အခန်း (၂၁-၂၂)

အခန်း ၂၁ - ကျားနက်လက်သီးဖြင့် သေဆုံးထားခြင်း

ချန်လော့သည် အဘိုးကြီးလျိုကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ သူ၏အနောက်တွင် ခဏမျှရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ အန်တီဝမ်ကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် သူ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။

သူရှေ့ဆက်လျှောက်သွားလေလေ၊ ပို၍ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ကာ ခြောက်ကပ်လာလေလေပင်။

စစ်ပွဲကြောင့် အများဆုံးပျက်စီးခဲ့ရသည့် နေရာများမှာ ဤဆင်းရဲသား အရပ်သားများ နေထိုင်ရာ နေရာများပင် ဖြစ်သည်။

ခြေနှစ်လှမ်းခန့် လျှောက်တိုင်းစက္ကူများ မီးရှို့နေသူ တစ်ဦးကို ချန်လော့ မြင်တွေ့နေရသည်။ အချို့မိသားစုများမှာ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ အချို့မှာ မိသားစုတစ်စုလုံးတွင် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ၊ အိမ်ထောင်စု အတော်များများမှာ မီးရောင်များ ထာဝရငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အသက်အရွယ်မရွေး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများက လူတစ်ဦး၏ စိတ်နှလုံးကို လေးလံသွားစေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ချန်လော့သည် သူ၏ ဦးလေးစန်း အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ကန်ဖွင့်ခံထားရသော သစ်သားတံခါးနှင့် အတွင်းဘက်ရှိမှောင်မိုက်နေသော ဧည့်ခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းကို ကြွကာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝင်ဝင်ချင်းပင် သူ၏ ခြေထောက်များသည် နူးညံ့ပြီးဖွာနေသော အမည်းရောင်ပြာများပေါ်သို့ နင်းမိသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အိမ်သည် ဓားပြစစ်သားများ၏ မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံထားရသည်မှာ ထင်ရှားပြီး၊ အားလုံးပြောင်းပြန်လန်နေကာ ခြံဝင်းထဲရှိ ရေသိုလှောင်ရန်သုံးသော ရေစည်ကြီးပင်လျှင် ကျိုးပဲ့နေသည်။

အိမ်၏ ပင်မခန်းမဆောင်မှာလည်း မီးရှို့ခံထားရပြီးပြိုကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဘေးဘက် အခန်းများမှာမူ အကောင်းပကတိ ရှိနေဆဲပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ပိုင်းမှ လာရောက် မီးငြှိမ်းသတ်ပေးခဲ့ပုံ ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် မိန်းမစိုးဝေကို ဦးလေးစန်း မြှုပ်နှံခဲ့သည့် နေရာသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်၏။

ဦးလေးစန်း၏ နည်းလမ်းမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ပီပြင်သော်လည်း အချိန်ကအရမ်းတိုတောင်းလွန်းခဲ့သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာရောက်စုံစမ်းမည်ဆိုပါက သဲလွန်စများကို သေချာပေါက်တွေ့ရှိသွားမည်။

"တကယ်ပဲ လူလာသွားတာပဲ"

ချန်လော့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

သူ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားသည်။

ဦးလေးစန်း ထုံးမှုန့်များဖြူးထားခဲ့သော နေရာသည် အမွှေနှောက်ခံထားရပြီး၊ မိန်းမစိုးဝေနှင့် အခြားသူများ၏ အဝတ်အစားများကို မီးရှို့ထားသည့် အနက်ရောင်ပြာများမှာလည်း တူးဆွခံထားရသည်။

၎င်းသည် နောက်ပိုင်းမှ လောင်ကျွမ်းခဲ့သော မီးလောင်ပြင်နှင့် ထပ်နေသော်လည်း၊ မတူညီသော ပစ္စည်းများကို မီးရှို့ပြီးနောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ပြာများမှာလည်း မတူညီကြပေ။

ချန်လော့သည် ဦးလေးစန်းနှင့်အတူ အလောင်းမြှုပ်သူအဖြစ် အချိန်အတန်ကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုကွဲပြားမှုများကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော သဲလွန်စများသည် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များပင် ဖြစ်သည်။

"နန်းတော်က လူတွေလား ဒါမှမဟုတ် တခြားလူတွေလား"

ချန်လော့သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဤအနက်ရောင်ပြာများကို ပြန်လည် မွှေနှောက်ကာ မီးလောင်ထားသော အိမ်မှဖုန်မှုန့်များနှင့် ရောနှောလိုက်သည်။

ဤကိစ္စသည် သေချာပေါက် ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ မိန်းမစိုးဝေ၏ နောက်ကွယ်မှ လူများသည် အလွန်သတိကြီးလှ၏။

ယနေ့တိုင်အောင် ချန်လော့သည် သူရင်ဆိုင်နေရသော ရန်သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မသိရသေးပေ။

သို့သော် သူ့တွင် ထိုးဖောက်နိုင်မည့် ပစ်မှတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ချင်းယာကောင်တီ တရားသူကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူ့ကို သတ်ချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယခုအခါနောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီ။ အမြဲတစေ အထိုးခံနေရုံ သက်သက်ဖြင့်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

တစ်သက်လုံး ခုခံကာကွယ်နေရမည်ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်မျိုး မရှိပေ။ သူသည် ထိုလက်ကို ရှာဖွေပြီး အပြီးတိုင်ဖြတ်တောက်ရမည်။

သူနှင့် ဦးလေးစန်းတို့ တစ်သက်လုံး အမည်မသိ ရန်သူများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရကာ အိပ်ရာထဲတွင်ပင် လူးမလွန့်ရဲအောင် နေထိုင်သွားရမည်ကို သူ အလိုမရှိပေ။

"နောင်ကို ဒီနေရာကို ထပ်လာလို့မရတော့ဘူး။"

ချန်လော့ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ထရပ်ကာ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။

အဝေးမှ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်များနှင့်တူသည့် အရပ်သားများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခွန်အား

အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကသာ သူ့ကို အသက်ရှင်သန်ရန် ယုံကြည်မှုပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လောကကြီးတွင် လူများနှင့် အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်ပြောဆိုနေခြင်းက အလကားပင်။

တစ်ဖက်လူကို ထိုင်ခိုင်းပြီး သင်၏ အကြောင်းပြချက်များကို နားထောင်စေနိုင်သည့် ခွန်အား သင့်တွင် ရှိမနေသရွေ့ပေါ့။

အကယ်၍ သူသာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သိုင်းပညာကို သင်ယူခွင့် မရခဲ့ပါက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသောအလောင်းများထဲတွင် သူနှင့် ဦးလေးစန်းတို့လည်း ပါဝင်နေကောင်း ပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။

ရှေ့ရှိ လမ်းကြားကို ရှောင်ကွင်းကာ ချန်လော့သည် ယခင်က စစ်သားနှစ်ဦးကို သတ်ခဲ့သည့် လမ်းမဆီသို့ သွားခဲ့၏။

ယခုအခါ လမ်းမကြီးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။

အလောင်းများကိုလည်း ရှင်းလင်းသွားကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ချင်းယာကောင်တီတွင် လူနှစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းမှာ အလွန် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဓားပြစစ်သားများမှာလည်း လူကောင်းများ မဟုတ်ကြပေ။

ဤလူများသည် အစိုးရအရာရှိများ၏ အရေခွံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်သားများထက် ဓားပြများနှင့် ပိုတူနေကြသည်။

မိန်းကလေးငယ် အန္တရာယ်မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ချန်လော့သည် လှည့်ကာ အခြား ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ၏ ဆရာ မာချွယ်ကျိနှင့် ဂျူနီယာညီမလေး ဟယ်မင် တို့ကို သွားတွေ့ရန် သူစီစဉ်ထား၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြသဖြင့် သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်ခြေမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ ပိုများသည်။

ယခင်က သူ၏ခွန်အား မလုံလောက်သဖြင့် ဦးလေးစန်းကိုသာ ဦးစွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့၏။ ယခု သူ့တွင် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကိုတတ်နိုင်သမျှ သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဤသိုင်းပညာများကို သင်ယူခဲ့ခြင်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

လမ်းမကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူသည် တားမြစ်နယ်မြေသို့ အမြန် ရောက်ရှိသွားသည်။

ယခင်က ပိတ်ဆို့ထားသော လမ်းများမှာ ယခုအခါ စီမံခန့်ခွဲမည့်သူ မရှိတော့ပေ။ ချန်လော့သည် အိမ်များပေါ်မှခုန်ကျော်လွှားသွားရာ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အိမ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအိမ်များသည် ချင်းယာကောင်တီရှိ သခင်ကြီးဘိုင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်သည်။

သူပုန်များနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်သည် ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဤအိမ်များကို မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးကာ အတွင်းရှိပစ္စည်းအားလုံးကို သယ်ဆောင်သွားကြပြီး နံရံရှိ အင်္ဂတေများကိုပင် ခွာယူသွားကြပေ၏။

အိမ်တစ်အိမ်ကိုဖြတ်သန်းသွားစဉ် ချန်လော့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

အခြား မီးလောင်ထားသော နေရာများနှင့် မတူဘဲ ဤခြံဝင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ခံရသည်။ ခြံဝင်းထဲရှိ ပန်းများနှင့် အပင်များပင်လျှင် မူလအတိုင်း ရှိနေပြီး အတွင်းရှိ စာကြည့်ခန်းကိုလည်း သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသည်။

မှင်အိုးထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် သွေးထားသော မှင်များပင် ရှိနေသေးရာ ဤနေရာတွင် အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ချန်လော့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး မည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် အခန်းထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်၏။

အခန်းမှာ သန့်ရှင်းနေပြီး သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။ ချန်လော့သည် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ လက်ညှိုးကို မှင်အိုးထဲရှိ မှင်ထဲသို့ နှစ်လိုက်ပြီး အနံ့ခံကြည့်လိုက်၏။

"ဆယ်ရက်အတွင်းပဲ။"

မှင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ခြံဝင်းထဲရှိ လူ ထွက်ခွာသွားသော အချိန်ကို သူအကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ဤကာလသည် ချင်းယာကောင်တီ ပုန်ကန်နေချိန် နှင့် အတိအကျ တိုက်ဆိုင်နေလေ၏။ ဤခြံဝင်းထဲရှိ လူသည် ကြိုတင်သိရှိပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်ခြင်းကို ထောက်ရှု၍ ထိုလူများနှင့် ဆက်စပ်နေရမည်၊သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ဓားပြနှိမ်နင်းရေး၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူများမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသင့်သည်။

"ဝမ်ချန်ကွမ်း"

အနီးနားရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ဤအမည်ကို ချန်လော့ တွေ့ရှိခဲ့၏။

လက်ရေးမှာ အလွန်သပ်ရပ်ပြီး ဓားရေးကဲ့သို့ အားပါသော စုတ်ချက်များ ပါရှိသည်။

ချန်လော့သည် လက်ရေးလှကို နားမလည်သော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော လက်ရေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိနိုင်၏။

ဤစာရွက်ကို သူ၏ရင်ဘက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ အခန်းကို ထပ်မံ ရှာဖွေလိုက်သည်။ အသုံးဝင်သော သဲလွန်စများ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ ထပ်မံထရပ်ကာ မာချွယ်ကျိ၏ အိမ်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ဤသို့ ကြန့်ကြာနေမှုများကြောင့် ညသည် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာ၏။

အေးစက်သော လေများ ကျဆင်းလာသဖြင့် စစ်ပွဲအပြီး ကောင်တီမြို့လေးမှာ ပို၍ပင် အေးစိမ့်လာသည်။

မကြာမီတွင် ချန်လော့သည် မာချွယ်ကျိ နေထိုင်ရာ လမ်းကြားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချန်လောင်စန်းဘက်ရှိ လမ်းကြားကဲ့သို့ပင် ဤနေရာသည်လည်း မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးခံထားရသည်။ မာချွယ်ကျိ၏ အိမ်ဘေးရှိ ရေနွေးအိုးကြီးမှာ တွန်းလှဲခံထားရပြီး၊ ပြတင်းပေါက်များမှာ မည်းကြွမ်းနေကာ ကာရံထားသောစက္ကူများမှာလည်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီ ဖြစ်လေ၏။

မာချွယ်ကျိ၏ အိမ်မှာလည်း အတူတူပင်။ သူ၏ ပြုပြင်ရေးကိရိယာများ အားလုံး ပျောက်ဆုံးနေပြီး ဘေးရှိ ခုံတန်းလျားမှာလည်း ကန်လှဲခံထားရသည်။

ပင်မတံခါးမှာ တစ်ဝက်ပွင့်နေပြီး ညလေညင်းတွင် အနည်းငယ်ယိမ်းနွဲ့ကာ ကျွီဟူသော အသံကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ချန်လော့သည် ပင်မတံခါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ ခြံစည်းရိုးနံရံကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ခြံစည်းရိုးကို ကျော်တက်ခြင်းက ပင်မတံခါးမှ ဝင်ခြင်းထက် ပိုမို ဘေးကင်းသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့် မြေကြီးကို ဖွဖွလေး ဆောင့်ကန်လိုက်၏။

သူသည် ပျံသန်းနေသော ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်တက်ကာ ခြံစည်းရိုးနံရံကို ကျော်လွှားပြီး ခြေနှစ်လှမ်းဖြင့် အတွင်းဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ကိုယ်တွင်းချီကို အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အရိုးသန့်စင်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ချန်လော့သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ပိုမို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီး ယခင်က သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုများစွာကို လုပ်ဆောင်နိုင်လာသည်။

ခြံဝင်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပေ၏။

ချန်လော့ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော လေ့ကျင့်ရေး ကိရိယာများ အားလုံးမှောက်ခုံဖြစ်နေပြီး၊ သဲအိတ်မှာလည်း ဘေးသို့လဲကျနေကာ ကင်းဗတ်စပြဲသွားသဖြင့် သဲများနေရာအနှံ့ ဖိတ်စင်နေသည်။

ပင်မခန်းမဆောင်၏ တံခါးမှာလည်း အတင်း ဖိဖွင့်ခံထားရပြီး အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော တံခါးရွက်ပေါ်တွင် ဓားရာများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ချန်လော့ တံခါးဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားပြီး တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် အတွင်း၌ လဲကျနေသော အလောင်းတစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်နှလုံး တင်းကျပ်သွားပြီး အလောင်းကို ပက်လက်လှန်ရန် အမြန် ရှေ့သို့တိုးသွားလိုက်၏။

မရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုပင်။

"တော်သေးတာပေါ့။"

ချန်လော့ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သော်လည်း မကြာမီတွင် တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအလောင်းမှာ လက်သီးချက်တစ်ခုဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံထားရသောကြောင့်ပင်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ ကျားနက်လက်သီးမှ အသေသတ်တိုက်ကွက် ဖြစ်သည့် ကျားနက် နှလုံးသားနှိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်နေ၏။

၎င်းကို တွေးမိပြီးနောက် ချန်လော့သည် ထိုလူ၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ ရင်ဘတ်ဧရိယာတွင် နှလုံးသားနှိုက်ခံထားရသည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီလူက ဆရာမာရဲ့လက်သီးချီကြောင့် သေသွားတာလား"

ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ဖြင့် ဒဏ်ရာကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသော ကျားနက်လက်သီး၏ စွမ်းအားများက သူ့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းနေသည်။

အခန်း ၂၂ - သံတုတ်

ချန်လော့သည် အိမ်အတွင်းကို တစ်ခေါက်ထပ်မံ ရှာဖွေပြီး မည်သည့်အရာမှ ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိကြောင်းအတည်ပြုပြီးနောက် ခြံစည်းရိုးကိုကျော်တက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် ပင်မတံခါးကို လုံးဝ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

ယခုကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော နေရာမျိုးတွင် ပင်မတံခါးမှ ဝင်ထွက်ခြင်းသည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရရန် အလွယ်ကူဆုံး နည်းလမ်းပင်။

ဆရာမာချွယ်ကျိ၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ချန်လော့သည် လှည့်၍အနောက်ဘက်လမ်း ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး ဟယ်မင်၏ အိမ်မှာ ထိုဘက်တွင်ရှိကြောင်း မာချွယ်ကျိ ပြောပြဖူးသည်ကို သူ မှတ်မိနေ၏။

ချန်လော့နှင့်မတူသည်မှာ ဟယ်မင်၏ မိသားစုသည် ဂိုဏ်း တစ်ခုနှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး သူမ၏ ဖခင်မှာ ထိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ဟယ်မင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာကို လေ့လာခွင့်ရခဲ့ပြီး မာချွယ်ကျိ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လမ်းကြားအဝင်ဝကို ကျော်လိုက်သည်နှင့် လမ်းမကြီးမှာ သိသိသာသာ ပိုမို ကျယ်ဝန်းလာ၏။

လမ်းများမှာလည်း ပိုမိုသန့်ရှင်းနေပြီး အိမ်များမှာလည်း ယိုင်နဲ့နေသော သက်ကယ်မိုးအိမ်များ၊ အုတ်ကြွပ်မိုးအိမ်နိမ့်လေးများမှသည် ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းနှင့်တကွ ခန့်ညားထည်ဝါသော အိမ်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူများမှာ ချင်းယာကောင်တီ၏ အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဟယ်မင်၏ ဖခင်မှာ ရှဟူဂိုဏ်း ၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ သူတို့၏ လူနေမှုအဆင့်အတန်းမှာ နိမ့်ကျနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဤကဲ့သို့သော ချမ်းသာသော ရပ်ကွက်မျိုးမှာ သူပုန်စစ်သားများမြို့ထဲဝင်လာချိန်တွင် အဆိုးရွားဆုံး ဖျက်ဆီးခံရမည့် နယ်မြေဖြစ်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသော်လည်း၊ ထူးဆန်းသည်မှာ ဤနေရာမှ ပျက်စီးမှုများက ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်လောက် မပြင်းထန်ပေ။

မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အစအနများ ရှိနေသော်လည်း အိမ်အများစုမှာပြိုကျပျက်စီးခြင်း မရှိသလို အိမ်ရှေ့တွင်အလောင်းများကို ပြသထားခြင်းလည်း မရှိပေ။ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသည်မှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ရှိနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးအချို့ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

'ရောက်ခါနီးပြီ ထင်တယ်'

ဦးတည်ရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် ချန်လော့သည် ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ ခုန်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လမ်းထောင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဂျူနီယာညီမလေး ဟယ်မင်၏ အိမ်မှာ လမ်း၏ အဆုံးတွင် ရှိသည်။

သို့သော် လမ်းထောင့်ကို ချိုးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး လမ်းထောင့်တွင် ရပ်ကာ အကဲခတ်လိုက်၏။

ဟယ်မိသားစု၏ ပင်မတံခါးရှေ့တွင် လူနှစ်စုမှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တစ်စုမှာ အင်ပါယာနန်းတော်မှ နှိမ်နင်းရေးစစ်သားများဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်စုမှာ ဆိပ်ကမ်းမှ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြရာ ရှဟူဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှား၏။

ထိုနှစ်စုမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြပြီး လမ်းဘေးဝဲယာတွင် လူတစ်ဆယ်ကျော်ခန့် လဲကျနေကာ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ထိခိုက်ကျဆုံးမှုများ ရှိနေသည်။

"ဒီလူနှစ်စုက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး စတိုက်ကြတာလဲ"

ချန်လော့ စဉ်းစားနေမိသည်။ ရှေ့သို့ သွားသင့်မသွားသင့် သူ မဝေခွဲနိုင်သေးပေ။ သူ၏ အစောပိုင်း ခန့်မှန်းချက်အရ အနောက်လမ်းရှိ ဤလူများသည် ချင်းယာကောင်တီ အရာရှိများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ထားနိုင်ခြေ ရှိလေ၏။

"ကျားနက် နှလုံးသားနှိုက်ခြင်း"

ချန်လော့ ထပ်မံစောင့်ကြည့်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော လက်သီးချက်၏ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မာချွယ်ကျိသည် ကျားနက်လက်သီး၏ အသေသတ်တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လိုက်တိုင်း သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော လက်သီးချီ က သူ့အနီးဆုံးရှိ စစ်သားတစ်ဦးကို အားပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်သွား၏။

ခရက် ဟူသော အသံနှင့်အတူ ထိုစစ်သား၏ ရင်ဘတ်မှာ ချက်ချင်းပင်ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။

ထိုလူသည် လက်သီးချက်၏ အရှိန်ကြောင့် လွင့်စဉ်သွားပြီး လူ ခုနစ်ဦး၊ ရှစ်ဦးခန့်ကို တိုက်မိသွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွား၏။

လက်သီးတစ်ချက် ပစ်ပြီးနောက် မာချွယ်ကျိ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အပူငွေ့များထွက်ပေါ်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများသည် ပြဒါးကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ ဂလု ဂလုဟူသော အသံကိုပင် ထွက်ပေါ်စေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မာချွယ်ကျိမှာ ဒုက္ခိတဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူ၏ ခြေထောက်များသာ ယခင်က မထိခိုက်ခဲ့ပါက သူသည် ချီနှင့်သွေးများ ဝံပုလွေမီးခိုးကဲ့သို့ တက်ကြွလာသည့် ဖြစ်စဉ်မျိုးကိုပင် ပြသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အများဆုံး ဤအဆင့်အထိသာ ရောက်နိုင်တော့သည်။

"မင်း အတင့်ရဲလှချည်လား"

အင်ပါယာနန်းတော်မှ သံချပ်ကာဝတ် တပ်မှူးတစ်ဦးသည် သူ၏ဓားကြီးကို ဆွဲကာ မာချွယ်ကျိဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဝင်လာပြီး ခုတ်ချလိုက်၏။

ဤလူ၏ တိုက်ခိုက်ချိန်မှာ အလွန်တိကျလှသည်။ ဤအချိန်မှာ မာချွယ်ကျိသည် သူ၏ အင်အားဟောင်းကို သုံးစွဲပြီးကာစဖြစ်ပြီး အင်အားသစ်က မပေါ်ထွက်လာသေးပေ။

ဓားက သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အလိုအလျောက်ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ အစောပိုင်းက အသေသတ်တိုက်ကွက်က အင်အားအလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းသွားစေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်၏ တုံ့ပြန်မှုအရှိန်ကို မမီတော့ပေ။

သူသည် ရန်သူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် ခေါင်းပြတ်ရတော့မည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွား၏။

"ဆရာမာ"

လူအုပ်ကြားထဲတွင် အသည်းအသန် ခုခံနေကြသော ရှဟူဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့သွားကြ၏။ အခြားသော ဂိုဏ်းဝင်များကလည်း ကူညီချင်ကြသော်လည်း အင်ပါယာစစ်သားများက သူတို့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘဲ အစွမ်းကုန် ဟန့်တားထားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းက ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေသည်။

အကယ်၍ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်သော ဆရာမာချွယ်ကျိသာ သေဆုံးသွားပါက ဤနေရာရှိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကလန်း

သံတုတ်တစ်ချောင်းပျံဝဲဝင်ရောက်လာပြီး သေစေနိုင်သော ဓားချက်ကို အမြန်နှုန်းတစ်ခုဖြင့် တားဆီးလိုက်၏။

ဓားကြီးနှင့် သံတုတ်တို့ ထိတွေ့သွားပြီး ပြင်းထန်သော အင်အားကြောင့် အင်ပါယာတပ်မှူး၏ လက်မောင်းများမှာ ထုံကျဉ်သွားကာ သူ၏လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြား မှာ ကွဲအက်သွားခဲ့၏။

သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဒဏ်ရာရသွားပြီး သွေးများ စီးကျနေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

အင်ပါယာတပ်မှူးက အလိုအလျောက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

သို့သော် သူ၏ အသံမဆုံးမီမှာပင် သံတုတ်သည် ဦးတည်ရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သေချင်နေတာပဲ"

အင်ပါယာတပ်မှူးသည် ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ကြည့်ရန်ပင် အချိန်မရတော့ပေ။

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းချီ အားလုံးကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်၏။ ဒုတိယအဆင့်၏ အလယ်အလတ်အဆင့် ကိုယ်တွင်းချီများကို သူ၏လက်နက်ပေါ်တွင် စုစည်းကာ လေးလံသော လက်နက်၏ အရှိန်နှင့်အတူ သံတုတ်ဆီသို့ ထိပ်တိုက်ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဤဓားချက်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ အကယ်၍ အဆင့်တူသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ကြုံတွေ့ရပါက လက်နက်သာလွန်မှုကြောင့် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ စစ်တပ်အတွင်း အသုံးအများဆုံးသော ဓားသိုင်းပညာလည်း ဖြစ်သည်။

ရက်စက်ပြီး အသက်စွန့်ရသည့် တိုက်ကွက်ပင်။

ကလန်း

နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားကြီးမှာကွေးညွတ်သွားကာ မီးပွားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွား၏။ ဓားကြီး နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားမည့် မြင်ကွင်းက ပေါ်မလာဘဲ၊ သံတုတ်မှ အင်အားများကသာ ဓားမှတစ်ဆင့် စီးဝင်သွား၏။

လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်မှာ အသံအက်အက်တစ်ခုနှင့်အတူ အရိုးများကြေမွသွားသည့် အသံပင်။

အင်ပါယာတပ်မှူး၏ နဖူးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသောပဲပြားဖတ်များကဲ့သို့ ပွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သွေးများနှင့် ဦးနှောက်အစအနများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားသည်။

သူသည် လွင့်စဉ်သွားကာ အနောက်ဘက်ရှိ ကျောက်နံရံကို ဝင်တိုက်မိပြီး ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ခြေထောက်များမှာ အပြင်ဘက်တွင် နှစ်ချက်ခန့် တုန်ခါသွားကာ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

သူ သေဆုံးသွားပြီ။

ရှီး....

ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ပြီးကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေ၏။

ထိုသံချပ်ကာဝတ် တပ်မှူးမှာ သာမန်လူမဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲစကတည်းက ရှဟူဂိုဏ်းမှ ခေါင်းဆောင် အချို့မှာ သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ မာချွယ်ကျိပင်လျှင် သူ့ကို ထိပ်တိုက် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူမှာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် သံတုတ်တစ်ချောင်းဖြင့် ရိုက်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဖခင်ဖြစ်သူက သားဖြစ်သူကို ဆုံးမသကဲ့သို့ အနိုင်ပိုင်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဆရာမာ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား"

ချန်လော့သည် အနီးနားရှိ လမ်းကြားထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။ သူသည် မူလကတည်းက လူကယ်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ မာချွယ်ကျိ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်မနေနိုင်ပေ။

သံတုတ်မှာ အစောပိုင်းက သေဆုံးသွားသော စစ်သားတစ်ဦး၏ လက်ထဲမှ ကောက်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တွင်းချီများ ထည့်သွင်းထားသည်ဖြစ်ရာ ကိုယ်တွင်းအားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိ အင်ပါယာတပ်မှူး တစ်ယောက်အနေဖြင့် ၎င်းကို ခုတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မင်း အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား"

မာချွယ်ကျိသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း လမ်းကြားအဝင်ဝမှ လျှောက်လာသော ချန်လော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှိနေသော စကားလုံးအားလုံးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဤအံ့အားသင့်ဖွယ် စကားတစ်ခွန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်။

"မနေ့ကမှ အောင်မြင်သွားတာပါ" ချန်လော့က ပြုံးပြလိုက်စ။

သူ့ကို သိုင်းပညာသင်ပေးခဲ့သော ဆရာပီပီ မျက်စိလျင်လှပေသည်။

သူ၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနီးနားရှိ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် အင်ပါယာစစ်သားများမှာ စတင် ဆုတ်ခွာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ချင်းယာကောင်တီကဲ့သို့ ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာလေးတစ်ခုမှ ဤမျှအဆင့်မြင့်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။

အကယ်၍ သင့်တွင် ဤမျှခွန်အားရှိနေပါက အဘယ်ကြောင့် စီရင်စုမြို့တော် သို့သွား၍ နာမည်ကျော်ကြားအောင် မနေထိုင်ရသနည်း။ အင်ပါယာစစ်သားများကြောက်လန့်နေချိန်တွင် ရှဟူဂိုဏ်းဝင်များမှာမူ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေကြ၏။

သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ မျှော်လင့်ချက်အသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤလူ၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့၏ ရှဟူဂိုဏ်း ယနေ့ ကြုံတွေ့နေရသော ဘေးဒုက္ခမှာ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ။

"ပြေးကြ"

လူအုပ်ကြားထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အင်ပါယာစစ်သားများသည် ငှက်များ၊ သားရဲများကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

လက်နက်များကိုပင် စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ စည်းကမ်းမရှိသော အဖွဲ့အစည်းမှာ ဓားပြများနှင့် မခြားနားဘဲ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အားနည်းသူများ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များကိုသာ အနိုင်ကျင့်တတ်ကြသည်။

"ကျွန်တော် သူတို့ကို သွားရှင်းလိုက်ဦးမယ်။"

ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ထဲမှ သံတုတ်ကို မြှောက်ကာ လျှပ်တစ်ပြက်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူတို့နောက်သို့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ မည်သူ့ကိုမျှအသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

ဤစစ်သားများသည်လည်း လူကောင်းများ မဟုတ်ကြပေ။ ချင်းယာကောင်တီရှိ သာမန်ပြည်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်ကို သူတို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှမသိနိုင်ဘဲ လူတိုင်း၏ လက်များမှာ သွေးစွန်းနေကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် သူသိသော အန်တီဝမ်ကဲ့သို့ လူမျိုးများကို သတ်ခဲ့သူများပင် ပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို တွေးမိသောအခါ ချန်လော့၏ လက်ထဲမှ သံတုတ်မှာ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလာတော့သည်။