အခန်း (၁၅-၁၆)
Vol. 2 Ch. 15-16
အခန်း ၁၅ - ပရမ်းပတာအစ
ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် အထိအခိုက်မရှိလွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။ သူတို့ခန်းမထဲတွင် လူများစွာရှိနေသော်လည်း တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင် မည်သူကမှ ချန်လော့၏ ပြိုင်ဘက်တွေ မဖြစ်နိုင်ကြပါဘူး။
ကိုယ်တွင်းအားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကသာ သူ၏စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်သုံးလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
"ကိုယ်တွင်းအားကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ငါတို့ဆီကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိဘူး။ စောစောက သေသေချာချာ မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက်ခေါင်းဆောင်ချိုက်က တောင်းပန်ပါတယ်။"
ဤသည်မှာ သိုင်းတာအိုကို ပိတ်ဆို့ချုပ်ချယ်ထားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။
ယခင်ဘဝက သာမန်ဂိုဏ်းငယ်လေးများ သေနတ်ကိုင်နိုင်ရန် မလွယ်ကူသကဲ့သို့ပင်၊ သာမန် ဓားပြများမှာလည်း အစစ်အမှန် သိုင်းတာအိုကိုလက်လှမ်းမီရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဒီလောက်ထိ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့် ဦးလေးစန်းက အသက်ရှင်သန်ဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု လာရှာတာပါ။"
ချန်လော့က သူ၏ချီကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။
သူ့စွမ်းအားကို ပြသရခြင်းမှာ စကားပြောဆိုခွင့်ရရန် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဤဓားပြအုပ်စုနှင့် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ပေ။
သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်သည်ဆိုလျှင်ပင် သူ့ဘေးတွင် ပါလာသည့် ဦးလေးစန်းအတွက် အခြေအနေ ကောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူက ဤလူများနှင့် မည်သည့် ရန်ငြိုးရန်စမှ မရှိပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထွက်ပြေးနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ အဆက်အသွယ်များကိုပင် အားကိုးရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
"အသက်ရှင်သန်ဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု လာရှာတာ"
အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်ချိုက်သည် စောစောက အနည်းငယ်မျှသံသယရှိနေသေးလျှင်တောင် ယခုတော့ လုံးဝ ယုံကြည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်တွင်းအား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကိုပင် ထွက်ပြေးစေရလောက်သည့် ကမောက်ကမ အခြေအနေမျိုးသည် သူတို့လိုသာမန်လူလေးများ ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် ကိစ္စမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
သူ့တွင်သာ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေပါက သူနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများသည် ဤလူသူကင်းမဲ့သော တောတောင်ထဲတွင် နေထိုင်နေမည် မဟုတ်ပေ။
"အသေးစိတ်လေးများ သိခွင့်ရမလား"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အစောပိုင်းကလို တည်ငြိမ်အေးဆေးမှု မရှိတော့ပေ။
ချန်လော့သည် သာမန် ဒုက္ခသည်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါက သူ လုံးဝ အရေးစိုက်မည် မဟုတ်သော်လည်း ယခု ကိုယ်တွင်းအားကျွမ်းကျင်သူ ဆိုသည့် သူ၏ အဆင့်အတန်းက ပေါ်လွင်သွားပြီဖြစ်ရာ အဓိပ္ပာယ်က လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကိုပင် ထွက်ပြေးစေရသည့် ကိစ္စမှာ ကြီးမားသောကိစ္စရပ် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တောင်ပေါ်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေရသည့် ဤဓားပြများနှင့်ပင် သက်ဆိုင်နေနိုင်ပေသည်။
စကားပြောရင်းနှင့်ပင် ခေါင်းဆောင်ချိုက်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ အနီးနားရှိ တောင်ဓားပြများက ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားကာ မတ်တပ်ရပ်၍ ဘေးသို့ဖယ်ပေးပြီး ချန်လော့နှင့် သူ၏ ဦးလေးဖြစ်သူအတွက် ထိုင်ခုံနှစ်လုံး ပေးလိုက်၏။
"ချင်းယာကောင်တီက မကြာခင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်တော့မယ်။ ဒီကိစ္စက လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က စခဲ့တာ..."
ချန်လော့ကိုယ်တိုင်လည်း တိကျသောအသေးစိတ်ကို သေသေချာချာ မသိသော်လည်း ၎င်းက သူ့ကို ဇာတ်လမ်းဆင်ပြောရန် အဟန့်အတား မဖြစ်စေခဲ့ပေ။
တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
ချင်းယာကောင်တီတွင် မိန်းမစိုးတစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်မှာလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
တော်ဝင်မိသားစုဝင်ရော၊ မိန်းမစိုးပါ နေရာတစ်ခုတည်းမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာက မည်သို့လုပ်၍ ကမောက်ကမ မဖြစ်ဘဲ နေမည်နည်း။
ချန်လော့သည် ဤအချက်အလက်များကို ပေါင်းစပ်ကာ အမှန်နှင့်အမှား ရောနှော၍ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ဖန်တီးလိုက်ရာ နားထောင်နေသည့် ဓားပြများကို ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျလာစေတော့သည်။
"ဒါဆို ချင်းယာကောင်တီက တစ်ယောက်ယောက်က တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ကို ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ပြီး နန်းတော်က မိန်းမစိုးကိုပါ ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်တယ်ပေါ့"
"ဒါက ပုန်ကန်တာပဲ"
ကျားခံတပ်မှ ဓားပြများ ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင်တော့ပေ။
မည်သည့်ကိစ္စမဆို ပုန်ကန်မှုနှင့် သက်ဆိုင်လာပါက အလွန် ကြီးလေးသောကိစ္စ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက်ရှိ ပိတ်ဆို့ထားမှုများကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ယခင်က အေးဆေးသက်သာနေမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ မကြာမီ ကျရောက်လာတော့မည့် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို မပီဝေဝါ ခံစားလိုက်ကြရ၏။
ပုန်ကန်မှုဆိုသည်နှင့် အရေးအခင်းကို နှိမ်နှင်းရန် စစ်တပ်က သေချာပေါက် ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစစ်သားများသာ ရောက်လာပါက ဤဓားပြများ အသက်ရှင်သန်ရန် လမ်းစရှိပါတော့မည်လော။
သူတို့သည် လောဘကြီးသော စစ်သားများ၏ ဆုလာဘ်ရယူရန်အတွက် ခေါင်းဖြတ်ခံရမည်မှာ သေချာသည်။ သမိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များက မရှားပါချေ။
ကြားညပ်ပြီး ဒုက္ခရောက်ရတော့မည်။
"သတင်းက သေချာရဲ့လား"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တာပါ"
ချန်လော့က တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။
သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရုံသာမက ထိုမိန်းမစိုးကို သူကိုယ်တိုင် အုတ်ခဲဖြင့် ရိုက်သတ်ခဲ့ရသဖြင့် သူ့လက်များပင် ထုံကျဉ်နေခဲ့သေးသည်။
ခေါင်းဆောင်ချိုက်က ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သတင်းက မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ လွတ်မြောက်မည့်လမ်းကြောင်းကို ချန်ထားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျားခံတပ်သည် အင်ပါယာစစ်တပ်၏ ဝိုင်းပတ်ချေမှုန်းမှုများကြားမှ ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ သတိကြီးမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
"ရှောင်လျို့၊ ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး ဘေးတံခါးက ရေလမ်းကြောင်းဘက်ကို သွား၊ သစ်သားစည်ပိုင်းတချို့ ပြင်ဆင်ထား။ လောင်စစ် နဲ့ လောင်ဝူ ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ညီအစ်ကိုတွေကို ပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီး ပြေးဖို့ အသင့်ပြင်ခိုင်းထား။ လောင်ဆန်း ၊ မင်းနဲ့ လောင်ချီ က ချင်းယာကောင်တီထဲသွားပြီး သူဌေးလီကို ရှာ၊ အသုံးဝင်မယ့် သတင်းတစ်ခုခု ရနိုင်မလား စုံစမ်းကြည့်။"
သူဌေးလီသည် ချင်းယာကောင်တီရှိ ကျားခံတပ်၏ မိတ်ဆွေတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခံတပ်၏ တရားမဝင် ပစ္စည်းအများစုကို သူဌေးလီမှတစ်ဆင့် ရှင်းလင်းရောင်းချခြင်း ဖြစ်သည်။
ပါးနပ်သော ယုန်တစ်ကောင်တွင် တွင်းသုံးတွင်း ရှိသည်ဆိုသကဲ့သို့ပင်။ ဓားပြများဖြစ်ကြသည့် သူတို့တွင် သဘာဝအတိုင်း အရန်အစီအစဉ်များ ရှိပြီး ချန်လော့ပြောသမျှကို အကုန်အစင် ယုံကြည်၍တော့ မရပေ။
"ဟုတ်ကဲ့"
အမိန့်များ ချမှတ်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျားခံတပ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။
"လူကြီးမင်းတို့၊ ဆွေးနွေးစရာလေးရှိလို့ အတွင်းခန်းကို ကြွခဲ့ပေးပါဦး။"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်က ချန်လော့အနီးသို့ လျှောက်လာကာ အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်၏။
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူက ချန်လောင်စန်းထံမှ ခုလေးတင် ရရှိထားသော ငွေသုံးဆယ်ကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီး၊ ပြန်ပေးရုံသာမက အပိုဆောင်းအနေဖြင့် နောက်ထပ် ငွေဆယ်ကျပ်ကိုပါ ထည့်ပေးလိုက်သေးသည်။
"ဒီလိုမျိုးကြီး လုပ်စရာ မလိုပါဘူး..."
ချန်လောင်စန်းမှာ အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့က အကူအညီ လာတောင်းခံခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ငွေမကုန်သည့်အပြင် နောက်ထပ် ငွေဆယ်ကျပ်ပင် မြတ်သွားသေး၏။
"ယူထားလိုက်ပါ။"
ချန်လော့က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင်ချိုက် ယခု အနည်းငယ် စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်နေသည်ကို သူ သိသည်။ အကြောင်းရင်းတစ်ဝက်မှာ ချန်လော့၏ စွမ်းအားကြောင့်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ သူယူဆောင်လာသော သတင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကိစ္စသည် ခံတပ်ရှိ ညီအစ်ကိုများအားလုံး၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် သတိထားခြင်းက အမြဲတမ်း မှန်ကန်သော ချဉ်းကပ်မှုပင်။
"ခေါင်းဆောင်ချိုက်က ဒီလောက်တောင် သဘောထားကြီးနေမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ကျွန်တော့်ဆီမှာ အတွင်းရေး သတင်းတချို့ ရှိနေတယ်။ အဲဒါကို ခေါင်းဆောင်ချိုက်ကို မျှဝေပေးပါ့မယ်။"
ချန်လော့က ခေါင်းဆောင်ချိုက်ဘေးနားသို့ လျှောက်သွားကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။
မည်သို့သော အတွင်းရေးသတင်းမျိုး ဖြစ်သည်နှင့် မည်သည့် အတွင်းမှ လာသည်ကိုမူ ချန်လော့ကိုယ်တိုင်သာ သိပေသည်။
သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ချန်လောင်စန်းမှာမူ စကားတစ်ခွန်းမှ မဟတော့ပေ။ သူ၏တူဖြစ်သူမှာ လိမ်ညာလှည့်စားရာတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကျွမ်းကျင်နေပြီး အရာရာကို အမှန်တရားထက်ပင် ပို၍ အစစ်အမှန်ဖြစ်အောင် ပြောဆိုနိုင်စွမ်းရှိနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါဦး။"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်၏ အနေအထားမှာ အလွန် နှိမ့်ချသွားပြီး ခံတပ်အတွင်းသို့ သူတို့ စတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ပုံရိပ်နှင့် လုံးဝ တစ်ခြားစီ ဖြစ်သွားတော့သည်။
"အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။"
ချန်လော့က နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဘယ်လို အချိန်မျိုးလဲ၊ ဘာကြောင့် သိပ်မကျန်တော့တာလဲ ဆိုသည်ကိုမူ တွေးချင်ရာတွေးရန် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။
ချန်လော့၏ အရိပ်အမြွက်ကို ကြားသောအခါ ခေါင်းဆောင်ချိုက်မှာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှင်းလင်းစွာ တွေးမိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။
သူ့အမြင်တွင် ကိုယ်တွင်းအားကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ချန်လော့က သူ့ကို အကြောင်းမဲ့သက်သက် လိမ်ညာမည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ စွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်းအရ ပြင်ပလူများ မသိနိုင်သည့် သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို သူ သိထားရမည် ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကို အတွင်းခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချိုက်က အသေးစိတ် မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ချန်လော့က အလွန်သတိထား၍ ဖြေကြားခဲ့ပြီး စကားပြောနေစဉ်အတွင်း တော်ဝင်မိသားစု၏ အမှတ်အသားပြားကိုပင် ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သေးသည်။
ဤသည်က အနည်းငယ် သံသယရှိနေသေးသော ခေါင်းဆောင်ချိုက်ကို လုံးဝ ယုံကြည်သွားစေခဲ့သည်။
"ရှောင်လော့၊ ဒါက နည်းနည်းလေး များလွန်းမနေဘူးလား..."
ခေါင်းဆောင်ချိုက် အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချန်လောင်စန်းက နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်တော် သူ့ကို ကယ်တင်နေတာပါ။"
သူ၏ ဦးလေးစန်း ဘာတွေးနေသည်ကို ချန်လော့ သိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်အခါမျိုးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ခေါင်းထဲထည့်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။
အရင်ဆုံး အသက်ရှင်သန်ဖို့ကသာ အဓိကပင်။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး နေ့တစ်ဝက်ခန့် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။
နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာပင် ချင်းယာကောင်တီတွင် တစ်စုံတစ်ခု သိသိသာသာမှားယွင်းသွားခဲ့၏။
သတင်းစုံစမ်းရန် ချင်းယာကောင်တီသို့ သွားသော လောင်ဆန်း နှင့် လောင်ချီတို့နှင့် အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။
မြို့ထဲတွင် ပိတ်မိနေသလား သို့မဟုတ် အခြား မထင်မှတ်ထားသော ပြဿနာတစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလား ဆိုသည်ကို မသိရပေ။ ဤရလဒ်က ခံတပ်အတွင်းရှိ လူတိုင်းကို ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာစေသည်။
"ချင်းယာကောင်တီကနေ မီးခိုးတွေ ထွက်လာနေပြီ၊ပြီးတော့ ဓားတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အသံတွေလည်း ကြားရတယ်။ အဲဒီနားမှာ ဝိုင်းပတ်ထားတဲ့ အလံတွေအများကြီးကိုလည်း ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ရတယ်။"
အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ကျသော ဓားပြကလျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာပြီး ခေါင်းဆောင်ချိုက်ထံ သတင်းပို့လိုက်၏။
"မီးခိုးတွေ ထွက်လာတယ်"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
နေ့ခင်းဘက်တွင် မြင်တွေ့ရလောက်အောင် ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များဆိုသည်မှာ ခန့်မှန်းနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ ထိုဘက်တွင် မီးလောင်နေခြင်း သေချာပါသည်။
တစ်ယောက်ယောက်က မြို့ကို မီးရှို့လိုက်တာပဲ။
"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ လောင်စန်း နဲ့ လောင်ချီတို့လည်း ပြန်မလာကြသေးဘူး။"
ကျန်ရှိနေသော အနည်းငယ်သောသူများက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ကြ၏။
အခြေအနေများ ဤမျှထိမြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ခေါင်းဆောင်ချိုက် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူတို့ခံတပ်မှာ မြို့နှင့် အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသောကြောင့် အချိန်အနည်းငယ်ရလိုက်ခြင်းမှာ ကံကောင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ပိုနီးကပ်နေပါက သူတို့လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"လောင်ဝူ၊ မင်း ခံတပ်က အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေကို ခေါ်ပြီးအရင်ထွက်သွား။ ကျန်တဲ့သူတွေက မင်းတို့ဆုတ်ခွာဖို့အတွက် အနောက်ကနေ ကာကွယ်ပေးထားခဲ့မယ်။"
တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချိုက်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့။"
နာမည်ခေါ်ခံရသော လောင်ဝူက အမြန် မတ်တပ်ရပ်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်သွား၏။
"ဦးလေးစန်း၊ ဦးလေးလည်း သူတို့နဲ့ လိုက်သွားသင့်တယ်။" ချန်လော့က အချိန်ကိုက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ဦးလေးစန်းသာ လွတ်မြောက်သွားပါက သူတစ်ယောက်တည်းအတွက် အဆင်ပြေသည်။
"တူတူသွားကြတာပေါ့ မင်းက ဘာလို့ အချိန်ဆွဲနေရတာလဲ"
ချန်လောင်စန်းက ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူ အစိုးရိမ်ဆုံး လူမှာ သူ၏တူ ချန်လော့ပင်။
သူ့အမြင်တွင် သူ၏တူ အသက်က သူ၏အသက်ထက် များစွာ ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။
"ကျွန်တော် နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်။"
ချန်လော့သည် တကယ်တမ်း သေရမည်ကို မကြောက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ အနောက်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့ ဆုတ်ခွာရန် ကာကွယ်ပေးရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ခေါင်းနည်းနည်းလောက် ထပ်ကောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကောင်းတွေ ရှိမရှိ ကြည့်ဖို့သာ ဖြစ်လေသည်။
အခန်း ၁၆ - လွတ်မြောက်ခြင်း
ချင်းယာကောင်တီ၏ ပရမ်းပတာအခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။ တောင်အောက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော ကျားခံတပ်မှ ညီအစ်ကိုများသည် ယခင်မင်းဆက်၏ ပုန်ကန်မှုအလံကို လွှင့်ထူကာ မြို့တော်သို့ ချီတက်ကြဟု ကြွေးကြော်နေသူများကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ခေါင်းဆောင်ချိုက်သည် အရင်က အားလပ်နေချိန်များတွင် ဤကဲ့သို့သောကိစ္စမျိုးကို တွေးဖူးသော်လည်း အိပ်မက်မက်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်နေချိန်များတွင်သာ ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင် ဆယ်ဆလောက် သတ္တိပိုရှိနေရင်တောင် သူ ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုအခါ ချင်းယာကောင်တီရှိ သူရဲကောင်းများက ၎င်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ရလဒ်ကို မသိရသေးသော်လည်း ခေါင်းဆောင်ချိုက်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန်ပင်။
ပုန်ကန်မှုဆိုသည်မှာ ဆွေစဥ်မျိုးဆက်ကိုးဆက်လုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမည့် လုပ်ရပ်မျိုး ဖြစ်၏။
သူ့လို ဓားပြပုရွက်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်က ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပါဝင်ပတ်သက်လို့ ရနိုင်ပါ့မလဲ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အင်ပါယာစစ်တပ်က ပုန်ကန်မှုကို ထိုမျှလျင်မြန်စွာမနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပေ။
သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အားနည်းသူများ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများအားလုံး ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချိုက်က သူ၏ဓားမကြီးကို ကိုင်ကာ လမ်းငယ်လေးတစ်ခုအတိုင်း ပြေးရန် လှည့်ထွက်သွား၏။
သတင်းစုံစမ်းရန် ချင်းယာကောင်တီသို့ သွားခဲ့သော လောင်စန်းနှင့် လောင်ချီတို့အတွက်မူ သူ တောင်းပန်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ အလွန်ဆုံးလုပ်ပေးနိုင်သည်မှာ နောင်လာမည့် ပွဲတော်ရက်များတွင် သူတို့အတွက် ငွေစက္ကူများပိုမိုမီးရှို့ပေးခြင်းဖြင့် တမလွန်တွင် ကြွယ်ဝချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်စေရန်သာ ဖြစ်သည်။
"သွားစို့"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်က ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ ဓားမကြီးကိုကိုင်ဆောင်လျက် ခြေဖဝါးအောက်တွင် လေတိုက်နေသကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပြေးလွှားသွား၏။
ချန်လော့က အနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ ခံတပ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် တောင်ကို ဝိုင်းရံထားသော စစ်သားအများအပြားကို သူ အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ဤပုန်ကန်မှု၏ နောက်ကွယ်ရှိ လှည့်ကွက်များကို ချန်လော့က မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို သိရှိနားလည်ထားသည်။ ယခုအခါ ချင်းယာကောင်တီမှာ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်၍ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အစစ်အမှန် ပုန်ကန်သူများ မရှိပေ။
စွမ်းဆောင်ရည်မှတ်တမ်းများ ရယူရန်အတွက် ဤစစ်သားများသည် တောင်ပေါ်သို့ သေချာပေါက် ရှင်းလင်းရေး ဝင်ရောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ပထမရည်ရွယ်ချက်မှာ အိမ်ခြေရာမဲ့များကို သတ်ဖြတ်၍ အရေအတွက် ပြည့်မီစေရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယရည်ရွယ်ချက်မှာ ဓားပြခံတပ်များ၏ သဲလွန်စများ ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။
ကျားခံတပ်သည် ၎င်း၏ ကျော်ကြားသော နာမည်ကြောင့်ချေမှုန်းရမည့် ပစ်မှတ်စာရင်းတွင် သဘာဝအတိုင်း ပါဝင်နေသည်။
ခေါင်းဆောင်ချိုက်သည် ချေမှုန်းမှုများစွာမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သော ဓားပြခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဟူသည့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။ သူသည် တောင်ပေါ်တွင် ရှာဖွေနေသော စစ်သားများကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်ကွင်းသွားပြီး ချန်လော့နှင့် အခြားသူအချို့ကို ဆူးချုံများကြားမှ ဖြတ်သန်းကာ နိမ့်ကျသော ခြုံပုတ်များကို ကျော်ဖြတ်ရန် ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။
မကြာမီ သူတို့၏ နားထဲတွင် တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသော ရေသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"ရေလား"
ချန်လော့၏ နားရွက်များ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုအသံကို သူ ကြားလိုက်ရသော်လည်း မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေ့တွင် ကျောက်တုံးပုံများနှင့် ဆူးချုံများသာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်မြစ်ကိုမျှ မမြင်ရပေ။
ယခင်က သူနှင့် သူ၏ ဦးလေးစန်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစဉ်က အနီးအနားတွင် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး ဤဧရိယာကိုပါ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် မြစ်၏ သဲလွန်စကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
"ဒါက တောင်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေတဲ့ မြေအောက်မြစ်တစ်စင်းပဲ" ဟု ခေါင်းဆောင်ချိုက်က လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင်ချိုက်သည် သူ့ကို သတင်းအချက်အလက် ပေးခဲ့သော ချန်လော့နှင့် သူ၏ ဦးလေးဖြစ်သူကို အလွန် ကျေးဇူးတင်ရှိသဖြင့် သူတို့ထံမှ ၎င်းကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။
ခဏအကြာတွင် ခေါင်းဆောင်ချိုက်က ကျောက်တုံးပုံတစ်ခုဆီသို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများစွာ အတူတကွ စုပုံနေပြီး ဆူးချုံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆူးချုံများကြားမှ တွားသွား၍ မဝင်ပါက ဤနေရာတွင် မြေအောက်မြစ်တစ်ခု ရှိနေမည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီမြစ်အောက်ကို စုန်ဆင်းသွားရင် ယန်ဟိုင်ကောင်တီကို ရောက်လိမ့်မယ်။"
ယန်ဟိုင်ကောင်တီသည် ချင်းယာကောင်တီနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကောင်တီတစ်ခုဖြစ်ပြီး လီနှစ်ဆယ်ခန့် ကွာဝေးသည်။
အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်ချိုက် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပါက ဤနေရာသည် ဘေးကင်းရာသို့ ထွက်ပြေးရန်အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် အမှန်တကယ်ပင် ယူဆနိုင်၏။
"သွားစို့"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်က ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ ကျောက်တုံးများကြားရှိ ဟာကွက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် တိုးဝင်သွားသည်။ မကြာမီ ရေထဲသို့ ကျသွားသော ဗွမ်း ခနဲ အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။
သူတို့ ကျားခံတပ်သည် အင်ပါယာတပ်များ၏ ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ဤမြစ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့ဖူးသဖြင့် ၎င်းနှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။
ကျန်ရှိနေသော ဓားပြများကလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြပြီး တိုးဝင်သွားကြသည်။
ချန်လော့က အနောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါသွား၏။
အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သေချာပြီးနောက် သူလည်း လိုက်သွားသည်။
လမ်းကြောင်းအတွင်းမှ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ချင်းယာကောင်တီရှိ မီးမှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ဤမျှဝေးကွာသော နေရာမှပင် လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများကို ကြားနေရသည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော သာမန်အရပ်သားများ ငိုကြွေးနေကြပြီး အသက်များစွာ သေဆုံးနေကြရသည်။ သူတို့ ဘာကြောင့် သေဆုံးနေရသလဲဆိုတာကိုပင် သူတို့ မသိကြဘဲ၊ ချန်လော့နှင့် သူ၏ ဦးလေးစန်းဖြစ်သူ ချန်တာ့ဟယ် တို့ပင်လျှင် အကြောင်းရင်းကို ရှာမတွေ့သေးပေ။
သူတို့သည် အသက်လု၍ ထွက်ပြေးနေကြရုံသာဖြစ်ပြီး အခြား ဘာမှမရှိပေ။
ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ပုပ်ဆွေးနေတာပဲ။
လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ချန်လော့လည်း ရေထဲသို့ကျသွား၏။ မြေအောက်မြစ်ထဲရှိ ရေမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်နေပြီး သူ့ကို အလိုအလျောက်တုန်ယင်သွားစေသည်။
"ညီလေးချန်၊ မြန်မြန်လုပ်"
ခေါင်းဆောင်ချိုက်နှင့် အခြားသူများ၏ အသံများက ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"လာပြီ။"
ချန်လော့ လျင်မြန်စွာ လိုက်သွား၏။
ဤမြေအောက်မြစ်မှာ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းပြီး ရေစီးကြောင်းမှာလည်း အတော်လေး တည်ငြိမ်သည်။ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ နေရာအနှံ့တွင် ကျောက်စက်ပန်းဆွဲများ ရှိနေသည်။
ဤကဲ့သို့သော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသည့် မြေအောက်မြစ်များမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ မကြာခဏပြောင်းလဲတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်ချိုက်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က ဤမြစ်ကို မကြာခဏဖြတ်သန်းသွားလာဖူးသောကြောင့်သာ ဝင်ရောက်ရဲခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများဆိုလျှင် ရဲဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် မြစ်ကြောင်းအတိုင်း နေ့တစ်ဝက်ခန့် မျောပါသွားကြသည်။
မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်နှင့် လုံးဝ အသားကျနေပြီဖြစ်သော ချန်လော့သည် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်၏။
မလှမ်းမကမ်း ရှေ့မှရေစီးကြောင်းမှာ ကြမ်းတမ်းလာပြီး အဝေးမှအလင်းစက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
"သတိထား၊ ငါတို့ ထွက်ပေါက်ရောက်တော့မယ်"
အရှေ့ဆုံးမှ ကူးခတ်နေသော ခေါင်းဆောင်ချိုက်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
၎င်းကို ကြားသောအခါ ဓားပြများက ချက်ချင်းပင် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ အောင့်ထားလိုက်ပြီးနောက် ရေအောက်သို့ ငုပ်ဆင်းသွားကြသည်။
ချန်လော့လည်း သူတို့ကို အတုယူကာ အသက်အောင့်၍ ရေအောက်သို့ ငုပ်ဆင်းလိုက်၏။
ရေစီးကြောင်းက ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်လာပြီး လူတိုင်း၏ ရှေ့သို့သွားသော အရှိန်မှာလည်း တိုးလာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌အလေးချိန်မဲ့သွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်လော့နှင့် ကျားခံတပ်မှ ဓားပြများအားလုံးသည် ရေစီးကြောင်း၏ တိုက်စားမှုကြောင့် အပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။
ဗွမ်းခနဲ အသံများစွာနှင့်အတူ သူကိုယ်တိုင် အခြား ရေကန်တစ်ခုထဲသို့ မျောပါသွားကြောင်းကိုသာ ချန်လော့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သူ၏ ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်ကာ အပေါ်သို့ ရောက်ရန် ရုန်းကန်၍ ရေကူးလိုက်၏။
အလင်းရောင်က ထပ်မံထွန်းလင်းလာပြီး သူတို့ကို နေရောင်ခြည်ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
အဖွဲ့လိုက် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာပြီးနောက် လေကို လောလောဆယ်ဆယ် ရှူရှိုက်လိုက်ကြပေ၏။
"အစ်ကိုကြီး"
"ခေါင်းဆောင်ကြီး"
စောစောက လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ဓားပြများသည် သူတို့အနည်းငယ် ရေပေါ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ ချန်လော့၏ ဦးလေးစန်းဖြစ်သူ ချန်တာ့ဟယ်သည်လည်း သူတို့အထဲတွင် ပါဝင်သည်။
ချန်လော့က အခြားသူများနှင့်အတူ ရေပေါ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရမှသာ သူ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
"ရှောင်လော့၊ ဒီဘက်မှာ"
ချန်လောင်စန်းက ကမ်းစပ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ချန်လော့၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်၏။
"ဦးလေးစန်း။"
ချန်လော့က သူ၏ ဦးလေးစန်း၏ လက်ကို ကိုင်ကာ အခြားသူများနှင့်အတူ ရေထဲမှ ကုန်းပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။
ဤတစ်ကြိမ် သူ အနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ နောက်ထပ် ဦးနှောက်အနည်းငယ်ကို ကောက်ယူရန် ဖြစ်သော်လည်း အရာရာက စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးအချိန်အထိ မည်သူမျှ ကျားခံတပ်အနီးသို့ မရောက်လာခဲ့သဖြင့် သူ့အတွက် တိုက်ပွဲတစ်ခု သက်သာသွားစေခဲ့သည်။
"ရှေ့မှာ သစ်သားစည်ပိုင်းတွေ အကုန်သုံးပစ်လိုက်လို့ နောက်မှထွက်လာရတဲ့ မင်းတို့အတွက် အများကြီး ပိုအန္တရာယ်များသွားတယ်။" ချန်လောင်စန်းနှင့် အခြား သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အားနည်းသူများ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများသည် ကျားခံတပ်အတွင်း ဖွက်ထားသော သစ်သားစည်ပိုင်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏ ထွက်ပြေးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ချန်လော့တို့ထက် ပိုမို လွယ်ကူခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ခေါင်းဆောင်ချိုက်၏ စီစဉ်မှုလည်း ဖြစ်သည်။
ဆုတ်ခွာရန် ကာကွယ်ပေးရန် အနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဤလူစုသည် ကျားခံတပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသာ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့သည် သစ်သားစည်ပိုင်းများ မပါဘဲနှင့်ပင် ရေကူးထွက်လာနိုင်ကြ၏။
"သွားကြစို့၊ ဒီနေရာကနေ အရင်ထွက်သွားရအောင်။"
ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချိုက်က သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို ပစ္စည်းများသိမ်းကာ ပြေးရန် ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်သည်။
ဤလမ်းကြောင်းသည် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ပေါ်သွားနိုင်ခြေ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ယခု ချင်းယာကောင်တီတွင် တောမီးလောင်နေပြီဖြစ်ရာ မြေအောက်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဆူးချုံများသာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားပါက လိုဏ်ဂူအဝင်ဝသည် ထပ်မံ၍ လုံခြုံတော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ငါတို့ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ချန်လောင်စန်းက မသိစိတ်မှ မေးလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် ကျားခံတပ်မှ အဖွဲ့ဝင်များ မဟုတ်ကြပေ။
ထွက်ပြေးရန်အတွက် အစောပိုင်းက သူတို့နှင့် ရောနှောလိုက်ပါလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ယခု ဘေးကင်းရာသို့ လွတ်မြောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူတို့နှင့် ဆက်လက် ရောနှောနေခြင်းက မလွှဲမသွေ အနေရခက်လာစေမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အခြားသူများက သူတို့ကို မြင်သွားပါက သူ၏တူနှင့် သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန်မှလွဲ၍ အခြားလမ်းမရှိ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။
"ဒီနေရာက ယန်ဟိုင်ကောင်တီနဲ့ မဝေးတော့ဘူး။ ဘေးကင်းတဲ့နေရာကို မရောက်မချင်း သူတို့နောက်ကို အရင် လိုက်သွားကြရအောင်။"
ချန်လော့က တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်၏။
သူတို့သည် ဤနေရာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသဖြင့် ဤအခြေအနေတွင် ဒေသခံကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည့် ခေါင်းဆောင်ချိုက်တို့အဖွဲ့ နောက်သို့ လိုက်ခြင်းက သေချာပေါက် ပိုမို ဘေးကင်းပေသည်။
"ကောင်းပြီလေ။"
ချန်လောင်စန်းသည် ချန်လော့၏ အကြံဉာဏ်များကို နားထောင်ရန် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များက သူ့ကို သူ၏တူအပေါ် အကန့်အသတ်မရှိ ယုံကြည်လာစေခဲ့၏။
အဖွဲ့လိုက် တောင်ပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းလာခဲ့ကြပြီး မကြာမီ သုံးကီလိုမီတာခန့် ကွာဝေးသော ကျေးရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဤရွာရှိ ရွာသားများသည် ခေါင်းဆောင်ချိုက်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို သိသာစွာပင် မှတ်မိကြသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရွာသားများစွာက နှုတ်ဆက်ကြပြီး အနားယူရန် ရွာထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ကြ၏။
နေ့တစ်ဝက်နီးပါး ထွက်ပြေးလာခဲ့ရသော ခေါင်းဆောင်ချိုက်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ဘေးကင်းသော နေရာသို့ ရောက်ပြီဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်းပင် တစ်ခုခုစားရန်သွားလိုက်ကြ၏။
ငွေအနည်းငယ် ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရွာသားများက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ထမင်းဟင်းချက်ရန် မီးမွှေးကြတော့သည်။