လီချင်းချိုး ဆိုသော နာမည်……
Vol. 18 Ch. 176
ပြိုကျနေသော မြေအောက်လိုဏ်ဂူ အတွင်း၌ လီချင်းချိုးက ဝတ်ရုံများ လွင့်ပျံလျက် ကောင်းကင်သက်တံဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ခမ်းနားထည်ဝါသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ရင်ဆိုင်နေသည်။
ချူကျင်း ဓားသွားပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို ကြောက်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ့အမြင်တွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသည် အမှောင်ထဲ၌ တစ်ဝက်ခန့် ဖုံးကွယ်နေပြီး မြင်ရသော အစိတ်အပိုင်းကပင် ပေ ၁၀၀ ခန့် မြင့်မားသည်။ သစ်ပင်ပင်စည်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း မျက်နှာကြီးသည်ပင် သစ်ပင်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် နေရာယူထားသည်။သူ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ နီးပါး အသက်ရှင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ယုတ်မာသော သတ္တဝါမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ယခင်က သူ ကျောက်ကျိနှင့် ကစားပွဲများ ကစားနေစဉ် ဤကဲ့သို့သော ယုတ်မာသည့် သတ္တဝါကြီးက အမှောင်ထဲမှ စောင့်ကြည့်ပြီး သူတို့၏ ကလေးကလားကစားပွဲများကို ရယ်မောနေခဲ့သည်ဟု တွေးမိသောအခါ ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်တက်သွားသည်။
သူ မည်မျှ မိုက်မဲခဲ့ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
လီချင်းချိုးနှင့် မတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် သူ ကျရှုံးရန် ကံပါလာပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဤကမ္ဘာလောကသည် အာဏာ သို့မဟုတ် အင်အားပိုင်ဆိုင်သူများအတွက် မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်သူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။
"နဂါးကန်ထဲ တစ်ကိုယ်တည်း ဝင်ရောက်လာတာ... တော်တော် သတ္တိကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ... မင်းက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းချုပ် လီချင်းချိုး လား..."
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေအောက်လိုဏ်ဂူ တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
လီချင်းချိုး ဟုတ်လား…
ထိုနာမည်ကို ကြားသောအခါ ချီထျန်းချွမ်၏ ရင်ထဲ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
လီချင်းချိုး၏ နာမည်သည် ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာလောကတွင် ကျော်ကြားလှသည်။ ချီမိသားစု မပေါ်ထွက်မီကတည်းက ချီထျန်းချွမ် သူ့အကြောင်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ယခင်က ချီထျန်းချွမ်စိတ်ထဲတွင် သိုင်းလောက ကျွမ်းကျင်သူများကို ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးများ အဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့သည်။ သို့သော် လီချင်းချိုးက ကျောက်ကျိကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ပြီး ကျုံးထျန်းစီရင်စုကို လွှမ်းမိုးလိုက်သောအခါ သိုင်းလောက ကျွမ်းကျင်သူများအပေါ် သူ့အမြင် ပြောင်းလဲသွားပြီး လီချင်းချိုး၏ နာမည်ကို မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျောက်ကျိကို သတ်ပြီးနောက် လီချင်းချိုး ချီမိသားစုထံ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကိုပါ ထပ်သတ်လိုက်လျှင် လီချင်းချိုး၏ ဂုဏ်သတင်း မည်မျှ မြင့်တက်သွားမည်ကို သူ တွေးပင် မတွေးရဲတော့ပေ။
"မိစ္ဆာကောင်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ပြီး ချီမိသားစုကို လှည့်စားတယ်... ကမ္ဘာလောကကို အရူးလုပ်ပြီး သက်ရှိသတ္တဝါတွေကို ဒုက္ခပေးတယ်... ဒီနေ့ မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ လာခဲ့ပြီ..."
လီချင်းချိုး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော သစ်တုံးကြီး တစ်တုံး ပြိုကျလာသည်။ သူ့ကို ထိမှန်ခါနီးတွင် မမြင်ရသော ဓားချီစွမ်းအင်က ထိုသစ်တုံးကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းလိုက်ပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ လွင့်စဉ်သွားစေသည်။
လီချင်းချိုးကို ဝန်းရံထားသော ဓားရိပ်တစ်ခုကို ချီထျန်းချွမ် ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီချင်းချိုး၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
ဒီလူက သာမန် မဟုတ်ဘူး…
"ငါ့ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား..."
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာအိုကြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားပြီး မြေကြီး စတင် တုန်ခါလာကာ ကြီးမားသော သစ်သားနွယ်ပင်များ မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်လာသည်။ မြေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော နဂါးတစ်ကောင် နိုးထလာသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို လိမ်ယှက်ပြီး လီချင်းချိုးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
လီချင်းချိုး ရုတ်တရက် ဝိုင်းရံခံလိုက်ရပြီ…..
ချီထျန်းချွမ် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်လိုက်ပြီး လီချင်းချိုးကို ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူ ဘယ်သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေမှန်း မသိသော်လည်း အရာတစ်ခုကိုမူ သေချာ သိသည်။ နယ်ပယ်တွင်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း လာမည့် တိုက်ပွဲတွင် သူ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အချင်း ၁၀ ပေကျော်ရှိသော ကြီးမားသည့် သစ်သားနွယ်ပင်များ အရပ်လေးမျက်နှာမှ လီချင်းချိုးထံသို့ ရိုက်ခတ်လာကြပြီး သူ့ကို မထိမှန်ခင်မှာပင် ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
လီချင်းချိုး လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်နှင့် ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နွယ်ပင်များကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုအခါ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ၏ အမှောင်ထုကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ လင်းထင်းသွားသည်။
လီချင်းချိုး ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ ကြီးမားသော ပင်စည်ကြီး တုန်ခါသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ရွက်များ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော သစ်ရွက်များက လမ်းပိတ်ထားသော်လည်း လီချင်းချိုး၏ ပုံရိပ် ရပ်တန့်မသွားပေ။
ဖောက်…
ဓားချီစွမ်းအင်များ ဝန်းရံထားသော ကောင်းကင်သက်တံဓားသွား ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားရာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ ဖြူဖျော့သော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ရွက်များ လီချင်းချိုး၏ နောက်တွင် ဝဲပျံကျဆင်းနေပြီး သူ့မျက်နှာထားက တည်တင်းနေဆဲပင်။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်သက်တံဓားမှ လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျှပ်စီးပန်းပွင့်ကြီး တစ်ပွင့် ရုတ်တရက် ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကားသွားကာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
မြေငလျင်က ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး မြေသားများနှင့် ကျောက်တုံးများ အပေါ်မှ ဆက်လက် ပြုတ်ကျလာသဖြင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာသည်လည်း ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။
ရုတ်တရက်…
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာပေါက် ၅ ပေါက်မှ အဆိပ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လီချင်းချိုး လန့်ဖျပ်သွားပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အဝေးသို့ ခုန်ထွက်လိုက်ရသည်။ သူ ပေ ၁၀၀ အကွာတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ခြေထောက်များ နောက်သို့ လျှောသွားသော်လည်း ကိုယ်ကို မတ်မတ် ထိန်းထားလိုက်သည်။
လီချင်းချိုး ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေပြီး အရပ်ပိုရှည်လာကာ မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်လာသည်။
လီချင်းချိုး လေထဲသို့ တဖန်ခုန်တက်လိုက်ပြီး အပေါ်ဘက်ရှိ အမှောင်ထုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ချီထျန်းချွမ်ကတော့ အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သိလိုက်ပြီး လှည့်ပြေးလေတော့သည်။
လီချင်းချိုးက ကြီးမားသော တွင်းကြီးထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ရှိနေသော သစ်ရွက်များနှင့် သစ်တုံးများကို နင်း၍ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပျံသန်းလာသကဲ့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။
သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တွင်းကြီးထဲမှ ကြီးမားသော သစ်သားနွယ်ပင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ညကောင်းကင်အောက်တွင် မြေကြီးထဲမှ မိစ္ဆာကောင်များ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။
စစ်သည်တစ်ဦး မြို့ရိုးပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေပြီး လီချင်းချိုးကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေသည်။
လီချင်းချိုးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး….
"နတ်ဆိုး မွေးဖွားလာတော့မယ်... ခင်ဗျားတို့က ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်နေတုန်းလား..." ဟု မေးလိုက်တော့ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်သည်က အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တွင်းကြီးထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဘီလူးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန် ကြောက်လန့်သွားသည်။
"ပြည်သူတွေကို အမြန်ဆုံး ရွှေ့ပြောင်းခိုင်းကြ... ချီမိသားစု မွေးမြူထားတဲ့ သစ်ပင်နတ်ဆိုး ထွက်လာတော့မယ်... ခင်ဗျားတို့ နှေးကွေးနေရင် သစ်ပင်နတ်ဆိုးရဲ့ နွယ်ပင်တွေက လမ်းတွေပေါ်ကနေ ဖောက်ထွက်လာပြီး မြို့ထဲက လူတွေ အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိမ့်မယ်... ခင်ဗျားတို့ အပါအဝင်ပေါ့... ပြီးရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်..."
လီချင်းချိုးက တွင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လျင်မြန်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။
ဤခရီးစဉ်၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ချီမိသားစုကို ချေမှုန်းရန် ဖြစ်သည်။ အပြစ်မဲ့သူများကို မပါဝင်စေလိုသော်လည်း သူ သတိပေးပြီးနောက် ခေါင်းမာနေသူများ ရှိလျှင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၊ ချီမိသားစုနှင့်အတူ မြေမြှုပ်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။
စစ်သည် တစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ... ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ ခင်ဗျားကို ယုံရမှာလဲ..." ဟု မေးလိုက်သည်။
"ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက လီချင်းချိုး... မယုံရင်တော့ သေဖို့သာ စောင့်နေကြ..."ဟု
လီချင်းချိုး စိတ်မရှည်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာ... လီချင်းချိုး ဟုတ်လား..."
စစ်သည်က အာမေဋိတ် သံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီး အခြား စစ်သည်များလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ထို့နောက် လီချင်းချိုး မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်။ စစ်သည်များအားလုံး ချက်ချင်း လှည့်ပြေးကြပြီး မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားကြသည်။ မကြာမီ သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများကို လီချင်းချိုး ကြားလိုက်ရသည်။
"ချီမိသားစု နတ်ဆိုး လွတ်လာပြီ... ပြေးကြ..."
"ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက မသေမျိုး လီချင်းချိုး နတ်ဆိုး လာနှိမ်နင်းနေပြီ... အားလုံး အမြန် ပြေးကြ..."
"နတ်ဆိုးတွေ သောင်းကျန်းနေပြီ... ပြေးကြ... အိမ်တွေ ပြိုတော့မယ်..."
"အမြန် ထွက်သွားကြ... သစ်ပင်နတ်ဆိုးက မြို့ထဲက လူကုန် စားတော့မယ်..."
သူ့ဂုဏ်သတင်း ဤမျှ ကြီးမားနေလိမ့်မည်ဟု လီချင်းချိုး ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူ လီချင်းချိုး ဟုတ်မဟုတ် သက်သေပြရန်ပင် မလိုခဲ့ပေ။
ချူကျင်းက သူ့နောက်တွင် ဝဲပျံနေပြီး ရယ်မောနေပြီး ….
"ဒါက ဂုဏ်သတင်းရဲ့ အရေးပါမှုပဲ... ကျောက်ကျိကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့တင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက သခင့်ကို သိနေကြပြီ... သခင် ကောင်းလား ဆိုးလား ဆိုတာတော့ ဒီကမ္ဘာပေါ်က လူတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် အဖြေ ရှိကြပါတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က သခင့်ကို နာမည်ဖျက်ချင်ရင်တောင် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်..."
လီချင်းချိုး နှုတ်ဆိတ်နေပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ဤသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ဝမ်းသာစရာပင်။
သူ အလျင်စလို မလှုပ်ရှားဘဲ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ထွက်ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သို့မှသာ မြို့ထဲရှိ လူများ ထွက်ပြေးရန် အချိန်ရမည် ဖြစ်သည်။
ချီမိသားစုက ဖရိုဖရဲ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထွက်ပြေးသွားမလားဆိုသည်ကို သူ မပူပန်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုကျိုဟုန်ကို စေလွှတ်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်း လမ်းစဉ်" ကံကြမ္မာ ပိုင်ရှင် မိုကျိုဟုန်သည် ချီမိသားစု အတွင်းသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးပြီး ချီမိသားစုအကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ ထို့အပြင် မိုကျိုဟုန်ဆိုသူက ရှန်ယွဲ့ကဲ့သို့ လူသတ်ရမှာ ဝန်လေးသူ မဟုတ်ပေ။
ကြီးမားသော သစ်သားနွယ်ပင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ ပင်စည်ကြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြွတက်လာသည်။
ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းများ ကွဲပြယ်သွားပြီး လမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နှင်းပွင့်များ စတင် ကျဆင်းလာသည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများ တွင်းကြီးထဲမှ ကြွတက်လာပြီး ထိုဖြူဖျော့သော မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် လီချင်းချိုးကို အဝေးမှ စိုက်ကြည့်နေပြီး ဒေါသများကို မနည်း ထိန်းချုပ်ထားရသည်။
ဤမြေပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ နေထိုင်လာခဲ့ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာတွင် ဓားစိုက်ခံရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အကြီးအကျယ် စိတ်ဒဏ်ရာ ရစေခဲ့သည်။
ယဲ့မင်းမြို့ထဲတွင် လီချင်းချိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီး အသွေးအသားများကို စားသုံးမည်ဟု သူ သစ္စာဆိုလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူ လူလုံးထွက်ပြရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက သူ့တည်ရှိမှုကို သိရှိသွားပြီး သတင်းများ ဖြန့်ဝေနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ ပုန်းအောင်းနေ၍ အကြောင်းမထူးတော့ပေ။
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်သရွေ့ ကမ္ဘာလောကကြီးတခုလုံး သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
"လီချင်းချိုး..."
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား စူးရှသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ညကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မြို့ထဲရှိ လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။
စကားမဆုံးခင်မှာပင် မြို့တွင်းပိုင်း တံတိုင်း အတွင်းရှိ မြေကြီး ကွဲအက်သွားပြီး နွယ်ပင်များ ထိုးထွက်လာကာ လီချင်းချိုးထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
လီချင်းချိုး လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သစ်သားနွယ်ပင်များကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူ့အောက်ရှိ မြို့ရိုးမှာမူ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားသည်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားရှေ့တွင် ခိုင်ခံ့သော မြို့ရိုးသည်ပင် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။
မြို့ရိုး ပြိုကျသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပြည်သူများ၊ အရာရှိများနှင့် သိုင်းလောကသားများ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သစ်သားနွယ်ပင်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြသည်။
ယဲ့မင်းမြို့ တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး လူအများအပြား မြို့ပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးနေကြသည်။ အခြေအနေကို မသိသော သူများလည်း ကြောက်လန့်တကြား လိုက်ပြေးကြသည်။
လီချင်းချိုးက မြို့ရိုးတလျှောက် ရှောင်တိမ်းနေသော်လည်း ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားက အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် မြို့ရိုးများ ဆက်တိုက် ပြိုကျနေသည်။
ချူကျင်းက လီချင်းချိုး၏ နောက်တွင် ဝဲပျံနေပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ….
"သခင်... ဒါက သတ်ဖို့ မလွယ်ဘူး..."
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားက အလွန် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လီချင်းချိုး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မြင့်မားသော်လည်း ၎င်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။
ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ဤမျှ ကြီးမားသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို အစအန ပျောက်သွားအောင် ဘယ်နှချက် ခုတ်ရမည်နည်း။
ဒါ မျက်စိနဲ့ မြင်သာတဲ့ ကွာခြားချက်ပဲ…
လီချင်းချိုးက ပြန်မဖြေဘဲ ဆက်လက် ရှောင်တိမ်းနေသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို ကမ္ဘာလောကရှေ့တွင် ဖွင့်ချပြလိုသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်…
ရှန်ယွဲ့ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်လျက် အရပ်လေးမျက်နှာမှ တိုက်ခိုက်လာသော သိုင်းပညာရှင်များကို ခုခံနေရသည်။ မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်မျှ သူ့ဓားချက် တစ်ချက်ကို မခံနိုင်ပေ။ သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းမများ၊ ခြံဝင်းများနှင့် ခေါင်မိုးများပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ချီမိသားစုဝင်များ လဲကျနေကြသည်။ အချို့က ညည်းညူနေကြပြီး အချို့က သတိမေ့နေကြသည်။ သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်က ပို၍ များပြားလာသည်။
ရှန်ယွဲ့က ရန်သူ အင်အားများပြားသော တိုက်ပွဲများကို နှစ်သက်သည်။ ရန်သူများလေ သူ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့အကြည့်က အဝေးမှ ဆူညံသံများဆီသို့ ရောက်သွားတော့ ကြီးမားပြီး ယိမ်းနွဲ့နေသော သစ်သားနွယ်ပင်များကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ဘယ်လိုပုံစံ ရှိမလဲဟု တွေးကာ တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။
ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာ... လီချင်းချိုးက ဒီကပ်ဘေးကို အဆုံးသတ်ဖို့ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ သုံးမလဲ…
…
နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော မြို့တွင်းပိုင်း တံတိုင်း အပိုင်းအစ ပြိုကျသွားသောအခါ လီချင်းချိုး အပျက်အစီးများပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ ပုန်းအောင်း မနေတော့ပေ။
"ငါ့ကိုယ်ငါ ကမ္ဘာလောကကို ထုတ်ပြလိုက်ရုံနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှောင်ပြောင်သံများ ပါဝင်နေသည်။
"မင်း ချီမိသားစုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်တောင် တခြား မိသားစုတွေက ငါ့ဆီ ရောက်လာကြဦးမှာပဲ... ပြီးတော့ ငါ့အတွက် သတင်းတွေကို ဖုံးဖိပေးမယ့် လူတွေ ရှိလာမှာပဲ... မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်သရွေ့ ငါက ဒီမြေကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေမှာ... ဒါက လူသားတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးပဲ... ကျင့်ကြံသူတွေ ပြောင်းလဲလို့ မရနိုင်တဲ့ အရာပဲ..."
ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး…
မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှ သစ်ရွက်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် တိုးဝင်လာကာ တားဆီးမရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ညအမှောင်ထုကို အကာအကွယ်ယူကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာကြသည်။
လီချင်းချိုး ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်၍ ရှေ့သို့ မြှောက်လိုက်သည်နှင့် အားကောင်းသော ဓားချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချီဒိုင်းတစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ သူ့ကို ဝန်းရံထားလိုက်ပြီး သစ်ရွက်ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ရိုက်ခတ်မှုမှ ကာကွယ်ပေးထားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အစီးများ စုတ်ပြတ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ပျံသွားသော်လည်း လီချင်းချိုး၏ ပုံရိပ်ကတော့ အနည်းငယ်မျှ မရွေ့လျားပေ။
"ချူကျင်း..."
လီချင်းချိုး ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သဖြင့် သူ့နောက်မှ ချူကျင်း အံ့သြသွားပြီး သူ ဘာလုပ်မလို့လဲဟု တွေးလိုက်မိသည်။
"နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နည်းလမ်းကို မင်းကို ပြမယ်... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာရှင် စိတ်ဓာတ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တော့..."
လီချင်းချိုး၏ စကားသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ချူကျင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်သောအခါ အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် ချူကျင်း၏ မျက်လုံးအိမ်များ တုန်ခါသွားသည်။