အခန်း (၂၁၅-၂၁၆)
Vol. 22 Ch. 215-216
အခန်း (၂၁၅) - ဇူဖူကွေ့
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ထိုခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသည့် အမျိုးသားမှာ အပြီးတိုင် နှိမ်နင်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေသည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၇၂ ထဲက တစ်ခုဖြစ်သော ထိုနေရာသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အန္တရာယ်ပေါင်းစုံနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။
ယခုအခါ ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ကျန်းထင်ရှန်းတောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
မိစ္ဆာများမှာမူ ပိုမို များပြားလာသယောင် ရှိနေသည်
"အရင်က ဒီမှာ တကယ်ပဲ ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့တာလဲ "
လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
စိတ်ထဲတွင် မလွှဲမရှောင်သာ လေးလံသွားသည်။
ရှည်လျားသော ကံကြမ္မာရှိသူဟု ဆိုကာ လေကိုစား၊ နှင်းရည်ကို သောက်သည့် မြေပြင် နတ်ဘုရားများပင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။
ကြီးမားလှသည့် နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုမှာ အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပင်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ အနီးနားရှိ၊ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးဖောက်မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်သော၊ ခန့်ညားထည်ဝါသည့် ကျန်းထင်ရှန်းတောင်သို့ ရောက်သွားသည်။
တိမ်လွှာများကို ထိုးဖောက်ပြီး၊ ဤအလွှာပေါင်းများစွာသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိုးဖောက် မြင်တွေ့ချင်နေသည့်အလားပင်။
"မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်၊ ဒီလူ သုံးယောက်က ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း မနိမ့်ပေမယ့်၊ အကြောင်းရင်း မသိရတဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားရတာ၊ သေဆုံးပုံကလည်း ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတယ်"
"အခု ပြန်ဆုတ်ရင် အချိန်မီသေးတယ်"
လီယန်ချူက တင်းရုံ ကို ပြောသည်။
တင်းရုံမှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်
"ကျွန်မက အဲဒီ ကျောက်ဆောင်နားမှာကတည်းက သေသင့်နေတာပါ၊ လီတာအိုဆရာ ကယ်တင်ပေးလို့သာ အသက်ဆက်နေရတာ ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးလဲ"
လီယန်ချူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ မင်းမှာ လောင်းကစားသမားရဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေတာပဲ"
သူသည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသည့် ထို တာအိုဂိုဏ်းသူလေးအပေါ် အမြင်သစ်တစ်ခု ရသွားသည်။
တင်းရုံ ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ချက်ချင်းပင် လှပတောက်ပလာကာ
"ဒါက နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရဲ့ ၇၂ ထဲက တစ်ခုလေ၊ ဒီကို ရောက်နေမှတော့ ကျမ်းစာတွေထဲမှာပဲ ရှိတဲ့ ဒီ နတ်ဘုရားတောင်ကို တစ်ချက်လောက် မကြည့်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်မလဲ"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြသည်။
ထိုလူ သုံးယောက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်သည်။
ပူပြင်းသည့် လက်ဝါးစွမ်းအားတစ်ခုကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
အတွင်းအားမှာ အပူချိန်မြင့်မားသည့် မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူတို့ သုံးယောက်၏ အရိုးစုများကို ချက်ချင်းပင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။
အသက်ရှူချိန် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ပြာမှုန်များ ဖြစ်သွားသည်။
"ဖုန်မှုန့်မှာပဲ ပြန်နေပါ၊ မြေကြီးမှာပဲ ပြန်နေပါတော့"
လီယန်ချူက ပြောသည်။
ဒီလူ သုံးယောက်ရဲ့ အလောင်းတွေက ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ၊ မိစ္ဆာအလောင်းတွေ ဖြစ်လာဖို့ အလွန် လွယ်ကူသည်။
တိုက်ရိုက် မီးရှို့လိုက်တာက ပိုသန့်ရှင်းပါတယ်။
သူနှင့် တင်းရုံတို့သည် နတ်ဘုရားတောင် ထိပ်သို့ စတင် တက်ရောက်ကြသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်မှုမှာ ခက်ခဲနေသော်လည်း၊ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များထဲကလို ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အခက်အခဲ မရှိပေ။
နတ်ဘုရားတောင်ကို တက်တဲ့အခါ အသက်ရှူလို့ မရနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ထားတဲ့ ခံစားချက်မျိုး မရှိပေ။
"ဒါမှမှန်တာပေါ့ "
"ဒီနေရာက မိစ္ဆာတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ၊ မူလက ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အစီအရင်တွေ အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားသင့်တာပေါ့"
လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
မဟုတ်ရင် ဒီ ကျန်းထင်ရှန်းရဲ့ ဖိနှိပ်မှုက ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အလောင်း နှစ်လောင်းကို ထပ်တွေ့သည်။
သေဆုံးပုံမှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသည်။
အကုန်လုံးက ခုနက လူ သုံးယောက်နဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်သည်။
အောက်ပိုင်းမှာ အသားအရေတွေ ပျောက်ဆုံးနေပြီး၊ အရိုးဖြူတွေ ပေါ်နေသည်။
သူက အလောင်းတွေဆီက ကျောက်စိမ်းအစအနတွေကို သိမ်းလိုက်ပြီး၊ သန့်စင်သော ယန်အတွင်းအား မှ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မီးတောက်နဲ့ အလောင်းတွေကို မီးရှို့လိုက်သည်။
ဆက်ပြီး ခရီးနှင်ကြသည်
တကယ်ပဲ ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုးလဲ
လီယန်ချူ မထိန်းနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး၊ တင်းရုံ ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ "
တင်းရုံ က
"ကျွန်မ အမြဲတမ်း နောက်ကျောဘက်မှာ မကောင်းတဲ့ အကြည့်တွေ ရှိနေသလို ခံစားနေရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေချာကြည့်လိုက်ရင် ဘာမှ မတွေ့ရဘူး"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူ ချက်ချင်းပင် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ်ကို အသုံးပြုသည်။
သို့သော် မည်သည့် ထူးခြားချက်မျှ မတွေ့ရပေ။
"ငါက ဘာလို့ ဘာမှ မခံစားရတာလဲ"
လီယန်ချူက ပြောသည်။
တင်းရုံ ခေါင်းခါလိုက်သည်
"ခုနကတည်းက ဒီခံစားချက်မျိုး ရှိနေတာ မှားယွင်းတဲ့ ခံစားချက် မဟုတ်လောက်ဘူး"
သူမက မိန်းကလေး ဖြစ်သော်လည်း၊ သံသယများဖြင့် အချိန်ဖြုန်းတတ်သူ မဟုတ်ပေ။
သူမက ငါ့ထက် ပိုပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကောင်းရအောင် မရှိနိုင်ဘူး.. လီယန်ချူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
"အို"
"အို"
ရှေ့နားတွင် နာကျင်စွာ ညည်းညူသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အလွန် ဝေဒနာ ခံစားနေရပုံရသည်။
နှစ်ဦးသား အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အရှေ့နှင့် အနောက် တက်ပြီး အမြန် ရောက်သွားကြသည်။
ခန္ဓာကိုယ် ဝဝကစ်ကစ်နှင့် အမျိုးသား တစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေပြီး၊ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကို မှီနေကာ၊ ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့တွင် သွေးစက်များ ရှိနေသည်။
ဇူဖူကွေ့
လီယန်ချူ မှတ်မိလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင်။
ဇူဖူကွေ့က လီယန်ချူနှင့် သူ့နောက်က တင်းရုံကို မြင်သောအခါ၊ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်များ ပေါ်လာသည်။
" တာအိုဆရာ "
"မင်း ရောက်လာပြီပဲ "
"မင်း နောက်ထပ် တစ်ဝက်လောက်ပဲ နောက်ကျရင်၊ ကျွန်တော့်ကို ထပ်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး "
ဇူဖူကွေ့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
" ကျွန်တော် မြစ်ကို ကူးလိုက်တာနဲ့ ဒီ နတ်ဘုရားတောင်မှာ တောက်ပတဲ့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်လာတယ် ကျွန်တော်က ဘာများလဲလို့ ထင်လိုက်တာ တကယ်တော့ လူသတ် မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်နေတာ "
ဇူဖူကွေ့မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေသည်။
"မိစ္ဆာကြီး"
လီယန်ချူ အံ့ဩစွာ မေးသည်။
ဇူဖူကွေ့က ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်
"ဟုတ်တယ်၊ ခန္ဓာကိုယ် ပိန်လှီပြီး အရေပြားက ကျောက်ဖြစ်နေတဲ့ မိစ္ဆာ တစ်ကောင် မျက်လုံးမှာ အဖြူရောင်ပဲ ရှိတယ်၊ ကြည့်ရတာ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ် "
လီယန်ချူနှင့် တင်းရုံ တို့ အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဇူဖူကွေ့က နောက်ထပ် မိစ္ဆာ တစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့နေရတာပဲ။
"ပြီးတော့ရော၊ ချန်ယန်က မင်းနဲ့ အတူတူ မဟုတ်ဘူးလား "
လီယန်ချူက ပြောသည်။
"ဟေး အဲဒီ လူက အရေးတစ်ကြီး ဖြစ်နေတဲ့ ပုံရတယ် ကျွန်တော့်ကို ဘယ်ဂရုစိုက်နိုင်မလဲ၊ ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ "
ဇူဖူကွေ့က ပြောသည်။
လီယန်ချူ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြသည်
"မင်း တောင်ပေါ်လမ်းမှာ အသတ်ခံရတဲ့ သူတွေကို တွေ့ခဲ့လား "
ဇူဖူကွေ့
"အဲဒီ လှည့်စားတတ်တဲ့ မိစ္ဆာဆိုး လုပ်သွားတာပဲ သူက လူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းကိုပဲ စားတယ် တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတာပါဗျာ"
လီယန်ချူ ရုတ်တရက် ဇူဖူကွေ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘာမှ မပြောပေ။
သူ၏ အကြည့်မှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်ရှသည်။
ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။
ဇူဖူကွေ့က
"တာအိုဆရာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ"
ဟု မေးသည်။
လီယန်ချူက အသံကို နိမ့်ချ၍ ပြောသည်
"မင်း ပြောတာက ဒီလူတွေ အကုန်လုံးကို အဲဒီ မိစ္ဆာက သတ်သွားတာပေါ့ "
ဇူဖူကွေ့ အံ့ဩသွားသည်
"ဟုတ်တယ်လေ "
"ဒါဆို မင်း ဘယ်လို လုပ် အသက်ရှင်နေတာလဲ"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ဇူဖူကွေ့က
"ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့ နာမည်ကြီး မှော်ပစ္စည်း တစ်ခု ပါလာလို့၊ အသက်ဘေးကနေ ခဏလောက် ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တာပါ"
ဟု ပြောသည်။
"တာအိုဆရာသာ မလာရင်၊ အဲဒီ မိစ္ဆာဆိုးက ပြန်လာရင်၊ ကျွန်တော် သေရတော့မှာ "
သူ၏ အမူအရာမှာ စိတ်မကောင်းစရာ ဖြစ်နေသည်။
ပြောပုံဆိုပုံက အလွန် ချဲ့ကားနေသည်။
တင်းရုံ မှာ နားမလည်ပေ၊ လီယန်ချူ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလို မေးတာလဲ။
အရင်ကတည်းက သေဆုံးသွားသူတွေက မိစ္ဆာလက်ချက်လို့ ထင်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား
လီယန်ချူ ဇူဖူကွေ့၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောသည်
"မင်း လိမ်နေတယ် "
"ဒီလူတွေက မင်းသတ်ထားတာ၊ မင်း စားထားတာ"
တင်းရုံ မှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်မှောင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ကြုတ်သွားသည်။
လီယန်ချူ ပြောတဲ့ စကားက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းသည်။
ဇူဖူကွေ့လည်း နားမလည်ဘဲ ရှင်းပြသည်
"တာအိုဆရာ၊ ကျွန်တော့်ကို မတရား မစွပ်စွဲပါနဲ့ "
"စွပ်စွဲတယ် "
လီယန်ချူ ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က စင်ကြယ်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေက ပျောက်သွားပြီး၊ အခုတော့ သွေး အရှိန်အဝါတွေက ဖိနှိပ်နေတယ် ဒါကိုတောင် ငါ့ကို လိမ်ချင်သေးတာလား "
ဇူဖူကွေ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်
"တာအိုဆရာ မင်း တကယ်ပဲ နားလည်မှု့လွဲနေတာပါ ကျွန်တော်က မိစ္ဆာကျင့်သူ ဖြစ်ရုံနဲ့ အဲဒီ တာအိုကျင့်သူတွေကို သတ်တယ်လို့ မပြောပါနဲ့ "
လီယန်ချူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒီ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ၊ လူသတ်ပြီး ပစ္စည်းလုတာက သာမန် ဖြစ်စဉ်ပါ၊ ငါက မင်းထက်တောင် ပိုသတ်သေးတယ် "
ဇူဖူကွေ့ အံ့ဩသွားသည်။
ဒီလောက် ရိုးသားတဲ့ ပုံစံ
ဒီ တာအိုဆရာက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးကနေ လာတယ်လို့ မဟန်ဆောင်ထားဘူး။
လီယန်ချူ ဆက်ပြောသည်
"ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ လောဘကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲ ရောက်သွားပြီ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို နှမြောစရာပဲ "
ဇူဖူကွေ့ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။
အဲဒီ ချဲ့ကားနေတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားတဲ့ အမူအရာတွေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ဖော်ထုတ်ရတာလဲ ဒီလိုက အဆင်ပြေနေကြတာပဲ မဟုတ်လား "
ဇူဖူကွေ့ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
တင်းရုံ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်
"ဇူဖူကွေ့ နင်...."
အခု ဇူဖူကွေ့က တစ်ခြားသူယောက်လို ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ။
ဇူဖူကွေ့ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်
"ကျွန်တော်က အရင်က အဆင့်မြင့် ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါးရဲ့ သွန်သင်မှုကို ခံယူဖူးတယ်၊ စည်းကမ်းကို လိုက်နာပြီး ကျင့်ကြံခဲ့တာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကံကြမ္မာက မျက်နှာသာပေးပြီး လူအသွင်ကို ရခဲ့တယ် "
"ဒါပေမဲ့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး၊ ဒီ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ၊ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ လူငယ်ပါရမီရှင်တွေကို အများကြီး မြင်ခဲ့ရတယ် "
"မင်းတို့လည်း အပါအဝင်ပဲ၊ တင်းရုံ မင်း အသက်အရွယ်နဲ့ ဒုတိယ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ၊ ငါ ဒီ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်နှစ်နှစ် ကြာလဲ မင်း သိလား "
ဇူဖူကွေ့၏ အသံမှာ နောက်ပိုင်းတွင် ဖိနှိပ်ထားသလို ဖြစ်သွားပြီး၊ လေးလံခြင်း မရှိတော့ပေ။
အခန်း (၂၁၆) - အင်အားကြီးမားခြင်း
"ဒါဆို နင်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ပြီး လူစားတာပေါ့"
တင်းရုံ က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ဇူဖူကွေ့၏ မျက်လုံးများတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာများ ရှိနေပြီး၊ အေးစက်စွာ ရယ်မောကာ
"ဟုတ်တယ် "
"မင်းတို့မှာပဲ ကံကြမ္မာကောင်း ရှိတာလို့ မထင်နဲ့၊ ငါ့မှာလည်း ရှိတယ် "
"ငါက ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ရခဲ့တယ်၊ အဲဒီပေါ်မှာ နတ်ဘုရားအခွင့်ရေး ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ပြထားတယ်"
"အဲဒါကတော့ လူစားဖို့ပဲ "
ဇူဖူကွေ့က ရိုင်းစိုင်းစွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"လူတစ်ယောက်ကို စားလိုက်ရင် အားအင်က တစ်ဆ တိုးလာတယ်၊ အဲဒီမှာ ရေးထားတဲ့ စားနည်းက အလွန် အသေးစိတ်ကျတယ်၊ ငါက လူငါးယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းကိုပဲ စားလိုက်တာ ကျင့်ကြံခြင်းက အများကြီး တိုးတက်သွားပြီ "
"ဒီ့ထက် ပိုမြန်တဲ့ ကျင့်ကြံနည်း ဘာရှိသေးလဲ "
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်။
"မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင်၊ တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှာ ဒုက္ခပေးမယ့် မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ် "
ဇူဖူကွေ့က အေးဆေးစွာ ပြောသည်
"သိလာတာ ကြာပြီ မဟုတ်ပေမယ့် တာအိုဆရာရဲ့ စရိုက်ကိုတော့ ငါ နည်းနည်း သိပါတယ် "
"ငါသာ မိစ္ဆာ ဖြစ်သွားရင်၊ တာအိုဆရာက ငါ့ကို သည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး "
ဤနေရာသို့ ရောက်သော်။
ဇူဖူကွေ့ ခဏ ရပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဆက်ပြောသည်
"ဒါကြောင့် မင်း သေဆုံးသွားမှပဲ၊ ငါ စိတ်ချရမှာ "
သူ့စကားသံ ဆုံးသွားသည်။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်
အရေပြားမှာလည်း အက်ကွဲလာသည်။
မရပ်မနားပင် ကွာကျလာသည်။
ကြီးမားပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော တောဝက်ခေါင်းကြီး တစ်ခုမှာ ထိုလူ့မျက်နှာကို ဖောက်ထွက်လာပြီး၊ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာသည်။
အလွန် ရုပ်ဆိုးသည်
ပါးစပ်ထဲတွင် ထက်ရှပြီး ကြီးမားသော စွယ်များ ရှိသည်။
ကျောကုန်းတွင် သံချောင်းကဲ့သို့ မာကျောသော အမွှေးများ ရှိသည်
ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသည်။
" သေဖို့ ပြင်ထား စမ်း"
အရင်က မြင့်မြတ်သော ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါး၏ သွန်သင်မှုကို ခံယူပြီး၊ စည်းကမ်းကို လိုက်နာ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် ဒီ မိစ္ဆာမှာ၊ နောက်ဆုံးတော့ လူစားပြီး ကံကြမ္မာရှာသည့် မိစ္ဆာလမ်းသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီ။
စိတ်မကောင်းစရာပင်။
ဇူဖူကွေ့က မြေပြင်ကို အားပြင်းပြင်းနှင့် ပိတ်နင်းလိုက်သည်။
နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပြီး၊ လီယန်ချူနှင့် တင်းရုံ တို့ကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုလိုက်တော့မည့်အလား။
လီယန်ချူ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး၊ ထို မြောင်းကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ဇူဖူကွေ့၏ စွမ်းအားအပေါ်တွင် အမြင်သစ်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။
ဗြုန်း
မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အရိပ်တစ်ခုက ခုန်ဝင် တိုက်ခိုက်လာသည်
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဘုရား မီးတောက်များပင်
ပုံသဏ္ဌာန်မှာ တာအိုရဟန်းအို တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ဝိုးတဝါး ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
မျက်နှာနှင့် အရေပြားမှာ မီးလောင်ထားသော အမာရွတ်များ ရှိနေပြီး၊ အလွန် ပြင်းထန်သော မီးကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
"သူပဲ "
လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
မော်ရှန်း ဂိုဏ်းမှ ဟုန်ပိုင်ဝေ ဘေးတွင် ရှိနေသည့် မီးစွမ်းအား ကျွမ်းကျင်ပြီး အနီရောင် မီးကို ကျင့်ကြံထားသည့် တာအိုရဟန်းပင်။
ဘာကြောင့်လဲ မသိပေ။
သူတို့နှစ်ယောက် ဘာလို့ အတူတူ ဖြစ်နေရတာလဲ
ဒီ တာအိုရဟန်းအိုက လီယန်ချူကို မြင်လိုက်တာနဲ့၊ နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးများ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်
သူ အရမ်း မုန်းတယ်
ဒီ လူငယ် တာအိုဆရာက သူ့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာ
သူသာ ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် ကို မကျင့်ကြံထားခဲ့ရင်၊ ဒီအချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပေ။
ဒီလောက် ဖြစ်သွားသည့်တိုင်။
သူက လူမဟုတ်သည့် မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီ
"ကောင်းပြီ "
"မင်းလို ကောင်မျိုးက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး၊ အခု နောက်ထပ် လာရှာသေးတယ် "
လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်
ဗြုန်း
သူက တိုက်ရိုက် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်
ထျန်းကန်း လက်ဝါး
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တာအိုရဟန်းက လက်ဖြင့် တံဆိပ်ခတ်လိုက်ပြီး၊ ကြီးမားထူထဲသော မီးမြွေကြီး တစ်ကောင်က အော်ဟစ်ကာ ခုန်ဝင် တိုက်ခိုက်လာသည်။
အလွန် ပြင်းထန်သော ထျန်းကန်း လက်ဝါးစွမ်းအားနှင့် နန်ထျန်း မီးတောက်များဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးမြွေတို့ တိုက်မိကြသည်။
ပူပြင်းသော လေလှိုင်းများ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
တကယ်ကို အမြောက်ကြီးများ ပေါက်ကွဲသံနှင့် ဆင်တူသည်။
အသံမှာ ကျယ်လောင်လှပြီး၊ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားသည်။
ဇူဖူကွေ့မှာ ယခုအခါ ကြောက်စရာကောင်းပြီး၊ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲနေကာ၊ လီယန်ချူကို အားပြင်းပြင်းနှင့် ဝင်တိုးလာသည်
တောင်ပေါ်လမ်းမှာ သူ၏ ခြေရာများကြောင့် နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်များ ဖြစ်သွားပြီး၊ မြေပြင်တစ်ခုလုံး နိမ့်ဆင်းသွားသည်။
တုန့် တုန့် တုန့်
ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲကြီး တစ်ကောင် လာသလိုမျိုး၊ အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေသည်
ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပြီး၊ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။
"ဒါက မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာ သေလမ်းရှာတာပဲ "
ဗြုန်း
လီယန်ချူ ဓားမဆွဲဘဲ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဇူဖူကွေ့၏ ဝင်တိုးမှုကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကြီးမားသော တောင်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ဇူဇူကွေ့၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တိုက်ရိုက် နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားရသည်။
တုန့် တုန့် တုန့် တုန့် တုန့်
ဇူဖူကွေ့ ခြေလှမ်းအများကြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားရပြီး၊ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မာကျောသော တောင်ပေါ်လမ်းကို နင်းဝင်သွားကာ၊ ရပ်လိုက်သည့်အခါ ခြေထောက်တစ်ဝက်မှာ မြေထဲရောက်သွားသည်။
လူတစ်ဝက် မိစ္ဆာတစ်ဝက် ပုံစံဖြင့် ဇူဖူကွေ့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။
ကိုယ်တိုင်က ဒီ တာအိုဆရာကို လျှော့တွက်မိတာပဲ
ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ပြီး သူ့လို အရိုးအဆစ် သန်မာတဲ့ မိစ္ဆာအမျိုးအစားကို ရင်ဆိုင်ရဲတာလား
"လောကမှာ ဒီလို ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိနိုင်တာလား"
ဇူဖူကွေ့ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩနေသည်။
ကောင်းကင်ထိအောင် အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်။
သူသည် လူ့ပုံစံကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ကြောက်စရာကောင်းသော တောဝက်ဘုရင် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းဆုံး ပေါင်နှစ်ထောင်လောက် ရှိမည်။
ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားပြီး၊ စွယ်များမှာ ထက်ရှကာ၊ အရေပြားမှာ သတ္တုကဲ့သို့ အရောင်လက်နေသည်။
စကားပုံအတိုင်း
တစ် ဝက် ၊ နှစ် ဝက်ဝံ၊ သုံး ကျား
သာမန် အဓိပ္ပာယ်အရ တောဘုရင် ကျားမှာပင်၊ တောနက်ထဲတွင် အရေပြား ထူထပ်ပြီး အရိုးအဆစ် သန်မာသော တောဝက်ကို မယှဉ်နိုင်ပေ
အခုချိန် ဇူဖူကွေ့မှာ တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းသော မိစ္ဆာ သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။
လီယန်ချူကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ခုန်ဝင် တိုက်ခိုက်လာသည်
ဘေးနားက နန်ထျန်း မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ထူးဆန်းသည့် တာအိုရဟန်းအိုက၊ မီးလောင်ပြီး ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပစ်လိုက်သည်။
အမြင့် ခြောက်ပေ ရှိသော မီးလူသား တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်
ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များမှာ၊ ခြေဖဝါးအောက်က မြေပြင်ကိုပင် အလွန် မာကျောသွားစေသည်။
"ကောင်လေး၊ ဒီနေ့ မင်းကို ကောင်းကင်အထက်မှာ နောက်ထပ် ကောင်းကင် တစ်ခု ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို သိသွားစေရမယ် "
တာအိုရဟန်းအိုက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
တင်းရုံ ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး၊ လက်ထဲက မြင်းမြီးယပ် မှာ အရောင်များ လင်းလက်ကာ အလွန် ထက်ရှသည်။
"မင်း မလှုပ်ရှားနဲ့၊ ဘေးမှာပဲ ကြည့်နေ "
"ကြွက်သေးသေးလေးတွေက ငါ့ရှေ့မှာ အော်ဟစ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး "
လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင်
တာအိုဂိုဏ်း၏ အမှန်တရားစကားလုံး
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားက မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ချက်ချင်း တန့်သွားသည်
သူ့ကိုယ်ပေါ်က သွေးချီ အရှိန်အဝါများလည်း ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး၊ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်
သူက ဇူဖူကွေ့ကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်သည်
သူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို ရောက်သွားပြီး လူစားမှ အစွမ်းထက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။
ဒါဆိုရင် လီယန်ချူက သူ့ကို တာအိုလမ်းစဉ်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြောင်း သိသွားစေရမယ်
ဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသာလွန်တယ်။
ရွှီးးး
ကျန့်ကျောင်းဓားကို အားပြင်းပြင်းနှင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်
မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ တောဝက်ဘုရင်ကြီးကို ဓားရောင်ခြည်က ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်
မာကျောပြီး ထက်ရှတဲ့ စွယ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားသည်
ဒါက ဘာကိုမှ မတားဆီးနိုင်တဲ့ လက်နက်ကြီးပဲ
ဇူဖူကွေ့ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း မှော်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ၊ လီယန်ချူကို အပြီးတိုင် နှိမ်နင်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။
"သူ့ကို စားလိုက်ရင်၊ ငါ ဒုတိယ အဆင့် နောက်ပိုင်းအထိကို တိုးတက်နိုင်တယ် တတိယ အဆင့်ကိုတောင် လှမ်းမြင်နိုင်တယ် "
ဇူဖူကွေ့မှာ ရူးသွပ်နေပြီ
ဗြုန်း
ဗြုန်း
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ လေကဲ့သို့ ပေါ့ပါးပြီး၊ ကျန့်ကျောင်းဓားမှာ ထက်ရှရုံသာမက၊ လက်သီးနှင့် ခြေထောက်တို့တွင်လည်း တောင်ကို ခွဲနိုင်သည့် အားအင်များ ရှိနေသည်။
ဇူဖူကွေ့ ဖြစ်သွားသည့် တောဝက်ဘုရင်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်။
ခရက်
ခရက်
မင်းလို မိစ္ဆာမျိုးကို
မင်းရဲ့ အမာဆုံး အရိုးတွေကို ငါ အကုန် ချိုးပစ်မယ်
လီယန်ချူ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်
ထောင်ပေါင် အလေးချိန်ဖြင့် ပြုတ်ကျခြင်း
ဗြုန်း
ခရက်
တောဝက်ဘုရင်ကြီးမှာ နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး၊ အရိုးအဆစ်များ ကျိုးပဲ့ကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားသည်။
လုံးဝ မယှဉ်နိုင်တော့ပေ
ဇူဖူကွေ့က ကံကောင်းလို့ နတ်ဘုရား အခွင့်ရေး ရခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို စားခဲ့ပေမယ့်
လီယန်ချူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့ဘဲ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်
ကောင်းကင်မှာ မီးနီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တာအိုရဟန်းမှာ အံ့ဩနေသည်။
လီယန်ချူက ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကိုယ်ဟန်နဲ့ တောဝက်ဘုရင်ကြီးကို အနိုင်ယူလိုက်တာတင် မဟုတ်ဘဲ။
သူပိုပြီး အံ့ဩတာက၊ သူ့ရဲ့ နန်ထျန်း မီးတောက်တွေက သူ့ကို ဘာလို့ မထိခိုက်နိုင်တာလဲ
တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ရှေးဟောင်း မီးကျင့်စဉ်ကို ရရှိထားသလိုမျိုးပဲ။
"ဓားမဝင်၊ လက်နက်မဖောက်၊ ရေမထိ၊ မီးမလောင်"
တာအိုရဟန်းအို ထိတ်လန့်သွားသည်
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်
"မေနူးးကြီး၊ ဒီနေ့ မင်း လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
တာအိုရဟန်းအို ရယ်မောလိုက်သည်။
"သောက်ကလေး၊ မင်း အရမ်း မာန်တက်မနေနဲ့ မင်း ကောင်းကင်ကို ပျံသန်းနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"ကိုယ့်ကိုကိုယ် တိမ်တိုက်တွေကို စီးနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားလို့ ထင်နေတာလား "