အခန်း (၇၃-၇၄)

အခန်း။ ၇၃

"အမှန်အတိုင်း လျှောက်တင်ရရင်တော့ အရှင်မ... ကျွန်တော်မျိုးက နိမ့်ကျတဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပါ..."

စုန်ယန်၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးသွားပြီး ခြေထောက်များမှာ လေထဲ၌ တွဲလောင်းဖြစ်သွားသည်။

မိဖုရားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခြောက်လှန့်သော ဝိညာဉ်သရဲတစ်ကောင်အလား ရုတ်တရက် ရှည်ထွက်လာပြီး နန်းဆောင်၏ မြင့်မားလှသော မျက်နှာကြက်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမသည် ခါးကို အနည်းငယ်ကုန်းလျက် ခေါင်းကို ရှေ့သို့ငုံ့ကာ သူ့အား အထက်မှ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခဏအတွင်း အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကြီးမားသွားပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။ လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ ထိုကြီးမားလှသော အင်အားကို မခံနိုင်တော့သည့်အလား စုတ်ပြဲသွားပြီး မျက်လုံး၊ နှာခေါင်းနှင့် နှုတ်ခမ်းတို့မှာလည်း အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လိမ်ဖည်သွားကာ ဖော်ပြ၍မရအောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

ထိန်ထိန်လင်းနေသော ဖုန်းနင်နန်းဆောင်မှာ ရုတ်တရက် မှောင်အတိကျသွားသည်။ အလင်းရောင်အားလုံးမှာ ထိုကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ထက်မြက်သော လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းမှာ စုန်ယန်ကို ပုရွက်ဆိတ်ငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ညှပ်ထားသည်။ လိမ်ဖည်နေသော မျက်နှာထက်တွင် စက်ဆုပ်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အသံမှာ အက်ရှရှဖြင့် ထူးဆန်းနေသည်။

"မျိုးဆက်သစ်လေး... နင်ပြောသမျှကို မိဖုရားကြီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ငါအကုန် မြင်ပြီးသား။ ငါက အဲဒါကြောင့်နဲ့ပဲ နင့်အသက်ကို ချန်ထားပေးတယ်လို့ နင်ထင်နေတာလား"

"မထင်ပါဘူး"

စုန်ယန်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"အရှင်မအနေနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်နေတာပါ။ ထောင်ချောက်ထဲကို ခေါ်ဆောင်လာပေးမယ့် အစာတစ်လုပ်အဖြစ်ပေါ့"

မိဖုရားကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်နှာမှာ သူ့အနီးသို့ ကပ်လာသည်။ စုန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ခန့် ကြီးမားသော မျက်လုံးကြီးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လျက် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံပင်။ စုန်ယန်ကလည်း ထိုမျက်လုံးများကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်လျက် မော့ကြည့်နေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို ဝါးမြိုခဲ့သည့် ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကြီးနှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စကားပြောရန် သို့မဟုတ် လှည့်စားရန် သူ၌ ဆန္ဒမရှိပေ။ ဤမိစ္ဆာအိုကြီးကို စမ်းသပ်မေးမြန်းခြင်းက သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုသာ ပိုမိုထုတ်ဖော်ပြသရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ သူက သူမကို လှည့်စားနိုင်ပြီဟု ကျေနပ်နေမိလျှင်ပင် စကားများခြင်းကြောင့် သူ၏ အားနည်းချက်များကို သူမ သိရှိသွားနိုင်သည်။

စုန်ယန်၏ တည်ငြိမ်မှုကို မြင်သောအခါ မိဖုရားကြီးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ပြောစမ်း... နင် ဘာကို အလိုရှိတာလဲ"

စုန်ယန်က "ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ကို ချန်ထားပေးဖို့ပဲ အလိုရှိပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိဖုရားကြီးက သူ့ကို အသာအယာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ် မတူညီသောကြောင့်ဖြစ်လိမ့်မည်။ မြေခွေးမိဖုရားကြီးမှာ သူမ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ဤဝိညာဉ်အရာမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

၎င်းသည် သူမ၏ကလေးက ဖန်တီးထားသော အရိပ်ရုပ်သေးအတွင်း ဝင်ရောက်ပူးကပ်နေသည့် ယုတ်မာသော ဝိညာဉ်တစ်ခုဟု ခံစားရသော်လည်း ထိုရုပ်သေးမှာ အတွင်း၌ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူပေ။ ထို့ပြင် နိုင်ငံနှင့် ပြည်သူအတွက် လူသားထုအတွက် အသက်ပေးဆပ်လိုသော ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာလည်း သူမအတွက် ဘယ်သောအခါမျှ မကြားဖူးသော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

မိဖုရားကြီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက အရည်အချင်းရှိသူကို နှမြောတတ်တဲ့သူပါ။ နင့်မှာ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်"

စုန်ယန်က "အရှင်မက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ကို ချန်ထားပေးမယ်ဆိုရင် အရှင်မအတွက် ကျွဲလို မြင်းလို အစေခံပြီး ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ငါးချောင်းမှာ ရုတ်တရက် တင်းကြပ်သွားသည်။ အရိပ်ရုပ်သေးမှာ ထိုဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ ကွဲအက်သွားပြီး အတွင်းရှိ လွင့်မျောနေသော ဝိညာဉ်များမှာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းလျက် အော်ဟစ်ကာ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ၏ စစ်မှန်သော ပုံရိပ်မှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အရေပြားများ စုတ်ပြဲနေသော လူသားပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ပြားချပ်လျက် တွန့်လိမ်နေကာ အဖုအထစ်များပါသည့် အမြီးပါသော ထူးဆန်းသည့် မြေခွေးအရိပ်ရုပ်သေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"နင့်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားထောင်ဖို့ ငါ့မှာ အချိန်ရှိတယ်လို့ ထင်နေလား။ ဒါမှမဟုတ် အမှန်အတိုင်းပြောရင်လည်း ငါက သတ်မှာပဲဆိုပြီး နင်က ကြောက်နေတာလား"

"နင်တို့ လူသားတွေဟာ တကယ့်ကို အကြံအစည် များလွန်းတယ်။ ဝိညာဉ်ဖြစ်သွားတာတောင် အကျင့်ကမပျောက်ဘူး။ သူတစ်ပါးကို ယုံကြည်ဖို့ အမြဲတမ်း ဝန်လေးနေကြတုန်းပဲ"

"တကယ်တော့... အမှန်အတိုင်းပြောလည်း ငါက သတ်မှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမပြောဘဲ နေတာကတော့ အခုချက်ချင်း သေဖို့ပဲ ရှိတာပေါ့"

မိဖုရားကြီးသည် တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း သူမ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်အသွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ သူမသည် ထိုထူးဆန်းသော အမြီးတစ်ချောင်းပါ မြေခွေးအရိပ်

ရုပ်သေးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဘယ်ပြန်ညာပြန် အသေအချာ ကြည့်ရှုနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းကို လွှင့်ပစ်ရန် နှမြောနေပုံပင်။

သူမသည် ဖုန်းနင်နန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော နန်းတွင်းလမ်းတစ်လျှောက် ခဏမျှ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ဆိတ်ငြိမ်လှသော ရေခဲနန်းဆောင်အဟောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လျှို့ဝှက်ခလုတ်များကို နှိပ်၍ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး သိမ်းဆည်းထားသော လျှို့ဝှက်အခန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရိပ်ရုပ်သေးကို အလွတ်ဖြစ်နေသော သေတ္တာတစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းကာ ရတနာစင်ပေါ်သို့ တင်ထားလိုက်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် အသေအချာ ပြန်လည်လေ့လာရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

အလုပ်ကိစ္စပြီးမြောက်သောအခါ သူမသည် ဖုန်းနင်နန်းဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဝေဘုရင်အသစ်တစ်ဦးမှာ သူမအား စောင့်ကြိုနေပြီဖြစ်သည်။ အမြောက်အမြားရှိလှသော မြေခွေးသားသမီးများထဲမှ ဝေဘုရင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်မည့်သူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရခြင်းမှာ မြေခွေးမိဖုရားကြီးအတွက် အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စပင်။

စစ်မှန်သော ဝေဘုရင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ၏ သားသမီးအရင်းအချို့ကိုပင် ဂရုမစိုက်သော မြေခွေးမိဖုရားကြီးက သူမ၏ သွေးစွန်းရုံမျှသာရှိသော ဤမျိုးဆက်သစ်ကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

...

...

"သုံးရက်အကြာမှာ... မြေခွေးကွေနန်းဆောင်မှာ..."

စုချန်းလီသည် ဘေးရှိ လူကြီးတစ်ဦးကို ကြည့်လျက် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော် ညီအစ်ကိုဟွာနဲ့ လျှို့ဝှက်အချက်ပြချက်တစ်ခု သဘောတူထားခဲ့ပါတယ်။ သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့ဖို့အတွက် စကားလုံးတချို့ကို အစားထိုးသုံးဖို့ ကျွန်တော် စဉ်းစားထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ညီအစ်ကိုဟွာက ကျွန်တော့်ထက် ပိုပြီးတော့ အမြော်အမြင်ရှိပါတယ်။ သူက လျှို့ဝှက်အချက်ပြချက်တင်မကဘဲ ပြောင်းပြန်စည်းမျဉ်းလေးတစ်ခုကိုပါ ထည့်ထားခဲ့တာပါ"

"ဘာစည်းမျဉ်းလဲ"

ထိုလူကြီးက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

စုချန်းလီက "ညီအစ်ကိုဟွာက ပြောတယ်... တကယ်တော့ အဓိက သတင်းအချက်အလက်ဆိုတာ ဘယ်အချိန်နဲ့ ဘယ်နေရာမှာ လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုတဲ့ စာသားတစ်ကြောင်းပဲတဲ့။ အဲဒီလိုဆိုရင် စကားလုံး အစီအစဉ်က သိပ်မအရေးကြီးဘူး။ အကယ်၍ သူသာ အဲဒီစာသားကို ကျွန်တော်တို့ သဘောတူထားတဲ့ စကားလုံးအစီအစဉ်အတိုင်း မပြောလာခဲ့ဘူးဆိုရင်... သူဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနေရပြီလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်တဲ့။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူဟာ မြေခွေးမိဖုရားကြီးရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်သွားပြီ။ သူပြောတဲ့ အချိန်နဲ့နေရာက ထောင်ချောက်ပဲလို့ ဆိုလိုတာပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

လူကြီးက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

စုချန်းလီသည် ရင်လေးစွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ သဘောတူညီချက်အရဆိုရင် ညီအစ်ကိုဟွာဟာ အဲဒီစာသားကို အခုလို ပြောရမှာပါ"

"မြေခွေးကွေနန်းဆောင်မှာ မြေခွေးမိဖုရားကြီးနောက် သုံးရက်အကြာမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီလို မပြောခဲ့ဘူး။ အခုအချိန်မှာတော့... ညီအစ်ကိုဟွာနဲ့ မိဖုရားကြီးဖူတို့က ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ဆီကို သတင်းပို့နေတဲ့သူဟာ မြေခွေးမိဖုရားကြီးရဲ့ လက်ပါးစေ ဒါမှမဟုတ် မြေခွေးမိဖုရားကြီးကိုယ်တိုင်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

လူကြီးမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "နှမြောစရာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းလီသည် မျက်လုံးများကို တင်းကြပ်စွာ မှိတ်ထားမိတော့သည်။

လူကြီးက "ဟွာရုံမှာ မျိုးဆက်တွေ ကျန်ခဲ့သေးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

စုချန်းလီက "သူက ရှုပြည်နယ်အနောက်ပိုင်း ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့က ဟွာလင်လုံနဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ချစ်သူတွေလို့ သိရပါတယ်..." ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းကနေ သူမကို ပိုပြီး စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲလိုက်ပါ"

လူကြီးက ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းလီက "ဘိုးဘေးကြီး... သုံးရက်အကြာမှာ ကျွန်တော်တို့ မြေခွေးကွေနန်းဆောင်ကို သွားကြဦးမှာလား" ဟု မေးသည်။

လူကြီးက ရယ်မောလျက် "ဒါက ထောင်ချောက်မှန်း ငါတို့သိပြီးသားပဲ။ ဘာလို့မသွားဘဲ နေရမှာလဲ။ သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်ကိုပဲ သူတို့ဆီ ပြန်လှည့်စားပြီး အသုံးချရုံပေါ့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းလီက ခေါင်းကို လေးလံစွာ ညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။ "မိဖုရားကြီးဖူရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုနဲ့ ညီအစ်ကိုဟွာရဲ့ သစ္စာရှိမှုတွေက တကယ့်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒါဟာ အသေအလဲ တိုက်ရမယ့်ကိစ္စမှန်း သိသိကြီးနဲ့ ရှေ့ဆုံးကနေ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သွားခဲ့ကြတာ..."

"အာ... ဘိုးဘေးကြီး ကျင့်ကြံသူတွေဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့က ဘာဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံတောင် မရှိသေးတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ရှေ့ဆုံးကနေ လွှတ်ထားခဲ့မိတာလဲဗျာ..."

လူကြီးက စုချန်းလီ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လျက် "သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လမ်းပဲ။ အရမ်း ဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့တော့။ အစီအစဉ်အတိုင်း သတင်းတွေကိုသာ အမြန်ဖြန့်လိုက်ပါ" ဟု အားပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းလီက "အစီအစဉ်အတိုင်း မြေခွေးလုပ်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို ယုံကြည်စိတ်ချရမှုအပေါ် မူတည်ပြီး အလွှာသုံးလွှာ ခွဲခြားလိုက်မယ်။ အလွှာတစ်ခုချင်းစီကို မတူညီတဲ့ သတင်းတွေ ပေးပို့မှာဖြစ်ပြီး သုံးရက်အကြာ မြေခွေးကွေနန်းဆောင်က မြေခွေးမိဖုရားကြီးဆိုတာ ထောင်ချောက်မှန်းကိုတော့ ဘိုးဘေးကြီးနဲ့ ကျွန်တော်ပဲ သိထားပါလိမ့်မယ်" ဟု တင်ပြသည်။

လူကြီးက "မြေခွေးမိဖုရားကြီး သေသွားတာနဲ့ ကျန်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကတော့ အုပ်ထိန်းသူမဲ့တဲ့ မျောက်အုပ်တွေလို ပျက်စီးသွားမှာပဲ။ စိုးရိမ်စရာမရှိဘူး။ ငါ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလုံးလုံး ငါ့ရဲ့ အတတ်ပညာတွေကို သွေးထားတာဟာ ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဒီလိုမိစ္ဆာကောင်တွေကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့အတွက်ပဲ" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

...

...

ဝှူး... ဝှူး ဝှူး...

မှောင်အတိကျနေသော လျှို့ဝှက်သေတ္တာအတွင်းမှ သိမ်မွေ့သော အာရုံခံစားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူနှင့် သာမန်ဝိညာဉ်သရဲတို့၏ အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ၌ ထူးကဲအမြစ်ရှိပြီး သာမန်ဝိညာဉ်သရဲထံတွင် မရှိခြင်းပင်။ အရိပ်ရုပ်သေးနှင့် ဝိညာဉ်သရဲတို့၏ ကွာခြားချက်မှာလည်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူကို ကျင့်ကြံသူများက ထိန်းချုပ်ထားပြီး သာမန်ဝိညာဉ်သရဲကိုမူ မည်သူမျှ ထိန်းချုပ်ထားခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ အရိပ်ရုပ်သေးဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်သရဲဖြစ်စေ ၎င်းတို့အတွင်းရှိ ယုတ်မာသော ဝိညာဉ်လွင့်စင်သွားပါက အသုံးမဝင်သော အမှိုက်အဖြစ်သို့သာ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဤထူးဆန်းသောအရာမှာ မြေခွေးမိဖုရားကြီးအတွက် သတိထားရန်မလိုတော့သည့် အောင်ပွဲရ အမှတ်တရပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့သော် မြေခွေးမိဖုရားကြီး လုံးဝထင်မှတ်မထားနိုင်သော အရာတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ အရိပ်ရုပ်သေးအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အမြုတေတိုင်းကို တစ်စုံတစ်ဦးက ကျွန်ပြုထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်းနှင့် ထိုရုပ်သေးအတွင်းသို့ မိမိ၏ စိတ်အာရုံတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပါ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားနိုင်

ခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် စုန်ယန်၏ စိတ်အာရုံအချို့မှာ ပျက်စီးတွန့်လိမ်နေသော အရိပ်ရုပ်သေးအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း အချက်တစ်ခုကိုမူ သူသိရှိသွားသည်။ ၎င်းမှာ ဤလျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်း၌ အခြားသော အဖိုးတန်အရာများစွာ ရှိနေသေးသည်ဟူသော အချက်ပင်။

သုံးရက်အကြာတွင် မြေခွေးမိဖုရားကြီးသည် မြေခွေးလုပ်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ သေချာသည်။ စုချန်းလီ၏ အကျင့်စရိုက်အရ သူသည် သတင်းမှားဖြစ်နေစေကာမူ နောက်ဆုတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ရန်သူကို ပြန်လည်လှည့်စားရန်သာ ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် နေပြည်တော်အတွင်း၌ ကြီးမားသော ပရမ်းပတာ အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူ တိတ်တဆိတ် စေလွှတ်ထားသော အမြီးတစ်ချောင်းပါ မိစ္ဆာမြေခွေးနှစ်ကောင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မဲ့ ဝိညာဉ်ကျီးကန်းတို့မှာလည်း နေပြည်တော်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မြေခွေးလုပ်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့သာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက သူသည် မြေခွေးဘွားဘွား၏ မိစ္ဆာသွေးအချို့ကို ရရှိရန် နည်းလမ်းရှာရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ သူသည် ဤရတနာတိုက်အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိနိုင်မလားဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်အခန်းကို ရှာဖွေခြင်းကိုသာ ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်အရာ၌ အသိစိတ်အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်ကို မြေခွေးဘွားဘွား လုံးဝ ထင်မှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအသိစိတ်ကလေးကြောင့်ပင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရတနာတိုက်ငယ်တည်ရှိရာနေရာမှာ မရည်ရွယ်ဘဲ ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

ပျက်စီးနေသော အရိပ်ရုပ်သေးအသွင်ဖြင့် မှောင်အတိကျနေသော သေတ္တာအတွင်း၌ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။ အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်လာတော့မည် ဆိုသည်မှာ လတ်တလောတွင် သူ၏ကိစ္စမဟုတ်တော့ပေ။

ဟွာရုံ... ဟူသော လူမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တိမ်တိုက်မြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီး မြေခွေးမိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် ခရီးဆန့်ခဲ့သူ၊ ရုပ်သေးဂိုဏ်းအတွင်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ အကျဉ်းကျခံခဲ့ရပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်စဉ် နောက်တောင်ကုန်းပေါ်၌ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခဲ့သူ၊ ထို့နောက် နေပြည်တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မြေခွေးဘွားဘွား၏ လက်ချက်ဖြင့် ကြေကွဲဖွယ် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသူ...

အထူးတလည် ပြောနေရန်မလိုဘဲ ဖူရှီရုန်သည်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စုန်ယန်သည် ထိုမိဖုရားကြီးဖူကို ယခုတိုင် မှတ်မိနေဆဲပင်။ မီးလျှံရောင်မြင်းထက်တွင် ဝင့်ကြွားခဲ့သူ၊ ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါလျက်နှင့် သူမ၏ ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒကြောင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် လမ်းခွဲခဲ့သူ၊ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် မြေခွေးဘွားဘွား၏ စီမံမှုအောက်တွင် အဆုံးသတ်သွားရသူ...

ဝေမင်းသားသည်လည်း ထိုကံကြမ္မာအတိုင်းပင်။ တစ်ဦးမှာ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးထားပြီး အရှက်ရမည့်အစား အသေခံမည့်သူ၊ အခြားတစ်ဦးမှာ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားပြီး မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို အောင်မြင်မှုကို ရယူလိုသူ။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏ရင်ထဲ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ညည်းမိသည်။

"ဘယ်လို အစီအစဉ် ဘယ်လို ပရိယာယ်နောက်ကွယ်မှာမဆို အဲဒါကို အထောက်အပံ့ပေးနိုင်

မယ့် အင်အားသာ မရှိဘူးဆိုရင် အားလုံးက ပြက်လုံးတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေမှာပဲ..."

...

...

သုံးရက်အကြာတွင်...

နေပြည်တော် ဆင်ခြေဖုံးရှိ မြေခွေးကွေနန်းဆောင်မှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေကမ္ဘာမှာ တုန်ခါသွားပြီး နေပြည်တော်ရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နန်းဆောင်ကြီးများသည်လည်း ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးသွားခဲ့သည်။ ပြည်သူများမှာ မျက်နှာပျက်လျက် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြရသည်။

ထို့နောက် ပိုမိုပြင်းထန်သိပ်သည်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ မီးရှူးမီးပန်းများအလား ကောင်းကင်ယံ၌ အရောင်အသွေးစုံလင်စွာ ပေါက်ကွဲ၍ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လေပွေများမှာ မြေပြင်ကို ပွတ်တိုက်တိုက်ခိုက်နေပြီး သစ်ပင်သစ်ကိုင်းများကို အမြစ်မှ လှန်ပစ်နေသည်။

ကုန်သည်များမှာ ဆိုင်တံခါးများကို အလုအယက် ပိတ်နေကြပြီး ကချေသည်နှင့် အဆိုတော်များမှာ အခန်းတစ်ခုအတွင်း စုဝေးနေကြကာ သူဌေးသူကြွယ် မိသားစုများမှ အမျိုးသမီးများမှာမူ အဝေး၌ ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေများကို စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းနေကြသည်။

နေရာအနှံ့အပြား၌ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတော့သည်။ နေပြည်တော်ကြီးမှာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုပရမ်းပတာ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ လူရိပ်တစ်ခုမှာ နန်းတော်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူရိပ်မှာ မြို့အတွင်းသို့ မဝင်မီက ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကင်းလှည့်တပ်သားများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ကင်းလှည့်တပ်သားတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ နန်းတွင်းအတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

နန်းတွင်းတံခါးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြသော နန်းတွင်းအစေခံမများကို မြင်သောအခါ ကင်းလှည့်တပ်သား၏ ပုံရိပ်မှာ ရေထဲတွင် မှင်များပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ ဝေဝါးသွားပြီး အဝတ်အစားနှင့် ရုပ်ရည်ချင်း လုံးဝတူညီသော နန်းတွင်းအစေခံမတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

အတွင်းတံခါးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ထိုအစေခံမကို မြင်တွေ့သွားပြီး "ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ" ဟု ခပ်စူးစူး အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ အစေခံမမှာ အထပ်ထပ် တောင်းပန်လျက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုမိန်းမစိုး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် အစေခံမမှာ အသွင်ထပ်မံပြောင်းလဲကာ ၎င်းမိန်းမစိုးအသွင်ဖြင့် အတွင်းနန်းဆောင်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် မြေခွေးဘွားဘွား၏ ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းထားရာ ရေခဲနန်းဆောင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။

ထူးဆန်းသော ကျီးကန်းတစ်ကောင်မှာ ထိုမိန်းမစိုး၏ ဦးခေါင်းနောက်၌ ဝိညာဉ်တစ်ခုအလား တကောက်ကောက် လိုက်ပါနေသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အခြားတစ်ဦးကလည်း နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ထိုမိန်းမစိုး၏ ဝင်ရောက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကိုပင် အတုယူ၍ လုပ်ဆောင်နေသည်။

အခန်း။ ၇၄

စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်၊ အရိပ်ရုပ်သေးဆောင်

"စီနီယာအစ်ကို... လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ပါဦး..."

စုန်ယန် အနားယူနေသည်ကို မြင်သောအခါ မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းသည် အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော လရောင်လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ယူဆောင်လာပေးသည်။ တောင်ပေါ်တွင် အပူချိန်မှာ အလွန်အေးစက်နေပြီး လွန်ခဲ့သောရက်က ကျဆင်းခဲ့သည့် နှင်းများမှာလည်း ယခုတိုင် အရည်မပျော်သေးပေ။ အဝေးမှ တိုက်ခတ်လာသော လေညင်းသည် နှင်းမှုန်များကို သယ်ဆောင်လာပြီး မြေဆီလွှာနှင့် သစ်သားနံ့တို့ ရောယှက်နေသော ထူးခြားသည့် အအေးဓာတ်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

စုန်ယန်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လှမ်းယူကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် ချိုမြိန်သော လက်ဖက်ရည်ပူမှာ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ၎င်း၌ ပါဝင်သော သိမ်မွေ့သည့် ထူးကဲချီတို့က သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လန်းဆန်းသွားစေသည်။

"ဒီနေ့ လက်ဖက်ရည်ထဲမှာ ဂျင်းထည့်ထားတာလား"

"ဟုတ် ရာသီဥတုက အရမ်းအေးနေလို့ပါ။ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကျမ်းထဲမှာ ဖတ်ကြည့်တော့ လရောင်မြက်က ဘယ်အရာနဲ့မဆို တွဲဖက်လို့ရတဲ့ ဘက်စုံသုံး ဆေးဘက်ဝင်အပင်လို့ သိရပါတယ်။ ဒါကြောင့် စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ လက်ခြေတွေ နွေးထွေးသွားအောင် ဂျင်းအနည်းငယ် ထည့်ထားပေးတာပါ"

သူမက ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းသည် သူမ၏ သခင်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပြုစုနိုင်ရန်အတွက် လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းဧည့်ခံခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော စာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ရှုခွင့် ရရှိထားသည်။

စုန်ယန်က ပြုံးလျက် "ဒါဆိုရင် ဒါက လရောင်ဂျင်းလက်ဖက်ရည်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်"

ယွီကျွမ်းက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြသည်။ သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာလေးမှာ ကျောက်စိမ်းရုပ်တုကလေးအလား ထင်မှတ်ရပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းကြီးများမှာ စုန်ယန်ကို ကြည့်ရင်း တောက်ပနေသည်။

သူမ၏ ဖိုကောင်အဖြစ်ကို မြင်သောအခါ စုန်ယန်သည် ရက်စက်စွာ အသတ်ခံခဲ့ရသော မိဖုရားကြီးဖူကို မရည်ရွယ်ဘဲ သတိရမိသွားသည်။ သူသည် ရှေ့မှ မိန်းမပျိုလေး၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ ပုတ်လျက် "နင်လည်း ငါနဲ့အတူ ထိုင်သောက်ပါ။ ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိနေဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲ" ဟု ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယွီကျွမ်းက ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော်လည်း စုန်ယန်က သူမကို ဆွဲယူ၍ ထိုင်ခိုင်းကာ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ကျိုးနွံစွာ ထိုင်နေရင်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရဲပေ။ အတူတကွ အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက် သူမ၏ သခင်သည် သူမအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဂရုစိုက်ကြောင်း သူမ နားလည်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေရသော သူမ၏ ဘဝအတွက် အနည်းငယ်သော ဘေးကင်းမှုနှင့် အားကိုးရာကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် လရောင်ဂျင်းလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း ခွက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော နွေးထွေးမှုကို ခံစားနေသည်။ သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ခဏတာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိနေ၏။

ပုံသဏ္ဌန်တစ်ရာ နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်မှုနှင့် အရေပြားပန်းချီ ဝိညာဉ်ပညာတို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းမှာ တကယ့်ကို ထူးကဲလှသည်။ ဤပညာရပ်များသာ မရှိပါက သူသည် ရှေ့တန်းတွင် အရိပ်ရုပ်သေးဖြင့် သေဘေးကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် နောက်တန်း၌ မိန်းမပျိုလေးနှင့်အတူ အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည် သောက်နေနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤပညာရပ်ကို တီထွင်ခဲ့သော ကျောက်သားအကြီးအကဲပင်လျှင် အရိပ်ရုပ်သေးကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အလွန်အမင်း သတိထားရပေလိမ့်မည်။ ရုပ်သေးအများအပြားကို ထိန်းချုပ်

ရန် မဆိုထားနှင့် ရုပ်သေးတစ်ရုပ်တည်းကို ထိန်းချုပ်ရန်ပင်လျှင် သူတို့၏ အစွမ်းအားလုံးကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သော်လည်း စုန်ယန်အတွက်မူ ၎င်းမှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ဝေနိုင်ငံ တော်ဝင်နန်းတော် ရေခဲနန်းဆောင်

မိန်းမစိုးအသွင်ဖြင့် စုန်ယန်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ရေခဲနန်းဆောင်၏ ဘေးခန်းတစ်ခုမှ နန်းတွင်းအစေခံမတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အဝေးမှ စိုက်ကြည့်ကာ "ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီကို လာတာလဲရှင့်" ဟု မေးမြန်းလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်မှာ စကားအပိုမဆိုဘဲ သူ၏ ပုံရိပ်ကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်ရာ ထိုအစေခံမနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ အရိပ်ရုပ်သေးအတွင်းရှိ သွေဖည်နေသော ဝိညာဉ်မှာ သာမန်မြေခွေးမိစ္ဆာများထက် သာလွန်သော လှည့်စားခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ အဆင့်မြင့်မြေခွေးမိစ္ဆာများသာ ၎င်းကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော်လည်း ရှေ့မှ အစေခံမမှာမူ ထိုအဆင့်တွင် ရှိပုံမရပေ။

အစေခံမမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် "အိုး... ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ" ဟူသော အမူအရာဖြင့် "ဘွားဘွားကြီးက လွှတ်လိုက်တာလား" ဟု မေးမြန်းသည်။

ပြင်ပလူများက သူမကို မြေခွေးဘွားဘွားဟု ခေါ်ကြသော်လည်း မြေခွေးသားသမီးများကမူ ဘွားဘွားကြီးဟုသာ ခေါ်ကြသည်။

စုန်ယန်က "ဘွားဘွားကြီးက အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတစ်ခု ပေးဖို့ ငါ့ကို လွှတ်လိုက်တာ လူအားလုံးကို စုဝေးလိုက်ပါ" ဟု အမိန့်ပေးသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နန်းတွင်းအစေခံမက လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်သောအခါ မကြာမီမှာပင် အခြားအစေခံမတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုန်ယန်၏ အမြင်တွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးလုံးအား စစ်မှန်သော မြေခွေးမိစ္ဆာအသွင်ဖြင့်သာ မြင်တွေ့နေရသည်။

အစေခံမက သူ့ကိုကြည့်ကာ "ကဲ... ပြောစမ်းပါဦး ဘာကိစ္စလဲ။ ဒီနေ့ ဘွားဘွားကြီးမှာ အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ရှိနေပုံပဲ။ မောင်နှမတွေ အများကြီးကိုလည်း ခေါ်သွားတယ်လေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်ကလည်း လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ သူ၏နောက်ကွယ်မှ အခြားမိန်းမစိုးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမိန်းမစိုး၏ ပုံရိပ်မှာလည်း လှုပ်ခါသွားပြီး နန်းတွင်းအစေခံမအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"လူစုံပြီပဲ"

စုန်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ မြေခွေးမိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့ အနည်းငယ် နီးကပ်လာသည်နှင့်...

စုန်ယန်၏ အရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်မှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သို့သော် တစ်ယောက်

ချင်းစီ တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ နှစ်ယောက်ပေါင်း၍ တစ်ယောက်ကို ဦးတည်ကာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်သည် ဘယ်နှင့်ညာမှနေ၍ သူတို့၏ လက်သည်းများကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ မြေခွေးမိစ္ဆာကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။

ထိုမြေခွေးမိစ္ဆာမှာ တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်လှသည်။ အသိစိတ်အရ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်ကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး အခြားလက်သည်းတစ်ဖက်မှာမူ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်၍ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ချေမွပစ်လိုက်သည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာမှာ အစွယ်များကို ဖော်လျက် ပါးစပ်ကို အဟောင်းသား ဖွင့်ထားမိသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်သော အင်အားမဲ့မှုများ စီးဝင်လာပြီးနောက်... ခွေကျသွားတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ ပြင်းထန်သော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ယှက်သန်းနေသည်။

သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မြေခွေးနှစ်ကောင်မှာ သူ့ထက် အများကြီး ပို၍ အစွမ်းမထက်ကြောင်း သူခံစားမိသည်။ အကယ်၍ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက သူကသာ ထွက်ပြေးလိုလျှင် အခြားတစ်ယောက်က တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သည်နှင့် အကူအညီတောင်းခံမည်ဖြစ်ရာ ဤနန်းတွင်းနက်အတွင်းရှိ အခြားမြေခွေးများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာပြီး အစွမ်းကုန် ကူညီကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါမှသာ ဤမြေခွေးမိစ္ဆာနှစ်ကောင် ဘာကြောင့် ရန်လိုနေရတာလဲဆိုသည်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်... ယခုမူ မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိတော့ပေ။

နှစ်ယောက်ပေါင်း၍ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခြင်း သူ့ထက် အနည်းငယ် သာလွန်သော အင်အားတို့ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းတို့ကြောင့် သဋ၏ အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစအားလုံးမှာ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုအရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်မှာ မြေခွေးမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အနက် တစ်ရုပ်က ကျန်ရှိနေသော အခြားမြေခွေးမိစ္ဆာကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဒါက ဘွားဘွားကြီးရဲ့ စီစဉ်မှုပဲ"

ကျန်ရှိနေသော မြေခွေးမိစ္ဆာမှာ ဤရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်းကြောင့် မှင်တက်နေသော်လည်း ထိုနှစ်ဦးမှာ သူ့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြန်လည်ပြောကြားသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ။ သူနဲ့ ငါက ဘွားဘွားကြီးကိုယ်တိုင် ဒီမှာထားခဲ့တဲ့သူတွေ။ ဘွားဘွားကြီးက ငါတို့ကို အယုံကြည်ရဆုံးပဲ။ ဘာလို့ နင်တို့ကိုလွှတ်ပြီး သတ်ခိုင်းရမှာလဲ"

အရိပ်ရုပ်သေးတစ်ရုပ်က "ဒီနေ့ ဘွားဘွားကြီး ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ နင်သိတယ် မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။ မြေခွေးဘွားဘွားသည် အရာရာတွင် အလွန်သတိကြီးသူဖြစ်သည်။ သူမနှင့်အတူ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ လိုက်မသွားရသူများမှာ သူမ ဘာလုပ်နေသည်ကို လုံးဝမသိကြပေ။ လိုက်သွားသူများပင်လျှင် ထိုနေရာရောက်မှသာ သိခွင့်ရကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားအရိပ်ရုပ်သေးတစ်ရုပ်က အသံကိုနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ကြားထဲမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်"

မြေခွေးမိစ္ဆာသည် သေဆုံးသွားသော မြေခွေးကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်ကာ "သူက သစ္စာဖောက်လား" ဟု မေးသည်။

အရိပ်ရုပ်သေးက "ဟုတ်တယ် အဲဒီလိုလူတွေ နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်။ နင် သတိထားရမယ်။ အဲဒီသစ္စာဖောက်တွေက တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာက သတိကြီးစွာဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းသည်။

"ဘွားဘွားကြီးက အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပြီးပြီလား"

အရိပ်ရုပ်သေးက "ဘွားဘွားကြီးကတော့ အခုထိ မသိသေးဘူး ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ စုံစမ်းသိရှိထားပြီးပြီ။ ဘွားဘွားကြီးက ပြောတယ်... ဒီနေ့ သူက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်နေတာမို့ သစ္စာဖောက်က စိတ်မရှည်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်လာလိမ့်မယ်တဲ့။ ငါတို့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့တာကလည်း အဲဒီအတွက်ပဲ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်... အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

အရိပ်ရုပ်သေးတစ်ရုပ်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ အနီးသို့ ကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အသံကို နှိမ့်၍ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"ငါပဲလေ"

မြေခွေးမိစ္ဆာသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝှူး... ဝှူး..."

အရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည့်အလား ခုန်ဝင်သွားကြသည်။ တစ်ဖန် နှစ်ယောက်ပေါင်း၍ တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်အားမှာလည်း တစ်ဖက်ထက် အနည်းငယ် သာလွန်နေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုမြေခွေးမိစ္ဆာသည်လည်း သွေးအိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားကာ မကျေမနပ်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ အရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်မှာ တာဝန်ခွဲဝေ၍ အလုပ်လုပ်ကြတော့သည်။

တစ်ရုပ်က သွေးနံ့များ ပျံ့နှံ့မသွားစေရန် အလောင်းများကို အလျင်အမြန် ကိုင်တွယ်ဖျောက်ဖျက်သည်။ မြေခွေးမိစ္ဆာများ၏ အာရုံခံစားမှုမှာ အလွန်ထက်မြက်လှရာ တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာနိုင်သောကြောင့်ပင်။ အခြားတစ်ရုပ်မှာမူ ရေခဲနန်းဆောင်အတွင်းသို့ အမြန်ဝင်ရောက်ကာ လျှို့ဝှက်ယန္တရားများကို စတင်စမ်းသပ်တော့သည်။

နံရံတွင် သတ္တုကွင်းများကို ကိုက်ထားသော သားရဲခေါင်းပုံစံ ခလုတ်ငါးခုမှာ အစီအရီ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းတို့ကို တံခါးပွင့်ရန်အတွက် အစီအစဉ်တကျ နှိပ်ရမည်ဟု ထင်ရသည်။ စုန်ယန်မှာ ခဏမျှ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုစဉ်က သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လမ်းကြောင်းကိုသာ အကြမ်းဖျင်း သိရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မြေခွေးဘွားဘွား၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုပြီးနောက် သေဆုံးသွားသော မြေခွေးမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ရှာဖွေကြည့်သည်။ သို့သော် လက်တွေ့ဘဝမှာ ဂိမ်းတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ ဘယ်လောက်ပဲ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ယန္တရားဖြစ်ပါစေ ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်းအတွင်း လျှို့ဝှက်နံပါတ် ရှိရမယ်ဆိုသည့် အခြေအနေမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် လျှို့ဝှက်နံပါတ်နံရံသို့ တစ်ဖန်ပြန်လာပြီး အလယ်မှ သားရဲခေါင်းခလုတ်ကို စမ်းသပ်နှိပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် သားရဲခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ကန်ထွက်လာပြီး ရေခဲနန်းဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

စုန်ယန်မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာကာ သူ၏ လက်သီးကို မြှောက်၍ ယန္တရားကို အတင်းအကျပ် စတင်ထုနှက်တော့သည်။ အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာများနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော အရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်မှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြသည်။ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မဲ့ ဝိညာဉ်ကျီးကန်းမှာလည်း ပျံသန်းဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

အရိပ်ရုပ်သေးသုံးရုပ်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ယန္တရားနံရံမှာ အပေါက်တစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် အဝေးမှ ခြေသံများကိုလည်း ကြားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး သိရှိသွားကြပြီမှာ သေချာသည်။

စုန်ယန်သည် အရိပ်ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကို အပေါက်အတွင်းသို့ အမြန်ဝင်ရောက်ရန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာသည် လူသားကမ္ဘာဖြစ်သဖြင့် ရေရှည်တည်တံ့သော မှော်အတားအဆီးများ ပြုလုပ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပေါက်အတွင်းတွင် သူသည် လျှို့ဝှက်အခန်း၏ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်အခန်းမှာ အခန်းငယ်လေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် သိမ်းဆည်းရန်ခက်ခဲသော ပစ္စည်းကြီးများကို တင်ထားသည့် ရတနာစင်တစ်ခု ရှိသည်။

၎င်းစင်ပေါ်တွင် အောင်ပွဲရ အထိမ်းအမှတ်ပစ္စည်းများဟု ထင်ရသော အသုံးအဆောင်များ၊မည်သည့်အကောင်မှန်းမသိသော ကြီးမားသည့် သားရဲအရိုးများ၊ တွန့်လိမ်နေသော စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည့် ထူးဆန်းသော ကျောက်စာတိုင်နှင့် အနုပညာလက်ရာများဟု ထင်ရသော ကျောက်စိမ်းရုပ်တုငယ်များ ရှိနေသည်။ ဤပစ္စည်းများကို ယူဆောင်သွားရန်မှာ လူသူစည်ကားရာ ရပ်ကွက်တစ်ခုအတွင်းသို့ ခိုးဝင်ပြီး တီဗွီကြီးတစ်လုံးကို ထမ်း၍ ပြန်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင် အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ တောက်ပလှပသော ပစ္စည်းများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် ညာဘက်ခြမ်းမှာမူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။ ထိုနေရာတွင် အထူးပြုလုပ်ထားသော သံလှောင်အိမ်တစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

လှောင်အိမ်အတွင်း၌ တွားသွားနေသော အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု၏ ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အရွယ်အစားအားဖြင့် သေးငယ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထက်ရှိ ဖြူဖျော့ဖျော့ အစက်အပြောက် ပုံစံများမှာ ကြည့်ရုံမျှဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားစေလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

စုန်ယန်သည် အနီးကပ်ကြည့်ရှုသော်လည်း ထိုပုံစံများကို ဝေဝါးစွာသာ မြင်တွေ့ရပြီး အသေးစိတ်ကိုမူ မခွဲခြားနိုင်ပေ။ သို့သော် အမည်မဖော်ပြနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုမှာ သူ၏ရင်ထဲ၌ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် ထိုအစက်အပြောက်ပုံစံများကို ငရဲဘုံသို့ စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ပုံစံတစ်ခုချင်းစီမှာ ဦးခေါင်းစိုက်လျက် ခြေလက်များဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ တွားသွားနေကြသည့် ကျိန်စာသင့်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်သရဲများအလား ထင်မှတ်ရသည်။ သို့သော် ထိုအနက်ရောင်အရိပ်မှာ အိပ်ပျော်နေပုံရသဖြင့် ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်သရဲများမှာ သူ့ကို သတိမပြုမိကြပေ။

စုန်ယန်၏ အကြည့်မှာ လျင်မြန်စွာ ဝေ့ဝဲသွားရာ လှောင်အိမ်အတွင်းရှိ ထိုအရိပ်၏ ခြေလက်များမှာ သံခြေချင်းများ ခတ်နှိပ်ခံထားရပြီး ထူးဆန်းသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များလည်း ကပ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့ပြင် သံလှောင်အိမ်ရှေ့၌ အမွှေးတိုင်တစ်ခုကိုလည်း ထွန်းညှိထားသည်။ ထိုအမွှေးတိုင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးဆန်းသည့် အနံ့မှာ လူကို အိပ်ငိုက်စေပြီး တက်ကြွမှုများကို ဆုတ်ယုတ်စေသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်အမွှေးတိုင် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

မြေခွေးဘွားဘွား၏ ရတနာတိုက်ငယ်လေးအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ကြည့်ရတာ အနည်းဆုံးတော့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ... ဒါပေမဲ့ မြေခွေးဘွားဘွားက ဘာလို့ ဒါကို ပိတ်လှောင်ထားရတာလဲ။

ထိုအချိန်မှာပင် ချဉ်းကပ်လာသော ခြေသံများမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီတွင် နန်းတော်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော မြေခွေးမိစ္ဆာများစွာမှာ ဤနေရာသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြတော့မည်။ စုန်ယန်၏ အရိပ်ရုပ်သေးသုံးရုပ်မှာ မြေခွေးမိစ္ဆာ အနည်းငယ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်

သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အင်အားအလုံးအရင်းနှင့် ဆိုပါက... သူတို့အားလုံး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ အဖျက်ဆီးခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ဒီကိုရောက်လာတာ အချည်းနှီးတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ ဘာကို ယူသွားရမလဲ။

စုန်ယန်၏ အတွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ရတနာစင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းကြီးများကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် နက်နဲသော အစွမ်းရှိသည့် ဓားရှည်တစ်စင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဝှူး…

သူသည် ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သိုလှောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်မည့် ကျောက်စိမ်းထည့်စရာတစ်ခုကို အမြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားရှည်သည် လှောင်အိမ်အတွင်း၌ အိပ်မောကျနေသော ထိုထူးဆန်းသည့် အရိပ်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်ဝင်သွားသည်။ ထိုအရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ရွှမ်း…

သွေးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပန်းထွက်လာသည်။ စုန်ယန်သည် ကျောက်စိမ်းထည့်စရာဖြင့် ထိုသွေးများကို အလျင်အမြန် ခံယူလိုက်သည်။ ထိုအရိပ်မှာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လာသည်။ မျက်သူငယ်များအတွင်း၌ ကြာရှည်စွာ ပျောက်ဆုံးနေသော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်အလား ပြင်းထန်သော နာကျည်းမုန်းတီးမှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမျက်လုံးများသည် လှောင်အိမ်အပြင်ဘက်မှ သူ၏သွေးကို ထုတ်ယူနေသောသူကို ထူးဆန်းစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ထိုခဏ၌ စုန်ယန်သည် ပန်းထွက်နေသော သွေးများအတွင်း၌ ပတ္တမြားရောင်ကဲ့သို့ နီရဲပျစ်ခဲနေသည့် သွေးစက်အချို့ ပါဝင်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ထည့်စရာအတွင်း၌ လေးလံစွာ တည်ရှိနေကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ကျောက်စိမ်းထည့်စရာမှာ သွေးများဖြင့် ပြည့်လျှံသွားသည်။ စုန်ယန်သည် ထိုထည့်စရာကို အမြန်ပင် အဖုံးပိတ်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မဲ့ ဝိညာဉ်ကျီးကန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံဝင်လာပြီး ထိုကျောက်စိမ်းထည့်စရာကို သူ၏ အတောင်ပံများဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ထုပ်ပိုးလျက် နန်းတော်ပြင်ပသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် ရေခဲနန်းဆောင် တံခါးဝရှိ မြင့်မားသော နံရံများပေါ်၌ အစွယ်များ ထွက်ပေါ်နေသော မြေခွေးခေါင်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝှူး ဝှူး

အရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်မှာ ချက်ချင်းပင် လမ်းခွဲ၍ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ မြေခွေးမိစ္ဆာများမှာလည်း တကောက်ကောက် လိုက်လံဖမ်းဆီးကြသည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာများအနက် အတိတ်ပျောက်ဆုံးမှုအရှိဆုံးဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်မဲ့ဝိညာဉ်ကျီးကန်းမှာ သွေဖည်ဝိညာဉ်၏ အစွမ်းဖြင့် သစ်ပင်ရိပ်များအကြား ပုန်းကွယ်လျက် တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ပျံသန်းလျက်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် နန်းတော်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နေပြည်တော်ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရုပ်သေးဂိုဏ်းရှိရာသို့ ဦးတည်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

မြေခွေးဘွားဘွား၏ နဂါးမြေခွေးသွေးကို မရရှိခဲ့သော်လည်း အမည်မသိသည့် အစွမ်းထက်သော သွေးများကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အချည်းနှီးတော့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ မြေခွေးအရိပ်ရုပ်သေးသုံးရုပ်မှာမူ နေပြည်တော်၌သာ ကျန်ရစ်၍ အဖျက်ဆီးခံရတော့မည်ပင်။