အခန်း (၇၉-၈၀)

အခန်း။ ၇၉

ဝမ်စုစု၏ ဖိတ်ခေါ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ စုန်ယန်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်မိသည်။ သူ အဖြေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏စကားကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် ယုံကြည်ရန် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် အရေးမကြီးလှပေ။

အရေးကြီးသောအချက်မှာ ဝမ်စုစုသည် သူနှင့် သီးခြားခန်းမအတွင်း တိတ်တဆိတ် တွေ့ဆုံကာ အကြာကြီး စကားပြောဆိုခဲ့သည်ကို မိစ္ဆာအိုကြီး ကုဟွမ်ကျီ သေချာပေါက် သိရှိသွားလိမ့်မည်ဟူသော အချက်ပင်။ ယင်ဝူထိုင်က စုန်ယန်အကြောင်းကို ဝမ်စုစုနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုကောင်း ပြောဆိုလိမ့်မည်။ ထိုသို့ မပြောဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် ဝမ်စုစုက သူမ၏ အပြုအမူတစ်ခုခုမှတစ်ဆင့် အားနည်းချက်ကို မတော်တဆ ထုတ်ပြမိပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ကုဟွမ်ကျီအဖို့ သူ၏ အဖိုးတန် အရိပ်ရုပ်သေးဆရာထွက်ပြေးသွားတော့မည်ကို စိုးရိမ်လာစေရန် လုံလောက်လှသည်။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေကို တွေးကြည့်

မည်ဆိုလျှင်... အစောပိုင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ခိုးနားထောင်နေခဲ့ခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ဝမ်စုစုပြောသမျှကို ကြားသွားနိုင်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရလဒ်သုံးခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းသို့ ထွက်ပြေးခြင်း သို့သော် လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ အလွန်နည်းပါးလှသလို နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများမှာလည်း များပြားလှသည်။ ထို့ပြင် ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခြေအနေမျိုးတွင် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းသည် သူတစ်ယောက်တည်းအတွက်နှင့် ကြီးမားသော မဟာမိတ်အစီအစဉ်ကို ဖျက်စီးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် ကုဟွမ်ကျီ၏ ပိုမိုပြင်းထန်သော ပိတ်လှောင်မှုကို ခံရခြင်းမှာ သူ ထွက်မပြေးနိုင်ရန် ခြေထောက်များကို ချိုးနှိမ်ထားခြင်းမျိုးအထိ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ဝမ်စုစု၏ လာရောက်လည်ပတ်မှုနောက်ကွယ်မှ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ပင်။ ကျောက်သားအကြီးအကဲ၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသေးပေ။ သို့သော် ကျောက်သားအကြီးအကဲကိုယ်တိုင် ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ထူးခြားလှသော လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာများကို ပြင်ပသို့ မပျံ့နှံ့စေလိုသည်မှာ သဘာဝပင်။

သူတစ်ပါးလက်ကို အသုံးချ၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသော နည်းလမ်းကိုလည်း ချန်လှပ်ထား၍ မရပေ။ မောင်နှမသံယောဇဉ်ကို အကြောင်းပြ၍ ချိုသာစွာ ပြောဆိုနေခြင်းများမှာ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ မိစ္ဆာအတွေးအခေါ်များကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်မှာ ထိုအချက်ကို တွေးမိရင်း ဘာပြောရမှန်းမသိအောင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြပြီးနောက် ဘယ်သူက တစ်ဖက်လူ၏ အကြောင်းကို မသိဘဲ နေမှာလဲ။ သို့သော် ဤကိစ္စမှာ သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် အကျပ်ရိုက်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

နောက်တစ်နေ့တွင် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ကျောက်သားအကြီးအကဲထံမှ ပေးပို့လိုက်သော မြေခွေးမိစ္ဆာ အရိပ်ရုပ်သေးကို အများပြည်သူရှေ့၌ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ထိုအရိပ်ရုပ်သေးမှာ အကြီးအကဲ၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် ထူးကဲချီနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး မျက်လှည့်အတတ်များကြောင့် ရုတ်တရက် ပုံစံအမျိုးမျိုးသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှပဂေးလေးအဖြစ် တစ်ခါတစ်ရံ ခါးကုန်းနေသော အဖိုးအိုအဖြစ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ သန်မာသော ယောက်ျားကြီးတစ်ဦးအဖြစ်နှင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ နုနယ်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ပင်...

အတောမသတ် ပြောင်းလဲနေသော ထိုရုပ်သေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ကြည့်ရှုသူတို့ကို မှင်တက်စေခဲ့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော မြေခွေးမိစ္ဆာ အရိပ်ရုပ်သေး၏ တန်ဖိုးကို လူတိုင်း သိရှိကြသောကြောင့်ပင်။

၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းသာမက ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ရုပ်ဖျက်ခြင်းတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်ရာ ၎င်း၏ အသုံးဝင်မှုမှာ သာမန် မိစ္ဆာသတ္တဝါကြီးများထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ ဤရုပ်သေးရှိနေပါက ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားစုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်ပင် မထင်မှတ်သောအချိန်၌ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုများကို အလွယ်တကူ ပြုလုပ်နိုင်ပေတော့မည်။

တပည့်များအကြားတွင်လည်း စကားသံများ ပျံ့နှံ့လာသည်။

"မြေခွေးမိစ္ဆာ အရိပ်ရုပ်သေးက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

"ဟုတ်တယ် အရင်က အဲဒီမြေခွေးမိစ္ဆာတွေရဲ့ မျက်လှည့်အတတ်တွေကြောင့် ငါတို့ ခေါင်းခဲခဲ့ရတာ။ အခု အဲဒါတွေက အရိပ်ရုပ်သေး ဖြစ်သွားတော့ ဒီအစွမ်းတွေကို ငါတို့အတွက် ပြန်

အသုံးချလို့ ရသွားပြီပေါ့"

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါတို့က ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး မြေခွေးမိစ္ဆာတွေကို အတော်များများ သတ်ခဲ့တာပဲ"

တပည့်များ၏ အသံများတွင် အံ့သြမှုနှင့်အတူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှိနေသော စုန်ယန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာစုန်လည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ"

တပည့်တစ်ဦးက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် စုန်ယန်မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ထိုမြေခွေးမိစ္ဆာ အရိပ်

ရုပ်သေးထံ၌သာ စွဲမြဲနေပြီး အတော်ကြာမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဆရာ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပါပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ အများကြီး အလှမ်းဝေးနေပါသေးတယ်...

အချို့သော တပည့်များက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ကြသော်လည်း အချို့၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ လှောင်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ သို့သော် အများစုမှာမူ ဘာမျှမခံစားရသကဲ့သို့ အေးစက်စွာသာ နေကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နေ့စဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာရုပ်သေးတစ်ရုပ် ထုတ်လုပ်နိုင်သော ဆရာစုန်သည် ဆရာကြီးကျောက်ကို ကျော်တက်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ... ဆရာစုန်မှာ ရုတ်တရက် အောက်ခြေသို့ ပြန်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မှသာ ကွာခြားချက်ကို သိမြင်နိုင်ပေတော့သည်။

အိုကြီးသော်လည်း မင်းကြီးတော်ဆိုသကဲ့သို့ ဝါရင့်သူများ၏ အစွမ်းမှာ လျှော့တွက်၍ မရပေ။

...

အချိန်များမှာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ မကြာမီမှာပင် တစ်လခန့် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်မဲ့ ဝိညာဉ်ကျီးကန်းသည် ထိုသွေးပုလင်းကို စုန်ယန်ထံသို့ အမှားအယွင်းမရှိ တိကျစွာ သယ်ဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ စုန်ယန်သည် ထိုသွေးကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌ အမြန်

သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရေအေးကန်ဈေးသို့ သွားရောက်ပြီးနောက်မှသာ စတင်အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း စောင့်မျှော်နေသော ရေအေးကန်ဈေးတော် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် ဈေးအတွင်းသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်သူများထဲတွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရက်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့နှင့်အတူ ဈေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဈေး၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျင့်ကြံသူအချို့က ကင်းစောင့်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး မနီးမဝေးရှိ ပြာသာဒ်ဆောင်တစ်ခုတွင်လည်း ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ တပ်စွဲထားကြသည်။

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဈေးအဝင်ဝတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သလင်းကျောက် လှောင်အိမ်ကလေး တစ်ခုပင်။ ထိုလှောင်အိမ်အတွင်း၌ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ပိုးကောင်ကလေးပေါင်း တစ်ရာနီးပါးမှာ ပျံသန်းလှုပ်ရှားနေကြသည်။

လူတိုင်းက ထိုလှောင်အိမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဈေးအတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကင်းစောင့်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့ကို တားဆီးလိုက်သည် "မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ဟိုလှောင်အိမ်နားကို အရင်သွားပြီး လက်ယမ်းပြပါ။ ပြီးမှ ဈေးထဲကို ဝင်လို့ရပါမယ်"

ကွမ်းဝူသည် စုန်ယန်နှင့် ရင်းနှီးသူဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်းပင် စုန်ယန်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲဗျ"

ကင်းစောင့်ကျင့်ကြံသူက "ဒါဟာ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေရဲ့ အမိန့်တော်ပါပဲ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

ကွမ်းဝူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခပ်ရင့်ရင့်အသံဖြင့် "ဘယ်ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေလဲ" ဟု မေးလိုက်ရာ ထိုသူက တည်ငြိမ်စွာပင် "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကုဟွမ်ကျီကိုယ်တိုင်လည်း သဘောတူထားတဲ့ အမိန့်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွမ်းဝူသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရှေ့သို့တိုးကာ လှောင်အိမ်ရှေ့၌ သူ၏မျက်နှာကို ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဆင်ပြေပြီလား"

ကျင့်ကြံသူက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးကလည်း ထိုအတိုင်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်ကြသည်။ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ ကျင့်ကြံသူက ရှင်းပြသည်

"မိတ်ဆွေတို့ ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဒီလှောင်အိမ်ထဲမှာရှိတာက ရိပ်စားဖမ်း ပျံလွှားပုရွက်လို့ခေါ်တဲ့ ရှားပါးပိုးကောင်တွေပါ။ သူတို့က မျက်လှည့်အတတ်တွေကို အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။ အကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မျက်လှည့်အတတ်သုံးပြီး ဈေးထဲကို ခိုးဝင်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ဒီပိုးကောင်တွေဟာ သလင်းကျောက်နံရံမှာ ကပ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒီဈေးဟာ အလွန်အရေးကြီးတာကြောင့် မြေခွေးမိစ္ဆာတွေ ခိုးမဝင်နိုင်အောင် ဒီလိုလုပ်ရတာပါပဲ"

စုန်ယန်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် "အကယ်လို့ လူတိုင်းမှာ ဒီလိုပိုးကောင်လေးတွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင် မြေခွေးမိစ္ဆာတွေ ဘယ်လိုပုန်းနိုင်တော့မလဲ" ဟု မေးရာ ကျင့်ကြံသူက "မိတ်ဆွေကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ ဒီပိုးကောင်တွေက အလွန်ရှားတာပါ။ အခုလို အမြောက်အမြားရဖို့ မလွယ်ကူသလို ဈေးဖွင့်ပွဲမို့လို့သာ စီနီယာကြီးတွေက ထုတ်ပေးထားတာပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်လျက် ယွီကျွမ်း၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဈေးအတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ဈေးထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ရုပ်သေးဂိုဏ်းတပည့်များသည် လက်နက်နှင့် ဆေးဝါးများရောင်းချသည့်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ဦးတည်ကြသည်။

သို့သော် စုန်ယန်က ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး "ငါ အဲဒီဘက်ကို မသွားတော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွမ်းဝူက သိလိုစိတ်ဖြင့် "ဆရာစုန်က ဘာဝယ်မလို့လဲ" ဟု မေးရာ စုန်ယန်က ပြုံးလျက် "ငါ့ရဲ့ ယွီကျွမ်းလေးအတွက် အားဆေးအချို့ ဝယ်မလို့ပါ။ လူသားတွေရဲ့ ပစ္စည်းရောင်းတဲ့ဘက်ကိုပဲ လျှောက်ကြည့်တော့မယ်" ဟု ဖြေသည်။

အားလုံးက ရယ်မောကြပြီး ကွမ်းဝူက "ဆရာစုန်က တကယ့်ကို အလှအပကို မြတ်နိုးတတ်တဲ့သူပဲ။ ဒါဆိုလည်း ဆရာ့ရဲ့ မိန်းမပျိုလေးနဲ့အတူ ပျော်ပျော်ပါးပါး လျှောက်ကြည့်ပါဦး" ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ တပည့်ဖြစ်သူ ယွဲ့ယန်လော့နှင့် ရှန်နုန်ကျားတို့မှာလည်း လူသားဈေးဘက်သို့ မသွားချင်ကြသဖြင့် "ဆရာ... ကောင်းကောင်းလျှောက်ခဲ့ပါဦး" ဟု ပြောကာ လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။

စုန်ယန်၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ကုဟွမ်ကျီက ခြေရာခံအမှတ်အသားတစ်ခု ထားရှိထားပြီးဖြစ်ရာ သူ ပျောက်ဆုံးသွားမည်ကို ကုဟွမ်ကျီ စိုးရိမ်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းသားများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းကလည်း ကုဟွမ်ကျီအတွက် အရေးမကြီးလှပေ။ ဤဈေးပတ်ခြင်း ပြီးဆုံး၍ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူသည် နေအိမ်အကျယ်ချုပ် ကျခံရတော့မည်ကို စုန်ယန် သိထားသည်။

ကုဟွမ်ကျီ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်သည်မှာ စုန်ယန်က ကျောက်သားအကြီးအကဲ၏ အရိပရုပ်သေး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြင်ပသို့ ပေါက်ကြားစေမည်ကိုပင်။ သို့သော် စုန်ယန်သာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရဲပါက အကျိုးဆက်မှာ အကျယ်ချုပ်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လိမ့်မည်ကို နှစ်ဦးလုံး သိကြသည်။

ကုဟွမ်ကျီသည် စုန်ယန်၏ စရိုက်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ သူသည် စုန်ယန်အား တရားမျှတမှုအတွက် အသက်စွန့်မည့်သူဟု မယုံကြည်ပေ။ ပြောရလျှင် ကုဟွမ်ကျီ၏ အကဲခတ်မှုမှာ တော်တော်လေး မှန်ကန်သည်ဟု ပြောရမည်ပင်။

အခန်း။ ၈၀

ရေအေးကန်ဈေးသည် လူအမျိုးမျိုး၊ အလွှာအသီးသီး ရောနှောနေသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ကြီးမားသောအတိုင်းအတာနှင့် ပါဝင်သူဦးရေမှာ သုံးနိုင်ငံသမိုင်းတွင် အနှိုင်းမဲ့လှသည်။ စုန်ယန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤနေရာတွင် အနည်းဆုံး လူတစ်သောင်းကျော် ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ထိုလူတစ်သောင်းထဲတွင် အများစုမှာ ကျန်းဟူလောကမှ လူများဖြစ်ကြသည်။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းနှင့် ရုပ်သေးဂိုဏ်းတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ရာ သူတို့၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းငယ်များမှာလည်း ဝန်းရံထောက်ပံ့ရန် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟူလောကအတွင်းရှိ အမှန်တရားဘက်တော်သားများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများမှာလည်း ပြင်ပရန်သူကို တိုက်ထုတ်ရန်အတွက် ခေတ္တမျှ ငြိမ်းချမ်းရေးယူထားကြရသည်။

စုန်ယန်သည် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားရင်း ဆိတ်ငြိမ်သော ထောင့်အချို့ကို ရှာဖွေပြီးနောက် အရိပ်ရသော နေရာတစ်ခု၌ မြေခွေးမိစ္ဆာ အရိပ်ရုပ်သေးကို တိတ်တဆိတ် ချထားခဲ့သည်။ သူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ထိုအရိပ်ရုပ်သေးသည် အရိပ်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် မည်သူမျှ သတိမထားမိနိုင်သော သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဈေးအတွင်း အနည်းငယ် ထပ်မံလှည့်ပတ်ပြီးနောက် စုန်ယန်နှင့် ထိုရုပ်သေးတို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် စုန်ယန်က သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို သတိဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သိုလှောင်အိတ်မှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်တွင်မူ လဲလှယ်ရန် မခက်ခဲလှပေ။

ဤအလုပ်များ ပြီးမြောက်သွားသောအခါ စုန်ယန်သည် မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းကို ခေါ်ဆောင်၍ အရသာရှိသော အစားအသောက်များနှင့် အဖျော်ယမကာများကို စိတ်ကြိုက် သုံးဆောင်စေတော့သည်။ ချောင်ယွီကျွမ်းသည် အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်တွင် ဖမ်းဆီးခံရပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြောက်လန့်တကြား နေထိုင်ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် စုန်ယန်၏နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ဤကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ဈေးကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကာ အစားအသောက်တန်းမှ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များကို ရရှိသောအခါ သူမ၏ စားချင်စိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ စုန်ယန်ကလည်း သူမနှင့်အတူ မြိန်ရှက်စွာ စားသောက်ပေးခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မြေခွေးမိစ္ဆာရုပ်သေးသည် စုန်ယန်၏ အမှန်တကယ် ဝယ်ယူလိုသော ဆန္ဒများကို အကောင်အထည်ဖော်နေသည်။ စုန်ယန်သည် အစပိုင်းတွင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုသာ ဝယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ အမည်မဖော်ဝတ်စုံရောင်းချနေသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ ရှေ့သို့တိုးကာ ကြည့်လိုက်သည်။ အံ့သြစရာပင် ဤဆိုင်ရှင်မှာ စီးပွားရေးအမြင် အလွန်ရှိလှသည်။ မျက်နှာဖုံး၊ ဝတ်ရုံရှည်နှင့် ချီဓာတ်ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့တို့ကို တစ်စုံတည်း ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင်။

ဆိုင်ရှင်သည် စုန်ယန် လာကြည့်သည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် ထရပ်လိုက်ပြီး "ကျင့်ကြံသူတွေမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွယ်တကူ အသိမပေးချင်ကြဘူးလေ။ ဒီဈေးထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားပေမဲ့ အပြင်ရောက်ရင်တော့ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဘေးကင်းဖို့အတွက် ဒီဝတ်စုံကို ဝယ်မလား မိတ်ဆွေ" ဟု ရှင်းပြသည်။

သူ ရှင်းပြနေစဉ်မှာပင် ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် တစ်စုံဝယ်ယူကာ ဝတ်ဆင်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုအခါမှ စုန်ယန်၏ရုပ်သေးသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထူးကဲကျောက်စိမ်းစေ့ ၄ စေ့ကို သတိဖြင့် ထုတ်ယူကာ လက်ဖဝါးပေါ်တင်၍ အကြိမ်ကြိမ် ရေတွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နှမြောတသစွာဖြင့် ကမ်းပေးရင်း "နည်းနည်းလောက် ထပ်လျှော့ပေးလို့ မရဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က သက်ပြင်းချလျက် "ဒါက စီးပွားရေးအငယ်စားလေးပါဗျာ။ ကျွန်တော့်မှာလည်း ခက်ခဲလို့ပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။ စုန်ယန်ကလည်း အလိုက်သင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ငွေချေကာ ဝတ်စုံကို အမြန်ဝတ်ဆင်၍ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် "တန်ဖိုးနဲ့ မတန်လိုက်တာ ရှုံးတာပဲ" ဟု တတွတ်တွတ် မြည်တွန်တောက်တီးရင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ ထွက်သွားသောအခါ ဆိုင်ရှင်က "တကယ့် ငွေမရှိတဲ့ကောင်ပဲ... ဈေးလာတာတောင် ပိုက်ဆံအလုံအလောက် မပါလာဘူး။ ဘာများ ဝယ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

...

ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ပြီးနောက် စုန်ယန်၏ရုပ်သေးသည် ပျံသန်းဓားများကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူ၏ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်မှာ အဖြူအမဲ မိစ္ဆာနှစ်ဖော်ပင်။

လက်တစ်ဖက်တွင် နက်နဲသောအဖြူရောင် ဝါးမြိုခြင်းနှင့် အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် သေမင်းဒေါသပင်။

ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်သုံး ဓားသိုင်းသည် ရန်သူကို အငိုက်မိစေနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... သူသည် ဓားနှစ်လက်သုံးသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြသလို နန်ဝူဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင်ပင် ဓားနှစ်လက်သုံးသူမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်မှုနတ်ဘုရားဝါးမြိုခြင်း ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ၊ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာနှင့် အရေခွံပန်းချီ ဝိညာဉ်ကျွန်ပြုခြင်းအတတ်တို့မှာ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခြင်းကဏ္ဍဝင် ကျင့်စဉ်များသာ ဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းထုတ်လုပ်ခြင်းအတတ်ပညာများကို ထားလိုက်ပါက ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးပင်လျှင် အသုံးပြုသည့်အခါ သိသာထင်ရှားလှပြီး အချိန်ယူပြင်ဆင်ရမှု များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှု မရှိသလို အကျဉ်းအကျပ်နေရာရှိ မှော်အတတ်တိုက်ပွဲများအတွက်လည်း မသင့်တော်ပေ။ တစ်ကြိမ်အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ စွမ်းအား သို့မဟုတ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်သတ်ရန် သို့မဟုတ် အားကုန်ထုတ်သုံးရန်အတွက်သာ သင့်တော်ပြီး သာမန်တိုက်ပွဲများအတွက်မူ အဆင်မပြေလှပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပျံသန်းဓားကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခြင်းပင်။

အတန်ကြာ လျှောက်လှမ်းလာပြီးနောက် သူသည် ရေအေးကန်ဈေး၏ စည်ကားရာနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဆိုင်ခန်းများမှာ ကျဲပါးသွားပြီး အလင်းရောင်မှာလည်း မှိန်ဖျော့နေသည်။ ရောင်းချနေသော ပစ္စည်းများမှာလည်း ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများသာ အသုံးပြုနိုင်မည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် ပျံသန်းဓားရောင်းသည့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို မကြာမီပင် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းသည်။

"အဆင့်မြင့် လိုချင်တာလား အလယ်အလတ်လား"

အဆင့်မြင့်ဆိုသည်မှာ ထူးကဲချီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၇ နှင့် အထက်ကို ဆိုလိုပြီး အလယ်အလတ်မှာ အဆင့် ၄ မှ ၆ ထိ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်က "အဆင့်မြင့်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ စုန်ယန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ဘာမျှထပ်မမေးတော့ဘဲ ပျံသန်းဓားအချို့ကို ထုတ်ပြကာ တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြတော့သည်။

စုန်ယန်သည် ၎င်းတို့အနက် အကောင်းဆုံးတစ်ခုကို ညွှန်ပြလျက် "ဒါကို ယူမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က "မိတ်ဆွေ... ဒါက ထူးကဲကျောက်စိမ်းအတုံးသေး ၂၈ တုံးပါ။ အရည်အသွေးကိုတော့ စိတ်ချလိုက်။ အဆင့်မြင့်ဓားတွေထဲမှာတောင် ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ။ သန့်စင်ခြင်းအဆင့် တစ်လျှောက်လုံး သုံးလို့ရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က နောက်ထပ်တစ်ခုကို ထပ်မံညွှန်ပြပြန်သည်။

"ဒါကော"

ဆိုင်ရှင်က "ဒါကတော့ ၂၂ တုံးပါ..." ဟု ပြောရင်း မျက်ခုံးပင့်လျက် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည် "ဘယ်တစ်ခုကို ယူမှာလဲ။"

စုန်ယန်က "နှစ်ခုလုံး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထူးကဲကျောက်စိမ်းပွင့် ၅ ပွင့်ကို ပြတ်သားစွာ ပေးချေလိုက်ပြီး ပျံသန်းဓားနှစ်လက်လုံးကို သိုလှောင်အိတ်ထဲထည့်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဆိုင်ရှင်မှာမူ သူ့ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကုတ်လျက် မှင်တက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ပျံသန်းဓားနှစ်လက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ဝယ်သွားသူမျိုးနှင့် သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းသည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာအိုကြီး ကုဟွမ်ကျီက သူ့ကို အကျဉ်းချရန် ကြံရွယ်ပါက သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော ပျံသန်းဓားကို သိမ်းဆည်းသွားနိုင်သည်။ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖို့ ပျံသန်းဓားမရှိခြင်းမှာ သွားမရှိသော ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်လက်ဝယ်ထားခြင်းက ပို၍ ဘေးကင်းသည်။ အကယ်၍ ငွေကြေးနှင့် သိုလှောင်ရန် နေရာသာ လုံလောက်ပါက သူသည် ပို၍ပင် ဝယ်ယူထားပေလိမ့်မည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ထပ်မံလျှောက်လှမ်းပြီးနောက် သူ၏ရှေ့တွင် အစီအရင်အလံတစ်ခု လွင့်ထူထားသော ဆိုင်ခန်းတစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

အစီအရင်အလံများသည် တစ်ကြိမ်ခင်းကျင်းလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးကဲချီကို အသုံးချ၍ အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ အစီအရင်နှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့တို့၏ အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုသာ ဦးတည်ပြီး အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း အစီအရင်မှာမူ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပြီး ထူးကဲချီ လုံလောက်သရွေ့ အဆုံးမရှိ အလုပ်လုပ်နိုင်ခြင်းပင်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို မည်သည့်ဈေးတွင်မဆို ရနိုင်သော်လည်း အစီအရင်အလံများမှာမူ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ ရေအေးကန်ဈေးကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမြင့်သည့် ဈေးမျိုးတွင်မှသာ ဤကဲ့သို့သော အရာများကို တွေ့ရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စုန်ယန်သည် ဆိုင်ရှေ့တွင် လူတစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ထိုသူထွက်သွားမှသာ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လိုက်တော့သည်။

...

"ဖြည်းဖြည်းစားပါ"

စုန်ယန်၏ ပင်ကိုယ်ခန္ဓာသည် အစားအသောက်များကို မြိန်ရှက်စွာ စားနေသော မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း လူသားတို့၏ အငွေ့အသက်နှင့် ရနံ့များ ပြည့်နှက်နေသော ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကို နှစ်သက်မိသည်။

စုန်ယန်သည် ထူးကဲကျောက်စိမ်းစေ့တစ်စေ့ကို ပစ်ပေးလိုက်ရင်း "စားပွဲထိုး... မင်းတို့ဆိုင်မှာ အကောင်းဆုံးဆိုတဲ့ ဟင်းလျာတွေ အကုန်ချခဲ့စမ်း" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။ စားပွဲထိုးသည် ကျောက်စိမ်းစေ့ကို မြင်သည်နှင့် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ အပြေးအလွှား လာယူရင်း "ဧည့်သည်တော် စိတ်ကျေနပ်စေရပါ့မယ်ခင်ဗျာ" ဟု ပြောကာ ပြုံးပျော်လျက် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းက သူမ၏ မျက်နှာလေးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

စုန်ယန်က ရယ်မောလျက် "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးရာ သူမက "သခင်... ကျွန်မ ရေဆာလို့ပါ..." ဟု ပြန်ဖြေသည်။ စုန်ယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မနီးမဝေးတွင် အဖျော်ယမကာ ရောင်းသည့်နေရာကို တွေ့သဖြင့် ထသွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ခနဲ ရပ်သွားခဲ့သည်။

သူ ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့ဘက်လမ်းပေါ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လမ်းလျှောက်လာရင်း ရပ်တန့်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ငွေရောင်သန့်စင်သော ဓားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာထား ရှိသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ နှင်းကဲ့သို့ အေးစက်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရပေ။ သူမ၏ စရိုက်မှာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ဤသူမှာ ယခင်က ချီယောင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ စုယောင်ဖြစ်နေသူပင်။

စုန်ယန်သည် ရွှေစေ့တစ်စေ့ကို ထုတ်ယူကာ ယွီကျွမ်းကို ကမ်းပေးလိုက်ရင်း "သွား... သောက်စရာတွေ သွားဝယ်ချေ၊ အများကြီး ဝယ်ခဲ့နော်" ဟု ခိုင်းလိုက်သည်။ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ရွှေနှင့် ငွေများကို အပြင်၌ သုံးစွဲရန်အတွက် အဆင်သင့် ထည့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွီကျွမ်းသည် ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်ပြီး ရွှေစေ့ကို ယူကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စုယောင်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ စုန်ယန်က "ငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား" ဟု လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

စုယောင်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မထင်မှတ်ဘဲ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကာ "စီနီယာအစ်ကိုစုန်... ဂိုဏ်းက ညွှန်ကြားထားတာ ရှိပါတယ်။ အကယ်လို့ အစ်ကို့ကို တွေ့ရင် ချက်ချင်း သတင်းပို့ရပါမယ်။ ပြီးရင် အကြီးအကဲတစ်ဦး လာတွေ့ပါလိမ့်မယ်" ဟု အလွန်ပင် တရားဝင်ဆန်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဒါဆိုလည်း သွားသတင်းပို့လိုက်လေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ စုယောင်သည် လှည့်ထွက်၍ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ "တကယ်တော့... အရင်တုန်းက စီနီယာအစ်ကိုဟာ ကျွန်မရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပါ။ ဒါကြောင့် စီနီယာအစ်ကိုမှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "တကယ်တော့... အကူအညီတောင်းစရာ တစ်ခု ရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုယောင်သည် ပြန်လာပြီး မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်း ထိုင်ခဲ့သော နေရာတွင် ဝင်ထိုင်ကာ "ဘာကိစ္စလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ စုန်ယန်က သူမကို အကဲခတ်ကြည့်ရာ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ပိုမိုသိသာလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် "ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လို့လဲ" ဟု မေးမိသည်။

စုယောင်က "မိသားစုအတွင်းမှာ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လို့ပါ။ စီနီယာအစ်ကိုက ကျွန်မကို ဘာလုပ်ပေးစေချင်သလဲဆိုတာသာ ပြောပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "အရင်တုန်းက ငါဟာ တကယ်တော့ အကြီးအကဲ စုချန်ယီရဲ့ ညွှန်ကြားမှုအောက်မှာ ရှိခဲ့တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုယောင်၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် အံ့သြမှုများ ချက်ချင်း ထင်ဟပ်သွားသည်။

"ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကြီးလက်အောက်မှာ ရှိခဲ့တာလား"

စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် စုချန်ယီနှင့် ပတ်သက်သောအကြောင်းအရာများကို ပြောပြတော့သည်။ ဤအကြောင်းအရာများမှာ သူ စုမိသားစု၏ တတိယသခင်နှင့် ရှိစဉ်က သိရှိခဲ့ရသော အချက်အလက်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အခြေခံ၍ သူ၏ သရုပ်မှန်ကို ယုတ္တိရှိရှိ ပုံဖောလိုက်ခြင်းပင်။ စုချန်ယီသည် စုမိသားစု၏ မောင်နှမခုနစ်ဦးတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ရာ အပြင်ဘက်ရှိ သူလျှိုများကို တာဝန်ယူကွပ်ကဲသူလည်း ဖြစ်သည်။

စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် စုယောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ စုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ဆုံးပါးသွားပြီ... တတိယအစ်ကိုလည်း မရှိတော့ဘူး..."

စုန်ယန်မှာ မှင်တက်သွားပြီး အခြေအနေကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

မြေခွေးသတ်မဟာမိတ်၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားကြီးကျောထောက်နောက်ခံမှာ စုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်ရပေမည်။

သူတို့ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီလား။

မြေခွေးကတော်ကြီးဒဏ်ရာရသွားသလားဆိုသည်မှာလည်း မသေချာပေ။

သို့သော် ဘိုးဘေးကြီး၏ သေဆုံးမှုမှာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်မှာ အမှန်ပင်။ မည်သည့်အင်အားစုတွင်မဆို တိုက်ခိုက်လိုသော စစ်လိုလားသည့်

အုပ်စုနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးလိုလားသော ရှေးရိုးစွဲအုပ်စုဟူ၍ ရှိကြရာ စုမိသားစုမှာ စစ်လိုလားသော အုပ်စုဝင် ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ နှစ်ဦးသား တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ စုချန်ယီနှင့် ဆက်စပ်မှုအပြင် ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော အထူးပတ်သက်မှုများကြောင့် စုယောင်က စိတ်ဖွင့်ကာ စကားပိုပြောလာသည်။

"အစ်ကိုကြီးက အစီအစဉ်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲ ရှင်က ကျွန်မတို့ မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာတော့ ကျွန်မတို့ စုမိသားစုဟာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းထဲမှာ အသံသိပ်ထွက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင် ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းမှုတွေလုပ်လုပ် အကျိုးခံစားခွင့် သိပ်ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ နောက်ဆိုရင် ရှင့်ကို မေးခွန်းထုတ်မယ့်သူတွေဟာ စုန်မိသားစုက အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ လိမ္မာတဲ့ငှက်က နားခိုဖို့ သစ်ပင်ကောင်းကို ရွေးတတ်စမြဲမို့ အခွင့်ရရင် သူတို့ဘက်ကို ကူးပြောင်းလိုက်ပါ" ဟု စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် သူမ၏ ပြောင်းလဲသွားမှုကို ခံစားမိသည်။ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့စဉ်က တက်ကြွလှသော အမျိုးသမီးစစ်သည်တော်ကလေး၊ ထို့နောက် အမည်းစက်စွန်းထင်းကာ လူသတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသူ၊ ယခုမူ သူမ၏ စကားလုံးများတွင် ရင့်ကျက်မှုနှင့် လောကအမြင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး နုနယ်မှုများ မရှိတော့ပေ။ အချိန်သည် လူကို အမှန်တကယ်ပင် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

"ကဲ... ရှင် ဘာလုပ်ပေးစေချင်သလဲသာ ပြောပါ"

စုယောင်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက သူတစ်ပါးကျေးဇူးကို မဆပ်ဘဲ နေရတာမျိုး မကြိုက်ဘူး"

စုန်ယန်က ခေါင်းကို အသာလှည့်၍ အဖျော်ယမကာများ ဝယ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ယွီကျွမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ သူမ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့ရင် သူမအတွက် နားခိုစရာ နေရာလေးတစ်ခု ပေးပါ"

ထို့နောက် သူက ပို၍တိုးသော အသံဖြင့် ထပ်လောင်းပြောသည်။

"သူမမှာ ထူးကဲအမြစ် ရှိတယ် ကျင့်ကြံလို့ ရပါတယ်"

စုယောင်က "ဝေနိုင်ငံက တော်ဝင်မျိုးနွယ်လား" ဟု မေးရာ စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်လျက် "ချောင်ယွီကျွမ်းတဲ့ အသက်ရှစ်နှစ်သားမှာ တောင်ပေါ်ကို အဖမ်းခံခဲ့ရတာ" ဟု ရှင်းပြသည်။

စုယောင်က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ရှင်က ရှင့်ရဲ့ ဖိုကောင်ပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ဒီလောက်တောင် ကောင်းတတ်တာလား" ဟု ခနဲ့သလို ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆက်လက်၍ "ကျွန်မ ဝူနိုင်ငံမှာ ချိုးလျန်ယွဲ့နဲ့ တွေ့ခဲ့သေးတယ်။ သူမက အခု ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီးတစ်ခုရဲ့ မန်နေဂျာ ဖြစ်နေပြီ။ နောက်အိမ်ထောင်လည်း မပြုသေးဘူး" ဟု သတင်းပေးသည်။

စုန်ယန်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။ စုယောင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကတိပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ်။ သူမသာ ဝူနိုင်ငံကို ရောက်လာရင် ကျွန်မရဲ့ ညီမအရင်းလို စောင့်ရှောက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်တွေကို သင်ပေးပါ့မယ်"

ထို့နောက် သူမသည် ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စုန်ယန်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို သူမကို ပေးထားလိုက်။ နန်ဝူကို ရောက်တဲ့အခါ ကျန်းဟူလောကမှာဖြစ်ဖြစ်၊ အစိုးရရုံးတွေမှာဖြစ်ဖြစ်၊ ဂိုဏ်းထဲမှာဖြစ်ဖြစ် ဒီအရာကို ပြလိုက်ရင် အားလုံးက သိကြလိမ့်မယ်။ သူတို့က သူမကို စုမိသားစုဆီ ပို့ပေးကြလိမ့်မယ်။ ပိန်သွားတဲ့ ကုလားအုတ်ဟာ မြင်းထက်တော့ ပိုကြီးနေပါသေးတယ်။ ကျွန်မတို့ မိသားစုမှာ ဘိုးဘေးကြီး မရှိတော့ပေမဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကတော့ ရှိနေပါသေးတယ်"