← Chapters

အခန်း (၃၇၃-၃၇၄)

Vol. 38 Ch. 373-374

အခန်း (၃၇၃-၃၇၄)

Vol. 38 Ch. 373-374

​အခန်း ၃၇၃ - စစ်ဧကရာဇ်တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း

​နုန်းကွေ့ချွမ် သည် သူ၏ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓကျင့်စဉ် အပေါ် ယုံကြည်မှု ပထမဆုံးအကြိမ် ပျောက်ဆုံးသွားရသည်။

ထိုကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ပြီးကတည်းက သူသည် လုပ်ကြံမှုများပြုလုပ်ပြီးတိုင်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်များ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဖမ်းရခက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ မကျေနပ်မှုကိုပါ ခံစားနေရသည်။

​"မင်း တုန်နေတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်သည်

"မင်း ကြောက်နေတာလား"

​ဤစကားကြောင့် ဖန့်ချန်သည် သူ့ကို သေချာပေါက် မြင်နိုင်နေကြောင်း နုန်းကွေ့ချွမ် အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။

သူ ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေရဲတော့ဘဲ နှုတ်ဆက်ကာ အရိပ်ထဲမှတစ်ဆင့် လျှင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

​ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

​ထိုစဉ် လျီချန်း သည် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ ရောက်လာသည်။

သူက ရိုသေစွာဖြင့်

"သခင်လေး သူမက ကျွန်တော်တို့လိုပဲ တတိယမျိုးနွယ်ကဖြစ်ပြီး စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းဧကရာဇ တစ်ဦးပါ သူမက သခင်ကြီး ရဲ့ နောက်မှာ အမြဲရှိနေခဲ့တာပါ သူမကို ကလေးမလေးကို ပြုစုဖို့ ခိုင်းရင် အဆင်ပြေမလားခင်ဗျာ"

​ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကျော့ရှင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ သူမက ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုသည်

"ကျွန်မက ချန်ဖေးလန် ပါ သခင်လေး ဂါရဝပြုပါတယ်"

​ဖန့်ချန်က လျီချန်းကို ကြည့်ကာ

"မင်းက သခင်ကြီးဆီက လူကို ခေါ်လာတာလားသူကော သဘောတူရဲ့လား"

​ချန်ဖေးလန်က ရိုသေစွာ ဖြေသည်

"စိတ်ချပါ သခင်လေး သခင်ကြီးက သခင်လေးဘက်က ကလေးမလေးကို ပြုစုဖို့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် လိုချင်တယ်ဆိုတာ သိလို့ ကျွန်မကို အထူးစီစဉ်ပေးလိုက်တာပါ"

​လျီချန်းက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် အတွင်းရေးရာဆောင်မှ လူတစ်ယောက်ကိုသာ ရွေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သခင်ကြီး ဖန့်အောက် က သတင်းရရချင်း ချန်ဖေးလန်ကို လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

​"ကောင်းပြီ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ဒီနေ့ကစပြီး အဲဒီကလေးမလေးကို ပြုစုဖို့က မင်းရဲ့ တာဝန်ပဲ"

​ချန်ဖေးလန်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှုများ လင်းလက်သွားသည်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

​ဖန့်မိသားစုအတွင်း ဖန့်ချန်၏ သတင်းများ ပြန့်နှံ့နေသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ နောက်တွင် လိုက်ပါခွင့်ရခြင်းမှာ မည်သည့် စစ်သည်တော်အတွက်မဆို အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

​ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်

"မင်းက ကောင်းကင်နက်နဲအဆင့် ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းဧကရာဇ်လား"

ချန်ဖေးလန်က ခေါင်းညိတ်သည်

"ဟုတ်ပါတယ်"

​"ဟိုးအရင်တုန်းက ငါလည်း သိုင်းပညာ ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ဖူးတယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်

"ငါ သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခါမှ မတိုက်ဖူးဘူး မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပြပေးမယ်ဆိုရင် ငါ သိုင်းဧကရာဇ်တွေအကြောင်း ပိုသိသွားပြီး နောင်မှာ သူတို့နဲ့ တွေ့ရင် အကူအညီဖြစ်တာပေါ့"

​ချန်ဖေးလန်က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မ သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ယောက်ရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကို ပြသပါ့မယ် သခင်လေးကို ပြစ်မှားမိရင် ခွင့်လွှတ်ပါ"

​"အစွမ်းကုန်သာ တိုက်ပါ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်သည်

"မင်းသာ ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ရင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ဆုချမယ်"

​ချန်ဖေးလန် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် မယုံနိုင်လောက်သော ပမာဏဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သည့် ပမာဏပင်။

​"ပြစ်မှားမိတာ ခွင့်လွှတ်ပါ"

ချန်ဖေးလန်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဖန့်ချန်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သူမ၏ အရှိန်မှာ လျှပ်စီးခြေလှမ်း သုံးထားသော ကျင့်ကြံသူထက်ပင် မြန်နိုင်သည်။

​သူမ ဖန့်ချန်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဧကရာဇ်ချီ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖန့်ချန်၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

လက်သီးမထိခင်မှာပင် သူမ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားတော့သည်။

​ဖန့်ချန်သည် သူမ၏ လက်သီးက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ပြောင်းလဲကာ သူ့ကို ဖိနှိပ်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

​လျီချန်း မျက်နှာ ပျက်သွားသည်

"ချန်ဖေးလန် မင်း တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ"

​ဖန့်ချန်ကလည်း သူ၏ လက်သီးကို မြှောက်ကာ ချန်ဖေးလန်၏ လက်သီးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

​ဘုန်း

​ချန်ဖေးလန်သည် ဖန့်ချန်၏ လက်သီးမှတစ်ဆင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားတစ်ခု စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားပြီး နောက်သို့ ခုနစ်လှမ်း ရှစ်လှမ်းခန့် ယိုင်ထွက်သွားရသည်။

​ဖန့်ချန်မှာမူ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲပင်။ သူ၏ ခြေရင်းမှ အုတ်ချပ်များသာ အက်ကွဲသွားသည်။

​"ဒါ... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ချန်ဖေးလန် မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို မသုံးဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားသက်သက်ဖြင့် သူမ၏ လက်သီးကို ခုခံလိုက်ခြင်းပင်။

သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁၂ ကျင့်ကြံသူထက်ပင် ပိုမို သန်မာသော်လည်း ယခုမူ သူမ၏ လက်မောင်းမှာ ကျိုးသွားသလို ခံစားနေရသည်။

​ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ

"ထပ်လာဦးလေ"

ဟု ဆိုသည်။

​ချန်ဖေးလန်သည် သူမ၏ အစွမ်းကုန်ဖြစ်သော ကောင်းကင်တုန်ဟိန်းတံဆိပ် ဖြင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားသော လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖန့်ချန်ထံသို့ ကျဆင်းလာသည်။

​ဖန့်ချန်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ရေနဂါးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလက်ဝါးပုံရိပ်ကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

​ဘုန်း

​တိုက်ကွက်နှစ်ခုမှာ အပြန်အလှန် ပျက်စီးသွားသည်။ ဖန့်ချန်သည် ဤတိုက်ကွက်တွင် သူ၏ အစွမ်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် မသုံးခဲ့ပေ။

ထိုသည်မှာ သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁၂ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

​သို့သော် သိုင်းပညာရှင်များသည် ကျင့်စဉ် များကို မသုံးနိုင်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနီးကပ် မတိုက်နိုင်ပါက အရှုံးပေးရလေ့ရှိသည်။

​ထို့နောက် ချန်ဖေးလန်သည် ဖန့်ချန်ကို အနီးကပ် လက်သီးချက်များဖြင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်က အသာအယာပင် ပယ်ဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။

အသက်ရှူအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ကွက်ပေါင်း ရာချီ လဲလှယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဖန့်ချန်မှာ နေရာမှ တစ်လှမ်းပင် မရွေ့ခဲ့ပေ။

​နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေးလန်သည် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်

"သခင်လေး ကျွန်မ အရှုံးပေးပါတယ်"

​​အခန်း ၃၇၄ - ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်

​လျီချန်းသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေမိသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ခန္ဓာကိုယ်အင်အားသက်သက်ဖြင့် သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး အလွယ်တကူ အရှုံးပေးသွားအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

​ကျင့်ကြံသူများတွင်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် များ ရှိသော်လည်း ထိုကျင့်စဉ်များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နှိုးဆွရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ဖန့်ချန်သည် ရေနဂါးကို ဖန်တီးချိန်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လုံးဝ အသုံးမပြုခဲ့ကြောင်း သူ သေချာပေါက် အာရုံခံမိသည်။

​ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ

"မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁၂ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အကာအကွယ်ရတနာ မရှိရင် မင်းကို ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ဆိုသည်။

​ချန်ဖေးလန်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်

"သခင်လေး သခင်လေးက အရင်က သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးတာလား"

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

​ချန်ဖေးလန်နှင့် လျီချန်းတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြမှုနှင့်အတူ ဝမ်းသာမှုကိုပါ မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ သိုင်းပညာရှင်များကို လူမထင်သည့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဆုံရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုသဖြင့် သူတို့၏ လမ်းစဉ်မှာ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ နားလည်ပေးနိုင်မည်ကို သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။

​ဖန့်ချန်က ဆက်ပြောသည်

"ငါ တစ်ချိန်က ချီအမြုတေအဆင့် အထိ ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်"

​"သခင်လေးရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် သိုင်းပညာကိုပဲ ဆက်လေ့ကျင့်ခဲ့ရင် အရွယ်မရောက်ခင်မှာတင် စစ်ဧကရာဇ် ဖြစ်နေလောက်ပြီ"

ဟု ချန်ဖေးလန်က ရိုသေစွာ မှတ်ချက်ပြုသည်။

​သို့သော် ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါပြသည်

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

လျီချန်းနှင့် ချန်ဖေးလန်တို့ ကြောင်အသွားကြသည်။

​ဖန့်ချန်က ရှင်းပြသည်

"ငါ ချီအမြုတေအဆင့်မှာ ရှိတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ချီပင်လယ် ကို ရိုက်ခွဲပစ်ခဲ့တယ် အဲဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းက ပြတ်တောက်သွားခဲ့တာပဲ"

​ချန်ဖေးလန်နှင့် လျီချန်းတို့မှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။

ဖန့်မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက် ဖန့်ချန်သည် ချီပင်လယ် အဖျက်ဆီးခံရသည့် ဒုက္ခကို ကြုံခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

​ခြံဝင်းအဝင်ဝတွင် ဖန့်ရှု၊ ဖန့်ကျွယ်၊ ဖန့်ယွင်နှင့် အခြား တတိယ၊ စတုတ္ထမျိုးနွယ်မှ ကလေးများ ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မှင်သက်သွားကြသည်။

​"အပြင်မှာ လှည့်လည်နေတုန်း ချီပင်လယ်လည်း အဖျက်ဆီးခံရ မျက်လုံးလည်း ကွယ်ခဲ့ရတာလား သူဟာ ငါတို့ စိတ်တောင်မကူးနိုင်တဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ကြုံခဲ့ရတာပဲ"

ဟု ဖန့်ကျွယ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

​"ဒါတောင်မှ သူက မဟာချန်းရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတုန်းပဲ ကျွယ်ဝူတိတောင် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးခဲ့တာ သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဇွဲလုံ့လက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားမလဲဆိုတာ စဉ်းစားလို့တောင် မရဘူး"

ဟု ဖန့်ရှုက ဆိုသည်။

​ဖန့်ယွမ်က ဝင်ပြောသည်

"သူသာ မျက်စိမကွယ်ခဲ့ရင် ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနေမလဲ အခုဆို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တောင် ရောက်နေလောက်ပြီ"

​ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင် ဖြစ်ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တွင် ချို့ယွင်းချက်ရှိပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှည့်ပတ်မှုမှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုမှာ နှေးကွေးတတ်သည်။

ဖန့်ချန်မှာ ချို့ယွင်းချက်ရှိပါလျက်နှင့် ဖန့်အိမ်တော်တွင် ဇိမ်နှင့်နေခဲ့ရသည့် ပါရမီရှင်များထက် သာလွန်နေခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင်။

​"ဒါကြောင့်လည်း အဘိုးက ပြောခဲ့တာပဲ ကျင့်ကြံသူဟာ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ရမယ် ဖြောင့်မတ်တဲ့ စိတ်ထားရှိရမယ် ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထက် ပိုသန်မာတယ်တဲ့"

ဟု ဖန့်ရှုက ဆင်ခြင်လိုက်သည်။

​လျီချန်းက သွားကြိတ်ကာ မေးသည်

"သခင်လေးရဲ့ ချီပင်လယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့လူက အခုထိ အသက်ရှိသေးလား"

ချန်ဖေးလန်၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်လာသည်

"သခင်လေး အဲဒီလူ အသက်ရှိသေးရင် ကျွန်မကို လွှတ်လိုက်ပါ သူ့ခေါင်းကို ယူခဲ့ပါ့မယ်"

​ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ

"သူ အသက်ရှိနေလောက်ပါသေးတယ် ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးက အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး သူ ငါ့အသက်ကို တစ်ခါ ချမ်းသာပေးခဲ့ဖူးသလို ငါလည်း သူ့ကို မသတ်ချင်တော့ဘူး ပြောရရင် ဘယ်သူမှ မမှားခဲ့ကြဘူးလို့ပဲ ဆိုရမှာပေါ့"

​စစ်သူကြီး ရှောင်းလန် တစ်ယောက် ချင်းစုန်းအင်ပါယာထဲမှာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ရဲ့ ခြေရာကို တွေ့ပြီလား မသိဘူး ငါ့ရဲ့ ဓားခန္ဓာကိုယ် တတိယအဆင့် ရောက်တာနဲ့ အလယ်ပိုင်း အင်ပါယာကြီးဆီ မသွားခင် ဟိုဘက်ကို တစ်ခေါက် ပြန်သွားရမယ်

​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထားကြီးမြတ်မှုကို ကြည့်ပြီး လျီချန်းနှင့် ချန်ဖေးလန်တို့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူတို့သာဆိုလျှင် ချီပင်လယ်ဖျက်ဆီးသူကို မွေးရာပါရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်မိမည်မှာ သေချာသည်။

​"ဧည့်သည်တွေ ရောက်နေပြီ လျီချန်း လက်ဖက်ရည် ပြင်လိုက်ဦး"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

​မကြာခင်မှာပင် ဖန့်ရှုနှင့် အုပ်စုမှာ ကျောက်စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြသည်။

"ဖန့်ချန် အဲဒီကလေးမလေး ဘယ်လိုနေလဲ"

ဖန့်ယွမ်က မေးသည်။

"အထဲမှာ အိပ်ပျော်နေတယ်၊ အားပြန်ဖြည့်နေတာ"

ဟု ဖန့်ချန်က ဖြေသည်။

​"ဖန့်ချန် "

ဖန့်ကျွယ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးကာ

"တကယ်တော့ ငါတို့က မင်းဆီက ဓာတ်ငါးပါးထိန်းချုပ်မှု အကြောင်း လမ်းညွှန်ချက်လေး တောင်းမလို့ပါ"

ဖန့်ရှုကလည်း ခေါင်းညိတ်သည်

"ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့ အဆင့်ကို ဘယ်လိုရောက်အောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ မင်းပြောပြဖို့ အဆင်မပြေရင်လည်း ရပါတယ်"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ

"အထူးအဆန်း လျှို့ဝှက်ချက်တော့ မရှိပါဘူးအလေ့အကျင့် များတာပဲ ရှိတာပါ"

"မင်း အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်နေတာလား"

ဖန့်ဟောင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်

"ဒါပေမဲ့ မင်း အချိန်တွေကို ဒါပဲ လေ့ကျင့်နေရင် မင်းရဲ့ အဆင့်တိုးတက်ဖို့ ကျင့်ကြံချိန်ကကော"

​"ငါက အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်စရာ မလိုဘူး အားတဲ့အချိန်လေးတွေပဲ ပြီးတော့ ငါက အဆောင် တွေ ရေးဆွဲရင်းနဲ့ ဓာတ်ငါးပါးကို ထိန်းချုပ်လေ့ကျင့်ရတဲ့ အလေ့အကျင့်ရှိတယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

​လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"အဆောင် ရေးဆွဲရင်းနဲ့ လေ့ကျင့်တယ်"

ဒါက အလုပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် လုပ်နေတာလားအဆောင် ရေးဆွဲခြင်းက အာရုံစိုက်မှု အလွန်လိုအပ်သလို ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း ထိုနည်းတူပင်။

အကယ်၍ မှားယွင်းသွားပါက ကျင့်စဉ်လမ်းလွဲ ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်လား။

​"ဒါပေမဲ့ အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် အချိန်ကုန် သက်သာပြီး အာရုံစိုက်မှုကို ပိုကောင်းစေမှာပဲ"

ဟု ဖန့်ကျွယ်က လေးလေးနက်နက် ပြောသည်။

​ဖန့်ချန်က သတိပေးလိုက်သည်

"မင်းတို့ အဆောင်ရေးဆွဲတာ ဆေးဖော်စပ်တာတွေနဲ့တော့ တွဲလုပ်ကြည့်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့ ကျင့်ကြံနေတုန်းတော့ ဒါကို မစမ်းပါနဲ့ လမ်းလွဲသွားရင် ငါ့တာဝန် မဟုတ်ဘူးနော်"

​"ဒီမှာ တော်တော် စည်ကားနေပါလား ဘာလို့ ငါ့ကို မခေါ်ကြတာလဲ"

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက် ခြံဝင်းထဲ ဝင်လာသည်။

​သူ့ကို မြင်သောအခါ ဖန့်ရှုနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။

ဖန့်ကျွယ်က ဖန့်ချန်ကို တိုးတိုးလေး ပြောပြသည်

"အဲဒါ ဒုတိယမျိုးနွယ်က ဖန့်ရှန်း ပဲ သူ့အမေနဲ့ ကျွယ်ဝူတိရဲ့ အမေက ညီအစ်မတွေလေ သူ ဒီကို လာတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး"

All Chapters