အခန်း (၃၆၅-၃၆၆)
Vol. 37 Ch. 365-366
အခန်း ၃၆၅ - ငါ မထားခဲ့ရင်ကော ဘာဖြစ်မလဲ
ကျွယ်မိသားစုမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး
"မင်း ဖန့်မိသားစုက ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီကိစ္စကို ဝင်မစွက်ဖက်သင့်ဘူး ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ပေးမယ် အခုချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားစမ်း"
" သူများကိစ္စ လာပြီး နှာခေါင်းမရှုပ်နဲ့ မင်းအိမ်က လူကြီးတွေ သိသွားရင် မင်းကို ဆူလိမ့်မယ် ကျွယ်မိသားစုနဲ့ ဖန့်မိသားစုကြားမှာ စစ်ပွဲဖြစ်အောင် လုပ်ချင်တာလား"
ဖန့်ချန်က လေသံအေးအေးဖြင့်
"ငါ မေးနေတာက ငါ သူမကို ခေါ်သွားရင် မင်းမှာ ပြဿနာရှိလားလို့"
ထိုပညာရှင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံလာသည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာကြသည်။
"တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ဆိုတာ ငါတို့လို ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွေနဲ့ ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးလွန်းတယ်"
"ဒီဖန့်မိသားစုတပည့်က ကျွယ်မိသားစုရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တကယ်ပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ စိန်ခေါ်ရဲတာလား"
လူအုပ်ကြီးမှာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။
"ငါသာ လက်ဦးမှုယူလိုက်ရင် မင်းရော မင်းမိသားစုပါ ဒီနေ့ မျက်နှာပျက်ရလိမ့်မယ်"
ဟု ထိုလူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်တွင် ကျွယ်ဝူတိက လေသံတိုးတိုးဖြင့်
"ဒီအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်က ကျွယ်မိသားစု ပင်မအနွယ်က အကြီးအကဲ ကျွယ်ထျန်းကန်း ပဲ"
"သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက သိုင်းပညာကို ဝါသနာပါခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းခဲ့တာ "
"ဖန့်ချန်ကတော့ သူ့လက်ထဲမှာ သုံးကွက်ထက် ပိုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒုတိယမင်းသား ဖန့်ချန်ကို သတိပေးလိုက်ရင် မဆိုးဘူး ဒါမှ သူ အရှက်မကွဲမှာပေါ့"
ချန်းဖုန်းက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်
"ဖန့်ချန်ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါးကျင့်စဉ်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ဘယ်နှစ်ကွက် ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်လေ"
အားလုံးက လိုက်ပြီး ရယ်မောကြသည်
"သုံးကွက်တောင် မခံနိုင်ဘူးလို့ ငါ လောင်းရဲတယ်"
"ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
"ဖန့်ချန်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အတိုင်းအတာကို မသိဘူးပဲ ကျွယ်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲကို ဒီလို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံတာက သူ အပြင်မှာ ကြီးပြင်းလာလို့ နေမှာ တကယ့်ကို အဆုံးအမ မရှိတာပဲ"
ကျွယ်ထျန်းကန်းက လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့
"ဒီခေတ် လူငယ်တွေကတော့ ဟင်း ဘယ်အချိန်မှာ လက်လျှော့ရမလဲတောင် မသိကြဘူး"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြွက်သားများ ဖောင်းကားလာသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်မှ လူဘီလူးကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် ခုနက ရွှေရောင်စစ်သည်ထက်ပင် ပို၍ အရပ်ရှည်သွားသည်။
သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးစွမ်းအင် အရှိန်အဝါမှာ ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင်။
လူအများမှာ ခုခံလိုစိတ်ပင် မရှိတော့ဘဲ ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။
"ဒါက ဘာကျင့်စဉ်လဲ"
"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ ဒီအကြီးအကဲက လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ တောင်တစ်လုံးကို ဖြိုချနိုင်မယ့်ပုံပဲ"
"သူက ကျွယ်မိသားစုရဲ့ ရူးသွပ်သိုင်းပညာရှင် ကျွယ်ထျန်းကန်းပဲ သူက သိုင်းပညာနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပေါင်းစပ်ပြီး အထူးခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးထားတာ သူက သာမန် ကျင့်စဉ်တွေကို သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့တင် အလွယ်တကူ ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်"
မနီးမဝေးတွင် ဖန့်မိသားစု စတုတ္ထမျိုးနွယ်မှ ဖန့်ရှု ဦးဆောင်သော လူငယ်တစ်စု ရှိနေသည်။
ဖန့်ရှုမှာ ဖန့်ချန် မပေါ်လာခင်က ဖန့်လင်ရှင်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော ပညာရှင် ဖြစ်သည်။
"ဖန့်ချန်က ကျွယ်ထျန်းကန်းကို ဘယ်လိုလုပ် ရင်ဆိုင်နေတာလဲ"
ဖန့်ရှု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဖန့်ချန်အတွက်တော့ ကျွယ်ထျန်းကန်းကို ယှဉ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ဖန့်ရှု ဝင်ကူရမလားဟု တွေးတောနေစဉ် ကျွယ်ထျန်းကန်းက စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သူသည် ကြီးမားသော်လည်း လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ဖန့်ချန်၏ ခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာတွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မထီမဲ့မြင် အကြည့်များ ပါဝင်နေသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ဖန့်ချန်က ခေါင်းမော့ကာ ကျွယ်ထျန်းကန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသောအခါ သူငယ်အိမ်များမှာ မီးခိုးဖြူရောင်သန်းနေပြီး သေလူတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးကဲ့သို့ ငြိမ်သက်အေးစက်နေသည်။
ကျွယ်ထျန်းကန်း၏ ရင်ထဲတွင် မသိုးမသန့် ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ချက်ချင်းပင် သံချပ်ကာစစ်သည်နှစ်ဦး ဘွားကနဲ ပေါ်လာပြီး ကျွယ်ထျန်းကန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်သီးအမြောက်အမြားဖြင့် မရပ်မနား ထိုးနှက်တော့သည်။
ဒိုင်း...ဒိုင်း...ဒိုင်း
အသံများမှာ ခေါင်းလောင်းတီးသံကဲ့သို့ပင်။ လူအများ၏ နားစည်များပင် ကျိန်းစပ်သွားသည်။
သံချပ်ကာစစ်သည်နှစ်ဦးက ကျွယ်ထျန်းကန်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးမြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျွယ်ထျန်းကန်း၏ မျက်လုံးများ မှိတ်သွားပြီး သတိလစ်သွားတော့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပုံမှန်အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ကျုံ့သွားသည်။
ကျွယ်မိသားစု နဂါးကင်းတပ်သားများမှာ အံ့သြလွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဝိုင်းကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
ငါတို့ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ
ကျွယ်မိသားစုရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တပည့်လေးကို ရှုံးသွားတယ် ဟုတ်လား
ဖန့်ရှု ကြောင်အသွားသည်
"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်တွင် ကျွယ်ဝူတိ၏ အပြုံးမှာ အေးခဲသွားသည်။
ဖန့်လင်ရှင်းနှင့် အခြားလူများလည်း မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။
"သံချပ်ကာစစ်သည် နှစ်ဦး သူ့ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါးကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို နက်နဲတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ"
ဟု ချန်းဖုန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ ကျွယ်ဖေးချန်သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
ကျွယ်ထျန်းကန်း ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းမှာ သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာပင်။
ကျန်းကျုံးကတော့ အားတက်သရောဖြင့်
"သခင်လေးဖန့်ပဲ သခင်မလေးတော့ အခွင့်အရေး ရပြီ"
ဟု စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေသည်။
ဖန့်ချန် မျက်နှာဖုံး တပ်ထားစဉ်ကပင် သူနှင့် အတူရှိခဲ့သဖြင့် ဖန့်ချန်၏ အရှိန်အဝါကို သူ မှတ်မိနေသည်။
လမ်းမတစ်ခုလုံးနှင့် မျှော်စင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။
ဖန့်ချန်က ကျန်းထျန်းအိုက်ကို ခေါ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျွယ်ဝူတိက အထက်မှနေ၍ အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်
"အဲဒီလူကို ထားခဲ့စမ်း ဖန့်ချန်"
ဖန့်ရှုတို့ အုပ်စုမှာ
"ဒါ ကျွယ်ဝူတိ မဟုတ်လား"
ဟု လန့်သွားကြသည်။ ကျွယ်ဝူတိပါ ဝင်ပါလာပြီလား
ဖန့်ချန်သည် လှည့်မကြည့်ဘဲ အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်
"ငါ မထားခဲ့ရင်ကော ဘာဖြစ်မလဲ"
အခန်း ၃၆၆ - ပြေလည်ဖို့ ခက်ခဲခြင်း
"သခင်လေးဝူတိ"
ကျွယ်မိသားစု နဂါးကင်းတပ် သားများမှာ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။
သခင်လေးဝူတိ ရှိနေမှတော့ အရာအားလုံး ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူသွားပြီဖြစ်သည်။
ကျွယ်ထျန်းကန်းသည် သာမန် ပညာရှင်နှစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်သော်လည်း ယခင်က ကျွယ်ဝူတိနှင့် လေ့ကျင့်ရာတွင် ၁၀ ကွက်အတွင်းမှာပင် အရှုံးပေးခဲ့ရဖူးသည်။
ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို မိသားစုအတွင်း၌သာ သိကြသော်လည်း ကျွယ်ဝူတိ၏ စွမ်းရည်အပေါ် သူတို့ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသည်။
"မင်း သူမကို ထားခဲ့မသွားဘူးဆိုရင် ဒီနေ့ ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟု ကျွယ်ဝူတိက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်
"ဒါက မင်းနဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ ဖန့်ချန် ငါ မင်းကို လက်မပါချင်ဘူး ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းနဲ့"
ဖန့်လင်ရှင်းကလည်း ရုတ်တရက် အော်ပြောသည်
"ဖန့်ချန် အဲဒီကလေးမကို အခုချက်ချင်း ထားခဲ့ပြီး ထွက်လာခဲ့စမ်း သူများကိစ္စထဲ ဝင်မပါနဲ့တော့"
ကျွယ်မိသားစု တပည့်များကလည်း ဖန့်ချန်ကို ဝိုင်းအော်ကြသည်
"ဖန့်ချန် သခင်လေးဝူတိ စကားကို နားထောင်စမ်းဓာတ်ငါးပါး ကို နည်းနည်းပါးပါး ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း အရှုံးမရှိဘူးလို့ မထင်နဲ့"
"ကျွယ်မိသားစုကိစ္စကို ဝင်ပါချင်တာ မင်း အသက်ရှင်ရတာ ပျင်းနေလို့လား မင်းလုပ်ရပ်က မင်းမိသားစုအတွက်ပါ ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မယ်"
အခြား မိသားစုကြီး ၅ ခုမှ လူများမှာမူ ဝင်မပြောရဲသော်လည်း ဖန့်ချန်က မြို့တော်၏ မရေးသားထားသော စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်နေသည်ဟု ယူဆကာ ဒေါသတကြီး ကြည့်နေကြသည်။
"သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မအတွက်နဲ့ ဒုက္ခမရှာပါနဲ့တော့"
ငြိမ်နေသော ကျန်းထျန်းအိုက်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။
သူမသည် ဖန့်ချန်ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုပြီးနောက် ကျွယ်မိသားစု နဂါးကင်းတပ်သားများရှိရာသို့ ဦးတည်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ သူမ၏ ပိန်လှီလှသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားကြသည်။
သာမန်လူဆိုလျှင် ရသမျှ အကူအညီကို အတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုကလေးမလေးမှာမူ အခြားသူကို အမှုမပတ်စေရန် ငရဲတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ပြန်ဝင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။
ကျွယ်ဝူတိ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အောင်နိုင်သူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ထိုစဉ် ဖန့်ချန်၏ အသံမှာ ကျန်းထျန်းအိုက်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်
"မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ စကြဝဠာမှန်ချပ် က မရိုးရှင်းဘူး အဲဒီပစ္စည်းကို ငါလက်ခံထားတဲ့အတွက် မင်းကို ငါ အကြွေးတစ်ခု တင်နေပြီ"
ကျန်းထျန်းအိုက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ရပ်လိုက်သည်။
သူမ ဖန့်ချန်ကို ဝမ်းသာအားရ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်
သူက အဲဒီလူပဲ
ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်
"လာခဲ့... ဒီကိုလာ"
ကျန်းထျန်းအိုက်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။
သူမ ဒုက္ခမပေးချင်တော့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သွားကြိတ်ကာ ဖန့်ချန်ရှိရာသို့ ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ လက်ကလေးကို ဖန့်ချန်၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ထည့်လိုက်သောအခါ အေးစက်နေသော လောကကြီးထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျွယ်ဝူတိ၏ လေသံမှာ အေးစက်သွားသည်
"ဖန့်ချန် မင်းက ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ရန်သူကို တကယ်ပဲ ခေါ်သွားမှာလား"
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ပြုံးကာ
"ဟုတ်တယ် မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"
ဝိုင်းကြည့်နေသူများမှာ အံ့သြကုန်သည်။
မြို့တော်တွင် ကျွယ်ဝူတိကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲသည့် လူငယ်ဆို၍ စွမ်းအားမြင့်ဗလာကျောင်းတော်မှ ရှာကျီ တစ်ဦးသာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ရှာကျီပင်လျှင် ကျွယ်ဝူတိကို ရှောင်ရန် မြို့တော်မှ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။
"ဖန့်ချန် မိသားစုအတွက် ပြဿနာရှာတာ ရပ်စမ်း"
ဖန့်လင်ရှင်းက ဒေါသတကြီး ပြောသည်
"မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ဘိုးဘေးကြီးဆီ တိုင်ကြားပြီး မင်းကို ကိုယ်တိုင် အပြစ်ပေးခိုင်းရလိမ့်မယ်"
ထိုစဉ် စတုတ္ထအနွယ်မှ ဖန့်ရှု နှင့် သူ၏ အုပ်စုသည် ဖန့်ချန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာကြသည်။
ဖန့်ရှုက ကျန်းထျန်းအိုက်ကို ပြုံးပြပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို နှုတ်ဆက်သည်
"ငါက စတုတ္ထမျိုးနွယ်က ဖန့်ရှုပါ"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
နွေဦးအရုဏ်ဦးမျှော်စင်ပေါ်မှ လူများမှာ ဖန့်ရှုတို့ အုပ်စုကို မြင်သောအခါ အံ့သြသွားပြီး ဖန့်လင်ရှင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဖန့်မိသားစုက ဒီကိစ္စမှာ ဝင်မပါဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ"
ဖန့်ရှုက လူအုပ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်
"အင်အားကြီးတဲ့ ကျွယ်မိသားစုက ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကို နှိပ်စက်နေတာပဲ ဘိုးဘေးတွေကြားမှာ ရန်ငြိုးရှိရင်တောင် ဒီလို အကျိုးဆက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သတ်ဖြတ်နေတာက အရှက်ရစရာပဲ"
"ဖန့်ချန်က ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ ဖန့်ရှုလည်း ပါမယ် စတုတ္ထမျိုးနွယ်က တပည့်တွေအားလုံး ဖန့်ချန်ဘက်မှာ ရှိတယ်"
အခြေအနေမှာ ပို၍ တင်းမာလာသည်။
ဖန့်လင်ရှင်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်နှာနီမြန်းနေသော်လည်း ဖန့်ရှုက ဂရုမစိုက်ပေ။
ဝိုင်းကြည့်နေသူများ ပို၍ များလာသည်။
ထိုစဉ် ဖန့်ယွင် ဖန့်ကျွယ်နှင့် မင်းသား ၉ ချန်းကျိုယဲ့ တို့လည်း ရောက်လာကြသည်။
အခြေအနေကို သိရှိသွားသောအခါ ဖန့်ယွင်မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်
"မဖြစ်နိုင်တာ ကျွယ်မိသားစုတွေ ရူးကုန်ပြီလား ဘာလို့ ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကို ဒီလိုလုပ်နေရတာလဲ"
ထိုအခိုက်တွင် ဒုတိယမင်းသား ချန်းဖုန်း၏ အသံမှာ အထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်
"ဖန့်ချန် ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီကိစ္စကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ အပေါ်တက်လာပြီး ဝိုင်သောက်ရအောင်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်
"ဒုတိယမင်းသား ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဝိုင်တွေ အများကြီး သောက်ထားလို့ နည်းနည်း မူးနေပြီ ဝိုင် ထပ်မသောက်တော့ပါဘူး"
ချန်းဖုန်း၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လူအများရှေ့တွင် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းပင်။
ချန်းကျိုယဲ့ ကတော့ ဒါကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်တို့ဆီ လျှောက်လာသည်
"ဒုတိယနောင်တော် မင်းသားတွေအနေနဲ့ ကျွယ်မိသားစုနဲ့ ပေါင်းပြီး ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကို မနှိပ်စက်သင့်ဘူး မဟုတ်လား"
လူအုပ်ကြီးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်
"ဒါ... ဒါ မင်းသား ၉ မဟုတ်လား"
အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်၏ ဘက်တွင် ဖန့်ရှုဦးဆောင်သော စတုတ္ထမျိုးနွယ်သာမက တော်ဝင်မိသားစုဝင် ချန်းကျိုယဲ့ပါ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ချန်းကျိုယဲ့က ကျန်းထျန်းအိုက်ကို ပြုံးပြကာ မေးသည်
"ကလေးမလေး နာမည် ဘယ်သူလဲ"
"ကျန်းထျန်းအိုက်ပါ"
ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ဖြေသည်
"ဪ... နာမည်ကောင်းလေးပဲ"
ချန်းကျိုယဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ကျွယ်ဝူတိကို ကြည့်လိုက်သည်
"ကျွယ်ဝူတိ ငါတို့ကို မျက်နှာပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့ ဒီနေ့ ဒီကလေးမလေးကို ငါတို့ ခေါ်သွားမယ်"