အခန်း (၆၅-၆၆)

အခန်း (၆၅) - နောက်ထပ်လှုပ်ရင် ငါသူ့ကိုသတ်လိုက်မယ်

အခန်းထဲရှိ ထိုလူငယ်က လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ရင်း

"တာအိုဆရာ လီယန်ချူနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲခင်ဗျာ"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုသူကား အခြားသူမဟုတ်၊ မိမိ၏ ဦးလေး ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း ဝေမြို့အစိုးရရုံးသို့ လာရောက်တိုင်တန်းပြီး လီယန်ချူတို့အား ကျန်းကျားရွာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည့် လူငယ်အလောင်းထမ်းသမား စုန်စန်းလန် ပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ပြန်မေးလိုက်သည်

"မင်းမှာလည်း ဒီလိုဝါသနာမျိုး ရှိတာလား"

စုန်စန်းလန် မျက်နှာအနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး အားနာသလိုဖြင့်

"အရင်က ဦးလေးနဲ့အတူ အလောင်းထမ်းတဲ့အလုပ် လုပ်ခဲ့တော့ ရွာကလူတွေက ကျွန်တော့်ကို ကြောက်ကြတယ်၊ အခုထိလည်း မိန်းမမရသေးဘူးအခု ဝေမြို့မှာ အခြေချဖို့ ခေါင်းတလားဆိုင် ဖွင့်ထားပြန်တော့လည်း မိန်းမရဖို့က ခက်နေတုန်းပဲ၊ ဒါကြောင့် ပွဲကြည့်စင်ကို လာပြီး ဗဟုသုတရှာကြည့်တာပါ"

ဟု ပြောသည်။

လီယန်ချူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"သြော်... ဒီလိုကိုး"

ပိုင်ဟုန်းထူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး

"မင်းတို့ သိကြတာလား"

ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူက ရှင်းပြလိုက်သည်

"ငါပြောခဲ့တဲ့ အမှုလာတိုင်တဲ့ လူငယ်အလောင်းထမ်းသမားလေ၊ သူပဲပေါ့"

ကျင်နီယန် ဟု ခေါ်သော အမျိုးသမီးမှာ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်၊ မူလက ပိုင်ဟုန်းထူ ဓားကိုင်ပြီး ဝင်လာကတည်းက လန့်နေရသည့်အထဲ ယခု အလောင်းထမ်းသမား၊ ခေါင်းတလားဆိုင် စသည့် စကားလုံးများကြောင့် ပို၍ပင် လန့်သွားပုံရသည်။

ပိုင်ဟုန်းထူသည် အလွန်ထက်မြက်သူဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားပြီး စုန်စန်းလန်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ကာ

"ငါးနဲ့မျက်လုံး မှားအောင်လုပ်တယ်၊ နေမင်းကို ကွယ်ဝှက်တယ် ၊ နည်းလမ်းကောင်းပဲ"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်စန်းလန်က နားမလည်သလိုဖြင့်

"ဒီသခင်လေး ပြောတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးပြီး

"သူပြောတာက မင်းဟာ အလောင်းထမ်းသမား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အလောင်းကို ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝှက်ထားရုံတင်မကဘူး၊ အစိုးရရုံးကို သွားပြီးတော့လည်း ဟန်ဆောင် အမှုတိုင်ရဲသေးတယ်၊ မင်းရဲ့ နည်းလမ်းက တကယ့်ကို မြင့်မြတ်လွန်းလို့ ပြောတာပါ"

စုန်စန်းလန် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ဟန်ဆောင်ရယ်လိုက်သည်

"တာအိုဆရာလီ ပြောတာကို ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး"

လီယန်ချူက အေးဆေးပင်

"နားမလည်လည်း ကိစ္စမရှိဘူး၊ မင်း သေသွားရင် ရပြီ"

စကားဆုံးသည်နှင့်

သူသည် သွေးချီအရှိန်အဝါဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်သီးက စုန်စန်းလန်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။

စုန်စန်းလန်သည် မျက်နှာသို့ လေပြင်းများ တိုးဝင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာလည်း မြင့်တက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ စောင်းကာ ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဆီးခုံကို ပင့်ကန်လိုက်သည်။

လီယန်ချူကလည်း ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့မိကြသည်။

ဘုန်း

နှစ်ဦးလုံး ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်နေဟန်ထား ပြန်ပြင်လိုက်ရသည်။

ပိုင်ဟုန်းထူက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းစမ်း "

လက်ထဲမှ ဓားပျံသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် စုန်စန်းလန်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

စုန်စန်းလန်၏ ရင်ဘတ်မှ ဒေါင် ခနဲ သံချင်းထိသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ရှေးဟောင်း ရင်ဖုံးမှန် တစ်ခု ပါရှိသည်။

ထိုမှန်ပေါ်တွင် ပန်းရောင်ဦးခေါင်းခွံ တစ်ခု ရေးဆွဲထားသည်။

ပိုင်ဟုန်းထူ မျက်လုံးများ လေးနက်သွားပြီး ဓားပျံကို စုန်စန်းလန်၏ ခေါင်းဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်ခိုင်းလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ဓားပျံ၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် လီယန်ချူ၏ ကြမ်းတမ်းလှသော နတ်မင်းလက်ဝါး

စုန်စန်းလန်မှာ မကြာခင်မှာပင် မယှဉ်နိုင်တော့ပေ၊ ထိုလူငယ်နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

အထူးသဖြင့် လီယန်ချူသည် ကျန်းကျားရွာခရီးစဉ် နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ပင် တိုးတက်လာပုံရသည်။

ဘုန်း

စုန်စန်းလန်သည် ပြတင်းပေါက်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ဖျက်ကာ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်ပြေးသည်။

"ပြန်လာခဲ့စမ်း"

လီယန်ချူက လက်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ လက်ဝါးထဲမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စုန်စန်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်ခဲသွားပြီး လျင်မြန်လှသော လီယန်ချူက သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို လှမ်းဖမ်းကာ။

ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်သည်

ဘုန်း

စုန်စန်းလန်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို လီယန်ချူက ဖမ်းထားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ နောက်ထပ် ခြေထောက်တစ်ဖက်နှင့် တူနေသည်။

ထိုအရာက လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ကန်လိုက်သည်။

ဒေါင်

လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားသော ခွန်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရသည်။

ကိုယ်ပေါ်က ကိုယ်ခန္ဓာကာကွယ်မှု ကြောင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းထက်စာရင် အများကြီး ညံ့တာပဲ"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လမ်းကြားထဲက နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်း ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကတော့ ထက်မြက်တဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့ လီယန်ချူရဲ့ အရှိန်ဝါကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရစေနိုင်ခဲ့တာပါ။

စုန်စန်းလန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"မင်း တကယ်ပဲ ပျောက်သွားတဲ့ နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့တာကိုး "

စကားဆုံးသည်နှင့်။

သူသည် ပိုင်ဟုန်းထူထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်သွားသည်။

ပိုင်ဟုန်းထူက အဆောင်ကို သုံးပြီး စုန်စန်းလန်၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ မီးတောက်တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဓားပျံမှာလည်း အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

စုန်စန်းလန်မှာ ထပ်မံ ဆုတ်ခွာရပြန်သော်လည်း ထူးဆန်းသော ပုံစံတစ်ခုဖြင့် နံရံပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

"သရဲဟန်ဆောင်နေတာလား၊ ဆင်းလာခဲ့စမ်း"

လီယန်ချူက နွေဦးမိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လေထဲသို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်

လျိုယန်စွမ်းအား

နတ်မင်းလက်ဝါး၏ ပရိတ်သတ်လက်ဝါး

စုန်စန်းလန်သည် ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် ကွေးကာ လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်လျင်မြန်သဖြင့် ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ဓားပျံကိုသာမက လီယန်ချူ၏ နတ်မင်းလက်ဝါးကိုပါ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"ဘယ်သူမှ အနားမလာနဲ့၊ လာတဲ့သူရှိရင် ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်"

စုန်စန်းလန်က ကျင်နီယန်၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှ မယူလိုက်သည်။

ပိုင်ဟုန်းထူက ဂါထာကို သုံးပြီး ဓားပျံကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ရှိနေသည်။

လီယန်ချူက အနားကို လျှောက်လာပြီး ကြောက်လန့်တုန်ရီနေသော ကျင်နီယန်ကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်သည်။

တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အပြစ်မဲ့သူ၏ အသက်ကို လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။

သို့သော် လီယန်ချူက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

စုန်စန်းလန်က အေးစက်စွာ မေးသည်

"မင်း ဘာကို ရယ်တာလဲ"

လီယန်ချူက စုန်စန်းလန်ကို လှောင်ပြောင်သလို ကြည့်ကာ ပိုင်ဟုန်းထူဘက် လှည့်ပြောလိုက်သည်

"ဒီည ငါတို့ ပွဲကြည့်စင်ကို ဘာလို့ လာခဲ့တာလဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိသေးလား"

ပိုင်ဟုန်းထူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်၊ လီယန်ချူ ဘာလို့ ဒါကို ရုတ်တရက် ထပြောတာလဲ သူ နားမလည်ပေ။

လီယန်ချူက ကျင်နီယန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ဝေမြို့ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ စက္ကူရုပ်လုပ်တဲ့သူ က သူပဲ "

ပိုင်ဟုန်းထူ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျင်နီယန်ကို အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်မိသည်။

ပွဲကြည့်စင်မှာ သီချင်းလာနားထောင်ရင်းနဲ့ တကယ်ကြီး စက္ကူရုပ်လုပ်တဲ့သူကို တွေ့တာလား

ပြီးတော့ အဲဒီ တောင့်တောင့်ကြီးနဲ့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ စက္ကူရုပ်လုပ်တဲ့သူက ဒီလို နူးညံ့လှပတဲ့ ကချေသည်မလေး ဖြစ်နေတာလား

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်

"မင်းတို့လို မိစ္ဆာလမ်းစဉ် လိုက်သူတွေက တကယ့်ကို လူကို အံ့သြအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ"

ထို့နောက် စုန်စန်းလန်ကို လှောင်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကဲ... သတ်လိုက်လေ၊ ငါ့လက် မညစ်ပတ်ရအောင် မင်းပဲ သူ့ကို သတ်ပေးလိုက်စမ်းပါ"

စုန်စန်းလန် ဘာမှမပြောဘဲ ရုတ်တရက် လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"အစကတည်းက ကျန်းကျားရွာမှာ မင်းကို သတ်လိုက်ရမှာ"

ဘေးက ကျင်နီယန်မှာ ယခုအခါတွင်မူ အခြားလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ကြောက်လန့်နေသော ပုံစံမျိုး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး စုန်စန်းလန်ကို ကြည့်သော အကြည့်မှာလည်း ရွံရှာမှုများ ပါဝင်နေသည်။

ကျန်းကျားရွာတုန်းက သူက အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံခဲ့လို့ အခု လီယန်ချူက အိမ်တိုင်ရာရောက် လိုက်လာတာကို သူမက မကျေနပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်

"အစိုးရရုံးမှာ အမှုလာတိုင်တာက လူအာရုံလွှဲဖို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ကျန်းကျားရွာ ရောက်အောင် ထောင်ချောက်ဆင်တာလား"

စုန်စန်းလန်က အေးစက်စွာ ပြောသည်

"မင်းက တော်တော်လေး ထက်မြက်တာပဲ၊ ငါ ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား"

ကျင်နီယန်က လီယန်ချူကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်

"နင့်လို နံစော်နေတဲ့ တာအိုဆရာက ငါတို့အလုပ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် နှောင့်ယှက်တယ်၊ ဒီနေ့တော့ နင့်ရဲ့ အသည်းနှလုံးကို ငါကိုယ်တိုင် ထုတ်ယူပြမယ်"

ပိုင်ဟုန်းထူ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်၊ ဤကိစ္စမှာ ထိုမျှလောက် ရှုပ်ထွေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။

ကျင်နီယန်က နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်း မဟုတ်ဘဲ စက္ကူရုပ်လုပ်တဲ့သူ ဖြစ်နေတာပါလား

လီယန်ချူကတော့ ပိုင်ဟုန်းထူလို အတွေးမများပေ။

သူသည် လေထဲတွင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆွဲယူလိုက်ရာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ဖိနှိပ်နိုင်သော ကျန်ကျောင်းဓား မှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

တာအိုပညာ

အဝေးမှပစ္စည်းယူခြင်း

"မင်းတို့လို ခေါင်းမြီးခြုံပြီး ပုန်းနေတဲ့ မိစ္ဆာတွေကများ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောနေသေးတယ်"

ရှူး

လီယန်ချူက ဓားဖြင့် တစ်ချက်တည်း ပိုင်းချလိုက်သည်

လျိုယန်ဓားသိုင်း

ကျင်နီယန်၏ ရင်ဘတ်မှ အဝတ်အစားများ ပြဲထွက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပါးနီရဲရဲ ချယ်သထားသော စက္ကူရုပ် သုံးရုပ် ခုန်ထွက်လာသည်။

အပြုံးများမှာ တောင့်ခဲနေသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်ကာ လက်သည်းများမှာ ထက်မြက်လှသည်။

ဤစက္ကူရုပ် သုံးရုပ်မှာ လီယန်ချူ အရင်က တွေ့ဖူးသမျှ စက္ကူရုပ်များထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။

ပိုင်ဟုန်းထူကလည်း အရှုံးမပေးဘဲ ဓားပျံကို ထိန်းချုပ်ကာ စုန်စန်းလန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၆၆) - ငါဝင်တိုက်တာကို မင်းအပြစ်မတင်ပါနဲ့

လီယန်ချူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မိစ္ဆာများကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်လေ့ရှိသူဖြစ်သည်၊ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းတွင် ဝိညာဉ်အပြင်ထွက်ခဲ့စဉ်ကလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ဘေး၌ ပိုင်ဟုန်းထူကဲ့သို့သော လူငယ်လက်ရွေးစင်တစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် ရေထဲကငါးလိုပင် ပို၍ အားတက်နေတော့သည်။

တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်းပင် စတင်သွားခဲ့ပြီး အလွန်အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။

ဘုန်း ဘုန် ဘုန်း

လူလေးဦးသည် ပြတင်းပေါက်မှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခုန်ထွက်ကာ လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လီယန်ချူသည် အခန်းထဲ၌ ကျန်နေခဲ့မည့် ပိုင်ဟုန်းထူကို ထောင်ချောက်ဆင်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးလုံးကို လမ်းမပေါ်သို့ အတင်းဖိအားပေးကာ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ ကျန်ကျောင်းဓားသည် အလွန်ထက်မြက်လှပြီး ခြောက်ပါးယန်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ဘာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် အရှိန်အဝါမျိုးဖြင့် အတားအဆီးမဲ့နေတော့သည်။

ကျင်နီယန် အားကိုးအားထားပြုရသော စက္ကူရုပ်များသည် လီယန်ချူ၏ရှေ့တွင် အလကားပင်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူသည် တစ်ရုပ်ကို ပိုင်းဖြတ်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကျင်နီယန်၏ မျက်လုံးများမှာ မုန်းတီးမှုဖြင့် ပြည့်နေသည်၊ ဝေမြို့ထဲတွင် သူမချထားသော စက္ကူရုပ်အားလုံးနီးပါးကို လီယန်ချူက သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အခြေခံစွမ်းအားများကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ခွန်အားမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေသော်လည်း လီယန်ချူအပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ မုန်းတီးမှုမှာ မြစ်ရေပြင်ကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးခိုးရောင် ဓားတိုတစ်စင်းသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဖြစ်တည်လာကာ လီယန်ချူကို တိုက်ရိုက် ပြေးထိုးလိုက်သည်။

"သေချင်နေတာပဲ"

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဝင်းလက်သွားပြီး ဓားဖြင့် တစ်ချက်တည်း ပြတ်ကန်အောင် ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဤဓားချက်သည် စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားစေရုံသာမက မိစ္ဆာစက္ကူရုပ်လုပ်သူ ကျင်နီယန်၏ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်ဓားတိုကိုပါ တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေသည်။

၎င်းနှင့်အတူ လက်မောင်းတစ်ဖက်ပါ ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ စက္ကူရုပ်လုပ်သူ ကျင်နီယန်၏ လက်မောင်းပြတ်ထွက်သွားသော နေရာမှ သွေးထွက်မလာဘဲ ဝါးနှီးကဲ့သို့သော အရာများကိုသာ တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

ဘုန်း

လီယန်ချူသည် နောက်ဆုံးတစ်ခု ကျန်ရှိနေသော စက္ကူရုပ်၏ ရင်ဘတ်ကို ထပ်မံ၍ ထိုးနှက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကျင်နီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးခြားချက်ကို သူ သတိပြုမိသွားသဖြင့် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါဆို သူမရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကလည်း လူအစစ်မဟုတ်ဘဲ စက္ကူရုပ်ကြီးလား"

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

သို့သော် သူ သေချာမကြည့်ရသေးခင်မှာပင် ကျင်နီယန်က ထပ်မံ၍ ခုန်အုပ်လာပြန်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်တရာ မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လီယန်ချူက ဓားကို ရင်ဘတ်တွင် အနေအထားပြင်ကာ ကိုင်ထားပြီး ကျင်နီယန်နှင့် လေထဲတွင် တစ်ချက် ထိတွေ့ကာ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။

ကရက်

ကျင်နီယန်၏ ကောင်းမွန်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ခါးအလယ်မှ ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူ အနားသို့သွား၍ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ကျင်နီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ထိုမိစ္ဆာစက္ကူရုပ်လုပ်သူ၏ ဝိညာဉ် ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်သည် လီယန်ချူ၏ လျင်မြန်သော ဝိညာဉ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်၊ သူမသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို ရလိုက်လျှင် သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ဧကန်မုချ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တွင် စက္ကူရုပ်လုပ်သူဟူသော ဤမိစ္ဆာအလုပ်မှာ အောင်မြင်မှုများစွာ ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ စက္ကူရုပ်များစွာကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည်လည်း ဝိညာဉ်ခွဲစိတ်မှုနှင့် ဆင်တူသောကြောင့်ပင်။

သူမသည် လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မလာနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်လိုနေသည်။

"ရဲတင်းလှချည်လား"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲတွင် ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင် ကို ကိုင်ကာ တိုက်ရိုက် ပိုင်းချလိုက်သည်။

မိုးကြိုးပညာသည် လောကရှိ အပူဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာညစ်ညမ်းမှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

သူသည် ခုနက ထိုမိစ္ဆာစက္ကူရုပ်လုပ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်လူနှင့် မတူကြောင်း မြင်ကတည်းက သူမကို သတ်ရသည်မှာ ထင်သလောက် လွယ်မည်မဟုတ်ကြောင်း တွေးထားပြီးသားဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အစောပိုင်းကလည်း ကုသိုလ်မှတ် လုံးဝ ရရှိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သန့်စင်သည့် ယန်မိုးကြိုးစွမ်းအားသည်၊

ဝိညာဉ်များအတွက်မူ ဖျက်ဆီးအား အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားပင်။

လီယန်ချူ၏ ဤကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမှုမှာ တာအိုဂိုဏ်း၏ လက်ဝါးမိုးကြိုး နှင့်ပင် ဆင်တူလှသည်။

ဝုန်း

မိစ္ဆာစက္ကူရုပ်လုပ်သူ ကျင်နီယန်၏ ဝိညာဉ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြည်လင်သလောက် ဖြစ်သွားကာ မျက်လုံးများမှာလည်း ဝေဝါးသွားတော့သည်။

ထိုသည်မှာ သူမ၏ အခြေခံဝိညာဉ် အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားခြင်းပင်။

"သေလိုက်တော့"

လီယန်ချူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများမှာ ထောင်ထွက်လာပြီး သွေးချီများ ဆူပွက်လာကာ တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

လျိုယန်စွမ်းအားကို မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ဖိနှိပ်ထားသော ဤသတ်ဖြတ်မှုဓား ကျန်ကျောင်းဓားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ချက်တည်း ပိုင်းချလိုက်သည်

ရှူး

နားကွဲမတတ် လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူ၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းဖြစ်သော မိစ္ဆာစက္ကူရုပ်လုပ်သူ ကျင်နီယန်၏ ဝိညာဉ်သည် ဤသတ်ဖြတ်မှုဓားအောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဘေးတွင် ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ဓားပျံနှင့် အဆောင်ပညာကြောင့် အကျပ်ရိုက်နေသော စုန်စန်းလန်မှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

စက္ကူရုပ်လုပ်သူ ကျင်နီယန်၏ ဝိညာဉ်အတတ်နှင့် စက္ကူရုပ်များသည် သူ့အတွက်ပင် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲသော အရာများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ လက်အောက်တွင်မူ အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် မခံနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်ပြီး ပိုင်ဟုန်းထူ၏ အဆောင်ပညာကို ရှောင်ကာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ပိုင်ဟုန်းထူက ဂါထာကို သုံးပြီး လက်ညှိုးလှည့်လိုက်ရာ ဓားပျံသည် စုန်စန်းလန်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားသည်။

ဤဓားမှာ အလွန်ထက်မြက်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသည့် ဂုဏ်သတ္တိ ပါရှိသောကြောင့် စုန်စန်းလန်ကို အကြီးအကျယ် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

စုန်စန်းလန်၏ ကိုယ်ထဲမှ လူသေအလောင်း တစ်ဝက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားပျံကို ခုခံလိုက်သည်။

ဒေါင်

သံချင်းထိသံသည် လမ်းမတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စုန်စန်းလန်သည် မိစ္ဆာအလောင်းကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထည့်ထားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ထားသော်လည်း ထိုနှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်းမှာ အင်မတန် ကြမ်းတမ်းလွန်းသဖြင့် အပေါ်ပိုင်းကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ လွတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ အောက်ပိုင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မကြီးလှသဖြင့် ပိုင်ဟုန်းထူကို သတ်ရန်အတွက် သူသည် နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်း အောက်ပိုင်းနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

စုန်စန်းလန်သည် ထက်မြက်သော ဓားမြှောင်တစ်စင်းကို ကိုင်ကာ ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးလိုက်သည်။

သူသည် ပိုင်ဟုန်းထူကို အနီးကပ် သတ်ဖြတ်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင် စုန်စန်းလန်သည်တောက်ပသော မီးတောက်များအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီး အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ကြောင့် သူ၏ အရေပြားများမှာ ချက်ချင်း ပြဲထွက်ကုန်သည်။

ပိုင်ဟုန်းထူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်

"ငါ့ကို အလကားလူလို့ ထင်နေတာလား"

ဓားပျံမှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်းနှင့် ငြိနေသော်လည်း ပိုင်ဟုန်းထူ၏ အဆောင်ပညာမှာ အလွန်စွမ်းထက်လှသည်၊ သူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရင်ဆိုင်ကာ စုန်စန်းလန်ကို တိုက်ရိုက် မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

စုန်စန်းလန်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှိမ့်ကာ ကိုယ်ပေါ်မှ မီးများကို ငြိမ်းသတ်နေရသည်။

သူ၏ အားသာချက်မှာ အလောင်းများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာအငွေ့အသက် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်မျိုးများကို အသုံးမပြုတတ်ပေ။

ဤအင်မတန် ကြမ်းတမ်းသော နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်းကို ထိန်းချုပ်ရခြင်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

အပေါ်ပိုင်းကို လီယန်ချူတို့က သတ်လိုက်ပြီးပြီအောက်ပိုင်းကိုလည်း အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ရသဖြင့် ယခုအခါ စုန်စန်းလန်၏ အရှိန်အဝါမှာ အကြီးအကျယ် အားနည်းသွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း လူသတ်ပြီး အမြတ်ထုတ်ရတာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လီယန်ချူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်း၏ အောက်ပိုင်းမှာ တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ကျန်ကျောင်းဓားရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုအရှိန်အဝါက ကစားစရာ မဟုတ်ပါဘူး။

ပိုင်ဟုန်းထူက ဓားဂါထာကို သုံးပြီး အော်လိုက်သည်

"ဓားပျံ၊ မိစ္ဆာကို သတ်စေ"

ဗြစ်

စုန်စန်းလန်သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ရင်ဖုံးမှန်ဖြင့် ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ဓားပျံကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ၊ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ရင်ဘတ်ကို ဓားဖြင့် ဖောက်ထွက်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူ့ကို မတော်ဘူးလို့ ပြောလို့မရပါဘူး၊ နှစ်ပိုင်းပြတ်အလောင်း တစ်ဝက်ပဲ ရှိနေတာတောင် သူက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာဆရာ တစ်ယောက်ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီည တိုက်ခိုက်တဲ့ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းမြင့်မားလွန်းပြီး သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းအားကလည်း ကြီးမားလွန်းတာကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူက လူသားအဖြစ် ကျင့်ကြံနေတာ ဖြစ်ပေမဲ့ မိစ္ဆာအလောင်းကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ သွင်းထားတဲ့အတွက် လူတစ်ဝက် အလောင်းတစ်ဝက် ဖြစ်နေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။

သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားက အလွန်မာကျောလှသဖြင့် ဓားပျံနဲ့ အထိုးခံရတာတောင် ချက်ချင်း သေမသွားသေးပါဘူး။

သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ မီးခိုးရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို နှိုးဆော်ပြီး မိစ္ဆာအလောင်းအဖြစ် အပြီးတိုင် ပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဖဲချပ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပြောင်းလိုက်ရင် သူဟာ အသိဥာဏ်မရှိတဲ့၊ သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ သိတဲ့ မိစ္ဆာအလောင်းကြီး ဖြစ်သွားမှာပါ။

ရှူး

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားပြီး လီယန်ချူက သူ၏ ခေါင်းကို ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။

စုန်စန်းလန်သည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

လီယန်ချူက ချီးကျူးလိုက်သည်

"ဓားပျံအတတ်က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ"

"ငါဝင်တိုက်တာကို မင်းအပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ ဒီလူရဲ့ လိမ်လည်မှုတွေကြောင့် ငါ တော်တော်လေး ဒေါသထွက်နေလို့ပါ"

ပိုင်ဟုန်းထူ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ ဘာမှမဖြစ်သလို ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ ရိုးသားသော အကြည့်များကြောင့် သူလည်း စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားမိသည်။

မိမိ၏ သူငယ်ချင်းမှာ တကယ့်ကို အမြင်ရှိသူပဲဟု တွေးလိုက်သည်။

ဤနေရာမှ တိုက်ပွဲအသံများကြောင့် လမ်းကင်းလှည့်နေသော အစိုးရရုံးမှ အစောင့်အကြပ်များ ချက်ချင်း ရောက်လာကြသည်။

သူတို့က အစကတော့ လမ်းမပေါ်မှာ လူသတ်နေတဲ့ လူမိုက်တွေလို့ ထင်ထားကြတာ။

အနားကို ရောက်လာပြီးမှ ဝေမြို့ရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ တာအိုဆရာ လီယန်ချူနဲ့ ပိုင်သခင်လေးတို့ ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။