါးပဲ၊ ဒီကောင်လေးက တကယ့် မကောင်းဆိုးဝါးပဲ" လုံချန်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲယီက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါက လေအနှစ်သာရတင် မကဘူး... သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု နည်းပညာက ဟိုကောင်လေးထက် ပိုသာနေတယ်။ ဒါ ဘာလှုပ်ရှားမှု ပညာလဲဆိုတာ ငါတောင် မပြောနိုင်ဘူး။ ဒီကောင်လေးမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ထူးခြားတဲ့ လှုပ်ရှားမှု ပညာရှိနေရတာလဲ" ယုထျန်းဟောင်သည် အကြီးအကဲယီ အနားတွင် ရပ်ကာ တိုက်ပွဲကို အကဲခတ်နေသည်။

ယွဲ့ကျန်းမှာ မှင်တက်သွားသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်က လုံချန်းထံသို့ ထိခါနီးအချိန်တွင် လုံချန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ယွဲ့ကျန်းက မရပ်တန့်ဘဲ နောက်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ ဓားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ချလွမ်း" ယွဲ့ကျန်း၏ ဓားနှင့် လုံချန်း၏ ဓားမြှောင်တို့ ထိခိုက်မိသဖြင့် သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားမြှောင်မှာ လုံချန်းက ရွှေနိုင်ငံရှိ ရတနာခန်းမ၏ ဘဏ်ခွဲတစ်ခုတွင် ဝယ်ယူခဲ့သော ရွှေအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့်မြင့် သားရဲများစွာကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသဖြင့် သားရဲအမြူတေများ မရှားပါးသောကြောင့် လက်နက်ဝယ်ယူရာတွင် အခက်အခဲ မရှိခဲ့ပေ။

သူ့တွင် ရွှေနိုင်ငံမှ လူများ ရှိနေနိုင်သည်ကို သူ သိနေသောကြောင့် သူ၏ ဘုရင်ဓားကို မထုတ်ချင်ပေ။ သူတို့က ထိုဓားကို မြင်လျှင် သူ့ကို မှတ်မိသွားနိုင်သောကြောင့် လက်နက်အဖြစ် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကိုသာ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားမြှောင်နှင့် ဓားတို့ ထိခိုက်မိသောအခါ ယွဲ့ကျန်းမှာ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရသည်။

"ကောင်းကင်ကိုးပါး ရိုက်ခတ်မှု" ယွဲ့ကျန်းက အော်ဟစ်ကာ သူ၏ ဓားကို လုံချန်းထံသို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း လုံချန်းက ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

'ငါက သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်ကို သုံးလို့ မရဘူး၊ ငါ့မှာ တခြား လက်နက်နဲ့ဆိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာတွေလည်း မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ တခြား စွမ်းရည်တွေကိုလည်း မပြချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို တခြားနည်းနဲ့ပဲ ကိုင်တွယ်ရတော့မယ်' လုံချန်းက တိုက်ကွက်ကို ရှောင်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဓားမြှောင်ကို ယွဲ့ကျန်း၏ ပုခုံးထံသို့ ပစ်လိုက်သည်။ ယွဲ့ကျန်းက ရှောင်လိုက်သော်လည်း ဓားမြှောင်က သူ့ဘေးမှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် သူသည် အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ...

"ငါ အရှုံးပေးပါတယ်..." သူက ဆိုကာ သူ၏ ဓားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ လုံချန်းက နောက်ထပ် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး ယွဲ့ကျန်း၏ လည်ပင်းနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာတော့သည်။ သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲပါ" လုံချန်းက ယွဲ့ကျန်း၏ လည်ပင်းမှ ဓားမြှောင်ကို ဖယ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းမှာ ဒီလို ဓားမြှောင် နှစ်လက်ရှိမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ညှာတာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ယွဲ့ကျန်းက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။ သူသည် အနည်းငယ် ဂါရဝပြုကာ သူ၏ ဓားကို ကောက်ယူပြီး စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားတော့သည်။

ဒုတိယနှင့် တတိယ တိုက်ပွဲများလည်း ပြီးဆုံးသွားသည်။ အဆင့် ၂ မင်းသားလူနှင့် အဆင့် ၃ ဝူတွမ်တို့ အနိုင်ရရှိခဲ့ကြသည်။ စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမ တိုက်ပွဲများမှာမူ ပိုမို ကြာရှည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အောင်နိုင်သူများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဆင့် ၄ ချူဖန်နှင့် အဆင့် ၆ တိုဟူတို့ အနိုင်ရသွားခဲ့ပြီး တိုဟူသည် အဆင့် ၅ နေရာကို ရရှိသွားသည်။

"ကောင်းပြီ... အခု အကြို ဗိုလ်လုပွဲ အလှည့်ရောက်ပါပြီ။ လူအရေအတွက်က မ,ဂဏန်း ဖြစ်နေပြန်တဲ့အတွက် အဆင့် ၁ ထျန်းရှန်က နောက်ထပ် အခွင့်ထူးခံ တစ်ကြိမ် ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဆင့် ၂ မင်းသားလူက အဆင့် ၅ တိုဟူနဲ့ တိုက်ရမှာဖြစ်ပြီး အဆင့် ၃ ဝူတွမ်က အဆင့် ၄ ချူဖန်နဲ့ တိုက်ရပါမယ်" ယုထျန်းဟောင်က ကြေညာလိုက်သည်။

"အဲဒီ မျက်နှာဖုံးစွပ်ကောင်လေးက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ အခွင့်ထူးခံတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရနေတာ" ကျင်းကျင်းက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ မှတ်ချက်ပေးသည်။

"သူက အဆင့် ၁ လေ။ အဲဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ရသင့်တာပေါ့" လုံရန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

မင်းသားလူသည် လုံချန်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စိတ်မရှည်မှုမှာ တစ်စက္ကန့်ထက် တစ်စက္ကန့် ပိုမို တိုးလာနေသည်။

သူသည် စင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲမှာ စစချင်းမှာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ တိုဟူက လက်ဦးမှုပင် မယူဘဲ အရှုံးပေးလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့် ခွန်အားကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒီအထိ ရောက်လာတာကိုပဲ တော်ပါပြီ" တိုဟူက ပြုံးလျက် ဆိုကာ စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။

"မင်းက တော်တော်လေး အသိတရား ရှိတာပဲ" မင်းသားလူက ရေရွတ်ကာ သူလည်း ဆင်းလာခဲ့သည်။ အဆင့် ၃ ဝူတွမ်၏ တိုက်ပွဲမှာမူ နှစ်ဖက်စလုံးက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသဖြင့် ပိုမို အကြိတ်အနယ် ရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝူတွမ်က အနိုင်ရရှိသွားသည်။

"အခု လူအရေအတွက်က မ,ဂဏန်း ဖြစ်နေပြန်တာကြောင့် အဆင့် ၁ ထျန်းရှန်ဟာ နောက်ထပ် အခွင့်ထူးခံ တစ်ကြိမ် ထပ်ရပါမယ်။ သူက ဗိုလ်လုပွဲကို တိုက်ရိုက် တက်ရောက်သွားပါပြီ။ အဆင့် ၂ မင်းသားလူနဲ့ အဆင့် ၃ ဝူတွမ်တို့က ဒုတိယနေရာအတွက် တိုက်ခိုက်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်" ယုထျန်းဟောင်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည်လည်း မင်းသားလူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်ပျက်မှုကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

မင်းသားလူသည် ဘာမှ မပြောဘဲ စင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားသည်။ ဝူတွမ်ကလည်း သူ့နောက်မှ လိုက်လာသည်။

"ငါ အခု စိတ်မကြည်ဘူး ဖြစ်နေတာ။ မင်းလည်း အသိတရားရှိရှိနဲ့ အရှုံးပေးသင့်တယ်" မင်းသားလူက ဝူတွမ်ကို ကြည့်ကာ လေးပင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အရှုံးပေးဖို့အတွက် ဒီအထိ လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး" ဝူတွမ်က သူ၏ လေးလံသော ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သဘောပဲလေ" မင်းသားလူ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"မီးတောက် ဝဇီရလက်ဝါး" မင်းသားလူက အော်ဟစ်ကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော လက်ဝါးတစ်ဖက်သည် မင်းသားလူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဝူတွမ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ဝူတွမ်သည် ထိုတိုက်ကွက်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဧရာမလူသား ရိုက်ခတ်မှု" သူက ဟိန်းဟောက်ကာ တိုးဝင်လာသော မီးလက်ဝါးဆီသို့ ဓားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်တန်းသည် ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဝါးနှင့် ထိခိုက်မိသွားသည်။ လက်ဝါးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး မီးတောက်များမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"ပြီးသွားပြီ" ဝူတွမ်က မီးတောက်များထဲမှ ထွက်လာပြီး မင်းသားလူကို သူ၏ ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်၊ ပြီးသွားပြီ" မင်းသားလူက ပြုံးလျက် ဆိုကာ ဝူတွမ်၏ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းပြီး သူ၏ ဘေးသို့ ရောက်သွားသည်။

မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဓားတစ်လက်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ဝူတွမ်၏ လက်များထံသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံနှင့်အတူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူတွမ်၏ ဓားမှာ သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်နှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားတော့သည်။

"ငါ့လက်" ဝူတွမ်မှာ သူ၏ လက်ပြတ်သွားသဖြင့် နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေတော့သည်။

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ တိုက်ပွဲထဲမှာ စိတ်ပါသွားလို့ ဖြစ်မှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ နိုင်သွားပြီ မဟုတ်လား။ အခု စင်ပေါ်ကနေ ဆင်းပေးနိုင်မလား။ ငါနဲ့ ငါ့ရဲ့ ပန်းတိုင်ကြားမှာ မင်းကြောင့်နဲ့ အချိန်မဆွဲချင်ဘူး" မင်းသားလူက ဝူတွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းမှ အစေခံများ ရောက်လာပြီး ဝူတွမ်နှင့် သူ၏ ပြတ်သွားသော လက်ကို ဆေးကုသရန် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ပရိသတ်ထဲမှ လူအများအပြားမှာ မင်းသားလူ၏ ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသော်လည်း သူကတော့ ယခုအချိန်တွင် ဂရုမစိုက်ပေ။

"ထျန်းရှန်၊ အခွင့်ထူးခံတွေ ရတာ တော်လောက်ပြီ။ မင်း ဆက်ပုန်းနေလို့ မရတော့ဘူး။ စင်ပေါ်တက်ခဲ့ပြီး ဒါကို အဆုံးသတ်ကြရအောင်" မင်းသားလူက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟေး... သတိထားဦး။ မင်း လေအနှစ်သာရကို နားလည်ထားသလိုပဲ၊ မင်းသားလူက မီးအနှစ်သာရကို နားလည်ထားတာ။ သူ အဲဒါကို သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်မှာ သုံးသွားတာ။ သူ့ရဲ့ မီးတောက်တွေက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်" လုံချန်း စင်ပေါ်သို့ တက်သွားစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲယီက သူ့အနားသို့ လာကာ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲယီ၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေမှာပါ" လုံချန်းက ယုံကြည်မှုရှိသော လေသံဖြင့် ဆိုကာ ကွင်းပြင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။