အခန်း (၉-၁၀)

အခန်း ၉ - အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း

လော့ချန်း နှင့် သူ၏မိသားစုကို မြှုပ်နှံပြီးနောက် ချန်လောင်စန်း သည် စီရင်စုမြို့တော်သို့ သွားသော စစ်ဆေးရေးဂိတ်ကို သွားရောက်လေ့လာရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့သော်လည်း ထိုဂိတ်မှာ ပိတ်ဆို့ခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

အရှုံးမပေးလိုသော ချန်လောင်စန်းသည် အခြားလမ်းကြောင်းများကိုပါ စမ်းသပ်ကြည့်ရာ စီရင်စုမြို့တော်သို့ သွားသော ဂိတ်သာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းများအားလုံးကိုပါ စောင့်ကြပ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။

သူတို့၏ချင်းယာကောင်တီကို ထိန်းချုပ်ထားပြီဖြစ်သည်။

ဤတွေ့ရှိချက်က ချန်လောင်စန်းကို လုံးဝ စိတ်မအေးနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

နောက်ကွယ်တွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေမှာ သူတို့လို သာမန်ပြည်သူများအတွက် သေချာပေါက် ကောင်းသော လက္ခဏာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူမြှုပ်နှံခဲ့ရသော အင်ပါယာမိသားစုဝင်များ၏ အလောင်းများကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာသောအခါ သူ့ကို လုံးဝထိုင်မနေနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

'ငါ ဒီအတိုင်း ထိုင်ပြီး သေဖို့ စောင့်နေလို့မဖြစ်ဘူး'

ဤသို့တွေးမိပြီးနောက် ချန်လောင်စန်းသည် ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ အိမ်သို့ ချက်ချင်း သွားခဲ့သည်။ ဤအဘိုးကြီးက သူ၏မြေးမလေးကို အဝေးသို့ ပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် အဆက်အသွယ်များ ရှိရပေမည်။

မြို့အတွင်းပိုင်းသို့ သူ ပြန်ရောက်သောအခါ နေဝင်ရီတရော အချိန်ပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လမ်းရှာရင်း တစ်နေကုန်သွားသဖြင့် ချန်လောင်စန်းမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း လိုက်သွားကာ ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ အိမ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

အတော်လေး ရိုးရှင်းသော အိမ်လေးတစ်လုံးပင်။

ချန်လောင်စန်း၏ ခွေးအိမ်လို အိမ်နှင့်ယှဉ်လျှင်တော့ ပိုကောင်းပါသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝမ်လောင်ရွှမ်းတွင် ပြုစုပျိုးထောင်ရမည့် မြေးမလေးတစ်ယောက် ရှိနေသေးသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ဆင်းရဲခံရမည်ဆိုလျှင်တောင် ကလေးကိုတော့ ဆင်းရဲခံစေမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်လောင်စန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဘယ်ညာတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာလျှောက်သွားကာ တံခါးခေါက်တုံးကို ညင်သာစွာ နှစ်ချက်ခေါက်လိုက်၏။

ဒေါက်... ဒေါက်...

အသံထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အထဲမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

သူတို့ အိပ်နေကြပြီလား။

ချန်လောင်စန်း၏ ရင်ထဲတွင် မလုံခြုံမှု အငွေ့အသက်တစ်ခုပေါ်လာသော်လည်း ယနေ့အစောပိုင်းက လော့ချန်း၏ အိမ်တွင် ဝမ်လောင်ရွှမ်းကို တွေ့ခဲ့ရသည်ကို တွေးမိသောအခါ ထိုစိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

ဝမ်လောင်ရွှမ်းသည် သူ့ထက် ပို၍ သတိကြီးသူဖြစ်ပြီး အရန်အစီအစဉ်တစ်ခုတော့ ချန်ထားရစ်မည်မှာ သေချာသည်။ ဤသို့တွေးကာ သူ၏ အသံကို နှိမ့်၍ အိမ်ထဲသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

"ဝမ်လောင်ရွှမ်း... တံခါးဖွင့်ပါဦး... ငါပါ၊ ချန်တာ့ဟယ် ပါ"

ချန်တာ့ဟယ်မှာ ချန်လောင်စန်း၏ နာမည်ပင်။ ဤနာမည်ကို သူ နေ့စဉ်ဘဝတွင် သိပ်မသုံးလေ့ရှိသလို ကောင်တီရုံးတော်မှ လူအများစုကလည်း မသိကြပေ။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်သော ဝမ်လောင်ရွှမ်းနှင့်သာ နာမည်ချင်း ဖလှယ်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်လောင်စန်း မည်သို့ပင် တံခါးခေါက်စေကာမူ အိမ်ထဲမှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ ထွက်ပေါ်မလာပေ။

ခြေသံလည်း မကြားရသလို တံခါးလာဖွင့်မည့်သူလည်း မရှိပေ။

ချန်လောင်စန်းသည် သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တံခါးအကွဲကြောင်းတွင် မျက်လုံးကပ်ကာ အထဲသို့ကြည့်လိုက်၏။ အနီးသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် စူးရှသော အနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်သည်။

သွေးနံ့လား

ချန်လောင်စန်း၏ နှလုံးခုန်သံ တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အတွင်းခြံဝင်းထဲရှိ အရာအားလုံးမှာပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေပုံရပြီး ထိတ်လန့်စရာ မြင်ကွင်းများကို သူ မတွေ့ရပေ။

သို့သော် ချန်လောင်စန်းသည် ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေရဲတော့ပေ။ ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ အိမ်တွင် တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီမှာ သေချာသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ခြံဝင်းထဲတွင် သွေးနံ့များ ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသို့ ခန့်မှန်းပြီးနောက် ချန်လောင်စန်းသည် အမြန်ထကာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လမ်းမကြီးဆီသို့ ပြေးသွားတော့သည်။

ထိုနေရာတွင် လူအများအပြား ရှိသည်။ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် လူလုံးထင်ရှား သတ်ဖြတ်ရန် ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။

တံခါး၏ အနောက်ဘက် ချန်လောင်စန်း မမြင်နိုင်သောနေရာတွင် အလောင်းတစ်လောင်းမှာ တစ်ပိုင်းတွဲလောင်းကျနေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှလတ်ဆတ်သော သွေးစက်များ စီးကျနေ၏။

ဤအလောင်းမှာ ယနေ့အစောပိုင်းက ချန်လောင်စန်းနှင့် စကားပြောခဲ့သော ဝမ်လောင်ရွှမ်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတစ်ယောက်တည်းသာမက ထိုနေ့က အဆက်အသွယ်များအသုံးပြု၍ အဝေးသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သော သူ၏မြေးမလေးမှာလည်း အထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သော အလောင်းအချို့လည်း ပါဝင်သည်။

ထိုသူများမှာ ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ မြေးမလေးကို ထွက်ပြေးရန် ကူညီပေးခဲ့သော ပွဲစားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်ရှိ သူသည် ဖြစ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်မှန်သမျှကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပုံရသည်။

အဘယ်ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ စောင့်နေခဲ့ရသလဲဆိုတာကိုသာ သူ မသိခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ချန်လောင်စန်းသည် အိမ်သို့ တောက်လျှောက် ပြေးလာခဲ့၏။

သူ၏ တူဖြစ်သူ ချန်လော့ ပြန်မလာသေးသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သူ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

မာချွယ်ကျိ နှင့် အတူရှိနေခြင်းက သူ့အတွက် ပိုကောင်းပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မာချွယ်ကျိမှာ သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ရာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက တိုက်ကွက် အနည်းငယ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေမည်။

သူ၏ မိတ်ဆွေအတွက် အနည်းငယ် တရားမမျှတသလို ခံစားရသော်လည်း သူ၏ တူဖြစ်သူ၏ အသက်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက မိတ်ဆွေဖြစ်သော မာချွယ်ကျိမှာ လုံးဝ စွန့်လွှတ်၍ မရနိုင်သူတော့ မဟုတ်ပေ။

အလွန်ဆုံး ပွဲတော်ရက်များတွင် သူ့အတွက် ငွေစက္ကူများများ ပိုရှို့ပေးရုံသာ ရှိသည်။

"ငွေ ဟုတ်တယ် ငွေ"

ထိတ်လန့်နေချိန်တွင် ချန်လောင်စန်းသည် သူ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ကုတင်ပျဉ်ပြားကို ဆွဲလှန်လိုက်၏။ တတိယမြောက် ဖုံးကွယ်ထားသောသစ်သားပြားကို ဆွဲခွာလိုက်ရာ ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက်ကြီး ပေါ်လာသည်။

ဤငွေများမှာ ချန်လောင်စန်း၏ အရေးပေါ် စုဆောင်းငွေဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ တူဖြစ်သူ ချန်လော့ မိန်းမရရန်အတွက် သူ စုဆောင်းထားသော ခေါင်းတလားအဖိုးငွေ ပင်။

သေရေးရှင်ရေးလွန်ဆွဲနေသော ဤအရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် ထိုကိစ္စများကို သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ချန်လောင်စန်းသည် အထဲရှိ ငွေစက္ကူများကို ဆွဲယူကာရုံးတော်သို့ သွားရန် လှည့်ထွက်လိုက်သည်။

ယနေ့ညတွင် သူ၏ တူဖြစ်သူ ချန်လော့ကို ကောင်တီရုံးတော်သို့ ခေါ်သွားပြီး နေထိုင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ထိုလူများသည် ရုံးတော်အတွင်းအထိ ဝင်ရောက်ကာ လူသတ်ရဲလောက်အောင် ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်

ချန်လောင်စန်းသည် ငွေများကို ရင်ဘက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အဘိုးကြီးချန် အဘိုးကြီးချန် အလုပ်ရှိတယ်ဟေ့"

ထိုအသံကြောင့် ချန်လောင်စန်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး ကုတင်ဘေးရှိ ဓားမြှောင်ကို ဗီဇအရ လှမ်းယူလိုက်သည်။ သို့သော် အသံရှင်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွား၏။

အော်ခေါ်နေသူမှာ သူသိသော ရဲမက် ကျန်တာ့နျန် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြည့်တန်ဆာအိမ်များတွင် အတူအရက်သောက်လေ့ရှိကြပြီး ဝါသနာတူ ယုံကြည်ရသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ချန်လောင်စန်းသည် သူ၏ သတိထားမှုကို မလျှော့ဘဲ အသံကို အကျယ်ဆုံးမြှင့်ကာ ပြန်အော်လိုက်၏။

ယခုအချိန်မှာ ညဘက်ရောက်တော့မည်ဖြစ်ရာ ကျန်တာ့နျန်၏ ရုတ်တရက် အလည်အပတ်ရောက်ရှိလာမှုမှာ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် အနည်းငယ်တော့ ထူးဆန်းနေသည်။

"ဟိုဘက်မှာ အမှုတစ်ခုထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ။ အထက်က လူတွေက မင်းကို သွားရှင်းခိုင်းနေတယ်" ကျန်တာ့နျန်က အပြင်ဘက်မှ ညည်းညူလိုက်၏။ ဤအချိန်ကြီးတွင် တာဝန်ပေးခံရသဖြင့် သူ မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေပုံရသည်။

ထပ်သေပြန်ပြီလား

ချန်လောင်စန်း၏ နှလုံးသားမှာ နစ်မြုတ်ကျသွားသည်။

ယနေ့အစောပိုင်းက ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ အိမ်အပြင်ဘက်တွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ဗီဇအရ ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး

"ဘာလို့ ဝမ်လောင်ရွှမ်းကို သွားခိုင်းလိုက်ပါလား ငါ ဒီမနက်တင် လော့ချန်းရဲ့ ကိစ္စကို ရှင်းပြီးလို့ အခုမှ အိပ်တော့မလို့ကို"

ချန်လောင်စန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ အကြောင်းကို စုံစမ်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားမိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူ အနားယူရန် လိုအပ်ကြောင်း အကြောင်းပြကာ ငြင်းဆန်လိုက်၏။ ရုံးတော်မှ လူများအနေဖြင့် ဝမ်လောင်ရွှမ်းကို သွားရှာရန် သူ အကြံပြုလိုက်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ အခြေအနေကို သူ အတည်ပြုနိုင်မည်ဖြစ်သလို မိမိကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိခြင်းမှလည်း ရှောင်ရှားနိုင်မည်။

၎င်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

"သေတာက ဝမ်လောင်ရွှမ်းရဲ့ မိသားစုလေ မင်းက ငါ့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာထဲထိ သွားရှာခိုင်းနေတာလား"

ကျန်တာ့နျန်က အပြင်ဘက်မှ ညည်းညူလိုက်၏။ သူ၏ အသံကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

"ဘာ"

ချန်လောင်စန်းသည် တံခါးကို တိုက်ရိုက် တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ အတွင်းစိတ်မှ မလုံခြုံမှုများမှာ ချက်ချင်း အတည်ပြုချက် ရရှိသွားခဲ့၏။

တစ်ရက်တည်းအတွင်းမှာပင် လော့ချန်းရော ဝမ်လောင်ရွှမ်းပါ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်လှည့်က သူ့အလှည့်လား။ ဤခန့်မှန်းချက်က ချန်လောင်စန်းကို ရေခဲတိုက်ထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ထို့နောက် ကျန်တာ့နျန် ပြောသော စကားများကို သူ ဘာမှ မကြားတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ၊မင်း မအိပ်သေးဘူးပဲ။ မြန်မြန်လုပ်ပြီး အလောင်းသွားသိမ်းဖို့ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်းပါ။ နည်းနည်းကြာရင် ရှောင်ထောင်ဟုန်ဆီမှာ နေရာလွတ် ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်တာ့နျန်က ဤအရာများအားလုံးကို သတိမထားမိပေ။ ချန်လောင်စန်း အဝတ်အစား အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ကိစ္စများကိုရှင်းလင်းရန် သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

ယခုအချိန်များမှာ လှုပ်ရှားရုန်းကန်ရသော အချိန်များဖြစ်သည်။ အလောင်းများကို မရှင်းလင်းပါက ပြဿနာများ အလွယ်တကူ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။

အလောင်းမြုပ်နှံသူများသည် ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အတိအကျ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်လောင်ရွှမ်းမိသားစု၏ အလောင်းများမှာ ကောင်တီမြို့အတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် ကောင်တီတရားသူကြီး၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို နှောင့်ယှက်နေရာ ညတွင်းချင်း အမိန့်ပေးခံရခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

ဤသို့ဖြင့် ချန်လောင်စန်းနှင့် ကျန်တာ့နျန်တို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ချန်လောင်စန်း ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွား၏။

စူးရှသော သွေးနံ့များက သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။ အစောပိုင်းက တံခါးဝတွင် သူရခဲ့သော အနံ့မှာ တကယ့်အစစ်အမှန်ပင်။

ခြံဝင်းထဲတွင် အလောင်းငါးလောင်း ပြန့်ကျဲနေပြီး ၎င်းတို့အနက်မှနှစ်လောင်းကို ချန်လောင်စန်း မှတ်မိသည်။

ဝမ်လောင်ရွှမ်းနှင့် သူ၏ မြေးမလေးပင်။ ဝမ်လောင်ရွှမ်းသည် အလွန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မြေးမလေးကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်အောင် မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်ရှိသော လူသုံးဦးမှာ သူစိမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်တာ့နျန်၏ အပြောအရ သူတို့မှာ ချင်းယာကောင်တီမှ ပွဲစားများဖြစ်ပုံရပြီး လူများကို စီရင်သုမြို့တော်သို့ ခိုးသွင်းရာတွင် အထူးပြုသူများ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် ကျန်တာ့နျန်က အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများစွာကို ပွစိပွစိ ပြောနေ၏။

ချန်လောင်စန်းသည် စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ မကြားပေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လော့ချန်းနှင့် ဝမ်လောင်ရွှမ်းတို့၏ ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့၏ မိဘများနှင့် မိသားစုဝင်များအပါအဝင်ပင်။

"ဒါက လူတိုင်းကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားတာပဲ"

ချန်လောင်စန်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ထိုခွေးမိန်းမစိုး၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမည်နည်း။

မြက်ပင်ကိုဖြတ်ပြီး အမြစ်ကိုပါ ဆွဲနှုတ်ပစ်ရန်ဖြစ်သည်။

သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားနိုင်သည့် မည်သည့်အချက်ကိုမျှ သူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ဖြစ်နိုင်ခြေ အနည်းငယ်လေး ရှိနေလျှင်ပင်ညသူက ဖြတ်တောက်ပြစ်မည်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်လွတ်သွားတာထက် မှားယွင်းပြီး သတ်မိတာက ပိုကောင်းလေ၏။

ဤလူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူတို့လို အဆင့်နိမ့် ပုရွက်ဆိတ်များကို အသက်တစ်ချောင်းအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်မထားကြပေ။

သူ နားမလည်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထိုခွေးမိန်းမစိုးက သူတို့ကို ဘာကြောင့် ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့သလဲ ဆိုတာပင်။

သူ သတိမထားမိလိုက်သော အရာတစ်ခုခု ရှိနေသည်လော သို့မဟုတ် တစ်ဖက်လူက လူပိုသတ်ချင်နေသည်လော။

အခန်း ၁၀ - လက်တွေ့လှုပ်ရှားမှု

ချန်လောင်စန်း သည် အိမ်သို့ မည်သို့ ပြန်ရောက်လာမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

ဝမ်လောင်ရွှမ်း၏ မိသားစုကိစ္စကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူ၏ခြံဝင်းထဲသို့ ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး လမ်းကြားအဝတွင် လျိုကြီး နှုတ်ဆက်သည်ကိုပင် မကြားခဲ့ပေ။

"ပြီးသွားပြီ"

ချန်လောင်စန်းသည် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း တစ်ခဏမျှ စိတ်လေလွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

လွတ်လမ်း မရှိတော့ပေ။

ထွက်ပြေးရန် တာဝန်ယူပေးသော ပွဲစားပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။ သူ့လို လူသေးလူမွှားလေးက မည်သည့်နေရာကိုများ ပြေးနိုင်မည်နည်း။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လက်တွေ့လှုပ်ရှားလာသူများက နန်းတော်မှ လူများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ကောင်တီတရားသူကြီး သိလျှင်ပင် အကူအညီမဲ့နေလိမ့်မည်ဟု သူ သံသယရှိမိသည်။ ထို့အပြင် ဝေ ဟု အမည်ရသော ဆံပင်ဖြူမိန်းမစိုးကြီး သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ချန်ထားရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ချင်းယာကောင်တီတစ်ခုလုံးက သူ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေနိုင်သည်ဟု ချန်လောင်စန်း သံသယဝင်မိသည်။

ယနေ့ နေ့လယ်က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအရ စစ်ဆေးရေးဂိတ်များ ပိတ်ဆို့ထားခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအချက်ကို ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

သူ့လိုအောက်ခြေအဆင့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် မြင်နိုင်သောအရာကို ကောင်တီရုံးတော်မှ အရာရှိကြီးက မသိဘဲ နေမည်လော။

"ဦးလေးစန်း "

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ တံခါးဖွင့်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သိုင်းလေ့ကျင့်ရာမှ ပြန်လာသော ချန်လော့ သည် သူ၏ ဦးလေးစန်း ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"

ချန်လောင်စန်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

ချန်လော့သည် ယနေ့ မာချွယ်ကျိ၏ အိမ်တွင် နေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ နောက်ကျမှ တိတ်တဆိတ် ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ယခုတော့ သူတို့ ဦးလေးနှင့် တူနှစ်ယောက်စလုံး ပြေးစရာ မြေမရှိတော့ပေ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ချန်လော့သည် သူ၏ ဦးလေးစန်း၏ အခြေအနေမှာ မူမမှန်ကြောင်း ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ချန်လောင်စန်းမှာ အကောင်းမြင်တတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပစ္စုပ္ပန်အတွက်သာ အသက်ရှင်သူမျိုး ဖြစ်သည်။

ယခုလို မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရားများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေခြင်းက ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

"မြန်မြန် သွားတော့ မင်းရဲ့ ဆရာကို သွားရှာ။ ငါ့ကိစ္စတွေမှာ မင်း ပါဝင်ပတ်သက်လို့ မဖြစ်ဘူး" ချန်လောင်စန်းမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ထိုလူများသည် ယနေ့ညတွင် သူ့ဆီသို့ သေချာပေါက် ရောက်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ၏ တန်ဖိုးမရှိသော အသက်ဆုံးရှုံးသွားပါကလည်း ကိစ္စမရှိသော်လည်း သူ၏ တူဖြစ်သူကိုပါ ဆွဲသွင်းမိပါက သေပြီးနောက် ချန်မိသားစု၏ဘိုးဘေးများကို မျက်နှာပြစရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်လော့က ထပ်မံမေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်းအပြင်ဘက်တွင် အားကောင်းသော ချီအချို့ ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်လော့သည် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ခွန်အား မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ သေချာမသိသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာမူ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယခု အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ သတိထားမိလိုက်၏။

"လူလာနေတယ်"

ချန်လော့သည် သူ၏ ဦးလေးစန်း၏ ပခုံးကို ဖိကာ အသံလေးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လာသူများက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သူ မသိသော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော ဆိုးယုတ်ခြင်းချီကိုမူ သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

"ဘာ"

ချန်လောင်စန်း၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူရော်သွားပြီး ချန်လော့ကို သူ၏ အနောက်သို့ ဆွဲယူရန် ဗီဇအရကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒိုင်း

သူ၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပင်မတံခါးကြီးမှာ ကန်ဖွင့်ခံလိုက်ရ၏။

ဆိုးယုတ်ခြင်းချီများ အပြည့်ရှိနေသော လူသုံးယောက် အပြင်ဘက်မှ ဝင်လာကြသည်။ ဘေးနှစ်ဖက်ရှိနှစ်ယောက်မှာ ကျန်းဟူလောကသားများ ဖြစ်ကြသည်။

အလယ်ရှိ တစ်ယောက်မှာမူ မိန်းမဆန်သော မျက်နှာနှင့်ခေါင်းတစ်လုံးစာ ဆံပင်ဖြူများ ရှိနေပြီး သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန်ပင် ဂရုမစိုက်ပေ။

ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ သူ့ကို အလောင်းမြှုပ်နှံရန်တာဝန်ပေးခဲ့သော ဆံပင်ဖြူမိန်းမစိုး မိန်းမစိုး ဝေ ပင်။

"ရက်အနည်းငယ် ကြာသွားတာတောင် ဘယ်ငါးမှ မိမလာဘူး။ မင်းရဲ့ ငါးစာတွေက အလဟဿ ဖြစ်သွားပုံပဲ"

မိန်းမစိုး ဝေ ၏ ဘေးရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူကခြံဝင်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အခြား မည်သူမျှ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနှစ်ယောက်သည် ချန်လော့နှင့် သူ၏ တူတို့ကို သေလူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အင်ပါယာမိသားစုဝင်တွေပဲလေ၊ သူတို့က အဲဒီလောက်လည်း မမိုက်မဲပါဘူး"

မိန်းမစိုး ဝေ မှာ အံ့ဩပုံမရပေ။

ထိုနေ့က သူတို့သုံးယောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ သာမန် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု၊ အသေးအဖွဲ လောင်းကြေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူမျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ပေ။

အစစ်အမှန် အစီအစဉ်မှာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အရေးပါသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ချမှတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် ဤကြီးကျယ်သော အစီအစဉ်ကြီးတွင် ပွန်းရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာမိသားစုဝင်များကို ထင်သလို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ချန်လောင်စန်းကဲ့သို့ ကျေးလက်နေ သာမန်ပြည်သူတစ်ဦး မှန်းဆနိုင်သည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။

ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ချင်းယာကောင်တီတစ်ခုလုံးကို စတေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ပုန်ကန်ရန် စုရုံးခြင်း'

ဤစွပ်စွဲချက်မှာ အလွန် အသုံးဝင်လှ၏။

မြို့ထဲရှိ လူများအားလုံး အသတ်ခံရပြီးသည်နှင့် အသေးစိတ်အခြေအနေများမှာ သူတို့ပြောသမျှသာ ဖြစ်လာပေမည်။ ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ဤခေါင်းများအားလုံးမှာ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းများဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဤကိစ္စတွင် လူအများအပြား ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး ချင်းယာကောင်တီ၏ ကောင်တီတရားသူကြီးသည်လည်း အကောင်အထည်ဖော်သူများအနက် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

သာမန်ပြည်သူများ၏ အသက်ဖြင့် ဝယ်ယူထားသော ပွဲတော်ကြီးတစ်ခု၊ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းစာအုပ်မှာ ရေးဆွဲပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ဆွဲနေခြင်းမှာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်ဖြစ်ပြီး၊ လပေါင်းများစွာ ဓားပြနှိမ်နင်းမှုများနှင့်အတူ သေဆုံးသွားသော အင်ပါယာမိသားစုဝင်များအတွက် ရန်ကြွေးကို လက်တုံ့ပြန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အထက်လူကြီးများက ညွှန်ကြားချက်များ ပေးထားပြီး၊ လက်အောက်ငယ်သားများကလည်း သူတို့၏ အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိကြမည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်း ပျော်ရွှင်ရပေမည်။

ဘုန်း

ချန်လောင်စန်းသည် ချက်ချင်းပင် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ထိုလူသုံးယောက်ကို ဦးညွှတ်ခစားလိုက်၏။

"မိန်းမစိုး ဝေ... ကျွန်တော် ဘာမှ မသိပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့တူလေးကိုတော့ ချမ်းသာပေးပါ။ ဒီအဘိုးကြီးက ခင်ဗျားတို့အတွက် အသက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချန်မိသားစုအိုကြီးရဲ့ မျိုးဆက်ကိုတော့ ဆက်လက် တည်ရှိခွင့်ပြုဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

ထိုလူသုံးယောက်၏ စွမ်းရည်များကို အမှန်တကယ် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသော ချန်လောင်စန်းမှာ ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပြီဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် ကျန်းဟူသိုင်းလောကသားများမှာ သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော လူများ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ တူဖြစ်သူက သိုင်းပညာကို ရက်အနည်းငယ် သင်ယူထားသော်လည်း ထိုသို့သော ကျွမ်းကျင်သူများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သူသာမက သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ မာချွယ်ကျိပင်လျှင် ဤသုံးယောက်ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက ဟိုအရူးနှစ်ယောက်ထက် ပိုပါးနပ်တယ်၊ ငါ့ကို အဆင်မပြေဖြစ်အောင် အဆိပ်မသုံးခဲ့ဘူး"

မိန်းမစိုး ဝေ ၏ ဂရုမစိုက်သော အကြည့်သည် တစ်ပတ်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ချန်လော့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

"အားလုံးကို သတ်လိုက်"

သူ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး ပြတ်သားလှသည်။ သာမန်လူများ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော လူ့အသက်အပေါ် ဂရုမစိုက်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

ဓားရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ဘယ်ဘက်တွင် ရပ်နေသူက သူ၏ ဆေဘာဖြင့် ချန်လောင်စန်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဒိုင်း

ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်။ ဓားကိုင်ထားသူတုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ခင် ကျားလက်သည်းကဲ့သို့သော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

ဂျွတ်ဟူသော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံနှင့်အတူ ဓားကိုင်ထားသူ၏ရင်ဘတ်မှာ ချက်ချင်း ချိုင့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ ကျောဘက်တွင် ကြီးမားသော အဖုကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အမြောက်ဆံတစ်လုံးကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

အနောက်ရှိ နံရံနှင့် ဝင်တိုက်မိပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွား၏။ သူ၏ ခြေထောက်များ နှစ်ချက်ခန့် တုန်ယင်သွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ရာ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ထိုလူမှာ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်လော့သည် အလယ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆိုးယုတ်ခြင်းချီများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကြမ်းတမ်းသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရက်အတော်ကြာအောင် သူ လေ့ကျင့်ခဲ့သော သူ၏ ကျားနက်လက်သီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ကယ်တင်ခံလိုက်ရသော ချန်လောင်စန်းမှာ ဆွံ့အသွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးနေသော တူဖြစ်သူကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေကာ အိပ်မက်မက်နေသလားဟုပင် ထင်မှတ်ရသည်။

သူ၏ မိသားစု အခြေအနေကို သူသိသည်၊ သူ၏ တူဖြစ်သူ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်နေသည်မှာ အချိန်မည်မျှရှိပြီ ဆိုသည်ကိုလည်း သူသိသည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းလာရတာလဲ။

"ငါ အထင်မှားသွားတယ်၊ သူက ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ဆရာဟူသော စကားလုံးပင် မဆုံးသေးခင် ညာဘက်ရှိ လူက စတင် လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူသည် ဓားကို အသုံးပြုပြီး သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် လျင်မြန်လှသည်။

အသက်နှစ်ခါရှူစာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် ချန်လော့၏ဘယ်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ထက်မြက်သော ဓားသွားက ချန်လော့၏လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။

'ဓားဖျားကို သတိထား'

ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်းဟူ သိုင်းလောကသားတစ်ဦး၏ ဦးနှောက်က တုံ့ပြန်မှု ပေးလာသည်။

၎င်းက ချန်လော့ကို သူ၏ပြင်ပဦးနှောက် ဒုတိယမြောက် အသုံးဝင်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိစေခဲ့၏။

ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း။

သူ ငှားရမ်းထားသော ဦးနှောက်များအားလုံးမှာ ကျန်းဟူ သိုင်းလောကသားများ၏ ဦးနှောက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကျန်းဟူရန်ကြွေးများတွင် သေဆုံးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့အထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေးဆရာကြီး အချို့ ပါဝင်နေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ပုံမှန် လေ့ကျင့်ချိန်တွင် ဤအချက်မှာ မသိသာသော်လည်း အသက်လုပွဲကြားကာလတွင် ဦးနှောက်မှာ ရုတ်တရက် အလွန် တက်ကြွလာခဲ့၏။

အန္တရာယ်ကို ခံစားသိရှိလိုက်သော ချန်လော့သည် ခြေတစ်ဝက် နောက်ဆုတ်လိုက်ရာ လုပ်ကြံသူ၏ ဓားသွားက သူ၏ လည်ပင်းကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဟတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဓားဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်မှုကိုပင် သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

တိုက်ခိုက်လာသော ဓားသမား၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အံ့ဩမှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး၊ ချန်လော့က သူ၏ ဓားကို ရှောင်တိမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပုံရသည်။

'တိုက်ခိုက်'

'လည်ပင်းကို ထိုးနှက်'

နောက်ထပ် ဦးနှောက်နှစ်ခုက တုံ့ပြန်မှု ပေးလာသည်။ အတွေးနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ချန်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ရက်အတော်ကြာ သူ လေ့ကျင့်ထားသော ကိုယ်တွင်းချီအားလုံးသည် သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် စုစည်းသွားပြီး ကျားလက်သည်းကဲ့သို့သော သူ၏ လက်က ပြိုင်ဘက်၏ လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

ဂျွတ် ဟူသော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံနှင့်အတူ စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဓားသမား၏ လည်ပင်းမှာ ကျိုးသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းမှာ သဘာဝမကျသော ပုံစံဖြင့် နောက်သို့ လန်ကျသွား၏။

သူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် နှစ်ပတ်ခန့် လိမ့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း အသက်ထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ထက်မြက်သော တန်ဖိုးကြီး ဓားမှာ လေထဲတွင် နှစ်ပတ်ခန့်လည်ထွက်သွားပြီးနောက် သူ၏အနောက်ဘက် ဒေါင့်ဖြတ် မြေကြီးပေါ်သို့ ပွတ်တိုက်သွားကာ ဓားသွားမှာ တုန်ယင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးစလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဤအရာက ဆံပင်ဖြူမိန်းမစိုးကို ချန်လော့အား ပြန်လည် အကဲဖြတ်ရန် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မင်းဆက်၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း သိုင်းပညာကို တားမြစ်ထားရာ ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆရာကြီးတစ်ဦး မည်သို့ ပုန်းအောင်းနေနိုင်သနည်း။

သူ၏ ယခင် တိုက်ကွက်များ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အနည်းဆုံးဆယ်နှစ်ကျော် လေ့ကျင့်ထားပြီး လူသတ်ဖူးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်က အလောင်းမြှုပ်နှံသူ တစ်ဦး၏ အိမ်တွင် ဘာကြောင့် ပုန်းအောင်းနေရသနည်း။