အခန်း (၃၃၅-၃၃၆)
Vol. 34 Ch. 335-336
အခန်း ၃၃၅ - မယုံနိုင်စရာ တန်ဖိုး
"ဒါ တကယ်ပဲ ဒဏ္ဍာရီထဲက အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလား"
"ကြားဖူးတာတော့ အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ပေးနိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက အဆင့်နိမ့်တွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တယ်တဲ့"
"ကျင့်ကြံမှု အဟန့်အတားတွေကို ကျော်ဖြတ်တဲ့နေရာမှာတောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်"
"အဆင့် ၄ အင်ပါယာတွေမှာတောင် အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက အရမ်းရှားတာ"
"အဆင့် ၃ အင်ပါယာက အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်အချို့ပဲ ဒါကို သုံးနိုင်ကြတာ"
"ဒါသာ တကယ် အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုရင်တော့ တန်ဖိုးက ဖြတ်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး"
"ဒီလို အမှိုက်ကျောက်တုံးထဲမှာ ဒီလို ရတနာပါနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ နှမြောလိုက်တာတစ်ခါက ငါ ဒါကို ဝယ်မလို့ လုပ်သေးတယ်!"
လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသလို နောင်တလည်း ရနေကြသည်။
အချို့သောသူများမှာမူ ကံကောင်းခြင်းဆိုင် ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် အပြေးသွားနေကြပြီဖြစ်သည်။
ထိုဆိုင်မှ အလုပ်သမားများပင်လျှင် ဆူညံသံများကြောင့် ထွက်ကြည့်ကြရာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့ဆိုင်မှာ တင်ထားခဲ့သော ကျောက်တုံးမှ ထိုကဲ့သို့ ရတနာထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားကြတော့သည်။
လူအုပ်ထဲတွင် တစ်ယောက်ကမူ သတင်းပို့ အဆောင်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လိုက်သည်။
မန်နေဂျာ ယွီယက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လျက် ဖန့်ချန်အား တီးတိုးပြောလိုက်သည်
"လူငယ်လေး ဒါကို ငါ့ကို အောက်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅၀၀ နဲ့ ရောင်းရင် ဘယ်လိုလဲ"
"ခင်ဗျားရဲ့ အခွင့်အရေးကို စောစောက အသုံးမချခဲ့ဘူးပဲ ခင်ဗျားကို မရောင်းတော့ဘူး"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောရင်း လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးကို ဆက်လက် ခြစ်ထုတ်နေသည်။
မန်နေဂျာ ယွီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။
သူ တကယ်ကို နောင်တရနေမိသည်။
အစကတည်းက ဈေးကောင်းပေးခဲ့လျှင် ဤအလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာ သူပိုင်ဖြစ်နေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
လင်းယွီနှင့် အဖွဲ့သားများမှာမူ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် မှင်တက်နေကြသည်။
ရုတ်တရက် တစ်ယောက်က အတွေးဝင်လာပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်
"ဒါသာ တကယ် အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုရင် လင်းယွီရဲ့ ခြေထောက်တွေကတော့"
ဖန့်ဟောင်၏ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားသည်
"ဒီကောင် ကံကောင်းလွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ဤသည်မှာ ဖန့်ချန် ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် ရပ်ကွက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းနှင့် ထိုကဲ့သို့ ရတနာကို ရလိုက်ခြင်းမှာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်တုံးမှာ အကုန်ပွင့်သွားပြီး လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။
ပြည့်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လေထဲသို့ ပျံ့နှံ့လာရာ ဖန့်ချန်က စွမ်းအင်များ လေလွင့်မသွားစေရန် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အသာအယာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
"ဒါကို ငါ့ကို ပေးစမ်း"
အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူအုပ်ကြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်လှသည်။
ဖန့်ကျွယ်နှင့် အဖွဲ့သားများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်
"ဖန့်လင်ရှင်း "
လင်းယွီသည် ဖန့်လင်ရှင်းကို မြင်သောအခါ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်သွားသည်။
"သူလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား"
ဝူရုန့်ချိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။
လင်းယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် သူမ အရာအားလုံးကို နားလည်သွားပြီး မျက်နှာ ပျက်သွားတော့သည်။
ရှကျီက ဖန့်လင်ရှင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသော်လည်း ဖန့်ချန်ကမူ ရှကျီ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအမျိုးသမီးအပေါ် သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးများ ပြည့်နေကြောင်း သိနေသည်။
"ဈေးပြောလေ"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ဆိုသည်။
"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်"
ဖန့်လင်ရှင်းက ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွီ၏ မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားပြီး ကြောက်စိတ်ကြောင့် တုန်လှုပ်လာသည်
"သခင်မလေး ဖန့် ကျွန်တော်..."
ဖန့်လင်ရှင်းက သူ့ကို အထင်သေးစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွီမှာ ဆက်မပြောရဲဘဲ တိတ်သွားရသည်။
လင်းယွီ နားလည်လိုက်သည် ဒီနေ့တော့ သူ၏ ခြေထောက်များ ကျိုးရတော့မည်။
တကယ်လို့ သူ တစ်ခုခု ထပ်ပြောမိလျှင် ခြေထောက်တင်မကဘဲ အသက်ပါ အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်ကို သူ သိနေသည်။
နောင်တများက သူ့ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ အဲ့ဒီဈေးက အရမ်းနည်းလွန်းတယ် အဲ့ဒီဈေးနဲ့တော့ မရောင်းနိုင်ဘူး"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"ဖန့်ကျွယ် သူ့ကို ဖျောင်းဖျလိုက်စမ်း ဒီဈေးက တော်တော် တရားမျှတပါတယ် ဒီထက် ဈေးကြီးပေးမယ့်သူလည်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟု ဖန့်လင်ရှင်းက ဖန့်ကျွယ်အား ပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ကျွယ်၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။
သူက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်၊ ဖန့်လင်ရှင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်
"ဒါက ဖန့်ချန်ရဲ့ ရတနာပဲ သူ ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းချင်တယ်ဆိုတာက သူ့ကိစ္စပဲ ငါ ဝင်မပါဘူး"
ဖန့်လင်ရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထိုစဉ် သူမဘေးမှ လူငယ်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်
"သူငယ်ချင်း ဒါကို ငါ့ကို ရောင်းပါ ငါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင် ပေးမယ်"
"ဟား..."
လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့ဩတကြီး သက်ပြင်းချမိကြသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင် ထိုပမာဏမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဘဝကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
ပါရမီ မရှိသူပင်လျှင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၂ အထိ ရောက်နိုင်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
ရုတ်တရက် လူရိပ်တစ်ခု ပြေးဝင်လာပြီး အားလုံး၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်
"မင်းတို့ လူငယ်တွေက အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုနေတာလဲ"
ဖန့်လင်ရှင်းနှင့် အဖွဲ့သားများ ထိုလူကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"စီနီယာ ကျွယ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ရောက်လာသူမှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချိတ်သဏ္ဌာန် နှာခေါင်းနှင့် မှောင်မိုက်သော အကြည့်များ ရှိကာ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
သူသည် ကျွယ်မိသားစုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့်ပညာရှင် ဖြစ်သည်
"ကျွယ်မိသားစုရဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင် ရောက်လာပြီ"
ဟု တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးမှာ အလန့်တကြား ဂါရဝပြုကြတော့သည်။
ကျွယ်မိသားစုမှ ပညာရှင်က ပြုံးလျက် ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲမှ အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လောဘအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး
"ပစ္စည်းကောင်းပဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အရမ်း ပြည့်ဝတာပဲ ငါ့အမြင်အရတော့ အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်လောက် တန်လိမ့်မယ် ငါ့ကို ရောင်းလိုက်ပါ"
ဟု ဆိုသည်။
ငါးထောင် အားလုံး ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။
သူတို့အတွက်မူ ၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်သော ပမာဏကြီး ဖြစ်သည်။
"ငါးထောင် မင်းက ကလေးကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"
နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။
သူက ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် ဖြစ်ပြီး ခါးတွင် အရက်ဘူးကို ချိတ်ထားကာ ကိုယ်မှလည်း အရက်နံ့များ ထွက်နေသည်။
ဖန့်လင်ရှင်းနှင့် အဖွဲ့သားများ ထပ်မံ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်
"အကြီးအကဲ "
ဒါကတော့ သူတို့ ဖန့်မိသားစုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင် ဖြစ်သည်!
ဖန့်မိသားစု အကြီးအကဲက ရယ်မောကာ
"မင်းလည်း ရောက်နေတာလား ရတနာတွေနဲ့ ကစားရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှုံးမပေးလိုက်နဲ့ဦး ကျောက်တုံးလောင်းကစားတာကို အရမ်း စွဲမသွားနဲ့"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ကျွယ်မိသားစုမှ ပညာရှင်က မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ငါ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်က မကောင်းဘူးလို့ ပြောချင်တာလား"
ဖန့်မိသားစု အကြီးအကဲက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်
"ဟန်ဆောင်မနေစမ်းပါနဲ့ ဒါက အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတုံးကြီးပဲ ပုံမှန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရွယ်အစားအတိုင်း ခွဲလိုက်ရင် အတုံး ၅၀ လောက် ရနိုင်တယ် အလယ်လတ်စား အတုံး ၅၀ ကိုမှ ငါးထောင်နဲ့ ဝယ်မလို့လား မင်း ဟန်ဆောင်တာကို ရပ်လိုက်စမ်း ငါ့ ဖန့်မိသားစုက တစ်သောင်း (၁၀,၀၀၀) ပေးမယ်"
ကျွယ်မိသားစုမှ ပညာရှင်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း
အားလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြပြီး ဖန့်ချန်ကို မနာလိုစိတ်၊ အားကျစိတ်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ ဖန့်ချန်အတွက် အဝါရောင်အဆင့် ထိပ်တန်းရတနာတစ်ခုကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်သည့် ပမာဏဖြစ်သည်။
ဖန့်မိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ တကယ်ကို ခိုင်မာလှပေသည်။
ဖန့်ကျွယ်သည်လည်း အစက ဖန့်ချန်ကို ဝင်မပြောခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် ဖန့်ချန်ကို အချက်ပြကာ
"ဖန့်ချန် ဒါ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲပဲ သူ့ကို ရောင်းလိုက်တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ"
ဟု တိုက်တွန်းနေတော့သည်။
အခန်း ၃၃၆ - ကြီးမြတ်သောသူက လက်စားချေမှုကို ချက်ချင်း လုပ်သင့်တယ်
ဖန့်ချန်သည် ထိုရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို စွမ်းအားမြင့် ဗလာ ဘုရားကျောင်း တွင် တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် မှတ်မိနေသည်။
သို့သော် ထိုသူမှာမူ ဖန့်ချန်ကို မြင်ဖူးခြင်းမှာ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
ဖန့်မိသားစု၏ အကြီးအကဲမှာ အံ့ဩသွားပြီး
"ဘာလဲ ဒီကလေးက ငါတို့ မိသားစုဝင်လား"
ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျွယ်မိသားစုမှ အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားသည်။
အကယ်၍ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်ကျောက်တုံးကို ခွဲလိုက်သူမှာ ဖန့်မိသားစုဝင် ဖြစ်နေပါက ထိုအလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို သူ ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဖန့်ကျွယ်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်
"အကြီးအကဲ ဖန့်ချန်က မိသားစုထဲကို မကြာခင်ကမှ ပြန်ရောက်လာတဲ့ ဘေးထွက်မျိုးနွယ်စုဝင် မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်ပါ ဒီနေ့ ကျွန်တော်ကပဲ သူ့ကို ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် ရပ်ကွက်ဆီ ခေါ်လာခဲ့တာပါ"
"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်"
ဖန့်မိသားစု အကြီးအကဲက အားရပါးရ ရယ်မောပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဘက် လှည့်ကာ
"လူငယ်လေး ငါတို့က တစ်မိသားစုတည်းသားတွေပဲဆိုတော့ စကားအပိုတွေ ပြောမနေတော့ဘူး ဒီအလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းနဲ့ ငါပဲ ယူလိုက်မယ်"
"ဒါဆို စီနီယာ့ကိုပဲ ရောင်းပါ့မယ်"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ဖန့်မိသားစု အကြီးအကဲထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ထိုမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ကမ်းပေးလိမ့်မည်ဟု အကြီးအကဲ မထင်ထားခဲ့သဖြင့် သူက ရယ်မောကာ ကျီစယ်လိုက်သည်
"မင်းက ဒါကို ဒီအတိုင်း ပေးလိုက်တာလား ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပြန်မပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နဲ့ဆိုရင် စီနီယာက အတင်းယူမယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်တော် တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ"
"ဒါ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"
အကြီးအကဲက ရယ်မောသည်
"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းဆိုတာ နည်းတဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ဘူး ဒါတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ခိုင်းရင် မင်း လက်မခံမှာကို ငါ အစက စိုးရိမ်နေတာ အခုတော့ ပြဿနာ မရှိတော့ပါဘူး သုံးရက်အတွင်း ငါကိုယ်တိုင် ဒါတွေကို မင်းဆီ လာပို့ပေးမယ်"
ထို့နောက် အကြီးအကဲမှာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်
"မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဘာဖြစ်တာလဲ ဖွင့်ပြစမ်း ငါ ကြည့်ရအောင်"
ဖန့်ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။
သူ၏ မီးခိုးဖြူရောင် မျက်ဆံများကို ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုမျက်ဆံများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် မရှင်းလင်းသော ဂနာမငြိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
ရှကျီတစ်ယောက်သာ စိတ်သက်သာရာရသည့် အမူအရာ ရှိနေသည်။
ဖန့်ချန် မည်သို့ မျက်စိကွယ်ခဲ့ရသည် ထိုနှစ်များအတွင်း မည်မျှ ခက်ခဲခဲ့သည်ကို ရှကျီ သိနေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခုအခါ အခက်အခဲများ ပြီးဆုံးသွားပြီး အရာအားလုံးက ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဖန့်မိသားစု အကြီးအကဲက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်
"ဒီဒဏ်ရာက မင်းကို မျက်စိကွယ်အောင် လုပ်တဲ့သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာပဲ အဲ့ဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်း ငါ ရှင်းပေးမယ်!း"
ဖန့်ချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။
တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးရှေ့မှ နတ်သမီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်စိကွယ်သွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ ပြောရမည်လား အကြီးအကဲက ကူညီချင်သော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်ပင် ဖြစ်လင့်ကစား ထိုနတ်သမီးနှင့် သူကြားတွင် ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးလိုပင်။
"ကျွန်တော့်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တဲ့သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားအောက်မှာ သေဆုံးသွားပါပြီ"
ဟု ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းတယ် လက်စားချေတာကို ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် လုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"
အကြီးအကဲက ရယ်မောသည်
"မင်း မိသားစုထဲကို ရောက်တာ မကြာသေးတော့ နားမလည်တာတွေ ရှိဦးမယ် ငါ တစ်ခုပဲ ပြောမယ် -ကြီးမြတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ရဲ့ လက်စားချေမှုဟာ ဘယ်တော့မှ မနှောင်းဘူး ဆိုတာ မှတ်ထား"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အကြီးအကဲမှာ အားရပါးရ ရယ်မောရင်း လူအုပ်ရှေ့မှ လေပွေတစ်ခုအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဖန့်ကျွယ်နှင့် ကျန်သည့်သူများမှာမူ ခါးသီးစွာ ပြုံးမိကြသည်။
ဖန့်ကျွယ်က ဖန့်ချန်ထံသို့ ချက်ချင်း အသံလွှင့်လိုက်သည်
"အကြီးအကဲရဲ့ စရိုက်က နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ် သူပြောတာကို နားထောင်ထားလိုက်ပါ"
ဖန့်မိသားစု အကြီးအကဲ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျွယ်မိသားစု အကြီးအကဲမှာလည်း နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်များမှာလည်း ဖန့်မိသားစု အကြီးအကဲနှင့် မပြိုင်လိုကြသဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်သွားကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဖိအားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူအုပ်ကြီးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
"ငါတို့လည်း သွားကြရအောင်"
ဖန့်လင်ရှင်းက ဝူရုန့်ချိုနှင့် ရှကျီကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့ကို ဝေ့ကြည့်ကာ သူမဘေးမှ လူငယ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
"သူငယ်ချင်း နောက်တစ်ခါ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် ရပ်ကွက်ကို လာရင် ကျောက်စိမ်းမြစ် ဆိုင်ကို လာခဲ့ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး ငါကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုပါ့မယ်"
ဟု ထိုလူငယ်က ဖန့်ချန်ကို ခင်မင်စွာ နှုတ်ဆက်သွားသည်။
"သူက ကျောက်စိမ်းမြစ် ဆိုင် ရဲ့ သခင်လေးကိုး ဒါကြောင့် မြင်ဖူးသလို ရှိနေတာ"
"အဲ့ဒီဆိုင်က ဒီရပ်ကွက်မှာ အကြီးဆုံး လုပ်ငန်း သုံးခုထဲက တစ်ခုလေ"ာ
လူအုပ်ကြီးက ဖန့်ချန်ကို ထူးထူးခြားခြား ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထိုသခင်လေးက ဖန့်ချန်ထံတွင် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် မိတ်ဖွဲ့လိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ တွေးမိကြသည်။
ရုတ်တရက် ရှကျီ၏ အားရပါးရ ရယ်မောသံက လူအုပ်ကို အတွေးထဲမှ နိုးကြားစေလိုက်သည်
"ဟားဟား လင်းယွီ မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေကို မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ချိုးမလား ဒါမှမဟုတ် ငါကပဲ ချိုးပေးရမလား"
လောင်းကြေးက အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်ရာ ယခုမှာ အကောင်အထည်ဖော်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။
လင်းယွီ စကားပင် မပြောရသေးမီ ဓားငယ်လေးသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး လင်းယွီ၏ ဒူးခေါင်းများကို တိုက်ရိုက် ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်သည်။
နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ရင်း လင်းယွီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
သူ၏ အပေါင်းအဖော်များမှာ အလျင်အမြန်ပင် သူ့ကို စစ်ဆေးကြတော့သည်။
မဟာချန်း ကင်းလှည့်စစ်သည်များမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဖန့်မိသားစုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင် ပေါ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် သူတို့မှာလည်း ထိုကိစ္စကို မျက်စိမှိတ်ပေးလိုက်ကြပြီး ဆက်လက် ကင်းလှည့်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
လင်းယွီ၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေပြီး နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် ရှကျီ နှင့် ဖန့်ချန်ကိုသာမက သူ့ကို အသုံးချပြီး ပစ်ပယ်သွားသော ဖန့်လင်ရှင်းကိုပါ အလွန်အမင်း နာကျည်းနေမိသည်။
ခဏအကြာတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ဦးနှင့် အခြွေအရံများ ပေါ်လာသည်။
"အဖေ..."
လင်းယွီမှာ အံ့ဩသွားသည်
"ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"
ထိုလူသည် သူ၏ သားဖြစ်သူ ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်
"မင်းရဲ့ အရိုးတွေ ကြေသွားပြီ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး ၁၀ ရက် ၁၅ ရက်လောက် နားလိုက်ရင် ပြန်ကောင်းသွားမှာပါ"ာ
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လင်းယွီကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်တို့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက်
"တခြား ကိစ္စမရှိတော့ရင် ကျွန်တော့်သားကို ခေါ်သွားပါရစေ"
ဟု ဆိုသည်။
"ခေါ်သွားပါ"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြန်ပြောသည်။
ထိုလူသည် သူ၏ တပည့်များကို လင်းယွီအား ခေါ်သွားရန် အမိန့်ပေးသည်။
သူတို့ ထွက်ခွာသွားစဉ် သူသည် ခဏမျှ ရပ်တန့်ကာ ဖန့်ချန်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
အတန်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်ပြီးမှသာ ထွက်သွားတော့သည်။
"အဲ့ဒါ လင်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ ပဲ"
ရှမင်က ဖန့်ချန်အား အသံလွှင့်ကာ သတိပေးသည်
"နောက်ဆို ပိုသတိထားပါ သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မရိုးရှင်းဘူးလို့ ငါကြားဖူးတယ်"
ဖန့်ချန် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်
"ပြဿနာ မရှိပါဘူး"
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းဆိုသည်မှာ မနည်းသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းမှာ ဓားလေ့ကျင့်ရန် ပစ်မှတ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
လူများ ပိုမို စုရုံးလာသဖြင့် ဖန့်ကျွယ်က
"ဖန့်ချန် ငါတို့ ပြန်ကြမလား ဒီနေ့တော့ ဆက်ပြီး လျှောက်သွားဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး ထင်တယ်"
ဟု ဆိုသည်။
"အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်မနေပါနဲ့တော့ကျွန်တော်နဲ့ အစ်မကြီးက စွမ်းအားမြင် ဗလာ ဘုရားကျောင်းကိုပဲ ပြန်တော့မယ်"
ဟု ရှကျီက ဆိုသည်
"မနက်ဖြန်ကျရင် မျိုးနွယ်စု သုံးခုကြားမှာ ပြိုင်ပွဲငယ်လေး ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း လာအားပေးပါ့မယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်
"ကောင်းပါပြီ"
ဟု ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
ဖန့်ဟောင်မှာမူ ပြိုင်ပွဲအကြောင်း ကြားသောအခါ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ရန် ရှောင်လွှဲနေတော့သည်။
ဖန့်မိသားစု နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသော်လည်း ဖန့်ကျွယ်တစ်ယောက်သာလျှင် ဖန့်ချန်ရရှိခဲ့သော ရတနာအတွက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ထိုအကြောင်းကိုပဲ တတွတ်တွတ် ပြောနေတော့သည်။
"ဖန့်ချန် မင်းရဲ့ ဒီအောင်မြင်မှုက ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် ရပ်ကွက်ရဲ့ သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ခံရလိမ့်မယ် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ၊ နှစ်ရာလောက်အထိ ဘယ်သူမှ ဒါကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတော့ နာမည်ကြီးပြီ"
ဟု ဖန့်ကျွယ်က ဆိုသည်။
ဖန့်ချန်က
"ကံကောင်းလို့ပါ"
ဟု ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ကံကောင်းတာကလည်း ခွန်အားတစ်ရပ်ပဲ"
ဖန့်ကျွယ်က ရယ်မောသည်
"ငါလည်း မင်းလို ကံကောင်းချင်လိုက်တာ၊ ငါ့ကံကတော့ အမြဲတမ်း လွဲနေတာပဲ"
သူက ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်
"စောစောက ဖန့်ဟောင် ပြောခဲ့တာတွေအတွက် ငါ သူ့ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ် အဲ့ဒါကို လွှတ်ထားပေးလို့ မရဘူးလား ငါတို့ မိသားစုတွေကလည်း သိပ်အများကြီး မဟုတ်တော့ သူက မင်းကို အမြဲ ရှောင်နေရမယ်ဆိုရင် သူ့အတွက် တော်တော် ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"
"အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်အတွက် လာမတောင်းပန်ပါနဲ့ကျွန်တော် ပြောတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော် လုပ်မှာပါ"
ဟု ဖန့်ဟောင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ
"ကောင်းပြီလေ မင်းရဲ့ စကားကို ငါ မှတ်ထားမယ်"
ဟု ဆိုသည်။
ဖန့်ကျွယ်သည် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ဖန့်ချန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ
"ဒါမှပေါ့ ငါတို့ မိသားစုဝင်တွေဆိုတာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထောက်ပံ့ရမှာ"
ဟု ဆိုသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဖန့်ဟောင်ကို သိပ်ပြီး အလေးမထားကြပေ။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော ဖန့်ဟောင်မှာမူ သက်ပြင်းချမိပြီး ဖန့်ချန်အပေါ် ထားရှိသော မကျေနပ်ချက်များမှာ မသိစိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားတော့သည်။