အခန်း (၁၉-၂၀)

အခန်း၁၉ - ကျားနက် နှလုံးသားနှိုက်ခြင်း အောင်မြင်သွားခြင်း

ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော သက်ကယ်မိုးတဲလေးထဲမှ စူးရှသော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး၊မီးလောင်နေသကဲ့သို့ မည်းမှောင်သော မီးခိုးလုံးကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ချန်လော့သည် ထင်းမီးဖိုရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အရွက်ယပ်တောင်ဖြင့် မီးကို အပြင်းအထန် ယပ်ခတ်ပေးနေ၏။ စူးရှသော မီးခိုးငွေ့များသည် ဆေးနံ့ဆိုးများနှင့် ရောနှောနေကာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ခွေးများပင် အနားမကပ်ရဲကြပေ။

မီးဖိုထဲရှိ ဆေးမှာ အစောပိုင်းက တော်ဝင်မိသားစုဦးနှောက်ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ဆေးဖြစ်ပြီး၊ ချန်လော့သည် ၎င်းကို ပုံမှန်အသုံးပြုနေခဲ့သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်မှုများ ဤမျှ ထိရောက်နေခြင်းမှာ ဤဆေးနှစ်များ၏ အကူအညီကြောင့်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့သည် အထူးတလည် ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ မဟုတ်ဘဲ၊ ငွေအနည်းငယ်ပေးရုံဖြင့် အမြောက်အမြား ဝယ်ယူနိုင်၏။ အရေးကြီးဆုံးအချက်များမှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ အချိုးအစားနှင့် ဖော်စပ်သည့် နည်းစနစ်တို့ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ အဓိက အသက်သွေးကြောပင်။

ခဏအကြာတွင် ဆေးအနှစ် ကျိုချက်ခြင်း ပြီးစီးသွားသည်။

ချန်လော့က မီးညှပ်ကို အသုံးပြု၍ မီးဖိုပေါ်မှ မြေအိုးကို မကာဘေးသို့ ချထားလိုက်၏။ ထိုနေရာတွင် ဆေးနှစ်အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသော အဝတ်စကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ဒီအနံ့က အရမ်းပြင်းလွန်းတယ်။"

တစ်လနီးပါး အသုံးပြုခဲ့ပြီးသည့်တိုင် ချန်လော့သည် အနံ့ကို သည်းမခံနိုင်သေးပေ။ ဆေးကျိုတိုင်း သူ၏ နှာခေါင်းကို တဘက်ဖြင့် ပတ်ထားသော်လည်း လုံးဝ မကာကွယ်နိုင်ဘဲ စူးရှသောအနံ့ကြောင့် သူ၏မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ မကြာခဏ ကျလာတတ်သည်။

သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေရန်အတွက် ဤသက်သောင့်သက်သာမရှိမှုကို သူ သည်းခံနိုင်သည်။

ခဏစောင့်ပြီးနောက် မြေအိုး အေးသွားသောအခါ ချန်လော့က ဘေးနားမှ ဝါးချောင်းတစ်ချောင်းကို ယူ၍ အိုးထဲရှိ အရာများကို အားရပါးရ မွှေလိုက်သည်။

တစ်ပတ်... နှစ်ပတ်...

ဆေးနှစ်များ စေးပျစ်သောအနေအထားသို့ ရောက်သည်အထိ သူ ဆက်လက်မွှေနေပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့ကို ခပ်ယူကာ ဆေးအဝတ်စပေါ်သို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်၏။

ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာပြီးနောက် လတ်ဆတ်သော ဆေးနှစ်အသုတ်များ နောက်ဆုံးတွင် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားသည်။ ဤဆေးနှစ်များကို အခြောက်ခံရန် အနီးနားရှိ စင်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီးနောက်၊ ချန်လော့သည် ခြံဝင်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့ပြီး မြစ်ကမ်းဘေးသို့ ရောက်မှသာ စိတ်လျှော့ကာ လတ်ဆတ်သော လေကို အားရပါးရ ရှူရှိုက်လိုက်တော့သည်။

"ဒီဆေးတစ်ကြိမ်ပြီးရင် ငါ အဆင့်တက်နိုင်လောက်ပြီ။"

အမောပြေသွားသော ချန်လော့သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်း သူ၏ တိုးတက်မှုကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိ၏။

သူ၏ ဦးလေးစန်း ထွက်သွားသည်မှာ ငါးရက်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းယာကောင်တီတွင် ပုန်ကန်မှုဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ်တိတိ ရှိသွားပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ထိုနေရာ၌ ဆူပူအုံကြွမှုများ အလွန်နည်းပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ခရီးသွား ကုန်သည်အချို့ထံမှ သတင်းများအရ ချင်းယာကောင်တီရှိ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

ကောင်တီမြို့ကို ယခုအခါ စစ်တပ်က ထိန်းချုပ်ထားပြီး အဝင်အထွက်ကို ကန့်သတ်ထား၏။

ချန်လော့၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း ကိုယ်တွင်းအားကျင့်ကြံခြင်း၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တော်ဝင်ဦးနှောက်၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် သူ အဆင့်တက်တော့မည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

ယနေ့ သူ ဆေးကိုအရေးတကြီး ကျိုချက်ရခြင်းမှာလည်း အဆင့်တက်ရာတွင် ပိုမို ချောမွေ့စေရန်နှင့် သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်းကို ထောက်ပံ့ရန် ဆေးစွမ်းအာနိသင် ပိုမိုရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချန်လော့ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် အခြောက်ခံထားသော ဆေးနှစ်များ၏ အနံ့မှာ အရင်လောက် မပြင်းတော့ပေ။

ချန်လော့က အနားသို့ လျှောက်သွားကာ စေးကပ်နေသောဆေးနှစ်ကပ် နှစ်ခုကိုယူ၍ အံကြိတ်ကာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းနှင့် ကျောကုန်းတို့တွင် တစ်ခုစီ ကပ်လိုက်သည်။

ဆေးနှစ်၏ စွမ်းအင်က ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ချန်လော့ကို နွေးထွေးသော လှိုင်းလုံးတစ်ခု ခံစားလိုက်ရစေသည်။

သူက လျင်မြန်စွာ ကိုယ်ဟန်အနေအထားပြင်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးနည်းစနစ်များကို စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။

တစ်ကြိမ်။

နှစ်ကြိမ်။

သူ ကျားနက်လက်သီးကို လေ့ကျင့်နေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နွေးထွေးလာပြီး သူ၏ ချီ နှင့် သွေးလှည့်ပတ်မှုမှာလည်း ပိုမို မြန်ဆန်လာ၏။

သူ၏ နည်းစနစ်မှာလည်း မြင့်မားသော အနေအထားတစ်ခုသို့ တဖြည်းဖြည်းရောက်ရှိလာသည်။

ကျားနက်လက်သီးသည် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ရှိပါက အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်၏။

မာချွယ်ကျိသည် သူ၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် ဤအဆင့်၌ ရှိခဲ့သည်။ သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် အင်ပါယာနန်းတော်က စစ်သူကြီးအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ချန်လော့သည်လည်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

'ဒါက အဲဒီခံစားချက်ပဲ။'

ချန်လော့သည် ဤအခြေအနေတွင် နစ်မြောနေပြီး သူ၏ လက်သီးနည်းစနစ်များကို အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းချီမှာ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လှည့်ပတ်နေသည်။

မူလက လက်မခန့်ထူထဲသော ကိုယ်တွင်းချီမှာ မသိမသာ ပိုမိုထူထဲလာ၏။ ဤပြောင်းလဲမှုက ချန်လော့၏ လက်သီးချက်များကို ပိုမို အားပါလာစေပြီး တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော ပဲ့တင်ထပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

သူ၏ လက်သီးများမှာ မိုးကြိုးပမာဖြစ်ပြီး သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ လျှပ်စီးပမာ ဖြစ်နေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်လော့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် စစ်မှန်သော ကြမ်းကြုတ်သည့်ကျားရိုင်းတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး၊ သူ၏ ကြမ်းကြုတ်သောချီများ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်နေသည်။

တောင်တန်းများကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ကျားရိုင်းတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး၊ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ သားကောင်များ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ချန်လော့ ခံစားနေရသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းနှင့် ကျောကုန်းရှိ ဆေးနှစ်များမှာ စွမ်းအင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ ချီနှင့် သွေးထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ သူ့ကို အတွင်းနှင့် အပြင် ပေါင်းစည်းခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

'နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်။'

သူ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ချန်လော့ ခံစားမိ၏။

သူ၏ မွေးရာပါပင်ကိုယ်စွမ်းရည် အရဆိုလျှင် အဆင့်တက်ရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မာချွယ်ကျိကိုယ်တိုင်က သူ့ကို အမှိုက်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ သက်သက် မဟုတ်ပေ။

'တော်ဝင်ဦးနှောက်ကို ပြောင်းသုံးမယ်'

သူ့တွင် ထိုစိတ်ဝိညာဉ်ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အနည်းငယ် လိုအပ်နေကြောင်း သိရှိသော ချန်လော့သည် ပြင်ပဦးနှောက်ကို ပြတ်သားစွာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ဤဦးနှောက်များကို မနေ့ညက အိပ်နေစဉ်တွင်သာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤဦးနှောက်များသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် အနားယူသင့်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်လော့က ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍ ယခု အဆင့်မတက်နိုင်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ဘယ်နှရက် ထပ်မံ အချိန်ဖြုန်းရမည်ကို သူ မသိပေ။

သံပူတုန်း ပုံသွင်းရမယ် ဆိုသည့် စကားပုံအတိုင်းပင်။ ဒါက အခြေခံ သဘောတရား ဖြစ်သည်။

ဝုန်း

တော်ဝင်ဦးနှောက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ချန်လော့သည် ပြဿနာ၏ အဓိကအချက်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားပြီး၊ အဆင့်တက်မည့်နေရာကို ချက်ချင်း ထောက်ပြနိုင်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအားလုံးသည် ထိုနေရာသို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ကြည်လင်သော ခွပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချန်လော့၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးများမှာ မြင်သာထင်သာစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှင်းလင်းသော အသံများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ အရပ်အမောင်း တစ်ခုလုံးသည် ခြောက်လက်မခန့် မြင့်တက်လာ၏။

သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ ကျစ်လစ်သိပ်သည်းသွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သောစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

သူ၏ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုလုံးသည် လုံးဝ အသွင်ပြောင်းသွားပြီး သိုင်းတာအို၏ တတိယအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်

အဆင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် သက်တန့်တစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပသွား၏။

ချန်လော့သည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ အသံလှိုင်းများကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူနေထိုင်သော နေရာမှာ ဝေးလံခေါင်သီပြီး နေ့ခင်းဘက်တွင် လူမရှိပေ။ သူ့ကို အိမ်ငှားပေးသော ရွာလူကြီးမှာ ဤနေရာနှင့် အတော်ဝေးဝေးတွင် နေထိုင်သည်။

အနီးနားရှိ သက်ကယ်မိုးတဲများတွင် တစ်ခါတစ်ရံ အိမ်ခြေရာမဲ့ အနည်းငယ်လာရောက်နေထိုင်တတ်ပြီး တောခွေးများက ၎င်းတို့၏ အသိုက်များကို အတွင်းတွင် ပြုလုပ်ထားတတ်၏။

သို့သော် အစောပိုင်းက ချန်လော့ ဆေးနှစ်ကျိုစဉ်က ခွေးများကို မီးခိုးမှိုင်းတိုက်၍ မောင်းထုတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အော်ဟစ်နေခြင်းအတွက် သူ စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပေ။

ဟိန်းဟောက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီနှင့် သွေးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပိုမို ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းလာသည်။

အဆင့်တက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိနှိပ်ခံရသည့် ခံစားချက်မှာ သိသိသာသာလျော့ကျသွားပြီး ကိုယ်တွင်းချီများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွား၏။

ခြံဝင်းထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်ရင်း ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းတွင် စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်များကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်၏။ ကိုယ်တွင်းချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ကိုယ်တွင်းချီမှာ ပိုမို အင်အားကြီးမားလှိုင်းထန်နေသည်။

၎င်းသာမက သူ၏ လက်သီးထိုးအားမှာလည်း သူ၏ ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ စိမ့်ဝင်သွားရာ သူ၏ လက်သီးချက်များမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အားပါလာသည်။

ဂျူနီယာညီမလေး ဟယ်မင်၏ စွမ်းအားကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်မည်ဆိုပါက တွက်ချက်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

မိန်းမစိုးဝေအတွက် ဆိုလျှင်မူ သူလိုလူ အယောက်ငါးဆယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန်ပြဿနာမရှိပေ။

ခဏမျှတွေးတောပြီးနောက် ချန်လော့သည် ခြံဝင်းအစွန်ရှိ သွေ့ခြောက်နေသော သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းချီကို လှည့်ပတ်လိုက်၏။

ရေကဲ့သို့သော စွမ်းအားများသည် သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်သီးဆီသို့ စုဆောင်းသွား၏။

ဘန်း

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေ့ရှိ သွေ့ခြောက်နေသော သစ်ပင်သည် ချက်ချင်းကြေမွသွားပြီး ကျိုးကြေနေသော သစ်သားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွား၏။ သစ်ပင်ပင်စည်၏ အပေါ်ပိုင်း ထက်ဝက်မှာ တိုက်ရိုက်လွင့်ထွက်သွားပြီး အနောက်ရှိ ကျောက်ကြိတ်ဆုံကို အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

ချန်လော့က ရှေ့သို့တိုးကာ ကျိုးနေသော သစ်ပင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် သစ်ပင်၏ အူတိုင်ကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လက်သီးအားကြောင့် အတွင်းပိုင်းမှာ လုံးဝ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကျေမွနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ကျားနက် နှလုံးသားနှိုက်ခြင်း ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု ဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။

"ငါ အခု ပြန်သွားလို့ရပြီ။"

သူ၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းပြီးနောက် ချန်လော့ကလှည့်ကာ ချင်းယာကောင်တီရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အကြည့်များကို စူးစိုက်လိုက်၏။

သူ၏ စွမ်းအား မလုံလောက်ခဲ့သဖြင့် အရင်က ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။

ယခု သူ၏ စွမ်းအားများ ပြည့်ဝလာပြီဖြစ်ရာ လက်စားချေရန် ပြန်သွားရမည်မှာ သဘာဝပင်။

ပထမအချက်မှာ ချင်းယာကောင်တီ တရားသူကြီးနှင့် စာရင်းရှင်းရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ ပိုမို တန်ဖိုးရှိသော ဦးနှောက်များကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

သာမန်လူများအတွက် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော နေရာများကို ရှောင်ရှားသင့်သော်လည်း ချန်လော့၏ အမြင်တွင်မူ နေရာက ပို၍ ပရမ်းပတာဖြစ်လေလေ ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပရမ်းပတာဖြစ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ လူများ သေဆုံးသည်နှင့် ဦးနှောက်များပြတ်လပ်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ကံကောင်းပါက သူသည် တော်ဝင်ဦးနှောက်နှင့် ဆင်တူသော ပါရမီရှင် ဦးနှောက်အနည်းငယ်ကိုပင် ကောက်ရနိုင်ပေသည်။

သူသည် အနာဂတ်တွင် မသေမျိုးအဖြစ် ကျင့်ကြံတော့မည်။ သူသာ ပါရမီရှင် မဟုတ်လျှင် ဘယ်လိုလုပ် မသေမျိုးအဖြစ် ကျင့်ကြံနိုင်မည်နည်း။

အခန်း ၂၀ - အပြန်လမ်း

စစ်ပွဲအပြီးတွင် ချင်းယာကောင်တီ၏ မြို့ရိုးများမှာ မည်းညစ်နေပြီး ပင်မတံခါးကြီးမှာလည်း ပျက်စီးနေသည်။ နေရာအနှံ့တွင် မီးခိုးငွေ့ရာများ ရှိနေပြီး အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေ၏။

လူသေအလောင်းများကို စားသုံးနေကြသော လင်းတများသည် သစ်ပင်ထိပ်များနှင့် မြို့ရိုးသူပုန်ကာ တံတိုင်းများပေါ်တွင် နားခိုနေကြသည်။

လူသား၏ အသားအရသာကို မြည်းစမ်းဖူးသွားကြသော ဤကြမ်းကြုတ်သည့် ငှက်များသည် လူများကို မကြောက်တော့ပေ။ သူတို့သည် ထောင့်များတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အောက်ရှိ ဒုက္ခသည်များကို သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ သားကောင်ကို အကဲခတ်နေသည့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အကြည့်များနှင့် တူနေ၏။

အချိန်အခါအားလျော်စွာ သူတို့သည် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အာ့-အာ့ ဟူသည့် အသံများကို အော်ဟစ်နေတတ်ကြသည်။

ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူ၍ ချန်လော့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ၏ စွမ်းအားများ အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် ချင်းယာကောင်တီသို့ ခိုးဝင်ရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူသွားခဲ့၏။

ဓားပြနှိမ်နင်းရေးပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၍လော မသိ၊ ဂိတ်ပေါက်များရှိ စစ်သားများသည် ယခင်ကလောက် သတိမထားကြတော့ဘဲ သူ၏ အပြန်လမ်းတွင် မည်သည့် ပြဿနာမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ ချန်လော့သည် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး အတွင်းမြို့တော်သို့ ခိုးဝင်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေသည်။

မကြာသေးမီကမှ ပြုပြင်ထားသော မြို့ရိုးများပေါ်တွင် စစ်သားများ ကင်းလှည့်နေကြသည်။ စစ်ပွဲက ယခုမှ ပြီးဆုံးသွားပြီး တရားဝင် ဆုံးဖြတ်ချက်များ မချမှတ်ရသေးသောကြောင့် ချင်းယာကောင်တီသည် စစ်တပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ကင်းလဲဖို့ အချိန်နီးလာပြီ။"

ချန်လော့က သူ့စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေတွက်လိုက်၏။

သူသည် ဤနေရာတွင် အပျော်သက်သက် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စစ်သားများ၏ ကင်းလဲသည့် ပုံစံကို လေ့လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် မကြာမီတွင် အရန်စစ်သားများ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချန်လော့၏ အရိပ်သည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး မြို့ရိုးအောက်ခြေသို့ လျင်မြန်စွာ ခိုးဝင်သွား၏။

ဤနေရာသည် ထိုနေ့က သူတို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည့် အတိအကျပျက်စီးနေသော နေရာပင်ဖြစ်သည်။ ချင်းယာကောင်တီကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် မြို့ရိုးပေါ်၌ ပျက်စီးနေသော နေရာများ ပို၍ပင် များပြားလာခဲ့ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ အပေါက်အပြဲမျိုးမှာ လက်ရှိ ချင်းယာကောင်တီတွင် လုံးဝ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤစစ်သားများသည်လည်း သူတို့ မည်သည့်လုပ်ငန်း လုပ်နေသည်ကို သိကြပုံရပြီး၊ အချိန်တိုင်း ပေါ့ပေါ့ဆဆနေထိုင်ကာ သူတို့၏ သတိထားမှုမှာ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်လော့အတွက် အတွင်းမြို့တော်သို့ လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အပေါက်ထဲမှ တိုးဝင်လိုက်သည်နှင့် အပုပ်နံ့တစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။

အတွင်းတွင် မျက်နှာများ ရှုံ့မဲ့နေသော မီးလောင်ကျွမ်းထားသည့် အလောင်းများစွာ လဲကျနေသည်။ သူတို့သည် ထွက်ပြေးစဉ်က သူတို့ တွေ့ခဲ့ရသော သူတောင်းစားများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုနေ့က သူတို့သည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးပြီး၊ ယခုအခါ အားလုံး အလောင်းများ ဖြစ်သွားကြပြီ။

သူတို့၏ မည်းနက်၊ တင်းမာပြီး တောင့်တင်းနေသော လက်မောင်းများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သေဆုံးမသွားမီက ကြီးမားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူကြပါတော့။"

ချန်လော့က စိတ်ထဲမှ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် မီးလောင်ထားသော အလောင်းများကို ရှောင်ကွင်းကာ အတွင်းမြို့တော်ထဲသို့ ခုန်ကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

အတွင်းမြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေးမှာ ပို၍ပင် လျော့ရဲနေပြီး လမ်းမများပေါ်တွင် လူသူအနည်းငယ်ကိုသာ မြင်တွေ့ရ၏။

ယခင် ချင်းယာကောင်တီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လက်ရှိ ချင်းယာကောင်တီမှာ နေရာအနှံ့ ခြောက်သွေ့နေသော မြေဆွေးမြေဟောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မီးရောင် အနည်းငယ်ကိုသာ သဲ့သဲ့လေး မြင်တွေ့ရသည်။

မီးလောင်ကျွမ်းသွားသော အိမ်အချို့၏ ဘေးတွင် အိမ်ခြေရာမဲ့သူအချို့ ငိုကြွေးနေကြသည်။

စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်အပြီးတွင် ဒုက္ခရောက်ရသူများမှာ သာမန် ပြည်သူများသာ ဖြစ်သည်။

ချန်လော့သည် သူ့ကိုယ်သူ သနားတတ်သူတစ်ဦးဟု မသတ်မှတ်ထားသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားမိသည်။

လက်နက်မဲ့ အရပ်သားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူတို့ကို လူသားများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သေးသည်လော။

သူ၏ ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ ချန်လော့သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း လမ်းကြားအဝင်ဝသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ ပြန်သွားပြီး စစ်ဆေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုနေ့က သူတို့ အလျင်စလို ထွက်ပြေးခဲ့ကြ၏။ သူနှင့် ဦးလေးစန်းတို့ မိန်းမစိုးဝေ၏ အလောင်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။

ယခု ပြန်သွားခြင်းဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ကို လာရောက်ရှာဖွေသူ ရှိမရှိ သိနိုင်မည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် လာခဲ့ပါက ကိစ္စမပြီးသေးကြောင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ပြီး ရှေ့ဆက်၍ ပိုမို သတိထားရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ မလာခဲ့ပါက ကိစ္စပြီးပြတ်သွားပြီဖြစ်ပြီး သူ လုပ်ချင်သည့်အရာကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချင်းယာကောင်တီ တရားသူကြီး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကိုပင်။

အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ စွမ်းအားက သူ့ကို ဤယုံကြည်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။ ရှေးစကားရှိသည် မဟုတ်ပါလား၊ လူတစ်ဦးတွင် ထက်ရှသော လက်နက်တစ်ခု ရှိနေပါက သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်က သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာစမြဲပင်။

လက်ရှိ ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် သတ်ချင်နေသည်။

လမ်းလျှောက်လာရင်း ချန်လော့သည် အိမ်ပေါက်ဝများတွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းများ ရှိသည့် အိမ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ ပါဝင်သော်လည်း၊ များသောအားဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် ကလေးငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အိမ်များအကြောင်း ပြောရလျှင် အများအပြားမှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီ။ အစောပိုင်းက သူနှင့် ဦးလေးစန်းတို့ ကျားခံတပ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မည်းမှောင်နေသည့် မီးခိုးငွေ့ အများစုမှာ အရပ်သားများ၏ အိမ်များ မီးလောင်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘာငိုနေတာလဲ နံစော်နေတဲ့ ခွေးမ၊ မင်းက ပြန်ခုခံရဲတယ်ပေါ့၊ သူပုန်လုပ်ချင်နေတာလား"

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မူးယစ်နေသော စစ်သားနှစ်ဦးက မီးလောင်ထားသော အရပ်သားအိမ်တစ်အိမ်မှ မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဆွဲထုတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

မိန်းကလေးမှာ ဆယ့်နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရသည်။ စစ်သားများ၏ ဆွဲငင်မှုအောက်တွင် သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးမှာ အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမ၏ လက်များက တံခါးရွက်ကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆုပ်ထားပြီး မျက်ရည်များ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စီးကျနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရပ်သားများ၏ မျက်နှာများမှာလည်း အကြောက်တရားများဖြင့် လုံးဝ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

မည်သူမျှ ဝင်မပြောရဲကြပေ။ အစပိုင်းက ဝင်ပြောရဲခဲ့သူများမှာ ယခုအခါ အားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဤစစ်သားများ၏ ရာထူးတိုးရန် အမှတ်အသားများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူပုန်များဖြစ်သွားကြခြင်းပင်။

"ဘာလို့ အချိန်ဆွဲနေတာလဲ ငါပြောတာက ဒီနံစော်နေတဲ့ မိန်းမကို လမ်းမပေါ်မှာပဲ အပြတ်ရှင်းလိုက်ရအောင်" နောက်ထပ် စစ်သားတစ်ဦးက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ယိမ်းထိုးလျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ အကြံကောင်းပဲ လမ်းမပေါ်မှာပဲလေ။"

အတော်လေး မူးယစ်နေပြီဖြစ်သော ထိုလူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညစ်ညမ်းသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက သူ၏ဘောင်းဘီကို တိုက်ရိုက်ပင် ချွတ်ချလိုက်၏။

နောက်တစ်ဦးက ရှေ့သို့တိုးကာ ထိုမိန်းမငယ်လေးကို ဖိချုပ်ထားပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများကို စတင် ဆွဲဖြဲတော့သည်။

ဘန်း

ရုတ်တရက် အနောက်ဘက်မှ အမည်းရောင် အုတ်ခဲတစ်လုံး ပျံသန်းလာသည်။ မိန်းကလေး၏ ခြေလက်များကို ဖိချုပ်ထားသော စစ်သားမှာ သူ့ဘေးမှ အုတ်ခဲတစ်လုံး ဝင်တိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။

ချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းထားသော ထိုအုတ်ခဲသည် ရထားစက်ခေါင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းက ထိုလူ၏ ခေါင်းတစ်ခြမ်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ ဦးနှောက်အစအနများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားသည်။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကြေမွနေသည့် အလောင်းမှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး အနောက်ဘက် နံရံကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

သူ၏ ခြေထောက်များ နှစ်ချက်ခန့် တုန်ခါသွားပြီးနောက် အသက်ရှူရပ်သွားတော့သည်။

အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ချန်လော့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

သူ၏ အမြင်တွင် ဤတိရစ္ဆာန်များ အသက်ရှင်နေသည့် စက္ကန့်တိုင်းသည် ကမ္ဘာကြီးကို စော်ကားနေခြင်းပင်။ ဤလမ်းပေါ်တွင် အခြားရန်သူများ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် အနီးနားရှိ ကျိုးပဲ့နေသော နံရံတစ်ခုမှ အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ထိုလူ၏ မျက်နှာဆီသို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

သူသည် သိုင်းပညာကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

ထိုသို့သော လူမျိုးကို သတ်ရန် သိုင်းပညာ အသုံးပြုခြင်းက စော်ကားရာကျလိမ့်မည်။ အုတ်ခဲတစ်လုံးကသာ အံကိုက်ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

သူ၏ ဘောင်းဘီကို ချွတ်နေသော စစ်သားမှာ လန့်ဖြန့်သွားပြီး သူ၏ မူးယစ်မှုများ လွင့်စင်သွားသည်။ သူသည် အနီးနားရှိ သူ၏ လက်နက်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းယူကာ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ လုံးဝ လှည့်မကြည့်နိုင်မီမှာပင် သွေးစွန်းနေသော အုတ်ခဲက သူ့ကို ထပ်မံ ဝင်တိုက်လိုက်ပြန်သည်။ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့သွားပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူဝေသွားကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။

ဒုတိယမြောက် အလောင်းသည် လိမ့်ထွက်သွားပြီး အနောက်ဘက် နံရံတွင် အနီနှင့် အဖြူများ ရောနှော၍ ပန်းထွက်သွားကာ သေသည်ထက် သေသွားတော့သည်။

ချန်လော့၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ဤစစ်သားနှစ်ဦးကို သတ်ရသည်မှာ ပုရွက်ဆိတ်များကို ခြေမွရသကဲ့သို့ပင်။ လွဲချော်သွားရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"တံခါးကို လုံအောင်ပိတ်ထား၊ ပြီးရင် မိုးလင်းတာနဲ့ မြို့ထဲက ထွက်သွား။ မြို့ရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ အပေါက်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါ ဘယ်နားလဲဆိုတာ မင်းသိလောက်ပါတယ်။"

အကြောက်လွန်ပြီး တောင့်တင်းနေသော မိန်းကလေးကို ချန်လော့က တစ်ချက်ကြည့်ကာ စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။ အနီးနားရှိ အခန်းများအတွင်းမှ ချောင်းကြည့်နေကြသော သာမန်ပြည်သူအချို့မှာ သူ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်ဝင်သွားကြပြီး အားလုံးမှာ သူတို့၏ အိမ်များအတွင်းတွင် တုန်ရီနေကြ၏။

ချန်လော့သည် ဤလူများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့အားလုံးကို သူ မကယ်တင်နိုင်ပေ။

သူ လမ်းကြားအဝင်ဝသို့ အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာသည် အဘိုးကြီးလျို(လျိုကြီး)၏ မိသားစု နေထိုင်သော နေရာဖြစ်သည်။ ယခင်က ဤအချိန်ဆိုလျှင် အဘိုးကြီးလျိုသည် သူ၏ ဈေးဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဤနေရာမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးလျို၏ ခေါက်ဆွဲလှည်းမှာ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီး၊ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မည့်သူ မရှိသော အလောင်းအချို့မှာ ခေါက်ဆွဲဆိုင်ဘောင်အတွင်း လဲကျနေကာ ပြင်းထန်သော အပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်နေ၏။

လမ်းကြားထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကြာတွင် ချန်လော့သည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးကြီးလျိုသည် စက္ကူများ မီးရှို့နေပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ ကောက်ရိုးဖျာပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေသည်။

ဤနှစ်ဦးမှာ လမ်းကြားအဝင်ဝတွင် မနက်စာရောင်းလေ့ရှိသော အဘိုးကြီးလျိုနှင့် သူ၏ ဇနီးတို့ ဖြစ်လေ၏။

အဘိုးကြီးလျိုက စက္ကူများကို မီးရှို့နေ၏။ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ ကျိုးနေပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပတ်တီးစည်းထားကာ ဒဏ်ရာမှာ အနာဖေးတက်၍ မည်းနေသည်။ ဖျာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသူမှာ လမ်းကြားအဝင်ဝတွင် မနက်စာရောင်းသော အဘိုးကြီးလျို၏ ဇနီး အန်တီဝမ် ဖြစ်သည်။

ချန်လော့ ပဲနို့နှင့် ပေါက်စီများ လာဝယ်တိုင်း အန်တီဝမ်က သူသည် သူမ၏သားနှင့် အလွန်တူသည်ဟုဆိုကာ တစ်ခု အလကား ပေးလေ့ရှိသည်။

"ချွန်းဟွာ၊ ကိုယ့်အမှားပါ ကိုယ်က အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပါ၊ မင်းကို ဘဝကောင်းတစ်ခု မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။မင်း တစ်သက်လုံး ကိုယ်နဲ့အတူ ဒုက္ခခံခဲ့ရတာ၊ ကောင်းသောနေ့ရက် ဆိုတာ တစ်ရက်လေးတောင် မရှိခဲ့ဘူး..."

အဘိုးကြီးလျိုသည် သူ့နောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို သတိမထားမိဘဲ အလောင်းရှေ့တွင် ဆက်လက် ပြောဆိုနေ၏။

အဘိုးအို၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ကျဆင်းနေပုံရပြီး အလွန် အိုမင်းသွားသည်။

အကယ်၍ သူ့တွင် စောင့်ရှောက်ရန် သမီးလေးတစ်ယောက် မရှိတော့ဘူးဆိုလျှင် သူသည်လည်း သူ၏ ဇနီးနောက်သို့ လိုက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။