အခန်း (၃၁၃-၃၁၄)

အခန်း (၃၁၃) - သိုင်းပညာ ပြင်ပရုပ်သွင် ၊ အရာအားလုံးကို အမှုန့်ခြေခြင်း ၊ နက်နဲသော ပန်းချီလိပ်နှင့် နောက်ကွယ်မှ လက်မည်းကြီး

"ဒါက လျှာဆွဲသရဲ တစ်ကောင်ပဲကိုး၊ သေချင်နေတာပဲ "

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ယှက်သန်းလာသည်။

လေဟာနယ်ဝါးလက်ဝါး

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးနှင့်အသက်ဓာတ်တို့မှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် မီးဖိုကြီး တောက်လောင်လာသကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာကာ အဖိုဓာတ်များ ပြင်းထန်လာတော့သည်။

ဗုန်း

ထိုလျှာဆွဲသရဲမှာ ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ပါ ကြေမွပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရွှံ့ပုပ်အိုင်တစ်ခုမှာ မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာကာ လီယန်ချူကို ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ အကာကွယ်အရှိန်အဝါ က ၎င်းကို ရှေ့တွင်ပင် တားဆီးထားလိုက်၏။

သွေးချီမှာ သက်တံကဲ့သို့ အားကောင်းလှသည်

ရွှံ့နွံများမှာ ထိုမျှပြင်းထန်လှသော အပူချိန်ကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

ရှုး

ဓားအလင်းတန်းက လေထုကို ဆွဲဖြတ်လိုက်ကာ အနီရောင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လှိုင်းထနေသော စွမ်းအင်များက ထိုရွှံ့နွံအိုင်ကို တိုက်ရိုက်ပင် အမှုန့်ခြေပစ်လိုက်တော့သည်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာအုပ်စုမှာ မျက်နှာဆီသို့ အပူလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အသက်ရှူလိုက်သည့် လေထုထဲတွင်ပင် လောင်မြိုက်နေသော အပူရှိန်ကို ခံစားနေရသည်

သရဲတစ္ဆေနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများအတွက်မူ ဤသည်မှာ သဘာဝတရား၏ အမြဲတမ်းရန်သူ ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေသော မှော်လမ်းစဉ်၊ သရဲလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ ထိပ်သီးပညာရှင်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အတင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

ကျောက်ယိုဝေ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"အမေရေ"

"ဒါက ဘယ်ကျောင်းက တာအိုမိတ်ဆွေလဲ မသိဘူး၊ တကယ်ကို ကြမ်းလွန်းလှချည်လား "

ထို့နောက်တွင်မူ

သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

ဓားအလင်းတန်းနှင့် မီးလျှံများမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ရှေ့တွင်ရှိသော မိစ္ဆာအုပ်စုကို ခဏချင်းမှာပင် ဝါးမျိုပစ်လိုက်တော့သည်။

မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီး၊ ဟူကျင်းပေါင်၊ ဝါးဆရာကြီး နှင့် ဝမ်မျိုး လေးဦးမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာနှင့် ဘေးထွက်လမ်းစဉ်သမား အားလုံးမှာ သုတ်သင်ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

အစမှ အဆုံးထိ သူအသုံးပြုသွားသည်မှာ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်များသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လေးဦးမှာ တည်ကြည်အေးစက်နေသော လူငယ်တာအိုဆရာကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။

တစ်ဦးကိုတစ်ဦးလည်း ကြည့်လိုက်မိကြ၏ ခုနက မြင်တွေ့လိုက်ရသော ဓားအလင်းနှင့် မီးလျှံများမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

"သူက လောကီသိုင်းသမား တစ်ယောက်ပဲဟာ၊ သူ့ကို သတ်ပစ်ကြ၊ မဟုတ်ရင် ဒီသတင်း အပြင်ပေါက်သွားရင် လောကကြီးက ငါတို့ကို လှောင်ကြလိမ့်မယ် "

မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးက လေးလံသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟူကျင်းပေါင်မှာ မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မင်းက ဒါကို လောကီသိုင်းသမားလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

ထိုမုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးမှာ မောက်မာလွန်းလှသော်လည်း သူပြောသွားသည့် စကားတစ်ခွန်းမှာ မှန်ကန်လှသည်။

စိတ်ဆန္ဒလမ်းစဉ် သည် ဖေးယွမ်ခရိုင်ရှိ ဘေးထွက်လမ်းစဉ်သမားများနှင့် ပူးပေါင်းကာ အစီအစဉ်ကြီး တစ်ခုကို ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည် အကယ်၍ အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ် လူငယ်တာအိုဆရာလေး တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အကုန်ပြုတ်သွားရတယ်ဆိုရင်တော့... ဒါဟာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ရယ်စရာကြီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့အားလုံးမှာ နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် အမည်ရနေသော မိစ္ဆာကြီးများ၊ သရဲကြီးများ ဖြစ်ရာ ထိုသတင်းသာ ပြန့်သွားပါက လူတကာ၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရပေတော့မည်။

ထို့ကြောင့် လေးဦးစလုံး၏ အကြည့်မှာ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြစ်သွားကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထောင့်တစ်နေရာရှိ ချောင်ရှင်းနှင့် ကျောက်ယိုဝေတို့ကိုမူ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ပုရွက်ဆိတ်လေးများသာ ဖြစ်ရာ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် ဖိသတ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော်လည်း၊ မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးသွားကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စာဆိုတော် ချောင်ရှင်း၏ ကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပူးကပ်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ထောင့်တွင် ပုန်းနေသော ချောင်ရှင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် တုန်တက်သွားကာ ခေါင်းငိုက်စိုက် ကျသွား၏။

ကျောက်ယိုဝေမှာ နောက်သို့ အတင်းဆုတ်လိုက်ရသည်။

"ငလူးတဲ့ ဒီလူတော့ သရဲပူးခံလိုက်ရပြီ "

ချောင်ရှင်းက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေကာ အေးစက်သော သရဲအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေ၏ အပြုံးမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ကျန်ရှိနေသော လေးဦးအနက် ဟူကျင်းပေါင်မှာ မြေခွေးမိစ္ဆာဖြစ်ပြီး၊ ဝါးဆရာကြီးနှင့် ဝမ်မျိုးနွယ် တို့မှာ လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။

သူတစ်ဦးတည်းသာ သရဲဝိညာဉ်ဖြစ်ရာ လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်သော သွေးဓာတ်များက သူ့ကို အထိနာစေသည်။

ယခုအခါ စာဆိုတော်၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သဖြင့် အသားစိုင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိသွားကာ သူ၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထုတ်ဖော်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို လက်တွန့်သွားအောင် ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးချရန်လည်း ရည်ရွယ်ထား၏။

အကယ်၍သာ ကျောက်ယိုဝေသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပါက စာဆိုတော်ထက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ အသုံးတည့်ပေလိမ့်မည်။

မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးမှာ စာဆိုတော်၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖျတ်လတ်သွားကာ အတင်း ခုန်အုပ် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည် ဟူကျင်းပေါင်တို့ သုံးဦးမှာလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

ဗုန်း

လက်သီးချင်း ထိတွေ့သွားကာ လေးလံသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော အင်အားတစ်ခု စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သရဲဝိညာဉ် ပူးကပ်ပြီးနောက် ရရှိလာသော ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု ဖြစ်သည်။

မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ကာ

"လာလေ "

"မင်းတို့လို ဘုန်းကြီးတွေ တာအိုဆရာတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမှန်တရားဘက်တော်သားလို့ ခေါ်ကြတာ မဟုတ်လား၊ ဒီအပြစ်မဲ့တဲ့ စာဆိုတော်ကို သတ်လိုက်လေ "

"တိုက်ခိုက်စမ်းပါ "

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းမှာ အေးစက်သော လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အမူအရာမှာ တည်ကြည်နေသည်။

"မင်း အယ်လ်ဖာတပ်ဖွဲ့ အကြောင်း ကြားဖူးလား "

မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးမှာ ကြောင်သွားသည်။

သူ ဘာပြောနေတာလဲ? ကျန်ရှိသော သုံးဦးမှာလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

အယ်လ်ဖာတပ်ဖွဲ့ ဒါက ဘာကြီးလဲ

လီယန်ချူ၏ စကားသံအဆုံးမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီး၏ နောက်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

တာအိုအတတ် နတ်ဘုရားခြေလှမ်း

ဗုန်း

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် စာဆိုတော် ချောင်ရှင်း၏ ကျောပြင်ကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ

ကရက်

ချောင်ရှင်း၏ နံရိုးများ ကျိုးကြေသွားကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုမှာလည်း ကိုယ်ထဲမှ ထွက်ကျလာတော့သည် လေဟာနယ်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်မှာ မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးပင် ဖြစ်သည်။

"ငါက နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းတို့လို မိစ္ဆာတွေက စာဆိုတော်ကို သတ်လိုက်တဲ့အတွက်၊ ငါက သူ့အတွက် လက်စားချေပေးတာဟာ သဘာဝတရားရဲ့ အမှန်တရားပဲ "

လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ကျောက်ယိုဝေ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။

မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးမှာမူ ထိုစကားကြောင့် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်ပင်ရယ်ချင်သွားတော့သည်။

"ကောင်းလှချည်လား၊ အမှန်တရားဘက်တော်သားကြီး "

နောက်တစ်ခဏတွင်

လီယန်ချူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာကာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည် ၎င်းမှာ သူ၏ ပုံရိပ်အစစ်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည် ရှေးဟောင်းအစီရင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်အေးစက်နေသည်။

သူသည် စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ၊ နောက်ကွယ်မှ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာလည်း သူနှင့် တစ်ထပ်တည်း လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်တော့သည်။

ဗုန်း

မုတ်ဆိတ်ရှည်သရဲကြီးမှာ ထိုပြင်းထန်လှသော ယန်ဓာတ် ကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ ဝိညာဉ်ပါ ကြေမွသွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက သိုင်းပညာ ပြင်ပရုပ်သွင် လား "

ဟူကျင်းပေါင် ကြောင်အသွားသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည် ၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းပညာအဆင့် ဖြစ်သည်။

စိတ်၊ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် သိုင်းသမားများအတွက်သာ သီးသန့်ရှိသော ရန်သူသတ်နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဟူကျင်းပေါင်သည် ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များထဲမှ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ချဲ့ကားပြောဆိုမှုများသာ ဖြစ်သည်ဟု အမြဲတွေးခဲ့သည်။

အခြေခံကျသော သိုင်းသမားများမှာ ဤမျှအဆင့်ထိ မရောက်နိုင်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင်မူ သိုင်းပညာ ပြင်ပရုပ်သွင်ကို သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ လှုပ်ရှားသွားကာ နောက်တစ်ခဏတွင် ဝါးဆရာကြီး၏ အနားသို့ ရောက်သွားသည်။

ဝုန်း

နောက်ကွယ်မှ ပုံရိပ်ယောင်နှင့်အတူ ထိုးလိုက်သော လက်သီးတစ်ချက် ရိုးရှင်းသော်လည်း တိုက်ရိုက်ကျလှသည် ဝါးဆရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ သွေးမြူများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားတော့သည် သူ၏ မူလဝိညာဉ် ကိုပင် အသုံးမပြုနိုင်ခင်မှာပင် လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်မျိုးနွယ် က စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

" ရှင် မထွက်လာသေးဘူးလား၊ ကျွန်မ အသတ်ခံရတော့မယ် "

စကားသံအဆုံးမှာပင် အေးစိမ့်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူမ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ပွင့်ထွက်လာသည် ဝေဝါးနေသော အမျိုးသား မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဟူကျင်းပေါင်က ထိုမိန်းမမှာ ယင်ယန်တစ်သားတည်းကျသော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ထားတာပဲဟု မတွေးရသေးခင်မှာပင်၊ လီယန်ချူ၏ လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

မုဆိုးမဝမ် နှင့် သူမ၏ ကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ဆိုးကိုပါ တစ်ဆက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားစေတော့သည်။

ဝုန်း...

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ခါသွားတော့သည် ဟူကျင်းပေါင်မှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားသည် ခုနက ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်ဆိုးမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပြီး သူ၏ အဆင့်ထက်ပင် မြင့်မားသည် သို့သော်လည်း မိတ်ဆက်ပင် မလုပ်ရသေးခင်မှာပင် ပြင်းထန်စွာ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည် ရုတ်တရက်၊ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်တစ်ခုက ရွှေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ရောက်ရှိလာသည် ဟူကျင်းပေါင်က လက်ဟန်ဖြင့် အတတ်တစ်ခုကို သုံးလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံရိပ်သုံးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး အစစ်အမှန်ကို ခွဲခြားရခက်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည် လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပင် ပစ်မှတ်ထားထားပြီး ဖြစ်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဟူကျင်းပေါင်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုရက်စက်သော စွမ်းအင်များအောက်တွင် ကြေမွပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော မိစ္ဆာများ၊ သရဲများနှင့် ဘေးထွက်လမ်းစဉ်သမား အားလုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ထောင့်တွင်ရှိနေသော ကျောက်ယိုဝေကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။

"စာဆိုတော် မသေသေးဘူး၊ သူ့ကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်သွားတော့ "

ကျောက်ယိုဝေ ကြောင်သွားပြီးမှ ချက်ချင်း သတိဝင်လာသည်။

သူသည် စာဆိုတော် ချောင်ရှင်းကို ထမ်းကာ အပြင်သို့ အမြန်ပြေးထွက်တော့သည်။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မြန်ဆန်လှသလို လှုပ်ရှားမှုမှာလည်း ဖျတ်လတ်လှသည်။

သူ ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်သည့်အခါ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်မှာ

"ဒီနေရာမှာ အမြင်လှည့်စား ခံထားရတယ်၊ အပြင်ထွက်လို့ မရဘူး "

ဝုန်း

ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော မြူဆိုင်းမှုများမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်

သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော အမင်္ဂလာ အခင်းအကျင်း မှာ ချက်ချင်းပင် ကျိုးပျက်သွားတော့သည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။

တကယ်တော့ ထိုနေရာမှာ ပန်းချီလိပ် တစ်ခုသာ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည် ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ ပန်းချီကားထဲမှာသာ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ထိုမြင်ကွင်းမှာ တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလှပေတော့သည်။

အခန်း (၃၁၄) - မကောင်းဆိုးဝါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား ၊ ရက်စက်ပြင်းထန်လှသော ဓားသိုင်း

ပန်းချီလိပ်ကြီး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည် ၎င်းမှာ တောင့်တင်းထွားကြိုင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် ယွီကျဲ ပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် စိတ်ဆန္ဒလမ်းစဉ် ၏ အစောင့်အရှောက် တစ်ဦး ဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများထွက်နေကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖေးယွမ်ခရိုင်ရဲ့ ဘေးထွက်လမ်းစဉ် (၂၄) မျိုးက မင်းနဲ့ ဘယ်လိုရန်ငြိုးတွေ ရှိနေလို့လဲ "

"ဒီလောက်တောင် အကုန်သုတ်သင်ပစ်ရသလား "

ယွီကျဲက နာကျင်ခါးသီးစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောပေ။

ယွီကျဲသည် ဆံပင်ဖားလျားနှင့် မျက်ဝန်းအစုံမှ သွေးမျက်ရည်များ ကျဆင်းနေရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်

"နင့်လို ကျောက်စိမ်းလို မာကျောတဲ့ စိတ်နှလုံးရှိတဲ့ တာအိုဆရာ ဘာလို့ ငါတို့ စိတ်ဆန္ဒလမ်းစဉ်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဖေးယွမ်ခရိုင်ရဲ့ ဘေးထွက်လမ်းစဉ် (၂၄) မျိုးကို သတ်ဖြတ်ရတာလဲ "

သာမန် ဘုန်းကြီးများ သို့မဟုတ် တာအိုဆရာများ ဖြစ်ပါက ယခုအချိန်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်ဖြစ်သည် ဟု တရားဟောပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လီယန်ချူကမူ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဒေါသတရားများ ပေါက်ကွဲလာသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို မရေမရာ ခံစားလိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ သူသည် ထိုမိန်းမ၏ စကားကို ထောက်ခံဖြေကြားမိပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသည်မှာ ကျိန်စာအတတ် ပင် ဖြစ်တော့သည်

ယွီကျဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးများ စီးကျနေကာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

"ငါ့ကို ဖြေစမ်း "

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ သိုင်းပညာ ပြင်ပရုပ်သွင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည် သူနှင့် နောက်ကွယ်မှ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ တစ်ထပ်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည် ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်သည် ကြီးမားလှသော ဓားအရှိန်အဝါက ယွီကျဲကို တိုက်ရိုက်ပင် ပိုင်းဖြတ်သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ယွီကျဲသည် ကြောက်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြသွားခြင်းပင် မမြင်ရသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မတွန်းလှန်နိုင်သော နာကျည်းမှု အငွေ့အသက်များ စုစည်းလာကာ လီယန်ချူ၏ မူလဝိညာဉ် ကို တိုက်ရိုက်ပင် ပစ်မှတ်ထား ချိတ်ပိတ်လိုက်တော့သည်။

ဤသည်မှာ ပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်သူ ယွီကျဲ၏ နောက်ဆုံးလက်နက် ဖြစ်သည် သူမသည် ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားသော ဘေးထွက်လမ်းစဉ် (၂၄) မျိုး၏ နာကျည်းမှုများကို အခြေခံကာ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို ကျိန်စာတိုက် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ကျင့်စဉ်လမ်းကို ဖျက်ဆီးကာ တာအိုစိတ်ဓာတ် ကို ပျက်ပြားအောင် လုပ်ဆောင်လိုခြင်း ဖြစ်၏။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ... ဤအဖြေရှာမရနိုင်သော ကျိန်စာအတတ်သည် အရိုးထဲအထိ စွဲကပ်ကာ လီယန်ချူကို တစ်သက်လုံး ဒုက္ခပေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ပစ္စည်းအစုံအလင်ဖြင့် ဆော့ကစားသူ နှင့် သွားတိုးမိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားသော လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ် အဆောင် ဖြစ်စေ၊ အဆင့်မြင့်ထားသော စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား ဖြစ်စေ... အားလုံးမှာ မူလဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးသည့် ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြင်ပအမှောင်စွမ်းအင်များ မကျူးကျော်နိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

ထို့ပြင် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မာ နတ်ဘုရားဆီမှ ဆက်ခံရရှိထားသော ခရမ်းရွှေရောင် အရှိန်အဝါ လည်း ရှိနေသေးသည်။

သေချာတွက်ကြည့်လျှင် ထိုကျိန်စာကို နှိမ်နင်းနိုင်သော နည်းလမ်း (၅) မျိုးခန့် ရှိနေခြင်းပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရုတ်တရက် လေထုက ပြောင်းလဲသွားသည်။

လီယန်ချူ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမည်းနှင့် အဖြူ နှစ်ရောင်သာ ရှိသော ရေဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ထိုက်ကျိ ယင်ယန်ငါးပုံ တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအေးစိမ့်လှသော ကျိန်စာအငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

ထိုက်ကျိ ယင်ယန် ပုံစံလျှို့ဝှက်နည်းလမ်း

၎င်းမှာ လုံဟူရှန်းတောင် ၏ ဂိုဏ်းစောင့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

အစွမ်းပြလိုက်ရုံဖြင့် ယွီကျဲ၏ သေခါနီး တိုက်ခိုက်မှုကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်နိုင်၏။

ဤသည်မှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်၏ စွမ်းအား ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ဟု ခံစားရကာ လောကကြီး၏ မြူဆိုင်းမှုများကို ထိုးဖောက်မြင်ရသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

မူလဝိညာဉ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အရာများစွာမှာ ရှင်းလင်းလာတော့သည်။

ပန်းချီကားလိပ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် သူသည် လူသူမရှိသော သုသာန်ဟောင်းတစ်ခုထဲတွင် ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မူလဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားဖြင့် ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ပိုမိုစိတ်ချရသော နည်းလမ်းဖြင့် စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် အဆင့်မြင့်ကိုယ်ဖျောက် အမြန်နှုန်းကို သုံးကာ သုသာန်ဂူတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုဂူပေါ်မှ မြက်ပင်များမှာ တကယ်ပင် နှစ်မီတာခန့် မြင့်နေပြီ ဖြစ်သည် သို့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် သေမင်းအငွေ့အသက်နှင့် အလောင်းအပုပ်နံ့များ က အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

လီယန်ချူက လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက်ညွှန်လိုက်ရာ၊ ထိုသန်းခေါင်ယံ သုသာန်ဟောင်းဂူမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားတော့သည် အတွင်းရှိ ဗလာကျင်းနေသော ဂူအတွင်းပိုင်း ပေါ်လာ၏။

တာအိုအတတ် တံတိုင်းဖွင့်အတတ်

"ဟင် "

လီယန်ချူ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ထိုသုသာန်ထဲတွင် ကျောက်တံခါးတစ်ခု ရှိနေပြီး လျှို့ဝှက်စက်ကိရိယာများဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ လမ်းလျှောက်သွားကာ အသာအယာ တွန်းကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်တံခါးမှာ အလွန်ပင် လေးလံလှပြီး စက်ကိရိယာဖြင့်သာ ထိန်းချုပ်ထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ ဂူသင်္ချိုင်းများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး အချို့သော ဂူတံခါးများမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။

အထဲတွင် အဆိပ်ရှိသော ပြဒါးများ၊ အက်ဆစ်ပြင်းများ၊ အဆိပ်ရှိသော ပိုးမွှားမျိုးစုံကို ထည့်သွင်းထားတတ်ကြသည်။

ဂူဖောက်သူများက တံခါးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံရပေလိမ့်မည်။

အချို့သော ဂူပိုင်ရှင်များမှာ ပညာရှင်များကို ဖိတ်ကြားကာ ပြင်းထန်သော ကျိန်စာများကိုပါ စီရင်ထားတတ်ကြသည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ သူတို့သေဆုံးပြီးနောက် အနှောင့်အယှက် မခံရစေရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ထိုနေရာတွင် အလောင်းပုပ်နံ့များ ဤမျှပြင်းထန်နေခြင်းမှာ ဂူထဲရှိ အလောင်းမှာ မိစ္ဆာအလောင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။

အကယ်၍သာ ၎င်းမှာ ဖုတ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုးထွက်လာပြီး လူသားများ၏ သွေးနှင့်အသားများကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူသတ်ဖြတ်ပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိရအောင် ဂူထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည် သူ လက်ချောင်းလေးဖြင့် တစ်ချက်တို့လိုက်ရုံဖြင့် ဂူတံခါးမှာ ချက်ချင်းပင် ပွင့်သွားတော့သည်။

"ဒီ တံတိုင်းဖွင့်အတတ် က နာမည်ကတော့ သာမန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အသုံးဝင်ပုံကတော့ ရှယ်ပဲ "

လီယန်ချူ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း ၏ အတတ်ပညာ အပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရာများမှာ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဖူးပေ

သူသည် ဂူအတွင်းခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပင် လမ်းလျှောက်ဝင်သွားသည်။

ဂူထဲရှိ အဆိပ်ငွေ့များနှင့် အအေးဓာတ်များမှာ သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မထိခိုက်နိုင်ပေ။

လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားသော ကပ်ကျော်အဆောင် သည် အဆိပ်ငွေ့၊ မြူငွေ့နှင့် အဆိပ်ပိုးမွှားများအတွက် အဓိကရန်သူ ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လိုဏ်ခေါင်းလမ်းအတိုင်း နံ့သာတိုင်တစ်ဝက်ခန့် ထွန်းညှိချိန်အထိ လမ်းလျှောက်သွားပြီးနောက် ပင်မဂူခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း သဲအိုင်များ သို့မဟုတ် မြှားပျံများကဲ့သို့သော ရက်စက်သည့် ထောင်ချောက်များကို မတွေ့ခဲ့ရသလို၊ နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်များကိုလည်း မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဂူခန်းအတွင်းရှိ အလောင်းပုပ်နံ့များ အလွန်ပြင်းထန်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ထိုပင်မဂူခန်းကို အသာအယာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

၎င်းမှာ မီတာ (၂၀) ပတ်လည်ခန့်ရှိသော ဗလာကျင်းနေသည့် ကျောက်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤနေရာ၏ အေးစိမ့်လှသော အငွေ့အသက်များကြောင့် လူကိုပင် ကြက်သီးထသွားစေသည်။

ကျောက်ခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ထောင့်များ၌ ကြေးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ရွှေခေါင်းတလား တစ်ခုကို ဖွင့်ထားသည်ကို မြင်ရပြီး၊ အပေါ်တွင် မှင်နက်ဖြင့် စီရင်ထားသော ကြိုးရာများ ရှိနေသည်။

ခေါင်းတလားထဲမှာမူ ဘာမှမရှိဘဲ ဗလာကျင်းနေသည်

"အထဲက အကောင်က အပြင်ထွက်သွားတာလား "

လီယန်ချူ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာ အကုန်လုံးကို မြင်တွေ့နေရပြီး ဗလာကျင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော အလောင်းပုပ်နံ့များသာ ကျန်ရှိနေ၏ လီယန်ချူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ...

ကျောက်ခန်း၏ အပေါ်ဘက် မျက်နှာကျက်ရှိ အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ဆံပင်ဖားလျားနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်မှာ ကပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည် မျက်ဝန်းအစုံမှာ မီးခိုးရောင် သန်းနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထူထပ်လှသော အမည်းရောင် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ဗုန်း

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးသည် အပေါ်မှနေ၍ တိုက်ရိုက်ပင် ခုန်အုပ် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူက လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထျန်းကန်းလက်ဝါး

လေဟာနယ်ဝါးလက်ဝါး

ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ တန့်သွားပြီးနောက်၊ ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက်ကန်ကာ ညာဘက်နံရံပေါ်သို့ ကပ်သွားပြန်သည်။

ဗုန်း

နံရံမှာ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး၏ ခြေထောက်မှ အရှိန်ကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် အက်ကွဲသွားတော့သည်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်သော အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည် ခုန်အုပ်လာပြန်သည်။

ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်များနှင့် အသားချင်းထိတွေ့ကာ အလွန်ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကြမ်းတမ်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားရတော့သည် သူသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းပညာကျင့်စဉ်ကို အသုံးချကာ ထိုပြင်းထန်လှသော အင်အားကို အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ထုတ်လိုက်ရသည်။

လေထဲမှနေ၍ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်

ထောင်ချီလေးလံသော အလေးမနည်း

မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး၏ ခြေထောက်မှာ မြေကြီးထဲသို့ ကျွံဝင်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာပြန်သည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူ၏ လက်သီးနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး၏ လက်သည်းများ ထိတွေ့သွားရာ၊ သူတို့နှစ်ဦးကို ဗဟိုပြု၍ ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည် ဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ခါသွား၏ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်ခွန်အားသက်သက်ကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုပါက လီယန်ချူသည် သူ၏ အစီရင်ဝတ်စုံ ကို အသုံးပြုထားလျှင်ပင် ထိုမကောင်းဆိုးဝါးကို မမီနိုင်ပေ။

ဝုန်း...

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြေအောက်ဂူသင်္ချိုင်းထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေကြရာ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။

"ဒါက ဘယ်သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဖုတ်ကောင်လဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သန်မာနေရတာလဲ "

လီယန်ချူ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

ရှုး

ကျန့်ကျောင်းဓား ပေါ်တွင် နက်နဲသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲသွား၏။

ဓားအလင်းတန်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

လီယန်ချူသည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထိုမကောင်းဆိုးဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

ဒေါင်

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည် ကျောက်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ထိုအချိန်တွင် ပြိုကျသွားတော့သည် ကျောက်တုံးကြီးများနှင့် မြေကြီးများက သူတို့နှစ်ဦးကို ခဏချင်းမှာပင် ဝါးမျိုပစ်လိုက်တော့သည်။

မြေနဂါးကြီး တစ်ကောင် လှုပ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ပင် မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ နိမ့်ဆင်းသွားကာ ကြီးမားလှသော ချိုင့်ခွက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ကျောက်ခန်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။