အခန်း ၁၂၅၇
Vol. 126 Ch. 1257
အခန်း ၁၂၅၇ - နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမွေအနှစ်
လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူသည် လှည့်ပတ်ကာ တံစဉ်းကဲ့သို့ ခြေဖြင့် ကန်ချလိုက်ရာ -
"ဒိုင်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ၏ရှေ့မှ ရောင်ခြည်တန်းကို ကန်လိုက်သဖြင့် ထိုလူသည် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ဗလာနယ်ကျောင်းတော်၏ တောင်ထိပ်တစ်ခုကိုပင် တိုက်မိကာ အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်သွားရသည်။
"အဘိုးကြီး၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ မင်းရဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်မယ် "
လီယန်ချူ၏ စကားသံအဆုံးတွင် ဟွာကျန်းရန်မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။
လီယန်ချူသည် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ယုချွမ်းလောကမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ကွဲအက်သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း တိမ်တိုက်များကြားမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။
မပြီးသေးပေ၊ သူသည် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ကို ထပ်မံမြှောက်ကာ အခြားလူတစ်ဦးကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ တောင်စောင့်ရတနာဖြစ်သော လည်ပတ်သည့် အချပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်သုံးသော်လည်း ဖန်ထျန်းတံဆိပ်နှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည်လည်း ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဦးခေါင်းကွဲအက်ကာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် လူတိုင်းမှာ လီယန်ချူ၏ ရက်စက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
လီယန်ချူသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျားရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားသည်။
ဖာကျိရဟန်းမှာ အဆိုးဆုံးပင်။ သူသည် ခါးမှ နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားပြီး အူများပင် လျှံကျလာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း ထွက်ပြေးချိန် မရလိုက်ဘဲ ထိုဓားချက်အောက်တွင်ပင် ပျက်သုဉ်းကာ စိတ်ဝိညာဉ်များပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထျန်းအီကျောင်းတော်မှ ဆရာသခင်မှာလည်း လီယန်ချူ၏ ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရကာ ဦးခေါင်းကွဲအက်သွားသည်။ ဝူယွဲ့ တောင်ကုန်းမှ အကြီးအကဲမှာမူ သူ၏လက်သီးဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ရာ လက်သီးဆုပ်မှာ ကျောဘက်အထိပင် ထွက်သွားသည်။
လူတိုင်း မည်သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်ပါစေ လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ပိုမိုရက်စက်လှသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ကြပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့၏ စွမ်းအားများက လီယန်ချူဆီသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူ့အဝတ်အစားပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခုပင် ကျန်မနေခဲ့ပေ။
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ကင်းမဲ့လာသည်။ အရင်က သူတို့သည် လယ်ယာမြေ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤလူငယ် တာအိုဆရာကို အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရသနည်းဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ထိုလူငယ် တာအိုဆရာ၏ အစွမ်းမှာ လူတို့ကို ကြောက်လန့်စေပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေသည်။
နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရှိ ကျောင်းတော်ကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် သူ့လက်ချက်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့လာပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ခွန်လွန်နန်းတော်မှ ဟွာကျန်းရန်မှာ ယခင်က လီယန်ချူလက်ထဲမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည့် ထိတ်လန့်စရာ အငွေ့အသက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အေးစက်သွားစေသည်။
"ဒီလူက မကောင်းတဲ့သူဆိုတာ အရင်တည်းက သိခဲ့တာ၊ အခုတော့ ပိုပြီးတော့တောင် ရက်စက်လာတယ် "
ဟွာကျန်းရန်မှာ ခွန်လွန်မှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း စစ်မှန်သော ခွန်လွန်မျိုးဆက် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများသည် နတ်ဘုရားလောကတွင် အဆက်အသွယ် အနည်းငယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယုချွမ်းလောကတွင် ခွန်လွန်မှ ကျင့်ကြံသူများကို နတ်ဘုရားလောကက အဘယ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးလိုသနည်းဆိုသည်ကို သူတစ်ဦးတည်းသာ သိသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုရား လက်ဝတ်ရတနာမှာ ခွန်လွန်၏ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ထိုဘိုးဘေးမှာလည်း နတ်ဘုရားလောကတွင် အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့မျိုးဆက်များ တက်သွားပါက အရေးမပါသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မျိုးရိုးတစ်ခုခုတော့ ရှိသည်။
"အရင်က ဟောကိန်းမှာတော့ ခွန်လွန်ကနေ အရှင်တစ်ပါး ထွက်လာမယ်လို့ ဆိုတယ်၊ ဒီလူက ခွန်လွန်နဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ပတ်သက်မှုရှိတော့ သူများလား"
ရှေးအခါက ခွန်လွန်မှာ တစ်ခုတည်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အကြောင်းရင်းမသိဘဲ ကွဲထွက်ကာ ကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ဟု ဆိုသည်။ ကနဦးတွင် ငြိမ်းချမ်းနေသော်လည်း ခန်လွန်မှ အရှင်တစ်ပါး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟူသော ကောလာဟလ ပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင် နတ်ဘုရားလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးက ခွန်လွန်မှ လူများကို သတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စကြောင့် ပြဿနာကြီးမားခဲ့ပြီးမှသာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ ယခုတွင်လည်း ခွန်လွန် ကျင့်ကြံသူများကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးပြန်ရာ ဟွာကျန်းရန်သည် ၎င်းနှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ဟု သေချာပေါက် ယုံကြည်နေသည်။ ထို့ပြင် သူက ဤစိန့်အရှင် ဆိုသည်မှာ ဤလူငယ်နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု အပြင်းအထန် သံသယရှိသည်။
နတ်ဘုရား ရတနာများဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ငယ်ရွယ်သော်လည်း အဆင့်တူသူများတွင် အနိုင်မရှိဘဲ၊ ကမ္ဘာတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ကူးလာနိုင်ပြီး တစ်လောကလုံး စုစည်းတိုက်ခိုက်သော်လည်း သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်။ ဤသည်မှာ အရှင်တစ်ပါး၏ အရည်အချင်း မဟုတ်ပေလော။
သူ၏ အတွေးများ မြန်ဆန်နေစဉ်မှာပင် အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လီယန်ချူရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး အသတ်ခံရသည်။ နေရာအနှံ့တွင် အလောင်းများ၊ ပြတ်တောက်နေသော လက်များ၊ ခြေထောက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လူအများမှာ ဤလူငယ် တာအိုဆရာ၏ ရက်စက်မှုကြောင့် ကြောက်လန့်နေကြသည်။
"တပည့်တို့! ဒီလူကို အသက်ရှင်လျက် လွှတ်မပေးနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ ရယ်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် "
ကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခုမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဘိုးဘေးများ ချန်ရစ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားစာလိပ်ကို ထုတ်လိုက်ရာ ရောင်ခြည်များ တောက်ပလာသည်။ အခြားသူများလည်း အလားတူပင် နတ်ဘုရားစာလိပ်များကို ထုတ်သုံးကြသည်။ တစ်ခုပြီးတစ်ခုသော နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်များက လီယန်ချူဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သည်။ သို့သော် ထိုသူ၏ စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင် ထက်မြက်လှသော ဓားရှည်တစ်လက်က သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ဓားစွမ်းအင်များ တုန်ခါသွားသဖြင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ကြေမွသွားသည်။ ဘိုးဘေးများ ချန်ရစ်ခဲ့သော စာလိပ်များမှာလည်း ဤဓားကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
နတ်ဘုရားဖျက်ဆီးရေးဓားမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ခွင်းပြီး ထွက်သွားသည်။ ဤဓားမှာ အတုဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်သည့်ဓား၏ စွမ်းအားက အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် မြေပြင်နတ်ဘုရားများပင် မတားဆီးနိုင်၊ အထူးသဖြင့် ထည့်သွင်းထားသော ဓားစိတ်ဓာတ်မှာ "ဖျက်ဆီးခြင်း" ဆိုသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူနှစ်ဦး ထပ်မံ၍ ဓားအောက်တွင် လဲကျသွားသည်။ သူတို့ ဂုဏ်ယူနေသော တန်ခိုးစွမ်းအားများမှာ ဤလူငယ် တာအိုဆရာရှေ့တွင် အသုံးမဝင်ပေ။ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အစွမ်းထက်သူများ တိုက်ခိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ ခြေရင်းတွင် လဲကျနေကြသည်။
ဗလာနယ်ကျောင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် ဝမ်ချွမ်းဘုရားကျောင်း၏ အကြီးအကဲတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စွမ်းအားတန်းများကို မောင်းနှင်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ တန်းပြီး ထွက်ပြေးကြသည်။
ခဏအကြာတွင် တိုက်ပွဲမှာ ငြိမ်သက်သွားသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ၊ ကြီးမားသော တန်ခိုးများမှာ ပျက်စီးသွားပြီး ယုချွမ်းလောက၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသူများမှာ ဤတိုက်ပွဲတွင် အကုန်အစင် ပျက်စီးသွားသည်။ လူသုံးဦးသာ လွတ်မြောက်သွားသည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော်နှင့် ဝမ်ချွမ်းဘုရားကျောင်းမှ ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးအပြင် ကွန်လွန်နန်းတော်မှ ဟွာကျန်းရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့သုံးဦး လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမှာ နည်းပညာကောင်း၍ သို့မဟုတ် ရတနာများ ကြောင့်မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ချွမ်းဘုရားကျောင်းမှ အကြီးအကဲမှာ လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားရတနာ မရှိဘဲ စောစောကတည်းက ဝင်မတိုက်ဘဲ ရှောင်နေခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကြောက်လန့်နေပြီး စွမ်းအားများကို သုံးကာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ခဏချင်း ကူးကျော်သွားသည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်လည်း အတူတူပင်၊ သူသည် ယင်ယန်တုတ်နှစ်ချောင်းကို အသုံးပြုကာ လေကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသည်။
"ရဟန်းအိုကြီး ပြောတာ မှန်လိုက်တာ၊ ရှေ့ဆုံးက ဝင်တိုက်တဲ့သူတွေပဲ သေကုန်ကြတယ်၊ ဒါကပဲ အသက်ရှင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းပဲ၊ ရွှေလိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ စကားပဲ "
သူသည် အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း သူ၏နောက်တွင် လေနှင့်မီးကို စီးနင်းထားသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးက လိုက်ပါလာသည်။ လက်ထဲတွင် လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး လှံထိပ်မှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်ကာ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည်။
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ စိတ်ထဲတွင်
"ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု သုံးကိုယ်ခွဲ နည်းလမ်း ဒီလူငယ် တာအိုဆရာမှာ ဒီလို လျှို့ဝှက်တဲ့ နည်းလမ်းရှိသေးတာကို မေ့သွားတယ် " ဟု တွေးလိုက်သည်။
သူသည် မြောက်ဘက်သို့ ပြေးသွားသော်လည်း လီယန်ချူမှာ လေနှင့်မီးကို စီးနင်းထားသဖြင့် အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်မြန်သည်။ မိုင်နှစ်ထောင်အကြာတွင် သူတို့ကို မှီသွားသည်။ ယခု သူတို့ရောက်နေသည့်နေရာမှာ အဆုံးမရှိသော မြေပြန့်လွင်ပြင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုကျော်လျှင် ပင်လယ်ပြင်ဖြစ်သည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်သည် ဤလွင်ပြင်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြောက်ပင်လယ်သို့ သွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း လီယန်ချူ၏ အမှီခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ယခု လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခွဲခြင်းနည်းလမ်းမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်ကို မှီလာသော လီယန်ချူ၏ အဝတ်အစားမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။
အနီရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တာအိုဆရာမှာ လှံကို ကိုင်ကာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထိုလှံချက်မှာ အလွန်ပင်မြန်လွန်းသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ လည်ပင်းကို ရောက်ရှိလာသည်။
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားစာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ ခုခံလိုက်သည်။ အရင်က စာလိပ်ကို သူထုတ်မသုံးဘဲ လျှို့ဝှက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သို့သော် မီးလျှံလှံမှာ အလွန်ပင်ထက်မြက်သည်။ ၎င်းမှာ စကြဝဠာဘုရားသခင်၏ နတ်ဘုရားရတနာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် စာလိပ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ထိခါနီးဖြစ်သွားသည်။
သူသည် ခုန်ပေါက်ကာ ရှောင်တိမ်းပြီး ယင်ယန်တုတ်ဖြင့် လီယန်ချူကို ရိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားသော အနီရောင် ပုဝါတစ်ခု ရှိပြီး ထိုတုတ်ကို တားဆီးလိုက်သည်။ ထိုပုဝါမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသည်။ ထိုအပိုင်းမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ရစ်ပတ်ထားသဖြင့် ယင်ယန်တုတ်နမှာ လည်း သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်။
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ ယခုအခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"အရင်ကတည်းက ဒီအလုပ်ကို မလုပ်ခဲ့သင့်ဘူး အကြီးအကဲ မဟာနေမင်း ကျမ်းစာနဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရထားပြီးသားပဲ၊ ဒီအရေးအခင်းထဲကို ဘာလို့ ဝင်ပါရတာလဲ "
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ ထပ်မံ၍ လှံကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ လှံကစားဟန်မှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးပေါက်ရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ယင်ယန်တုတ်ကို ကိုင်ထားသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။ လီယန်ချူမှာ ကိုယ်ခံပညာကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သဖြင့် လှံကစားနည်းမှာလည်း အလွန်ပင် ထက်မြက်သည်။
"ဒိုင်း" ဆိုသော အသံနှင့်အတူ သူသည် ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင် လက်ထဲရှိ ယင်ယန်တုတ်ကို လှံဖျားဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံထိုးစိုက်လိုက်ရာ ထိုခေါင်းဆောင်မှာ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်း ပွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများ လျှံကျလာသည်။
"နေပါဦး၊ ငါ့လက်ထဲမှာ တာအိုပင်လယ်နန်းတော် ထဲက နတ်ဘုရားဘုရင် ရဲ့ အမွေအနှစ် ရှိတယ်၊ ငါ အပြည့်အဝ ပေးအပ်ပါ့မယ်၊ ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ"
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်က တောင်းပန်သည်။
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသဖြင့် အလွန်ပင် ရက်စက်သော အငွေ့အသက်ကို ဆောင်နေသည်။
"နတ်ဘုရားဘုရင် ရဲ့ အမွေအနှစ်"
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားလောက၏ အဆင့်အတန်းများအကြောင်းကို အမှန်ပင် မသိပေ။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူသည် ဤလူငယ် တာအိုဆရာ၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း သိသွားပြီဖြစ်သည်။ ယခု အခြေအနေမှာ အပြောင်းအလဲ ရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆကာ -
"ဟုတ်တယ်၊ ကန်ယွမ်လောကမှာလည်း နန်းတော်တစ်ခု ပွင့်လာတာကို တွေ့ရမှာပေါ့၊ အဲဒါက တာအိုပင်လယ်နန်းတော်ပဲ" ဟု ပြောသည်။
"အဲဒါ နတ်ဘုရားလောကက နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပါးရဲ့ နန်းတော်ပဲ၊ အထဲမှာ အမွေအနှစ်နဲ့ မဟာနေမင်း ကျမ်းစာ ရှိတယ်၊ အဲဒါကို ရရင် နတ်ဘုရားဘုရင် ဖြစ်နိုင်တယ်"
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဒီ နတ်ဘုရား အဆင့်ဆိုတာ ဘယ်လိုလဲ"
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ အံ့ဩသွားသည်။
"မင်း မသိဘူးလား"
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ရှင်းပြသည်။
"သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေ တက်လှမ်းသွားပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရင် လူသားနတ်ဘုရား ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒါက နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အားအနည်းဆုံးပဲ"
"လူသားနတ်ဘုရားရဲ့ အထက်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား ရှိတယ်။ မြေပြင်နတ်ဘုရားမှာ အဆင့် ၉ ရှိတယ်။ ကျင့်ကြံရာ တည်နေရာကို တည်ဆောက်အဲဒီနောက်တော့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတယ်။ နတ်ဘုရားဘုရင် ၊ နတ်ဘုရားအရှင်၊ နတ်ဘုရားဧကရာဇ် ဖြစ်လာတာပဲ"
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားရဲ့ အထက်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင် လား အောက်ဘုံမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အမွေအနှစ်က ရှိနေတာလဲ "
သူ့လက်ထဲမှ လှံမှာ ထက်မြက်နေပြီး လှံဖျားက ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်၏ လည်ပင်းကို မခွာဘဲ ထိထားဆဲဖြစ်သည်။ ဒီလူမှာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပုံရသည်... ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ မပေါ့ဆရဲပေ။
"အောက်ဘုံမှာ အမွေအနှစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ တက်လှမ်းသွားရင်တော့ ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"
သူ့စကားအဆုံးတွင် အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
" နတ်ဘုရားလောကမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်နဲ့ နတ်ဘုရားအလင်း ရှိတယ်၊ ကျင့်ကြံတာ မြန်တယ်၊ အောက်ဘုံမှာတော့ လမ်းကြောင်း မပြည့်စုံဘူး၊ မင်း ဘာလို့ အပေါ်မှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်လို့ ပြောရတာလဲ "
တကယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပုံပဲ... ထူးဆန်းတယ်၊ သူက ဘာအမွေအနှစ်မှ မရခဲ့ဘူးလား... ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်က -
"အပေါ်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ အဲဒါတွေက မင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး။ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လို့ တက်လှမ်းသွားရင်တောင် ဒုက္ခခံပြီး စောင့်နေရမှာပဲ၊ ဘယ်တော့မှ ကိုယ့်အလှည့် ရောက်မှာလဲ"
ဟု ပြောသည်။
သူ့စကားကို ကြားပြီးနောက် လီယန်ချူ နားလည်သွားသည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်က ဆက်ရှင်းပြသည်။
"ယုချွမ်းလောကမှာ လမ်းကြောင်း မပျက်စီးသေးဘူး။ အဲဒီလိုနေရာတွေ စကြဝဠာထဲမှာ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ တချို့လျှို့ဝှက်နေရာတွေမှာ အမွေအနှစ်တွေ ဝှက်ထားကြတယ်။ နတ်ဘုရားတွေတောင် တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ၊ တိုက်ပွဲဖြစ်ရင်တော့ သေဆုံးကြမှာပဲ၊ သေပြီးရင် အမွေအနှစ် ကျန်ခဲ့တာ သဘာဝပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအမွေအနှစ်မျိုးက တွေ့ဖို့ ခက်ခဲတယ်"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွေးတောမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏စကားကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေသည်။
"ကြက်ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး ငှက်မြီးအဖြစ် မနေချင်ဘူးပေါ့"
လီယန်ချူ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သို့သော် အောက်ဘုံတွင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဖြစ်အောင် မကျင့်ကြံနိုင်ရင် မြေပြင်နတ်ဘုရားလည်း သက်တမ်း အကန့်အသတ် ရှိသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်က -
"အောက်ဘုံ ကျင့်ကြံသူတွေ တက်လှမ်းသွားတဲ့အခါ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို စုစည်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ရှိတယ် "
"ဒါက ကျွန်တော် လူ့လောကမှာပဲ ဆက်နေတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"
"အပေါ်ကို တက်ပြီး ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်တော့ နတ်ဘုရားတောင်တွေ၊ နတ်ဘုရားဆေးဝါးတွေ မရှိဘူး။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ နှစ်အကြာကြီး အချိန်ကုန်ပြီး ကန့်သတ်ချက် ရောက်သွားရင်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး"
"နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်ထိ ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ နောက်ဆက်တွဲ ကျမ်းစာ မရှိရင် ထောင်သောင်းချီ ကျင့်ကြံရင်လည်း စိတ်ကူးယဉ်ရုံပဲ။ ကျွန်တော် ဗလာနယ်ကျောင်းတော်မှာ အပေါ်ဘုံက အမွေအနှစ် ရှိတယ်၊ ကျွန်တော် ပြောတာ အမှန်ပဲ"
"မိတ်ဆွေ ရဲ့ အရည်အချင်းက အံ့ဩစရာပဲ၊ ဒီမဟာနေမင်း ကျမ်းစာကို ရရင် လမ်းညွှန်ချက် ရှိသွားမှာပဲ၊ အနာဂတ်က အကန့်အသတ် မရှိဘူး "
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူမှာ လှောင်ရယ်သည်။
"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ မင်းကို သတ်လိုက်ရင် ဒီကျမ်းစာက ငါ့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား"
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်က -
"ကျွန်တော် ဗလာနယ်ကျောင်းတော်က ဟင်းလင်းပြင် နည်းလမ်းမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်၊ အဲဒါကို ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ထဲမှာ ဝှက်ထားတယ်၊ မိတ်ဆွေ သာ ကျွန်တော့်ကို သတ်ရင် ဒီကျမ်းစာက အပြီးအပိုင် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။
ကျမ်းစာမှာ ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ထဲတွင် ရှိသည်။ သူ သေသွားရင်တော့ ဒီဟင်းလင်းပြင်ကို ပြန်ဖွင့်ဖို့က ဘယ်တော့မှ ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပေ။
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ လှံကို လည်ပင်းသို့ ထပ်မံ ထိုးလိုက်ပြီး မျက်လုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။
"ငါ ဘယ်တော့မှ ဘယ်သူနဲ့မှ အပေးအယူ မလုပ်ဘူး၊ မင်းမပေးချင်ရင်လည်း နေတော့"
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ အံ့ဩသွားသည်။ ဒီလူမှာ ဘယ်ကလာတဲ့ ရိုင်းစိုင်းသူလဲ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အမွေအနှစ်က ဘယ်လောက် အရေးကြီးတာကို သူ မသိတာလား။
"မိတ်ဆွေ နေပါဦး၊ မိတ်ဆွေ ရဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်က လူတွေကို အံ့ဩစေပေမဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ နောက်ဆက်တွဲ ကျမ်းစာ လိုအပ်တယ်၊ နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်ဆိုတာကို ပြောဖို့တောင် မလိုဘူး၊ ဒီကျမ်းစာ မရှိရင် ဘဝတစ်ခုလုံး ဖြုန်းတီးသွားမှာပေါ့၊ ဒီလောက် အရည်အချင်းကို နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား "
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။ ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူမျိုးကို နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အဆင့်ကို ပြောပြရတာ သူလည်း မတတ်နိုင်ပေ။
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ -
"တက်လှမ်းသွားတာကလွဲရင် နတ်ဘုရားလောကကို သွားတဲ့ တခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလား "
ဟု မေးသည်။
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ အံ့ဩသွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မကြားဖူးပါဘူး"
ခဏအကြာတွင် သူသည် လူငယ်တာအိုဆရာ၏ မကောင်းသော အကြည့်ကို ခံလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
"ဒီလောက်လေးတောင် မသိဘူး၊ မင်းကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုသေးလဲ"
လီယန်ချူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လှံကို ထိုးလိုက်ရာ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်၏ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များကြားတွင် လည်ပင်းကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှံကို ဆွဲကိုင်ကာ တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ဟောက်သံများ ထွက်လာသည်။
သို့သော် လီယန်ချူ၏ လှံဖျားတွင် ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နတ်ဘုရားမီးလျှံမှာ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ခါလိုက်သည်နှင့် အလောင်းမှာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဤမျှ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့် အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူမှာ လီယန်ချူ၏ လှံအောက်တွင် သေဆုံးသွားရသည်။ သူသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားကျမ်းစာကို ထုတ်ပေးသော်လည်း ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာ မလှုပ်ရှားဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
"မြေယိုးလေး "
သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် နောက်ဆုံးပေါ်လာသော စကားလုံးမှာ ဤသုံးလုံးပင် ဖြစ်သည်။ တာအိုပင်လယ်နန်းတော်ထဲသို့ အရောက်သွားပြီး အောင်မြင်မှု ရခဲ့သော်လည်း ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ လှံအောက်တွင် သေဆုံးရမည်ဟု မထင်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်ရသည်။ ထို့ပြင် သူ ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော မဟာနေမင်း ကျမ်းစာမှာလည်း ထာဝရ ပျောက်ဆုံးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် လီယန်ချူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ -
"ဒိုင်း" ဆိုသော အသံ ထွက်လာသည်။ ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်မှာ သေဆုံးသွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူမှာ ဟင်းလင်းပြင် နည်းလမ်းကို နက်နက်နဲနဲ နားလည်ထားသည်။ သူ၏ တုန်ထျန်းမြေပုံအပြင် လက်ထဲတွင်လည်း ချင်းထျန်းဓား ရှိသည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်ထိုးလိုက်သည်။
"ဒိုင်း ဒိုင်း"
ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသံများ ထပ်ထွက်လာသည်။ လီယန်ချူမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာသည်။ ဤအသံများမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ချိတ်ဆက်ထားသော ဟင်းလင်းပြင်များမှ ဖြစ်သည်။
သူသည် ချင်းထျန်းဓားသန္ဓေကို ထုတ်လိုက်ပြီး စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချင်းထျန်းဓားသန္ဓေမှာ အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ကောင်းကင်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ အပေါ်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် နည်းလမ်းများ လည်ပတ်နေစဉ် လီယန်ချူက ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထိုဓားချက်အပြီးတွင် ဗလာနယ်ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိခိုက်မှု မရှိသော်လည်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရတနာများစွာ ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် နတ်ဘုရားပင်များနှင့် နတ်ဘုရားဆေးဝါးများ ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ သူစုဆောင်းထားသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ တက်လှမ်းမသွားမီ ကိုယ့်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ အောက်ဘုံတွင် ဤသို့သော နတ်ဘုရား ရတနာများမှာ အလွန်ရှားပါးသော်လည်း သူသည် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သဖြင့် အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်ရင်း စုဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ အားလုံးမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူမှာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပနေသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အဖုံးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ -
"မဟာနေမင်း ကျမ်းစာ။"
၎င်းထဲရှိ နည်းလမ်းမှာ အလွန်ထူးခြားပြီး တည်နေရာ တည်ဆောက်ပုံ၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပုံ၊ တရားစုစည်းပုံနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပုံများ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံသော အမွေအနှစ် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူ ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ၏ အစောက လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အန္တရာယ် များသော်လည်း ကံကောင်းခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုလျှင်တော့ ဖြစ်လာဖို့ မလွယ်ပေ။
"အသာစီးရနေတဲ့အချိန်မှာ စကားပြောတာကလည်း မဆိုးပါဘူး။"
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
………………
အခြားတစ်ဖက်တွင်...
အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ ဓားနည်းလမ်းကို သုံးကာ ဓားရောင်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဝမ်ချွမ်းဘုရားကျောင်း၏ ခေါင်းဆောင်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသည်။ ဝမ်ချွမ်းဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်မှာ အမြန်ဆုံး ပြေးနိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် လီယန်ချူမှာ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် မမှီသေးဘဲ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခြေရာခံမရတော့ပေ။
"ဒီ ရဟန်းအိုကြီး ဘာလို့ ဒီလောက် ပြေးနိုင်တာလဲ"
မပြီးသေးပေ၊ ဝမ်ချွမ်းဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်မှာ ပိုပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် နည်းလမ်းများကို သုံးကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွင်း၍ ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် လီယန်ချူမှာလည်း သူ့ကို ရှာမတွေ့တော့ပေ။ အရင်က ထိုရဟန်းအိုကြီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လူအုပ်ကြီး၏ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ခြင်းမှာ အကျိုးရှိသွားသည်။ သူသည် အတိတ်က သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတွင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်မည့် တစ်ဦးတည်းသော ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာဖွယ် ရှိသည်။
သူနှင့်အတူ ထွက်ပြေးသွားသူမှာ ခွန်လွန်နန်းတော်၏ ခေါင်းဆောင် ဟွာကျန်းရန် ဖြစ်သော်လည်း သူကမူ နှေးသွားသဖြင့် အမှီခံလိုက်ရသည်။ သူ့ကို လိုက်လာသူမှာ အဝါရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူ ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် ဟွန်ယွမ်တူ ကို ကိုင်ထားသည်။ အရင်က ဖန်ထျန်းတံဆိပ်မှာ ခွန်လွန်နန်းတော်၏ နတ်ဘုရားရတနာဖြစ်သော ယုလင်လုန် နှင့် ခုခံနိုင်သော်လည်း ဟွန်ယွမ်တူ ကိုမူ မခုခံနိုင်ပေ။ အရင်က တစ်ချက် ရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် လက်မောင်းများ ကွဲအက်သွားပြီး သွေးများ စီးကျနေကာ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းလှသည်။
"ငါတို့တွေက ခွန်လွန်မျိုးဆက်ချင်း အတူတူပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ချင်ရတာလဲ "
ဟွာကျန်းရန် ပြောသည်။
အဝါရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လီယန်ချူမှာ ခဏမျှ ငေးသွားပြီး လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
"အခုမှ ဆွေမျိုးလာတော်နေတာလား၊ နောက်ကျသွားပြီ ဘယ်သူက မင်းနဲ့ မျိုးဆက်ချင်း အတူတူလဲ "
ဟွာကျန်းရန်မှာ ယုလင်လုန် ကို ထုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုခံရင်း -
"မိတ်ဆွေ ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က ခွန်လွန် အငွေ့အသက်တွေက ဒီလောက်ပြင်းထန်နေတာ၊ ခွန်လွန်မျိုးဆက် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလို့ရမလား ဒီတစ်ခါ အပေါ်ဘုံက ကျွန်တော်တို့ကို ခွန်လွန်ကျင့်ကြံသူတွေကို ဖမ်းဆီးခိုင်းတာကို ကျွန်တော်လည်း တကယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ် "
ဟု လေးနက်စွာ ပြောသည်။
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး -
"ဒီကောင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ" ဟု တွေးလိုက်သည်။