အခန်း (၁၃-၁၄)

အခန်း ၁၃ - နည်းလမ်းများ

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ချန်လော့သည် အသုံးဝင်သော ဦးနှောက်နှစ်ခုကို ရှာဖွေရန် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရယူရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အင်ပါယာမိသားစုဝင်များ၏ ဦးနှောက်များတွင် သူမသိသေးသော အရာများ ရှိနေနိုင်သည်။

"အလောင်းမြှုပ်တဲ့နေရာလား အဲဒီမှာ ထွက်ပေါက်တစ်ခုရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နေ့ခင်းက ငါ သွားစစ်ကြည့်ပြီးပြီ၊ အဲဒီမှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့စစ်သားတွေ ရှိတယ်" ဟု ချန်လောင်စန်း က ပြောသည်။

"ကျွန်တော့်ကို အဲဒီနေရာကိုသာ ခေါ်သွားပေးပါ၊ ကျန်တာကို ကျွန်တော် ဘာသာကြည့်လုပ်ပါ့မယ်။"

ယခု ချန်လော့ တွေးနေသည်မှာ စုဆောင်းမှုအကြောင်း ဖြစ်သည်။

သေဆုံးသွားသော အင်ပါယာမိသားစုဝင်များထဲတွင် အစစ်အမှန်သိုင်းပညာရှင်များ ရှိနိုင်ပါသည်။ ဤကမ္ဘာ၏အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ အလွန်မြင့်မားပြီး သူ့ကိုယ်သူ အားကိုးရုံသက်သက်ဖြင့် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

မာချွယ်ကျိက သူ့ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဟု ထင်သော်လည်း သူသည် ပါရမီရှင် လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း ချန်လော့ကိုယ်တိုင်သာ သိသည်။

သိုင်းပညာ စတင်လေ့ကျင့်သည့် ပထမဆုံးနေ့မှာပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်ကို သူ သိရှိခဲ့သည်။

သူ ကျားနက်လက်သီးကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမှာ သူ၏စိတ်ထဲရှိ သူငယ်ချင်း တစ်ရာကျော်က သူ့ကို ကူညီနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုသူငယ်ချင်းများထဲတွင် မာချွယ်ကျိသိသော ပါရမီရှင်များလည်း ပါဝင်သည်။

အမည်မသိ လေလွင့်သိုင်းလောကသားများ၏ ဦးနှောက်များကပင် ဤမျှ အသုံးဝင်နေလျှင် အင်ပါယာမိသားစုဝင်များ၏ ဦးနှောက်များက ပို၍ကောင်းမွန်ရမည်မှာ သေချာသည်။

အနည်းဆုံးတော့ အင်ပါယာမိသားစုဝင်များကို ကာကွယ်ပေးနေသည့် သက်တော်စောင့်များက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းရမည်။ သူသည် အစစ်အမှန် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ လက်မလွှတ်သင့်သော အကျိုးအမြတ်ရှိသည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

ချန်လောင်စန်းက ထပ်မမေးတော့ပေ။

သေဖို့အတွက် စောင့်နေခြင်းက လုံးဝ ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ပေ။ အထက်က အကောင်ကြီးကြီးများက သူတို့၏ခြေကျွံလက်ကျွံ စကားများကို နားထောင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ အကြောင်းပြချက် နားမထောင်သူတစ်ယောက်တကယ်ရောက်လာပါက သူတို့ ဦးရီးတူနှစ်ယောက်စလုံး အလကားသက်သက် သေရလိမ့်မည်။

ချန်လောင်စန်းသည် သူ၏အသက်ကို အခြားသူများ၏ သနားကြင်နာမှုအပေါ် လောင်းကြေးထပ်လေ့မရှိသလို၊ ချန်လော့ကလည်း ၎င်းကို မကြိုက်ပေ။

ထို့ကြောင့် တူဦးလေးနှစ်ယောက်သည် ထွက်ပြေးရန် လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကျောပိုးအိတ်ကို ကောက်လွယ်ကာ ချန်လောင်စန်းက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဘယ်ညာ ကြည့်လိုက်သည်။

အခြားမည်သူမျှ မရှိကြောင်း သေချာပြီးနောက် မြို့ပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာပြေးထွက်သွား၏။ ချန်လော့ကလည်း ခြေတစ်လှမ်းမျှ နောက်မကျဘဲ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။

အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မိုက်နေသည်။

ယင်နာရီ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီ မိုးလင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ တူဦးလေးနှစ်ယောက်သည် မြို့ရိုးထောင့်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချန်လောင်စန်းသည် အပြင်ထွက်ရန်အတွက် မြို့ရိုးရှိဟာကွက်ကို သိထားသဖြင့် ချန်လော့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ အိမ်ခြေရာမဲ့ အနည်းငယ် အိပ်ပျော်နေကြသည်။ သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအိမ်ခြေရာမဲ့များက မည်သည့်မေးခွန်းမှ မမေးဘဲ တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ ဆက်အိပ်နေကြ၏။

ညပိုင်း လှုပ်ရှားမှုများဆိုသည်မှာ ဂူဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် သူခိုးခိုးခြင်းများသာ ဖြစ်သည်။ အိမ်ခြေရာမဲ့များသည်လည်း မြို့တွင်း၌ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြပြီး ည၏ စည်းမျဉ်းများကို သိကြသည်။

"သွားကြစို့။"

ချန်လောင်စန်းက ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ ဟာကွက်ကို လျင်မြန်စွာဖြတ်သန်းပြီး အပြင်သို့ တွယ်တက်သွားသည်။

မြို့ပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ချန်လောင်စန်းက တစ်ခဏမျှပင် မရပ်တန့်ဘဲ ယခင်က အလောင်းများကို မြှုပ်နှံခဲ့သည့် ဟွမ်ရှန်းတောင်တန်း ဘက်သို့ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို အားကိုး၍ ပြေးသွားသည်။

တူဦးလေးနှစ်ယောက်မှာ အလွန်မြန်မြန် လမ်းလျှောက်လာကြပြီး လမ်းခရီးတွင် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်နှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ မကြာမီ သူတို့ ဟွမ်ရှန်းတောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

"ဒီရှေ့မှာပဲ။"

ချန်လောင်စန်းက ဦးတည်ရာကို အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြားသိမြင်ပြီး နေရာကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဦးလေးစန်း၊ ဦးလေးပြောတဲ့ အင်ပါယာမိသားစုအလောင်းက ဘယ်မှာလဲ"

ချန်လော့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း အလောင်းမြှုပ်သည့် နေရာကို မတွေ့ရပေ။ ချန်လောင်စန်းနှင့် အခြားဝါရင့်နှစ်ဦးတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချန်လော့သည် အလောင်းမြှုပ်နှံသည့်အလုပ်တွင် လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိနေသေး၏။

"ဒီမှာ။"

ချန်လောင်စန်းက သူ၏တူကို လျင်မြန်စွာ ဦးဆောင်သွားပြီး အပေါ်ရှိ ထင်းရှူးရွက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ မကြာမီ အမှတ်အသားပြား ဖွက်ထားသည့်နေရာကို တွေ့ရှိသွားသည်။

အလောင်းမြှုပ်နှံသူ များအားလုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သီးသန့်နည်းလမ်းများ ရှိသောကြောင့် ရှာတွေ့သွားမည်ကို သူတို့ မစိုးရိမ်ကြပေ။

ချန်လောင်စန်းက သူ၏အိတ်ထဲမှ သံဂေါ်ပြားတစ်လက်ကို ထုတ်ကာနှစ်ချက်ခန့် တူးလိုက်ရာ မာကျောသော အမှတ်အသားပြား တစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ချန်လော့က အမှတ်အသားပြားကို ကောက်ယူကာ သေချာစွာအကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတွင် မည်သည့် ယန္တရားမျှ မရှိဘဲ သာမန် သက်သေခံပြားတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ချန်လောင်စန်းက ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်တူးဖော်ရာ မကြာမီ ထိုထူးခြားသော အင်ပါယာမိသားစုအလောင်းကို တူးဖော်ရရှိခဲ့သည်။

ရက်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ အလောင်းမှာအနည်းငယ် ပုပ်သိုးနေပြီဖြစ်သည်။ တူးဖော်ပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် စူးရှသော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

အလောင်းမြှုပ်နှံသူများဖြစ်သော တူဦးလေးနှစ်ယောက်ပင်လျှင် အနည်းငယ် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

"သတိထား၊ ဒီအလောင်းက မသေခင်က အဆိပ်ခတ်ခံထားရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ချန်လော့က တွင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ အလောင်းကို ထိရန်လက်လှမ်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လောင်စန်းက သတိပေးရန် ချက်ချင်း စကားပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း ချန်လော့က သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော သမင်သားရေလက်အိတ်ကို ထုတ်ကာ စွပ်လိုက်၏။

သူ၏ လက်ဖဝါးက အလောင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာပြင် က ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

[သေဆုံးသူ၏အကြွင်းအကျန်အတွေး နှင့် ဆက်သွယ်မိပါပြီ၊ ပျက်စီးမှု ၉၉%၊ ဖတ်ရှုမည်လား]

ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေတာလား။

ချန်လော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

ဤတော်ဝင်အလောင်း၏ ဆွေးမြည့်မှုအဆင့်မှာ သူ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေပြီး ကောင်းမွန်သောအရာဟူ၍ အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော် သူ ဒီအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်းပင် အလွတ်ပေးလိုက်၍ မရပေ။ ချန်လော့က သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ အသုံးမဝင်သော နောက်ထပ်နှစ်ခုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် တော်ဝင်အလောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ၎င်း၏ ဦးနှောက်ကို စတင်၍ ငှားရမ်းလိုက်သည်။

စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ချန်လော့၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွား၏။

ဦးနှောက်လှိုင်း အသစ်ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ယခင်က ချန်လော့၏အသိစိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ဦးနှောက် များအားလုံး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ဤအသစ်ဝင်ရောက်လာသော ဦးနှောက်က ဗဟိုနေရာကို ချက်ချင်းနေရာယူလိုက်ပြီး ချန်လော့ ပိုင်ဆိုင်ဖူးသမျှထဲတွင် တန်ဖိုးအရှိဆုံး အကြွင်းအကျန်အတွေး ဖြစ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ချန်လော့ကို အလွန် အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။ ၉၉% ပျက်စီးနေသော ဤဦးနှောက်က ဤမျှထူးခြားသော ရှုထောင့်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်နေသေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူသည် သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က သာမန်လူတစ်ယောက် လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း မှန်းဆနိုင်ပြီး မိန်းမစိုးဝေနှင့် အခြားသူများက သူ့ကို မည်သို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူ သိချင်သွားသည်။

"ရှောင်လော့၊ မင်း နည်းလမ်း စဉ်းစားလို့ရပြီလား"

ဦးလေးစန်း၏ အသံက သူ၏ အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်လော့၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်သည် အသစ်စက်စက် ဦးနှောက်လှိုင်းကို လေ့လာရမည့်အချိန် မဟုတ်ကြောင်း သူလည်း သိသည်။ သူ၏ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ကာ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို စတင် စဉ်းစားလိုက်၏။

"စစ်ဆေးရေးဂိတ်က ဘယ်ဘက်မှာလဲ"

ချန်လော့က အရင်သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သိုင်းပညာရှင်များ မရှိလျှင် သို့မဟုတ် လူအလွန်နည်းပါးပါက အတင်းဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

မိန်းမစိုးဝေကို သတ်ပြီးပြီဖြစ်ရာ အစောင့်အနည်းငယ် ထပ်သတ်ရုံဖြင့် သိပ်ထူးခြားသွားမည် မဟုတ်ပေ။

'အကြွေးများရင် မပူရတော့ဘူး၊ သန်းများရင် မယားတော့ဘူး' ဆိုသည့် စကားပုံကဲ့သို့ပင်၊ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းဖြစ်လေ၏။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။"

ချန်လောင်စန်းက သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကိုပြန်လည်ထုပ်ပိုးကာ ချန်လော့ကို စစ်ဆေးရေးဂိတ်ရှိရာ နေရာသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဝေးလံပြီး လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းနေကြ၏။

ဤနေရာမှနေ၍ အဝေးရှိ စစ်ဆေးရေးဂိတ်တွင် ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

မီးတုတ်အလင်းရောင်မှတစ်ဆင့် ထိုနေရာတွင် လူနှစ်ဆယ်ခန့် စုဝေးနေပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းတွင် လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကာ လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

‘နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်။’

ချန်လော့က မြေမျက်နှာပြင် အနေအထားနှင့် လူဦးရေကွာဟချက်ကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ပြီးနောက် အတင်းဖောက်ထွက်မည့် အကြံကို ပြတ်ပြတ်သားသား စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

သုံးယောက် သို့မဟုတ် ငါးယောက်ဆိုလျှင်တော့ စမ်းကြည့်၍ရနိုင်သော်လည်း လူနှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်ကိုတော့ တစ်ပြိုင်တည်း သတ်၍မရနိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍ အမှောင်ထဲတွင် လေးသည်တော်များ ပုန်းအောင်းနေခဲ့လျှင် သူ ဤနေရာမှာတင် ကျဆုံးသွားနိုင်သည်။

"ဦးလေးစန်း၊ ဦးလေး ဒီမှာ အရင်စောင့်နေ၊ ကျွန်တော် ဘေးဘက်ကို သွားစစ်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

စကားတစ်ခွန်းချန်ထားခဲ့ပြီး ချန်လော့က ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။ ဟိုဘက်က ချောက်ကမ်းပါး အဝင်ဝကို သွားစစ်ဆေးဖို့ သူ စီစဉ်ထား၏။

ဤဟွမ်ရှန်းတောင်တန်းသည် သဘာဝတံတိုင်းကြီး တစ်ခုနှင့်တူသည်။ အစောင့်များ ပိတ်ဆို့ထားသော စစ်ဆေးရေးဂိတ်မှလွဲ၍ အခြားနေရာများမှာ မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် သဘာဝ မြေကွဲကြောင်းကြီးများ ဖြစ်သောကြောင့် ထွက်ပြေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်လော့က နေရာအတော်များများကို ရှာဖွေကြည့်ရာ လမ်းများအားလုံး ပြတ်တောက်နေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

အောက်ခြေကို မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

စစ်ဆေးရေးဂိတ်ကဲ့သို့ နိမ့်ကျသော မြေမျက်နှာပြင်မရှိဘဲ ဤနေရာမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ပတ်ပတ်လည် လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏မူလနေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လောင်စန်းက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ စမ်းကြည့်လို့ရတဲ့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်။"

ချန်လော့ ထိုင်ချပြီးနောက် ချန်လောင်စန်း စကားမဟမီ သူက အရင်ဦးဆောင်၍ ပြောလိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထပ်မံ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေပါက အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။

မိန်းမစိုးဝေ ပျောက်ဆုံးနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ရာ အမှောင်ထဲရှိ လူအချို့သည် စတင်လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။ မိန်းမစိုးဝေ နှုတ်ပိတ်ရန် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရသောကြောင့် သူတို့ တူဦးလေးနှစ်ယောက်သည် သေချာပေါက် အဓိက သံသယရှိသူများ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လို နည်းလမ်းလဲ"

"လူတစ်ယောက်ကို ရှာမယ်။"

"ဘယ်သူ့ကိုလဲ"

"တောင်ပေါ်မှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေတဲ့သူတွေ။"

အပြန်လမ်းတွင် ချန်လော့သည် ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင်စဉ်းစားမိခဲ့သည်။

အနည်းငယ် အန္တရာယ်များသော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်များဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားရ၏။

အကယ်၍ အတင်းဖောက်ထွက်ရန် အဆင်မပြေပါက သူတို့သည် စွန့်စားရပေမည်။ ယခုအချိန်တွင် ချင်းယာကောင်တီမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိသလို စစ်ဆေးရေးဂိတ်ကိုလည်း ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်သဖြင့် သူတို့ တူဦးလေးနှစ်ယောက်သည် အခြားသူများထံမှ အကူအညီတောင်းခံရုံသာ ရှိတော့သည်။

သူတို့သည် ချင်းယာကောင်တီတွင် ကျွမ်းဝင်နေသကဲ့သို့ပင် ဤဟွမ်ရှန်းတောင်တန်း မျိုးဆက်တွင် အကျွမ်းတဝင်အရှိဆုံး လူများမှာ အနီးအနားရှိ တောင်ပိုင်ဓားပြများ သေချာပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ ထွက်ပေါက် ရှာမတွေ့ခြင်းက ထိုတောင်ပိုင်ဓားပြများလည်း ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူတို့တွင် ထိုမျှလောက်စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး မရှိခဲ့ပါက အင်ပါယာခုံရုံး၏ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကို လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၁၄ - ခံတပ်

ချန်လော့ စဉ်းစားလိုက်သည့် နည်းလမ်းမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိ၍သာ လုပ်ရခြင်းဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ဤခေတ်ကာလတွင် အင်ပါယာခုံရုံး မှာ အဓိက အာဏာပိုင်ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဓားပြဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းမှာ လမ်းဆုံးသွားသူများသာ ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အရာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တောင်ပေါ်သို့ အမှန်တကယ် တက်သွားလျှင်ပင် ဘေးကင်းမည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

အကယ်၍ မိန်းမစိုးဝေ၏ နောက်ကွယ်မှလူများက အနည်းငယ်မျှရူးသွပ်သွားပါက စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်စေလွှတ်၍ တောင်ကို ဝိုင်းပတ်ချေမှုန်းခိုင်းနိုင်ပြီး ထိုအခါ တူဦးလေးနှစ်ယောက်မှာ လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူသည့်အပြင် ယခုထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

"ဒီလူတွေကို ရှာတယ်ဆိုတာ ဓားပြလုပ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ခံတပ်ထဲမှာ အသက်ရှင်သန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖို့ပါပဲ။"

သူ၏ ဦးလေးစန်း တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လော့က စတင်ရှင်းပြလိုက်၏။

"မိန်းမစိုးဝေနဲ့ သူ့အုပ်စုက ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြံစည်နေတာထင်ရှားပါတယ်။ အင်ပါယာမိသားစုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေက ဘယ်တော့မှ မသေးငယ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ ဦးလေးသုံးက သာမန်လူလေးတွေပဲ၊ ဒီလို ကြီးမားတဲ့အပြောင်းအလဲကြီးထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမှာက ကိုယ့်အသက်ကို ကာကွယ်ဖို့ပါပဲ။ အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ဒီဝန်းကျင်မှာ ခံတပ်က ဓားပြတွေထက် အဆက်အသွယ် ပိုများတဲ့သူ မရှိနိုင်ဘူး။"

"ကောင်းပြီလေ"

ချန်လောင်စန်းက အံကြိတ်ကာ သူ၏တူဖြစ်သူ၏ နည်းလမ်းကို သဘောတူလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤအခြေအနေထိ ရောက်နေမှတော့ ဒီထက် မည်မျှပိုဆိုးသွားဦးမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် တူဦးလေးနှစ်ယောက်သည် ချက်ချင်းလှည့်ကာ အနီးဆုံးခံတပ်ရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်ကြ၏။ ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ချင်းယာကောင်တီ၏ ဒေသခံများဖြစ်ကြပြီး အနီးနားရှိ ခံတပ်များအကြောင်း အနည်းငယ် သိထားကြသည်။

သူတို့ သိထားချက်အရ ဤ ဟွမ်ရှန်းတောင်တန်း ပေါ်တွင် ကျားခံတပ်အမည်ရှိသော စခန်းတစ်ခု ရှိသည်။

သူတို့သည် တောင်တက်လမ်းအတိုင်း နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြပြီး တူဦးလေးနှစ်ယောက် ခံတပ်အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မိုးမှာ လုံးဝလင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

"ရပ်လိုက်"

သူတို့နှစ်ဦး အနီးသို့ မကပ်မီမှာပင် လွင့်ပျံလာသောမြားတစ်စင်းမှာ သူတို့၏ခြေရင်းတွင် တစောင်းစိုက်ဝင်သွားသည်။ ကြည့်လိုက်ရာ ခံတပ်တံခါးပေါ်တွင် လေးကိုင်ထားသော ဓားပြတစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။

ထိုလူမှာ မုဆိုးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနီးနားရှိ ကျေးရွာတစ်ရွာမှ ဓားပြဖြစ်လာသည့် မုဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"အကိုကြီးခင်ဗျာ... တစ်ရွာတည်းသား ချန်တာ့ဟယ် လာရောက်လည်ပတ်ပါတယ်လို့ အကြောင်းကြားပေးပါဦး။"

ချန်လောင်စန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း ထိုနေရာမှာပင် ရပ်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက စည်းမျဉ်းများကို သိနားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် သူ၏အိတ်ထဲမှ ငွေစအိတ်ကို ထုတ်ပြလိုက်၏။

ကျားခံတပ်တွင် ဤငွေကို လမ်းပြေးကြေးဟု ခေါ်ပြီး ၎င်းကို ပေးဆောင်သရွေ့ ခံတပ်၏ ဧည့်သည်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။

ချန်လောင်စန်းသည် ယခင်က အလောင်းမြှုပ်သည့် ကိစ္စများဖြင့် ကျားခံတပ်နှင့် ဆက်ဆံဖူးသဖြင့် ဤနေရာ၏ ထုံးစံများကို သိထားသည်။

ငွေကို မြင်သောအခါ အပေါ်မှ မုဆိုးမှာ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းလာသည်။

ခံတပ်တံခါးမှာ အစကတည်းက သိပ်မမြင့်လှသဖြင့် သိုင်းပညာအခြေခံရှိသူတစ်ဦးအတွက် ခုန်ဆင်းရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်။

"မဆိုးဘူး၊ အတော်လေး နားလည်တတ်သားပဲ။"

မုဆိုးက ငွေအိတ်ကို ယူကာ လက်ထဲတွင် နှစ်ချက်ခန့်ချိန်ကြည့်လိုက်ပြီး မနည်းကြောင်း သေချာပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်လော့က သူ၏ ဦးလေးစန်းအနောက်တွင် ရပ်ကာ ထိုမုဆိုးကို အကဲခတ်နေသည်။ စောစောက မြားပစ်စွမ်းရည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤတံခါးစောင့်မုဆိုးမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ခွန်အားကြီးသော အမျိုးသား ငါးယောက်ခန့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် သူ သိုင်းပညာ တကယ်ကျင့်ထားခြင်း ရှိမရှိကိုမူ မသေချာပေ။

တံခါးစောင့်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ခံတပ်၏ အခြေခံစွမ်းအားကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ကျားခံတပ်သည် နာမည်ကျော် ခံတပ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းမှာ အာဏာပိုင်များ၏ ဝိုင်းပတ်ချေမှုန်းမှုများစွာကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ချီးကျူးစရာ ကောင်းသောအချက်များ ရှိနေသည်မှာ သေချာ၏။

"ဝင်သွားကြတော့၊ ရှေ့တည့်တည့်က လမ်းအတိုင်းသာ သွား၊ ဟိုဟိုဒီဒီ မလျှောက်နဲ့ဦး။"

မုဆိုးက ငွေကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ခံတပ်တံခါးပေါ်သို့ ပြန်လည် ခုန်တက်သွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုကြီး။"

ချန်လောင်စန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ချန်လော့ကို ခံတပ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

သူသည် ယခုအခါ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေ၏။ မိုးလင်းသွားပြီဖြစ်ရာ ချင်းယာကောင်တီရှိ အဖြစ်အပျက်များမှာ သေချာပေါက် ပေါက်ကြားသွားပေလိမ့်မည်။

မိန်းမစိုးဝေ၏ နောက်ကွယ်မှလူများ ဖြစ်စေ၊ ချင်းယာကောင်တီ တရားသူကြီး ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ တူဦးလေးနှစ်ယောက် ရန်စရဲသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ပေ။

နှစ်ဖက်စလုံးက တုံ့ပြန်မှု မပြုမီမှာပင် သူတို့သည် ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့မှုအတွင်းမှ လွတ်အောင်ပြေးရမည်။

ခံတပ်အတွင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လျှောက်မသွားဘဲ အဝင်ဝမှ ဓားပြ ညွှန်ကြားလိုက်သည့် လမ်းအတိုင်းသာ သွားကြသည်။

ခံတပ်တစ်ခုတွင် ၎င်း၏ စည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။ ငွေပေး၍ ဝင်လာသူများသည် ခေါင်းဆောင်ကြီးကို ချက်ချင်း သွားရောက် ဂါရဝပြုရမည်ဖြစ်ပြီး ရိုသေမှုပြသသည့်အနေဖြင့် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ဆက်သရမည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့ခန်းမကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အလယ်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခု ရှိသည်။

ချန်လော့နှင့် သူ၏ ဦးလေးစန်း ရောက်ရှိချိန်တွင် ခံတပ်မှ အမျိုးသားအချို့မှာ ခြံဝင်းအတွင်း၌ လက်သီးသိုင်း လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ချန်လော့က သူတို့ကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အားလုံးမှာ အပြင်အားကျင့်ကြံခြင်းဟု လူသိများသည့် အကြမ်းစား နည်းစနစ်အချို့ကို ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သိုင်းပညာမျိုးမှာ သာမန်လူများကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သော်လည်း သိုင်းတာအို ရှိသည့် ကမ္ဘာတွင်မူ လိုအပ်ချက်ရှိနေမည်မှာ မလွဲမသွေပင် ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ အပြင်အားကျင့်ကြံခြင်းသည် လူ၏အသက်စွမ်းအားကို အကုန်ဆုံးစေဆုံး အရာဖြစ်သည်။ လူငယ်ဘဝတွင် အဆင်ပြေသော်လည်း အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ရောဂါဝေဒနာမျိုးစုံ ပေါ်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။

အနည်းငယ် ထပ်မံ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ခံတပ်အတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော အသင့်တင့်လျောက်ပတ်ရှိသောအဆောက်အအုံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျားခန်းမ

အတွင်း၌ ခေါင်းဆောင်အချို့ သောက်စားနေကြသည်။ လူဝင်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း သူတို့ မလှုပ်ရှားကြပေ။ အကြောင်းကြားချက် ရရှိထားပြီး ဖြစ်ဟန်တူ၏။

"မင်းက ချန်တာ့ဟယ်လား ငါ့မှာ မင်းလို ရွာသားတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ မမှတ်မိပါလား"

ခေါင်းဆောင်ကြီးက ကျားသားရေခင်းထားသော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မှီ၍ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ အနက်ရောင်လက်တိုအင်္ကျီမှာ သူ၏ ကြွက်သားကြီးများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

ထိုင်နေရုံဖြင့်ပင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကြမ်းကြုတ်သော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ၏ဘေးရှိ ဓားပြများမှာလည်း ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိကြပြီး တစ်ဦးစီမှာ အရပ်ရှည်၍ ထွားကြိုင်းကာ အိမ်ဖောက်ဓားပြတိုက်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး... လူကြီးမင်းတို့လို အထက်လူကြီးတွေက မေ့တတ်ကြတာ ထုံးစံပါပဲ။"

ချန်လောင်စန်းသည် ဤလူစုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဂါရဝပြုဖူးခြင်း မဟုတ်သဖြင့် ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့မသွားပေ။

သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ငွေစများကို သူ၏အိတ်ထဲမှ တည်ငြိမ်စွာ ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ငွေသား စင်စစ် သုံးဆယ်ပင်။

ဤသည်မှာ သာမန်အရပ်သားတစ်ဦး တစ်နှစ်လုံး ရှာဖွေလျှင်ပင် မရနိုင်သော ငွေပမာဏ ဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့မှာ ဤဓားပြများကို အားကိုး၍ အသက်ရှင်သန်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ချန်လောင်စန်းက ဤမျှ ရက်ရက်ရောရော ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လကတောင် ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်ကြီးနဲ့ အတူ သောက်ခဲ့ပါသေးတယ်။"

ငွေကို ချလိုက်ပြီးနောက် ချန်လောင်စန်းက နောက်ဆုတ်ကာ လက်ယှက်ဂါရဝပြုရင်း ပြောလိုက်၏။

"မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး၊ အခု ငါ မင်းကို မှတ်မိသွားပြီ။"

ထိုင်ခုံပေါ်မှ ဓားပြခေါင်းဆောင်က လက်လှမ်း၍ ငွေကိုယူလိုက်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် မှတ်မိသွားသည့်ပုံပင်။

သို့သော် အမှန်တရားကိုမူ သူကိုယ်တိုင်သာ သိပေလိမ့်မည်။

"ပြောစမ်း၊ ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်တာလဲ ငွေသုံးဆယ်ဆိုတာ ငါ့အတွက် ကောင်းကောင်းသောက်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။" ကျားခေါင်းဆောင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စကားအဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းပါသည်။ တောင်းဆိုချက်သည် ငွေသုံးဆယ် တန်ဖိုးထက် မပိုစေရန် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ချင်းယာကောင်တီကနေ ထွက်သွားချင်လို့ပါ။ ခေါင်းဆောင်ကြီးအနေနဲ့ ကူညီတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ရေလမ်းကနေ လမ်းပြပေးစေချင်ပါတယ်။"

"ချင်းယာကောင်တီကနေ ထွက်သွားမယ်"

ကျားခေါင်းဆောင်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံနေအသံထားမှာ အစောပိုင်းကကဲ့သို့ ပေါ့ပါးခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဘေးရှိ ရယ်မောနေကြသော ဓားပြများလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ အစ်ကိုကြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေကြောင်း သိလိုက်ကြ၏။

"မင်းတို့ တစ်စုံတစ်ရာ ကြားထားလို့လား"

ကျားခေါင်းဆောင်မှာ မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ဤကာလအတွင်း ချင်းယာကောင်တီရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိထားကြည့်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ပိတ်ဆို့မှုများ စတင်ကတည်းက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

မကြာသေးမီက သူသည် ခံတပ်ရှိ ညီအစ်ကိုများအားလုံးကို ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးထားပြီး ခံတပ်၏ ကင်းလှည့် ကာကွယ်ရေးကိုလည်း တိုးမြှင့်ထားသည်။ အတိတ်ကဆိုလျှင် ချန်လောင်စန်းနှင့် အဖွဲ့မှာ ခံတပ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ကင်းလှည့်နေသူများနှင့် တွေ့ဆုံမည် မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော်တို့က..."

"ဦးလေးစန်း၊ ကျွန်တော့်ကို ပြောခွင့်ပြုပါ။"

ချန်လော့က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဦးလေးစန်း၏ ပခုံးကို ကိုင်လိုက်၏။

ဤကိစ္စကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။

ရှင်းပြနိုင်လျှင်ပင် ကျားခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် ၎င်းကို အတည်ပြုရန် အချိန်အများကြီး လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီး သူတို့ ထွက်ပြေးချင်သည့် အချိန်ရောက်လျှင် အချိန်နှောင်းသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်လော့သည် ဤဓားပြများကို နားဝင်စေရန် သူ၏ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းပဲ ပြောလိုက်ပါဦး။"

၎င်းကို မြင်သောအခါ ချန်လောင်စန်းမှာ သူ၏ စကားများကို ပြန်မျိုချကာ ဘေးသို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများအပြီးတွင် ချန်လောင်စန်းသည် သူ၏တူကို ဘာမှနားမလည်သည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် မရှုမြင်တော့ပေ။

"ကျားခေါင်းဆောင်လည်း အခြေအနေကို ခံစားမိနေမှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ထိုသို့ပြောရင်း ချန်လော့က သူ၏ အရှိန်အဝါကို တမင်တကာ ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကိုယ်တွင်းအားကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားဖြင့်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်နှင့် သာမန်လူများမှာ သိသိသာသာ ခံစားရမည်။

ကိုယ်တွင်းအား ကျွမ်းကျင်သူလား။

အရှိန်အဝါ ပြန့်လွင့်သွားသည်နှင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ကြပြီး ခေါင်းဆောင်ဓားပြအချို့မှာ သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်လိုက်ကြ၏။

သူတို့အားလုံးမှာ ဓားသွားပေါ်က သွေးကို လျက်ပြီး အသက်ရှင်နေကြသည့် အသေခံရဲသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကိုယ်တွင်းအား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အရေးပါမှုကို သဘာဝအတိုင်း သိထားကြသည်။

"ငါ ချိုက်မုန့် အမြင်မှားသွားတာပဲ။"

ကျားခေါင်းဆောင်က သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံလက်ရန်းပေါ်မှ လက်ငါးချောင်းက တိတ်တဆိတ် အနည်းငယ်တင်းကျပ်သွားတော့သည်။