အခန်း (၄၇-၄၈)

အခန်း (၄၇) - သရဲရှိတယ်

အကြီးအကဲ ဝူရဲ့ မျက်နှာဟာ သံချေးရောင်သန်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်ပါတယ်

"ဂိုဏ်းသားတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်လဲဆိုတာ ကျုပ်လည်း မသိပါဘူး"

"ဂိုဏ်းချုပ် ကုန်းစုန့်ဟုန်းနဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း သူ အခု ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျုပ် မသိဘူး၊ ကျုပ် ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာရှိတဲ့ ညီအစ်ကိုဟောင်းတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး သင်္ဘောဝမ်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခဲ့တာ သူကိုယ်တိုင်ပဲ"

ဝမ်အရာရှိက

"ဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လို့ မေးပါတယ်။

အကြီးအကဲ ဝူက နာကျည်းစွာနဲ့

"အဲဒီမိန်းမကြောင့်ပေါ့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က ဂိုဏ်းချုပ် ခေါ်လာတဲ့ မိန်းမလေ သူမ ပေါ်လာပြီးကတည်းက ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ စိတ်နေစိတ်ထား လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတာ လူတစ်ယောက်လုံး တခြားစီ ဖြစ်သွားသလိုပဲ"

"လော်ပေရှောက်လို ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူယုတ်မာမျိုးကလည်း အာဏာတွေ အကုန်ရသွားပြီး ဒု-ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာတယ် သူတို့ အင်အားတောင့်တင်းဖို့အတွက် လူသတ်သမားတွေ ဓားပြတွေနဲ့ လက်မသန့်တဲ့ သူခိုးတွေကိုပါ အုပ်စုလိုက် သိမ်းသွင်းခဲ့ကြတယ်"

"ကျုပ် တို့လို ဝါရင့်ညီအစ်ကိုတွေကိုတော့ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အမြဲတမ်း နှိပ်ကွပ်ခဲ့ကြတယ် မနေ့ညက ကျုပ် ဂိုဏ်းချုပ်ကို သွားပြီး အကြံပေးတားမြစ်ခဲ့ပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ သူက ကျုပ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းသားဟောင်းတွေကိုပါ ဒီမှာ အကျဉ်းချထားခဲ့တာပဲ"

"ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ ကျုပ်လည်း မသိတော့ဘူး"

ဝမ်အရာရှိက ဒီ ဝူဟူဂိုဏ်းသားတွေကို ယာယီ စောင့်ကြည့်ထားဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကနေ လူရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။

"ဘယ်သူလဲ"

"ရပ်စမ်း"

အပြင်က ဓားလွယ်ရဲမက်တွေက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သွက်လက်တဲ့ လူရိပ်တစ်ခုဟာ လေပြေတစ်ခုလိုပဲ အခန်းထဲကို တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာပါတယ်။

အဲဒါကတော့ လူငယ် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်ပါ။

ယောက်ျားဖြစ်သူက အသက် ၃၀ ခန့်ရှိပြီး အရပ်ရှည်ကာ ခြေတံရှည်လျားပြီး ခါးမှာ သားရေအိတ်တစ်လုံး ချိတ်ထားပါတယ်။

မိန်းမဖြစ်သူက အသက် ၂၀ ကျော်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်ကတော့ သာမန်ပါပဲ ခန္ဓာကိုယ် သွယ်လျပြီး ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေကတော့ အထူးပြုလုပ်ထားပုံရကာ မီးတုတ်ရောင်အောက်မှာ အရောင်အမျိုးမျိုး တောက်ပနေပါတယ်။

ဝမ်အရာရှိက ဓားရိုးကို လက်နဲ့အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

လူငယ်အမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး

"ကျွန်မနာမည်က ကော်ချိုင်ယွမ် ပါ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း ကျောင်ဝူ ပါ ကျွန်မတို့က ဝူဟူဂိုဏ်းမှာ တာဝန်ခံအဖြစ် လုပ်ဖို့ ဖိတ်ကြားခံရလို့ ရောက်နေတာပါ"

ဝမ်အရာရှိက သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး

"မင်းတို့က သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ပေါ့ပါးတဲ့ ခြေလှမ်းနဲ့ အဆိပ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ လင်မယား မဟုတ်လား"

လို့ မေးပါတယ်။

ရုပ်ရည် သာမန်ပဲရှိတဲ့ ကော်ချိုင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး

"မှန်ပါတယ်"

လို့ ဖြေပါတယ်။

ဝမ်အရာရှိက ရုတ်တရက် ငေါက်လိုက်ပါတယ်

"သတ္တိရှိလှချည်လား သူခိုး စုံတွဲက ငါ့ရှေ့မှာတောင် လာပြီး ရဲတင်းနေတယ်ပေါ့ "

သူခိုးစုံတွဲ

လီယန်ချူက ဒီလင်မယားကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်မိပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကတော့ အံ့ဩစရာပါပဲ။

သူခိုးက ရုံးတော်အရာရှိရှေ့ကို လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်တယ်

ဒါက ဘာကိုမှ မကြောက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အရက်မူးနေတာလား

ကော်ချိုင်ယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"အရာရှိမင်း ကျွန်မတို့က လူကောင်းတွေပါ သူခိုးဆိုတာ ဘယ်ကနေ လာတာလဲ ပြီးတော့ ဒီနေ့ည ကိစ္စတွေကိုရော အရာရှိမင်း အကြောင်းရင်းကို မသိချင်ဘူးလား "

ဝမ်အရာရှိရဲ့ မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားပြီး

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လို့ မသိမသာ မေးလိုက်ပါတယ်။

ကော်ချိုင်ယွမ်က ရယ်မောကာ

"ကျွန်မတို့ ဇနီးမောင်နှံ ဝူဟူဂိုဏ်းကို ဖိတ်ကြားခံရလို့ လာခဲ့တာ၊ မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ညတည်းနဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေအားလုံး ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်ကုန်ကြတယ်၊ ဧရာမ ဝူဟူဂိုဏ်းကြီးက အခုတော့ ခြောက်ကပ်နေတဲ့ သင်္ချိုင်းကုန်းလို ဖြစ်နေပြီ"

"အရာရှိမင်း အဲဒီနောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းကို မသိချင်ဘူးလား"

ဝမ်အရာရှိက

"ပြောစရာရှိရင် ပြောစမ်းပါ၊ ငါက မင်းနဲ့ စကားအပိုတွေ ပြောနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး"

လို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောပါတယ်။

"ကောင်းပြီ"

ကော်ချိုင်ယွမ်က

"ဝမ်အရာရှိက ပွင့်လင်းတဲ့သူပဲ ဒါဆိုရင် ကျွန်မ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောမယ်"

"ကျွန်မတို့ ဇနီးမောင်နှံကို အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထား တစ်စောင် ရုံးတော်က ထုတ်ပေးဖို့ အရာရှိမင်း ကတိပေးမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မက ဝူဟူဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အရာရှိမင်းကို ပြောပြပါမယ်"

ဝမ်အရာရှိရဲ့ မျက်ဝန်းတွေ ကျုံ့သွားပြီး ခဏစဉ်းစားကာ

"ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စကို ငါ သဘောတူတယ် အရင်ဆုံး ဝူဟူဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပါ"

ကော်ချိုင်ယွမ်နဲ့ ကျောင်ဝူတို့ဟာ နာမည်ကြီး သူခိုးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း လူသတ်တဲ့အလုပ်မျိုး မလုပ်ကြတာမို့ သိုင်းလောကရဲ့ ကျင့်ဝတ်ရှိသူတွေလို့ ဆိုရမှာပါ။

အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ဝူဟူဂိုဏ်းချုပ် ကုန်းစုန့်ဟုန်းက အစအန ပျောက်နေတာကြောင့် ဝမ်အရာရှိက သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူလိုက်ပါတယ်။

ကော်ချိုင်ယွမ်က

"အရာရှိမင်း၊ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

လို့ ပြောပြီး ရှေ့ကနေ တစ်ဖက်ကို ဦးဆောင်ထွက်သွားပါတယ်။

သူမရဲ့ ခင်ပွန်း ကျောင်ဝူကလည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နောက်ကနေ ကပ်လိုက်သွားပါတယ်။

ဝမ်အရာရှိနဲ့ လီယန်ချူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ကနေ လိုက်သွားကြပါတယ်။

အကွေ့အချို့ကို ပတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အားလုံးက ကျယ်ဝန်းတဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားပါတယ်။

နံရံမှာ အလွန်ထက်မြက်ပြီး အေးစက်တဲ့ အလင်းရောင်တွေ ထွက်နေတဲ့ ငွေရောင်လှံရှည်တစ်စင်း ချိတ်ထားပါတယ်။

ပြီးတော့ သစ်မာနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လေးတစ်စင်းလည်း ရှိပါတယ်။

အခြားတစ်ဖက် နံရံမှာတော့ စာလုံးလေးလုံးပါတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ချိတ်ထားပါတယ်။

အရေးအသားကတော့ နဂါးပျံ၊ ဖီးနစ်ကခုန်သလို သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး ပင်လယ်က မြစ်ချောင်းပေါင်းစုံကို လက်ခံနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ စာလုံးကြီး လေးလုံး ရေးထားပါတယ်။

"ဒါက ဝူဟူဂိုဏ်းချုပ် ကုန်းစုန့်ဟုန်းရဲ့ အခန်းပဲ"

လို့ ကော်ချိုင်ယွမ်က ပြောပါတယ်။

ဝမ်အရာရှိ၊ လီယန်ချူနဲ့အတူ ရဲမက် ခုနစ်၊ ရှစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ ကျန်းကျစ်လျန်နဲ့ ဝမ်ဝမ်ရုံတို့ပါ အခန်းထဲကို ဝင်လာကြပါတယ်။

ကော်ချိုင်ယွမ်ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ဝမ်အရာရှိက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး

"အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ"

လို့ မေးပါတယ်။

ကော်ချိုင်ယွမ်က ပြုံးပြလိုက်ရာ၊ မူလက သာမန်ပဲရှိတဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာဟာ ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာပြီး

"ဝမ်အရာရှိ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာကို သတိမထားမိဘူးလား"

လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

ဝမ်အရာရှိက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။

ကော်ချိုင်ယွမ် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ သူ နားမလည်ပါဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ။

ရဲမက်တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်ပါတယ်

"သရဲရှိတယ်"

အသံက အလွန်ကို စူးရှနာကျင်လှပါတယ်။

အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက အဲဒီဘက်ကို ရောက်သွားပါတယ်။

ဒီရဲမက် နာမည်က စုန့်ဟူ ပါ၊ သူက အခု တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး မျက်နှာကလည်း ထိတ်လန့်နေကာ တစ်ခုခု ကြောက်စရာကောင်းတာကို မြင်လိုက်ရသလို ဖြစ်နေပါတယ်။

"စုန့်ဟူ၊ မင်း ဘာပြောတာလဲ"

ဝမ်အရာရှိက အေးစက်စွာ မေးပါတယ်။

စုန့်ဟူဆိုတဲ့ ရဲမက်က ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ စကားတွေ ထစ်အကုန်ပြီး

"ခု... ခုနက အခန်းထဲ ဝင်လာတုန်းက ကျွန်တော် လျူချန်လင် နဲ့ စကားတောင် ပြောလာသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူ ပျောက်သွားပြီ "

ဝမ်အရာရှိရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒုတ် ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လီယန်ချူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပါတယ်။

သူကတော့ ဘယ်လို သရဲအငွေ့အသက်၊ ယင်အငွေ့အသက်မျိုးမှ မခံစားရပါဘူး။

သူက ရှေ့ကို တိုးသွားပြီး နူးညံ့စွာ မေးလိုက်ပါတယ်

"ဘာဖြစ်တာလဲ မင်း မျက်စိမှားတာ မဟုတ်ဘူးလား "

လီယန်ချူရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအရာက လူကို စိတ်ချမ်းသာစေတဲ့ အင်အားမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ပုံရပြီး စုန့်ဟူရဲ့ တုန်ရီနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး ခုနကတင် ကျွန်တော် လျူချန်လင်ကို ဒီအခန်းထဲ ကျွန်တော် ရောက်ဖူးတယ် ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူးလို့ ပြောနေသေးတာ"

"မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူ ပျောက်သွားတာ"

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။

လူကောင်းတစ်ယောက်က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ပျောက်သွားရမှာလဲ။

ဝမ်အရာရှိက ငေါက်လိုက်ပါတယ်

"လျူချန်လင် လျူချန်လင်ကို မြင်တဲ့သူ ရှိလား "

အကြိမ်ကြိမ် အော်ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ပြန်မထူးပါဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာ အခန်းတံခါးအပြင်ဘက်ကနေ ရဲမက်ငယ်တစ်ယောက် အပြေးအလွှား ရောက်လာပါတယ်။

"ဝမ်အရာရှိ၊ ကျွန်တော် လာပါပြီ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဘေးက ရဲမက်တွေဟာ ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ နောက်ကို ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကြပါတယ်။

ဝမ်အရာရှိက ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်

"မင်း ခုနက စုန့်ဟူနဲ့အတူ ဘေးချင်းယှဉ်ပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာတာ မဟုတ်လား "

"မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဘယ်ကို ရောက်သွားတာလဲ "

လျူချန်လင်က ကြောင်သွားပြီး

"မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော် ခုနက တစ်ချိန်လုံး ဘေးခန်းမှာ ဝူဟူဂိုဏ်းသားတွေကို စောင့်ကြည့်နေတာပါ စုန့်ဟူနဲ့အတူ ဝင်မလာပါဘူး"

လို့ ဖြေပါတယ်။

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အခန်းထဲက လူတွေအားလုံးရဲ့ လည်ပင်းကနေ အေးစက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထွက်လာပါတော့တယ်။

စုန့်ဟူကတော့ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ခြေတွေ အေးစက်လာပါတယ်။

တကယ်လို့ ခုနက သူ့ဘေးမှာရှိနေတာ လျူချန်လင် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ သူ တစ်လမ်းလုံး ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောလာတာလဲ

ဝမ်အရာရှိလည်း စိတ်ထဲမှာ အေးစက်မှုကို ခံစားနေရပြီး ဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်ကနေ ချွေးအေးတွေတောင် ထွက်လာပါတယ်။

"တာအိုဆရာ လီ၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုမြင်လဲ"

ဝမ်အရာရှိက မေးပါတယ်။

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ပြီး

"အားလုံး သိပ်ပြီး မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့ ကောင်းကင်က မှောင်လွန်းလို့ သေချာမမြင်ရဘဲ မှားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

လို့ ဆိုပါတယ်။

ဝမ်အရာရှိက တစ်ခုခု ဆက်ပြောဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ၊ ကော်ချိုင်ယွမ်က ရုတ်တရက်

"ဝမ်အရာရှိ သိပ်ပြီး မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ဒီထူးဆန်းမှုတွေက ဒီအခန်းထဲမှာတင် ရှိနေနိုင်တာပါ"

လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

အခန်း (၄၈) - အရေခွံခြယ်သခြင်းအတတ်

ဝမ်အရာရှိ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"ခုနက မင်းပြောတာ ဒီအခန်းထဲမှာ ဘာမူမမှန်တာ ရှိလို့လဲ"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကော်ချိုင်ယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး လီယန်ချူဘက်သို့ လှည့်ကာ

"ဒီတာအိုဆရာရော ဘယ်လိုထင်သလဲ"

ဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းခါပြပြီး

"နံ့သာရည်နံ့ မရတာတော့ မဟုတ်တန်ရာဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ရဲမက်အချို့မှာ လီယန်ချူ ဘာကြောင့် ဤသို့ပြောရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်ဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ဝမ်အရာရှိကမူ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပုံရကာ

"တာအိုဆရာ လီ ပြောချင်တာက ဒီအခန်းဟာ ကုန်းစုန့်ဟုန်း နေတဲ့နေရာဖြစ်ပြီး သူက စူးစူးဆိုတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ တစ်နေကုန် အတူရှိနေတာဆိုတော့ အခန်းထဲမှာ နံ့သာရည်နံ့ (မိတ်ကပ်နံ့) တွေ ရှိနေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

"မှန်ပါတယ်"

ဟု ဆိုကာ ကော်ချိုင်ယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး

"ဒီအချက်လား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကော်ချိုင်ယွမ်က ပြုံးပြလိုက်ပြီး ချီးကျူးသည့် အကြည့်မျိုး ပေးလိုက်သည်။

သူမနောက်က ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကျောင်ဝူကိုမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျောင်ဝူမှာလည်း အလွန်ထူးဆန်းလှသည်၊ သူတို့နှစ်ဦး ပေါ်လာကတည်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ဒီအခန်းမှာ တကယ်ပဲ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ ဝူဟူဂိုဏ်းချုပ် ကုန်းစုန့်ဟုန်းကရော တကယ်ပဲ ဘယ်ကို ရောက်သွားတာလဲ "

ဝမ်အရာရှိက ငေါက်လိုက်သည်။

ကော်ချိုင်ယွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်

"ဒီအခန်းထဲမှာ နံ့သာရည်နံ့ မရှိဘူး၊ ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်က သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားလို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါဆိုရင်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဘေးက မိန်းကလေးက နံ့သာရည် မသုံးတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း..."

ကော်ချိုင်ယွမ်က လီယန်ချူကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်နေသည်။

ဝမ်အရာရှိမှာမူ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ခါးမှ ရှည်လျားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ဓားသွားမှာ အေးစက်စွာ တောက်ပသွား၏။

"မင်းကသာ ဆက်ပြီး ဝှက်ဖုံးနေဦးမယ်၊ မရေမရာ ပြောနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ဓားက ညှာတာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ မပြောနဲ့တော့"

ကော်ချိုင်ယွမ်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ကြည်လင်သောအသံဖြင့် ရယ်မောကာ

"ဝမ်အရာရှိက ကျွန်မကို ဒီလောက်တောင် မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်မ သွားပါပြီ"

နောက်တစ်ခဏတွင်။

ကော်ချိုင်ယွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်

စကားနည်းလှသော သူမ၏ ခင်ပွန်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဝမ်အရာရှိ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩရိပ်များ ပေါ်လာကာ

"မှော်အတတ်ပဲ"

ဟု အော်ပြီး ကျောင်ဝူကို ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

သံမဏိဓားရှည်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော အင်အားများ ပါဝင်နေသဖြင့် လူတစ်ယောက်မဆိုထားနှင့်၊ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကိုပင် ဖောက်ထွက်သွားနိုင်သည့် အရှိန်ရှိသည်။

သို့သော်

တိန်း

ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ဝမ်အရာရှိ၏ ဓားရှည်သည် ကျောင်ဝူကို ထိမှန်သွားသောအခါ သံနှင့် ကျောက်တုံး ထိမှန်သကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားရှည်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် ကျိုးသွားပါတော့သည်

ကျောင်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အင်အားတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

သို့သော်လည်း

ကျောင်ဝူမှာ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပြန်မတိုက်ဘဲ လေလျှော့လိုက်သည့် ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ရှုံ့ချည်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအရေခွံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ပြူးစွာ လဲလျောင်းနေပါတော့သည်။

ဝမ်အရာရှိမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အခန်းထဲရှိ လူအားလုံးလည်း ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ တည်ကြည်သွားကာ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါက အရေခွံခြယ်သခြင်းအတတ် နဲ့ တူတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက် မရှိတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ အရေခွံခြယ်သတဲ့ ပညာက ဒီလောက်အဆင့်အထိ ရောက်နေတာကတော့ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှတယ်"

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ

"ဝမ်အရာရှိ၊ အရင်ဆုံး နောက်ဆုတ်ကြရအောင် ဒီရာဇဝတ်သားတွေကို အရင် ပြန်ခေါ်သွားပြီး မိုးလင်းမှပဲ ဆက်ပြီး စဉ်းစားကြတာပေါ့"

ဟု ဆိုသည်။

ဝမ်အရာရှိလည်း ထိတ်လန့်နေသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လူတစ်စုမှာ ရာဇဝတ်သားများကို ဖမ်းဆီးထားသည့် အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

အကြီးအကဲ ဝူက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကျန်ရှိသော ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း ထိုနေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေကြသည်။

ရုတ်တရက်

ဝမ်အရာရှိသည် မှောင်ရိပ်တစ်ခုထဲတွင် ရဲမက်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်

"အဲဒီမှာ ဘယ်သူလဲ"

ဟု ငေါက်လိုက်သည်။

ရဲမက်ငယ်တစ်ဦး ထွက်လာရာ ၎င်းမှာ စုန့်ဟူ ပင် ဖြစ်သည်။

စုန့်ဟူမှာ မျက်နှာဖြူလျော်နေပြီး ဝမ်အရာရှိ၏ နောက်ကျောကို ညွှန်ပြကာ ထိတ်လန့်လွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဝမ်အရာရှိက ဆဲဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်။

ရုတ်တရက် ခေါင်းနောက်ဘက်မှ လေတိုးသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး လည်ပင်းမှ ကြက်သီးများပင် ထသွားသည်။

ဝမ်အရာရှိ၏ နောက်တွင် လိုက်ပါလာသော စုန့်ဟူ (အတု) မှာ ရုတ်တရက် လက်နက်ထုတ်ကာ ဝမ်အရာရှိ၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်ကို အားလုံး မြင်လိုက်ရသည်။

ဝမ်အရာရှိမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မမီတော့ဘဲ ခေါင်းပြတ်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွား၏။

ရုတ်တရက်

လီယန်ချူ၏ လူရိပ်မှာ ဝမ်အရာရှိ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာပြီး ထို စုန့်ဟူ၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ယုတ်မာကောက်ကျစ်လှသော ထိုဓားချက်မှာ ဆက်ပြီး ခုတ်၍မရတော့ပေ။

လီယန်ချူက လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ

"ဘာလဲ ဆက်ပြီး မသရုပ်ဆောင်တော့ဘူးလား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ထို စုန့်ဟူ (အတု) ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောင့်တင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူက လီယန်ချူ၏ ခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်၏!

သို့သော် လီယန်ချူက ပို၍ မြန်လှသည်

ထျန်းကန်း ၄၂ လက်ကွက်

မျောက်အို လကွယ်ကို ရှိခိုးခြင်း

ပူပြင်းလှသော သွေးအရှိန်အဝါမှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ပင်။

ရှပ်

လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့် ထို စုန့်ဟူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်ရာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး လိမ့်ထွက်သွားသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အမြဲလိုက်ပါလာသော ကျန်းကျစ်လျန်မှာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကာ

'ဒီတာအိုဆရာက အဲဒီနေ့က ငါ့ကို တကယ်ပဲ ညှာတာခဲ့တာပဲ'

ဟု တွေးမိသွားသည်။

မူလကပင် မိန်းကလေးများသည် သရဲသဘက်များကို ကြောက်တတ်ကြရာ၊ ဝမ်ဝမ်ရုံမှာ ဤခြောက်ခြားဖွယ် အငွေ့အသက်အောက်တွင် အာရုံကြောများ အလွန် တင်းမာနေသည်။

ခုနက စုန့်ဟူ နှစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေ၏။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ လက်ချက်မှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်

မိစ္ဆာကို တိုက်ရိုက် နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်းပင်။

ဝမ်အရာရှိက ထိတ်လန့်တကြား

"တောက်... ဒီမကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ မိတော့မလို့ပဲ"

ဟု ဆိုသည်။

အားလုံးမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး နောက်ကျောမှ အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အမလေး

ခုနကတင် မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်က သူတို့ကြားထဲ ရောနှောဝင်ရောက်လာပြီး သရဲဖမ်းဆီးခြင်း သရုပ်ဆောင်နေခဲ့သည် မဟုတ်လား

လျူချန်လင် က ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ

"တာအိုဆရာ လီ ကျေးဇူးကြောင့်သာပေါ့ မဟုတ်ရင် ဒီမိစ္ဆာရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတော့မှာ"

ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူမှာမူ အလွန် တည်ငြိမ်နေပုံရသည်။

သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်းတို့လို မိစ္ဆာတွေကတော့ တကယ်ပဲ အသက်မရှင် ချင်ကြဘူးပဲ "

ဒုန်း

လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေတိုးသံနှင့်အတူ မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျူချန်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်မှာ ပေါက်ကွဲသွား၏

လူတစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်းပင် တစ်ဝက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် သွေးညှီနံ့များ ထွက်မလာဘဲ စက္ကူစများအဖြစ် လွင့်စင်သွားပြီး လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်။

ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသော အပြောင်းအလဲများကြောင့် ဝမ်အရာရှိမှာ အလွန် ဖိအားများလာပြီး နှလုံးမှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်တော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

"တာအိုဆရာ လီ ဒါတွေက တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ဝမ်အရာရှိက ထိတ်လန့်တကြား မေးသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပြီး

"ဝမ်အရာရှိ၊ ရဲမက်တွေထဲမှာ တကယ်ပဲ လျူချန်လင် ဆိုတဲ့လူ ရှိလို့လား "

ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝမ်အရာရှိက နားမလည်ဘဲ

"တာအိုဆရာ လီ၊ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ဟု ပြန်မေးသည်။

လီယန်ချူက ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ဝမ်အရာရှိမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ မျက်နှာတွင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဟုတ်သားပဲ။

ဘယ်သူက လျူချန်လင်လဲ

လျူချန်လင် ဆိုတဲ့ ရဲမက် တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး

အနားရှိ ရဲမက်များလည်း ချက်ချင်း သတိဝင်လာကြသည်၊ သူတို့အားလုံးမှာ လျူချန်လင် ဆိုသည့် ရဲမက်ကို လုံးဝ မသိကြချေ

ခုနက အပြေးအလွှား ဝင်လာသော လျူချန်လင်ကိုလည်း သူတို့ လုံးဝ မသိကြပါ

ဝမ်အရာရှိက အံ့ဩတကြီး

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကျွန်တော်က ခုနက သူ့ကို တကယ်သိနေသလိုမျိုး၊ လျူချန်လင်ဆိုတဲ့ ရဲမက် တကယ်ရှိနေသလိုမျိုး သဘာဝကျကျ ထင်မှတ်နေမိတာလဲ "

ဝမ်အရာရှိ၏ စကားမှာ အခြားရဲမက်များ၏ ရင်ထဲမှ စကားလည်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ ပြောသည်

"ဒါက ဒီသင်္ဘောရဲ့ ပြဿနာပဲ၊ စိတ်အာရုံကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လွှမ်းမိုးထားတာ စိတ်ညှို့အတတ် လိုမျိုး အတတ်တစ်ခုပဲ"

ဝမ်အရာရှိ သဘောပေါက်သွားသည်။

လီယန်ချူက ဆက်ပြောသည်

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒီသင်္ဘောက ဝူဟူဂိုဏ်းရဲ့ တကယ်တမ်း ဂိုဏ်းချုပ်ရုံး မဟုတ်ဘဲ စက္ကူသင်္ဘော တစ်စင်းပဲ ဖြစ်နေဖို့ များတယ်"

"ဘာ"

ဝမ်အရာရှိမှာ အသံထွက်သွားသည်။

လီယန်ချူက အေးအေးဆေးဆေးပင်

"အားလုံး မယုံရင် ငါနဲ့အတူ ကုန်းပတ်ပေါ်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

ထိုကိစ္စမှာ ယုံချင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင်။

လီယန်ချူ၏ နှုတ်မှ ထွက်လာသော်လည်း လူတိုင်းမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဧရာမ သင်္ဘောကြီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စက္ကူသင်္ဘော ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။