အခန်း (၃၄၉-၃၅၀)

​အခန်း ၃၄၉ - အဖိုးနည်းသော ကျောက်တုံးများကို ရွေးချယ်ခြင်း

​အဝါရောင်အဆင့်မြင့် ရတနာနှစ်ခုသည် ဓားငယ်လေး ကို တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မကူညီနိုင်လျှင်ပင် သူ၏ ဓားခန္ဓာ ကို ပိုမိုခိုင်မာလာစေရန် လုံလောက်ပါသည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း ကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ပညာရှင်များကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ဖန့်ချန် ခန့်မှန်းထားသည်။

​သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းမီ ဓားခန္ဓာ ပိုမိုသန်မာလာလေလေ သူ၏ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။

​ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လေးနက်နေသည်။

သူသည် ကြီးမားလှသော ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကျောက်တုံး ကြီးကို လျစ်လျူရှုထားပြီး အလယ်အလတ်အရွယ်အစားများကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ခဏမျှ အကဲခတ်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးစပြုလာပြီး ဝိညာဉ်မှာ ကြည်လင်လာသည်။

​ရုတ်တရက် အားကောင်းသော သစ်သားဒြပ်စင် စွမ်းအင်များ ပွင့်ထွက်လာသည်။

​ဖန့်ချန်သည် ရှေးဟောင်းသစ်တောကြီးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ရှူသွင်းလိုက်သည့် အသက်ရှူတိုင်းမှာ ကြွယ်ဝလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​ထိုထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ ကွယ်ပျောက်သွားသောအခါ ဖန့်ချန်သည် ကျောက်တုံးအတွင်း၌ ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။

"ခြောက်သွေ့နေတဲ့ သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းလား ဝိညာဥ်ရင်းမြစ် ကျောက်တုံးမှာ ထူးခြားတဲ့ဖြစ်စဉ် ရှိနေရင် အထဲကအရာက ဒီလောက်တော့ မရိုးရှင်းနိုင်ဘူး ဒီသစ်ကိုင်းက ဘယ်ကလာတာလဲ"

​ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အရာဝတ္ထုများစွာ ရှိနေပြီး သူ၏ အသိပညာမှာ တွေ့သမျှအရာတိုင်း၏ တန်ဖိုးကို အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်နိုင်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။

ထိုသစ်ကိုင်းမှာ မရိုးရှင်းသည်တော့ မှန်သော်လည်း ၎င်း၏တန်ဖိုးမှာ အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ယှဉ်လျှင် မည်မျှရှိမည်ကို သူ မသိပေ။

​ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဖန့်ချန်သည် ဆရာဝူ ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဆရာဝူသည် ကျောက်တုံးတစ်ခုတည်းကိုသာ အသေအချာ အကဲခတ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များမှာ အနားရှိ အခြားကျောက်တုံးတစ်ခုဆီသို့ ခဏခဏ ရောက်သွားနေသည်။

သူသည် အလွန် သတိကြီးနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

​၎င်းကို မြင်သောအခါ ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို သုံး၍ ကျောက်တုံးနှစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ မတွေ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ခုလုံးတွင် တန်ဖိုးရှိသော အရာများ ရှိနေသည်။

တစ်ခုတွင် စိန်နှင့်တူသော ကြည်လင်သည့် ပုံဆောင်ခဲတစ်ခု ပါရှိပြီး အခြားတစ်ခုတွင်မူ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်တစ်ဖက် ပါရှိနေသည်!

​ဖန့်ချန် ၎င်းတို့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မည်သူ အရင်ရွေးရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

​ချန်းဖုန်းက အနိုင်ရရှိသွားပြီး သူက ဆရာဝူကို အောင်နိုင်သူအလား ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာဝူ အခု ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကျောက်တုံးကို ရွေးချယ်နိုင်ပါပြီ"

​ဆရာဝူက ပြုံး၍ သူ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော ကျောက်တုံးကို ရွေးလိုက်သည်။

ထိုကျောက်တုံးမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀ တန်ဖိုးရှိသည်။

​ချန်းကျိုယဲ့ သည် ဖန့်ချန်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန်က အခြားကျောက်တုံးတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"အဲဒီတစ်ခု"

​"ဒါလား"

​"ဆရာဝူ ရွေးလိုက်တဲ့ ကျောက်တုံးက အရည်အသွေး ကောင်းတာ သိသာတယ် ဖန့်ချန် ရွေးလိုက်တာကလည်း မဆိုးပေမဲ့ ဘေးက ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အဆင့်အတန်ငယ် နိမ့်သလိုပဲ"

​"ဈေးကလည်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ပဲ ရှိတာကိုး"

​လူအုပ်ကြားတွင် တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောသံများ ပျံ့နှက်သွားသည်။

​ချန်းကျိုယဲ့သည် မဆိုင်းမတွဘဲ ငွေပေးချေရန် ရှေ့သို့ တက်လာသည်။

​"မင်းသားကျိုယဲ့ ဒီလောင်းကစားမှာ ကျွန်တော် ပါဝင်နေတာဆိုတော့ ကျွန်တော်ပဲ ပေးပါ့မယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုကာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို ထုတ်၍ ထုံပိုင်ကျိုး ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

​ချန်းကျိုယဲ့မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဆရာဖန့်က တကယ့်ကို ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံပဲ"

​ဖန့်ချန် ယုံကြည်မှု ရှိလေလေ၊ ချန်းကျိုယဲ့ ပို၍ စိတ်ချလေလေ ဖြစ်သည်။

​တစ်ဖက်စီက တစ်ကြိမ်စီ ရွေးချယ်ပြီးနောက် ယခုမှာ ဆရာဝူ ထပ်မံရွေးချယ်ရမည့် အလှည့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွေးချယ်မှုတိုင်းမှာ အသေအချာ အကဲခတ်ရန် လိုအပ်သလို သူ ရွေးချယ်မည့် ပစ်မှတ်ကိုလည်း အလွယ်တကူ မသိစေချင်သဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မမြန်လှပေ။

​ဆရာဝူသည် သူ၏ ရွေးချယ်မှုများတွင် အနည်းငယ် အလောတကြီး ဖြစ်နေပုံရပြီး ကျောက်တုံးတစ်ခုစီအပေါ် အချိန်အများကြီး မပေးပေ။

သို့သော် ဖန့်ချန်၏ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် သူ၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

​ပြိုင်ဘက်က ရွေးချယ်မှု နှေးလေလေ ဖန့်ချန်အတွက် ကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအရှိန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျောက်တုံးများကို ရှာဖွေရန် အခွင့်အရေး ပိုရလာလိမ့်မည်။

​မကြာမီ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုများကို ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

​ယခုဆိုလျှင် နာရီဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

​အခင်းဖြစ်ရာနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ကျောက်တုံးတစ်ခု ရွေးလိုက်တိုင်းတွင် ဘေးမှလူများက သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို သုံးကာ ထိုကျောက်တုံးထဲတွင် တန်ဖိုးရှိသော အရာများ ပါဝင်နိုင်ခြေကို တွက်ချက်နေကြသည်။

​ဖန့်ချန်သည် ကျောက်တုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ ဘာမှ မကောင်းသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း ဆရာဝူကမူ ၎င်းတို့ကို စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။

​"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဒီကျောက်တုံးကို စဉ်းစားမလား"

ဟု ထုံပိုင်ကျိုးက ပြုံးရင်း ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထိုကျောက်တုံးမှာ တစ်ပေခန့် ရှည်လျားပြီး ကျယ်ဝန်းသည်။

​လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

​ချန်းဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"သခင်လေးထုံ ဒီကျောက်တုံးက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀၀ တောင် ပေးရတာ အကယ်၍ အရှုံးပေါ်သွားရင် ကျွန်တော်တောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နောင်တရနေမိမှာ"

​လူအုပ်ကြီးကလည်း သဘောတူကြသည်။

​မှန်ပါပေသည်။ ဤကျောက်တုံးမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုခု ထွက်လာနိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။

သို့သော် အထဲတွင် အတိအကျ ဘာရှိသနည်း မည်သူမျှ မသိပေ။ အသုံးမကျသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်နေနိုင်ပါသည်။

​အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀၀ ဆိုသော မြင့်မားသည့် ဈေးနှုန်းကြောင့် ချန်းကျိုယဲ့နှင့် ချန်းဖုန်း နှစ်ဦးစလုံးက ထိုကျောက်တုံးကို မစဉ်းစားကြပေ။

​ထုံပိုင်ကျိုးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီကျောက်တုံးက နောက်ခံရှိတယ်ဗျ ဒါက ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ဂူဗိမာန် အောက်ခြေမှာ မြှုပ်နှံထားခဲ့တာ"

​လူအုပ်ကြီးကလည်း လိုက်ရယ်ကြသည်။

​"ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ ဆိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့မှာ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကျောက်တုံးထဲကို ပစ္စည်းတွေ ထည့်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် မရှိဘူး မဟုတ်လား ဒါကြောင့် ဒါက ကျောက်တုံးရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး"

​ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်မှာ ထိုကျောက်တုံးကို စစ်ဆေးရန် လှည့်လိုက်သည်။

​သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် ဖန့်ချန်ပင် လန့်သွားခဲ့သည်။

​မူလက သူသည် ကျန်ရှိသော ကျောက်တုံးများကို စစ်ဆေးရန် အခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်ကျန်သေးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားမှုကြောင့် ထိုသို့လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ သူသာ စွမ်းအားမြင့်ဗလာကျောင်းတော် တွင် ကျမ်းစာကို နားလည်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏကို မြှင့်တင်မထားခဲ့ပါက သူသည် ထိုနေရာမှာတင် မေ့လဲသွားနိုင်ပါသည်။

​နောက်တစ်ခဏတွင် အားကောင်းလှသော ဓားဆန္ဒ တစ်ခုက သူ့ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် လာနေသည်။

​ဓားငယ်လေး က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

​"ချန်လေး ဒီကျောက်တုံးထဲမှာ ဓားတစ်ချောင်း ရှိနေတယ်၊ အဲဒါကို ငါ စားချင်တယ်"

​ဖန့်ချန်၏ အတွေးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ထိုမျှ ပြင်းထန်သော ဓားဆန္ဒ ၎င်းမှာ အဝါရောင်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သလား

​တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဆရာဝူသည် သူ၏ ဒသမမြောက် ကျောက်တုံးကို ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။

​"မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး ကျောက်တုံးကို အခု ရွေးချယ်နိုင်ပါပြီ"

ဟု ဆရာဝူက ဆိုသည်။

​ဖန့်ချန်က အနီးအနားရှိ အကြီးဆုံး ကျောက်တုံးကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခုကို ကျွန်တော် ယူမယ်"

​အနားရှိ လူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ အမျိုးမျိုး ပေါ်လာသည်။

​"ဒီလူက ဈေးကြီးရုံနဲ့ အထဲမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား အရှုံးပေါ်သွားရင် ဒီလောင်းကစား ရလဒ်တင် မကဘူး၊ တခြားကိစ္စတွေပါ ထိခိုက်ကုန်မှာ"

​"ဆရာဖန့် ပြန်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား"

ချန်းကျိုယဲ့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကျောက်တုံးက အရမ်း ဈေးကြီးလွန်းတယ် ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့က အမြတ်ရဖို့ လုပ်နေတာ အကယ်၍ ဒီတစ်ခုက အရှုံးပေါ်သွားရင် အရင်ရထားတဲ့ အမြတ်တွေနဲ့တောင် ကာမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀၀ ကို ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းသား ဒါအတွက် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပေးပါ့မယ်"

​ဖန့်ချန်၏ ကြွယ်ဝမှုအပေါ် လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။

​ဒီငွေတွေက ဖန့်မိသားစုရဲ့

"ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေး"

ဆီက လာတာလို့ သူတို့ ထင်နေကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ဖန့်ချန်ထံသို့ ထိုငွေများ မရောက်သေးကြောင်း

ကျွယ်ဝူတိ နှင့် အခြားသူများက သိနေကြသည်။

​ဖန့်ချန်ရဲ့ ကြွယ်ဝမှုက ငါတို့ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး ပိုများနေတာလား

​သူတို့ ပိုတွေးလေလေ၊ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေ ဖြစ်လာသည်။

ကျွယ်ဝူတိနှင့် ဖန့်လင်ရှင်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အံ့သြမှုများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"အခုတော့ ဆရာဖန့်က ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၂၀၀ တောင် သုံးထားပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် မမေးခွန်းထုတ်တော့ပါဘူး။ ယူမယ်"

ဟု ချန်းကျိုယဲ့က သွားကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

​ကျောက်တုံး ဆယ်ခုအနက် ဖန့်ချန်က နှစ်ခုအတွက် ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် ပေးချေခဲ့ပြီး ကျန်ရှစ်ခုမှာ စုစုပေါင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀ သာ ကျသင့်သည်။

ဖန့်ချန်၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ သူ့ထက်ပင် ပိုများနေသဖြင့် ချန်းကျိုယဲ့လည်း စကားမရှည်တော့ပေ။

​ချန်းဖုန်းက မလှောင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

" ညီလေး မင်းက သူ့ကို ကယ်တင်ရှင်လို ဆက်ဆံနေတာပဲ ဒါပေမဲ့ သူက မင်းကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လိမ့်မယ်"

" ငါတို့ လောင်းကစားလုပ်တဲ့အခါ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချဖို့ အမြဲတမ်း အဖိုးနည်းတဲ့ ကျောက်တုံး တွေကိုပဲ ရွေးကြတာ သူက ဒီလို အခြေခံ စည်းမျဉ်းကိုတောင် နားမလည်ဘူး အဲဒီလိုလူက ဆရာဝူကို ဘယ်လိုများ ပြိုင်မှာလဲ"

​ချန်းဖုန်းက အဖိုးနည်းသော ဟု ပြောရာတွင် ကျောက်တုံး၏ အရွယ်အစားကို မဆိုလိုဘဲ ၎င်း၏ ဈေးနှုန်းတန်ဖိုးကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

​ယခု ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကျောက်တုံး တစ်ခုတည်းကိုပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀၀ ပေး၍ ဝယ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ကျန်သည့် ကျောက်တုံး ကိုးခုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀၀ ဖိုး အမြတ်ထွက်လာလျှင်ပင် ထိုအကြီးဆုံး ကျောက်တုံးက အသုံးမကျပါက သူတို့မှာ အရင်းပြန်ရရုံသာ ရှိလိမ့်မည်

​ကျန်တဲ့ ကျောက်တုံး ကိုးခုလုံးက တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ ထွက်လာဖို့ဆိုတာကလည်း ဘယ်လောက်တောင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိမှာမလို့လဲ

​အခန်း ၃၅၀- ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်၏ လက်မောင်း

​ချန်းကျိုယဲ့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နောင်တော် ကျုပ်တို့ မစရသေးဘူးလေ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ တကယ်လို့ ဆရာဝူကသာ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ နောင်တော့်အမိန့်ကို နာခံနေမှာလဲ"

​ချန်းဖုန်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ပြုံးနေလိုက်သည်။

​ဆရာဝူသည် ရလဒ်တိုင်းကို မခန့်မှန်းနိုင်သည်မှာ အမှန်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နက်ရှိုင်းလှသော အတွေ့အကြုံမှာ သာမန်လူများ နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။

​နှစ်ဖက်စလုံးက ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကျောက်တုံး များကို ရွေးချယ်ပြီးသည်ကို မြင်သောအခါ ထုံပိုင်ကျိုးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ကျောက်တုံးလောင်းကစားပွဲက ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ပါဝင်နေတာမို့ ကျွန်တော့်ဖခင်ကို ဖိတ်ကြားထားပါတယ်"

" သူက ဒီပွဲအတွက် မြို့တော်ကို အထူးတလည် လာရောက်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒီကျောက်တုံးတွေထဲက ထွက်လာမယ့် အရာမှန်သမျှရဲ့ တန်ဖိုးကို သူကိုယ်တိုင် အကဲဖြတ်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ် ဘာကန့်ကွက်စရာရှိလဲ"

​လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

​ကျောက်စိမ်းမြစ်ခန်းမ ရဲ့ ပိုင်ရှင်လား လူမြင်ကွင်းမှာ ပေါ်လာခဲတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူလား

ချန်းအင်ပါယာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါများတဲ့နေရာမှာ ဂူတစ်ခုဖွင့်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂူအောင်းကျင့်နေတယ်လို့ ကောလာဟလထွက်နေတဲ့သူလား

​ဒီအဆောင်ရဲ့ နေ့စဉ်ကိစ္စတွေကို ထုံပိုင်ကျိုး ကသာ စီမံခန့်ခွဲလေ့ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူ့ဖခင်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြီးကြပ်ရန် လာနေပြီဖြစ်သည်။

​ဒါဟာ ချန်းကျိုယဲ့နဲ့ ချန်းဖုန်းတို့အတွက်လည်း ပထမဆုံးကြားဖူးခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့မျက်နှာများ ပိုမိုလေးနက်သွားသည်။

​၎င်းတို့သည် မင်းသားများဖြစ်ကြသော်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကိုပင် မရောက်သေးရာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သူတို့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

​ကျောက်စိမ်းမြစ်ဆောင်မှ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အင်ပါယာမိသားစုမှ ဘိုးဘေးများနှင့်ပင် အမြဲတမ်း နှီးနှောဖလှယ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သူတို့ဖခင်ဖြစ်သူ အင်ပါယာဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသူနှင့်တွေ့လျှင် မိမိကိုယ်ကိုယ် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်အဖြစ် ရိုသေစွာ ပြောဆိုရသူဖြစ်သည်။

​ထုံပိုင်ကျိုး ကြေညာပြီးသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

​ထုံပိုင်ကျိုး၏ ဘေးတွင် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာလေပြီ။

​"အဖေ "

ထုံပိုင်ကျိုးက ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

​"စီနီယာထုံကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

​လူအုပ်ထဲမှလူများ၊ ချန်းကျိုယဲ့၊ ချန်းဖုန်းနှင့် ကျွယ်ဝူတီတို့အားလုံး ထိုသူ့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

​ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ထိုသူကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

​ထိုသူသည် ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင်ပိတ်ချောဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

မလိုအပ်သော အဆင်တန်ဆာများ မပါရှိဘဲ ဆံပင်ကို အပြာရောင်အဝတ်စဖြင့် စည်းထားသည်။

ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့်သာ ထင်ရသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဘဝအတွေ့အကြုံ ရာနှင့်ချီ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့်နှယ် ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်နေသည်။

​ဖန်ချန်း၏ မျက်လုံးများ လေးနက်သွားသည်။

ထုံပိုင်ကျိုးနဲ့ ကျွယ်ဝူတီတို့က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က လူတွေဆိုတော့ ဒီလူကလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဖြစ်ဖို့များတယ်

​သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ လုပ်ဆောင်ပုံအရဆိုလျှင် ထိုသူသည် ချန်းအင်ပါယာရှိ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် စီစဉ်ထားသူ ဖြစ်နိုင်သည်။

​ထုံဟုက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူက ချန်းကျိုယဲ့နှင့် ချန်းဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ကျောက်တုံးတွေ ရွေးပြီးပြီလား"

​နှစ်ဦးစလုံး အမြန်ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

​"ဒါဆို စဖွင့်ကြတာပေါ့"

ထုံဟုက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ အရင်စမလဲ"

​"နောင်တော်က ပိုကြီးတာမို့ အရင်စပါ"

ဟု ချန်းကျိုယဲ့က ဆိုသည်။

​ချန်းဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ငါ အရင်စမယ်"

​သူက ဆရာဝူကို ကြည့်လိုက်ရာ ဆရာဝူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပထမဆုံးကျောက်တုံးကို စတင်ခွဲလိုက်သည်။

​ဤကျောက်တုံးမှာ အတွင်း၌ လက်တစ်ဖက်ရှိနေသော ကျောက်တုံးဖြစ်သည်။

​ဆရာဝူ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော လက်ချက်ဖြင့် ကျောက်တုံးအလွှာများမှာ တစ်လက်မချင်း ကွာကျလာသည်။

​လူတိုင်း အသက်ပင် မရှူရဲဘဲ ကျောက်တုံးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

​မကြာမီ ညှိုးခြောက်နေသော လက်ဝါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​"ဒါက ဘာကြီးလဲ"

​လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ဒီညှိုးခြောက်နေတဲ့ လက်ဝါးက ကြည့်ရတာ သာမန်ပဲဖြစ်ပြီး ထူးခြားချက်မရှိသလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှုလည်း မရှိသလောက်ပင်။

​ဆရာဝူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ချန်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

​ချန်းဖုန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး မြင်းကောင်းလည်း ခလုတ်တိုက်တတ်တာပဲ လူဆိုတာ အမှားနဲ့မကင်းပါဘူး"

​ချန်းကျိုယဲ့၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးရိပ်သန်းလာသည်။ ပထမဆုံးကျောက်တုံးက အလကားဖြစ်သွားခြင်းမှာ သူ့အတွက် အခွင့်အသာကြီး ဖြစ်သည်။

​ရုတ်တရက် ထုံဟုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှေ့သို့တက်လာပြီး ဆရာဝူလက်ထဲမှ ညှိုးခြောက်နေသော လက်မောင်းကို ယူလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

​လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဒီလက်မောင်းက တန်ဖိုးရှိနေလို့လား

​ချန်းကျိုယဲ့ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန်တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်မှ စိတ်အေးသွားသည်။

​"ဒီလက်မောင်းပိုင်ရှင်ဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရမယ်"

ထုံဟုက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"အသားထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဒါကို သိနိုင်လောက်အောင် မမြင့်သေးဘူး"

​ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လက်မောင်းကို အသာအယာ တို့ထိလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ညှိုးခြောက်နေသော လက်မောင်းသည် အခုလေးတင် ဖြတ်တောက်ခံထားရသလိုမျိုး အသွေးအသားများ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာသည်။

အားကောင်းသော သွေးစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တရဟော ထွက်ပေါ်လာသည်။

​"ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အသွေးအသားဟာ ရွှေအမြုတေရဲ့ နှစ်ရှည်လများ သွေးစုပ်မှုကြောင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မတူဘူး"

"တကယ်လို့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီလက်မောင်းကို ဆေးဖော်ဖို့ သုံးမယ်ဆိုရင် အလွန်ကောင်းတဲ့ ဆေးမယ် တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ထုံဟုက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို အနိမ့်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ တန်တယ်လို့ သတ်မှတ်တယ်"

​၅၀၀ တဲ့

​ဆရာဝူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ ၄၀၀ ပဲ သုံးခဲ့ရပေမဲ့ ၅၀၀ တန်တဲ့ ရတနာကို ရခဲ့တာမို့ သူတို့ ၁၀၀ မြတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

​ချန်းဖုန်းက လက်ခုပ်တီးပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဆရာဝူ ခင်ဗျား တကယ်တော်တာပဲ"

​"မင်းသား ၂ ဒါက ကျွန်တော့်ကံပါပဲ စီနီယာထုံရဲ့ အကဲဖြတ်မှုသာ မပါရင် ကျွန်တော် ရတနာကောင်း ရခဲ့ရင်တောင် တန်ဖိုးသိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု ဆရာဝူက နှိမ့်ချစွာ ပြောရင်း ထုံဟုကိုပါ ဖားလိုက်သည်။

​ပထမဆုံး ရတနာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လူအုပ်၏ အာရုံမှာ မင်းသားချန်းကျိုယဲ့ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။

​ချန်းကျိုယဲ့က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာဖန့် ဘယ်ဟာကို အရင်ဖွင့်ရင် ကောင်းမလဲ"

​ချန်းဖုန်းက ဖြီးပြရင်း ပြောသည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀၀ ပေးထားရတဲ့ တစ်တုံးကို အရင်ဖွင့်လိုက်ပါလား"

​ဖန့်ချန်က မင်းသား ၂ ကို လျစ်လျူရှုကာ သူပထမဆုံးရွေးခဲ့သော ကျောက်တုံးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါကို အရင်ဖွင့်ရအောင်"

​ဒီညှိုးခြောက်နေတဲ့ သစ်ကိုင်းကို ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်က မှတ်မိမလားဆိုတာ သူ သိချင်နေသည်။

​ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင် ကျောက်တုံးကို သွားဖွင့်ရာ လူတိုင်းက စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

​ထုံဟု၏ အကြည့်က ဖန့်ချန်ဆီမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဖန့်ချန်က အလတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သူ သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

​ထုံဟု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

'သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ငါ မမြင်နိုင်ဘူး သူ့မှာ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ရတနာ ရှိနေရမယ်'

​ရွှေအမြုတေအဆင့် ရောက်နေသည့် သူတောင် ဖန့်ချန်၏ အဆင့်ကို မမြင်နိုင်လျှင် ဖန့်ချန် သုံးထားသည့် ရတနာမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသည့် အရာ ဖြစ်ရမည်။

​ဆရာဝူကတော့ ဖန့်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးကြည့်နေသည်။

သူက အတွေ့အကြုံနှင့် ခွန်အားကို အားကိုးသော်လည်း ဖန်ချန်းမှာ ကံကိုသာ အားကိုးနေသည်ဟု သူ ထင်နေသည်။

​ဒီလောင်းကစားပွဲရဲ့ ရလဒ်ကတော့ အစကတည်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါပဲ။

​ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကျောက်တုံး၏ မျက်နှာပြင်ကို တစ်စချင်း ခွာထုတ်လိုက်ရာ ညှိုးခြောက်နေသော သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခု လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

​ခဏအကြာတွင် အားကောင်းလှသော သစ်သားဓာတ် များက လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

​သစ်သားဓာတ် စွမ်းအင်များသည် ကျောက်စိမ်းမြစ်ဆောင် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်သွားပြီး အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်အထိပင် လျှံထွက်သွားသည်။

​လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဆိုင်မန်နေဂျာများသည် ချက်ချင်းပင် ဆိုင်များကို ခေတ္တပိတ်စေပြီး ကျောက်စိမ်းမြစ်ဆောင်သို့ ပြေးလာကြသည်။

​"ကျောက်စိမ်းမြစ်ဆောင်မှာ ရတနာကောင်း တစ်ခုခု ထပ်တွေ့ပြန်ပြီဟေ့"

​"မြန်မြန်... သွားကြည့်ရအောင်"

​ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ကျောက်စိမ်းမြစ်ဆောင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

​သို့သော် ဖန့်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အပြင်က ဆူညံသံများကြောင့် မပြတ်တောက်သွားပေ။

သူသည် လက်ထဲမှ ရတနာကို အနာအဆာမရှိအောင် ဆက်လက်ဖော်ထုတ်နေသည်။

​ချန်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများ လေးနက်သွားသည်။

"ဒါက ဘာလဲ ဘာလို့ သစ်သားဓာတ် စွမ်းအင်တွေ ဒီလောက် အားကောင်းနေရတာလဲ"

​ဆရာဝူ၏ မျက်နှာ အေးခဲသွားပြီးမှ အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်ကာ ပြောသည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူ ကံကောင်းသွားတာနေမှာပါ"

​ချန်းဖုန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။

​တကယ်လို့ ဒါက ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဆိုရင်တောင် အဆင်ပြေပါသေးသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဆိုရင်တောင် တန်ဖိုးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိမှာ ဖြစ်သည်။

​ဝိညာဉ်ဆေးပင်ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးက ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းမှာသာ ရှိသည်။

​"ဟားဟား... ဖန်ကျွယ်၊ ငါတို့တော့ မြတ်ပြီဟေ့"

​ချန်းကျိုယဲ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖန်ကျွယ်ကို ဆွဲခါပြီး ပြောလိုက်သည်။

​ဖန်ကျွယ်က ပြုံးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ ကံကောင်းမှုကို သူလည်း အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေရသည်။

​ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကလည်း ဖန့်ချန် ကံထူးခဲ့သလို အခုလည်း ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ

​မကြာမီ ညှိုးခြောက်နေသော သစ်ကိုင်းတစ်ခုလုံး ပေါ်လာပြီး ထွက်ပေါ်နေသော သစ်သားဓာတ် စွမ်းအင်များလည်း လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားသည်။

​လူအုပ်က ညှိုးခြောက်နေသော သစ်ကိုင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘာမှ ထူးခြားမှုမရှိဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

​ချန်းကျိုယဲ့၏ အပြုံးပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​လူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ချန်းဖုန်ကတော့ မအောင့်နိုင်ဘဲ အော်ရယ်လိုက်လေသည်။

"သစ်သားဓာတ် စွမ်းအင်တွေ ခဏ စုနေတာပဲကိုး ကြည့်ရတာ ဒီပစ္စည်းက ဘာမှ တန်ဖိုးမရှိပါဘူး!"

​ဆရာဝူကလည်း လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။