ဝိညာဉ်ဖျက်သံမှိုနှင့် စိတ်တည်ငြိမ်စေသော အမွှေးတိုင်

လော့ချန်နှင့် ဝမ်ယွမ်တို့၏ ပတ်သက်မှုမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများအဖြစ် တာဟဲစျေးမြို့တော်သို့ တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထိုစဉ်က လော့ချန်မှာ ချီသန့်စင်အဆင့် (၁) သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ဝမ်ယွမ်မှာမူ သိုင်းလောကတွင် ပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ရလောက်သော အဆင့်သို့ရောက်ရှိပြီးသား သိုင်းသမားကြီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းကြောင့် သူသည် သိုင်းလမ်းစဉ်မှ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ကူးပြောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ယွမ်သည် တာဟဲစျေးမြို့တော်သို့ စတင်ရောက်ရှိချိန်မှာပင် အထင်ကြီးလောက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အမဲလိုက်အဖွဲ့တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ကာ တောင်စဉ်များအတွင်းသို့ သွားရောက်ပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က လော့ချန်တွင် အစွမ်းအစ များများစားစား မရှိသဖြင့် အသက်မွေးရန်အတွက် ဝမ်ယွမ်တို့နောက်မှ လိုက်ပါကာ အခြေခံအလုပ်ကြမ်းများနှင့် ပစ္စည်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အလုပ်များကို ကူညီပေးခဲ့ရသည်။

ဝမ်ယွမ်သည် သူ၏ စရိုက်နှင့် အတွေ့အကြုံများကြောင့် အခြားသော ကြောက်ရွံ့တတ်သည့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားနေခဲ့သည်။ သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ ပြတ်သားရဲရင့်ပြီး သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေလေသည်။

သို့သော် ဤရဲရင့်မှုကပင် တာဟဲစျေးမြို့တော်တွင် သူ့အတွက် ဒုက္ခကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ချီသန့်စင် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူအချို့က သူ့အား ဝိုင်းဝန်းလုယက်ခဲ့ကြပြီး၊ ရှိသမျှကို ယူဆောင်သွားရုံသာမက ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် ပစ်ထားခဲ့ကြသည်။

ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းပြီးနောက်တွင်မူ ဝမ်ယွမ်၏ စရိုက်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအနှီးများ ပြန်လည်စုဆောင်းရန်အတွက် သူသည် တောင်ထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေအချို့က သူ့အား ပစ္စည်းအချို့ ငှားရမ်းပေးခဲ့ကြပြီး ထိုစဉ်က မှော်အာဟာရဆေးလုံးများ စတင်ဖော်စပ်နေပြီဖြစ်သော လော့ချန်သည်လည်း ဆေးပုလင်းအချို့ကို အခမဲ့ ချေးပေးခဲ့သည်။

အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင်ရှိ ဝမ်တောင်တန်းကြီးမှာ ဝိညာဉ်သားရဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တောင်ထဲသို့ ဝင်သောအခါ ကျင့်ကြံသူများမှာ မီးဖို၍ ချက်ပြုတ်ရန် မဝံ့ရဲကြသဖြင့် မှော်အာဟာရဆေးလုံးများမှာ အလွန်အရေးပါလှသည်။

ထိုတစ်ခေါက်တွင် ဝမ်ယွမ်သည် ဝမ်တောင်တန်းကြီးအတွင်းသို့ တစ်ဦးတည်း တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်လအကြာတွင်မူ သူသည် ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲအလောင်းကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဝမ်ယွမ်ကို လုယက်ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးကုန်ကြရာ ၎င်းမှာ ဝမ်ယွမ်၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ယွမ်သည် ဖိုရှန်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ထံ သွားရောက်ရန်မမူရဲကြချေ။

ဒေသတွင်း အကြီးဆုံးသော ဖိုရှန်းဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါနှင့် ဝမ်ယွမ်၏ ရက်စက်မှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဝမ်ယွမ်သည် အပြင်မြို့ရပ်ကွက်တွင် အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူနိုင်ခဲ့တော့သည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ဝမ်ယွမ်သည် မှော်လက်နက်များနှင့် ကျင့်စဉ်များကို ဈေးကွက်၌ မကြာခဏ လာရောက်ရောင်းချလေ့ရှိသည်။ ထိုပစ္စည်းများမှာ မည်သည့်နေရာမှ ရလာသည်ကို မည်သူမျှ တိတိကျကျ မသိရသော်လည်း ဝမ်ယွမ်၏ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် လူအများက သူ့ကို ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။

ပြောရလျှင် အတိတ်မှာ နာကျင်စရာကောင်းလှသည်။ လော့ချန်နှင့် ဝမ်ယွမ်မှာ ဤဈေးကွက်သို့ အတူတူရောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ....။

လော့ချန်တစ်ယောက် ချီသန့်စင်အဆင့် (၃) သို့ မရမက တက်လှမ်းနေရချိန်တွင် ဝမ်ယွမ်မှာမူ ချီသန့်စင်အဆင့် (၇) သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာခြားချက်မှာ မိုးနှင့်မြေဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဆေးပင်များကို စီစဉ်ပြီးနောက် လော့ချန် တံခါးနားတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ‘ရှန်း’ ဟု ကမ္ပည်းထိုးထားသော သံတံဆိပ်ပြားလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ရေရွတ်နေမိသည်။

"သူက ဘာလို့ ငါ့ကို ဖိုရှန်းဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခိုင်းပြီး ငါ့ကို စောင့်ရှောက်မယ်လို့ ပြောတာလဲ၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလို လုပ်ပေးရတာလဲ"

“အတိတ်က အသိတွေ ဖြစ်ခဲ့လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါက ဟို အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူ ငတုံးကို သတ်နိုင်ခဲ့လို့လား….”

လော့ချန် စဉ်းစား၍ မရသဖြင့် ထိုတံဆိပ်ပြားကိုသာ ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းရက်များမှာ အတန်ငယ် ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလာသည်။

လော့ချန်သည် ကုန်ကြမ်းများကို ပြင်ဆင်ခြင်း၊ နွေဦးကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာများ ကုသခြင်းတို့ဖြင့်သာ အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ ကိုးရက်အကြာတွင်မူ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ဒဏ်ရာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစီအစဉ်အရ နောက်တစ်နေ့တွင် အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံးကို စတင်ဖော်စပ်ရတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ အာရုံမှာ အခြားအရာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်နေသည်။

"ဒီ ဝိညာဉ်ဖျက်သံမှိုက အဆင့်မြင့်မှော်လက်နက် တစ်ခုပဲ"

သူ၏ လက်ထဲတွင် လေးလံ၍ မည်းနက်နေသော သံမှိုတစ်စုံ ရှိနေသည်။ ထိပ်ဖျားမှာ စူးရှပြီး အောက်ခြေမှာမူ ထူထဲသည်။ သံမှိုတစ်လျှောက်တွင် သွေးနံ့များ စွဲကျန်နေသလို၊ အနက်ရောင်နောက်ခံပေါ်တွင် နီရဲသော အစင်းကြောင်းများ ယှက်နွယ်နေသည်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ထိတ်လန့်စရာပင်။

လော့ချန်သည် ချီစွမ်းအင်များကို ထိုသံမှိုအတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် လျှပ်စီးအလား ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

ရှူး….

ဝိညာဉ်ဖျက်သံမှိုတစ်ခုမှာ ခြံရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး အတွင်းသို့ လျှပ်တပြတ်အတွင်း တိုးဝင်သွားကာ အစပျောက်သွားခဲ့သည်။

"တကယ်ကို ထက်တာပဲ၊ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ဒါဟာ ချပ်ဝတ်ဖျက် ဂါထာအစီအရင်ကို ရေးထိုးထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

မှော်လက်နက်များကို အနိမ့်၊ အလယ်၊ အမြင့် ဟူ၍ သုံးမျိုးခွဲခြားရာတွင် ၎င်းတို့အတွင်း၌ ထည့်သွင်းထားသော ဂါထာအစီအရင် အရေအတွက်နှင့် အမျိုးအစားပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဤသံမှိုတစ်စုံတွင် ဂါထာတစ်ခုသာ ပါဝင်သော်လည်း၊ ချပ်ဝတ်ဖျက် အစီအရင်မှာ ဒုတိယအဆင့် အစီအရင် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

"ဒါကြောင့်လည်း ငါ အခုလို ဒဏ်ရာပြင်းထန်ခဲ့ရတာကိုး၊ ဟိုငတုံးရဲ့ စကားအရဆိုရင် ဝမ်ယွမ်တောင် ဒါကို မကာကွယ်နိုင်ဘူးတဲ့၊ သိသာလှတာက ဒီသံမှိုရဲ့ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းဟာ မှော်လက်နက်တွေကြားထဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ"

ဝမ်ယွမ်မှာ အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။ သိုင်းသမားကြီးတစ်ဦးဖြစ်သလို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း လူနှင့် သားရဲများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဝမ်ယွမ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ဤသံမှို၏ စွမ်းအားကြောင့်ပင် ဖြစ်ရမည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကလည်း အတော်လေး သိသာတာပဲ၊ သံမှိုတစ်ချောင်း ပစ်လိုက်ရုံနဲ့ ငါ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင် တစ်ဝက်လောက် ကုန်သွားပြီ၊ တကယ်လို့ နှစ်ချောင်းစလုံး တပြိုင်တည်း ပစ်မယ်ဆိုရင် ငါ လုံးဝ အားပြတ်သွားမှာပေါ့"

"နောက်ပြီးတော့...."

လော့ချန်က ချီစွမ်းအင်ကို သုံးကာ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ကျောက်တုံးထဲရှိ သံမှိုမှာ အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားမလာချေ။

ပြန်ခေါ်လို့ မရဘူးပဲ….။

ဤအဆင့်မြင့်မှော်လက်နက်၏ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်မှာ အလွန်ကွာခြားလှသည်။ ထိုးဖောက်အား ကောင်းသလောက်၊ ချီစွမ်းအင် အမြောက်အမြား သုံးစွဲရပြီး ပစ်လွှတ်ပြီးပါက ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်ခေါ်ခြင်း မပြုနိုင်ချေ။

ပြုလုပ်ထားသော ကုန်ကြမ်းမှာ ခိုင်ခံ့သဖြင့် အလွယ်တကူ မကျိုးပဲ့နိုင်ခြင်းကသာ ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤလက်နက်မှာ တစ်ခါသုံးပစ္စည်းသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်းရင်းများကြောင့်ပင် ၎င်းကို ဒုတိယအဆင့် ဂါထာပါသော်လည်း ထိပ်တန်းအဆင့် အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းမခံရဘဲ အဆင့်မြင့် အဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လော့ချန် ကျောက်တုံးကို ခွဲကာ သံမှိုကို ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရပင် သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"ငါ့အတွက်တော့ ပြန်ခေါ်လို့ မရတာက အရေးမကြီးပါဘူး၊ ငါမှ ဒီလိုပညာရပ်တွေကို မတတ်တာပဲ၊ သံချေးတက်နေတဲ့ ငါ့ရဲ့ အဆင့်နိမ့် ဓားအစုတ်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဒါက လောက်လေးဂွကနေ အမြောက် ဖြစ်သွားသလိုပါပဲ"

ဝမ်းသာစရာကိစ္စပြီးနောက် လော့ချန် အခန်းထဲသို့ပြန်ဝင်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်စေသော အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။

သစ်ခွနံ့နှင့် ကတိုးနံ့ ရောယှက်နေသော ရနံ့မှာ သူ၏ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်ကို တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာစေသည်။ ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာအထိ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားရသဖြင့် သူ ညည်းညူသံပင် ထွက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် လော့ချန်တွင် သက်သောင့်သက်သာ အနားယူနေရန် အချိန်မရှိချေ။ သူသည် နွေဦးကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း ကျင့်ကြံတော့သည်။

ဤအမွှေးတိုင် တစ်တိုင်၏ အာနိသင်ကြောင့် တစ်နေ့လျှင် ၅ ကြိမ် ပိုမို ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

ယခင်က တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ်သာ အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သော လော့ချန်သည် ယခုအခါ ရှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှစ်ကြိမ် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်လျှင် ချီစွမ်းအင် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးသဖြင့်၊ ရှစ်ကြိမ်မှာ ၁၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မီးလုံး ၃၂ လုံးအထိ ပစ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအမွှေးတိုင်သည် သိုလှောင်အိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ဖျက်သံမှို ပြီးလျှင် သူရရှိခဲ့သော တတိယမြောက် တန်ဖိုးအရှိဆုံး အရာဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူ၏ အိပ်မက်ထဲတွင်လည်း ထိုနေ့ညက မြင်ကွင်းများမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။

ထိုနေ့သည် သူ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် အသေအပျောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ထိုအရာကို ပြန်လည် မြင်ယောင်နေခြင်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ နောင်တွင် ဤကဲ့သို့ ကြုံလာပါက ပို၍ ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

အမွှေးတိုင်၏ အကူအညီဖြင့် လော့ချန်သည် သူ၏ အမှားများကို သတိပြုမိလာသည်။ သံမှိုမှာ မြန်လှသော်လည်း သူ၏ လေလွင့်ခြေလှမ်း ပညာဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သင့်သည်။

အကယ်၍ လုံးဝ မရှောင်နိုင်လျှင်ပင် ယခုကဲ့သို့ အသက်လုရလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ရန်သူမှာ အခြေအနေ အလွန်ဆိုးရွားနေချိန်တွင် သူသာ အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် ရလဒ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ သူသည် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပြီး ကံတရားကိုသာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲတွင် ဦးသူ အနိုင်ရစမြဲ ဖြစ်သည်ကို သူ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

ပစ်လွှတ်လိုက်သော တတိယမြောက် မီးလုံးကပင် ရန်သူ၏ ဒိုင်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်လုံးလောက်ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်နေပြီကို သူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှိသမျှ စွမ်းအင်အားလုံးကို တစ်ခါတည်း သုံးပစ်ခဲ့သဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွမ်နဲ့ ဆုံခဲ့လို့သာ ငါ ကံကောင်းခဲ့တာ....။

အကယ်၍သာ အခြားတစ်ဦးနှင့် ဆုံခဲ့ပါက ထိုသူသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူဖြစ်နေစေကာမူ ရတနာများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် လက်လွှတ်ပေးပါမည်လော။ ဤသို့ တွေးမိသည်ရှိသော် သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဟူသည် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ တားဆီးမရနိုင်သော လာဘ်လာဘကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

"ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံကတော့ တကယ်ကို နည်းပါးလွန်းသေးတာပဲ"