အခန်း (၅၉-၆၀)
Vol. 6 Ch. 59-60
အခန်း (၅၉) - အဲဒီလိုဟာမျိုး ငါ့ဆီမှာ တစ်အိတ်ကြီး ရှိတယ်
"ဒါက ပထမဆုံးနေ့ပဲ ရှိသေးတာ၊ နောက်ရက်တွေမှာလည်း အများကြီး ရှိလာဦးမှာပဲ"
လီယန်ချူက ဆိုသည်။
"ဒီနေ့တစ်နေ့လုံးတော့ ငါ့မျက်စိတွေတောင် ပြာသွားပြီ၊ ဒီနည်းလမ်းက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား"
ပိုင်ဟုန်းထူက သူ၏မျက်လုံးများကို ပွတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး ဒီကိစ္စကို တစ်မြို့လုံးသိအောင် လုပ်ရမယ်၊ သွေးစွန်းဒင်္ဂါးရဲ့ အန္တရာယ်ကို လူထုကို အသိပေးပြီး နောက်ထပ်လူတွေ အန္တရာယ်မဖြစ်အောင် တားဆီးရမယ်၊ ပြီးမှပဲ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"
လီယန်ချူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
"မင်းပြောတာက..."
ပိုင်ဟုန်းထူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး
"သွေးစွန်းဒင်္ဂါးနောက်ကွယ်က အရာက တစ်ခုခု လှုပ်ရှားလာမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်တာလား"
"အတိအကျပဲ"
လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ကာ
"အဲဒီနောက်ကွယ်ကအရာက အားနည်းချက်ကို ထုတ်မပြသရွေ့ ငါတို့ တကယ်ပဲ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး၊ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကြေးဒင်္ဂါးတွေ သွေးစွန်းနေသလားဆိုတာကိုပဲ အမြဲတမ်း ထိုင်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ"
"ကောင်းပြီ၊ ငါသာ အဲဒီသွေးစွန်းဒင်္ဂါးနောက်ကွယ်က ကောင်ကို ရှာတွေ့လို့ကတော့၊ သူ့ကို ဓားပျံနဲ့ အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းပစ်မယ်"
ပိုင်ဟုန်းထူက နာကျည်းစွာ ဆိုသည်။
"ဒီလို သွယ်ဝိုက်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ လူ့အသက်ကို ရန်ရှာနေတာကို ကြည့်ရင်၊ အဲဒီနောက်ကွယ်ကအရာဟာ အစွမ်းသိပ်မရှိသေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ရိုက်သတ်လို့မရတဲ့ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေတာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ရမယ်"
လီယန်ချူက သုံးသပ်ပြသည်။
"ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်"
ပိုင်ဟုန်းထူ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။
မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းဒင်္ဂါးများကို ကြည့်ရင်း ပိုင်ဟုန်းထူက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်
"ဒီဟာတွေကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ အမြဲတမ်းကြီးတော့ ဆောင်ထားလို့ မရဘူးမလား"
ဤအရာများသည် အစိုးရရုံးမှ လူထုအတွက် လဲလှယ်ပေးထားသော ငွေများဖြစ်သော်လည်း မင်္ဂလာမရှိသောအရာများ ဖြစ်နေသည်။
သုံးရာကျော်မျှသာ ရှိသဖြင့် ရုံးတော်က လီယန်ချူနှင့် ပိုင်ဟုန်းထူတို့ကိုသာ ယူသွားခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်"
လီယန်ချူက ပြုံးလျက်
"ဒီသွေးစွန်းဒင်္ဂါးတွေနောက်ကွယ်က အရင်းအမြစ်ကို ခြေရာခံလို့ မရသေးပေမဲ့၊ အပေါ်က သွေးစွန်းရာတွေကိုတော့ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ငါစဉ်းစားထားတယ်"
"မင်းမှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်း ရှိလို့လဲ"
ပိုင်ဟုန်းထူက သံသယဖြင့်
"ရေနဲ့ ဆေးမလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"
"..."
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ တောင့်ခဲသွားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မင်းကလည်း တော်တော်တွေးတတ်တာပဲ၊ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး"
လီယန်ချူက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ သာမန်အဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပြုံးလျက်
"ဒီအဆောင်ကို သုံးရင် ကြေးဒင်္ဂါးပေါ်က သွေးစွန်းရာတွေကို ဖယ်ရှားနိုင်တယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက်။
သူသည် အဆောင်ကို ကြေးဒင်္ဂါးပေါ်တွင် တင်လိုက်ရာ ချီးချီး ဟူသော အသံနှင့်အတူ အဆောင်မှာ ပူနွေးလာသည်။
အဆောင်ကို ဖယ်လိုက်သောအခါ သွေးစွန်းဒင်္ဂါးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဒါက သာမန်အဆောင်ပဲ မဟုတ်လား သွေးစွန်းရာတွေကို တကယ် ဖယ်ရှားနိုင်တာပဲ"
ပိုင်ဟုန်းထူ အံ့ဩသွားသည်။
"ငါ စမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ အဆောင်တစ်ခုက ကြေးဒင်္ဂါး သုံးပြားရဲ့ သွေးစွန်းရာတွေကို ဖယ်ရှားနိုင်တယ် ပြီးရင်တော့ အဆောင်က လောင်ကျွမ်းပြီး ပြာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
လီယန်ချူက ရယ်မောကာ ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ ကြေးဒင်္ဂါးတွေဆိုရင် အဆောင် တစ်ရာကျော် လိုမှာပေါ့၊ အခုလောလောဆယ် အဆောင်တွေ အများကြီး ဘယ်က သွားရှာမလဲ"
ပိုင်ဟုန်းထူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူသည် လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ လက်ကာပြရင်း
"ငါတော့ မလုပ်နိုင်ဘူးနော်၊ ငါက အဆောင်ရေးတာ အရမ်းနှေးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အဆောင်အတတ်က တိုက်ခိုက်ရေးဘက်ကို အဓိကထားတာဆိုတော့ ဒီအဆောင်လိုမျိုး မိစ္ဆာနှင်နိုင်ပါ့မလား မသေချာဘူး"
လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ပြီး ကုတင်အောက်မှ ပိုက်ဆံအိတ် (သို့မဟုတ်) ပုံးအိတ် တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်း၌ အဆောင်များ တစ်အိတ်အပြည့် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဒါ...... ဘယ်ကနေ ဒီလောက်များတဲ့ အဆောင်တွေ ရောက်လာတာလဲ"
ပိုင်ဟုန်းထူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
လီယန်ချူက ပြုံးလျက်
"ငါ ရေးထားတာလေ၊ အားနေရင် အဆောင်ရေးတာကို လေ့ကျင့်ရင်းနဲ့ စုလာတာ ဒီလောက်တောင် များသွားတာပဲ"
"..."
ပိုင်ဟုန်းထူက လီယန်ချူကို လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အဆောင်မျိုးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်နည်းသဖြင့် မိစ္ဆာများကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် မလုံလောက်ပေ။
ပိုင်ဟုန်းထူသည် ဓားပျံအတတ်ကို တတ်ကျွမ်းသူဖြစ်သဖြင့် သာမန်အချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အဆောင်များကို အထင်မကြီးလှပေ။
သို့သော် ဤမျှ များပြားသော ပမာဏကိုတော့ သူ မငြင်းနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် ဤကိစ္စတွင် အဆောင်များက အလွန်အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။
လီယန်ချူ စမ်းသပ်ကြည့်ရာတွင် သွေးစွန်းဒင်္ဂါး တစ်ပြားကို သန့်စင်လိုက်တိုင်း ကုသိုလ်မှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ယနေ့ စုဆောင်းရရှိထားသော သွေးစွန်းဒင်္ဂါးအားလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက်တွင်။
ကုသိုလ်မှတ် ၃၀၀ ကျော် ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီယန်ချူသည် သူ တစ်ကြိမ် အဆင့်မြင့်တင်ထားသော ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူ့တွင် ထိုအဆောင် နှစ်ခုရှိရာ၊ တစ်ခုမှာ ဖုန်းအိမ်တော်မှ ဆံရှည်သရဲမကို သတ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ခုမှာမူ လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင်ကို အဆင့်မြင့်တင်ပြီးနောက် ထပ်မံ အဆင့်မြင့်တင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ထိုငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင်ကို ဒုတိယအကြိမ် အဆင့်မြင့်တင်၍ ရနိုင်မလားဟု စမ်းသပ်လိုသည်။
"အဆင့်မြင့်တင်စေ "
လီယန်ချူသည် သူ၏စိတ်ထဲမှ မဟာတာအိုအသံကို အတုယူ၍ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
သို့သော် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟာတာအို ရေလှိုင်းများ ပေါ်မလာသလို ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင်မှာလည်း ပြောင်းလဲမှု မရှိပေ။
"မရဘူးလား"
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
ကုသိုလ်မှတ် မလုံလောက်လို့လား
ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယအကြိမ် အဆင့်မြင့်တင်လို့ မရတာလား
လီယန်ချူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤပြဿနာကို ထပ်မံ မစဉ်းစားတော့ပေ။
ညရောက်သောအခါ လီယန်ချူသည် အမွှေးနံ့သာထွန်းကာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ထပ်မံထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသောအခါ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဆောင်သုံးခုကိုပါ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။
ငါးပါးမိုးကြိုးအတတ် သည် လောကကြီး၏ အပူဆုံး ယန်ဓာတ် ဖြစ်သဖြင့်၊ အနည်းငယ်သော ယန်ဓာတ်များသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။
လီယန်ချူသည် တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။
ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးထားသော လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင်သာမက ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင်ပါ ရှိနေသဖြင့်။
သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝေမြို့အတွင်း ညလှည့်လည်ရင်း သွေးစွန်းဒင်္ဂါးနောက်ကွယ်က အရာကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။
နံရံများကို ဖြတ်ကျော်ကာ လမ်းမပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။
ညဉ့်နက်ပိုင်း ဝေမြို့သည် အရင်အတိုင်းပင် ခြောက်ကပ်ငြိမ်သက်နေပြီး အေးစက်တိတ်ဆိတ်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
အထူးသဖြင့် လတ်တလောတွင် သွေးစွန်းဒင်္ဂါးသတင်းများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ပို၍ သတိရှိနေကျသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်မှာ နေမင်းကြီး သို့မဟုတ် မိုးကြိုးမီးတောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ထိတ်လန့်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။
ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင်ပေါ်မှ သန့်စင်သော ယန်မိုးကြိုး အငွေ့အသက်များသည် လီယန်ချူကို အချိန်ပြည့် လွှမ်းမိုးထားသဖြင့် ဝိညာဉ်မှာလည်း သန့်စင်သော ယန်ဓာတ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။
ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း အရ ငါးပါးမိုးကြိုးအတတ်သည် လောကကြီး၏ အပူဆုံး ယန်ဓာတ်ဖြစ်ပြီး အဖြောင့်မတ်ဆုံး အစွမ်းဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းသော စိတ်ရှိသူများသည် ဤမိုးကြိုးအတတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်နိုင်တော့ပေ။
လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်သည် ဝေမြို့ထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်ခဲ့သော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
လတ်တလောတွင် ဝေမြို့အစိုးရရုံးက လူအင်အား တိုးမြှင့်ထားပြီး၊ အပြင်ပန်းတွင် အေးဆေးနေသော်လည်း အတွင်း၌မူ တင်းကျပ်ထားသည်။
သာမန်နေအိမ်များတွင်ပင် အစိုးရရဲမက်များ ပုန်းအောင်းနေနိုင်ပေသည်။
အားကောင်းသော မြှားများ တပ်ဆင်ထားသဖြင့် မသင်္ကာဖွယ်ရာ တစ်ဦးဦးကို တွေ့ရှိပါက အထက်သို့ တင်ပြရန်မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် ပစ်သတ်ရန် အမိန့်ရှိထားသည်။
ထို့ကြောင့် လတ်တလော ဝေမြို့၏ ညအချိန်တွင် အိမ်ထဲဝင်ခိုးသည့် သူခိုးများပင် နည်းပါးသွားသည်။
ခိုးမှုမှာ သေဒဏ်မဟုတ်သော်လည်း အစိုးရက တင်းကျပ်ထားသည့် ဤအချိန်တွင် အပစ်သတ်ခံရနိုင်သဖြင့် မထိုက်တန်ပေ။
ရုတ်တရက်။
လီယန်ချူ၏ နားထဲတွင် ဒေါင် ဟူသော မောင်းသံတစ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ငရဲပြည်က ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်ပဲ"
လီယန်ချူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ချက်ချင်းပင် ထိုအသံရှိရာသို့ လိုက်သွားလိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ငရဲပြည်မှ ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်များသည် ဒေသတွင်းရှိ အလင်းနှင့်အမှောင် စည်းစနစ်ကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည် ဖြစ်သည်။
ဝေမြို့တွင် သွေးစွန်းဒင်္ဂါးများက လူ၏ ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် လိပ်ပြာခုနစ်ပါးကို စုပ်ယူနေသည့်ကိစ္စကို။
ဒေသတွင်း ဝိညာဉ်ရုံးက ဘာမှမသိဘဲ နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
"ဒီတစ်ခါတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်ကို သေချာ မေးမြန်းရမယ်"
လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။
မကြာမီ
ချန်နိုင်ငံ၏ ဝတ်စုံနှင့် မတူသော အရာရှိဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝိညာဉ်ရဲမက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကြေးမောင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။
သူ့နောက်တွင်မူ မျက်နှာဖြူလျော့ကာ မျက်လုံးအစုံ အလင်းမဲ့နေသည့် သေဆုံးသူများ၏ ဝိညာဉ်များ လိုက်ပါလာကြသည်။
လီယန်ချူ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်ဆင်ထားသော သူဌေးသားတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ဦးခေါင်းတွင် သွေးများ စွန်းထင်နေသည်။
"ဒါက ရှုမိသားစုက ဒုတိယသခင်လေး မဟုတ်လား၊ မြင်းပေါ်က ပြုတ်ကျပြီး သေသွားတာဆိုတာ"
လီယန်ချူ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုဝိညာဉ်မှာ ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်က လီယန်ချူကို သတိပြုမိသွားပြီး ဂါရဝပြုကာ
"တာအိုမိတ်ဆွေ ဖြစ်နေတာပဲ၊ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်"
ဟု ဆိုသည်။
လီယန်ချူ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်မှာ ထိုနေ့က တွေ့ခဲ့သော ကျန်းထုန် ပင် ဖြစ်သည်။
အခန်း (၆၀) - ဝေမြို့ မြို့စောင့်နတ်
ငရဲရုံးမှာ ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက် တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနေတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးပဲ။
လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ပြီး
"အရှင် နဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က အလောတကြီး ထွက်သွားခဲ့ရလို့ ကျုပ် စိတ်ထဲမှာ အားနာနေတာပါ"
ဟု ဆိုသည်။
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်က ဂါရဝပြုကာ
"တာအိုမိတ်ဆွေက အပြစ်မယူပါနဲ့ ဒီနေ့ မိတ်ဆွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက တောက်လောင်နေတဲ့ နေမင်းကြီးလိုပဲ၊ သန့်စင်တဲ့ ယန်ဓာတ်တွေ ရှိနေတော့ ကျုပ်တောင် တိုက်ရိုက်မကြည့်ရဲလောက်အောင်ပါပဲ မိတ်ဆွေရဲ့ ဝိညာဉ်က နေ့ဘက်မှာပါ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ဖို့ သိပ်မဝေးတော့ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်"
ဟု ပြန်ပြောသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူသည် လက်နက်မကိုက်ထားလျှင် လူအများအပေါ် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာသူ ဖြစ်သည်။
"အရှင်ကလည်း အားနာစရာတွေ ပြောနေပြန်ပါပြီ"
"မိတ်ဆွေက ဒီညဉ့်နက်ကြီးမှာ ဒီကို ရောက်နေတာက ကျုပ်ကို သီးသန့် ရှာနေတာလား"
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်က မေးသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်"
လီယန်ချူက ပြုံးကာ
"ဒီတစ်ခေါက် ကျုပ်က ငရဲပြည်ရဲ့ လူဝင်စားတဲ့ ကိစ္စတွေကို လာမေးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီမြို့ထဲမှာ သွေးစွန်းဒင်္ဂါးတွေကို အသုံးချပြီး လူရှင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ လိပ်ပြာခုနစ်ပါးကို စုပ်ယူနေတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေလို့ပါ၊ အဲဒီအကြောင်းကို အရှင် သိထားတာ ရှိမလားလို့ မေးချင်တာပါ"
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်က အံ့ဩသွားပြီး
"ဒီကိစ္စကို ကျုပ် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"
ဟု ဆိုသည်။
"ဒီမိစ္ဆာရဲ့ လုပ်ရပ်က အလင်းနဲ့ အမှောင် စည်းစနစ်ကို ဖျက်ဆီးနေတာပဲ၊ ဒါကြောင့် အရှင်က တစ်ချက်လောက် စုံစမ်းပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် အထက်လူကြီးတွေကို တင်ပြပြီး အဲဒီမိစ္ဆာကို ရှာဖွေပေးဖို့ ကျုပ် တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"
လီယန်ချူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်သည် အကျိုးအပြစ်ကို ချိန်ဆနေသကဲ့သို့ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်
"ဒီကိစ္စက တော်တော်ကြီးတယ်၊ ကျုပ်လို ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်လေး တစ်ယောက်က ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး"
"ဒါကြောင့် မိတ်ဆွေကို မြို့စောင့်နတ်မင်း ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်၊ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးဆိုရင် ဒီကိစ္စရဲ့ အစအဆုံးကို သိနိုင်လိမ့်မယ်"
ဟု ဆိုသည်။
မြို့စောင့်နတ်မင်း။ လီယန်ချူက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုကာ
"ဒါဆိုရင်တော့ အရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ"
ဟု ဆိုသည်။
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်က ပြန်လည် ဂါရဝပြုပြီး
"မိတ်ဆွေ၊ ကျုပ်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"
ဟု ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ချန်နိုင်ငံ၏ ဒဏ္ဍာရီများအရ ဒေသတွင်း မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ လက်အောက်တွင် စာပေနှင့် စစ်ရေး တရားသူကြီးများ ၊ ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်များ စသည်ဖြင့် ရှိကြသည်။
သို့သော် လူထုကြားတွင် ဒဏ္ဍာရီများစွာ ရှိပြီး အရင်းအမြစ်များမှာလည်း ရှုပ်ထွေးလှသည်။
မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အထက်လူကြီးမှာ ငရဲမင်းကြီး ဆယ်ပါး ဟု ပြောသူရှိသလို၊ တုန်းယွဲ့နတ်မင်းကြီး သို့မဟုတ် ထိုက်ဆန်းနတ်မင်း ဟု ပြောသူများလည်း ရှိသည်။
လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်နောက်မှ လိုက်ပါရင်း ဝေမြို့ရှိ မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
သူသည် ဤကမ္ဘာ၏ နတ်ဘုရားပုံရိပ်များကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးပေ။
ဝေမြို့၏ မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းမှာ မြို့၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
မြို့စောင့်နတ်ကျောင်း၏ အမွှေးနံ့သာမီးမှာ အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သော်လည်း၊ ဝေမြို့တွင် ချင်းယီမယ်တော်ကျောင်းက အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်နေသဖြင့် လူအများစုမှာ ချင်းယီမယ်တော်ကိုသာ ပို၍ ကိုးကွယ်ကြသည်။
ဒါကလည်း တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပင်။
တာအိုကျောင်းတွေ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတွေနဲ့ နတ်မင်းကြီးတွေရဲ့ ကျောင်းတွေထက်၊ ရိုးရာဒဏ္ဍာရီမှာ မရှိတဲ့ ချင်းယီမယ်တော်က ပိုပြီး လူကြည်ညိုများနေတာပဲ။
လီယန်ချူသည် မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျောင်းဆောင်ကြီး၏ ထိပ်တွင် နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်၍ ပြည်သူကို အေးချမ်းစေသည် ဟူသော စာလုံးကြီး လေးလုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျောင်းဆောင်အတွင်း အလယ်ဗဟိုတွင် ဝေမြို့ မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ ရုပ်တုသည် ခန့်ညားစွာ စံပယ်နေသည်၊ အသက် ၅၀ ကျော် အစိုးရအရာရှိကြီး တစ်ဦး၏ ပုံစံရှိပြီး ငှက်ခါးပုံ စီးကပ်ထားသော သတ္တမတန်း အရာရှိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ မြင့်မားသော နေရာမှနေ၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။
"တာအိုမိတ်ဆွေ၊ ဒီမှာ ခဏ စောင့်နေပါ၊ ကျုပ်က မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးဆီ သွားရောက် တင်ပြပြီး နတ်မင်းကြီးကို ကိုယ်ထင်ပြဖို့ တောင်းဆိုပေးပါ့မယ်"
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက် ကျန်းထုန်က ဆိုသည်။
"ကောင်းပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်"
လီယန်ချူက လက်သီးဆုပ် ပြလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက် ကျန်းထုန်သည် လက်ထဲတွင် ကြေးမောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်နှာဖြူလျော့နေသော ဝိညာဉ်အုပ်စုကို ခေါ်ဆောင်၍ ကျောင်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။
သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်။
ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက် ကျန်းထုန်သည် ကျောင်းဆောင်အတွင်းမှ ပြန်ထွက်လာပြီး
"မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးက ကျောင်းဆောင်ထဲကို ရောက်ရှိနေပါပြီ၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ဝင်ခဲ့ပါ"
ဟု ဆိုသည်။
လီယန်ချူက
"ကျေးဇူးပါပဲ"
ဟု ဆိုကာ ကျန်းထုန်နောက်မှ ကျောင်းဆောင်ထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားသည်။
နတ်ရုပ်တုသည် တဖြည်းဖြည်း အသက်ဝင်လာပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံဖြင့်
"ဘယ်သူလဲ"
ဟု မေးလိုက်သည်။
လီယန်ချူက
"ကျုပ်က လီယန်ချူပါ၊ ဝေမြို့မှာ သွေးစွန်းဒင်္ဂါးတွေက လူရှင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူပြီး ဒုက္ခပေးနေလို့၊ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးအနေနဲ့ အဲဒီ သွေးစွန်းဒင်္ဂါးတွေရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို စုံစမ်းပေးဖို့ လာရောက်တောင်းဆိုတာပါ"
ဟု ဆိုသည်။
နတ်ရုပ်တုက ခန့်ညားစွာ ဆိုသည်မှာ
"ကျန်းထုန်က ဒီကိစ္စကို ငါ့ဆီ တင်ပြပြီးပြီ၊ ငါလည်း ငရဲပြည်ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ၊ အဲဒီနောက်ကွယ်က မိစ္ဆာကို ရှာတွေ့ထားပြီးသားပါ"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး
"နတ်မင်းကြီးက သွေးစွန်းဒင်္ဂါးရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို ရှာတွေ့ပြီလား"
ဟု မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်"
မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြီး လေးနက်လှသည်၊ သူက ဆက်ပြောသည်
"မင်း ချင်းယီမယ်တော်ကို သိလား"
"ဒီကိစ္စက ချင်းယီမယ်တော်နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက
"ချင်းယီမယ်တော်ဆိုတာ မူလက ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ သူတော်စင်မ တစ်ဦးပါ၊ ပြည်သူတွေရဲ့ အမွှေးနံ့သာမီး ယုံကြည်မှုနဲ့ ကျောင်းတော်နတ် ဖြစ်လာခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမဟာ မိစ္ဆာလမ်းကို ရောက်သွားပြီ"
"သွေးစွန်းဒင်္ဂါး ကိစ္စဆိုတာ ချင်းယီမယ်တော်က လုပ်တာပဲ၊ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် လူရှင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ လိပ်ပြာခုနစ်ပါးကို စုပ်ယူနေတာ"
ဟု ဆိုသည်။
လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ
"ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နည်းဥပဒေတွေကို ဖျက်ဆီးနေတာပဲ၊ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးအနေနဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာကို သွားရောက် နှိမ်နင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"
မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက အေးအေးဆေးဆေးပင်
"ချင်းယီမယ်တော်ဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံယူခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ၊ အကြောင်းရင်း တချို့ကြောင့် ငါကိုယ်တိုင် ထွက်ပြီး နှိမ်နင်းလို့ မရဘူး"
"ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ"
လီယန်ချူက မေးသည်။
"ချင်းယီမယ်တော်ကျောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ပါ၊ ချင်းယီမယ်တော်ရဲ့ နတ်ရုပ်တုကို ရိုက်ခွဲပစ်ပါ၊ ဒါဆိုရင် ချင်းယီမယ်တော်ရဲ့ အစွမ်းတွေ အားနည်းသွားပြီး ယုံကြည်မှုစွမ်းအားတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"
"အဲဒီအချိန်ကျမှ ငါက ဝိညာဉ်ဖမ်းရဲမက်တွေကို ခေါ်ပြီး သွားရောက်ဖမ်းဆီးရင် ဒီဘေးဒုက္ခ ငြိမ်းအေးသွားလိမ့်မယ်"
ဟု မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက ဆိုသည်။
လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်
"ချင်းယီမယ်တော်ကျောင်းဆိုတာ ဝေမြို့ပြည်သူတွေ အလေးအမြတ်ထားတဲ့ နေရာပဲ၊ အခုကလည်း ကျောင်းတော်ပွဲ အချိန်ဆိုတော့၊ နတ်ရုပ်တုကို ရိုက်ခွဲပြီး ကျောင်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူး"
ဟု ဆိုသည်။
မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက ဆက်ပြောသည်
"သွေးစွန်းဒင်္ဂါးရဲ့ ဘေးဒုက္ခက ပိုပိုပြီး ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝေမြို့ရဲ့ ပြည်သူတွေအားလုံး မိစ္ဆာလက်ချက်နဲ့ သေကြရလိမ့်မယ်၊ ဒီကိစ္စကို လုံးဝ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မထားပါနဲ့"
လီယန်ချူသည် ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက
"ငါက ဒီကိစ္စရဲ့ ဇစ်မြစ်ကိုလည်း မင်းကို ပြောပြပြီးပြီ၊ ဒီဘေးဒုက္ခကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာလည်း လမ်းပြပေးပြီးပြီ၊ ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခထဲက ကယ်တင်တာဟာ ကုသိုလ်အင်မတန် ကြီးမားတယ်၊ မင်း ပြန်သွားတော့၊ ချင်းယီမယ်တော်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို မလွတ်စေနဲ့"
ဟု ဆိုသည်။
လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်
"မြို့ပြင်က ကျန်းမိသားစုရွာမှာ သရဲတွေ နှောင့်ယှက်ပြီး ခရီးသွားတွေကို သတ်ဖြတ်နေတဲ့ ကိစ္စကို နတ်မင်းကြီး သိပါသလား"
မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက အေးဆေးစွာပင်
"ငါက ခဏလောက် သတိလွတ်သွားလို့ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းသွားတာပါ၊ ဒီကိစ္စကို ငါ သိထားပြီးသားပါ၊ အဲဒီမိစ္ဆာတွေကိုလည်း နှိမ်နင်းပြီးပါပြီ"
ဟု ဆိုသည်။
လီယန်ချူက ဆက်ပြောသည်
"မြို့ထဲက စက္ကူရုပ်တွေ အစိုးရရဲမက်ကို ပူးကပ်ပြီး လူသတ်တဲ့ကိစ္စ၊ ပြီးတော့ စက္ကူရုပ်တွေကြောင့် အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ပျောက်ဆုံးကုန်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုရော နတ်မင်းကြီး သိပါသလား"
မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့်
"မင်းက ငါ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းနေတာလား"
ဟု အော်လိုက်သည်။
လီယန်ချူက ပြုံးလျက်
"ကျုပ်က မရိုမသေ လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးရဲ့ ကိုယ်ထင်ပြမှုကို မြင်ရတာ ရှားပါးလှလို့ ဝေမြို့မှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို သိထားပြီးသားလားလို့ အသိပေးတဲ့ သဘောပါ"
မြို့စောင့်နတ်မင်းက
"အခု အရေးကြီးဆုံးက မင်း တင်ပြထားတဲ့ သွေးစွန်းဒင်္ဂါး ကိစ္စပဲ၊ အဲဒီကိစ္စကို အရင် ဖြေရှင်းလိုက်တာက မင်းအတွက် နောင်မှာ ကုသိုလ်အကြီးကြီး ရလိမ့်မယ်၊ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ လောလောဆယ် မပြောနဲ့ဦး"
ဟု ဆိုသည်။
လီယန်ချူသည် မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုကို သေချာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်
"ဝူဟူဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းလုံး အသတ်ခံရပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို မိစ္ဆာပညာနဲ့ အစီရင်မှာ သုံးထားတဲ့ ကိစ္စကိုရော နတ်မင်းကြီး သိပါသလား"
"အကာအကွယ်အဆောင်တွေ ရောင်းပြီး လူတွေရဲ့ သွေးနဲ့ ဝိညာဉ်မွေးမြူနေတဲ့ ကိစ္စကိုရော သိပါသလား"
"မြို့ထဲမှာ ရေနစ်သေတဲ့ သရဲမက ဒုက္ခပေးနေတာကိုရော သိပါသလား"
ကျောင်းဆောင်အတွင်းမှာ ရုတ်တရက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံသွားသည်။
"မိုက်ရူးရဲဆန်လှချေလား"
"မင်းလို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှု မပြည့်စုံတာကို သွယ်ဝိုက်ပြီး အပြစ်တင်နေတာလား "
မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ရုပ်တုထံမှ ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။
လီယန်ချူက တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ပြုံးကာ
"နတ်မင်းကြီး စိတ်လျှော့ပါ၊ ကျုပ်က အမှန်အတိုင်း မေးမြန်းတာသက်သက်ပါ"
ဟု ဆိုသည်။
မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အသံမှာ ကျောင်းဆောင်တစ်ပြင်လုံး ဟိန်းထွက်သွားပြီး ခန့်ညားလှသည်
"ချင်းယီမယ်တော် ကိစ္စကို အမြန်သွားဖြေရှင်းပါ၊ ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ မရိုမသေမှုကို ငါ ခွင့်လွှတ်မယ်"
"အခုချက်ချင်း ပြန်တော့"
လီယန်ချူက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ် သွားပါပြီ"
ဟု ဆိုကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။
သူ့ခြေထောက်က မြို့စောင့်နတ်ကျောင်း တံခါးဝသို့ ရောက်ခါနီးတွင် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး။
"မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး... ကျုပ်မှာ နောက်ဆုံးမေးခွန်း တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်"
"ခင်ဗျားက လူသားတွေရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံယူနေတဲ့ မြို့စောင့်နတ် အစစ်အမှန်ဆိုရင်... ဘာလို့ ကျုပ်ကို တည့်တည့် မကြည့်ရဲတာလဲ "