အခန်း (၆၇၃-၆၇၄)

အခန်း (၆၇၃) - ဆံပင်ဖြူအဖိုးအို ၊ ကျင့်စဉ်ဒေသ ၊နှစ်တစ်ထောင် စတော်ဘယ်ရီသီးနှင့် နဂါးဝိညာဉ်မြက် ၊ နတ်ဘုရားသစ်ပင်

လီယန်ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားတောင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကောင်းကင်၌ လွင့်မျောနေသော ကျောက်တုံးကြီးများမှာ ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိပေ။

တောင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ တောင်ခြေတွင် ကြီးမားလှသော နန်းဆောင်ကြီးတစ်ခုကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုနန်းဆောင်မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း မရှိသော်လည်း ရှေးကျလှသော သမိုင်းအစဉ်အလာ အငွေ့အသက်များမှာမူ အထင်းသား ရှိနေသည်။

နန်းဆောင်ကြီးအတွင်းမှ လူပေါင်းသောင်းချီ၍ တရားရွတ်ဖတ်နေကြသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ထူထပ်လှသော အမွှေးနံ့သာနံ့ များကလည်း ဝေဖြာထွက်လာနေသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်၏ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာမူ အစပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အမွှေးနံ့သာ အငွေ့အသက်တွေက တကယ်ကို ထူထပ်တာပဲ"

လီယန်ချူး၏ စိတ်ထဲ၌ သတိထားမိသွားသည်။

'ငါ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ကျင့်စဉ်ဒေသ ကို ရောက်လာတာလား'

သူသည် သူ၏ စိတ်အာရုံ ကို ဖြန့်ကြက်၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစိတ်အာရုံမှာ နန်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျောက်တုံးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ တုန့်ပြန်မှု မရှိတော့ဘဲ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း နှေးကွေးသွားတော့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ထိုနန်းဆောင်သည် အစွမ်းထက်သော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားများရှိသည့် ကျင့်စဉ်ဒေသတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူးသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထိုခန့်ညားထည်ဝါလှသော နန်းဆောင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ အတွေးကိုယ်စီ ပေါ်လာ၏။

'ခုနက အဲဒီဝိညာဉ် ထွက်ပြေးတဲ့ပုံစံက လမ်းမှားဝင်လာတဲ့ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီနန်းဆောင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်နဲ့ သူနဲ့ သိနေတာများလား '

လီယန်ချူးသည် တောင်ပိုင်းမီးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ နန်းဆောင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။ ထိုအခါ နန်းဆောင်အတွင်းမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မင်္ဂလာအလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းအတွင်း၌ နတ်ဘုရားတေးသံများ ပျံ့လွင့်နေပြီး နတ်ဘုရားငှက်များနှင့် ထူးဆန်းသော ငှက်တိရစ္ဆာန် ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထို့ပြင် လူပေါင်းသောင်းချီ၏ တရားရွတ်ဆိုသံမှာလည်း အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လာပြီး လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ တောင်ပိုင်းမီးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ခုခံနေတော့သည်။

"သူငယ်ချင်းလေးက အဝေးကနေ ရောက်လာတာပဲ၊ အတွင်းကိုဝင်ပြီး ခဏလောက် စကားစမြည် မပြောချင်ဘူးလား "

နန်းဆောင်အတွင်းမှ အိုမင်းရင့်ရော်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူး၏ မျက်လုံးအစုံ၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီး ဝိညာဥ်မျက်စိ နှင့် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ် တို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ နန်းဆောင်အတွင်း၌ မင်္ဂလာအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မကောင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ လုံးဝမရှိပေ။ သို့သော် အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှသဖြင့် သူ၏ မြင်ကွင်းကို အနည်းငယ် မှုန်ဝါးစေကာ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရပေ။

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

ဝုန်း

နန်းဆောင်အတွင်းရှိ မင်္ဂလာအလင်းတန်းမှာ ပိုမို တောက်ပလာပြီး ရွတ်ဖတ်သံမှာလည်း ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။

နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော အစီရင်များနှင့် အတားအဆီးများသည် လီယန်ချူး၏ ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကြောင့် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ထူထပ်လှသော အမွှေးနံ့သာ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကြောင့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားပြန်သည်။

လီယန်ချူးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တောင်ပိုင်းမီးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ အရပ်အမောင်း ကောင်းမွန်ပြီး ချောမောခန့်ညားသော တာအိုဆရာ လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူသည် နန်းဆောင်အတွင်းသို့ အားမာန်ပါပါ ခြေလှမ်းလှမ်း၍ ဝင်သွားလိုက်သည်။

မှန်ပေသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်နှင့် နန်းဆောင်၏ ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားမှာ သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိတော့ပေ။

နန်းဆောင်အတွင်း၌ တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဆံပင်ဖြူဖြူ အဖိုးအိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဆံပင်မှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော်လည်း အရေပြားမှာမူ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့ချောမွေ့နေပြီး ကြင်နာသနားတတ်သော မျက်နှာရှိသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လူတစ်ဦးမှာ ဒူးထောက်လျက် ရှိနေပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရကာ ပါးစပ်ကိုလည်း ပိတ်ထားသဖြင့် ငါးဖားတုပ် အတုပ်ခံထားရသည်။

၎င်းမှာ လီယန်ချူး လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသော အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်ပင် ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းမှ မူလပုံစံအတိုင်း ပေါ်ထွက်နေပြီး ၎င်းမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးရှိသည့် တာအိုအိုကြီး တစ်ဦး ဖြစ်နေတော့သည်။

"သူငယ်ချင်းလေးက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တာ တကယ်ကို ရှားပါးလှပါတယ်"

တောင်ဝှေးကိုင်ထားသော ထိုဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"

လီယန်ချူးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အဖိုးအိုရဲ့ အမည်က ဖူကျန်း ပါ၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပေါ့။ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကျင့်ကြံနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပါပြီ။ ခုနက ဒီလူက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဇွတ်အတင်း ဝင်လာလို့ အဖိုးအိုက ဖမ်းဆီးထားလိုက်တာပါ"

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက မြေပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရသော တာအိုအိုကြီးကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

တာအိုအိုကြီးမှာ ပါးစပ်ကို ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ပိတ်ထားခြင်း ခံရသည့်အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဖိနှိပ်မှုအတတ်ကို ခံထားရပုံရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်နေသော်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာပေ။

"ဒီလူ့ရဲ့ကိုယ်မှာ သွေးဆာတဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေ ထူထပ်နေတယ်၊ သေချာပေါက် လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ သူက ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ အဖိုးအိုရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ပြေးဝင်လာလို့ ဖမ်းထားလိုက်တာပါ၊ အဖိုးအိုကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စထဲ ဝင်စွက်ဖက်တယ်လို့တော့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့ဦး"

ဒီလောက်တောင် လျင်မြန်နေတာလား... လီယန်ချူးက မျက်လုံးတစ်ချက် မှိတ်လိုက်ပြီး

"အကယ်၍ ကျွန်တော်က အပြစ်တင်တယ်ဆိုရင်ရော"

တောင်ဝှေးကိုင်ထားသော အဖိုးအိုမှာ တစ်ချက် ကြောင်အသွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကာ

"သူငယ်ချင်းလေးက နောက်ပြောင်နေတာပဲ"

"ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ကိစ္စထဲ ဝင်စွက်ဖက်မိတယ်လို့ ဝန်ခံတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို လျော်ကြေးပေးရလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူးက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"..."

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းမှာ တစ်ချက် တုန်ခါသွားသည်။ ခုနက ပြောလိုက်တာက အားနာလို့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောလိုက်တဲ့ စကားမဟုတ်ဘူးလား။

လီယန်ချူးသည် ထိုလူ သေချာပေါက် မျက်နှာပျက်ပြီး တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးကာ စွမ်းအားများကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းနေစဉ်မှာပင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက ပြုံးလိုက်ပြန်သည်။

"သူငယ်ချင်းလေး ပြောတာလည်း အကျိုးအကြောင်း ရှိပါတယ်။ ဒီမှာ နှစ်တစ်ထောင် စတော်ဘယ်ရီသီး တစ်လုံး ရှိတယ်၊ ဒါက စင်ကြယ်တဲ့ ယန်စွမ်းအား ရတနာ တစ်ခုပဲ။ စားလိုက်ရင် ကျင့်ကြံဆင့်ကို တိုးတက်စေနိုင်တယ်၊ ဒီနေ့ သူငယ်ချင်းလေးကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

စကားအဆုံးတွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ယန်စွမ်းအားများ ဝေဖြာနေသော အနီရောင်အသီးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသောအခါ လီယန်ချူး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားတော့သည်။

ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော စင်ကြယ်သည့် ယန်စွမ်းအားရတနာမျိုးမှာ အလွန်ပင် အကျိုးရှိလှသည်။ နောင်တွင် ယန်ဝိညာဉ် အလယ်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ ယန်စွမ်းအားများကို မြှင့်တင်ရန် သေချာပေါက် လိုအပ်ပေသည်။

လီယန်ချူးသည် ထိုအသီးကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ဝိညာဥ်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် ပြဿနာမျှ မတွေ့ရပေ။ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ကမ္ဘာဦး အာရုံခံစားမှု ရှိသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံရတနာ၏ စင်ကြယ်လှသော ယန်စွမ်းအားမှာ အတုလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူသည် တောင်ဝှေးကိုင်ထားသော အဖိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။

"မလောက်သေးဘူး"

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအို၏ မျက်လုံးများ တစ်ချက် မှေးစက်သွားပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်းလေးက အဖိုးအိုကို လာနောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"

လီယန်ချူး၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စပြုလာသည်။

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက သူ့ကို စေ့စေ့စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ကိုယ်ပေါ်မှ နောက်ထပ် ဝါးစာလိပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ နဂါးဝိညာဉ်မြက် ရရှိနိုင်မယ့် လမ်းညွှန်မြေပုံပဲ။ နဂါးဝိညာဉ်မြက်ကို သန့်စင်လိုက်ရင် စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါ ကို ရရှိနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံစွမ်းအားကို တိုးတက်စေလိမ့်မယ်၊ ဒါကိုလည်း သူငယ်ချင်းလေးကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

နဂါးဝိညာဉ်မြက်မှာ မီးလျှံအသီး ကဲ့သို့သော ရတနာများထက်ပင် ပိုမို ရှားပါးလှသော ကောင်းကင်ဘုံရတနာ ဖြစ်သည်။ နှစ်တစ်ထောင် စတော်ဘယ်ရီသီးထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်နိုင်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်မှန်သော နဂါးအရှိန်အဝါကို ရယူနိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိသဖြင့် တစ်နည်းအားဖြင့် ပို၍ပင် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ ဤအဖိုးအိုမှာ တကယ့်ကို အရင်းအနှီး ကြီးကြီးမားမား စိုက်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူးသည် သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် အတွင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ပေ့ဖုန်းခရိုင် အတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြထားသည့် လမ်းညွှန်မြေပုံတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

သူသည် အဖိုးအိုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ၊ စီနီယာ့ကို အများကြီး အကုန်အကျ များစေမိပြီ"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူငယ်ချင်းလေး ဒီလူကို ခေါ်သွားပါတော့၊ ဒီသူခိုးကြောင့် ငါ့ရဲ့ အေးချမ်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ဒေသကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါစေနဲ့"

"ကောင်းပါပြီ"

လီယန်ချူးသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် အတုပ်ခံထားရသော တာအိုအိုကြီးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

"နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်"

လီယန်ချူးသည် တာအိုအိုကြီးကို ဆွဲ၍ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ထိုရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။

ယခင်က သူ မဝင်မီတွင် ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ရုပ်တုကို မြင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ သာမန် မြေစောင့်နတ်ကျောင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

"မြေစောင့်နတ်ကျောင်း"

လီယန်ချူးသည် တာအိုဆရာအိုကြီးကို ဆွဲကာ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ တာအိုဆရာအိုကြီး၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ပြာနှမ်းနေပြီး သေမိန့်ကျထားသူကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ပြေးလေ ဘာလို့ ထပ်မပြေးတော့တာလဲ"

လီယန်ချူးက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဤတာအိုဆရာအိုကြီးသည် ခုနက အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ လျှိုးဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူကတော့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာတွေ့ပြီဟု ထင်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုအဖိုးအို၏ နောက်ကျောမှ ဓားဖြင့်အထိုးခံရကာ တိုက်ရိုက် အဖမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တုပ်နှောင်မှုများနှင့် ပါးစပ်မှ ပိတ်ဆို့မှုများမှာ ယခုမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွာကျသွားသည်။

"အဲဒီ လဒကြီးက လူကြားထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးပဲ၊ သူ့ကိုယ်မှာ သေချာပေါက် ရတနာတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်။ ခုနက မင်းလည်း မြင်သားပဲ၊ နှစ်တစ်ထောင် စတော်ဘယ်ရီသီးလို ရတနာမျိုးကိုတောင် သူက လက်ဆောင်ပေးနိုင်တာ။ ငါတို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို သတ်ရအောင် "

ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးရှိသည့် တာအိုအိုကြီးက ရက်စက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

'ဒါကြောင့်လည်း ခင်ဗျားပါးစပ်ကို ပိတ်ထားတာနေမှာပေါ့...'

လီယန်ချူးက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း

"စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့ ခင်ဗျား ဘယ်လို သေချင်သလဲ"

"..."

တာအိုအိုကြီးမှာ စကားဆွံ့အသွားသည်။

လီယန်ချူး၏ လက်ဖဝါးအတွင်း၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝေဖြာလာပြီး နှစ်ပေခန့် မြင့်သော ရှေးဟောင်း ပုလင်းတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒီရတနာရဲ့ အမည်က ယင်ယန်ပုလင်း ပဲ။ ပုလင်းထဲကို ရောက်သွားတာနဲ့ ခဏအတွင်းမှာတင် အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားအနေနဲ့ ယင်ယန်စွမ်းအားရဲ့ လောင်ကျွမ်းမှုကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်လား"

လီယန်ချူးက အေးစက်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"ယင်ယန်ပုလင်း"

"မင်းမှာ ဒီလို ရတနာမျိုးတောင် ရှိတာလား"

တာအိုဆရာအိုကြီးက လီယန်ချူးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"မင်း ဘာသိချင်တာလဲ"

သူသည် အားလုံးကို လက်လျှော့လိုက်သည့် ပုံစံ ဖြစ်သွားသည်။

"ရှန်ရှန်းနန်းဆောင် ဆိုတာ တကယ့်ကို ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ ပြီးတော့ ဘယ်မှာ ရှိတာလဲ"

လီယန်ချူးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှန်ရှန်းနန်းဆောင် ဆိုတာ တကယ်တော့ နတ်ဘုရားသစ်ပင် တစ်ပင်ပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာ၊ အဲဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖန်တီးထားတဲ့ ဂူနန်းတော် တစ်ခုပဲ"

နတ်ဘုရားသစ်ပင်

နတ်ဘုရား

လီယန်ချူးမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားတော့သည်။

အခန်း (၆၇၄) - ယွိလျော့နတ်ဘုရားကျမ်း ၊ ပြောပြ၍မရသောကိစ္စများ ၊ လူသတ်မှတ်တမ်းလုခြင်းနှင့် တံခါးပိတ်ခြင်း

"မှန်တယ်၊ ဒါက ငါ ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ထဲကို ရောက်သွားပြီးမှ သိခဲ့ရတာ။ ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ကို ဘယ်တုန်းက စတင်တည်ထောင်ခဲ့သလဲဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး။ အဲဒီတုန်းက ငါက ယင်ဝိညာဉ် အထွက်အထိပ်အဆင့်မှာ ပိတ်မိနေပြီး အဆင့်မတက်နိုင်ဖြစ်နေတာ။

အဲဒီအချိန်မှာ ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ကလူတွေ ငါ့ကိုလာရှာပြီး နတ်ဘုရားကျမ်းတစ်စောင်ကို သင်ကြားပေးခဲ့တယ်၊ အဲဒါနဲ့တင် ငါက ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားအစေခံ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ"

ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးရှိသည့် တာအိုဆရာအိုကြီးက ပြောပြလိုက်သည်။

"ဘယ်လို နတ်ဘုရားကျမ်းက လူတစ်ယောက်ကို ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်စေနိုင်တာလဲ"

လီယန်ချူးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ယွိလျော့နတ်ဘုရားကျမ်း ပဲ အစကတော့ ဒီကျမ်းကို ကျင့်ရုံနဲ့ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မယ်လို့ ငါမယုံခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ငါ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ အတားအဆီးဟာ ဒီကျမ်းကို ကျင့်လိုက်တာနဲ့ ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် ပွင့်ထွက်သွားခဲ့တယ်"

တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စဉ်းစားရင်း ယခုထက်တိုင် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

'ယွိလျော့နတ်ဘုရားကျမ်း...' လီယန်ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

'လောကမှာ ကျင့်ရုံနဲ့ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားကျမ်းမျိုး တကယ်ပဲ ရှိတာလား'

သူ ကျင့်ကြံနေသော ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း မှာလည်း အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး နက်နဲလှသော်လည်း လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်စေရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အဲဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် ငါ့လိုလူက ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ကို ဝင်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

တာအိုဆရာအိုကြီးက ဆက်ပြောသည်။

"ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ကို ဘယ်လိုသွားရတာလဲ၊ အဲဒီထဲကလူတွေရဲ့ စွမ်းအားကရော ဘယ်လောက်ရှိလဲ"

လီယန်ချူးက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ နန်းဆောင်ကနေဆင်းပြီး အပြင်ထွက်လာတဲ့အခါ ပြန်သွားမယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားသူငယ် လို့ခေါ်တဲ့ အထူးပုဂ္ဂိုလ်တွေက လာပြီး လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားတာ။ နန်းဆောင်ထဲမှာ လူဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး။ ပုံမှန်ဆိုရင် ကိုယ့်ဂူနန်းတော်ထဲမှာပဲ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေကြတာလေ။ ငါသိတာကတော့ ငါ့ကို နန်းဆောင်ထဲ ခေါ်သွားတဲ့သူက အဖြူရောင်ဝတ် ရဟန်း တစ်ပါးပဲ"

"နန်းဆောင်ထဲကလူတွေရဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း ငါမသိဘူး။ ငါ အဲဒီကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လမ်းပြပေးတဲ့ နတ်ဘုရားသူငယ်ရယ်၊ အဖြူရောင်ဝတ် ရဟန်းရယ်ကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ နန်းဆောင်သခင် ကိုတောင် တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးတယ်၊ သူက ငါ့ကို နဂါးချုပ်တိုင် လက်ဆောင်ပေးပြီး တောင်အောက်ကို ဆင်းခိုင်းလိုက်တာပဲ"

တာအိုဆရာအိုကြီးက အကြောင်းစုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြနေသည်။

သူ၏စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် လီယန်ချူး၏ စိတ်ထဲ၌ သံသယများစွာ ပေါ်လာတော့သည်။ ဤရှန်ရှန်းနန်းဆောင်၏ လုပ်ဆောင်ပုံမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်နက်နဲလှသည်။ ထိုစဉ် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာ၏။

"အဖြူရောင်ဝတ် ရဟန်း ဟုတ်လား ခင်ဗျားကို နန်းဆောင်ထဲဖိတ်ခေါ်တဲ့သူက အဖြူရောင်ဝတ် ရဟန်းလို့ ပြောလိုက်တာလား "

သူ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

တာအိုဆရာအိုကြီးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ဟုတ်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ တောင်နှင့်ပင်လယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲက မိစ္ဆာဘုရင်ကို မေးမြန်းစဉ်ကလည်း ထိုမိစ္ဆာဘုရင်မှာ အဖြူရောင်ဝတ် ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို စီထော်နိုင်ငံ သို့ ဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးသည်။

'ဒီအဖြူရောင်ဝတ် ရဟန်းက တစ်ယောက်တည်းပဲလား ဒါမှမဟုတ် တိုက်ဆိုင်တာလား '

လီယန်ချူး၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွေးတောနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်က ဒီတစ်ခေါက် တောင်အောက်ကို တခြား ဘယ်သူတွေကို စေလွှတ်လိုက်သေးလဲ ခင်ဗျားတို့မှာ ဘာအစီအစဉ်တွေ ရှိသေးလဲ "

လီယန်ချူးက ထပ်မေးသည်။

တာအိုဆရာအိုကြီးက ခေါင်းခါပြသည်။

"မသိဘူး၊ ငါက နန်းဆောင်သခင်ရဲ့ အမိန့်ကို ခံယူပြီး ဆင်းလာတာပဲ၊ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ ဘာမှ မသိဘူး"

"ဒါဆို ခင်ဗျားနဲ့ တန်းရန်ကျိ နဲ့ ဘယ်လို ချိတ်ဆက်မိတာလဲ"

"နတ်ဘုရားသူငယ်က ကြိုပြောထားတယ်၊ မော်ရှန်း က ချီလုံတာအိုဆရာ လည်း ငါတို့ ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ကို ဝင်ထားတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့နဲ့အတူ အလုပ်လုပ်လိမ့်မယ်တဲ့။ တန်းရန်ကျိ နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ နတ်ဘုရားသူငယ်က အများကြီး မပြောဘူး၊ သူ့ရဲ့ ဆရာနဲ့ မနိမ့်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိတယ်လို့ပဲ ပြောတယ်"

"အဲဒီ နတ်ဘုရားသူငယ်က သူ့ကို ဘယ်လိုရှာတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူက ခင်ဗျားတို့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ"

"နတ်ဘုရားသူငယ်ဆိုတာ ငါတို့လို နတ်ဘုရားအစေခံတွေထက် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ပိုနီးစပ်တယ်၊ တန်ခိုးကြီးတယ်၊ အရာရာကို သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ငါက တောင်အောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းဖူးတာမို့ နတ်ဘုရားသူငယ်က ငါ့ကို မှာလိုက်တယ်၊ အလုပ်ပြီးသွားရင် သူကိုယ်တိုင် လာရှာလိမ့်မယ်တဲ့"

လီယန်ချူး ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ဤ 'နတ်ဘုရားသူငယ်' ဆိုသူမှာ အဓိက ကျသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်။ ရုတ်တရက် လီယန်ချူး၏ မျက်လုံးများက ထက်ရှသွားပြီး တာအိုဆရာအိုကြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ အသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား လိမ်နေတာပဲ ခင်ဗျားကိုယ်ပေါ်မှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ထူထပ်နေပြီးတော့ အပြစ်ဒုစရိုက်တွေကလည်း အရမ်းကြီးနေတယ်။ ခင်ဗျား တောင်အောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းတာ မဟုတ်ဘူး "

တာအိုဆရာအိုကြီး၏ မျက်လုံးထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူက အလေးအနက်ထား၍ ပြန်ပြောသည်။

"ငါ တကယ်ပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းတာပါ၊ အရင်က ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ကနေ တစ်ခါမှ မထွက်ဖူးဘူး"

"ချင်းချန်တောင်က တာအိုဆရာကလည်း အပြစ်မဲ့တဲ့လူတွေကို သတ်ဖြတ်တတ်လို့လား ခင်ဗျားကိုယ်ပေါ်က ဝိညာဉ်အာဃာတတွေနဲ့ သတ်ဖြတ်မှု အငွေ့အသက်တွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ "

လီယန်ချူးက ဟောက်လိုက်သည်။

"ဟူး... အဲဒါတွေက ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက မိစ္ဆာတွေကို လိုက်သတ်စဉ်က ငါ့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကြောင့် အပြစ်မဲ့တဲ့ လူထုတွေကို ထိခိုက်မိခဲ့လို့ပါ၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ အာဃာတတွေ ကပ်ငြိပြီး စိတ်မိစ္ဆာ တွေ ဖြစ်ခဲ့ရတာ"

တာအိုဆရာအိုကြီးက ဝမ်းနည်းသော အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လီယန်ချူးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း

"လိမ်နေတာပဲ၊ ခင်ဗျားကိုယ်ပေါ်က ဝိညာဉ်အာဃာတတွေက ခုမှ အသစ်စက်စက် ကပ်ငြိထားတာ သိသာနေတာပဲ"

တာအိုဆရာအိုကြီးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လီယန်ချူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှိန်အဝါကြည့်အတတ် လား"

ဤမျှအထိ တိတိကျကျ မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ သာမန် နတ်မျက်စိ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေချေပြီ။ နတ်မျက်စိဆိုသည်မှာ အစစ်အမှန်နှင့် အတုကို ခွဲခြားခြင်း၊ ဖုံးကွယ်ထားသော ပုံရိပ်များကို မြင်ခြင်းနှင့် လှည့်စားမှုများကို ဖောက်ထွင်းမြင်ခြင်းတို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတာအိုဆရာလူငယ်လေးမှာ အငွေ့အသက် ခွဲခြားနိုင်မှုတွင် အလွန်ပင် ထက်မြက်လွန်းလှသည်။ သေချာပေါက် တာအိုဂိုဏ်း၏ ရှေးဟောင်း အရှိန်အဝါကြည့်အတတ် ကို တတ်မြောက်ထားခြင်းပင် ဖြစ်ရမည်။

"ဒီလောက်အထိ ထူထပ်တဲ့ ဝိညာဉ်အာဃာတတွေ ရှိနေတာကို ကြည့်ရင် ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်ဟာ လူသတ်ပြီး ကျင့်စဉ်တွေ ကျင့်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ခွေး နတ်ဘုရားနန်းဆောင် ဒါက သိသာလှတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ပဲ"

လီယန်ချူးက ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

တာအိုဆရာအိုကြီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ ပြောပြလို့ မရဘူး၊ ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ တားမြစ်ချက် တွေ ရှိတယ်၊ အကယ်၍ ငါက တချို့အရာတွေကို ထိတွေ့ပြီး ပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"

သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောပြခြင်း သို့မဟုတ် အရိပ်အယောင်ပြခြင်း ဖြစ်စေကာမူ ထိုတားမြစ်ချက်၏ ဘောင်အတွင်းသို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။

ထိုဘောင်မှာ မည်မျှအထိ ကျယ်ပြန့်သည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အရိပ်အယောင်ပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။ ဤအချက်မှာ ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဲဒီစွမ်းအားက ဘာလဲ၊ ဘာလို့ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်နဲ့ တူနေရတာလဲ ပြီးတော့ တန်းရန်ကျီ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘယ်လိုအရာက ရှိနေတာလဲ၊ ဘာလို့ သူ့အငွေ့အသက်က ဒီလောက် ရှေးကျနေရတာလဲ ဝေမြို့အနီးမှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက်များပြားတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေ ပေါ်လာရတာလဲ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အထိ သိထားတာလဲ အဲဒီ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေထဲက မိစ္ဆာတွေကရော ဘာတွေလဲ "

တာအိုဆရာအိုကြီးက ခေါင်းခါရုံမှအပ ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့ပေ။ လီယန်ချူး ဒေါသထွက်သွားပြီး

"တောက် ခင်ဗျားက ဘာမှလည်း မသိဘူးလား "

တာအိုဆရာအိုကြီးက မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း

"မင်းမေးတဲ့ မေးခွန်းတွေထဲမှာ ငါ တချို့ကို မသိတာရှိသလို၊ တချို့ကိုတော့ ပြောပြလို့ မရဘူးဖြစ်နေတာ"

လီယန်ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အရာများကို ပြောပြ၍ မရသနည်းဟု ထပ်မံမေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တာအိုဆရာအိုကြီး၏ မျက်လုံးထဲမှ မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရေပြားအောက်မှလည်း မီးအလင်းတန်းများ ဝေဖြာလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည်တားမြစ်ချက်က စတင်အလုပ်လုပ်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ခွေးမသား ဘယ်စကားက တားမြစ်ချက်ကို ထိသွားတာလဲ"

လီယန်ချူးမှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားလှသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီး များ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ထိုခရမ်းရောင် မီးလျှံများမှာ တာအိုဆရာအိုကြီးကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုသန့်စင်ပစ်လိုက်သည်။

ကုသိုလ်အမှတ် ခြောက်သောင်း

သူသည် ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ခွေးသား ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်၊ လူသတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါ့ရဲ့ လူသတ်မှတ်တမ်း ကိုပါ လာလုချင်တာလား"

အကယ်၍ ခုနက သူသာ အချိန်မီ မလှုပ်ရှားခဲ့လျှင် သူ အပင်ပန်းခံ ဖမ်းဆီးထားသော တာအိုဆရာအိုကြီးမှာ ရှန်ရှန်းနန်းဆောင်၏ တားမြစ်ချက်ကြောင့် အလကား သေသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ အဖြစ်ခံမည့်အစား သူ့လက်ချက်နှင့် သေသွားခြင်းကမှ ကုသိုလ်အမှတ် ရနိုင်သေးသည်။

လီယန်ချူး အနည်းငယ် နောင်တရမိသွားသည်။ ခုနက မေးခွန်းတွေကို တစ်ခုချင်းစီ မေးခဲ့သင့်သည်ဟု တွေးမိ၏။

'မေးခွန်းလေးခု မေးလိုက်တာ၊ ဒီအဖိုးကြီးက ဘယ်နှစ်ခုကို သိနေတာပါလိမ့် '

သူကိုယ်သူ အလုပ်လုပ်ပုံ မတည်ငြိမ်ခဲ့ဟု အနည်းငယ် အပြစ်တင်မိသည်။

တာအိုဆရာအိုကြီးမှာ ပြာအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ ဆက်မနေတော့ပေ။ မှော်လွန်းပျံ ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ လှေငယ်တစ်စင်း အရွယ်အစားအထိ ကြီးမားလာသည်။ သူသည် ထိုလှေပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ ဝေမြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းအတွင်း၌...

တောင်ဝှေးကိုင်ထားသော ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အုတ်ခဲများကို အသုံးပြု၍ ဘုရားကျောင်းတံခါးဝကို ပြန်လည် ပိတ်ဆို့နေသည်။ ဤနေရာမှာ လီယန်ချူး အစောပိုင်းက ဝင်ရောက်ခဲ့သော နေရာပင် ဖြစ်၏။

ယခုအခါ သူသည် အုတ်ခဲများကို တစ်ခုချင်းစီ စီကာ တံခါးဝရှိ ဟာကွက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သေးငယ်သွားအောင် လုပ်နေသည်။

အလွန်ပင် နက်နဲလှသော နတ်ဘုရားအတတ်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသော ပုံစံများဖြင့် တည်ရှိနေတတ်ပေသည်။

အဖိုးအိုမှာ အင်္ကျီလက်ကို မတင်လိုက်ပြီး ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်း ထနေသော လက်မောင်းများကို ထုတ်ဖော်ကာ အလုပ်လုပ်ရင်း ဆဲဆိုနေတော့သည်။

"တောက် ဒီနတ်ဘုရားအစေခံတွေ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူသတ်သမားကြီးကို ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်ထဲ ခေါ်လာတယ်ဆိုတာ ငါ့ကို သေခိုင်းနေတာပဲ "

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုသည် ဘုရားကျောင်းတံခါးဝကို အုတ်စီပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်း အချို့ကိုလည်း သေချာစွာ ကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ချောင်းဖြင့် မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်လိုက်ရာ ဘုရားကျောင်းတံခါးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အသစ်သုံးနှစ်၊ အဟောင်းသုံးနှစ်၊ ဖာဖာထေးထေးနဲ့ နောက်ထပ် သုံးနှစ်ပေါ့။ ဒီတံခါးကို ပြင်ပြီးရင်တော့ အေးအေးဆေးဆေး နေရဦးမှာပါ"

အဖိုးအိုမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။