အခန်း (၂၃-၂၄)

အခန်း ၂၃ - စိမ့်ဝင်ထိုးဖောက်ခြင်း

နာကျင်စွာအော်ဟစ်ညည်းတွားသံများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ချန်လော့သည် သွေးများ ရွှဲရွှဲစိုနေသော သံတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ရှဟူဂိုဏ်းဝင်များမှာ အလိုအလျောက်အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး ချန်လော့ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြတော့သည်။

ဤလူကား... အလွန် ရက်စက်လှချေ၏။

တစ်ချက်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လူများစွာကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။

သေဘေးမှ သီသီလေးလွတ်မြောက်ခဲ့သော မာချွယ်ကျိသည် လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အမောဖြေနေသည်။ ချန်လော့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်လော့သည် သူ၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး သူသင်ပေးထားသည့် ကျားနက်လက်သီးကို အသုံးပြုနေသည် မဟုတ်ပါလား။

"အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီလား"

"တစ်ယောက်မှ မကျန်ဘူး။"

ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ရာ သံတုတ်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ စောင်းလျက်စိုက်ဝင်သွား၏။ ကျန်ရှိနေသော သွေးစက်များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစက်စက်ကျဆင်းနေပြီး အစောပိုင်းက တိုက်ပွဲ မည်မျှ ပြင်းထန်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို ကောင်းတယ်။"

အနီးနားတွင် ရပ်နေသော ရှဟူဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်ချီးကျူးလိုက်သည်။

ချန်လော့၏ အကြည့်က သူ့ဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါ ထိုလူသည် ချက်ချင်း ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့်...

"ရှဟူဂိုဏ်း၊ ပင်လယ်သဲခန်းမရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဝမ်တာ့ကျန်းက အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ချန်လော့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မာချွယ်ကျိဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ... သူတို့နဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်ရတာလဲ"

"အင်ပါယာနန်းတော်က သူတို့ရဲ့စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကို ပြချင်နေတာလေ၊ ငါတို့ကလည်း သူတို့အတွက် အကိုက်ညီဆုံး အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းဖြစ်နေလို့ပေါ့" မာချွယ်ကျိသည် အသက်ရှူပြန်မှန်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက် မသန်သော်လည်း သာမန်လူများမှာမူ သူ့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

"အကိုက်ညီဆုံး"

ချန်လော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤစစ်သားများ၏ ယုတ်မာပတ်စက်မှုကို သူ နောက်ထပ် အမြင်သစ်တစ်ခုဖြင့် နားလည်လိုက်ရ၏။

"သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သိသာနေတာပဲလေ" မာချွယ်ကျိသည် သူ၏ တပည့် ချန်လော့ကို အရင်ကနှင့် မတူသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ပါရမီရှင်များစွာကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ငယ်စဉ်က ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မည်မျှပင် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်ဖြစ်ပါစေ၊ တစ်လအတွင်းမှာပင် တတိယအဆင့်ဖြစ်သော အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်သူမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။

ဤသည်မှာ ပါရမီရှိခြင်း၊ မရှိခြင်း ပြဿနာမဟုတ်တော့ဘဲ ဤလူသည် တကယ်ပဲ လူသား ဟုတ်ပါသည်လော ဆိုသည့် မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာ၏။

သို့သော် မာချွယ်ကျိသည် သိုင်းလောကအတွေ့အကြုံများပြားသူဖြစ်ရာ မည်သည့်အရာကို မေးသင့်ပြီး၊ မည်သည့်အရာကို မမေးသင့်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ချန်လော့၏ ခွန်အားအကြောင်းကို တမင်ကျော်ဖြတ်ကာ ဤစစ်သားများ၏ နောက်ခံနှင့် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များကို ပြောပြတော့သည်။

"ဒီလူတွေက အစီအစဉ်ကြီးတစ်ခုကို ချထားတာ။ သူတို့က သာမန်အရပ်သားတွေကိုပဲ သတ်မယ်ဆိုရင် အထက်လူကြီးတွေကို လိမ်လို့မရဘူးလေ၊ အဲဒါကြောင့် သူတို့က သိုင်းပညာရှင်အချို့ကို ပုန်ကန်သူ ခေါင်းဆောင်တွေအဖြစ် ဖန်တီးချင်နေတာ။"

ယခင်က တောင်ပေါ်စခန်းများကို နှိမ်နင်းသူများ ရှိခဲ့သလိုပင်၊ ယခု ဤနေရာတွင် ဂိုဏ်းများကို နှိမ်နင်းနေခြင်းမှာလည်း အပြစ်ဖို့မည့်သူ ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ ကြန့်ကြာနေသနည်းဟု ချန်လော့ စဉ်းစားကြည့်ရာ သူ မသိနိုင်သောအပေးအယူတစ်ခု ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ ထိုလူများသည် အစပိုင်းတွင် ရှဟူဂိုဏ်းကို အသုံးချခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် အစားထိုးမည့်သူ လုံလောက်စွာမတွေ့သည့်အခါ ယုန်သေလျှင် ခွေးကို သတ်စားသည်ဆိုသကဲ့သို့ ရှဟူဂိုဏ်းကိုပါ ရှင်းလင်းရန် ကြံစည်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နယ်မြေခံ အင်အားကြီးဂိုဏ်းဖြစ်သော ရှဟူဂိုဏ်းကလည်း ငြိမ်ခံမနေသဖြင့် အစောပိုင်းက တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းပင်။

"ဟယ်မင်... ဘယ်မှာလဲ"

"ရှောင်မင်ကို အဲဒီလူတွေ ဖမ်းသွားပြီ။ သူတို့က ချင်းယာကောင်တီက လူဦးရေစာရင်းတွေကို ရှာပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ မွေးသက္ကရာဇ်နဲ့ လပိုင်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို လိုက်ရှာနေတာ။ ရှောင်မင်က အဲဒီသတ်မှတ်ချက်နဲ့ သွားကိုက်ညီနေတယ်" ဟု ဆိုရင်း မာချွယ်ကျိ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

လောကအလယ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တပည့်တစ်ယောက်ကိုပင် မကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူ နောင်တရနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘယ်နေရာမှာလဲ"

"ကျွန်တော် လမ်းပြပေးပါရစေ။"

မာချွယ်ကျိ မဖြေမီမှာပင် ဘေးတွင် အသင့်စောင့်နေသော ဝမ်တာ့ကျန်းက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်၏။

ချန်လော့ မေးနေသော ဟယ်မင်သည် သူ၏ တူမအရင်း ဖြစ်နေသည်။ ယခင်က သူ မတတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု အခွင့်အရေးရလာပြီဖြစ်ရာ သူ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ပေးချင်နေ၏။

ချန်လော့သည် ထိုလူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မာချွယ်ကျိကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အတွက်တော့ ရှဟူဂိုဏ်းဝင်များမှာ သူစိမ်းများသာ ဖြစ်ပြီး သူ ယုံကြည်ရမည့်သူမှာ သူ၏ ဆရာ မာချွယ်ကျိသာ ဖြစ်သည်။

"သူက ယုံကြည်ရပါတယ်" ဟု မာချွယ်ကျိက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

"ရန်သူတွေကရော"

"အင်ပါယာဘက်မှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိသလောက်ပါပဲ။ အစွမ်းအထက်ဆုံးကတော့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ပဲ၊ သူက ကိုယ်တွင်းချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီး လှံရှည်ကို အသုံးပြုရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ သိရတယ်။"

"ကောင်းပြီ။"

ဆရာတပည့်နှစ်ဦး ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် လူသွားကယ်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

သူ ယခုတစ်ခေါက် ပြန်လာရခြင်းမှာ တော်ဝင်ဦးနှောက် ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်ဦးနှောက်များကို ထပ်မံ ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသတ်ရန် သူ ဝန်မလေးပေ။

အစောပိုင်းက သူသတ်ခဲ့သော လူများ၏ ဦးနှောက်များကိုလည်း သူ သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ သင်္ချိုင်းကုန်းမှ သူကောက်ယူထားသော သာမန်သိုင်းသမား ဦးနှောက်အချို့နှင့် အစားထိုးလိုက်ရာ အတော်လေး အကျိုးအမြတ်ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ဝမ်တာ့ကျန်း၏ ပုခုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းချီ များသည် ချက်ချင်းပင် ထိုလူ၏ ကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွား၏။

ဝမ်တာ့ကျန်း လန့်သွားသည်။ သူ ဘာဖြစ်မှန်း မသိခင်မှာပင် သူ့ကိုယ်အားမပြီးတစ်ဖက်သို့ ပျံသန်းခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူသည် ကျင်း နှစ်ရာကျော် လေးသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ဤလူ၏ လက်ထဲတွင်တော့ အလေးချိန်မရှိသည့် ကလေးတစ်ယောက်ပမာ ဖြစ်နေ၏။ ဤလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဝမ်တာ့ကျန်းမှာ ချန်လော့ကို အကြွင်းမဲ့ အထင်ကြီးသွားတော့သည်။

"ကျော်သွားပြီ... ဟိုဘက်က ယန်လျိုလမ်းရဲ့ ညာဘက်ခြမ်းမှာပါ" ဟု ဝမ်တာ့ကျန်းက ပျံသန်းနေရင်း အမြန်ပြင်ပြောလိုက်သည်။

ချန်လော့သည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဟန်ကို ပြင်လိုက်ပြီး ဦးတည်ရာ ပြောင်းလဲလိုက်၏။

"ရောက်ပြီ... ဒီနေရာပဲ။"

မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဝမ်တာ့ကျန်းက ရှေ့ရှိ ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ကောင်တီရုံးတော် လား"

ချန်လော့သည် ဝမ်တာ့ကျန်းကို မကာ ခြံစည်းရိုးကို ကျော်ပြီး မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လိုက်၏။ ရှေ့ရှိ အဆောက်အအုံကို ကြည့်ရင်း သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

အခြား သာမန်အရပ်သားအိမ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ကောင်တီရုံးတော်မှာ ပို၍ အန္တရာယ်များသည်။

ခြံစည်းရိုး မြင့်မားသည်သာမက အတွင်းရှိ အစောင့်များမှာလည်း ပိုမို အစွမ်းထက်ကြသည်။

ခြံစည်းရိုး အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ချန်လော့သည် အစွမ်းထက်သော ချီရောင်ဝါအချို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ သူ အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေသော သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ဆရာ ပြောခဲ့သော အင်ပါယာဘက်မှ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာကား နိုင်ငံတော်၏ အာဏာစက်ရှိရာ ရုံးတော်ဖြစ်ရာ သိုင်းပညာရှင်များစွာ ရှိနေသည်မှာ မဆန်းပေ။

ဤသည်မှာ ဝေးလံသော ချင်းယာကောင်တီ ဖြစ်နေသေး၍သာ ဖြစ်ပြီး အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသူများ မရောက်လာသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လူများစွာ ရှိနေမည်ဆိုပါက ချန်လော့သည် ကြိုးစားမနေဘဲ ချက်ချင်း လှည့်ပြန်သွားမည်။

"ရှောင်မင်နဲ့ အစ်ကိုကြီး ဟယ်တို့ကို ဖမ်းပြီး ဒီထဲကိုခေါ်သွားတာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာ။ အစတုန်းကတော့ ဒီခွေးအရာရှိတွေက ကျွန်တော်တို့ ရှဟူဂိုဏ်းကို မထိပါဘူးလို့ကတိပေးခဲ့တာပဲ" ဟု ပြောရင်း ဝမ်တာ့ကျန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နာကျည်းရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

အင်ပါယာဘက်က ကတိဖျက်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်တာ့ကျန်း၏ ဆွေမျိုးများ အပါအဝင် ရှဟူဂိုဏ်းမှ လူတော်များစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။

"အင်ပါယာက ပြောတဲ့စကားကို နားထောင်မိတာကိုက ခင်ဗျားတို့အမှားပဲ။"

နေရာအတည်ပြုပြီးနောက် ချန်လော့သည် အတွင်းသို့ဝင်ကာ သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သိုင်းပညာရှင်များစွာ ရှိနေသည်မှာ ကောင်းလှသည်၊ သူတို့ကို သတ်ပြီး ရလာမည့် ဦးနှောက်များက သေချာပေါက် ပို၍ အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

"ခင်ဗျား ဒီမှာပဲ စောင့်တော့၊ နောက်ပိုင်းဖြစ်မယ့် ကိစ္စတွေမှာ ခင်‌ဗျား ကူညီလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ချန်လော့သည် သူ၏ ကျောဘက်မှ သံတုတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဤတုတ်မှာ အစောပိုင်းက ထွက်လာစဉ် စစ်သားအလောင်း တစ်လောင်းအနားမှ ကောက်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခင်တုတ်ထက် ပိုမို သန့်ရှင်းသည်။

ယခင်တုတ်မှာ လူများစွာ သတ်ထားသဖြင့် သွေးညှီနံ့ အလွန် ပြင်းထန်နေကာ တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံရန်အတွက် မသင့်တော်ပေ။

"ကျွန်တော် အပြင်မှာပဲ စောင့်နေပါ့မယ်။"

ဝမ်တာ့ကျန်းမှာ လူအ မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို သူ ကောင်းစွာသိသည်။

ချန်လော့သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြံစည်းရိုးအပြင်ဘက်တွင် လမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လိုက်ပြီး၊ ချီအရှိန်အဝါများ မရှိသော နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ ခြေထောက်ကို အားပြုပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် ကျော်တက်သွားတော့သည်။

ဝမ်တာ့ကျန်းသည် ချန်လော့၏ ပေါ့ပါးသွက်လက်သောလှုပ်ရှားမှုများကို အားကျစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူသည် သွေးနှင့်ချီအဆင့် ရှိသော သိုင်းသမားတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ကိုယ်တွင်းချီပင် မရှိသေးပေ။

သူခိုးသေးသေးမွှားမွှားများကို ကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင်တော့ သူသည် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ ၎င်းမှာ နောက်ဖေးဥယျာဉ် ဖြစ်နေကြောင်း ချန်လော့ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ဥယျာဉ်ကို အလွန်လက်ရာမြောက်စွာ ပြုလုပ်ထားပြီး ကျောက်စရစ်ခဲ လမ်းကလေးများ၊ ငါးကန်များနှင့် ကျောက်တောင်အတုများ ရှိကာ လမ်းအဆုံးတွင်တော့ အပန်းဖြေ နားနေဆောင်တစ်ခု ရှိသည်။

နားနေဆောင် ဘေးတွင်တော့ ရေဘီး (Waterwheel) တစ်ခု ရှိပြီး၊ ကျောက်တောင်ပေါ်မှ စီးကျလာသောရေများက ဝါးလုံးများထဲသို့ ကျဆင်းကာ ရေဒိုင်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာလည်ပတ်စေနေပြီး ဝါးလုံးများမှာလည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် သာယာသော အသံများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

"ဒီသူခိုးစစ်သားတွေ တကယ်ကို ဇိမ်ခံတတ်တာပဲ။ ရုံးတော်ထဲမှာတော့ ဘာမွှေနှောက်ဖျက်ဆီးမှုမှ မရှိဘူး" ဟု ချန်လော့က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း သံတုတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ချင်းယာကောင်တီ တရားသူကြီးသည် ထိုလူများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေသည်ဟု သူ သံသယရှိခဲ့ပြီး ယခုတော့ အတည်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"အရင်ဆုံး လမ်းမေးဖို့ လူတစ်ယောက်လောက် ရှာရမယ်။"

ချန်လော့သည် လမ်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ဥယျာဉ်ငယ်လေးကို ကျော်လိုက်သည်နှင့် ဘေးဘက် အခန်းများကို တွေ့ရ၏။

အတွင်းတွင် အစေခံအချို့က သခင်ကြီးအတွက် အဝတ်လျှော်နေကြသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ငရဲခန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤရုံးတော်ဝင်းမှာ အပြင်လောကနှင့် လုံးဝ ကင်းကွာနေသော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

အခန်း ၂၄ - သူတောင်းစားကို နှင်ထုတ်ခြင်း

ချန်လော့သည် တစ်ဦးတည်းရှိနေသော အိမ်စေတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွား၏။ သူသည် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီးနောက် ထိုအိမ်စေ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲညှစ်ကာချုံပုတ်ထဲသို့ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မကာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လွန်းလှသဖြင့် အိမ်စေမှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်ပေ။ သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးနေဆဲပင်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကူန့်တွင် ချန်လော့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိမ်စေသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်လာတော့သည်။

"အဘိုး... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ အဘိုး... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါဗျာ"

ချန်လော့က လွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် အိမ်စေသည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ဘုန်း ဘုန်းဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ ခေါင်းဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်တော့သည်။

သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မကြာသေးမီက ဤကဲ့သို့ ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ခံခဲ့ရဖူးပုံရပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်နေ၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ သာမန်ပင်။ ချင်းယာကောင်တီ သည် လက်ရှိတွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး စစ်သားများက နေရာအနှံ့တွင် သူပုန်များကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြသည်။

အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် ခက်ခဲနေသော သူရဲကောင်းဆိုသူများမှာလည်း ရိက္ခာရရှိရန်အတွက် အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဤကဲ့သို့ နေရာမျိုးကိုသာ သတိရကြမည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်းကို မေးစရာရှိတယ်"

ချန်လော့က သူ့ကို တစ်ချက်ကန်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ စကားပြောရန် အချက်ပြလိုက်၏။

"ချင်းယာကောင်တီ ရဲ့ အောက်ရုံးတရားသူကြီးလို့ ဘယ်မှာလဲ"

"သူ... သူက ဆောင်းဦးအနွေးခန်းမဆောင်မှာ ရှိပါတယ်။ ဒီကနေ တည့်တည့်သွားလိုက်ပါ၊ ဝိုင်းစက်နေတဲ့တံခါးပေါက်ကို မြင်ရင် အဲဒါ အဲဒီနေရာပါပဲ"

အိမ်စေသည် သူ၏ သခင်ကို တစ်ချက်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သစ္စာဖောက်လိုက်၏။ ထို့အပြင် ချန်လော့ ရှာမတွေ့မည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ တံခါးသုံးခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပါ အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သေးသည်။

လမ်းကြောင်းကို မှတ်သားပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်ကာ အိမ်စေကို သတိလစ်သွားအောင်ရိုက်လိုက်ပြီး အနီးရှိ ချုံပုတ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် နောက်ထပ်လူနှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးကာ ထိုနည်းအတိုင်းပင် မေးမြန်းခဲ့ရာ တူညီသော အဖြေကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။

အမှားအယွင်းမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဆောင်းဦးအနွေးခန်းမဆောင်ဆီသို့ ပေါ့ပါးစွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဆောင်းဦးအနွေးခန်းမဆောင်ဆီ မှာ နောက်ဖေး အဆောင်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ပုံစံမှာ တရုတ်ရိုးရာ လေးထောင့်ခြံဝင်း နှင့် အလွန်ဆင်တူပြီး ပင်မခန်းမဆောင်တစ်ခု၊ ဘေးပတ်လည် အဆောင်နှစ်ခုနှင့် အလယ်တွင် ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခု ရှိပေ၏။

ခြံဝင်းထဲတွင် ဝိုင်းစက်နေသော ပန်းခင်းတစ်ခု ရှိပြီး ချန်လော့ မသိသော အလှစိုက်ပင်အချို့ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ မြေခွေးမြီးမြက် နှင့် ဆင်တူသည်။

"ဒီ ဖန်းဆိုတဲ့လူက အရမ်းကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ် သူက ချင်းယာကောင်တီရဲ့ မြေကို သုံးပြီး စီးပွားရေးလုပ်နေတာတောင် ငါ့ကို ပိုက်ဆံ ဒီလောက်ပဲ ပေးတယ်၊သူက ငါ့ကို သူတောင်းစားများ မှတ်နေသလား"

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု အခန်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"သခင်ကြီးက သူ့ကို ဘာလို့ စိတ်ဆိုးနေမှာလဲ။ အဲဒီ ဖန်းဆိုတဲ့လူက အောက်တန်းစား သိုင်းသမားတစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ရဲ့ ဘဝက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ သူက ပိုက်ဆံကလွဲရင် ဘာကိုများ ထပ်ပြီး ရှာဖွေနိုင်ဦးမှာလဲ။ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးကတော့ မတူဘူးလေ၊ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ရင်နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘုရင်ကချီးမြှင့်တဲ့ နယ်စားဖြစ်လာနိုင်သလို ဝန်ကြီးချုပ်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ"

အောက်ရုံးတရားသူကြီး၏အတိုင်ပင်ခံ ဟု ယူဆရသူ နောက်တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အဲဒီ အကျိုးအကြောင်းတွေကို ငါ မသိတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ခံပြင်းစိတ် ကို မြိုသိပ်မထားနိုင်လို့ပါ"

ပထမအသံမှာ သိသိသာသာ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။

"သခင်ကြီးအနေနဲ့ တကယ်ပဲ ခံပြင်းနေတယ်ဆိုရင် ဒီနည်းလမ်းကို သုံးကြည့်ပါလား၊ ကျွန်တော်တို့က—"

ဘန်း

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် အနီးရှိပြတင်းပေါက်မှာ ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော ပုံရိပ်တစ်ခု အခန်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာ၏။

ကျိုးပဲ့နေသော သစ်သားစများနှင့် စက္ကူပြတင်းပေါက် အလှဆင်စများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

ကျူးကျော်သူသည် အပိုစကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ စကားပြောနေသူ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲညှစ်ကာ အားဖြင့် လိမ်ချလိုက်သည်။

ခရက် ဟူသော အသံနှင့်အတူ လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းက စကားပြောနေသည့် အတိုင်ပင်ခံမှာ သူ၏ လည်ပင်းနောက်သို့ လည်ထွက်သွားကာ အသံတိတ်သွားတော့သည်။

လူမှားသတ်မိတာလား။

ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ လူ၏ အဝတ်အစားကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူသည် အသံလာရာသို့ ဦးတည်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း အတိုင်ပင်ခံကိုသာ သတ်မိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျန်တစ်ယောက်မှာ ထွက်မပြေးနိုင်သေးသဖြင့် သူ့ကိုပါ ထပ်သတ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

"မင်း... မင်း ဘယ်သူလဲ"

တရားသူကြီးလို့ သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်၏။

သူသည် ကြမ်းကြုတ်သော ဓားပြများစွာကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဝင်လာချင်း လူသတ်သည့်သူမျိုးကို ယခုမှ ပထမဆုံး တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ငါ့အသက်ကို ယူဖို့ သီးသန့်လာတာလား။ ငါ့မှာ သုံးလို့မကုန်နိုင်တဲ့ ငွေတွေ အများကြီး ရှိသေးတာကို။

ချန်လော့သည် သူနှင့် အပိုစကားပြောရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူသည် အမြဲတမ်း ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

လက်ကို တစ်ချက် ခါလိုက်ရုံဖြင့် သေဆုံးသွားသော အတိုင်ပင်ခံ၏ အလောင်းမှာ အမှိုက်သရိုက်ကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွား၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များကို တိုက်မိကာ ဘေးသို့လိမ့်ကျသွားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် အသင့်ပြင်ထားသော လက်ဖက်ရည်အိုး နှစ်လုံးကိုပါ မှောက်ကျ ပျက်စီးသွားစေသည်။

ချန်လော့သည် သိုင်းပညာပင် မတတ်သော ဤကဲ့သို့အသုံးမကျသည့်သူများ၏ ဦးနှောက်ကို သိမ်းဆည်းရန်ပင် စိတ်မဝင်စားပေ။

အင်ပါယာ သိုင်းပညာရှင်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေသော ဤအင်အားနည်းနှစ်ယောက်သည် နန်းတွင်း၏စည်းမျဉ်းများကြောင့်သာ အကာအကွယ် ရနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံသည့် လုပ်ရပ်များမှာ အသက်ဆယ်ချောင်းရှိလျှင်ပင် လောက်မည် မဟုတ်ပေ။

အောက်ရုံးတရားသူကြီးလို့ သည် ချန်လော့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒကို ခံစားမိသဖြင့် နံရံထောင့်သို့ ရောက်သည်အထိ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ဆီသို့ လျှောက်လာသော ချန်လော့ကို ကြည့်ရင်း အသနားခံရန် ပါးစပ်ဟလိုက်၏။

"သူရဲကောင်းကြီး "

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက်မှောင်အတိ ကျသွားပြီး ရှေ့တွင် ရှိနေသော လူကို မမြင်ရတော့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ရင်ဘတ်၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အပေါ်သို့ တည့်တည့် ပျံတက်သွားတော့သည်။

အသံအက်အက်တစ်ခုနှင့်အတူ အောက်ရုံးတရားသူကြီးလို့၏ ဆူဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ဘက်နံရံသို့ အရှိန်ဖြင့် စောင့်မိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်ကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများ စီးကျလာ၏။

"ငါ့ကို သူရဲကောင်းကြီးလို့ ခေါ်လည်း အပိုပဲ။"

ချန်လော့သည် သွေးစွန်းနေသော လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် အောက်ရုံးတရားသူကြီးလို့မှာ သိုင်းပညာ အနည်းငယ် ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူသည် သာမန်စာပေသမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်ကို မမျှော်လင့်ထားပေ။

အလောင်းသည် နံရံမှတစ်ဆင့် လျောကျသွားပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် သွေးကွက်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

လူကို သတ်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် အခန်းထဲကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်ရှိ အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ငွေအိတ်ကြီးတစ်အိတ် ရှိနေပြီး အတွင်းတွင် တေးတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူ များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းရလျှင် အနည်းဆုံး ငွေစ တစ်သိန်းခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။

ဒီလောက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးလား။

ချန်လော့ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

ဤသည်မှာ သေးငယ်သော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် တစ်သက်လုံး လုပ်ကိုင်လျှင်ပင် ဤမျှများပြားသော ငွေကို မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။

သူ အခန်းထဲမဝင်ခင် သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေသည်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သောအခါ ဤငွေများ ဘယ်ကလာသည်ကို သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဖန်းအမည်ရှိ စစ်သူကြီးဆီမှ ပေးလိုက်သော သူတောင်းစား စရိတ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီလောက် ပိုက်ဆံအများကြီးကို သူတောင်းစား စရိတ်လို့ ခေါ်တာလား။ ဘယ်က သူတောင်းစားက ဒီလောက် ပိုက်ဆံရလို့လဲ၊ငါ့ကိုကျ ဘာလို့ ကြိုမပြောတာလဲ"

ချန်လော့သည် အောက်ရုံးတရားသူကြီးလို့တို့ အုပ်စု၏ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အယူအဆကို အသစ်တစ်ဖန် နားလည်လိုက်ရသည်။

သူ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ငွေအိတ်ကို သူ၏ ရင်ဘက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

အတွင်းရှိ ငွေစက္ကူများမှာ အမည်မရှိသည့် အမျိုးအစားများ ဖြစ်သဖြင့် ‌အောက်ရုံးတရားသူကြီးလို့တို့ကဲ့သို့ လူမျိုးများက ယခုကဲ့သို့ ကိစ္စများတွင် သုံးရန် အလွန်ပင် အဆင်ပြေလှသည်။

ငွေများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချန်လော့ တံခါးအပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

အစောပိုင်းက ဆူညံသံမှာ သေးငယ်သည်မဟုတ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ မည်သူမျှ ရောက်မလာသေးပေ။

ဤသည်မှာ အောက်ရုံးတရားသူကြီးလို့၏ ပုံမှန် အာဏာစက်မည်မျှပြင်းထန်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သာမန်အစေခံများမှာ သခင်၏ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဝံ့ရဲသလို၊ နားထောင်ရန် သို့မဟုတ် မေးမြန်းရန်ပင် မဝံ့ရဲကြပေ။

ထို့အပြင် အခြားသော အစွမ်းထက်သည့် ချီအရှိန်အဝါမှာလည်း လှုပ်ရှားမှု မရှိသဖြင့် ၎င်းမှာ မကြားခြင်း သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်ခြင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချန်လော့သည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူ့ကို မည်သူမျှ မတွေ့သေးသလို၊ ဝင်လာပြီး ပိုက်ဆံအချို့ပဲ ရသေးသည်မှာ သူ့အတွက်တော့ မတန်သေးပေ။

သူ၏ အကြည့်များမှာ ဝေ့ဝဲသွားပြီးနောက် အနောက်ဘက်ရှိ စာအုပ်စင်ဆီသို့ ရောက်သွား၏။

ချန်လော့ စာအုပ်စင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူ၍ လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အချစ်ဝတ္ထုတစ်အုပ်သာ ဖြစ်ပြီး ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိပေ။

၎င်းကို ကျော်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် စာအုပ်အတော်များများကို သူ လှန်ကြည့်လိုက်၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အများစုမှာ စာပေသမားများ ဖတ်သည့် သာမန်စာအုပ်များသာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချန်လော့သည် ဒုတိယ စာအုပ်စင်ဆီသို့ သွားကာ စာအုပ်များကို ထပ်မံရှာဖွေသည်။

ဤဗီရိုမှာတော့ စာရင်းဇယား စာအုပ် များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

၎င်းတို့တွင် ချင်းယာကောင်တီရှိ ဌာနအသီးသီး၏ ဝင်ငွေ၊ ထွက်ငွေများနှင့် အရေးကြီး အရာရှိအချို့၏ လာဘ်စားထားသော သဲလွန်စများကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ချင်းယာကောင်တီ၏ အရာရှိလောကတွင် ဤအရာများသည် ငွေများစွာရနိုင်သော်လည်း ချန်လော့အတွက်တော့ ဤအရာများသည် အမှိုက်စာရွက်များနှင့် မခြားပေ။

တတိယစင်၊ စတုတ္ထစင်။

သူသည် နောက်ဆုံး စာအုပ်စင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်တော့ ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားခဲ့၏။

"ဒါက ဘာလဲ"

ချန်လော့သည် အပေါ်မှ ဖုံးအုပ်ထားသော စာအုပ်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်အကန့်ထဲမှ ကြေးသော့ခတ်ထားသော သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

'ဒါ ရတနာတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်မလား'

ချန်လော့၏ စိတ်များ ချက်ချင်း တက်ကြွသွား၏။

ထို့ကြောင့် စကားမဆိုဘဲ သူ၏ ကိုယ်တွင်းချီများကို လက်ချောင်းများပေါ်တွင် စုစည်းကာ အားဖြင့် ညှစ်လိုက်သည်။

ခရက် ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကြေးသော့မှာ ပြုတ်ထွက်သွားတော့သည်။

"စာတွေလား"

သေတ္တာအတွင်းရှိ အရာများကြောင့် ချန်လော့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွား၏။

အတွင်းတွင် ရတနာ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းများ မရှိဘဲ ထူထဲသော စာအိတ်ပုံကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

ချန်လော့သည် ထိုစာအချို့ကို အမြန်လှန်လှော ကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် အရေးကြီးသော အမည်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

နင်မင်းသား။