အခန်း (၁၉၅-၁၉၆)

​အခန်း (၁၉၅) - အကြီးကောင်ကို မှီခိုခြင်း

​လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုပ်ပုံလွှာများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

ရှေးလူတို့တွင် အိပ်မက်တစ်ခုတွင် ဘဝတစ်ခုလုံး ဖြတ်သန်းရခြင်း ဟူသော စကားပုံရှိသည်။

​ယခု လီယန်ချူ၏ အခြေအနေမှာလည်း အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

​၎င်းမှာ နတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က မိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ပေးအပ်လိုက်သော လက်ဆောင်အနည်းငယ် ဖြစ်သည်။

​နတ်ဘုရားသည် အင်္ကျီလက်စများ လွင့်ခါနေပြီး နားထင်မှ ဆံပင်စများမှာ လေတိုက်ရာသို့ လွင့်ပါနေကာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အငွေ့အသက် ရှိသည်။

​အနည်းငယ် ပြုံးပြပြီးနောက်တွင် သူသည် လောကကြီးထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​လီယန်ချူ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

​မျက်နှာပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် အလင်းများ အလှည့်ကျ ပေါ်နေသည်။

​ကောင်းကင်ဘုံမှ လူသားတစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေသည်။

​ခုနက နတ်ဘုရားက ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ခြင်းကြောင့် လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပိုမို ခိုင်မာလာပြီး စိတ်ရော ကိုယ်ပါ ပေါ့ပါးသွားသည်။

​သူ၏ စိတ်အခြေအနေအတွက် များစွာ အကျိုးကျေးဇူး ရှိသည်။

​"ဟူး"

​လီယန်ချူသည် သန့်ရှင်းသော လေကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်လိုက်သည်။

​စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

​ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော နတ်ဘုရား ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဦးတည်ရာသို့ ဦးညွတ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

​သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းကို ကျော်လွန်ပြီး ဒုတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ တိုးတက်သွားသည်။

​ထို့အပြင် တာအိုစိတ်မှာလည်း ခိုင်မာပြီး သာမန် ကျင့်ကြံသူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

​ထို့အပြင် စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများလည်း လုံးဝ မရှိပေ။

​အရာအားလုံးမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပျက်သွားသည့်အလားပင်

​ထိုလက်ဆောင်အနည်းငယ်သည် ဆယ်နှစ်တာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ညီမျှပြီး အကျိုးကျေးဇူးမှာ အဆုံးမရှိပေ။

​ဒုတိယအဆင့်တွင် မြှင့်တင်ရန် အခက်ခဲဆုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် လေကျင့်ကြံမှု မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

​စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာဖြစ်ပြီး တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်သာ လုပ်ဆောင်ရသည်။

​အနည်းငယ်မျှသော အမှားကိုပင် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ

​လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအားမှာ လုံလောက်စွာ မထူထပ်သေးသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံမှုမှာမူ ခြေလှမ်းကြီးတစ်ခု လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​သူသည် စိတ်ရောကိုယ်ပါ လန်းဆန်းသွားပြီး ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။

​"ဒီနန်းတော်ထဲမှာတင် နတ်ဘုရားလက်ဆောင်ကို ရလိုက်တာ၊ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ ထပ်တွေ့ရင် တတိယအဆင့်ကို တန်းတက်ပြီး ယန်ဝိညာဥ် အဖြစ်တောင် အောင်မြင်နိုင်မှာပေါ့"

​လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

​ဇူဖူကွေ့သည် လီယန်ချူကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩမိသည်။

​တင်းရုံလည်း မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ကြည့်နေမိပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်များ တောက်ပနေသည်။

​တစ်ညတာ စကားမပြောဖြစ်ကြပါ။

​ထိုနန်းတော်ထဲရှိ နတ်ဘုရားရုပ်တု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သလို နန်းတော်၏ အငွေ့အသက်များလည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

​ကျန်းထင်ရှန်း နယ်မြေ၏ နေရာအနှံ့တွင် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်လက် ကြားနေရသည်။

​ကျန်ရှိသော နေရာများမှာလည်း အေးချမ်းမှု မရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။

​လီယန်ချူသည် အမှောင်ထု လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ခရီးဆက်ရန်နှင့် ကျန်းထင်ရှန်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

​ရှောင်စဲ့ ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုသည် လေထဲတွင် ဖြတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းထင်ရှန်းအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု ဆိုသည်။

​အဲ့ဒီနေရာက နောက်ဆုံး ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားကံကြမ္မာ ရှိသည့်နေရာပင်

​လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ကျုပ် သွားတော့မယ် "

​စကားဆုံးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်သည်။

​"တာအိုဆရာ ခဏစောင့်ပါ "

​ဇူဖူကွေ့က အော်ပြောသည်။

သူ၏ ဝဝဖြိုးဖြိုး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ပေါ့ပါးနေပြီး လီယန်ချူရှေ့သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်လာသည်။

​"အင်း "

​လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

​"နောက်ထပ် ဘာကိစ္စ ရှိသေးလဲ"

​ဇူဖူကွေ့၏ မျက်နှာတွင် အဆီပိုများဖြင့် ပြုံးနေသည်

"ယန်ချူ တာအိုဆရာ ဒီ နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီးက ဒီလောက်ကျယ်တာ၊ ကောင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို အနောက်ကနေ လိုက်ခွင့်ပြုပါ တာအိုဆရာအတွက် အလုပ်ကလေးတွေ လုပ်ပေးပါ့မယ်"

​လီယန်ချူ ခေါင်းခါကာ

"မလိုပါဘူး ကျုပ်က တစ်ယောက်တည်းပဲ သွားနေကျပါ"

​ဇူဖူကွေ့က ရယ်မောကာ

"စကားပုံရှိတယ်လေ၊ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဆိုရင် အကူအညီ သုံးယောက် လိုတယ်၊ တာအိုဆရာ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတော့ ကျွန်တော့် အကူအညီ မလိုတာ မှန်ပေမဲ့ တစ်ယောက်ပိုရှိတာက ပိုကောင်းတာပေါ့"

​လီယန်ချူ ရယ်မောကာ

"မင်း ပြောတဲ့စကားက အန္တရာယ်တွေ့ရင် ငါ့အတွက် ရှေ့ကလမ်းပြပေးမလို့လား "

​ဇူဖူကွေ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် ရယ်မောကာ

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်၊ တာအိုဆရာက ငယ်ရွယ်ပြီး ဒီလို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိနေတာ အနာဂတ်မှာ တိုင်းတာလို့မရနိုင်အောင် အောင်မြင်မှာ ကျွန်တော်က ဒီလိုလူမျိုးနောက်ကို လိုက်ချင်တာပါ တစ်ချိန်တည်းမှာလည်း ဒီ နယ်မြေထဲမှာ အကာအကွယ်လေး ရချင်လို့ပါ"

​လီယန်ချူ အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်သည်

"မင်းကတော့ တကယ်ကို ပွင့်လင်းတာပဲ"

​နဖူးပေါ်မှာ ငါ အကြီးကောင်ကို မှီခိုချင်တယ် လို့ ရေးထားဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။

​သို့သော်လည်း

​လီယန်ချူ ခေါင်းခါလိုက်ဆဲပင်

" လူနဲ့ နတ်ဆိုး လမ်းမတူဘူး မင်း ငါ့နောက်လိုက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

​ဇူဖူကွေ့၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး

"တာအိုဆရာက တကယ်ကို မျက်စိရှင်တာပဲ "

​ဘေးနားရှိ တင်းရုံမှာမူ အံ့ဩသွားသည်။

​နတ်ဆိုး

​သူမလည်း လီယန်ချူနဲ့အတူ ခရီးသွားချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဇူဖူကွေ့ ပြောတာတွေက အရမ်းကို ရုပ်ဆိုးလွန်းနေတာ။

​သူမ ဘယ်လိုစပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

​ယခု လီယန်ချူ ပြောတာကို ကြားတော့ ဇူဖူကွေ့ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

​ဇူဖူကွေ့က ခါးသက်သက် ပြုံးကာ

"တာအိုဆရာ မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ရှေးခေတ်ကတည်းက နတ်ဘုရားတွေဘေးမှာ အမြဲတမ်း ထူးခြားတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိတတ်ကြတာပဲ ကျွန်တော်က ကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးပါ "

​တင်းရုံ၏ မျက်လုံးများ ပို၍ ထူးဆန်းလာသည်။

​နတ်ဆိုးက လူပုံစံ ပြောင်းထားတာလား

​သူမက ဇူဖူကွေ့ဆိုတဲ့လူရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရိုးသားပုံမရဘဲ အလွန်အကျွံ အချွဲအပိုတွေ များနေတာကိုပဲ မြင်မိတာပါ။

​သူ့ကို နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

​လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

"တကယ်လို့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ၊ သွေးချီတွေ မရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပြီးသွားပြီ "

​ဇူဖူကွေ့ အသည်းအသန် ပြုံးနေသည်။

​လီယန်ချူသည် ဇူဖူကွေ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကတည်းက တစ်ခုခု မှားနေမှန်း သိသည်။

အရှိန်ဝါကြည့် အတတ် ဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ပို၍ အံ့ဩမိသည်။

​သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိသလို သွေးဆာတဲ့ အငွေ့အသက်လည်း မရှိပေ။

​ထို့ကြောင့် သူ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

​ဇူဖူကွေ့သည် တင်းရုံကို ကြည့်ပြီး

"အချောလေး မင်းလည်း တာအိုဆရာ့နောက် လိုက်ချင်တာမဟုတ်လား ငါတို့ သုံးယောက်အတူ ခရီးသွားကြမလား "

​ယခု လီယန်ချူသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တင်းရုံထက်ပင် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

​တင်းရုံ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး

"နင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ "

​ဇူဖူကွေ့က

"တာအိုဆရာ့ကို ပြောကြည့်ပါဦး၊ ဒီနယ်မြေက ဒီလောက်ကြီးတာ၊ အန္တရာယ်တွေကလည်း များတာ မင်းလည်း ကံမကောင်းဘူးလေ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ တာအိုဆရာနဲ့ မတွေ့နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားရင် နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား"

​တင်းရုံက မျက်လုံးပြူးပြီး အေးစက်စွာ

"မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ ပြောတဲ့စကားကို ဆင်ခြင်ပြောဝက်စုတ်ရဲ့ "

​လက်ထဲရှိ မြင်းမြီးယပ် မှာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့် ဖြစ်နေသည်။

​ဒါက ငါ့ကို ကပ်တွယ်နေတာလား လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

​သို့သော် ဇူဖူကွေ့ကိုတော့ သူ အနည်းငယ် လေးစားမိသည်။

​ဒီခေတ်မှာ နတ်ဆိုးတွေကလည်း လူတွေကို ကြည့်တတ်တာလား

​ဒီတင်းရုံမှာ တကယ်ပဲ ကံဆိုးခြင်းတွေ ကပ်နေတာ၊ သူမနဲ့အတူသွားရင် အခက်အခဲတွေ အများကြီး တွေ့ရလိမ့်မယ်။

​ဒါက နတ်ဘုရား နယ်မြေလေ။

​ဒီလို ကံဆိုးစေတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဘေးနားခေါ်သွားရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဒုက္ခရှာတာနဲ့ တူမှာပေါ့။

​လီယန်ချူသည် နှစ်ဦးစလုံးနှင့် ပတ်သက်မနေတော့ဘဲ ပြုံးလျက်

"နှစ်ဦးစလုံး၊ အချိန်ရှိသေးတယ် ငါ ခရီးဆက်ရဦးမယ်၊ နောက်မှပဲ တွေ့ကြတာပေါ့ "

​စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် အလွန်မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

​အလွန်လျင်မြန်စွာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ

​သူတို့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ၊ တစ်သက်လုံး သူတို့တာဝန်ကို ယူရဦးမလား

​လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​"ဟာ"

​"ယန်ချူ တာအိုဆရာ၊ စောင့်ပါဦး "

​ဇူဖူကွေ့မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

​သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သော သူဌေးတစ်ဦးကို တွေ့ဖို့က ခက်ခဲလှသည်။

​သူ့ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားတာကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

​ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

​ဇူဖူကွေ့၏ ခြေအောက်မှ ကျောက်တုံးများ ကွဲအက်သွားပြီး လေတိုက်နှုန်း ပြင်းထန်စွာဖြင့် ပြေးလိုက်သွားသည်။

​မနေ့ညက သူ သေချာ မြင်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားက လီယန်ချူကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး ကံကောင်းခြင်းများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

​ဒီလို အတွေ့အကြုံမျိုးက မော်ရှန်း တာအိုဆရာငယ်၊ တာ့ရှန်းကော် ဘုရားကျောင်းက ကိုယ်တော်တို့တောင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

​ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို လွတ်သွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး

​ဇူဖူကွေ့မှာ တကယ်ကို ပါးနပ်သည်။ လီယန်ချူ ဆိုတာ သူ့ရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ

​တင်းရုံသည် လီယန်ချူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် လစ်ဟာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

​လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုများ မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

​သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် ခြေစုံရပ်ကာ လိုက်သွားတော့သည်။

အခန်း (၁၉၆) - ချန်ယန်

​ကောင်းကင်မှာ အရင်အတိုင်း မှိုင်းညို့နေဆဲပင်၊ ဒါဟာ ထင်ယောာင်ထင်မှား ဖြစ်သလား မသိ။

​လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မှ အမည်းရောင် နေလုံးကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်ကထက် ပို၍ လင်းထိန်လာသလို ခံစားရသည်။

​ယခုတစ်ကြိမ်တွင်။

​သူ၏ ခရီးနှင်နှုန်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အပျက်အစီးများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

​လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ခန့်ကို တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး၊ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်စေ၊ သုံးဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦး တွဲလျက် ဖြစ်စေ တွေ့ရသည်။

​လီယန်ချူသည် မရပ်တန့်ခဲ့သလို တစ်ဖက်လူများကလည်း အရေးတယူ လုပ်လိုပုံ မပေါ်ပေ။

​ရိုးရိုးလေး တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

​"ဒီ ကျန်းထင်ရှန်း တောင်နားကို ကပ်လာလေ၊ လူတွေကို တွေ့ရတဲ့ အခွင့်အရေးက ပိုများလာလေပဲ "

​လီယန်ချူသည် ထိုသူနှစ်ဦးထဲမှ ဒဏ်ရာများ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျန်းထင်ရှန်း နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်လော။

​သို့မဟုတ် မိစ္ဆာများ ကြောင့်လော

​ညမှောင်သည်အထိ လီယန်ချူသည် နန်းတော်အပျက်အစီးတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ရပ်နားလိုက်သည်။

​နန်းတော် ခန်းမထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် လီယန်ချူသည် ချက်ချင်းပင် အံ့ဩသွားသည်။

​ခန်းမထဲတွင် လူ ခုနစ်ဦး သို့မဟုတ် ရှစ်ဦးခန့် ရှိနေသည်။

​အုပ်စု နှစ်စု ကွဲနေသည်။

​တစ်စုမှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် ယောကျ်ား၊ မိန်းမများ ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း လေးဦး ရှိသည်။

​ယောကျ်ားများမှာ နုပျိုပြီး ချောမောကာ၊ မိန်းမများမှာလည်း ဂုဏ်သရေရှိပြီး လှပကြသည်။

​နတ်ဘုရားတို့၏ ပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

​တင်းရုံကဲ့သို့သော ထူးချွန်လှပသည့် အလှပဂေးမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ထိုမိန်းမနှစ်ဦးမှာလည်း လှပသော အရိပ်အရောင်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြပေ။

​သူတို့၏ သဘောထားမှာ အလွန် အေးစက်ပြီး လူ့လောကအကြောင်းအရာများနှင့် ကင်းကွာနေသည့်အလားပင်။

​အခြား တစ်အုပ်စုမှာမူ တောင်ပိုင်း မှ တိုင်းရင်းသားများ ဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းဆောင်မှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသည့် အဖွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်ကာ သွားများပင် ကျွတ်ထွက်ခါနီး ဖြစ်နေသည်။

​သူမနောက်တွင် ကြံ့ခိုင်သော အလယ်အလတ်အရွယ် ယောကျ်ားနှစ်ဦး ရှိပြီး တောင်ပိုင်းတိုင်းရင်းသားတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအတိုင်း ဖြစ်သည်။

​တောင်ပိုင်း တိုင်းရင်းသားများနှင့် မြောက်ပိုင်း တိုင်းရင်းသားတို့မှာ မတူညီကြပေ၊ တောင်ပိုင်း တိုင်းရင်းသားများမှာ ကိုယ်ခန္ဓာ သေးငယ်ပြီး အသားအရေ ညိုမည်းကာ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းသည်။

​မြောက်ပိုင်း တိုင်းရင်းသားများမှာမူ မြက်ခင်းပြင်တွင် နွားကျောင်းတတ်ကြသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ကြီးမား သန်မာပြီး ဝတ်စားဆင်ယင်မှုလည်း မတူညီကြပေ။

​လီယန်ချူ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

​တောင်ပိုင်းမှာ ရာသီဥတု စိုစွတ်ပြီး အဆိပ်ငွေ့များနှင့် ပိုးမွှားများ များပြားကာ၊ တောင်တန်းပေါင်း တစ်သောင်းဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ တောင်ပိုင်းသားများမှာ အဆိပ်ပိုးမွှား အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်ကြသဖြင့် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

​နည်းလမ်းများမှာ ကြိုတင်ကာကွယ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

​သူ ယခင်က တွေ့ခဲ့ရသည့် လင်မယားနှစ်ယောက်မှာ အဆိပ်ပိုးမွှား အတတ်ကို ကျင့်ကြံထားသူများ ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ထဲတွင် အဆိပ်ပိုးမွှားများ မွေးထားသဖြင့် အလွန် အဆိပ်ပြင်းကာ ကျင့်ကြံသူများပင် မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

​ဤလူသုံးဦးမှာလည်း တောင်ပိုင်းသားများ ဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်ပြီး အဆိပ်ပိုးမွှားမွေးသည့် နည်းလမ်းမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​ခန်းမထဲတွင် နောက်ထပ် တစ်ဦး ရှိသေးသည်။

​ကိုယ်ခန္ဓာ တည့်မတ်ပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ရှိကာ၊ ရှည်လျားသော လှံတစ်လက်ကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး ခန်းမ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေသည်။

​လီယန်ချူ သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ အံ့ဩသံ ထွက်သွားသည်

​မျက်လုံး ထက်မြက်သော လူငယ်လေးလည်း လှည့်ကြည့်လာပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကာ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်သည်။

​နှစ်ဦးစလုံး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး၊ ပြောစရာ စကားမလိုအောင်ပင် ဖြစ်သည်။

​လီယန်ချူသည် လမ်းလျှောက်သွားပြီး ထိုလူနှစ်ဦး၏ အကြည့်အောက်တွင် လူငယ်လေး၏ ဘေးသို့ ရောက်သွားသည်။

​လူနှစ်စုစလုံးမှာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ငြိမ်းသွားပြီး နှစ်ဦးစလုံး သိကျွမ်းနေကြလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

​ထိုလူငယ်လေးမှာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ရှိပြီး အလွန် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းသဖြင့် မည်သူမျှ မပေါ့ဆရဲပေ။

​သူသည် တရားရုံးတော် မှ လူငယ် စစ်ဘက်အရာရှိ။

​ချန်ယန် ဖြစ်သည်။

​"မတွေ့တာ ကြာပြီ၊ တာအိုဆရာရဲ့ ပုံစံကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ"

​ချန်ယန်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

​သူသည် ထို နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် သက်သောင့်သက်သာ မရှိခဲ့ကြောင်း သိသာသည်။

​လီယန်ချူ အနည်းငယ် ပြုံးကာ နှိမ့်ချစွာဖြင့်

"မင်းကသာ ထူးခြားတာပါ၊ နှစ်ဖက် အတိုက်ခိုက်ခံနေရတဲ့ ကြားကတောင် တည်ငြိမ်နေနိုင်တာ"

​ချန်ယန် ခေါင်းခါကာ ခါးသက်သက် ပြုံးသည်။

​ခုနက လူနှစ်စုမှာ အခြေအနေ တင်းမာနေပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်က တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့၏ မျက်စိစူးရာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

​"ဒီ လူနှစ်စုက ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ကျုပ် ကြည့်ရတာ လေထုက တစ်မျိုးကြီးပဲ"

လီယန်ချူ မေးလိုက်သည်။

​ခန်းမထဲတွင် လူမရှိသဖြင့် သူတို့၏ စကားပြောသံကို မည်သူမျှ ကြားမည်ကို မစိုးရိမ်ရပေ။

​ချန်ယန်က ပြောသည်

"ဒီ အဖြူရောင် ဝတ်စုံတွေက နန်ဟိုင် ချန်ရှန်းဂိုဏ်း က တပည့်တွေ ဖြစ်မယ်၊ ကျုပ် ဝင်လာကတည်းက သူတို့က ဒီမှာ ရှိနေတာ၊ နန်းတော်ထဲက ပစ္စည်းတွေကိုလည်း သူတို့ အများကြီး ရထားပြီးပြီနေရာ အတော်များများကိုလည်း စူးစမ်းထားပြီးပြီ "

​"ဒီ တောင်ပိုင်း ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူသုံးယောက်က မင်းထက် အရင် ဝင်လာတာ၊ ခုနက နန်းတော်ကို စူးစမ်းတုန်းက ရုတ်တရက် အဖိုးတန်တဲ့ အရာတစ်ခုကို တွေ့သွားတာ "

​"နှစ်ဖက်စလုံး တိုက်ခိုက်တော့မလို ဖြစ်သွားကြတာ၊ ခုနက မင်း ဝင်မလာခင်ထိပေါ့ ငါတို့ နှစ်ယောက် သိကျွမ်းနေကြတာကို မြင်တော့ သူတို့ ကြောက်သွားကြတယ် မဟုတ်ရင် အခုဆို တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေလောက်ပြီ "

​လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်

"အဖိုးတန်တဲ့ အရာ "

​ချန်ယန် တိုးတိုးလေး ပြောသည်

"ဟုတ်တယ်၊ ကွမ်းသီးပုံစံ တစ်လုံး အဲ့ဒီ ပေါက်ကွဲနေတဲ့ အသက်စွမ်းအားကို ရှူမိရုံနဲ့တင် မောပန်းတာတွေ ပျောက်သွားတယ်၊ တစ်ခါတစ်ရံမှာလည်း တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ထွက်လာတတ်တယ် "

​လီယန်ချူ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

​ဒီ နတ်ဘုရားနယ်မြေက ထူးခြားတဲ့ ပန်းတွေ၊ အသီးတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ စပျစ်သီး မဟုတ်ရင် ကွမ်းသီး ဖြစ်နေတယ်။

​ချန်ယန် သတိပေးသည်

"အဲ့ဒီ ကွမ်းသီးပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လေနှင့် မိုးခြိမ်းသံ စွမ်းအား အနည်းငယ် ရှိတယ်၊ သာမန်လူတွေ ကပ်လို့ မရဘူး ကျုပ်အမြင်ဆို အဲ့ဒီ အသီးကို ရဖို့က မလွယ်ပါဘူး "

​"လေနှင့် မိုးခြိမ်းသံ စွမ်းအား"

လီယန်ချူ အံ့ဩစွာ မေးသည်။

​ဒါဟာ နတ်ဘုရားများ စုစည်းမှု သို့မဟုတ် ဖုန်းရှင်း ဝတ္ထု ထဲက လေကျန်းဇီ စားပြီးတဲ့နောက် တောင်ပံ ထွက်လာတဲ့ ရတနာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။

​"ကျုပ် အမြင်ဆို ဒီကိစ္စကို ငါတို့ မပါဝင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ "

ချန်ယန် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

​"အင်း"

လီယန်ချူ နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

​တရားရုံးတော်က အရာရှိတစ်ယောက်က ဒီလောက်တော့ သတ္တိမရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။

​ဒီလို အဖိုးတန်တဲ့ အရာတစ်ခုကို ရှေ့မှောက်မှာ တင်ထားတာကို မစွဲလမ်းသင့်ဘူးလား

​ချန်ယန် ပြုံးကာ

"ကျုပ် သံသယ ရှိတာက ဒီ ကွမ်းသီးပင်က လူတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လုပ်ထားတာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖုန်းရွှေ စွမ်းအား အတတ်ပညာရှင်တွေက အစီအရင်ကြီးကို ခင်းထားတာ ငါတို့က အခု ပိတ်မိနေတာ၊ တခြားသူတွေရဲ့ အသုံးချခံ ဖြစ်သွားနိုင်တယ် "

​လီယန်ချူ အံ့ဩသွားသည်။

​သူ အဲ့ဒီ ကွမ်းသီးပင်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေ၊ အထဲမှာ ဒီလောက် အန္တရာယ် ပုန်းကွယ်နေတာလား

​"အရာရှိတွေရဲ့ စူးစမ်းမှုက တကယ်ကို သေသပ်တာပဲ "

လီယန်ချူ သက်ပြင်းချမိသည်။

​တစ်ဖက်လူက အစီအရင်ကြီးကို ခင်းရဲတယ်ဆိုကတည်းက သူတို့ မသိအောင် လုပ်ထားနိုင်မှာ အသေအချာပဲ။

​ချန်ယန်က ဒီလောက်ထိ မြင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိပေ။

​ချန်ယန် ရယ်မောကာ

"ယန်ချူ တာအိုဆရာ အရမ်း အားနာမနေပါနဲ့ ကျုပ်က မင်းထက် အသက်နည်းနည်း ပိုကြီးတယ် ကျုပ်ကို ချန်အစ်ကို လို့ ခေါ်လို့ရတယ် အရာရှိကြီးတို့ ဘာတို့က အပြင်လူတွေကို လှည့်စားဖို့လောက်ပါပဲ "

​လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချန်ယန်အပေါ် အမြင်ကြည်သွားသည်။

ဤ အဆင့်မြင့် ကံကြမ္မာရှိသော လူငယ် စစ်ဘက်အရာရှိမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်သည်။

​"ဒါဆို ကျုပ် မယဉ်ကျေးတော့ဘူး၊ ချန်အစ်ကို မင်းအမြင်အရဆို ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ"

​လီယန်ချူ ကျွမ်းကျင်သူ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြည့်ချင်သည်။

​ချန်ယန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်

"ဒီ ဖုန်းရွှေ ပုံစံက ကျားဖြူ ကို အခြေခံထားတာ၊ ကျားဖြူက အန္တရာယ်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်၊ ဒီ အစီအရင်က အပျက်အစီးထဲက အငွေ့သက်တွေကို အသုံးပြုပြီး ဒီထဲကို ထည့်သွင်းထားတာ တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ ငါတို့ အခု ရှိနေတဲ့ နေရာက ကျားရဲ့ ပါးစပ် ဖြစ်မယ် ကျားဖြူက ပါးစပ်ဟထားရင် ဆယ်အိမ်မှာ ကိုးအိမ် ပျက်စီးတတ်တယ်၊ အလွန် အန္တရာယ်ကြီးတယ် "

​"ဒီ အစီအရင်ကို ကျားဖြူ လက်နက် အစီအရင်လို့ ခေါ်တယ်၊ အကြာကြီးကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေတာ၊ တစ်ခါက လေနှင့် ရေ ပညာရှင်တစ်ယောက်က ကျန်းနန် မှာ ဒီအစီအရင်ကို ခင်းခဲ့ဖူးတယ် လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်း ကျွမ်းကျင်သူ ၇၂ ဦးလုံး အဲ့ဒီ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးခဲ့ရတယ် "

​"အဲ့ဒီ ဖုန်းရွှေ ပညာရှင်ကို ချင်းဝူ လို့ ခေါ်တယ်၊ သူက အမှန်တရားလမ်းစဥ်မှာ လက်မခံကြတဲ့အတွက် နောက်ဆုံးမှာ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားခဲ့တယ် "

​"သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကလည်း ချိကဲဘက် ဂိုဏ်းမှာပဲ ဆက်လက် ကျန်ရှိနေခဲ့တယ် "

​ချန်ယန် ရှိနေတဲ့ တရားရုံးတော်ဆိုတာ ရှေးခေတ် အုပ်ချုပ်ရေးမှာ အမှုအခင်းတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးတွေ၊ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။

​အစိုးရရဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေနဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် စနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သာမန် ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုဂိုဏ်းတွေထက် ပိုသိသည်။

​"ဒါဆိုရင် ဒါက ချိကဲဘက် ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရာပေါ့"

​လီယန်ချူ မေးလိုက်သည်။

​ချန်ယန် ခေါင်းခါကာ

"ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ လက်ရာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းက တမင်တကာ လုပ်ထားတာတော့ မဟုတ်နိုင်ဘူး ချိကဲဘက် ဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက တခြား အင်အားစု တစ်ခုခုနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဒီ အပျက်အစီးထဲမှာ ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေတာလို့ ကျုပ် သံသယ ရှိတယ်"

​ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းဆိုတာ အစိုးရရဲ့ အမိန့်နဲ့ အမဲလိုက်ခံနေရတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အရင်က အင်အားကြီးခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲနေတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

​လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင်

"မင်းပြောတာ မော်ရှန်း က ဟုန်ပိုင်ဝေ ကို ဆိုလိုတာလား "

​ချန်ယန် အေးစက်စက် ရယ်မောကာ

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုန်ပိုင်ဝေ ဦးဆောင်တဲ့ မော်ရှန်း တပည့်တွေက အမှိုက်တွေ စုနေတာ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေတောင် ပါနေနိုင်တယ်"