အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း။၇၅

တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် စုပုံနေသော နှင်းများကဲ့သို့ပင် တိမ်တိုက်ဖြူများမှာ လွင့်မျောနေကြသည်။ ဆောင်းနှောင်းကာလ၏ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ပြာအောက်တွင် သိန်းငှက်တစ်ကောင်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လျက် အတောင်ပံများကို ခတ်ခါ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ အမွှေးအတောင်တစ်ခုမှာ ဝဲကရက်သဖွယ် လွင့်ကျလာပြီး လူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်တစ်ခု၏ ခဲနေသော မြေမည်းထက်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သစ်ရိပ်အောက်ရှိ မမြင်နိုင်သော ကျီးကန်းတစ်ကောင်မှာ နေပြည်တော်ရှိရာအရပ်သို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှောင်ရိပ်အတွင်း လုံးဝဖုံးကွယ်လျက် မြေပြင်အနိမ့်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

...

နေပြည်တော် ဆင်ခြေဖုံး၊ မြေခွေးကွေနန်းဆောင်

ညနေခင်း နေဝင်ဆည်းဆာအလင်းမှာ သွေးစက်အကြွင်းအကျန်များကဲ့သို့ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကျဆင်းနေပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများက အလောင်းများကို ပိုမိုရက်စက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ထင်ဟပ်နေစေသည်။ သွေးများမှာ နေရာအနှံ့ စီးကျနေပြီး အသားစများ ပျံ့ကြဲလျက်၊ သေဆုံးသူတို့၏ ဦးခေါင်းများမှာလည်း မသေဆုံးမီ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အလား မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် လိမ့်နေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် မြေခွေးမိစ္ဆာအလောင်းများစွာလည်း ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်လျက် အလွှာလိုက် ရှိနေကြသည်။ မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ လက်သည်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နောက်ကျောကို ဖောက်ထွင်း၍ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသလို ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ပျံသန်းဓား ဟကလည်း မြေခွေး၏ နောက်ကျောသို့ ထိုးစိုက်လျက် ရှိနေသည်။ သွေးအိုင်ကြီးများ၊ အသားစများနှင့် မြေခွေးမွေးများ ရောနှောနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် အချို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် မသေဆုံးမီ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးကာ မြေခွေးမိစ္ဆာကိုပါ တစ်ပါးတည်း အသေခံ တိုက်ခိုက်သွားခဲ့ကြကြောင်း သိသာလှသည်။

ကြေကွဲဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းများမှာ နေရာတိုင်း၌ ရှိနေသည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲမှာ လုံးဝမပြီးဆုံးသေးပေ။ အကြောင်းမှာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဗရပွဖြင့် အဖိုးအိုတစ်ဦးမှာ ဓားကို အားပြုလျက် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူသည် နေဝင်ဆည်းဆာအောက်တွင် ရပ်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းကြောင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ အလင်းရောင်အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ အရိပ်ပင်။ ထိုမိစ္ဆာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မသဲကွဲသော်လည်း လိမ်ဖည်နေသော မျက်လုံးများ၊ ပါးစပ်နှင့် ထက်မြက်သော အစွယ်များက အထက်မှနေ၍ သူ့အား စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အဖိုးအိုသည် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထိုအရိပ်ကို မော့ကြည့်ကာ "ဘာလို့လဲ... မင်းရော ငါရောက ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အလယ်အလတ်အဆင့်တွေပဲလေဘာလို့ ဒီလောက် ကွာခြားနေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ သဋ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးချခဲ့သော်လည်း မြေခွေးဘွားဘွားကို ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သာ ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်မူ သေခါနီးအခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်ရာ အဆင့်တက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ဤတိုက်ပွဲတွင် အသက်နှင့်လဲ၍ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ပြတ်သားမှုအပိုင်းတွင် မြေခွေးဘွားဘွားမှာ အသက်ကို ပဓာနမထားသော သူ့ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ အခြေအနေအရလည်း သူသည် အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့ပြီး မြေခွေးဘွားဘွားမှာလည်း ပရိယာယ်များ ရှိနေသော်လည်း ဤရင်ဆိုင်မှုတွင် သူက တစ်လှမ်းသာကာ အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရလဒ်မှာမူ သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြေကွဲဖွယ်ရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲ"

"ဘာလို့လဲ"

အဖိုးအိုသည် နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အရေပြားအောက်တွင် မီးလျှံများ ပြန်လည်တောက်လောင်လာတော့မည့်အလား ရှိနေသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ယံမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ လှောင်ပြောင်သရော်နေသော ငွေခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ရယ်သံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

မြေခွေးဦးခေါင်းသည် နောက်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဖြူဖွေးကာ ကြီးမားလှသော အမြီးသုံးချောင်းမှာ လေထဲ၌ အဖြူရောင် မီးခိုးတန်းများအလား ဝေ့ဝဲနေတော့သည်။

"လူမိုက်... ဒီလို ဝေးလံတဲ့ နယ်စပ်ဒေသက နိမ့်ကျတဲ့ သွေးမျိုးနွယ်က ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ငါ အဆင့်မတက်သေးတာဟာ စစ်မှန်တဲ့ ကိုးနန်းတော်အဆင့်ကို ရယူဖို့ ကြိုးစားနေလို့ပဲ။ မင်းကတော့... မင်းကတော့ အောင်မှတ်ရုံလောက်ပဲရှိတဲ့ အတုအယောင် ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်သက်သက်ပဲဥစ္စာ"

"ဟီးဟီး... နင့်ကို ဝါးမြိုလိုက်ရတာ ငါ့အတွက်တော့ တကယ့် အားဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်မှာပဲ"

မြေခွေးဘွားဘွားသည် သူမ၏ ပါးစပ်ကြီးကို အစွမ်းကုန် ဟလိုက်ရာ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသည့် စီတန်းနေသော အစွယ်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖိုးအိုထံသို့ ငုံ့ဆင်းလာတော့သည်။

အဖိုးအို၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း သူသည် အားအင်အားလုံးကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရန်

ပင်။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၊ စုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရှက်ရမှုကို သူ ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဆူပွက်နေသော သွေးများမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး ဖော်ပြ၍မရသော တုန်လှုပ်ချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခုမှာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲရန် မဆိုထားနှင့် သူ၏ ခြေလက်များကိုပင် လှုပ်ရှား၍မရတော့ပေ။

သူသည် အသက်နှင့်သေခြင်းကို ဘေးဖယ်ထားပြီးဖြစ်ကာ အသေခံရန် အသင့်ပြင်ထားသူဖြစ်ရာ ဘာလို့ ကြောက်ရွံ့နေရမှာလဲ။ အဖိုးအိုသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဝင်နေသော ထူးဆန်းသည့် တုန်ခါမှုကို ခံစားရင်း အစောပိုင်းက မြေခွေးဘွားဘွားနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီးနောက် အံ့အားသင့်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ကြီးမားသော နောင်တတို့ဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"နဂါးမြေခွေးသွေး ဒါဆိုရင် အားနည်းချက်က ဒီလောက်တောင် ရိုးရှင်းနေတာလား..."

သို့သော် သူ နားလည်သွားချိန်တွင်မူ အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အပုပ်နံ့နံလှသော ပါးစပ်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ငုံ့ဆင်းလာခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာကောင် တိရစ္ဆာန်"

အဖိုးအိုသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း လှုပ်ရှား၍မရဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

အတော်ကြာပြီးနောက်...

မြေခွေးဘွားဘွားသည် မြေခွေးသားသမီးများ ယူဆောင်လာပေးသော ခမ်းနားသည့် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အစွမ်းထက်သော ထိုလူသား၏ အသားနှင့်သွေးကို အရသာခံ စားသုံးနေသည်။ သို့သော် အဖိုးအို၏ ညစ်ညမ်းသော သွေးများကိုမူ သူမက စက်ဆုပ်ပုံရသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းဖြင့် စုပ်ယူခြင်းမပြုဘဲ အားဖြည့်ရုံမျှသာ စားသုံးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူမ၏ အမွှေးပွလက်သည်းများကို လျှာဖြင့် လျက်လိုက်ပြီးနောက် ထိုင်ခုံတွင် သက်တောင့်သက်သာ မှီချလိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ထိုင်ခုံပေါ်၌ ခွေနေပြီး ကောက်ကျစ်သော မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ် မှေးစမ်းလျက် မြောက်ဘက်အရပ်သို့ ငေးကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေသည်။

ရုတ်တရက် မြေခွေးမိစ္ဆာငယ်တစ်ကောင်မှာ အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီး မြေခွေးဘွားဘွား၏ ရှေ့၌ ဆင်းသက်လိုက်ကာ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် လျှောက်တင်သည်။

"ဘွားဘွား... နန်းတော်... နန်းတော်ထဲမှာ..."

"နန်းတော်ထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

မြေခွေးဘွားဘွားက မေးသည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာငယ်က "နန်းတော်ထဲမှာ... ဓားပြတိုက်ခံရလို့ပါ... ကျင့်ယန်နန်းဆောင်က..."

"ကျင့်... ယန်... နန်းဆောင်"

မြေခွေးဘွားဘွားမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ သတိဝင်လာကာ ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုင်ရာမှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်ပြီး "ကျင့်ယန်နန်းဆောင် ဟုတ်လား" ဟု ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုနေရာမှာ သူမ၏ အရေးကြီးဆုံး ရတနာများကို သိမ်းဆည်းထားသည့် နေရာပင်။

မြေခွေးမိစ္ဆာငယ်မှာ တစ်စုံတစ်ခု ထပ်မံပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ဘေးမှ ပြင်းထန်သော လေကြမ်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြန်ကြည့်

လိုက်သောအခါ ထိုင်ခုံမှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး မြေခွေးဘွားဘွားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

...

...

ကျင့်ယန်နန်းဆောင် သို့မဟုတ် ရေခဲနန်းဆောင်

ယန္တရားနံရံမှာ အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေပုံရသော်လည်း သံလှောင်အိမ်အပြင်ဘက်၌ သွေးကွက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

မြေခွေးဘွားဘွားသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ မြေခွေးသားသမီးများမှာ ဘွားဘွားကို ဤမျှအထိ လောလောလောလောနှင့် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဖော်ပြ၍မရသော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များပင် ရှိနေသည်။

လှောင်အိမ်အတွင်း၌မူ ဓားဖြင့် ထိုးခြင်းခံထားရသော ထိုထူးဆန်းသည့် အရိပ်မှာ နိုးထနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အားနည်းနေသော်လည်း လှောင်အိမ်ရှေ့ရှိ မြေခွေးကို လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

မြေခွေးဘွားဘွားမှာ စကားအပိုမဆိုဘဲ ကုန်း၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများကို လက်ညှိုးဖြင့် တို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို နမ်းကြည့်ပြီးနောက် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"နင်... နင်က နင့်ရဲ့ အမြုတေသွေးကို အဲဒီသူခိုးဆီ ပေးလိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ထိုထူးဆန်းသော အရိပ်၏ အသံတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေတော့သည်။

"နင်... နင့်ရဲ့ အမြုတေသွေးကို အဲဒီသူခိုးဆီ ပေးလိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်"

"အဲဒီသူခိုးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ နင်သိလား"

"အင်း"

"သူက ဘယ်သူလဲ"

"အင်း"

"ငါ့ကိုပြောစမ်း နင့်ကို ငါပြန်လွှတ်ပေးလို့ မရတာမှ မဟုတ်တာ"

"အင်း"

...

မြေခွေးဘွားဘွားသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းနေရှာသည်။

ထိုထူးဆန်းသော အရိပ်မှာမူ မောပန်းခြင်းမရှိဘဲ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောတော့သည်။

"ဟီးဟီး... ဟားဟားဟားဟား..."

နောက်တစ်ခဏတွင် မြေခွေးဘွားဘွားသည် လှောင်အိမ်ကို ဒေါသတကြီး ကန်ကျောက်လိုက်ပြီး ရေခဲနန်းဆောင်အတွင်းမှ ဝုန်းခနဲ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့သမျှကို ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်သွားရာ သူမ၏ မြေခွေးသားသမီးများပင် မလွတ်ပေ။ ၎င်းတို့၏ လည်ပင်းများကို ချိုးဖျက်၍ အမှိုက်ကဲ့သို့ ပစ်ပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ရှာစမ်း"

"မြေလှန်ပြီးတော့ကို ရှာစမ်း အဲဒီသူခိုးကို ငါ့ဆီ အရောက်ဖမ်းခဲ့"

"အားလုံး သွားရှာကြစို့"

သူမသည် နန်းတော်၏ အမြင့်ဆုံး အမိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံမှာ နေရာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာအရိပ်ကြီးမှာ နန်းဆောင်အစုအဝေးတစ်ခုလုံးကို ပုရွက်ဆိတ်အုံသဖွယ် ငုံ့ကြည့်လျက် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာတိုင်းသည်လည်း ကိုယ်ယောင်ဖျောက်မနေတော့ဘဲ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် မြေခွေးမိစ္ဆာနှစ်ကောင်သည် နန်းတော်အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို မြေခွေးဘွားဘွားထံ အပြေးအလွှား လာရောက်သတင်းပို့ကြသည်။ ထို့နောက် စုတ်ပြဲပျက်စီးနေသော မြေခွေးအရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်ကို သူမ၏ရှေ့၌ ချပြလိုက်ကြသည်။

မြေခွေးဘွားဘွားသည် ထိုအရိပ်ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်ကို မရေရာသော မျက်နှာပေးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည့်အလား သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်မှု၊ နောင်တရမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော ဒေါသများ တစ်ပြိုင်နက် ယှက်သန်းသွားတော့သည်။

"နင့်ကို ငါ့လက်ထဲ မိအောင်တော့ မလုပ်နဲ့"

"မိလို့ကတော့ မလွယ်ဘူးမှတ်"

...

...

စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်၊ အရိပ်ရုပ်သေးဆောင်

အရေခွံပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် နောက်ထပ်တစ်နေ့ ကုန်လွန်သွားပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ရည်ပူကို ကိုင်ထားရင်း တောင်တန်းများနောက်သို့ နေဝင်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ရသည့် နောက်ထပ်တစ်နေ့လည်း ဖြစ်သည်။

အဝေးတစ်နေရာ၌ မည်မျှပင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ သေဘေးများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစေကာမူ ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် သူနှင့် ဘာမျှမသက်ဆိုင်တော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုလတ်တလောတွင် ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် နွေးထွေးသော လရောင်ဂျင်းလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဘေးနားရှိ မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ နေဝင်ရီတရော အချိန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမမှာ အားအင်ပြည့်ဝနေပုံပင်။

ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ယွီကျွမ်း၏လက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ထူးကဲချီအနည်းငယ်ဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ချောင်ယွီကျွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးကဲချီ အစအနကလေးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်းပင်။

ထူးကဲချီတည်ရှိနေခြင်းသည် ထူးကဲအမြစ်ရှိနေကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

ချောင်ယွီကျွမ်းသည် ဝေနိုင်ငံ တော်ဝင်မိသားစုမှ ပေးပို့လာသူဖြစ်ရာ သူမ၏ ကံကြမ္မာမှာ ဖိုကောင်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ ဖိုကောင်တစ်ခုသည် စွမ်းအင်များ အကုန်အစင် စုပ်ယူခံရပြီးနောက် သက်တမ်းရှည်ကြာမည်မဟုတ်ရာ သူမ၌ ထူးကဲအမြစ် ရှိမရှိကို မည်သူမျှ အချိန်ကုန်ခံ စမ်းသပ်ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။ ထို့ပြင် သူမ ယခင်နေထိုင်ခဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဂူဗိမာန်မဟုတ်သဖြင့် ထူးကဲချီကို စုပ်ယူနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုမူ သူမသည် စုန်ယန်နှင့်အတူ သီးခြားတောင်ထိပ်ရှိ ဂူဗိမာန်၌ နေထိုင်ရပြီး ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်နှင့် ဝိညာဉ်အစားအစာများကို အတူတကွ သုံးဆောင်ခွင့်ရနေသည်။ ထို့ပြင်... သူတို့နှစ်ဦးမှာ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်ကိုလည်း အတူတကွ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။ စုန်ယန်သည် သူမထံမှ စွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူစဉ်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးရန် အမြဲသတိထားခဲ့သည်။

၎င်းပြင် စုန်ယန်သည် သူ၏ ထူးကဲချီမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေချိန်မျိုးတွင် ယွီကျွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချီဓာတ်အချို့ကို တမင်တကာ ထည့်သွင်းပေးလေ့ရှိသည်။ ဤအကြောင်းရင်းများအားလုံး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မထင်မှတ်ဘဲ ထူးကဲချီ အစအနကလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းသည် အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းပင်

"ဘာဖြစ်လို့လဲ စီနီယာအစ်ကို..."

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ယွီကျွမ်းသည် စိတ်ထားနုနယ်သူဖြစ်ရာ ဤသတင်းကို ပြောပြလိုက်ပါက သူမကိုယ်သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ သူတစ်ပါးကို အရိပ်အယောင်ပြမိမည်ကို စုန်ယန် စိုးရိမ်မိသည်။ သာမန်အားဖြင့် ဖိုကောင်တစ်ခုအတွက် ထူးကဲအမြစ် ရှိရန်မလိုသော်လည်း ထူးကဲအမြစ်ရှိသော ဖိုကောင်ဆိုပါက အဆင့်အတန်းမှာ ပိုမိုမြင့်မားသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ယွီကျွမ်းမှာ အခြားသူများ၏ ပိုမိုအာရုံစိုက်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သူသည် ကုဟွမ်ကျီ၏ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်နေသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်သာ သိရှိသည့် အခြေအနေမှာ သူသည် ကြိုးတန်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ယွဲ့ယန်လော့သည် တက်ကြွစွာဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး "ဆရာ... ဂိုဏ်းကနေ ထူးကဲကျောက်စိမ်းတွေကို လဲလှယ်ခွင့် ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီဗျ။ ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးပြုမှတ် ၃ မှတ်ကို ထူးကဲကျောက်စိမ်း ၁ ခုနှုန်းနဲ့ လဲလို့ရတယ်" ဟု သတင်းပေးလာသည်။

"အကျိုးပြုမှတ် ၃ မှတ်ကို ထူးကဲကျောက်စိမ်း အတုံးသေးတစ်တုံးလား"

ယွီကျွမ်းက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

ယွဲ့ယန်လော့က "ဆရာကတော်ကလည်း... အဲဒီလောက် မများပါဘူး။ အကျိုးပြုမှတ် ၃ မှတ်ကို ထူးကဲကျောက်စိမ်းစေ့တစ်စေ့ပဲ ရတာပါ။ ကျောက်စိမ်းစေ့ အစေ့တစ်ရာမှ ကျောက်စိမ်းအတုံးသေးတစ်တုံးနဲ့ ညီတာ။ ကြားရသလောက်တော့ ရေအေးကန်ဈေးမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရောင်းလိမ့်မယ်တဲ့။ အဲဒီဈေးက နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံက ဂိုဏ်းတွေနဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အကြီးအကျယ် ဆုံစည်းပွဲကြီးလို ဖြစ်မှာဆိုတော့... လိုချင်တာ အကုန်ဝယ်လို့ရမှာ။ ဒါကြောင့် ထူးကဲကျောက်စိမ်း များများရှိလေ ပိုကောင်းလေပဲ" ဟု ရှင်းပြသည်။

စုန်ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။ ပြင်ပလောကတွင် ထူးကဲကျောက်စိမ်းမှာ အသုံးအများဆုံး ငွေကြေးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းအတွင်း၌မူ တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် နေ့စဉ်ဆုလာဘ်များမှာ အကျိုးပြုမှတ်ဖြင့်သာ ရှင်းလင်းလေ့ရှိပြီး ၎င်းတို့နှစ်ခုကြား လဲလှယ်မှုမှာ များစွာမရှိခဲ့ပေ။ ဂိုဏ်း၏ အထူးထုတ်ကုန်အချို့ကို ဝယ်ယူရန်အတွက် အကျိုးပြုမှတ်ကသာ အသုံးဝင်သော်လည်း အဘက်ဘက်တွင်မူ ထူးကဲကျောက်စိမ်းက ပို၍ အဆင်ပြေလှသည်။

သူသည် လဲလှယ်နှုန်း ၃:၁ ကို အလျင်အမြန် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝါး

တောင်ထိပ်ခြေရင်းရှိ အခြေခံဈေး၌ အဆင့်နိမ့်မှော်ပညာတစ်ခုကို အကျိုးပြုမှတ် ၄၉ မှတ် ပေးရသော်လည်း မြွေအလောင်းဈေးတွင်မူ ကျောက်စိမ်းစေ့ ၂၀ ခန့်သာ ပေးရသဖြင့် လဲလှယ်နှုန်းမှာ ၂.၅:၁ ခန့်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤ ၃:၁ နှုန်းမှာ ဂိုဏ်းက ခေါင်းပုံဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း အမြောက်အမြား လဲလှယ်မည်ဆိုပါက လက်ခံနိုင်လောက်သော အခြေအနေပင်။

ရုပ်သေးဂိုဏ်းသို့ ရောက်ကတည်းက စုန်ယန်သည် အလုပ်ကို အလွန်ကြိုးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရေခွံပြုလုပ်ခြင်း စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း အလွန်ထက်မြက်လှရာ ထူးကဲချီ သန့်စင်

ခြင်းအဆင့် ၇ ကို ပြသထားနိုင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကို နေ့စဉ် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် ရုပ်သေးများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ အစွမ်းအပေါ် မူတည်၍ ကွာခြားလှသည်။ သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၄ နှင့် တူညီသော ရုပ်သေးမှာ အကျိုးပြုမှတ် ၁၂၀၀၊ အဆင့် ၅ မှာ ၂၂၅၀ နှင့် အဆင့် ၆ မှာ ၃၆၀၀ အထိ ရရှိနိုင်သည်။ သူ ယခင်က ပြုလုပ်ထားသော အချောမသတ်ရသေးသည့် ရုပ်သေးများကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင်...

သူသည် သူ၏ သက်သေခံကတ်ပြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ၏ စုစုပေါင်း အကျိုးပြုမှတ်မှာ ၂၅၆,၄၈၄ မှတ် တိတိ ရှိနေသည်။

ယွဲ့ယန်လော့သည် စုန်ယန်ကို အားကျစွာ ကြည့်လျက် "ဆရာ့မှာတော့ အကျိုးပြုမှတ်တွေ အများကြီး ရှိမှာပဲနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က သူ၏ တပည့်ပုခုံးကို ပုတ်လျက် "လူငယ်လေး... သူတစ်ပါးမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကိုပဲ အမြဲအာရုံစိုက်မနေနဲ့။ ကိုယ့်ပြဿနာကိုယ် ပြန်စဉ်းစားစမ်း။ ဒီနေ့ စာကြိုးစားရဲ့လား။ အရေခွံလုပ်တာကော ဝီရိယရှိရဲ့လား။ တစ်နေ့ကျရင် မင်းလည်း မင်းရဲ့ဆရာလို ဖြစ်လာမှာပါ" ဟု ဆုံးမစကား ပြောလိုက်သည်။

အခန်း။ ၇၆

ဆောင်းနှောင်းကာလဖြစ်၍ ကောင်းကင်ယံမှာ စောစီးစွာပင် မှောင်ရီပျိုးစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

အရိပ်ရုပ်သေးဆောင်ကို သေချာစွာ ပိတ်သိမ်းပြီးနောက် စုန်ယန်သည် စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်၏ တောင်ပတ်လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်နေသော လေအေးမှာ စိမ့်ဝင်နေပြီး အနောက်ဘက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားသော နေဝင်ဆည်းဆာနှင့်အတူ တောင်တန်းကြီးများ၏ အရိပ်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ ရှည်ထွက်လာသည်။ အေးစက်သော လေထုနှင့်အတူ အရိပ်မည်းကြီးများမှာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသလို ခြောက်သွေ့သော သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင်လည်း လင်းတများနှင့် ကျီးကန်းများက ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံများဖြင့် နားခိုနေကြသည်။

မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းသည် လက်ကို ကျိုးနွံစွာချလျက် စုန်ယန်၏ နောက်မှ တကောက်ကောက် လိုက်ပါလာသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်သည့်အခါတိုင်း ယိမ်းခါနေသော နံ့သာသားအိတ်ကလေးတစ်အိတ် ပါရှိသည်။ ဤနံ့သာသားကို မီးရှို့လိုက်ပါက ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့မှာ စိတ်နှလုံးကို ကြည်လင်စေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေသည်။ သူမသည် စုန်ယန်ထံမှ ရရှိသော အကျိုးပြုမှတ်များဖြင့် တောင်ထိပ်ကြီးပေါ်ရှိ စက္ကူငွေမျှော်စင်တွင် သွားရောက်လဲလှယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စက္ကူငွေမျှော်စင်မှာ အခြေခံအားဖြင့် စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်၏ ဘဏ္ဍာရေးဌာနနှင့် အခြေခံကိရိယာ လဲလှယ်ရေးစင်တာပင်။

ထိုအချိန်တွင် စက္ကူငွေမျှော်စင်ရှေ့၌ တပည့်များစွာမှာ တန်းစီနေကြသည်။ အရှေ့ဆုံးမှ တပည့်ဖြစ်သူက သူ၏ သက်သေခံကတ်ပြားကို တင်ပြလျက် ထူးကဲကျောက်စိမ်းနှင့် အခြားပစ္စည်းများ လဲလှယ်ရန် ပြတင်းပေါက်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့် ဆွေးနွေးနေသလို နောက်မှ တပည့်များကလည်း စိတ်မရှည်စွာဖြင့် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်နေကြသည်။

"လူတွေ တန်းစီနေတာ အရမ်းရှည်တာပဲ"

မိန်းမပျိုလေးက သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်... ဒီနေ့ တစ်ခုခု လဲဖို့ လိုသေးလားဟင်။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြာကြာ သခင်အတွက် ကျွန်မ တန်းစီပေးနိုင်ပါတယ်"

"သခင် မဟုတ်ဘူး... စီနီယာအစ်ကိုလို့ ခေါ်ရမှာလေ"

စုန်ယန်က ပြင်ပေးလိုက်သည်။

ယွီကျွမ်းက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လျက် "ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို" ဟု ပြန်ထူးလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ သူမ၏ နဖူးကို အသာအယာ တောက်လိုက်သည်။ ယွီကျွမ်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာတော့သည်။

သို့သော် စုန်ယန်မှာမူ သူမ ဘာပြောချင်သည်ကို သိပြီးဖြစ်သဖြင့် "နင် ဘာမှ အမှားမလုပ်ပါဘူး။ ဒီနေ့တော့ နောက်ကျနေပြီ တန်းစီနေရင်လည်း အလှည့်ရောက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ နောက်ရက် လူနည်းတဲ့အချိန်ကျမှပဲ ပြန်လာကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို"

ဤကဲ့သို့ နေဝင်မိုးချုပ်အချိန်တွင် အတူတကွ ပြန်လာရခြင်းက စုန်ယန်အတွက် ခဲယဉ်းလှသော နွေးထွေးမှုမျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး မရှိသင့်ကြောင်း ကိုယ်ကိုကိုယ် သိရှိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... ခွဲခွာခြင်း သို့မဟုတ် အသက်နှင့်သေခြင်းဆိုသည်မှာ သူနှင့် သူ၏ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးတိုင်းအတွက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အဆုံးသတ်သာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"အရမ်းအေးတာပဲ"

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းမှာ သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး "စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မဆီမှာ နွေးပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒေါက်…

စုန်ယန်သည် သူမ၏နဖူးကို နောက်တစ်ကြိမ် အသာအယာ တောက်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုသို့ တောက်လိုက်ခြင်းက တစ်စုံတစ်ရာသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို နှိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ ယွီကျွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ နောက်တစ်ဖန် နီမြန်းလာပြန်သည်။ စုန်ယန်မှာမူ ဤအခြေအနေကို ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် "နင် ဘာမှ အမှားမလုပ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အော်"

ယွီကျွမ်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ စကားတပြောပြောဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာကြရာ ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ စုန်ယန်သည် ဓားကျင့်စဉ်လက်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ ပျံသန်းဓားမှာ သက်တန့်တစ်ခုအလား ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို တင်ဆောင်၍ ဂူဗိမာန်ရှေ့သို့ ပျံသန်းခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

အလုပ်များလှသော အချိန်ကာလတစ်ခု ကုန်လွန်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အဝတ်အစားများကို ချွတ်လျက် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်ကို စတင်ကျင့်ကြံကြတော့သည်။

ကျင့်ကြံမှုပြီးဆုံးသွားသောအခါ မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းသည် စုန်ယန်၏ ရင်ခွင်အတွင်း၌ မှီတွယ်လဲလျောင်းရင်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်မိသည်။

"သခင်... ကျွန်မ မြင်ဖူးသမျှ အခြားဖိုကောင်တွေဆိုရင် စွမ်းအင်တွေ အစုပ်ခံရပြီး တစ်ဝက်သေသလို ဖြစ်နေကြတာ။ အရမ်းလည်း အားနည်းနေတတ်ကြတာလေ။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မကတော့ သခင်စုပ်ယူပြီးတာတောင် အခုထိ... အခုထိ..."

သူမ ခံစားနေရသော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ဖော်ပြရန် စကားလုံး ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

စုန်ယန်က "ဒါက ဆေးရည်ရဲ့ အစွမ်းကြောင့်ပါ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က နင့်ကို လာမေးရင် နင့်ရဲ့ အခြေအနေမှန်ကို လုံးဝ ထုတ်မပြောမိစေနဲ့" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ယွီကျွမ်းက ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ရွှေ့လိုက်ရာ ပိုးသားအတွင်းခံအင်္ကျီကလေးမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အတွန့်အခေါက်များ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ သခင်အတွက် အဆင်ပြေဆုံးဖြစ်စေမည့် အနေအထားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြင်ဆင်လဲလျောင်းရင်း အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ မှန်မှန်ကန်ကန်နှင့် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

သို့သော် စုန်ယန်မှာမူ အိပ်မပျော်နိုင်သေးပေ။

ခန္ဓာကိုယ်မဲ့ ဝိညာဉ်ကျီးကန်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသော စစ်နိုင်လက်ဆောင်ကို သယ်ဆောင်လျက် တောရိုင်းမြေပြင်ထက်တွင် ပျံသန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤသို့သောအခြေအနေတွင် သူ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နိုင်မှာလဲ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

မြေခွေးလုပ်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကော အောင်မြင်ရဲ့လား။ စုချန်းလီနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ ဘယ်လိုနေကြမလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်။

ထားလိုက်ပါတော့လေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟွာရုံဆိုတဲ့ လူကတော့ သူတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့ပြီပဲ။

ဒါပေမဲ့... အဲဒီ အစက်အပြောက်တွေနဲ့ အနက်ရောင်အရိပ်က မြေခွေးဘွားဘွားထက် အများကြီး အစွမ်းနိမ့်ပေမဲ့ မြေခွေးဘွားဘွားကိုယ်တိုင် တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ်ထားတာဆိုတော့ သာမန်မိစ္ဆာသတ္တဝါတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အဲဒီသွေးက ငါ့ကို ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အနည်းနဲ့အများတော့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အစွမ်းက သာမန်ပဲဆိုဦးတော့ ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အရင်မြှင့်တင်ထားတာက ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပြီဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ချီဓာတ်

ဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်ပညာတွေက အသုံးမဝင်တော့မှာကိုတော့ စိုးရိမ်မိတယ်။ အဲဒါက တကယ့်ကို ပြဿနာကြီးပဲ။

ငါ ပိုပြီးတော့ လေ့လာဖို့ လိုအပ်တယ်။ အကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကြက်သွေးရောင်နန်းတော် အဆင့်ကို မရောက်ခင်မှာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်ပညာတွေကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီအဆင့်ရောက်ပြီးရင် ဆက်လက်ကျင့်ကြံဖို့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ မှော်ပညာတွေကိုလည်း ရှာဖွေရမယ်။

ငါ့မှာ သက်တမ်းတွက်ချက်ခြင်းအစွမ်းရှိတာ မှန်ပေမဲ့ အခြေခံကနေပြီး ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အစအဆုံး ထုတ်ယူဖို့ဆိုတာ သက်တမ်းအများကြီး ကုန်ဆုံးရမယ့်အပြင် အောင်မြင်ဖို့လည်း မသေချာဘူး။ အသင့်ရှိပြီးသား ကျင့်စဉ်တစ်ခုခု ရနိုင်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။

ရေအေးကန်ဈေး... အဲဒါက ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ။

အဲဒီနေ့ကျရင် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး လာကြလိမ့်မယ်။ ငါးနဲ့နဂါး ရောနှောနေသလို လူကောင်းလူဆိုးတွေလည်း စုံနေမှာပဲ။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိကြတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ရုပ်မှန်ကို ထုတ်ပြကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အမည်မဖော်ဘဲ လေလံဆွဲတာမျိုး၊ မျက်နှာဖုံးစွပ်ပြီး ပစ္စည်းချင်းလဲလှယ်တာမျိုးတွေလည်း ရှိမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့ အရိပ်ရုပ်သေးကို ထိန်းချုပ်ပြီး အရောင်းအဝယ်သွားလုပ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်။

ငါ ပျံသန်းဓားအသစ်တစ်စင်း ဝယ်ရမယ်။ ပိုပြီးအဆင့်မြင့်တဲ့ ချီဓာတ်ဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်၊ ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ၊ ကျင့်စဉ်တွေ၊ မှော်ပညာတွေ... အကုန်လုံး လိုအပ်တယ်။

ပြီးတော့ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကလည်း ငါ့ကို ရှာမှာသေချာတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး ဘာသံသယမှ မဝင်အောင် နေရမယ်။ ဒါကတော့ သိပ်မခက်ပါဘူး။ စုချန်းလီနဲ့ အကြာကြီး စကားပြောခဲ့ဖူးတာကြောင့် နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၊ စုချန်းယီနဲ့ စုမိသားစုအကြောင်းကို ငါအရင်ကထက် အများကြီး ပိုသိနေပြီ။ ငါ အဆင်ပြေအောင် ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပါ။

ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ငါ့ရဲ့ မြေခွေးမိစ္ဆာ အရိပ်ရုပ်သေးတွေ အကုန်ကုန်သွားပြီ... ရေအေးကန်ဈေး မစခင်မှာ အနည်းဆုံး မိစ္ဆာတစ်ကောင်လောက်ကို အမဲလိုက်ပြီး အရေခွံရအောင် လုပ်ရမယ်။ ပြီးမှ ရုပ်သေးတွေ ထပ်လုပ်လို့ရမှာ။

...

...

နောက်တစ်နေ့တွင် စုန်ယန်သည် အရိပ်ရုပ်သေးဆောင် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေပြင်မှ ကပ်၍ ပျံသန်းလာသော အရိပ်ရုပ်သေးလှည်းတန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လှည်းများနှင့် ဝေဟင်သင်္ဘော ဟကဲ့သို့သော အရိပ်ရုပ်သေး ယာဉ်ယန္တရားများမှာ အရေခွံပြုလုပ်ခြင်းကဏ္ဍတွင် မပါဝင်ဘဲ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ပွားပြုပြင်မှုအောက်တွင်သာ ပါဝင်သည်။ ထိုအတတ်ပညာကို အဓိက ကိုင်တွယ်သော တောင်ထိပ်မှာ ယန္တရားတောင်ထိပ်ဖြစ်သည်။

ကျောက်သားအကြီးအကဲမှာ ဤအရာများကို သိရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ် ဆက်ခံခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ဘူးဟု ယူဆသောကြောင့် စုန်ယန်ကို မဆွေးနွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ကျောက်သားအကြီးအကဲ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်လည်း ကုဟွမ်ကျီက စုန်ယန်အနေဖြင့် အရေခွံလုပ်ခြင်းကိုသာ ကျွမ်းကျင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆကာ ဤကဲ့သို့သော ပိုလျှံသည့်အသိပညာများကို သင်ယူရန် မလိုအပ်ဘူးဟု ထင်သဖြင့် သူ့ကို အသိမပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။