အခန်း ၁၀၀၀
Vol. 100 Ch. 1000
အခန်း (၁၀၀၀) : သတ်လို့မရဘူးလား... မရှိနိုင်တာ
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုဆန်းကြယ်လှသော နယ်မြေဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ မီးပင်လယ်ကြီးသည် လီယန်ချူ၏ သုံးရောင်ခြယ်မီးလျှံများ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရလေသည်။
ထို့ပြင် ထိုသုံးရောင်ခြယ်မီးလျှံများသည် ထိုဆန်းပြားလှသော အမျိုးသားဆီသို့ ပြောင်းပြန် ဦးတည်၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။
ထိုအမျိုးသားသည် မျက်နှာပျက်သွားပြီး တိုးညင်းသောအသံဖြင့် “လင်...” ဟု ဟစ်အော်ကာ ဂာထာမန္တန်ကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ ဝိညာဉ်သက်သက် ပုံစံ ဖြစ်နေသဖြင့် ‘လင်’ ဂာထာမန္တန်သည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့် စစ်မှန်သော မီးလျှံဘေးဒဏ်များမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရှိန်ပြင်းလှသော သုံးရောင်ခြယ်မီးလျှံများကြားထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းမရှိဘဲ ဘေးကင်းလွတ်မြောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏လက်ကို နောက်သို့ အသာအယာ ဆန့်ထုတ်ကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အလွန်တရာ တောက်ပလွန်းလှသော ရှည်လျားသည့် ဓားတစ်စင်းသည် သူ၏လက်ထဲ၌ ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤဓားကို အလွန်ပင် ဆန်းပြားနက်နဲလှသော စွမ်းအင်တစ်မျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက ထိုရှည်လျားသော ဓားကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ပြီး လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ သတ်ဖြတ်ရန် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
‘ချောက်...’
လီယန်ချူ၏ ဓားအလင်းတန်းက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ထိုစွမ်းအင်ဓားကို ထက်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားအောင် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ထိုသူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တွန်းတိုက် နှောင့်ထုလိုက်လေသည်။
ယခုအခါ ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည် ‘လင်’မန္တန်ကို ထုတ်သုံးထားသဖြင့် လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော တံတောင်ဆစ်တိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ၏လက်ထဲတွင် နောက်ထပ် ဓားရှည်တစ်စင်းကို ထပ်မံ စုစည်းလိုက်ပြန်ပြီး လီယန်ချူဆီသို့ ကန့်လန့်ဖြတ် ဝှေ့ယမ်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။
ဓားအလင်းတန်းမှာ တောက်ပလှပြီး ဓားအရှိန်အဝါများသည် နယ်မြေအတွင်းသို့ ထွန်းလင်းတောက်ပသွားခဲ့သည်။
လီယန်ချူက လက်ပြန်ဓားချက်ဖြင့် ထိုဓားအရှိန်အဝါကို အရင်ဆုံး ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် ပိုမိုပြင်းထန် လေးလံသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသား၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်တော့သည်။
‘ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း...’
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အကွက်ပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော်မျှ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မိသွားကြသည်။
ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည် တိုက်ခိုက်ရင်း တိုက်ခိုက်ရင်းဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ပိုမို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာခဲ့ရသည်။ ဤနေရာ၌ပင် သူသည် ယခုကဲ့သို့သော တာအိုဆရာလူငယ်လေးကို အနိုင်မယူနိုင် ဖြစ်နေရသည် မဟုတ်ပါလား။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်ရှိ ရှစ်ခွင်မှန်ကြီးက နတ်ဘုရား အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ ဤနတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် ယခင်က မိစ္ဆာများကို ဖော်ထုတ်သော အလင်းတန်းနှင့် မတူဘဲ ဝိညာဉ်များကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးနိုင်သည့် နတ်ဘုရားအာဏာစွမ်းရည်များ ပါဝင်နေပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤတိုက်ကွက်သည်လည်း ထိုသူ၏ ‘လင်’ မန္တန်ကြောင့်ပင် တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။
လီယန်ချူသည် ဤ ‘လင်’ မန္တန်ကို ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်အသုံးပြုထားခြင်းသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်ရေးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ဆန်းပြားသောအမျိုးသားက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့်
“မင်းက ဒီနေရာက ကျင့်စဉ်တွေကို တတ်မြောက်သွားရင်ကော ဘာဖြစ်မှာလဲ... ဒီနေရာမှာတော့ ငါက အနှိုင်းမဲ့ပဲ...” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုစဉ် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် သေးငယ်သော ခေါင်းလောင်းငယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။
‘ဒေါင်...’ ဟူသော အသံနှင့်အတူ...
ခေါင်းလောင်း၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ထိုသူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
၎င်းသည် တကယ့် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော စွမ်းပကားများ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။
ကျောက်စိမ်းခွက်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော နယ်မြေဟင်းလင်းပြင်ထက်မှ ဆန်းကြယ်သော စာလုံးမန္တန်များ တဖွဲဖွဲ လျှောဆင်းလာခဲ့ပြီး ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသား၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။
ဤအစီအရင်အလွှာနှင့် ‘လင်’ ဂာထာမန္တန်တို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုကြောင့် ဝိညာဉ်ချွေခေါင်းလောင်း၏ တိုက်ကွက်သည်ပင် ထိရောက်မှုမရှိဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။
“မင်းမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်ရတနာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ငါက ကြိုတင်သိထားပြီးသားပဲ... ငါက ဘာပြင်ဆင်မှုမှ မလုပ်ထားဘဲ နေမလား...”
ဆန်းပြားသောအမျိုးသားက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင်ဓားရှည်တစ်စင်းကို ပေါ်ထွက်စေကာ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဝဲပျံစေလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဤနေရာ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ဆွဲခေါ်လှုံ့ဆော်နေပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား လီယန်ချူဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
လီယန်ချူက သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ တောက်ပလွန်းလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ထိုဓားအရှိန်အဝါကို တိုက်ရိုက် မီးမှုန်ပြာကျသွားအောင် ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသားဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ထိုအမျိုးသားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး
“ဒီကောင်က တကယ့်ကို ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲတာပဲ... ငါက အရှုံးမရှိတဲ့ နယ်ပယ်မှာ ရှိနေပေမဲ့ သူ့ကို သတ်ဖို့ကျတော့ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ...” ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
ထို့နောက် သူသည် ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ အစီအရင်စာလုံးမန္တန်များကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။
ဤစာလုံးမန္တန်များသည် မူလက သူ့ကို ပိတ်လှောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပါရမီနှင့် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှသဖြင့် ပိတ်မိနေစဉ်အတွင်း ၎င်းအထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို ကြိုတင်၍ နားလည်သဘောပေါက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လီယန်ချူ၏ တောင် နဲ့ မြစ် ထာဝရ တည်ငြိမ်ခြင်း လျှို့ဝှက် အတတ်ကို သူက ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။
သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ရုတ်ချည်း ရွှေရောင်အတိ ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လေးလံပြင်းထန်လှသော ဖိအားစွမ်းအားစုကြီးသည် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ရန် ကျရောက်လာတော့သည်။
လီယန်ချူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အားကောင်းလှသဖြင့် ထိုဖိအားများကို လုံးဝ သတိမထားမိသကဲ့သို့ ရှိနေကာ ထိုအမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ကန်ကျောက်လိုက်တော့သည်။
‘ဒေါင်...’
ကြီးမားလှသော ကြေးစည်ကြီးကို ထုရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
‘လင်’ မန္တန်၏ ထပ်ဆင့် ကာကွယ်မှုကြောင့် ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသား၏ ဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့် စစ်မှန်သော မီးလျှံများကို မကြောက်ရွံ့သော်လည်း... ယခုကဲ့သို့သော သန့်စင်ထက်မြက်လှသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားအင်စွမ်းပကားများကိုမူ သူက လုံးဝ ခြေဖျက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ မထိန်းနိုင်ဘဲ ခြေတစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရလေသည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း
“မင်းရဲ့ ‘လင်’ မန္တန်ကလည်း လေ့ကျင့်တာ လိုပါသေးတယ်...” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
စကားလုံးလည်း ဆုံးရော...ကျန့်ကျောင်း ဓား သည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ဝဲပျံကာ လှည့်ပတ်သွားတော့သည်။
၎င်းသည် ‘လင်’ မန္တန်ကို မချိုးဖျက်နိုင်သေးသော်လည်း ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားကိုမူ အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သဖြင့် သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာပြီး သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။
လီယန်ချူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရွှေစင်အတုံးအခဲကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် လူကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲလောက်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။
“မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်”
ဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည် ဤနတ်ဘုရားအဆင့် တန်ခိုးစွမ်းအားကို မှတ်မိသွားသဖြင့် မသိစိတ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
လီယန်ချူက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲဖြင့် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှကာ သူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်စလုံးမှာ စည်တီးနေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လက်သီးချက်ပေါင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသား၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အစီအရင်စာလုံးမန္တန်များသည် ပိုမို၍ မှေးမှိန်အားနည်းလာခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ‘လင်’ မန္တန်သည် ချိုးဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်တစ်ခုသည် သူ၏ နဖူးထက်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့ကာ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရလေသည်။
ဤလက်သီးချက်သည် သူ၏နဖူးကို မခွဲပစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုအမျိုးသားကိုမူ အလွန်တရာ နာကျင်ခက်ခဲသွားစေခဲ့သည်။
သူသည် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည်။
“သူက တကယ်ပဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားအင်တစ်ခုတည်းနဲ့ ‘လင်’ မန္တန်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တာလား...”
ဤ ကိုးလုံးမြောက် ဂါထာမန္တန် ဆိုသည်မှာ အထွတ်အထိပ် လျှို့ဝှက်ချက်အတတ် ဖြစ်ပြီး သာမန် တာအိုဂိုဏ်း၏ မန္တန်များနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။
တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ‘လင်’ မန္တန်သည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့် စစ်မှန်သော မီးလျှံများကို မကြောက်ရွံ့စေရန် ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာခဲ့ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်သွားပြီး ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသား၏ နဖူးဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။
ထိုအမျိုးသား၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်သို့ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့လေသည်။
လီယန်ချူက တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ပြီး နောက်ခြေထောက်ကို အရှိန်ဖြင့် မြှောက်ကာ ကန်ချလိုက်ရာ မဟာနဂါးကြီးတစ်ကောင် လှုပ်ရှားသွားသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။
‘ဝုန်း...’
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကြီးမားသော ပုဆိန်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။
‘ဗုန်း...’
လီယန်ချူသည် သူ၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းပညာ ဗီဇအသိစိတ်ဖြင့် ထိုသူ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လိုက်သည့် နောက်တစ်ခဏမှာပင် လက်ပြန်ကန်ချက်ဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကွက်တိ ကန်ကျောက်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်သည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ ထိန်းမနိုင်ဘဲ စီးကျလာခဲ့ရလေသည်။
ဝိညာဉ်သက်သက် ဖြစ်တည်မှုပုံစံသည် မူလက သွေးထွက်ခြင်း မရှိနိုင်သော်လည်း ဤသွေးများသည် သူ၏ မူလအရင်းအမြစ် စွမ်းအင်များ ဖြစ်ကြပေသည်။
သူသည် ထိုကျောက်စိမ်းခွက်ကြီးထက်ရှိ အစီအရင်စာလုံးမန္တန်များ၏ စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ရန် ထပ်မံ ကြိုးစားလိုက်ရာ စာလုံးမန္တန်တစ်ခုသည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းအလား လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။
‘ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်...’
နားမခံသာသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တူကြီးတစ်ချောင်းဖြင့် နီရဲနေသော သံတုံးကြီးကို ထုရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ မီးပွင့်များ နေရာအနှံ့ ဖျာထွက်သွားခဲ့ရလေသည်။
သူ့ကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည့် ပြင်းထန်လှသော အစီအရင် စာလုံးမန္တန်များသည် လီယန်ချူ၏ ရွှေကိုထည်ကိုမူ လုံးဝ မချိုးဖျက်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
“မင်းက အားနည်းလွန်းတယ်...”
လီယန်ချူ၏ စကားလည်း ဆုံးရော... သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသား၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်ပြီး နံရံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တွန်းပစ်လိုက်တော့သည်။
သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ သွေးချင်းချင်းနီသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားပြီး ထိုအမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခဏမျှ ဝေဝါးသွားခဲ့ကာ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးသည်လည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဗလာဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။ သူသည် လီယန်ချူ၏ ဤလက်ဝါးချက်အတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော နတ်ဘုရားအတတ်၏ တုန်ခါမှုဒဏ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခံလိုက်ရခြင်းပင်။
‘ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း...’
လီယန်ချူသည် သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်မြှောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ဆောင့်ချပစ်လိုက်တော့သည်။
ဤနယ်မြေဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အလွန်ပင် ထူးခြားသော ဖြစ်တည်မှုမျိုး ဖြစ်သော်လည်း... ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ် တို့မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာခဲ့ရလေသည်။
သူသည် သူ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး တောက်ပသော နတ်ဘုရားအသက်ရှူနှုန်း စွမ်းအင် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရှည်လျားသော ဓားတစ်စင်းအလား အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို လုံးဝ မဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ချေ။
‘ဖြန်း...’
လီယန်ချူသည် သူ၏ ပါးကို လက်ဝါးဖြင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးကို မြှောက်ကာ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှင့်ထွက်သွားအောင် ထိုးနှက်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။
ဆန်းပြားသောအမျိုးသား “............”
ခုနတင်ကပဲ သူသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ပါးရိုက်ခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤပါးရိုက်ချက်သည် သူ့ကို အလွန်တရာ ဝေဝါးသွားစေခဲ့သည်။
ယခင်က ထိုအမျိုးသမီးသည်ပင် သူ့ကို ဤနေရာ၌ ပိတ်လှောင်ထားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ချေ။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူသည် ဤနေရာ၌ အစီအရင်စာလုံးမန္တန်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်သွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်... ယခု ဤတာအိုဆရာသည် အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့သော အဆင့်အထိ အစွမ်းထက်နေရသနည်း။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”
ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း သူ့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ လီယန်ချူ၏ နောက်ထပ် ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်တော့သည်။
‘ဖြန်း...’
လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို နံရံပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကပ်သွားအောင် ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသားသည် ခုနတင်က မခုခံချင်၍ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ တိုက်ကွက်မှာ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး နတ်ဘုရားအတတ်အတွင်း၌လည်း မရေမတွက်နိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေသဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်ပစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး... ငါက အပြင်ကို ထွက်မရပေမဲ့... မင်းလည်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး...”
သူသည် ဤနေရာ၏ ချိတ်ပိတ်မှု အစီအရင်များနှင့် အလွန်တရာ နက်နဲစွာ ဆက်နွှယ်နေပြီး... ယခင်က ဝိညာဉ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဤနေရာ၌သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း
“မင်းကို သတ်လို့မရဘူး ဟုတ်လား...” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်း၌ ခရမ်းရောင်မီးလျှံတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤမီးလျှံ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်များသည် အနည်းငယ် ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားခဲ့ရလေသည်။
ဤနေရာ၏ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းပြားလှသဖြင့် ယခင်က လီယန်ချူသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားသော အခြင်းအရာမျှ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ သို့သော်... ယခု ဤမီးလျှံ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်သည် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။
ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည် ခရမ်းရောင်မီးလျှံကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့်
“ရွှမ်းကျီနတ်မီးလျှံ လား...” ဟု ဆိုလိုက်မိသည်။
ဤကဲ့သို့သော မီးလျှံမျိုးသည် အဘယ်ကြောင့် လူ့လောကထဲတွင် ပေါ်ထွက်နေရသနည်း။
လီယန်ချူက သူ၏လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ မီးပွားတစ်စသည် ထိုသူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။
ဤမီးလျှံသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်ရိုင်းစိုင်းလှသဖြင့် ထိုအမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ “လင်...” ဟု ဟစ်အော်လိုက်တော့သည်။
သူသည် ‘လင်’ မန္တန်ကို ထုတ်သုံး၍ ဤ ရွှမ်းကျီ မီးလျှံကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်းပင်။
‘လင်’ မန္တန်ကို ထုတ်သုံးပြီးနောက်တွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့် စစ်မှန်သော မီးလျှံများကို မကြောက်ရွံ့တော့သော်လည်း... ဤကောင်းကင်မီးလျှံမှာမူ ထိုအထဲတွင် အကျုံးမဝင်ဘဲ ချွင်းချက် ဖြစ်နေရသည်။
ခရမ်းရောင်မီးလျှံသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသဖြင့် ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည်ပင် ဒဏ်မခံနိုင်ဘဲ နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်နေရတော့သည်။
“အား... အား... အား... အား... အား...”
သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။
သူ့ကို ဗဟိုပြုလျက် ထိုက်ချီပတ်ကွက် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဝေဝါးမှုများကြားတွင် သူ၏ နောက်ကွယ်၌ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေပြင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။
ထိုအမျိုးသားသည် မြစ်ရေပြင်ကြီးအတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများသည် ရုတ်ချည်း ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး သန့်စင်မွန်မြတ်လှကာ တစ်ခုလုံးသော ကျောက်စိမ်းခွက်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော နယ်မြေဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံချေမှုန်း မြေပြင်ဖျက်ဆီးခြင်း ”
စကားလုံးလည်း ဆုံးရော... ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားစုကြီးသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားတော့သည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများက လွှမ်းခြုံထားလျက် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားစုကြီးကို တိုက်ရိုက် တားဆီးပစ်လိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
ခုနတင်က ထိုအမျိုးသားသည် ရွှမ်းကျီမီးလျှံကို အလွယ်တကူ ငြိမ်းသတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် လီယန်ချူသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ ရှူယီဘူးသီး ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ရာ ရှူယီဘူးသီးအတွင်းမှ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအမျိုးသားကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံထားလိုက်တော့သည်။
အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေပြင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုအမျိုးသား၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများက ဆက်လက်၍ လောင်ကျွမ်းနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ခုနတင်က အခြင်းအရာမှာ တကယ့်ကို ပုံရိပ်ေယာင်ပြကွက်အတတ် သာ ဖြစ်ရုံပင်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုအမျိုးသားသည် နေရာ၌ပင် ကြောင်အစွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော စိတ်ခံစားမှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရလေသည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်း၊ နောင်တရခြင်း၊ မကျေနပ်ခြင်း...
ရှူယီဘူးသီးသည် စိတ်မိစ္ဆာဘေးဒဏ် ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် သူ့ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရှေ့မှ တာအိုဆရာလူငယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေသည်။
ဤအဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသောအမျိုးသမီးသည် အမူအရာက အေးဆေးတည်ငြိမ်လှပြီး အလွန်ပင် လှပလွန်းလှကာ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသည်မှာ ရေဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်အတွင်း ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤအမျိုးသမီးငယ်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်တွင် ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည် ပိုမို၍ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့လာခဲ့ရသည်။
“ ပိုင်ချူဟန် ”
သူသည် ဤနာမည်ကို အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
ယခင်က သူသည် ဤအမျိုးသမီး၏ ပိတ်လှောင်မှုကို ခံထားရသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ကို မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သော်လည်း... ယခု ဤအမျိုးသမီးကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူသည် အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်ရသည်။
သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးက သူမ၏လက်ညှိုးကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းခွက်အတွင်းရှိ အစီအရင် စာလုံးမန္တန်များအားလုံးသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရလေသည်။
ထူထပ်သိပ်သည်းလှသော စာလုံးမန္တန်များသည် ပြောင်းပြန် လှည့်ပတ်တုန်ခါလာခဲ့ရသည်။
ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလေသည်။
သူသည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားရသည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါက ဒီနေရာက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို နားလည်ထားပြီးသားပဲ... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ရတာလဲ...”
ဤနေရာ၏ စွမ်းအားများသည် မူလက သူ့ကို ပိတ်လှောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူက ၎င်းအထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခိုးယူရရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ယခင်က သူ့ကို ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သော အမျိုးသမီးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် မိမိ၏ နားလည်မှုသည် ဤအမျိုးသမီးထက် မနက်နဲနိုင်ကြောင်း အလိုအလျောက် တွေးတောမိသွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများသည် လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရှူယီဘူးသီးက ထိန်းချုပ်ထားသော စိတ်မိစ္ဆာဆိုးဖြစ်တည်မှု ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားပန်းချီကား ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကိုပါ ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ရှူယီဘူးသီး၏ စွမ်းပကားမှာ ပိုမို၍ ဆန်းပြားနက်နဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ဤအမျိုးသမီး၏ ရုပ်ရည်ကို သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက်တွင် သူလည်း မျက်ခုံးကို မသိစိတ်ဖြင့် ပင့်လိုက်မိသည်။
“ပိုင်ချူဟန်... ဘာလို့ သူဖြစ်နေရတာလဲ...”
လီယန်ချူသည် ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားကို ဤနေရာ၌ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သူမှာ ပိုင်ချူဟန် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
“မဟာရှမင်းဆက် ကာလတုန်းက မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ကောက်ပုရွာ ထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရကာ ရှန့်ရှန်းနန်းတော် ရဲ့ လူတွေက စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေခဲ့ရတာ... သူမရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေလို့လဲ...”
လီယန်ချူ၏ ရင်ထဲတွင် သိလိုစိတ်များစွာ ပြင်းထန်လာခဲ့ရသည်။
ကောက်ပုရွာ ထဲတွင် ချိတ်ပိတ်ထားသည်မှာ ပိုင်ချူဟန်၏ ဝိညာဉ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း... အဆင့် (၃) ၏ အထွတ်အထိပ် နှစ်ဦးကို အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်စေခဲ့ရသည်။
ထို့ပြင် နတ်ဘုရားအဆင့် အမိန့်စာချွန်လွှာ တစ်စောင်ကိုပါ ထုတ်သုံးခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ ထိုဆန်းပြားနက်နဲလှသော အမျိုးသားကိုပါ ဤနေရာ၌ ထပ်မံ၍ ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့ပြန်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ထိုအမျိုးသား၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားခဲ့ရလေသည်။
သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနက်နဲဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ သူသတ်ခဲ့ဖူးသော လူများမဟုတ်ဘဲ ယခင်က သူ့ကို ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သော ဤအမျိုးသမီးသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ပါရမီနှင့် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင်မူ ချိတ်ပိတ်ခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းမှာ သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အကြီးမားဆုံးသော စွဲလမ်းမှု ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် လီယန်ချူသည် ထိုသူ၏ ရှေ့၌ နောက်ထပ် တာအိုဆရာလူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။
ထိုတာအိုဆရာလူငယ်သည် ရှေးဟောင်း ရှည်လျားသော ဓားတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝါးရွှေရောင် မှန်ပြားတစ်ခု ဝဲပျံနေလျက် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပေသည်။
လီယန်ချူက ၎င်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် အူလှိုက်သည်းလှိုက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။
ယနေ့ မိမိ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင်ပင် နောင်တစ်ချိန်တွင် မိမိသည်လည်း ဤအမျိုးသား၏ အကြီးမားဆုံးသော စိတ်မိစ္ဆာဆိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“မိစ္ဆာလမ်းစဥ်တွေမှာလည်း ကြောက်ရွံ့စရာတစ်ခုတော့ ရှိသင့်တာပေါ့...”
လီယန်ချူ၏ အမူအရာက အေးစက်ခက်ထန်သွားပြီး ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထိုအမျိုးသားကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်း ခြေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကွယ်ပျောက်ပြာကျသွားခဲ့ရပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံပင် ထွက်ပေါ်မလာနိုင်ခဲ့ချေ။
ဤအမျိုးသား၏ စွမ်းအားများသည် အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိသော အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ရှူယီဘူးသီး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ကမ္ဘာသည် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်းပင်။
သို့သော်လည်း ၎င်းကို အကြွင်းမဲ့ ခြေမှုန်းပြီးနောက်တွင် လီယန်ချူသည် ကုသိုလ်မှတ်ကို မရရှိခဲ့ချေ။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ထိုအမျိုးသား၏ ပုံရိပ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်စုစည်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြန်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ထိုအမျိုးသားသည် တရားထိုင်သည့် ဖျာပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေခဲ့သည်။
“အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ... အကယ်၍ အဲဒီတုန်းက ငါနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာက မင်းသာဆိုရင်...ငါက အခုလောက်ဆိုရင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီ...”
ဆန်းပြားသောအမျိုးသားက ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါက ဒီနေရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီးသားပဲ... ဒီနေရာနဲ့ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်နေတာမလို့... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး...”
လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်သည်။
ဤနေရာ၏ ချိတ်ပိတ်မှုသည် ပြင်းထန်လှပြီး ကျောက်စိမ်းခွက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသော ရတနာထူးကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။
“ဒီကောင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီရတနာရဲ့ ဝိညာဉ်အရှင် အဖြစ် လေ့ကျင့်ပြောင်းလဲထားတာကိုး...”
လီယန်ချူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်အေးစက်သွားသည်။
သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေသော လျှို့ဝှက်ချက် ဖဲချပ်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။
ယခင်က ဝူနတ်ဘုရား သည် မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေခဲ့သော်လည်း... နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ သန့်စင်သော ဖန်ပုလင်း အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းခြင်း ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
ဤအမျိုးသားသည် ကိုးလုံးမြောက် မန္တန်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အလွန်ပင် ခိုင်မာ မာကျောလှပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဆန်းပြားသော နတ်ဘုရားအတတ်များကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားလျက် ဤနေရာနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ထို ဝူနတ်ဘုရား၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အလွန်ပင် ကွာခြားလှသေးသည်။
ဤနေရာ၏ ချိတ်ပိတ်မှု အစီအရင်ကိုသာ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် လဲ့ချွဲချိတ် ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော လက်နက်ဖြစ်သဖြင့် မဖြတ်တောက်နိုင်သောအရာ မရှိချေ။ ဤချိတ်ပိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ရန်မှာ မခက်ခဲလှချေ။
ထိုအမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်စုစည်းလာပြီးနောက်တွင် ပိုမို၍ အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားပုံရသည်။
သူက လီယန်ချူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနည်းငယ်မျှသော အံ့ဩခြင်းများ ရှိနေသော်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမို၍ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“မြေမှုန့်က မြေမှုန့်ဆီသို့... ပြာက ပြာဆီသို့ပဲ... မင်းနဲ့ငါက အရင်က ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိခဲ့ကြဘူး... တာအိုမိတ်ဆွေ အနေနဲ့ ဒီနေရာကနေ အခုပဲ ထွက်ခွာသွားတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်...”
“ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ အားအင်တွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေမှာလဲ...”
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း
“ဒီလိုမျိုး စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ နေရာလေးမှာ ဘုရင်လုပ်နေပြီး... မသေနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ စကားလုံးနှစ်လုံးကို ပြောဖို့က... နည်းနည်းတော့ စောပါသေးတယ်...”
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး စိမ်းပြာရောင် အလံငယ်တစ်ခုသည် သူ၏လက်ထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ရှင်းဟွမ်အလံ ပင် ဖြစ်တော့သည်။
ဤအလံသည် ချိတ်ပိတ်မှုကို အကြွင်းမဲ့ မချိုးဖျက်ရသေးသော်လည်း ယခင်က သူသည် ဆိုင်ရှင်မဆီမှ နည်းလမ်းအချို့ကို သင်ယူထားခဲ့ဖူးသည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ခရမ်းရောင် ကောင်းကင်မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဤအလံကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။
မီးလျှံ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ရိုင်းစိုင်းလှပေသည်။
ဤအလံထက်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရလေသည်။
ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားသည် ခဏမျှ အံ့ဩမှင်သက်သွားခဲ့ပြီး လီယန်ချူသည် အဘယ်ကြောင့် သူ၏လက်ထဲရှိ အလံငယ်ကို မီးလျှံများဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေရသနည်းဟူသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
ထိုစွမ်းအားနှစ်ခု အပြန်အလှန် ပေါင်းစပ်သွားမှုနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့ပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရလေသည်။
လီယန်ချူသည် ရွှမ်းကျီမီးလျှံ၏ ပြင်းထန်ရိုင်းစိုင်းလှသော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အလံထက်ရှိ ချိတ်ပိတ်မှု အစီအရင်များကို အကြွင်းမဲ့ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက လက်ကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရာ လက်ထဲရှိ အလံငယ်သည် ကြီးမားလှသော အလံကြီးတစ်ထည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေသည်။
“ဝူနတ်ဘုရားရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ယှဉ်ရင်... မင်းရဲ့ မသေနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ ဖြစ်တည်မှုက... တကယ့်ကို စိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက်သက်သက်ပဲ...”
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ အလံကြီးကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားစုကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။
နယ်မြေဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့ပြီး စာလုံးမန္တန်များအားလုံးသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း မှေးမှိန်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရလေသည်။
ဆန်းပြားသောအမျိုးသားက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် “မလုပ်နဲ့...” ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ်မျှအတွင်းမှာပင် သူသည် အလံကြီးထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားစုကြီးကြောင့် တိုက်ရိုက် တုန်ခါ၍ သေဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။
ဝေဝါးမှုများကြားတွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကုသိုလ်မှတ် များ ကျရောက်လာခဲ့သည်။
၎င်းသည် ဤနေရာ၌ ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံထားရသော ဆန်းပြားနက်နဲလှသော ကောင်းကင်ဘုံဆရာကြီးသည် အကြွင်းမဲ့ ကွယ်ပျောက်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။
လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များသည် အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပြီး ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“ဒီအလံကြီးကို စက္ကန့်ပိုင်းလောက်ပဲ ခါယမ်းလိုက်ရတာ... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံးနီးပါး ကုန်ခမ်းသွားရတာလား...”
လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်မိသည်။
ဤကြာပန်းစိမ်းရတနာအလံ၏ စွမ်းပကားမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက်ပင် အဆမတန် ပိုမို၍ ကြီးမားလှပေသည်။
ထို့ပြင် ခုနတင်က သူသည် ထိုအလံကြီးထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားစုကြီးက သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို တုန်ခါစေခဲ့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
အကယ်၍ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အစီရင်ဝတ်စုံ နှင့် ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံ မရှိခဲ့လျှင်... သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည်လည်း ဤမျှအထိ ကြံ့ခိုင်မှု မရှိခဲ့ပါက... ဤအလံကြီးကို ခါယမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် သူသည်လည်း ထိုအမျိုးသားနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။
“ဒီအလံရဲ့ စွမ်းအားက တကယ့်ကို ကြီးမားတာပဲ... နောက်ဆိုရင် အရေးကြီးတဲ့ ဝှက်ဖဲ တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ရတာပေါ့...”
လီယန်ချူသည် အလံကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းခွက်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော နယ်မြေဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အကြွင်းမဲ့ ဗလာဖြစ်တည်မှုများ စတင်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရလေသည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤနေရာသည် မူလက ထိုအမျိုးသားကို ပိတ်လှောင်ရန်အတွက် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ ထိုအမျိုးသားသည် အရင်ဆုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤနယ်မြေဟင်းလင်းပြင်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ဆက်လက်၍ မတည်ရှိနိုင်တော့ချေ။
ထိုစာအုပ်များနှင့် ပေလွှာအချို့ကို လီယန်ချူက သူ၏လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့သည်လည်း အကြွင်းမဲ့ ပျက်စီးပြာကျသွားခဲ့ရလေသည်။
သူသည် ထိုအထဲမှ ကျင့်စဉ်များကို တတ်မြောက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤလုပ်ရပ်မှာ မိမိ၏ တွက်ချက်မှု မှန်ကန်ခြင်း ရှိမရှိကို စမ်းသပ်ကြည့်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
“အဲဒီတုန်းက ပိုင်ချူဟန်နဲ့ ဒီအမျိုးသားတို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြချိန်က... သူမက မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ...”
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
ဤအမျိုးသား ခိုးယူရရှိထားသော စွမ်းအားများသည် အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိသဖြင့် သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း... သူ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းနှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ခိုင်မာမှု အဆင့်အတန်းအရ ၎င်းသည် သာမန် အဆင့် (၃) ဆရာကြီးများနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။
“ ချွန်းချိုးလင် ရဲ့ အဘိုးအို နဲ့ မြေေခွေးနတ်ဘုရားမ တို့အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ... ကျဆုံးသွားတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေဆိုတာလည်း... ဒီလောက်ပါပဲ...”
လီယန်ချူသည် တွေးတောရင်းဖြင့် သူ၏ ရှူယီဘူးသီး ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ချိုးဖျက်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
ရှူယီဘူးသီးသည် စိတ်မိစ္ဆာဘေးဒဏ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိရုံတင်မကဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ ချိုးဖျက်နိုင်သည့် အစွမ်း ရှိပေသည်။ စိတ်အလိုရှိရာ ဖြစ်တည်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ဤနာမည်နှင့် တကယ့်ကို ကွက်တိ ကိုက်ညီလှပေသည်။
ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်တွင် လီယန်ချူသည် ထိုကျောက်နံရံကြီးသည် ရုတ်ချည်း ပျက်စီးယိုယွင်းသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။
အပေါ်ရှိ နွယ်ပင်များမှာမူ ခုနတင်ကအတိုင်း ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
တောင်တန်းကြီးသည် ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားခဲ့ပြီး မီတာအနည်းငယ်ခန့် နိမ့်ဆင်းသွားခဲ့ပြီးနောက်မှသာ အတွင်းရှိ တောင်နံရံအစစ်အမှန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
“ဒီလိုမျိုး ချိတ်ပိတ်တဲ့ နည်းလမ်းက... တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှတာပဲ...”
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
သူသည် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ခြင်းကြောင့် ကုသိုလ်မှတ် တစ်သိန်း ကို ရရှိခဲ့ရုံတင်မကဘဲ... အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားအဆင့် တန်ခိုးစွမ်းအား အချို့ကိုပါ သင်ယူခွင့် ရရှိခဲ့သဖြင့် ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားအတတ် ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုအထဲမှ မန္တန် သုံးမျိုးမှာ စွမ်းအားကြီးမားလှပြီး အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
“မဟာရှမင်းဆက် ကာလတုန်းက အမွေအနှစ်တွေက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့အချက်တွေ ရှိနေတာပဲ... ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အတတ်နဲ့ အရှိန်အဝါဖုံးအတတ် နှစ်မျိုးတည်းတင်ပဲ... အခုခေတ် မှော်အတတ်တွေထက် အဆမတန် သာလွန်နေခဲ့တာ...”
ဤနေရာရှိ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်တွင် လီယန်ချူသည် တိမ်တိုက်ကို စီးနင်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး တာအိုကျောင်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် လျူယွမ်ကျောင်းတော် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိုရှဲရတနာဓား သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့ပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့ကာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေသော စိတ်ခံစားမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။
၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော တကယ့် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားအဆင့် ဓားတစ်စင်း ဖြစ်ပေသည်။
တာအိုဆရာလူငယ် ကျန်းရွှမ် သည် လီယန်ချူ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အမြန်ပင် ရှေ့သို့တက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“တာအိုဆရာကြီး ချင်...”
လီယန်ချူက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိဘဲ ဤနေရာ၌ပင် တရားရုံးတော် မှ လူများ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
အရာခပ်သိမ်းကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးနောက်မှသာ လျူယွမ်ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
ယခုအချိန်မှစ၍ တရားရုံးတော် တွင် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ထပ်မံတိုးပွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤလျူယွမ်ကျောင်းတော်၏ တပည့်များသည် ယခင်က ဝိညာဉ်အဆင့် ကို မစုစည်းနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း... သူတို့၏ ပါရမီမှာမူ အလွန်ပင် ထူးချွန်လှပေသည်။ သူတို့တွင် မည်သို့သော ထူးခြားသည့် စစ်ဆေးမှုနည်းလမ်းများ ရှိနေသည်ကိုမူ မသိရချေ။
အကယ်၍ ဤနည်းလမ်းကို လောကအနှံ့ ဖြန့်ဝေပေးနိုင်ခဲ့လျှင် လူ့လောကတွင် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ အဆမတန် ပိုမို၍ တိုးပွားလာနိုင်ပေသည်။
…………
ဝေမြို့ ၊ ချင်းယွန်းကျောင်းတော်
လီယန်ချူသည် တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌ တစ်ဦးတည်း လက်သီးကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။
ယခင်က ထိုကျောက်စိမ်းခွက်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော နယ်မြေဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ထိုဆန်းပြားသောအမျိုးသားနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က... တစ်ဖက်လူသည် ဝိညာဉ်သက်သက် ပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ‘လင်’ မန္တန်ကို ထုတ်သုံးပြီးနောက်တွင် ဝိညာဉ်မှာ ချေမှုန်းရန် ခက်ခဲသွားခဲ့ရလေသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း သိုင်းပညာနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ရင်ထဲတွင် သိမြင်နားလည်မှုအချို့ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူရှန်းတောင် မှ ပြန်ရောက်လာကတည်းက သူသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌သာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ရင်း လက်သီးကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်နေခဲ့ခြင်းပင်။
သူ၏ လက်သီးကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှကာ ယန်ဓာတ် အပြည့် ရှိနေပေသည်။ လက်သီးတစ်ချက်၊ ခြေတစ်ချက်တိုင်းတွင် ဆန်းပြားလှသော ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလှည့်အပြောင်းများ ပါဝင်နေပေသည်။
မကြာသေးမီရက်ပိုင်းအတွင်း လီယန်ချူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။ သိုင်းနတ်ဘုရား၏ လက်ရေးကျမ်း ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သိုင်းပညာစစ်မှန်သောဆန္ဒ ကို စုစည်းရန်အတွက် သူသည် လျှို့ဝှက်ချက် တံခါးခုံအချို့ကို မသိစိတ်ဖြင့် ထိတွေ့မိနေပြီ ဖြစ်သည်။
“သိုင်းပညာစစ်မှန်သောဆန္ဒ ဆိုတာက... မူလကတည်းက လေထဲကအရာလိုပဲ ဝေဝါးလွန်းလှတာ... ပြီးတော့ မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကမ္ဘာနဲ့လည်း ဆက်စပ်နေတာပေါ့...”
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
စာပေပညာရှင် များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကံကြမ္မာတည်ဆောက်ခြင်း ကို ပြောဆိုကြပြီး၊ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း တွင်မူ ကြီးမားသော ဆန္ဒပြုခြင်း ကို ပြောဆိုကြရာ... သိုင်းပညာစစ်မှန်သောဆန္ဒ ဆိုသည်မှာလည်း ဤကဲ့သို့သော သဘောတရားမျိုးပင် ဖြစ်ရမည်။
လီယန်ချူ၏ လက်သီးနှင့် ခြေထောက်နည်းလမ်းများအတွင်း၌ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ထျန်းကန်းလက်ဝါး ၊ ဟွန်ယွမ်ကျင့်စဉ် ၊ လျိုယန်ဓားကျမ်း နှင့် ကောင်းကင်ပျက်သုဥ်း သိုင်းရှစ်ကွက် တို့ ပါဝင်နေပေသည်။
အကွက်တိုင်းတွင် များပြားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်များ ပါဝင်နေပုံရသော်လည်း... တစ်ချက်မျှ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာတွင်မူ တစ်စုံတစ်ရာ ကွဲပြားခြားနားနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြန်သည်။
“မိမိရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ တွန်းပို့ပြီး ရုပ်ခန္ဓာအထွတ်အထိပ် ကို ရောက်ရှိစေရမယ်... အကယ်၍ သိုင်းပညာစစ်မှန်သောဆန္ဒကိုပါ ထပ်မံ စုစည်းနိုင်ခဲ့ရင်... သူရဲ့ စွမ်းပကားက ပိုပြီးတော့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းလာလိမ့်မယ်...”
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကိုသာ အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံရင်း မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကိုသာ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ခြင်းပင်။
မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည် သည် ကျင့်ရင်းကျင့်ရင်းဖြင့် ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီး... ကျန့်ကျောင်း ဓားအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော ဆန်းကြယ်လှသော စည်းချက်များနှင့် ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး ထဲမှ သိုင်းပညာ နတ်ဘုရားအတတ်များကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သဖြင့်... သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့ရလေသည်။
ဤနေ့တွင် သူသည် တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌ လက်သီးကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်ခြင်းများကို မလုပ်ဆောင်ဘဲ... ကျန့်ကျောင်း ဓားကို နတ်ဘုရားအဆင့်မြှင့်တင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။
ကျန့်ကျောင်း ဓားသည် သူ့နောက်သို့ အချိန်အကြာမြင့်ဆုံး လိုက်ပါခဲ့ဖူးပြီး အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော်လည်း... မကြာသေးမီကမူ ရန်သူများကို ခုတ်ပိုင်းရာတွင် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
“သာမန် တတိယအဆင့် တွေကိုတော့ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ သတ်နိုင်ပေမဲ့... မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့လူတွေကတော့ အကုန်လုံး ဘီလူးသတ္တဝါတွေလိုပဲ... ကျဆင်းသွားတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေတာ...”
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
သူ့တွင် တကယ့် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားအဆင့် ဓားတစ်စင်း ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း... သူသည် ကျန့်ကျောင်း ဓားကဲ့သို့သော ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည့် ဓားရှည်ကြီးများကိုသာ ပိုမို၍ နှစ်သက်ဆဲ ဖြစ်သည်။
“အဆင့်မြှင့်တင်စေ”
ယခုအချိန်အထိ ၎င်းမှာ သူ၏ ကုသိုလ်မှတ် များကို အများဆုံး သုံးစွဲလိုက်ရသော နတ်ဘုရားအဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ကုသိုလ်စွမ်းအား တစ်သန်းခြောက်သိန်း အထိ သုံးစွဲပစ်လိုက်ခြင်းပင်။
‘ဝုန်း...’
နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် မူလသံလိုက်ဓာတ် အစီအရင်ကြီး ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့သဖြင့် မူလသံလိုက်ဓာတ် အစီအရင်ကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြိုလဲပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားအတတ်ကို ထုတ်သုံး၍ အမြန်ဆုံး ထပ်ဆင့်ကာကွယ်လိုက်ရပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး စာလုံးမန္တန်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရလေသည်။
ထူထပ်သိပ်သည်းလှသော နတ်ဘုရားအဆင့် စာလုံးမန္တန်များသည် ချင်းယွန်းကျောင်းတော်၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရလေသည်။
ဓားသည် ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်းမှ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် ခြေရာလက်ရာ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
လီယန်ချူက သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စည်းချက်လှိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏ ကလီစာငါးပါးအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
“တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှတဲ့ စည်းချက်ပဲ...”
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အစီရင်ဝတ်စုံ နှင့် ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံတို့သည် ရုတ်ချည်း လှုံ့ဆော်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး... မိုးကြိုးမီးလျှံ အရှိန်အဝါများနှင့် ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။