အခန်း (၃၆၃-၃၆၄)
Vol. 37 Ch. 363-364
အခန်း ၃၆၃ - သူတောင်းစားမလေး
"ဟင်"
ချန်းဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်
"ဒီကိစ္စက သူနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်နိုင်မှာလဲ"
"ကျွန်တော် ကြားတာကတော့ ဖန့်ချန်နဲ့ လင်းမိသားစုကြားမှာ အရင်ကတည်းက ရန်ငြိုးရှိခဲ့တယ်တဲ့"
ဟု ကျွယ်ဝူတိက ဆိုသည်
"ဝိညာဥ်ရင်းမ့စ်ရပ်ကွက်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတုန်းက သူက လင်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့သား လင်းယုကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ် အဲဒါကြောင့် ရန်စဖြစ်ခဲ့တာပဲ"
"အခု လင်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ပျောက်သွားတော့ မဟာချန်းကင်းတပ်က ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ယူစစ်ဆေးတာက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ သဘာဝကျပါတယ်"
"ငါတို့က သံသယရှိသူတစ်ယောက်နဲ့ အတူတူ ထိုင်နေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ"
ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ချန်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
သူသည် ဒုတိယမင်းသား ဖြစ်သော်လည်း မဟာချန်းကင်းတပ်ကို မချုပ်ကိုင်နိုင်ပေ။
အကယ်၍ သူတို့က တကယ်ပဲ ဖန့်ချန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေလျှင် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ မဟာမိတ်ဖြစ်လာရန် တန်ဖိုး မရှိတော့ပေ။
ဖန့်ချန်တစ်ယောက်အတွက်နှင့် ကင်းတပ်နှင့် ရန်မဖြစ်လိုပေ။
ထိုစဉ် နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်မှ အစေခံတစ်ဦး ခန်းမထဲသို့ အပြေးဝင်လာကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်
"ဒုတိယမင်းသားကို တင်ပြပါတယ် ဖန့်မိသားစုက ဖန့်ချန် ရောက်လာပါပြီ သူ့ကို အထဲဝင်ခွင့် ပေးလိုက်ရမလားခင်ဗျာ"
လူအများ၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ကျွယ်ဝူတိကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကျွယ်ဝူတိကတော့ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြုံးလျက်
"ကြည့်ရတာ သူ အဆင်ပြေပြေ ရှင်းနိုင်ခဲ့ပုံပဲ ဒါဟာ နားလည်မှုလွဲတာပဲ ဖြစ်မှာပါ"
ဟု ဆိုသည်။
ချန်းဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အသာအယာ ကွေးညွတ်သွားသည်
"ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်"
ဆရာကြီးဝူ သည် စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသည်။
သူသည် ဖန့်ချန် ရောက်လာသည်ကို ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း စားပွဲအောက်ရှိ သူ၏ လက်ဖဝါးများမှာ တုန်ရင်နေသည်။
မကြာမီ အစေခံသည် ဖန့်ချန်ကို ခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး လျီချန်းက နောက်မှ နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်လာသည်။
လျီီချန်း အထဲသို့ ဝင်မည်အပြုတွင် အစေခံက တားလိုက်သည်
"စိတ်မရှိပါနဲ့ အစေခံတွေ အထဲဝင်ခွင့် မရှိပါဘူးအားလုံးရဲ့ နောက်လိုက်တွေက အပြင်မှာပဲ စောင့်ရတာပါ သခင်လေးရဲ့ လူလည်း အတူတူပါပဲ"
ခန်းမထဲမှ အချို့လူများက ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ကြသည်
"ဟုတ်တာပေါ့ အစေခံတွေက ငါတို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အတူတူ ထိုင်ဖို့ အရည်အချင်းရှိမှာလဲ"
လျီချန်းက ဘာမှမပြောဘဲ ဖန့်ချန်ကို အရိုအသေပေးကာ လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်သည်။
သို့သော် ဖန့်ချန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ကို ထုတ်ယူ၍ လျီချန်းထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး
"သွား မင်းအတွက် ကောင်းကောင်းစားလိုက်ပိုက်ဆံပိုရင် မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်တော့"
လီချန်းမှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး"
ဟု ဆိုကာ ထွက်သွားတော့သည်။
နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်မှ အစေခံမှာ ကြောင်အသွားသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ တောင်လား ထိုဖန့်မိသားစု လူငယ်သည် သူ၏ အစေခံကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ တောင် ပေးလိုက်သည်မှာ အံ့သြစရာပင်။
ဤမျှ ရက်ရောမှုမျိုးမှာ ကြားဖူးနားဝပင် မရှိပေ။
ခန်းမထဲရှိ လူအချို့ပင်လျှင် သူတို့၏ အစေခံအတွက် ထိုမျှလောက် သုံးရန် ဝန်လေးကြပေလိမ့်မည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ဆိုသည်မှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် မနည်းသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။
လူအများ၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ထိုလူငယ်မှာ မည်မျှ ချမ်းသာကြောင်း ပြန်လည် သတိရသွားကြသည်။
ဖန့်ချန် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ချန်းဖုန်းက နွေးထွေးစွာ မိတ်ဆက်ပေးသည်
"အားလုံးပဲ ဒါက သခင်လေးဖန့်ပါ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက သခင်လေးဖန့်ဟာ ကျောက်စိမ်းမြစ်ခန်းမ မှာ အံ့မခန်း စွမ်းရည်တွေကို ပြသခဲ့တယ်ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို လေးစားရတယ်"
ဆရာကြီးဝူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း အတင်းအကြပ် ပြုံးပြနေရသည်။
လူတိုင်းက ဖန့်ချန်ကို နှုတ်ဆက်ကြသော်လည်း ကျွယ်ဝူတိကို အားနာသဖြင့် ခပ်တန်းတန်းသာ ဆက်ဆံကြသည်။
ချန်းဖုန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်
"သခင်လေးဖန့် ခုနက ဝူတိ ပြောတာတော့ မင်းဟာ လင်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ပျောက်ဆုံးတာနဲ့ ပတ်သက်နေတယ် ဆို"
ကျွယ်ဝူတိက ပြုံးကာ
"ဒါတွေက ကျွန်တော် ကြားခဲ့တဲ့ ကောလာဟလတွေပါ အရှင်မင်းသား ကျွန်တော့်ကို လူဆိုးကြီးလိုတော့ ပုံမဖော်ပါနဲ့"
ဟု ဆိုသည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာညိတ်သည်
"မဟာချန်းကင်းတပ်က ကျွန်တော့်ကို ရှာဖို့ ဖန့်မိသားစုဆီ ရောက်လာတာတော့ အမှန်ပါပဲ"
လူအများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။
သူတို့သိထားသော ကင်းတပ်ဆိုသည်မှာ သံသယရှိလျှင် ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်တတ်သူများ ဖြစ်သည်။
ချန်းဖုန်းက စိတ်ဝင်တစားဖြင့်
"ဪ ဒါနဲ့ ဘာဆက်ဖြစ်လဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက ထွက်လာပြီး အဲဒီနေ့မှာ ကျွန်တော် သူနဲ့အတူ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သက်သေခံပေးခဲ့တယ် ဒါနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ရှန်ထူက အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး သူ့လူတွေကို ပြန်ခေါ်သွားတာပါ"
ဖန့်လင်ရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက ဖန့်ချန်အတွက် ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပေးတယ် ဟုတ်လား ဒါက သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာပင်။
လူအများ၏ မျက်နှာပေးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာလည်း လေးစားမှု အချို့ ပါဝင်လာသည်။
ဖန့်မိသားစုက သူ့ကို အလွန် အလေးထားပုံရသည်။
ချန်းဖုန်းသည်လည်း တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး ပို၍ နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်
"ကဲ ဝိုင်သောက်ကြရအောင်"
သူတို့ အတန်ကြာ သောက်စားနေကြစဉ် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီသူတောင်းစားမလေးက ဘာလို့ ဒီလောက် နံနေရတာလဲ"
"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ မြို့ထဲမှာ ဘာလို့ သူတောင်းစား ရှိနေရတာလဲ"
"သူတောင်းစားမလေး ဟုတ်လား မြို့ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် သူတောင်းစား ရှိနိုင်မှာလဲ"
အားလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။
ချန်းဖုန်းက ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အရင်ဆုံး သွားကြည့်သည်။
အောက်ဘက်လမ်းမပေါ်တွင် ပိန်လှီလှသော သူတောင်းစားမလေးတစ်ဦးသည် တွေဝေငေးမောကာ ရပ်နေသည်။
သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ပြည်တည်နေသော ဒဏ်ရာအချို့ကြောင့် အနံ့ဆိုးများ ထွက်နေသည်။
"ဗိုက်ဆာတယ်..."
ဟု ကျန်းထျန်းအိုက် က တိုးတိုးလေး ညည်းတွဲလိုက်သည်။
လမ်းပေါ်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သနားသွားသဖြင့် မုန့်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒါလေး စားလိုက်ပါ"
ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဖြောင်း
ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
မုန့်မှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ဖုန်များ ပေကျံသွားတော့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမကို ရိုက်လိုက်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လူကို ကြည့်လိုက်သည်
"ဘာလုပ်တာလဲ ကျွန်မ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား."
ထိုလူက ရွှေရောင် နဂါးတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပြကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်
"ငါက ကျွယ်မိသားစုရဲ့ နဂါးကင်းတပ် ကပဲငါတို့ကို တားရင် ဘာဖြစ်မလဲ သိတယ်မဟုတ်လား"
ထိုအမျိုးသမီးမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး စကားပင် ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။
ကျွယ်မိသားစု၏ နဂါးကင်းတပ်ကို မြို့ထဲတွင် မည်သူမှ မပြစ်မှားရဲကြပေ။
"ဒီသူတောင်းစားမလေးရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ငါတို့ ကျွယ်မိသားစုကို ပြစ်မှားခဲ့တယ်"
"မိသားစုခေါင်းဆောင်က မှာထားတယ် သူမကို မြို့တော်ထဲမှာ ရက်ပေါင်း တစ်ရာ တောင်းစားခိုင်းရမယ် ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ အစာမကျွေးရဘူး ဘယ်သူမှ ဝင်မစွက်ဖက်ရဘူး မဟုတ်ရင် ကျွယ်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်တာပဲ"
ဟု ထိုလူက လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်ရှိ လူများ၏ အကြည့်မှာ ကျွယ်ဝူတိထံ ရောက်သွားသည်။
ချန်းဖုန်းက စိတ်ဝင်တစားဖြင့်
"ဝူတိ ဒီမိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ မင်းတို့ မိသားစုကို ဘယ်လို ပြစ်မှားခဲ့လို့လဲ"
ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျွယ်ဝူတိက ခါးသက်သက် ပြုံးကာ
"ဒါက ဘိုးဘေးတွေလက်ထက်က ရန်ငြိုးပါ၊ ကျွန်တော်လည်း သိပ်မသိပါဘူး"
ဟု ဖြေသည်။
ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ မျှော်စင်အထက်တွင် ရှိနေပြီး ကျန်းထျန်းအိုက်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည် ဒီကလေးမလေးက ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ
ကျန်းကျုံး သာ သူမကို မဟာချန်းအင်ပါယာသို့ ခေါ်လာခဲ့လျှင် တစ်ခုခုကို ယုံကြည်မှု ရှိလို့သာ ဖြစ်ရပေမည်။
သို့သော် ကျွယ်မိသားစုက ဘာကြောင့် သူတို့ကို ရန်ပြုရသနည်း ကျန်းမိသားစု၏ အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သက်နေသလား
အခန်း ၃၆၄ - ငါ သူမကို ခေါ်သွားချင်တယ်၊ မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာရှိလား
ကျွယ်မိသားစု နဂါးကင်းတပ် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လမ်းပေါ်ရှိ လူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ထိုသူတောင်းစားမလေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
သူမသည် ဘာတွေများ လုပ်ခဲ့မိလို့ ကျွယ်မိသားစု၏ ထိုမျှ ပြင်းထန်သော နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရသနည်း သာမန်အားဖြင့် ကျွယ်မိသားစုကို ပြစ်မှားလျှင် ချက်ချင်း အသတ်ခံရလေ့ရှိသည်။
ယခုကဲ့သို့ လုပ်နေခြင်းမှာ ကျွယ်မိသားစုသည် သူမကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေ၍သာ ဖြစ်ရပေမည်။
ဝေဟင်တွင် ရပ်ကြည့်နေသော ဖန့်ချန်သည် ကျန်းထျန်းအိုက်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီးနောက် မနီးမဝေးရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ခုသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် ကျွယ်ဖေးချန် ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး ကျန်းထျန်းအိုက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်
"ဘယ်လိုလဲ ကောင်းကင်ဘုံအထွတ်အထိပ် ဆေးဖော်နည်း ကို ပေးဖို့ အခုထိ လက်မခံသေးဘူးလား"
သူတို့နှင့်အတူ ကျန်းကျုံး လည်း ရှိနေသော်လည်း သူသည် အကျဉ်းချခံထားရသည်။
သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီး နှာခေါင်းနှင့် နားရွက်များလည်း မရှိတော့ပေ။
သူသည် ကျန်းထျန်းအိုက်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ နာကျင်မှု၊ နောင်တနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျန်းကျုံးက ကျွယ်ဖေးချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ
"မင်းတို့ ကျွယ်မိသားစုတွေ ကောင်းကောင်းသေရမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟု အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်
"တစ်ချိန်တုန်းက မင်းတို့ဟာ ကျန်းမိသားစုရဲ့ အစေခံတွေပဲ ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေက ကျင့်ကြံခွင့် ပေးခဲ့လို့သာ မင်းတို့ ဒီနေ့ ဒီလိုနေရာ ရောက်နေတာ အခုတော့ ငါတို့ကို ဒီလို ဆက်ဆံတယ်ပေါ့ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို မကြောက်ဘူးလား"
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု"
ကျွယ်ဖေးချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်သွားသည်
"အဲဒါသာ ရှိရင် မင်းတို့ ကျန်းမိသားစုက ဘာလို့ ဒီလို အခြေအနေ ရောက်နေရတာလဲ အဲဒီအကြောင်းတွေ လာမပြောနဲ့ လက်တွေ့မကျဘူး လက်ရှိ အခြေအနေကိုပဲ ပြောရအောင်"
ကျန်းကျုံးက ခါးသက်သက် ရယ်မောလိုက်သည်
"ငါတို့သာ အဲဒီဆေးဖော်နည်းကို ပေးလိုက်ရင် သခင်မလေးက သေမှာ သေချာတယ် မင်းတို့ အဲဒီနည်းကို မရသရွေ့တော့ သခင်မလေးကို သတ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့အသက်ကတော့ မင်းတို့အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား"
ကျွယ်ဖေးချန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောသည်
"သူမကို ဒီလို ဒုက္ခခံနေတာကို မင်း ကြည့်ရဲလား သူမကို မသတ်ရင်တောင် တစ်သက်လုံး နှိပ်စက်ထားဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ် သူမ ပိုပြီး ဒုက္ခခံရအောင် သက်တမ်းရှည်စေမယ့် ဆေးတွေတောင် ကျွေးထားဦးမှာ"
ကျန်းကျုံး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။ သူက သွားကြိတ်ကာ
"ဒုက္ခခံရတာက သေတာထက် မြတ်တယ် မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက သက်တမ်းကုန်ခါနီးနေပြီ မဟုတ်လား ဒါကြောင့် ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ အဲဒီကျင့်စဉ်ကို လိုချင်နေတာပေါ့ အိပ်မက်ပဲ မက်နေလိုက်"
"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် ကျန်းထျန်းအိုက် ဘယ်လို ဒုက္ခတွေ ခံနေရလဲဆိုတာ မင်းကို တစ်နှစ် ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်တစ်ရာလောက် ကြည့်ခိုင်းရမှာပေါ့"
ဟု ကျွယ်ဖေးချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်
"သူမ ဒီမြို့တော်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ ဒါကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး"
ရုတ်တရက် ကျွယ်ဖေးချန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျန်းထျန်းအိုက်ရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းကျုံးလည်း အံ့သြသွားသည်။
သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်လေး တစ်ချက် လက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်မှိန်သွားသည်။
ထိုသည်မှာ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ မည်သူကမှ ကျွယ်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကျန်းထျန်းအိုက်ကို ကူညီရဲမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုစဉ် ဖန့်ချန်သည် လူအုပ်ကြားမှ ထွက်လာကာ ကျန်းထျန်းအိုက်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုထဲမှ သစ်သားဓာတ် များသည် သူမကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဒဏ်ရာများမှာ သိသိသာသာပင် အသားနုတက်ကာ ပျောက်ကင်းလာတော့သည်။
အေးမြသော ခံစားချက်ကြောင့် ကျန်းထျန်းအိုက်သည် ဇိမ်ရှိစွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်မိသည်။
နဂါးကင်းတပ် မှ လူလတ်ပိုင်းသည် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူ ခုနက ခြိမ်းခြောက်ထားသည်ကို ထိုလူ မကြားဘဲနေသလား
လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။
နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်ရှိ လူများလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဇဝေဇဝါ ကြည့်နေကြသည်။
ဖန့်ချန်က ဘယ်အချိန်မှာ အောက်ဆင်းသွားတာလဲ ပြီးတော့ သူက ဘာလို့ ကျွယ်မိသားစုကိစ္စထဲ ဝင်ပါနေရတာလဲ
ကျွယ်ဝူတိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက်
"ငါကတော့ အပြစ်ကို မျိုးဆက်သစ်ဆီ လက်ဆင့်ကမ်းတာကို သဘောမတူပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ဖန့်ချန်သာ ဝင်စွက်ဖက်ရင် သူ နောင်တရလိမ့်မယ်"
ဟု အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ ကျွယ်မိသားစုကိစ္စကိုတောင် ဝင်ပါရဲတယ်"
ဟု လူလတ်ပိုင်းက အော်ဟစ်ကာ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။
ဖန့်ချန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ
"ထွက်သွားစမ်း"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုလူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ရွှေရောင်ဝတ် သံချပ်ကာစစ်သည်တစ်ဦး ပေါ်လာပြီး ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပေပေါင်းရာချီဝေးရာသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုလူမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။
လူအုပ်ကြီး အံ့သြသွားကြသည်။ ဖန့်ချန်သည် ကျွယ်မိသားစုကိစ္စကို ဝင်ပါရုံတင်မကဘဲ နဂါးကင်းတပ်ကိုပါ တိုက်ခိုက်ရဲသည်လား
နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်မှ လူတစ်ဦးက ကျွယ်ဝူတိကို မြှောက်ပေးလိုက်သည်
"ဒီကောင်က ကျွယ်မိသားစုကို လုံးဝ အထင်မကြီးတာပဲ စီနီယာကျွယ် ခင်ဗျား တစ်ခုခု လုပ်ဦးမလား"
"ဒီကိစ္စကို တခြားလူတွေ ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်၊ ငါတို့ ဘာမှလုပ်စရာ မလိုဘူး"
ဟု ကျွယ်ဝူတိက ခေါင်းခါပြသည်။ သို့သော် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သော သူ၏ အကြည့်မှာ ပို၍ တင်းမာလာသည်။
ချန်းဖုန်းကတော့ အားကျသလို သက်ပြင်းချသည်
"သူ့ရဲ့ ဓာတ် ငါးပါး ထိန်းချုပ်မှုကတော့ ဒီမျိုးဆက်မှာ ပြိုင်ဘက်မရှိသလောက်ပဲ"
ရုတ်တရက် လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူ ၁၀ ယောက်ခန့် ရောက်လာသည်။
အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁၂ ရှိသူများဖြစ်ပြီး တစ်ဦးမှာမူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်က လက်ခုပ်တီးရင်း ဖန့်ချန်တို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာသည်
"ကောင်လေး မင်း တကယ် သတ္တိရှိတာပဲ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်မင်း ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ခေါ်ယူလိုက်ပြီဆိုတာ သိလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးသည်
"ဪ ဘာဘေးဒုက္ခလဲ"
"သူမက ငါတို့ ကျွယ်မိသားစုရဲ့ ရန်သူပဲ မင်းက ဝင်စွက်ဖက်တဲ့အပြင် ငါတို့လူကိုပါ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ် မင်းက ဘယ်မိသားစုကလဲမင်းကြောင့် မင်းရဲ့ မိသားစုပါ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ရလိမ့်မယ်"
ဟု ထိုပညာရှင်က မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့နာမည် ဖန့်ချန် လို့ ခေါ်တယ်"
ဟု ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဘေးမှ လူများက
"ဪ ဖန့်မိသားစုက ဖန့်ချန်လား"
"သူက ဖန့်လင်ရှင်းကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ လူပဲ"
ဟု တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။
ကျွယ်မိသားစုမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီး သူ၏ မောက်မာမှုများ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်
"မင်းက ဖန့်မိသားစုကလား"
ဖန့်ချန်က ထိုမေးခွန်းကို မဖြေဘဲ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်
"ငါ သူမကို ခေါ်သွားချင်တယ် မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာရှိလား"