ငါကတာအိုဆရာမဟုတ်ဘူး

လီယန်ချူသည် သိုင်းပညာများ၊ တာအိုမန္တန်များ၊ တစ္ဆေသရဲများနှင့် မိစ္ဆာများ ကျက်စားရာ ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုဆီသို့ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူနိုးထလာချိန်တွင် ယိုယွင်းဟောင်းနွမ်းနေသော ချင်းယွင်ကျောင်းတော်မှ တာအိုဆရာလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရသည်။ ကျောင်းတော်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် လမ်းတစ်ဖက်တွင်မူ အလွန်လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်သည့် လူစည်ကားဆူညံနေသော တည်းခိုခန်းတစ်ခု ရှိ၏။ ဤသည်ကိုကြည့်လျှင် သူ၏ဘဝသစ်က သိပ်တော့လည်း မဆိုးလှဟု ဆိုရမည်။ လီယန်ချူထံတွင် ရွှေလက်ချောင်းစွမ်းရည်တစ်ခု ပါလာခဲ့သည်။ ထိုအရာက သာမန်ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ နတ်ဆေးစွမ်းကောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်းရှိရာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက် သူ့အား ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် အသာစီးရမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သူ့တွင် ကျင့်ကြံရန် ပါရမီမပါဟု အများက ဆိုခဲ့ကြဖူးသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံက မျက်နှာလိုက်ထားသကဲ့သို့ ထူးကဲလှသည့် ဤစွမ်းရည်ကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။ သို့ရာတွင် သူရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ သရဲတစ်ကောင်ကို သုတ်သင်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းမှုကုသိုလ်အမှတ်များ ရရှိခဲ့ချိန်တွင် ဤကမ္ဘာ၌ သိုင်းပညာထက် ပိုမိုနက်နဲသောအရာများ ရှိနေကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ကွယ်ရာတွင် မှန်ကန်ဖြောင့်မတ်သော လုပ်ရပ်များအတွက် ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ပေးသည့် ကံတရားအပေါ် အခြေခံသော စနစ်တစ်ခု တည်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားချက်များ တစ်နေ့တခြား ပိုမိုထက်မြက်လာသည်နှင့်အမျှ လီယန်ချူတစ်ယောက် ဝေ့မြို့တော်အတွင်းရှိ ကျောချမ်းဖွယ် ပဟေဠိများ၊ အသက်အန္တရာယ်နှင့် နီးစပ်သော ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုများနှင့် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များကြားတွင် ရစ်ပတ်ပိတ်မိနေကြောင်း တွေ့ရှိလာရသည်။ ယခုအခါတွင်မူ အာဏာပိုင်များက သူ၏တံခါးကို လာရောက်ထုနှက်နေကြပြီဖြစ်ရာ လီယန်ချူ၏ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ကျင့်ကြံအားထုတ်နေရသော အေးချမ်းလှသည့် နေ့ရက်များမှာ ဤနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်သွားနိုင်ချေရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တစ္ဆေသရဲများ...။ ဓားပြများ...။ ကျင့်ကြံခြင်း...။ ကံတရားနှင့် ချိတ်ဆက်နေသော ထူးကဲလှသည့် စနစ်တစ်ခု...။ လူ့လောကနှင့် သဘာဝလွန်လောကတို့ ပွတ်တိုက်မိကြသောအခါ...။ ကသောင်းကနင်းဖြစ်မှုနှင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုတို့ကြားတွင် ဤတာအိုဆရာလေး တစ်ဦးတည်းသာ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေ၏။