အခန်း (၄၃၁-၄၃၂)
Vol. 44 Ch. 431-432
အခန်း ၄၃၁ - စကားများမနေနဲ့ မြန်မြန်လုပ်
ဆိုင်ရှင်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကနေ အပြာရောင်တစ်လုံးနဲ့ အနီရောင်တစ်လုံးရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲဥ နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပါတယ်။
ဥတွေရဲ့ မျက်နှာပြင်မှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အသက်ရှူနေသလိုမျိုး အနည်းငယ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် လှုပ်ရှားနေပါတယ်။
ဆိုင်ရှင်က ပြုံးဖြဲဖြဲနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"သခင်လေးဖန့် ဒါတွေက အဆင့် ၄ ဝိညာဉ်သားရဲဥတွေပါပဲ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုအမျိုးအစားလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း အတိအကျ မပြောနိုင်ဘူးတကယ်လို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ ထောင်နဲ့ ယူသွားလို့ရပါတယ်"
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ ထောင်
အရှင်မီးတိမ်တိုက်နဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
ဒီပမာဏက သူတို့အတွက်တော့ အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲတဲ့ ပမာဏမျိုးပါ။
ဆွေ့ဟွမ်နျန့်ရဲ့ မျက်နှာကတော့ တင်းမာသွားပါတယ်။
သူမက သူမလက်ထဲက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈ ရာတန် သားရဲဥကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ ဆိုင်ရှင်ကို ဥပြန်ပေးပြီး ထွက်သွားပါတော့တယ်။
သူမရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတွေကလည်း မကျေမနပ် မျက်နှာပေးနဲ့ နောက်ကနေ အပြေးလိုက်သွားကြရတယ်။
သူတို့ထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်တဲ့သူတစ်ယောက်က သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ချမ်းသာနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတော်လေး သိမ်ငယ်သွားကြတာပါ။
ဒါတောင် ဖန့်ချန်က တကယ် ဝယ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သူတို့ သိချင်နေကြသေးလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဖန့်ချန်က ကျောက်တုံးတွေ ချပေးပြီး သားရဲဥ နှစ်လုံးလုံးကို ဝယ်လိုက်တာ မြင်လိုက်ရပါတယ်။
"ဒါတွေက တကယ်ကြီး ကျွန်တော်တို့အတွက်လား"
ကျန်းရှောင်ခဲ့က ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။
ဖန့်ချန်က အရင်ကလည်း သူ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ပေးထားပြီးပြီလေ အခု အဆင့် ၄ သားရဲဥတွေပါ ပေးနေတာကတော့ အရမ်းကို ရက်ရောလွန်းနေပါပြီ။
ဖန့်ချန်အနေနဲ့ ဒီကျောက်တုံးတွေကို ပိုအရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေမှာ သုံးစေချင်တာက သူ့ရဲ့ စေတနာပါ။
ယန်ရုယွဲ့ကတော့ အဆင့် ၄ သားရဲဥကို အရမ်းလိုချင်နေပေမယ့် လက်ခံဖို့ အားနာနေတာကြောင့် အကြီးအကဲစူးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ယူထားလိုက်စမ်းပါ၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
လို့ ဖန့်ချန်က ပြောရင်း ဥတွေကို သူတို့ဆီ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှိရာဘက်ကို ဦးတည် ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
အရှင်မီးတိမ်တိုက် တို့လည်း အမြန်လိုက်သွားကြသလို ဆဌမမင်းသမီးလေးကတော့ ကျန်းရှောင်ခဲ့နဲ့ ယန်ရုယွဲ့တို့ကို မနာလိုစိတ်နဲ့ ခိုးကြည့်နေမိတယ်။
ယန်ရုယွဲ့က အကြီးအကဲစူးကို ကြည့်လိုက်တော့
"ဆရာ..."
"သိမ်းထားလိုက်ပါ"
လို့ အကြီးအကဲစူးက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် သူတို့ သုံးယောက်လုံး ဖန့်ချန်တို့ အုပ်စုနောက်ကို အပြေးလိုက်ကြပါတယ်။
ယန်ရုယွဲ့ကတော့ သူမလက်ထဲက သားရဲဥကို ကြည့်ပြီး အပျော်ကြီး ပျော်နေတော့တာပါ။
ကျန်းရှောင်ခဲ့က သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ထားဖို့ သတိပေးလိုက်မှပဲ သူမ ရပ်လိုက်ပါတယ်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာတော့ မန်နေဂျာက ဖန့်ချန်အတွက် အထူးသီးသန့်ခန်းတစ်ခု စီစဉ်ပေးထားပါတယ်။
သီလရှင်ကျူးယွဲ့တို့အဖွဲ့ ရောက်လာတဲ့အခါမှ တာအိုဆရာယာနဲ့ အရှင်မီးတိမ်တိုက်တို့ဟာ သူတို့လည်း မဟာချန်းကို ရောက်နေမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ လီတောက်ယဲ့ ရောက်လာပြီး လူတွေ အများကြီး မြင်တော့ အံ့သြသွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်တယ်။
"နောက်တစ်ယောက် လာဖို့ ရှိသေးတယ်၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးကြပါဦး"
အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြတယ်။
နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူဖြစ်မလဲ မဟာရှအင်ပါယာက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ဦးမလား
ခဏအကြာမှာတော့ ရှကျီ အခန်းထဲ ဝင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်။
"ဟဲဟဲ တော်တော်လေး စည်စည်ကားကား ရှိလှချေလား"
ဒါက ဘယ်သူလဲ
အရှင်မီးတိမ်တိုက် တို့ကတော့ ရှကျီ ကို မမှတ်မိကြပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဆဌမမင်းသမီးလေးက ရှကျီကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ မျက်နှာကြီး တောင့်တင်းသွားပြီး မယုံနိုင်သလို အော်လိုက်တယ်။
"တတိယနောင်တော်"
ရှကျီ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။
"အော် နင်လည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား"
ဆဌမမင်းသမီးလေးရဲ့ မျက်နှာက နေရခက်သွားပါတယ်။
အရင်တုန်းက သူမဟာ ရှယိ နဲ့ ပေါင်းပြီး ဖန့်ချန်ကို အမြဲတမ်း ရန်သူလို ဆက်ဆံခဲ့တာ မဟုတ်လား။
အရှင်မီးတိမ်တိုက် တို့ကတော့ အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြပါတယ်။
"ဒါဆို သူကလည်း မဟာရှကပဲပေါ့"
"တတိယနောင်တော် ဒါက ကျွန်မရဲ့ ဆရာပါ ဒီကုန်သွယ်ရေးပွဲကို လိုက်လာတာပါ"
လို့ ဆဌမမင်းသမီးက တိုးတိုးလေး ပြောပြပါတယ်။
ရှကျီက အရှင်မီးတိမ်တိုက်ကို လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
"ကျွန်တော့်ညီမလေးက နည်းနည်း ဇီဇာကြောင်တတ်တယ် ဆရာ့ကို ဒုက္ခမပေးဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
အရှင်မီးတိမ်တိုက်က ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပဲ ပြန်ပြောပါတယ်။
"သူမက ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ကောင်းပါတယ်၊ ကြိုးစားလည်း ကြိုးစားပါတယ် ဘာဒုက္ခမှ မပေးပါဘူး"
တစ်ဖက်လူက ဖန့်ချန်နဲ့ ရင်းနှီးပုံရပြီး မဟာချန်းမှာလည်း နေရာရနေသူမို့ သူမ မပေါ့ဆရဲပါဘူး။
"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့"
ရှကျီက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ဖန့်ချန်ဘက်ကို လှည့်ကာ အချက်ပြလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး
"ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ငါ့ကိုပဲ ပေးလိုက်ပါ"
အဲဒီစကားကို ကြားတာနဲ့ အားလုံးက သူတို့ဝယ်ထားတဲ့ အဝါရောင်အဆင့်မြင့် ရတနာတွေကို ထုတ်ယူပြီး ဖန့်ချန်ကို ပေးကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က တစ်ခုချင်းစီကို သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပါတယ်။
သူက သူတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ သောင်း ပေးထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူတို့ ဝယ်လာပေးတဲ့ ဝါ့အဆင့်မြင့် ရတနာ ၁၀ ခုကို သူ အတော်လေး ကျေနပ်သွားပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဓားငယ်လေးကတော့ ဒီရတနာတွေကို ကြည့်ပြီး သွားရည်ကျနေပါပြီ။
ဖန့်မိသားစုဆီ အမြန်ပြန်ပြီး ဒါတွေကို ဝါးမြိုချင်လို့ ဖန့်ချန်ကို ဇွတ်အတင်း ပူဆာနေတော့တာပါ။
ဒီအရောင်းအဝယ်တွေက အရမ်းမြန်လွန်းတာကြောင့် အရှင်မီးတိမ်တိုက်တို့က ပစ္စည်းတွေကို သေချာတောင် မမြင်လိုက်ရပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ရတနာတွေဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အငွေ့အသက်ကတော့ သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေပါတယ်။
ဒါတွေက သာမန် ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်
ဖန့်ချန် ခုနက ဝယ်လိုက်တဲ့ သားရဲဥတွေအပြင် ဒီရတနာတွေကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဖန့်ချန်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ရှိမလဲဆိုတာ သူတို့ စဉ်းစားလို့တောင် မရတော့ပါဘူး။
နာရီဝက်လောက် စကားပြောပြီးနောက်မှာတော့ ဖန့်ချန်က ပြန်ဖို့ ထရပ်လိုက်ပါတယ်။
သူက သီလရှင်ကျူးယွဲ့တို့ကို အရှင်မီးတိမ်တိုက်တို့နဲ့ စကားပြောဖို့ ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။
ဖန့်ချန် ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ ရှကျီ က အရှင်မီးတိမ်တိုက်နဲ့ ဆဌမမင်းသမီးလေးကို စွမ်းအားမြင့်ဗလာ ကျောင်းတော် ဆီ လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
လျီချန်း နဲ့ ချန်ဖေးလန် တို့ကတော့ ကုန်သွယ်ရေးပွဲထဲမှာ လျှောက်သွားနေကြဆဲပါ။
ကျန်းထျန်းအိုက် လည်း ထွက်သွားပြီဖြစ်လို့ ခြံဝင်းထဲမှာ တိတ်ဆိတ်နေပါတယ်။
အခန်းထဲ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဖန့်ချန်က ရတနာတွေကို ထုတ်ပြီး ဓားငယ်လေးကို ဝါးမြိုစေလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် သူရဲ့ ဝိညာဉ်က ကိုယ်ထဲကနေ ထွက်ခွာပြီး မဟာချန်းမြို့ရဲ့ အထက်ကောင်းကင်မှာ ရပ်နေလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ချင်းစီဆီကို ရောက်သွားပြီး ထုံဟု နဲ့ တခြားလူတွေကို သေချာ စောင့်ကြည့်နေပါတယ်။
ထုဟုကတော့ ကျွယ်ဝူတိ သေတာက သူနဲ့ မဆိုင်သလိုမျိုး ဘာထူးခြားတဲ့ အမူအရာမှ မပြပါဘူး။
ထုံပိုင်ကျိုးကတော့ ကျောက်စိမ်းမြစ်ခန်းမ ကို အင်တိုက်အားတိုက် ကြော်ငြာနေပြီး ကုန်သွယ်ရေးပွဲမှာ အမြတ်ကြီးကြီးရဖို့ ပစ္စည်းတွေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေပုံရပါတယ်။
သူက သာမန်ကုန်သည်တစ်ယောက်လိုပဲ ဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း ဘာသဲလွန်စမှ မရှိပါဘူး။
တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးကလည်း ယွီယွဲ့ဖန်နဲ့အတူ ပွဲထဲမှာ ပတ်ကြည့်နေပြီး ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး။
တကယ်တော့ ကျွယ်ဝူတိ သေပြီးကတည်းက ဖန့်ချန်ဟာ ဒီလူနှစ်ယောက်ကို အစိုးရိမ်ဆုံးပါ။
တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေးက ကျွယ်ဝူတိရဲ့ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို မဟုတ်လား။
ကျွယ်ဝူတိ သေပြီးနောက် သူ တစ်ခုခု သတင်းပို့မလားဆိုတာ ဖန့်ချန် စောင့်ကြည့်နေပေမယ့် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိတာကြောင့် သူတို့က တကယ်ပဲ ကုန်သွယ်ရေးပွဲအတွက် လာတာလားလို့တောင် ထင်ရပါတယ်။
ဖန့်ချန်က အရှင်ဝေဟင်ပြေး၊ အရှင်ကျားဖြူ နဲ့ ဆရာကြီးလုံမု တို့ဘက်ကို အကြည့်ပြောင်းလိုက်ပါတယ်။
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနက ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ပစ်မှတ်ကလည်း ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူမက အရမ်းကို တည်ငြိမ်နေပြီး မလှမ်းမကမ်းမှာရှိတဲ့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲကိုပဲ တစ်ချက်တစ်ချက် လှမ်းကြည့်နေပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူကတော့ ဆရာကြီးလုံမုနဲ့ စကားပြောနေပြီး ပျင်းရိနေတဲ့ ပုံစံမျိုးပါ။
သူတို့က မဟာချန်းမှာ အခြေအနေကို ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းပေးဖို့ပဲ လာကြပုံရပါတယ်။
မြို့တော်တစ်ခုလုံးကတော့ ရယ်သံတွေ၊ စည်ကားသံတွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်။
ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ရှိနေတာကိုသာ မသိရင် ဖန့်ချန်တောင် ဒီပျော်ပွဲရွှင်ပွဲထဲမှာ စီးမျောသွားနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီမျက်နှာပြင်အောက်မှာတော့ ယုတ်မာတဲ့ အကြံအစည်တွေ တိမ်မြုပ်နယ်မြေ ကို လှုပ်ခတ်စေမယ့် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေမှန်း သူ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။
အချိန်အတော်ကြာတော့ ဓားငယ်လေးက ရတနာတွေကို ဝါးမြိုလို့ ပြီးသွားပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဓားငယ်လေးဟာ အဆင့် ၄ မရောက်သေးပေမယ့် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတာကို ခံစားမိလိုက်တယ်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး သုံးလိုက်တာက အလကား မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။
ဒီညတော့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲနဲ့ သွားစကားပြောဦးမှပဲ
ထိုညနှောင်းပိုင်း
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲဟာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲပြီး သူ့အခန်းဆီ ပြန်လာပါတယ်။
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက သူ့ဘေးခန်းမှာ ရှိနေတာကြောင့် သူ လုံခြုံတယ်လို့ ခံစားနေရပါတယ်။
ရင်းနှီးနေတဲ့ အသံတစ်ခုက လေထဲကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
"ညီအစ်ကိုတုန်းဖန်း မင်းဆီက နဂါးသွေး အချို့ ထပ်ချေးလို့ ရမလား ငါ့ကို ကူညီတဲ့အနေနဲ့ပေါ့"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"မင်းက အစက် ၁၀ စက်တောင် ယူသွားပြီးမှ အခုမှ ငါ့ကို အကူအညီတောင်းတာလား"
"ငါ မင်းကို ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းအကြောင်း သတင်းပေးခဲ့တယ် မင်းက ငါ့ကို နဂါးသွေး ပေးခဲ့တယ်"
"အဲဒါက ကျေသွားပြီ အခုကတော့ ငါ မင်းကို ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်သွားစေရမယ် စကားများမနေနဲ့ မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ"
အခန်း ၄၃၂ - ပြီးပြည့်စုံသော နဂါးရိုးကောင်းကင်မီးအိမ်
နန်းတော်က ပြန်လာပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဟာ နဂါးရိုးကောင်းကင်မီးအိမ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပါတယ်။
စကြဝဠာမှန်ချပ် ပြောပြတဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်း သူဟာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး မူလပါဝင်တဲ့ မီးအိမ်ဆီတွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ကာ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲရဲ့ နဂါးသွေးတွေနဲ့ အစားထိုးလိုက်ပါတယ်။
"အခုဆို ရပြီလား"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်တယ်။
စကြဝဠာမှန်ချပ်က တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်တယ်။
"ဟင်း အခုဆို ဒီနဂါးရိုးကောင်းကင်မီးအိမ်ကို ပြီးပြည့်စုံသွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ် ဒါက အဝါရောင်အဆင့် အလယ်အလတ် ရတနာဆိုပြီး အထင်မသေးနဲ့"
"မင်းသာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ မီးညှိလိုက်ရင် မီးအိမ်ဆီ မကုန်မချင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်တွေတောင် မင်းနားကပ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"
"နဂါးသွေး ၁၀ စက်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမှာလဲ"
ဖန့်ချန်က ဆက်မေးပါတယ်။
"ဒါက ရန်သူရဲ့ အစွမ်းအပေါ် မူတည်တယ်တကယ်လို့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်ဆိုရင်တော့ အသက်ရှူအကြိမ် ၁၀ ခါစာလောက် ဟန့်တားထားနိုင်ဖို့ ပြဿနာမရှိဘူး ရွှေအမြုတေအဆင့် ဆိုရင်တော့ တစ်နေ့တစ်ညလုံး တားထားနိုင်တာပေါ့"
လို့ စကြဝဠာမှန်ချပ်က ရှင်းပြပါတယ်။
'ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို အသက်ရှူ ၁၀ ခါစာပဲ တားနိုင်မယ်ဆိုတော့'
ဖန့်ချန်က တွေးတောနေမိတယ်။
အချိန်က တိုတောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အသက်ရှူ ၁၀ ခါဆိုတာ စက္ကန့် ၃၀၊ မိနစ်ဝက်လောက် ရှိပါတယ်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို မိနစ်ဝက်လောက် ဟန့်တားထားနိုင်တာက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်ပါပဲ။
အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ တိုက်ပွဲရဲ့ အလှည့်အပြောင်းတွေ အများကြီး ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။
နဂါးရိုးကောင်းကင်မီးအိမ် ချည်နှောင်ခြင်းခေါင်းလောင် နဲ့ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓနည်းစနစ် တို့က သူ့ရဲ့ လက်ရှိဝှက်ဖဲတွေပါပဲ။
ဓားငယ်လေးကတော့ သူ့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး လက်နက်ပေါ့။
တကယ်ကို လိုအပ်တဲ့အချိန် မဟုတ်ရင် သူ ထုတ်သုံးမှာ မဟုတ်သလို အဲဒီ အမျိုးသမီးဓားကျင့်ကြံသူအတွက်လည်း ချန်ထားရဦးမှာပါ။
"ငါ အခုတော့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက လူတွေ လှုပ်ရှားလာမှာကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ်"
နောက်ရက်တွေမှာတော့ ဖန့်ချန်ဟာ ကုန်သွယ်ရေးပွဲကို နေ့တိုင်းသွားလေ့ရှိပြီး တစ်ခါတလေ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက် တွေနဲ့ ကစားလေ့ရှိပါတယ်။
ကံကောင်းရင်တော့ အမြတ်အစွန်း အတော်အတန် ရတတ်ပါတယ်။
သူ့မှာ ကျန်နေတဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ အခုရှာလို့ရတဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး တွေကို အကုန်ဝယ်လိုက်ပါတယ်။
ဒီဆေးလုံးတွေက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အကျိုးရှိသလို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွေတောင် သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ဖို့ သုံးနိုင်ပါတယ်။
နောက်ရက်အနည်းငယ်ကတော့ ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။
ထုံဟု နဲ့ တခြားလူတွေကလည်း ထူးခြားတဲ့ သံသယဖြစ်စရာ မပြဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေကြပါတယ်။
ရှကျီ ဟာ ဆိုင်ခန်းတစ်ခုရှေ့မှာ သူ အခုလေးတင် ဝယ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံးတွေကို ဆဌမမင်းသမီးလေးဆီ ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီဆေးလုံးတွေကို သိမ်းထားလိုက်ပါ နည်းတယ်လို့တော့ မထင်နဲ့နော်"
ဆဌမမင်းသမီးလေး ကြောင်သွားပါတယ်။
ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး ၁၀ လုံးဆိုတာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၉ ရာလောက် တန်တာလေ သူမရဲ့ တတိယနောင်တော်က မဟာချန်းမှာ ဒီလောက်အထိ အဆင်ပြေနေလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
မင်းသမီးလေးဟာ ဆေးပုလင်းကို ကိုင်ထားရင်း ရုတ်တရက် ခေါင်းငုံ့လိုက်မိတယ်။
"နောင်တော် ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်"
ရှကျီက အံ့သြသွားတယ်။
"ဘာအတွက်လဲ"
"အရင်က ကိစ္စတွေအတွက်ပါ"
ရှကျီက ရယ်မောလိုက်တယ်။
"အရင်ကလား အဲဒီတုန်းက ငါတို့က ကလေးတွေပဲ ရှိသေးတာလေ သဘောထားချင်း မတိုက်ဆိုင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ"
"နင်က အဲဒါတွေကို အခုထိ မှတ်ထားသေးတာလား ငါကတော့ ငါတို့ ဘယ်လောက်တောင် နုနယ်ခဲ့လဲဆိုတာပဲ မှတ်မိတော့တယ် အခုပြန်တွေးကြည့်ရင် အဲဒါတွေက ရယ်စရာကြီးပါ"
ထိုစဉ် ဖန့်ချန်ဟာ ဖန့်ကျွယ်၊ ဖန့်ရှုး၊ ဖန့်ယွင် တို့နဲ့အတူ ရောက်လာပါတယ်။
"ရှကျီ ငါတို့ ကျောက်စိမ်းမြစ်ခန်းမ ကို သွားပြီး ပျော်ကြရအောင်လေ"
ရှကျီရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပြီး ညီမဖြစ်သူကို ပြောလိုက်တယ်။
"အတူတူ သွားရအောင် ဖန့်ချန် က အခု ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာ ဖြစ်နေပြီ နင် တကယ့် ထူးထူးခြားခြားတွေ မြင်ရလိမ့်မယ်"
ဆဌမမင်းသမီးလေး အံ့သြသွားတယ်။
"ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာ ဟုတ်လား"
သူမဟာ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်တွေအကြောင်းကို အခုမှ သိထားတာဆိုတော့ ဖန့်ချန်က ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာက သူမအတွက် အတော်လေး တုန်လှုပ်စရာပါပဲ။
ကုန်သွယ်ရေးပွဲမှာ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်တွေကိုပဲ သီးသန့်ရောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။
ကျောက်စိမ်းမြစ်ခန်းမ အပြင် တခြား အဆင့် ၅ အင်ပါယာတွေက လာတဲ့ ဆိုင်ခန်းပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်လည်း ရှိပါတယ်။
"ဆရာကြီးဖန့် ပြန်လာပြီဟေ့"
"ဆရာကြီးဖန့် ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်ကို ကြွပါဦးလား ကျောက်စိမ်းမြစ်ခန်းမမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ကျန်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး"
"ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်တို့ဆီလည်း လာကြည့်ပါဦး"
လမ်းမှာ ဆိုင်ရှင်အများအပြားက ဖန့်ချန်ကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ကြသလို အနားမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း သူတို့အလုပ်တွေကို ပစ်ထားပြီး ဖန့်ချန်နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်လာကြပါတယ်။
ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဖန့်ချန် ဘယ်သွားသွား အရောင်းအဝယ်တွေ အရမ်းသွက်နေတာပါ။
ဖန့်ချန်ဟာ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာ ဆိုတဲ့ သတင်းက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေပါပြီ။
မဟာချန်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင် ရာနဲ့ချီရှိပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၃ ယောက်ရှိပေမဲ့ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာတော့ တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး။
ဒါကို ကြည့်ရင် ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာ တစ်ယောက်ဟာ ဘယ်လောက် ရှားပါးလဲဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။
တစ်ဖက်မှာတော့ နတ်သမီးထျန်းယင်း နဲ့ ပျော်ပျော်ပါးပါး စကားပြောနေတဲ့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲဟာ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက် နေရာက စည်ကားနေတာကို မြင်တော့ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပါတယ်။
"ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာ ဟုတ်လား ငါသာ အခု သွေးတွေ အားမနည်းနေရင် တကယ့် ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်ဆရာ ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါ ပြလိုက်မှာ"
အဲဒါကို တွေးမိတော့မှ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းဘက်က ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတာကို သတိရသွားပါတယ်။
သူက အရှင်ဝေဟင်ပြေးကို လှမ်းကြည့်ပြီး ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စကားပြောလိုက်တယ်။
"စီနီယာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက အခုထိ ငြိမ်နေတယ် ကုန်သွယ်ရေးပွဲကလည်း ပြီးတော့မယ် သူတို့ လက်လျှော့လိုက်ပြီလို့ ထင်လား"
"ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက ဒီလောက် အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး သူတို့ ငြိမ်နေတာက သူတို့ ပြင်ဆင်နေတာကို ဆိုလိုတာပဲ"
လို့ အရှင်ဝေဟင်ပြေးက ပြန်ဖြေပါတယ်။
"စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ကြည့်ပါ ဖြစ်နိုင်တာက မင်းက သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ် မဟုတ်တော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
"အဲဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်တွေနဲ့ သူက အမြဲ ကပ်နေတာကို မြင်တော့ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက လက်လျှော့သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက နတ်သမီးထျန်းယင်းကို ဆက်ပြီး ကပ်ပါတော့တယ်။
"နတ်သမီးထျန်းယင်း ငါက ကြွားပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒီကုန်သွယ်ရေးပွဲ ပြီးရင် ငါနဲ့အတူ မဟာဝေအင်ပါယာကို လိုက်ခဲ့ပါ ငါ နတ်သမီးကို ရတနာတစ်ခု ပြမယ်"
နတ်သမီးထျန်းယင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ စိတ်မရှည်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်နေပေမဲ့ ကံဆိုးစွာပဲ သူမရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက် နေရာကို အပျော်သွားကြည့်နေတာကြောင့် ဒီစိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ ယင်ကောင်ကို တားပေးမယ့်သူ မရှိပါဘူး။
နတ်သမီးထျန်းယင်းက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရပ်တန့်သွားပါတယ်။ သူမ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"နေပါဦး ကောင်းကင်က ကြည့်ရတာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလိုပဲ"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲလည်း သူမနဲ့အတူ ကောင်းကင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။
"နတ်သမီးထျန်းယင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
နေရောင်ခြည်၊ တိမ်ဖြူဖြူတွေနဲ့ လေပြေအေးတွေ အားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိပါဘူး။
"တိမ်တွေက ရွေ့မသွားတာ ကြာပြီ"
နတ်သမီးထျန်းယင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အရှင်ဝေဟင်ပြေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
"စီနီယာ တစ်ခုခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး"
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက သူမကို ကြည့်လိုက်တယ်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ကောင်းကင်က တိမ်တွေက ရွေ့မနေဘူး"
လို့ နတ်သမီးထျန်းယင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူက ပြုံးလိုက်တယ်။
"တိမ်တွေ ရွေ့တာ မရွေ့တာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ သူတို့လည်း ရွေ့ရတာ ပင်ပန်းနေလို့ ဖြစ်မှာပေါ့ ပြီးတော့ နည်းနည်းပါးပါး ရွေ့ရင်လည်း မင်း သိမှာ မဟုတ်ဘူး မလား"
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက ရှင်းပြပါတယ်။
"အရှင်ကျားဖြူ သူမက ပုံရိပ်ယောင်သင်ကျောင်း မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားတာဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင် အပြောင်းအလဲကို အရမ်း အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိတယ်"
အရှင်ကျားဖြူ အံ့သြသွားတယ်။
"ပုံရိပ်ယောင်သင်ကျောင်းရဲ့ ကျောင်းအုပ်က တပည့်မယူတာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာလောက် ရှိပြီ မဟုတ်လား"
ဆရာကြီးလုံမုကလည်း နတ်သမီးထျန်းယင်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိပါတယ်။
ပုံရိပ်ယောင်ဘုရင် ရဲ့ မျက်စိကျပြီး တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရအောင် သူမမှာ ဘယ်လို ပါရမီတွေ ရှိမလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေပုံရပါတယ်။
သာမန်လူတွေကတော့ အရှင်ဝေဟင်ပြေးက ခရမ်းရောင်ဝင်ရိုးစာပေသင်တန်းကျောင်း ကို တာဝန်ယူထားတယ်လို့ ထင်ကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲဒီမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးက ပုံရိပ်ယောင်ဘုရင် ပါပဲ
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနဲ့ ထိပ်တိုက်မတွေ့ချင်ကြပါဘူး။
တကယ်လို့ တွေ့ခဲ့ရင်တောင် သူတို့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိဘူးလို့ ယုံကြည်ထားကြပါတယ်။
"ငါ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မယ်"
လို့ ပြောပြီး အရှင်ဝေဟင်ပြေးက ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ပါတယ်။
သတ္တုဓာတ်စွမ်းအားတွေက ဓားတစ်လက်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ကောင်းကင်ဆီကို ပျံတက်သွားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခဏမှာပဲ အဲဒီဓားဟာ တစ်ခုခုရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသလိုမျိုး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။
အရှင်ဝေဟင်ပြေးဟာ အဲဒီဓားရဲ့ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံလို့ မရတော့ပါဘူး။
"တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို ပိတ်မိအောင် အစီရင် အကြီးကြီးတစ်ခု လုပ်ထားတာပဲ"
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက အရှင်ကျားဖြူနဲ့ ဆရာကြီးလုံမုတို့ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ထင်ထားတဲ့အတိုင်း ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက လှုပ်ရှားလာပါပြီ။
သူတို့က သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလိုက်ပြီး တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲကို လုပ်ကြံဖို့ မကြိုးစားတော့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ နောက်ထပ် လုပ်မယ့်အရာက ပိုပြီးတော့ ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။