အခန်း (၁၁၉၃-၁၁၉၄)
Vol. 120 Ch. 1193-1194
အခန်း ၁၁၉၃ - ခွန်လွန်တောင်၏ ရတနာ
ဒူလော့ သေဆုံးသွားချိန်တွင် သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းသွားပြီဖြစ်ရာ ခဏလေးကမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထွက်ပေါ်နေသည့် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါမျိုး မရှိတော့ပေ။
ယခုတွင် သူသည် သာမန် အဆင့် (၇) သို့မဟုတ် (၈) ရှိသော မိစ္ဆာစစ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေပြီး လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အရေးမပါတော့ပေ။
လီယန်ချူသည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် "လေမီးဘီး" ကို ပေါ်ပေါက်လာစေပြီး သက်တန့်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ဒူလော့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
"အခုလေးတင်ပဲ မာန်ဟုန်ပြင်းနေပြီးတော့ တိုက်ပွဲမပြီးခင်မှာပဲ ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား "
လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။
သူ၏ ထိုအသံထဲတွင် "မဟာနဂါးဟိန်းသံ"၊ "မဟာဗုဒ္ဓခြင်္သေ့ဟိန်းသံ" နှင့် "တာအိုမန္တန်" တို့ ပါဝင်နေသည်။
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဒူလော့ပင်လျှင် မူးဝေသွားသည်။
ဓားသွားမှာ အောက်သို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် ဒူလော့သည် နောက်ဆုံးအချိန်မှ သတိဝင်လာပြီး သူ၏ "ထျန်းရှဲ့ဓား" ကို ပူဇော်၍ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ လက်တစ်ဖက်မှာမူ ဓားချက်အောက်တွင် ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သွေးများမှာ စီးကျလာပြီး ဒူလော့သည် နာကျင်မှုကြောင့် အသံတစ်ချက် ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူသည် လီယန်ချူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုသာမက ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော မုန်းတီးမှုများလည်း ပါဝင်နေသည်။
ဤသို့သော မုန်းတီးမှုမျိုးကပင် ထျန်းရှဲ့ဓား၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။
ဤဓားမှာ ရှေးဟောင်းလက်နက်ဖြစ်ပြီး ထိုထဲတွင် "ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်" ဟုခေါ်သော မိစ္ဆာတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဒူလော့၏ စိတ်ထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီလူငယ်တာအိုဆရာကို နိုင်ချင်လား။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့ဆီပေးလိုက်၊ ငါ သူ့ကို သတ်ပေးမယ် "
သို့သော် ပြောနေစဉ်မှာပင် လီယန်ချူ၏ နောက်ထပ်ဓားချက်တစ်ခုမှာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ပြန်သည်။ ဤမိစ္ဆာစစ်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။
ဓားချက်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ ဒူလော့မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ခါးတစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သွေးများနှင့် အူများမှာ မြေပြင်သို့ ဖိတ်စင်ကျလာပြီး တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဓားပညာ ကျွမ်းကျင်လှသော ဤမိစ္ဆာစစ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုဓားချက်အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အပိုင်းပိုင်းဖြစ်နေသည်။
လီယန်ချူသည် "ဝိညာဉ်သိမ်းဆည်းခြင်း" နည်းလမ်းဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ အလောင်းမှာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားရာ တောင်တစ်ခွင်လုံးရှိ မိစ္ဆာများမှာ ဒူလော့၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"ထွက်ပြေးကြ "
မိစ္ဆာတစ်ကောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အရင်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြသူများမှာလည်း ယခုမူ အသက်လုကာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
မိစ္ဆာစစ်သုံးဦးစလုံးမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး ဘာမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤမိစ္ဆာစစ်များ၊ မိစ္ဆာတပ်သားများမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။
လီယန်ချူသည် "ဟွန်ယွမ်ထီး" ကို သုံးလိုက်သည်။ ဤထီးပေါ်တွင် "ကမ္ဘာမြေကို တည်ငြိမ်စေခြင်း" ဟူသော စာတန်းများ ပါရှိသည်။
၎င်းကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သည့်အခါ အောက်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး တစ်ကောင်းကင်လုံး မှောင်မိုက်သွားကာ မိုးမြေတို့ မှောင်အတိ ဖြစ်သွားသည်။
တောင်တစ်ခွင်လုံးရှိ မိစ္ဆာများမှာ တစ်ဦးမကျန် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။ လီယန်ချူသည် လက်ကိုယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ချင်းယွန်းဓား တစ်လက် ပျံထွက်လာသည်။ ဤဓားပေါ်တွင် "မြေ၊ မီး၊ ရေ၊ လေ" ဟူသော စာတန်းများ ပါရှိသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် မည်းနက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ရွှေရောင်မြွေများ ကခုန်နေကာ မြေပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ရေများ ပွက်ပွက်ဆူစွာ ထွက်လာသည်။
မိစ္ဆာစစ်သုံးဦး ခေါ်ဆောင်လာသည့် မိစ္ဆာတပ်သားများမှာ တောင်တစ်ခွင်လုံး ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဤအစွမ်းထက်သော လက်နက်နှစ်ခုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာပင် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။
တောင်ရှိ မိစ္ဆာများ အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဝေးရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
လီယန်ချူ၏ စိတ်အာရုံမှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် ထီးနှင့်ဓားကို သိမ်းဆည်းကာ လေမီးဘီးကို စီးနင်း၍ ချက်ချင်းပင် လိုက်သွားသည်။
ဤလေမီးဘီးတွင် လေနှင့်မီးဟူသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။
အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ရုံသာမက လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း လျင်မြန်ပေါ့ပါးလှသည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားကို လိုက်မီလုနီးပါးဖြစ်နေချိန်တွင် ဓားပေါ်၌ သေးငယ်သော လူရုပ်တစ်ရုပ် ပေါ်လာသည်။ ထိုလူမှာ ဓားလက်ကိုင်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
လက်မအရွယ်သာ ရှိသော်လည်း သူ၏ ရုပ်ရည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ရုပ်ရည်မှာ ခန့်ညားပြီး မိစ္ဆာဆန်သော အငွေ့အသက် (၇) ပုံ ပါဝင်နေသည်။
"အဲဒီမိစ္ဆာကောင် လုပ်တာနဲ့ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိုက်နေတာလဲ "
လက်မအရွယ် လူရုပ်မှာ စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဤလူမှာ ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မိစ္ဆာစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြံ့ခိုင်သဖြင့် သိမ်းပိုက်ရကျိုးနပ်သည်။
အထူးသဖြင့် ဒူလော့ဆိုသည့်သူမှာ မူလက အသူရာလောက၏ နတ်ဘုရားဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မိစ္ဆာစစ် ဖြစ်လာသဖြင့် ထူးခြားလှသည်။
မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ဤကိစ္စမှာ ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားပြီး လူငယ်တာအိုဆရာက အလွန်ပင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။
ထိုမျှသာမက တောင်တစ်ခွင်လုံးရှိ မိစ္ဆာများကိုပါ အကုန်သတ်ပစ်လိုက်သဖြင့် အသုံးပြုရန် ခန္ဓာကိုယ်ကောင်းကောင်းပင် ရှာမတွေ့တော့ပေ။
ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်သည် ဓားလက်ကိုင်ပေါ်တွင် လီယန်ချူကို ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် လေမီးဘီးကို စီးနင်းကာ ဓားနှင့် နီးကပ်လာသည်။
သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ အနီရောင်ဖဲကြိုးတစ်ချောင်း ပျံထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ကာ ထျန်းရှဲ့ဓား၏ လက်ကိုင်ကို အတင်းအကျပ် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းကင်ဖဲကြိုး"
ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး
"သေပြီ၊ ငါ့အသက်တော့ ဒီနေ့နဲ့ ကုန်ပြီ " ဟု တွေးလိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထျန်းရှဲ့ဓားထဲသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထပ်မပေါ်လာတော့ပေ။
ထျန်းရှဲ့ဓားမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်။
ကောင်းကငါဖဲကြိုးက ဓားလက်ကိုင်ကို ဆွဲထားရာ လီယန်ချူက တစ်ဖက်မှ ဆွဲလိုက်ပြီး ထျန်းရှဲ့ဓားကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားပေါ်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဖဲကြိုးကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်ဖဲကြိုးမှာ မည်မျှ ကြံ့ခိုင်သနည်းဆိုလျှင် ဓားချက်အောက်တွင် အမှတ်အသားပင် မကျန်ခဲ့ပေ။ ဘာမျှ လုပ်၍ မရပေ။
လီယန်ချူသည် လက်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး ထျန်းရှဲ့ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားမှာ ဟိန်းမြည်နေပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးသို့ ဓားစွမ်းအင်များ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးမှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်သဖြင့် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။
ထျန်းရှဲ့ဓားနှင့် ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသူမှာ အလွန် ခန့်ညားပြီး မိစ္ဆာဆန်နေသည်။
သူသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုနေသည်။
ထိုမိစ္ဆာ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လီယန်ချူ၏ ဦးနှောက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ
"မျက်လုံးတစ်လုံး" ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး အလင်းတန်းများ တောက်ပကာ ထျန်းရှဲ့ဓားကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားရှင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။
"မင်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ချင်သေးတာလား"
လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မီးဖိုနှစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာပြီး သေးငယ်သော လူပုံစံဖြစ်သွားကာ လက်ဝဲဘက်တွင် "ဘာဂွာမှန်"၊ လက်ယာဘက်တွင် "ဝိညာဉ်ဆုံးရှုံးမှုခေါင်းလောင်း" ကို ကိုင်ဆောင်၍ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သို့သော် ယခုမူ ဓားလက်ကိုင်ပေါ်တွင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော သေးငယ်သည့် လူတစ်ယောက်မှာ မိစ္ဆာဆန်သော အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို အသည်းအသန် ရိုက်နှက်နေသည်။
လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေသည့် လက်နက်နှစ်ခုဖြင့် ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်၏ ဝိညာဉ်မှာ အရေခွံများ ကွဲအက်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးယောင်နေသည်။
အမှန်တရားမှာ တစ်ယောက်ယောက်က မိစ္ဆာဆန်နေချင်ရင်တောင် ရုပ်ရည်ကလည်း အရေးကြီးသည်။
အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာဖူးယောင်နေချိန်တွင် မိစ္ဆာဆန်သည့်ပုံစံကို ကြည့်ရခက်ပေသည်။
လီယန်ချူသည် သူ့ကို ဓားလက်ကိုင်ပေါ်တွင် ဖိထားပြီး ရိုက်နှက်နေသည်။ စိတ်မကျေနပ်သေးသဖြင့် ခေါင်းလောင်းနှင့် မှန်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းပုံစံ ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။
၎င်းပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းစာလုံးနှစ်လုံး ပါရှိသည်။
"ကျွယ်ရှန်း"
"မင်းကို ဒီဓားနဲ့ အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မယ်"
လီယန်ချူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်မှာ အရေခွံများ ကွဲအက်နေသော်လည်း ဝိညာဉ်မှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်ပြီး ပျက်စီးဖို့ ခက်ခဲသည်။
သို့သော် သူသည် ဤဓားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကြောက်ရွံ့လာသည်။
"ဒီဓားက ဘယ်လို ဓားလဲ"
လီယန်ချူ ဓားကို ခုတ်လိုက်ရာ ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်၏ ဝိညာဉ်မှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သေဆုံးသွားသည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားမှာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အစွမ်းအစများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝိညာဉ်မဲ့ ဖြစ်သွားသည်။
လီယန်ချူ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဟမ့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်စေလိုက်သည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်၏ ဝိညာဉ်မှာ မပြည့်စုံသော်လည်း အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်သည်။ သူ ရိုက်နှက်ထားသဖြင့် အရေခွံများ ကွဲအက်နေသော်လည်း သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အခြားနည်းလမ်းများ လိုအပ်သည်။
သို့သော် ကျွယ်ရှန်းဓားအောက်တွင်မူ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြီးသွားသည်။
လီယန်ချူသည် မြေပေါ်ရှိ တစ်မီတာရှည်သည့် ဓားကို ကောက်လိုက်သည်။ ထိတွေ့လိုက်ရာ အေးစက်နေသော်လည်း ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်ပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
လီယန်ချူသည် လက်ကိုယမ်းလိုက်ပြီး တာအိုအဆိပ်ပြေစာတန်းများကို ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။ သိပ်သည်းစွာဖြင့် ဤထျန်းရှဲ့ဓားကို လုံးဝ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် တောင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာ၍ ခဏ နားနေလိုက်သည်။
အရင်က ခုတ်ချလိုက်သော ဒူလော့၏ ဝိညာဉ်ကို သူသည် ဝိညာဉ်သိမ်းဆည်းသည့် အစွမ်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ထားသည်။ ဤမျက်နှာခက်ထန်သော မိစ္ဆာစစ်သည် မျက်လုံးများ နီရဲကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ငါ့ကို လွှတ်ပေး၊ အစွမ်းရှိရင် ငါနဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်တိုက် "
အရင်က နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သဘောတူပြီး ဤလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် အသက်ရှင်သေဆုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်လိုခဲ့သည်။
သို့သော် မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ တာအိုဆရာ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဒူလော့၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းနေရာတွင် ထျန်းရှဲ့ဓားကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အမွေကို ရရှိခဲ့သည်။ အနာဂတ်မှာ တောက်ပပြီး မိစ္ဆာလောကကို စိုးမိုးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
လူ့လောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မန်ဂျူရှာဟွာပန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ လှပသော နေ့ရက်များမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် အရာအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
"ငါက ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်ရဲ့ တပည့်ပဲ၊ နောက်ပိုင်းမှာ အကျိုးဆက်တွေ မကြောက်ရင် လာခဲ့ "
ဒူလော့ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟဟ။" လီယန်ချူ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။
လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ "ဘုန်း" ဟူသောအသံနှင့်အတူ ဒူလော့၏ ဝိညာဉ်ကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေသည်။
အရင်က ဓားချက်ဒဏ်ရာကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ မတည်ငြိမ်ဖြစ်နေသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးချက်အောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။
လီယန်ချူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစများကို ပေါင်းစပ်ကာ "ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း" ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
သူ၏ မူလအဆင့်ဖြင့် ဤမိစ္ဆာစစ်ကို ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဒူလော့မှာ ဒဏ်ရာရနေပြီး ဝိညာဉ်ပျက်စီးနေသဖြင့် အပိုင်းအစများကို ပေါင်းစပ်ရန် လွယ်ကူသည်။
ကြီးမားလှသော မှတ်ဉာဏ်များမှာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာဆန်သော သတ်ဖြတ်မှုများမှာ လီယန်ချူကဲ့သို့ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသူအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မှာ စုစည်းမှု အလွန်ကောင်းမွန်သည်။
မဟုတ်လျှင် ဤမှတ်ဉာဏ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်ပါက သူ၏ တာအိုစိတ်ကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ ခါးရှိ ကျောက်စိမ်းမှာ အလင်းရောင် ထွက်လာပြီး အေးချမ်းစေသည်။
လီယန်ချူသည် ဒူလော့၏ မှတ်ဉာဏ်ကို လုံးဝ ပေါင်းစပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အချက်အလက်များကို ဖြေရှင်းလိုက်သည်။
သူသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး အသက်ကို ရှူထုတ်လိုက်သည်။
"ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို နည်းနည်းပဲ လုပ်သင့်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အသက်က နှစ်ထောင်ကျော် ရှိနေလို့ စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေတယ်။"
ဟု လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။
ဒူလော့၏ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများမှ လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာလောကတွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အကြီးစားကိစ္စရပ်အချို့ကို သိလိုက်ရသည်။
မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထီးနန်း၏ ရတနာမှာလည်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်။
မိစ္ဆာနန်းတော်မှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
နဂါးချုပ်တွင်း၏ အရာမှာ ထွက်ပြေးသွားပြီး မိစ္ဆာများစွာကို သတ်ဖြတ်ကာ မိစ္ဆာစစ်သုံးဦးကို စားသောက်လိုက်သည်။
ထို့အပြင် ဤရှေးဟောင်းဓား ထျန်းရှဲ့ဓားနှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်ဉာဏ်များလည်း ရှိသည်။
ဒူလော့မှာ တားမြစ်ထားသော နေရာတစ်ခုတွင် တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာစစ်များ ဝင်ရောက်ပါက မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး သာမန်မိစ္ဆာများ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဒူလော့မှာ မိစ္ဆာရတနာအချို့ကို အသုံးပြု၍ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုအရင်းအမြစ်ဆီသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူသည် ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်၏ အမွေကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
ထျန်းရှဲ့ဓားရှင်၏ နည်းလမ်းများ၊ ဓားပညာများ၊ နှင့် ချန်ရစ်ခဲ့သော အနှစ်သာရများ။
၎င်းမှာ ထျန်းရှဲ့ဓားရှင် သေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်မှာ စုစည်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် သန့်စင်ပြီး ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် အဆင့်ကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။
ဒူလော့သည် ထျန်းရှဲ့ဓားစွမ်းအင်ကို ရရှိခဲ့ပြီး အဆင့်များမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ခဲ့သည်။
"ဒါကတော့ မိစ္ဆာလောကရဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ သားပဲ။" လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။
သူသာ မဝင်ရောက်ခဲ့လျှင် ယနေ့တွင် သူသည် အခြားမိစ္ဆာစစ်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပေါင်းစပ်ကာ စွမ်းအားများ ပိုမိုကြီးမားလာလိမ့်မည်။
နောက်ပိုင်းတွင် လူ့လောက၌ ရတနာများကို လုယူကာ အရှိန်အဝါဖြင့် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် သူသည် အသူရာလောကနှင့် မိစ္ဆာလောကအကြောင်းကိုလည်း ဒူလော့၏ မှတ်ဉာဏ်မှ သိရှိခဲ့ရသည်။
အမှန်တရားမှာ ဤမိစ္ဆာလောကမှာ တစ်နေရာတည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကမ္ဘာများစွာတွင် မိစ္ဆာလောကများ ရှိသည်။
ဒူလော့ရှိနေသော မိစ္ဆာလောကမှာ လူ့လောကနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သည်။
အသူရာလောကမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားလောကကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
အသူရာလောက၏ အမျိုးသားမှာ စစ်မြေပြင်ကို နှစ်သက်ပြီး အမျိုးသမီးမှာ လှပသည်။ တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အသူရာလောကမှာ မူလက အလွန် ကြံ့ခိုင်သော်လည်း ယခုမူ အနည်းငယ် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဒူလော့၏ မှတ်ဉာဏ်တွင်မူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကြောင့် အသူရာလောကမှာ ပျက်စီးသွားသည်။
" ပူဇော်ခြင်းနတ်ဘုရားတွေက အသူရာလောကရဲ့ နတ်ဘုရားတွေပဲ။ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိမရှိ မသိနိုင်ဘူး။"
လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။
ထိုမျှမက အသူရာလောကတွင် လူမဟုတ်သော သက်ရှိများစွာ ရှိသည်။ လူတစ်ဝက် တိရစ္ဆာန်တစ်ဝက်များမှာ မျိုးနွယ်စုများစွာ ရှိသည်။
ဒူလော့မှာ အစစ်မှန်ဆုံး အသူရာသွေးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖခင်မှာ အသူရာဘုရင် ဖြစ်သည်။
ဒူလော့၏ မှတ်ဉာဏ်အရ သူသည် ဖခင်၏ အစေခံတစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သည်။
နှစ်ဦးသားမှာ နန်းတော်တွင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ အစ်ကိုတစ်ဦးက သိရှိသွားသဖြင့် တိုင်တန်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ဒူလော့မှာ ဒေါသဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ဈေးကြီးပေးကာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ မိစ္ဆာလောကသို့ ရောက်ရှိကာ မိစ္ဆာစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဖခင်ရဲ့ အစေခံနဲ့တောင် ပတ်သက်နေတာ၊ ဒီကောင်တော့ မဟုတ်တရုတ်ပဲ။" လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။
မိစ္ဆာလောကရှိ သတ္တဝါမှာ ထွက်ပြေးသွားသည်။ မည်သူမျှ သူ ဘယ်က လာသလဲ မသိကြပေ။ နဂါးမျိုးနွယ်၏ သွေးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
နဂါးချုပ်တွင်း တွင် အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကြောင့် ထွက်ပြေးသွားပြီး ကန်ယွမ်လောကသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုအရာကို ရှာဖွေလိုသော်လည်း အနံ့အသက် မရရှိပေ။
သူသည် အရင်ဆုံး အဖြူရောင်ပုလင်းကြီးထဲမှ မန်ဂျူရှာဟွာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
မန်ဂျူရှာဟွာမှာ ရင့်မှည့်သွားပြီဖြစ်သည်။ အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ရနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤဖြစ်စဉ်တွင် ကြွယ်ဝသော တာအိုစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ သေသူကို ပြန်ရှင်စေနိုင်သော ဆေးတစ်လက်ဖြစ်သည်။
"ရှေးစာအုပ်ဟောင်းတွေမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတာက မန်ဂျူရှာဟွာနှင့် ပီအန်းပန်းတို့က သေသူကို ပြန်ရှင်စေတယ်တဲ့ ။ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ထဲ အရင် ထားလိုက်ဦးမယ်။ တစ်နေ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ တိုက်ပွဲနဲ့ကြုံ တွေ့ရင် အသုံးပြုလို့ရတယ်။"
လီယန်ချူ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤဆေးပန်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ထိုအနီရောင်တိမ်တိုက်ကို ခေါ်ယူ၍ ထွက်ခွာသွားသည်။
……………………
ခွန်လွန်တောင်
တောင်တွင် ရတနာများစွာ ရှိသည်။ နတ်ဆေးပင် နှင့် နတ်ရွှေသတ္ထုတို့ ရှိသည်။ နတ်ဆေးကို ပေါင်းစပ်ပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါ့ပါးစေပြီး တာအိုစွမ်းအားကို တိုးတက်စေသည်။ နတ်ရွှေသတ္ထုမှာမူ ဓားနှင့် ရတနာများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။
မူလက ခွန်လွန်တောင်မှာ ယခုတွင် အနည်းငယ် သေးငယ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း တက်လှမ်းခြင်းအလင်းတန်းအချို့မှာ ဤနေရာမှ စတင်သည်။
ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သော အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ ခွန်လွန်တောင်၏ တက်လှမ်းသည့်နေရာတွင် ခေါင်းမော့၍ ကြည့်နေသည်။ သူသည် ဤလှုပ်ရှားမှုကို အချိန်အတော်ကြာ ပြုလုပ်နေသည်။
ယခုတွင် ဤနေရာ၌ တရားမှတ်သူများ နည်းပါးသွားသည်။
ဤကြံ့ခိုင်သော အမျိုးသားမှာ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ခန့်ညားပြီး တက်လှမ်းသော အလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်သည်။
"ဘာမဟုတ်တဲ့အရာပဲ၊ ဘာမှ နားလည်စရာ မရှိဘူး။"
ကျင့်ကြံသူတစ်ချို့မှာ သူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သတိထားမိလိုက်သည်။
ဆံပင်ဖြူသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးမှာ အစစ်မှန်ဆုံး လေကို ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး ယခုတွင် အဆင့် (၂) ရှိသည်။
ခွန်လွန်ကို သန့်ရှင်းသော မြေဟု ခေါ်သည်။ အထူးသဖြင့် တက်လှမ်းသော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီးနောက် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။
ဤလူမှာ ထပ်မံ၍ မဟုတ်တရုတ် ပြောနေသဖြင့် ကောင်းကင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသလော။
သို့သော် ဤလေကို ကျင့်ကြံသူမှာ တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
အမျိုးသားကြီးမှာ လျှောက်လာပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘာလဲ စကားနှစ်ခွန်း ပြောလိုက်တာ နားမထောင်ချင်ဘူးလား "
သက်ကြီးရွယ်အိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျင့်ကြံသူဆိုရင် မဟုတ်တာ မပြောသင့်ဘူး။ မလိုလားအပ်တဲ့ အတားအဆီးတွေကို ရှောင်ရှားရမယ်။"
သို့သော် သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် အမျိုးသားကြီးမှာ လက်ဖဝါးကြီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ကို အတင်းဆွဲမလိုက်သည်။
ဤသက်ကြီးရွယ်အိုမှာ အဆင့် (၂) ဖြစ်သော်လည်း ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ပါးစပ်ထဲတွင် "ခရစ်ခရစ်" မြည်သံနှင့်အတူ ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုကို ချက်ချင်းပင် မျိုချလိုက်သည်။
ဤဖြစ်စဉ်မှာ ခွန်လွန် တက်လှမ်းသည့်နေရာတွင် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
အရင်က သက်ကြီးရွယ်အို၏ အရှိန်အဝါမှာ အားနည်းသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ဤသူမှာ ယခုခေတ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဖြစ်နိုင်သည်။
ယခုတွင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ရေမှာ နက်သော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်က ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ မျိုချသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ကြံ့ခိုင်သော အမျိုးသားကြီးမှာ ကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး
"အရသာကတော့ သိပ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်မျိုးတော့ ရှိသားပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ဤသူမှာ တည်ငြိမ်သော ရုပ်ရည်ရှိသည့် သက်ကြီးရွယ်အို ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး စန်ဇုန်၏ အစွမ်းထက်သော ရဟန်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ ရှေ့တွင်မူ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ မျိုချခံလိုက်ရသည်။
လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ ခွန်လွန် တက်လှမ်းသည့်နေရာတွင် ဤမျှ မိစ္ဆာကြီး ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။
သူတို့သည် တစ်ဦးစီ လက်နက်များကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးကြသည်။ သို့သော် အမျိုးသားကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သည်။
ခွန်လွန်၏ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားကြသည်။ တစ်ယောက်စီကို မျိုချခံလိုက်ရသည်။ မည်သည့် ရတနာ၊ စွမ်းအားမှ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။
"ကျင့်ကြံသူတွေကမှ သန့်ရှင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိကြတာ။ မိစ္ဆာတွေထက် ပိုသန့်စင်တယ်။ စားတာ များလာတော့ အရသာလည်း မဆိုးဘူး။"
အမျိုးသားကြီး၏ မျက်လုံးမှာ တောက်ပသွားသည်။
ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက် လူအစုအဝေး တစ်ခု ပျံသန်းလာကြသည်။ အမျိုးသားကြီးမှာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်လူသားများ ခွန်လွန်သို့ ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အမျိုးသားကြီးမှာ ခေါင်းကို ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။
"ဒီအရသာကတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်လောက် ခိုးစားရင်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။"
……………
ကောင်းကင်လူသားအချို့ ပျံသန်းလာကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ ကူရှင်း ဖြစ်သည်။
အရင်တစ်ခါ တိုက်ပွဲမရှိဘဲ ထွက်ပြေးပြီး အထက်လောကသို့ ပြန်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးမှာ အလွန်မြင့်မားသဖြင့် အာရုံစိုက်မှုကို လျော့နည်းစေချင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူတို့ကို ပြန်လည် စေလွှတ်လိုက်သည်။ အရင်က လူများအပြင် အခြား (၉) အဆင့်ရှိ ကောင်းကင်လူသား သုံးဦးကိုလည်း အတူတူ စေလွှတ်လိုက်သည်။
"ကန်ယွမ်လောက က ခွန်လွန်တောင်မှာ ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစတွေ ရှိတယ်။ ဒါတွေကို သေချာစုဆောင်းကျ လူ့လောကရဲ့ ကံကြမ္မာကို စုစည်းတာထက် ပို အရေးကြီးတယ်။"
ကူရှင်း၏ နားထဲတွင် ထိုဘုရင်၏ မှာကြားချက်များ ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာသည်။ ဤကိစ္စမှာ အလွန်ကြီးမားသဖြင့် အသက်ကို ပေး၍ လုပ်ဆောင်ရမည်။
သူ့လက်ထဲတွင် ယခု မှန်အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ခွန်လွန်မှန်၏ အပိုင်းအစ ဖြစ်သည်။
အစစ်မှန်ဆုံး ခွန်လွန်မှန်မှာ ရှေးဟောင်းရတနာဖြစ်သည်။ ဤအပိုင်းအစတွင် အချိန်၏ တာအိုများ ပါဝင်သည်။ ထိုအတုမှာ အချိန်၏ နည်းလမ်းများ နည်းပါးသော်လည်း အလွန် အရေးကြီးသည်။
"ပြီးရင် ဟိုလူငယ်တာအိုဆရာကို ရှာပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက် "
"ဒေါင်ကျန့်ရန်က ထွက်ပြေးသွားတယ်။ သူ့ကို ရှာပြီး ပြန်ဆွဲခေါ်လာခဲ့ "
သူ့ကိုစေလွှတ်သည့်အခါ ဘုရင်မှာ ကိစ္စသုံးခုသာ မှာကြားခဲ့ပြီး ရတနာများ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဤသုံးခုမှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ ကူရှင်းမှာ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေသူ ဖြစ်သော်လည်း အလုပ် လုပ်ဆောင်မှုမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်သည်။
သူသည် အရင်ဆုံး ခွန်လွန်မှန်အပိုင်းအစကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော် တစ်စုတည်း ခွန်လွန်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းပင် လူငယ်ကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးကို ဆွဲယူသွားသည်။
ထိုလူငယ် ကောင်းကင်လူသားနှစ်ဦးမှာ ကူယိုးဟွမ်၊ ကူရှင်းကဲ့သို့ လူငယ်အစွမ်းထက်သူများ မဟုတ်သော်လည်း စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်သည်။ တစ်ဦးမှာ (၈) အဆင့်၊ တစ်ဦးမှာ (၇) အဆင့်ရှိပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိုကြီးမားသော အမည်းရောင်အရိပ်က ဆွဲယူသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ခရစ်ခရက်"
နှစ်ဦးစလုံး၏ အရိုးများ ကျိုးသွားပြီး အတွင်းအင်္ဂါများ ပျက်စီးသွားသည်။
ဤဖြစ်စဉ်မှာ ကောင်းကင်လူသားအချို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ လူတိုင်း နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
အရင်က ဤသူမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူနှစ်ဦးကို ဆွဲယူသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အစအနပင် မတွေ့ရတော့ပေ။
ခွန်လွန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။
ကူရှင်းမှာ အံ့ဩသွားသည်။
"အရင်က နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ တူတယ် "
နောက်တစ်ဦးမှာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"မှန်တယ်၊ ကောင်းကင်နဂါးနဲ့ တူတယ်..."
အခန်း ၁၁၉၄ - တံခါးပေါက်ကို စောင့်ကြပ်ခြင်း
အထက်ဘုံ၌လည်း ကောင်းကင်နဂါးများ ရှိကြသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် သွေးစစ်သည့် ကောင်းကင်နဂါးမှာ တစ်ကောင်သာ ရှိသည်။
သို့သော် ကူရှင်းသည် ခဏက တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ထိုကြီးမားသည့် အရိပ်မည်းဆီမှ အလွန်သန့်စင်သော ကောင်းကင်နဂါး၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နဂါးရဲ့ သွေးနဲ့အငွေ့အသက်က တောက်ပလွန်းလှတယ်၊ ဒါက နဂါးချုပ်တွင်းထဲက တစ်ကောင်ပဲ "
ကူရှင်းသည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
"အောက်ရွှီလား " ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ရှေးခေတ် တုန်ရှိ မြွေနဂါးနဲ့ ကောင်းကင်နဂါးတို့ရဲ့ သွေးနှောပဲ။ ဘာအပြစ်ကျူးလွန်မိလဲတော့ မသိဘူး၊ နဂါးပုလဲ အဖျက်ခံလိုက်ရပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေက နဂါးချုပ်တွင်းထဲမှာ အကျဉ်းချခံထားရတာ"
ကူရှင်းသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။
"နဂါးပုလဲ ကွဲသွားပြီးမှ ဒီလိုကျင့်စဉ်အဆင့်မျိုး ရှိသေးတာလား "
အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးက အံ့ဩစွာ ရေရွတ်သည်။
"အကယ်၍ သူသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ထူးဆန်းတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
ဟု ကူရှင်းက ပြောသည်။
ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် ကူရှင်းက ဆက်ပြောသည်
"အားလုံး သတိထားကြ၊ အောက်ရွှီ ပြန်လာပြီး အငြိုးအတေးနဲ့ တိုက်ခိုက်လာမှာကို ကြိုတင်ကာကွယ်ကြ"
လူအုပ်ကြီးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကူရှင်း၏ လက်ထဲတွင် ကွန်လွန်မှန်အစအန တစ်ခုရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ဆွဲငင်နေကြသည်။
"ဒီအစအနတွေကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့ရင် နယ်စပ်မှာ ဆက်စောင့်ကြပ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"
ဟု ကူရှင်းက တွေးလိုက်သည်။
ထိုနတ်ဘုရားဘုရင် ၏ ကတိစကားကို ရရှိထားသဖြင့် ဤကိစ္စပြီးဆုံးပါက သူ့ကို ပြန်ခေါ်သွားမည်ဟု မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ရှိနေသည်။
ထိုသို့သော အခွင့်အရေးနှင့် ယှဉ်လျှင် လူနှစ်ယောက်သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ဘာမျှ မဟုတ်ပေ။
တားဆီးပိတ်ပင်မှုများ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အန္တရာယ်ရှိသည်ဖြစ်စေ ဤသူတို့ကို ခေါ်လာခြင်းမှာ... အစကတည်းက အထူးရည်ရွယ်ချက် ရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်လူသားအုပ်စုသည် ဟန်ချက်ညီစွာဖြင့် ခွန်လွန်တောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အပေါ်ယံကြည့်လျှင် လျော့ရဲရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းမှာတော့ တစ်ဦးချင်းစီက မိမိတို့၏ ထူးခြားစွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ထားကြပြီး နတ်စိတ်အာရုံများကို ဖြန့်ကျက်ထားကာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်နယ်ပယ် ကို ဖန်တီးထားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ခွန်လွန်တောင် ယုရှူးတောင်ထိပ် ရှိ ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ ထိုခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသော လူသန်ကြီး ရှိနေသည်။
သူ၏ခြေရင်းတွင် ကောင်းကင်လူသားနှစ်ဦးမှာ အရိုးအဆစ်များ ကျိုးကြေကာ အတွင်းအင်္ဂါများ ပျက်စီးနေသည်။
ထိုသူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။
ကောင်းကင်လူသားတို့သည် မွေးရာပါ အစွမ်းထက်ကြပြီး၊ နတ်ဘုရားဆန်သော ရုပ်သွင်များကို ပိုင်ဆိုင်ကာ အလွန်ထူးချွန်သည့် လူမျိုးစုဖြစ်သည်။
သူတို့သည် မွေးရာပါ အထက်စီးဆန်သော စိတ်သဘောထား ရှိကြသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဤလူသန်ကြီးရှေ့၌ ကြောက်ရွံ့မှုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများမှာ အလွန်မှ လျှို့ဝှက်နက်နဲလွန်းလှသည်။
လူသန်ကြီးက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်သည်
"နတ်စိတ်အာရုံက သဘာဝအတိုင်း ပြည့်စုံပြီး ကျင့်စဉ်နယ်ပယ် ဖြစ်နေပြီ။ အလစ်ဝင်တိုက်တဲ့ နည်းလမ်းက တစ်ကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရတော့မှာ"
သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိုအဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားများထံမှ အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် သူ အနည်းငယ် သတိထားရမည်ဟု ယူဆသည်။
တစ်ဖက်လူ၌ အလွန်ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်မှု နည်းလမ်းများ ရှိနေသည်။
သူ့အကြည့်သည် ခြေရင်းမှ လူနှစ်ဦးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
"မင်းတို့ကို လာကယ်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူး"
သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူငယ်ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲကာ ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ပြီး ခရွတ်ခရွတ်မြည်အောင် ဝါးစားလိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသော လူငယ်တစ်ဦးမှာ သူသည် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော နဂါးခေါင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နဂါးမုတ်ဆိတ်၊ နဂါးအကြေးခွံ၊ နဂါးအမွေးများဖြင့် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ကောင်းကင်လူသားကို မျိုချလိုက်သည့် ခဏမှာပင် လူသန်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပျက်သွားပြီး "ထွီ... ထွီ...ထွီ..." ဟု ဖြစ်သွားသည်။
"ဒီဟာကြီးက ဘာတွေလဲဟ "
သူ့နားထဲတွင် လူပေါင်းသောင်းချီ၍ ကျမ်းစာရွတ်ဆိုနေသည့် အသံများ ကြားနေရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စိတ် ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသည်။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်လူသား သေဆုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ညစ်ညမ်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ရိုက်ခတ်နေသည်။
ဤလူသန်ကြီးသည် စွမ်းအားကြီးမားသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ" လူသန်ကြီးက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးသည်။
သူ လက်ယမ်းလိုက်ရာ ခြေရင်းမှ လူငယ်မှာ စကားပြောနိုင်သွားသည်။
ထိုလူသန်ကြီးသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို နင်းထားရင်း အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ သေပြီးနောက်မှာ ဘာလို့ အဲဒီကျမ်းစာရွတ်သံတွေ ကြားနေရတာလဲ ဘာလို့ ညစ်ညမ်းမှုတွေ ဖြစ်လာရတာလဲ "
ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူသည် အထက်စီးမှ ကောင်းကင်လူသားလူငယ် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤလူသန်ကြီးရှေ့တွင်မူ သူသည် အစာမျှသာ ဖြစ်နေသည်။
ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူသည်ပင် အလိုမရှိအပ်သော အစာ ဖြစ်နေသေးသည်။
"ကောင်းကင်လူသားတွေ သေပြီးရင် အမြဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ကြတာပဲ"
ဟု လူငယ်ကောင်းကင်လူသားက ပြောသည်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ ငါ အရင်က မစားဖူးဘူးလို့ ထင်နေတာလား"
လူသန်ကြီးက မျက်လုံးပြူးကာ ဒေါသတကြီး ကြည့်သည်။
"……………" လူငယ်ကောင်းကင်လူသားမှာ စကားမထွက်တော့ပေ။
လူသန်ကြီးသည်လည်း သူနှင့် အချိန်ကုန်မခံတော့ဘဲ ခေါင်းကို ညှစ်ခြေလိုက်သည်။
ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ဝိညာဉ်စိတ်မှာ လွင့်ပျံထွက်လာပြီး ယခုထိတိုင် ကြောက်လန့်နေဆဲပင်။
သူ့ဝိညာဉ်စိတ်မှာ လေထဲတွင် အချုပ်ခံထားရပြီး လှုပ်ရှား၍ မရပေ။
သူ သေဆုံးပြီးနောက် သူ၏ အလောင်းမှာ ဤနယ်မြေကို ညစ်ညမ်းစေပြီး ကျောက်တုံးများပါ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲကုန်ကာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသည်။
လူပေါင်းသောင်းချီ ကျမ်းစာရွတ်သည့် အသံမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်နယ်ပယ် ကို ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေသည်။
လူသန်ကြီးသည် ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုပြီးနောက် အလောင်းကို ထပ်မျိုချလိုက်သည်။ ထိုခံစားချက်မှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။
လူငယ်ကောင်းကင်လူသားမှာ လက်အေးခြေအေး ဖြစ်သွားသည်။
ယခုအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်စိတ်မှာ လေထဲတွင် အချုပ်ခံထားရပြီး လှုပ်ရှား၍ မရပေ။
တစ်ဖက်လူမှာ ပြဿနာရှိမှန်း သိလျက်နှင့်ပင် ဆက်မျိုချနေသည်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
ထို့နောက် လူသန်ကြီးသည် သူ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ခရွတ်ခရွတ် ဝါးစားကာ မျိုချလိုက်ပြန်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လူသန်ကြီးသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေနည်းကို သုံးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ဝိညာဉ်မှာ အလွန်ထူးဆန်းပြီး သတင်းအချက်အလက် အများအပြား မရရှိဘဲ အပိုင်းအစ အနည်းငယ်သာ ရရှိသည်။
သို့သော်လည်း ကောင်းကင်လူသားတို့ သေဆုံးလျှင် ဤသို့ ဖြစ်တတ်သည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်က ငါ ကောင်းကင်လူသား အချို့ စားဖူးတယ်၊ အရသာရှိတယ်၊ အဲဒါတွေက သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအားတွေပဲ။ အခုကျတော့ သေပြီးရင် ဒီလိုမျိုး ထူးဆန်းနေရတာလဲ"
လူသန်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
သူသည် ဤကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားနေသည်။ မြင့်မြတ်လှပသည်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသည့် ကောင်းကင်လူသားတို့ သေဆုံးပြီးနောက် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ပုံစံမျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီး ကမ္ဘာမြေကို ညစ်ညမ်းစေသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။
"ဒီကောင်းကင်လူသားတွေ သေတဲ့ပုံစံက ဘာလို့ ရင်းနှီးနေရတာလဲ... ဘယ်နေရာမှာများ တွေ့ဖူးတာလဲ "
လူသန်ကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောမိသည်။
ထိုစဉ်က သူသည် နဂါးပုလဲ အဖျက်ခံလိုက်ရသဖြင့် မှတ်ဉာဏ်အချို့ ထိခိုက်ခဲ့ရပြီး ယခုအချိန်ထိ စွမ်းအားအပြည့်အဝ မရရှိသေးပေ။
ခဏမျှ တွေးတောသော်လည်း မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ ပြန်မရခဲ့ပေ။
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ၊ ကောင်းကင်လူသားတွေက အခုတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။ ခဏက သူတို့ အနံ့က မမှန်ဘူးလို့ ထင်တာ မဆန်းပါဘူး"
သူသည် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာပြီး ဂူထဲမှ ထွက်ခွာကာ သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံ လိုက်သွားသည်။
………………
ခွန်လွန်တောင်၊ ဤနေရာမှာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆီးနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ဘုရားကျောင်း တစ်ခုထဲတွင် ကိုးကွယ်ထားသည့် နတ်ဘုရားမှာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ဘဲ အလွန်ပျက်စီး ယိုယွင်းနေသည်။
ကောင်းကင်လူသားတို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြပြီး ဘုရားကျောင်းကို ဖြိုဖျက်ကာ နေရာတိုင်းကို ရှာဖွေနေကြသည်။ သူတို့ ဘာကို ရှာနေမှန်း မသိရပေ။
ကူရှင်းက တိုးတက်စွာ ပြောသည်
"ဒီနေရာမှာပဲ၊ မြေကြီးကို တူးပြီးတော့တောင် အဲဒီအစအနကို ရှာတွေ့ရမယ် "
"ဟုတ်ကဲ့"
အားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြေသည်။
သူတို့သည် သေချာ ရှာဖွေနေကြရာ...
ရုတ်တရက် သူတို့ရှေ့က ဘုရားကျောင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းမှာ ယခင်ကဲ့သို့ အမွှေးတိုင်များ ထုံမွှမ်းကာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နတ်ရုပ်တုမှာလည်း ယခုအခါတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။
၎င်းမှာ ကိုးကွယ်ထားသည့် နတ်သမီးတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် လှပတင့်တယ်ကာ မြင့်မြတ်လှသည်။
ရှေးဦးလူသားများစွာတို့က ပူဇော်ပသနေကြပြီး အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။ ဘုရားကျောင်းအတွင်း အမွှေးတိုင်များ ထုံမွှမ်းနေသည်။
ထိုသူတို့သည် ဘာမျှမရှိရာမှ ပေါ်လာသော်လည်း အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
လူငယ်ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးက လက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မည်သို့မျှ မထိတွေ့နိုင်သည်ကို တွေ့ရသည်။
ကူရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်
"ဒါက အရင်တုန်းက မြင်ကွင်းကို ပြန်ပြတာပါ၊ တကယ်မဟုတ်ဘူး။ မင်း ထိတွေ့လို့ မရတာ သဘာဝပဲ"
ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ သဘောပေါက်သွားသည်။
"ဒီ ခွန်လွန်မှန်အစအနက အချိန်နဲ့နေရာ စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်၊ အထဲမှာ နစ်မြုပ်မသွားအောင် သတိထား "
အားလုံးမှာ စိတ်ထဲတွင် သတိဝင်သွားသည်။
ခွန်လွန်ရှိ ထိုလူထုတို့ ပူဇော်ပသနေကြစဉ် ရုတ်တရက် နတ်သမီးရုပ်တုမှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နတ်သမီးနောက်လိုက်များမှာ အလွန်အံ့ဩသွားပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်ကာ မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်ငိုကြွေးရင်း နတ်ဘုရား၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံနေကြသည်။
ကောင်းကင်လူသားတို့သည် ကမ္ဘာအဝှမ်းရှိ အမွှေးတိုင်များကို ခံယူနေကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် ဤလူသားများ ခွန်လွန်နတ်သမီးကို ဒူးထောက်ရှိခိုးနေသည်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်မရှည် ဖြစ်လာသည်။
နတ်သမီးရုပ်တု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြင်ကွင်းမှာလည်း ပြိုကွဲသွားသည်။
ကူရှင်းသည် သူ့လက်ထဲမှ ခွန်လွန်မှန်အစအနကို ထုတ်ယူကာ စကားလုံးအချို့ကို ရွတ်ဖတ်သည်။ ထိုရွတ်ဖတ်သည့် စကားလုံးမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားပြီး အပိုင်းအစ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိသော်လည်း ထိုစကားလုံးများ ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက် ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ခွန်လွန်မှန်အစအန တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာကာ ကူရှင်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ကူရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
"တကယ်ပဲ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ၊ ခွန်လွန်ကို ရောက်တာနဲ့ တစ်ခု ရှာတွေ့ပြီ "
ကောင်းကင်လူသားများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ဝမ်းမြောက်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။
"ခွန်လွန်တောင် တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေပြီး ဒီအစအနတွေကို ထုတ်ယူရမယ်"
ဟု ကူရှင်းက ပြောသည်။
မှန်အစအန တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ သူ၏ လက်ထဲမှ စကားလုံးများလည်း လိုအပ်သည်။
ယခုအခါ ကူရှင်းသည် ထိုစကားလုံးများ၏ စွမ်းအားကို အံ့ဩမိသည်။
သူတို့ တောင်ထဲတွင် ရှာဖွေနေကြစဉ် ထိုလူသန်ကြီး၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ထို့အပြင် လူငယ်အရှင် ချူဟယ် နှင့် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုယ်ကြီး ဝမ်တောက်ရန် တို့ နှစ်ဦးစလုံးကလည်း ဤကောင်းကင်လူသားတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
သို့သော် သူတို့မှာ အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ထားကြပြီး အလွန်အမင်း နီးကပ်စွာ မလိုက်ရဲကြပေ။
သူတို့မှာ အဝေးကသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ လူနောက် လိုက်ခြင်းမှာလည်း ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤကောင်းကင်လူသားအုပ်စုမှာ အလွန်စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီး ခွန်လွန်တောင်တွင် နေရာအချို့ကို ရှာဖွေရင်း ခွန်လွန်မှန်အစအန အချို့ကို ထပ်ရှာတွေ့ပြန်သည်။
ဤအခါတွင် ချူဟယ် အရှင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
"ဒီတောင်ထဲမှာ အကုန် ပုန်းကွယ်နေတာပဲ"
"ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာရကျိုးနပ်တယ်။ သူတို့ဆီကနေ အစအနတွေကို လုယူဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ် "
ဝမ်တောက်ရန်က တိုးတက်စွာ ပြောသည်
"အဲဒီ သံချပ်ကာ ဝတ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်လူသားရဲ့ သွေးအငွေ့အသက်က အန္တရာယ်များတယ်။ အရှင် သတိထားပါ၊ သူတို့ ဒီအောက်ကမ္ဘာကို ရောက်လာတာ မရိုးရှင်းဘူး"
ချူဟယ် အရှင်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"မလောပါနဲ့၊ သူတို့ကို နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စောင့်ကြည့်မယ်"
………………
ခွန်လွန်တောင် ဆီးနှင်းများကြားတွင် တိမ်နီတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
တိမ်နီပေါ်တွင် ရုပ်ရည်ချောမောသော တာအိုဆရာတစ်ဦးရှိပြီး ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသည်။
လီယန်ချူ သည် ကမ္ဘာမြေ မပြောင်းလဲမီက ခွန်လွန်သို့ ရောက်လာခဲ့ရာ၊ ယခင်က ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သည့်နေရာမှာ ယခုအခါ ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။
ထို ကျင့်ကြံသူများမှာ လူသန်ကြီး၏ အစားခံလိုက်ရပြီး တစ်ယောက်မျှ အသက်မရှင်တော့ပေ။
လီယန်ချူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"နောက်ကျသွားပြီ"
သူသည် အရင်က ထိုသူ၏ ပုန်းခိုရာကို တွက်ချက်ရန် အလွန်ပင် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကံကြမ္မာမှာ လျှို့ဝှက်ခံထားရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ခွန်လွန်သို့ ညွှန်ပြနေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် လီယန်ချူ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ခွန်လွန်တောင်မှာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်များစွာမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြင့်မားနေသည်။
ယုကျူးတောင်၊ ယုရှူးတောင်ထိပ်တို့မှာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီး မည်မျှမြင့်မားသည်ကို မသိနိုင်ပေ။
လီယန်ချူမှာ ယခုအခါ ထိုသူ၏ ခြေရာကို ရှာမတွေ့တော့ပေ။
သူ၏ လက်ထဲတွင် အဝါရောင် မှန်တစ်ချပ်ရှိပြီး ထိုသူကို လိုက်ရှာနေသည်။
"ခွန်လွန်တောင်က ကျင်ယွန်းတောင်ထက် ပိုပြီး ဖိနှိပ်မှု ပြင်းထန်တယ်။ သူကို ရှာရတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး"
လီယန်ချူက ပြောသည်။
လီယန်ချူသည် တိမ်နီကို စီးနင်းကာ တောင်များကြားတွင် လှည့်လည်ရှာဖွေနေသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ဆီးနှင်းများထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော လူသန်ကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စောင့်ကြည့်မှုကို ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"အစောင့်ကြည့်ခံလိုက်ရပြီ..."
လူသန်ကြီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ပိုမို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။
သို့သော် စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် ကောင်းကင်လူသားတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
" ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နတ်မီးအိမ်ကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထွန်းလင်းစေသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။
သူ ယခင်က ကောင်းကင်လူသားနှစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲသွားသည့် ပုံစံနှင့် ဆင်တူနေသည်။
လူသန်ကြီးက အေးစက်စွာ ပြောသည်
"ငါ့ကို မျက်ခြေဖြတ်ချင်တာလား "
သူသည် ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ဆီးနှင်းများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
……………………
ကောင်းကင်လူသားတို့သည် ခွန်လွန်တောင်တွင် ရှာဖွေနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးက အဝါရောင် အလံတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းကသာလျှင် လူသန်ကြီး၏ အာရုံကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကူရှင်း... မင်းက စစ်တပ်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖူးသူဆိုတော့ ငါတို့ထက် ပိုပြီး အကဲခတ်နိုင်တယ် "
သူသည် ကူရှင်းကို အံ့ဩမိသည်။ ဤကဲ့သို့ ဖိနှိပ်မှု ပြင်းထန်သော နေရာမျိုးတွင် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်သူ ရှိမှန်း သိလိုက်ရခြင်းမှာ ထူးချွန်လှသည်။
ကူရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်
"အနည်းဆုံး နှစ်ဖွဲ့ စောင့်ကြည့်နေတယ်။ သူတို့ကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ အနှောင့်အယှက် မလိုချင်လို့ပဲ"
"ခဏလောက် လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ထားမယ်၊ ခွန်လွန်မှန်အစအနတွေ ရှာတွေ့ပြီးမှ ပြောကြမယ်"
ထိုဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ကောင်းကင်လူသားများအားလုံး နှစ်သက်ကြသည်။
"သူ့ကို ကြည့်ရတာ ငါတို့နဲ့ အဆင့်အတူတူပဲဆိုပေမယ့်၊ နောက်ပိုင်းကျရင် သူက လမ်းသစ်တစ်ခုကို လျှောက်တော့မှာပဲ "
ထိုအဝါရောင်အလံမှာ နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပါးက ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်သည်။
၎င်းမှာ အသုံးပြုပြီးလျှင် ကုန်ဆုံးသွားမည့် အရာ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ရှေးဦးပညာရှင် တစ်ဦး၏ ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရှာဖွေပြီးနောက် အစအနတစ်ခု ထပ်တွေ့ပြန်သည်။ ၎င်းမှာ လက်မအရွယ်အစားခန့် ရှိသည်။
"ဒီတောင်ထဲမှာ အစအန အကုန်လုံး ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား "
ကူရှင်းက တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်
"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ အများကြီး ရှာနိုင်ရင် ရှာမယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် နှစ်ခု သုံးခုလောက်ဆိုရင် အဆုံးသတ်တော့မယ်လို့ ခံစားရတယ် "
သူသည် မသိစိတ်ထဲတွင် အာရုံခံနိုင်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဘယ်သူ့ကိုမျှ အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ရှေးဟောင်း ဘုရားကျောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ယနေ့တွေ့ခဲ့သမျှ ဘုရားကျောင်းတိုင်းတွင် နတ်ရုပ်တု မရှိသော်လည်း ဤဘုရားကျောင်းတွင်မူ ရှိနေသည်။
"ကိုင်မင်း နတ်ဘုရား" ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးက ပြောသည်။
ရှေးဟောင်း ကိုင်မင်းမှာ ကျားကိုယ်နှင့် လူမျက်နှာ ကိုးခု ရှိပြီး ခွန်လွန်တောင်၏ တံခါးပေါက်များကို စောင့်ကြပ်နေသည်ဟု ဆိုသည်။
သူတို့သည် ထိုဘုရားကျောင်းတွင် တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ဂရုတစိုက် လေ့လာရာ မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှ မတွေ့ရပေ။
သူတို့မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား များနှင့် ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ ရှိသဖြင့် ရှာဖွေရသည်မှာ မခက်ခဲပေ။
ကူရှင်း၏ စကားလုံးများကလည်း များစွာ အကူအညီ ဖြစ်သည်။
မြေကြီးကို တူးဖော်ပြီးနောက်
"မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ တစ်ယောက် လျော့သွားတာလဲ"
ကူရှင်းက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ... တကယ်ပင် တစ်ယောက် လျော့နည်းသွားသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ" ကူရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
သူတို့သည် အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား ငါးဦး ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းလာစဉ်က လူငယ်မျိုးဆက်တွင်လည်း အဆင့်ကိုး တစ်ဦး ပါဝင်သည်။ ယခုတွင် တစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးသွားသည်။
"သတိထား၊ ဒီဘုရားကျောင်းမှာ ထူးဆန်းမှုတွေ ရှိတယ်"
သူတို့သည် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေရသဖြင့် အခက်အခဲများ ကြုံရလိမ့်မည်ဟု သိထားသည်။
သူတို့သည် အချင်းချင်း နှစ်ဦးတွဲ၍ ရှာဖွေကြသည်။
ကူရှင်းက ရွတ်ဖတ်နေစဉ်
"အဆင်မပြေဘူး၊ နောက်ထပ် နှစ်ယောက် ထပ်ပျောက်သွားပြန်ပြီ"
အားလုံးမှာ စုရုံးလာကြရာ... တကယ်ပင် ထပ်ပျောက်သွားပြန်သည်။
"အောက်ရွှီ ပြန်လာတာလား"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူသာဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အလံက အချက်ပြမှာပဲ"
ထိုအချိန်တွင် ကူရှင်းက ကိုင်မင်း နတ်ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ခွန်လွန်မှာက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား တွေ နေထိုင်ကြတာ။ ကိုင်မင်း က တံခါးစောင့်ပဲ၊ ဘာလို့ ဘုရားကျောင်းမှာ ထားရတာလဲ "
အားလုံးမှာ ကိုင်မင်း နတ်ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဒီတော့... ဒီဘုရားကျောင်းမှာ ကိုးကွယ်ထားတာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ပဲ၊ ဒီ ကိုင်မင်း မဟုတ်ဘူး "
လူငယ်ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး
"အရင်ဆုံး ဒီရုပ်တုကို ဖျက်ဆီးလိုက်မယ် "
သူသည် စိန်စကြာလက်နက် ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
သို့သော် ကိုင်မင်း နတ်ရုပ်တုမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသည်။ သူသည် ခေါင်းတစ်လုံးဖြင့် လေဆင်နှာမောင်းကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ စိန်စကြာလက်နက် နှင့် တိုက်မိသွားသည်။
စိန်စကြာလက်နက် မှာ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားသည်။
"ဒီကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ဦးနှောက်က မဆိုးပါဘူး။ နောက်ထပ် ခဏလောက် ပုန်းနေချင်သေးတာကို"
ကိုင်မင်း မှာ အသက်ဝင်လာပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ထက်မြက်လာသည်။
ကောင်းကင်လူသားတို့မှာ အံ့ဩခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း ဖြစ်ကုန်သည်။
သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းလာသော်လည်း ဤနေရာတွင် အထင်သေးခံနေရသည်။
ချက်ချင်းပင် နတ်လက်နက် နှင့် စွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြရာ ဘုရားကျောင်းမှာ ပြိုကျသွားသည်။
ကိုင်မင်း မှာ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသည်။
"သူ့ကို သတ်ပစ်၊ ဒီမိစ္ဆာကို လွတ်မသွားစေနဲ့"
ကူရှင်းက လှံတစ်ချောင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
လှံမှာ ကိုင်မင်း ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း သူက လေဆင်နှာမောင်းများဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်။
ကိုင်မင်း မှာ ခွန်လွန်၏ မြေပြင်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသဖြင့် လွတ်မြောက်သွားသည်။
"ဒီမိစ္ဆာက ခွန်လွန်မှာ ရှိနေသရွေ့ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်ဆုံး ဘုရားကျောင်းကို ပြန်သွားမယ် "
ကောင်းကင်လူသားတို့ ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။
ကူရှင်းက
"နောက်ဆိုရင် ဘုရားကျောင်းတွေ့ရင် ဖြို၊ နတ်ရုပ်တုတွေ့ရင် ဖျက်ဆီး "
"ဟုတ်ကဲ့"
ကောင်းကင်လူသားတို့မှာ ဤသို့ အရှက်ရဖူးခြင်း မရှိသဖြင့် ဒေါသများ ထွက်နေကြသည်။
"ကန်ယွမ် ကမ္ဘာကြီးက တကယ်ပဲ ဆိုးရွားတာပဲ၊ နတ်ရုပ်တုတောင် ဒီလောက် ရက်စက်နေရတာလား "
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နောက်ထပ် အစအနတစ်ခု ရှာတွေ့ပြန်သည်။
"အားလုံးပဲ... ဒီဂုဏ်ပြုမှုတွေနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်သွားရင် ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရလိမ့်မယ် "
ကူရှင်းက လူများကို ချော့မော့နေသည်။
သို့သော်... သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေ တွေးနေသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိကြပေ။